[email protected]

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    490
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Όλα όσα δημοσίευσε η/ο [email protected]

  1. Τον τελευταίο καιρό έχω πραγματικά λαλήσει δεν προλαβαίνω ούτε να βήχω. Προχθές λοιπόν γύρισα σπίτι και ο γιος μου μου έλεγε ότι έφαγε κέικ στο σχολειό. Δεν έδωσα σημασία λέω κάποιος θα το κέρασε! Γιόρταζε κάποιος αγάπη μου του λέω? Οχι μου λέει εσύ το έβαλες στην τσάντα μου. Οχι του λέω εγώ, Ναι αυτός και τελικά ρωτάει και την γιαγιά του. Εσύ μου το έβαλες το κέικ γιαγιά στη τσάντα μου? Οχι και η γιαγιά του. Δεν καταλάβαινα εγώ θα μπερδεύτηκε λέω το παιδί. Πάω ανοίγω την τσάντα και τί να δώ? Αντί να βάλω το τάπερ με το φαγητό του του είχα βάλει το τάπερ με το κέικ του παιδιού. Εχω κάνει και χειρότερα αλλά θα σας τα γράψω εν καιρό. Μήπως να αρχίσει να με ανησυχεί η κατάσταση μου ή τα κάνετε και εσείς?
  2. ΠΥΡΕΤΙΚΟΙ Η ΜΗ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΟ ΓΟΝΙΟ. ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΩ ΜΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΒΡΗΚΑ ΚΑΠΟΙΟ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟ ΘΕΜΑ ΚΑΤΑΧΩΡΗΜΕΝΟ. ΟΙ ΠΥΡΕΤΙΚΟΙ ΣΠΑΣΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΥΝΗΘΙΣΜΈΝΟΙ. ΟΤΑΝ ΕΙΔΙΚΑ ΑΝΕΒΑΊΝΕΙ ΑΠΟΤΟΜΑ ΠΥΡΕΤΟΣ Η' ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΥΠΟΧΩΡΕΙ ΕΥΚΟΛΑ. Ο ΣΠΥΡΟΣ ΗΤΑΝ ΠΕΡΙΠΟΥ 15 ΜΗΝΩΝ ΟΤΑΝ ΞΑΦΝΙΚΑ ΚΑΙ ΕΝΩ ΕΙΧΑΜΕ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΙΔΙΑΤΡΟ ΓΥΡΙΣΑ ΝΑ ΤΟΝ ΔΩ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΠΕΣΕΙ ΣΕ ΛΉΘΑΡΓΟ ΕΙΧΑΝ ΓΥΡΙΣΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΣΕ ΜΑΖΙ ΜΟΥ. ΤΡΟΜΑΞΑ ΠΟΛΥ ΝΟΜΙΖΑ ΠΩΣ ΤΟΝ ΕΧΑΣΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚ. ΣΤΗΝ ΣΚΑΛΑ ΟΠΩΣ ΤΟΝ ΑΝΕΒΑΖΑ ΕΚΑΝΕ ΣΑΝ ΨΑΡΙ. ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ. ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΕΝΗΜΕΡΩΘΩ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΠΥΡΕΤΙΚΟΙ ΣΠΑΣΜΟΙ ΕΙΧΑ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΓΕΝΙΚΑ. ΠΕΡΑΣΕ ΠΕΡΙΠΟΥ ΕΝΑ 8ΜΗΝΩ ΚΑΙ ΚΟΝΤΕΒΑ ΝΑ ΣΥΝΕΛΘΩ ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΠΡΩΙΑ ΕΙΧΕ ΑΜΥΓΔΑΛΙΤΙΔΑ ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΠΑΛΙ ΤΑ ΙΔΙΑ. ΗΜΟΥΝΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΔΩΣΑ STESOLID ΕΝΑ ΥΠΟΘΕΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΙΧΑΝ ΔΩΣΕΙ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΩΣ ΥΠΟΧΩΡΗΣΑΝ ΑΜΕΣΩΣ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ. ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ 10ΜΗΝΟ ΠΕΡΙΠΟΥ ΞΥΠΝΗΣΕ ΤΗΝ ΝΥΧΤΑ Η ΜΑΛΛΟΝ ΔΕΝ ΞΥΠΝΗΣΕ ΕΓΩ ΤΟΝ ΣΉΚΩΣΑ ΓΙΑΤΙ ΕΚΛΑΙΓΕ ΜΕ ΛΙΓΜΟΥΣ ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΕΠΑΦΗ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΠΟΛΥ ΩΡΑ ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΕΠΕΣΕ ΣΕ ΛΥΘΑΡΓΟ ΟΠΩΣ ΤΟΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΠΑΣΜΟΥΣ. Ο ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ ΥΠΕΘΕΣΕ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΩΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΚΑΝΕ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΣΠΑΣΜΩΝ ΠΡΙΝ ΤΟ ΣΗΚΩΣΩ ΕΝΩ ΗΤΑΝ ΑΠΥΡΕΤΟΣ. ΚΑΝΑΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΙΠΑΝ ΚΑΙ ΗΤΑΝ ΟΛΕΣ ΚΑΛΕΣ. ΝΌΜΙΖΑ ΑΦΟΥ ΠΕΡΑΣΕ ΣΧΕΔΟΝ ΧΡΟΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΩΣ ΕΙΧΑΝ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΑ ΒΑΣΑΝΑ ΜΑΣ. ΠΡΙΝ ΤΡΕΙΣ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΕΣΗΜΕΡΙ ΞΥΠΝΑΕΙ ΠΑΩ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΡΩ ΑΓΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΕΚΑΙΓΕ ΕΙΧΕ 39 ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟΥ ΕΠΕΦΤΕ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ. ΠΗΓΑΜΕ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΙΠΟΤΑ ΜΑΛΛΟΝ ΙΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΙΝ ΦΥΓΟΥΜΕ ΕΚΑΝΕ ΕΝΑ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ ΣΠΑΣΜΩΝ. ΕΒΓΑΖΕ ΑΦΡΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΔΕΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΟΥΣΕ ΜΑΖΙ ΜΑΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΠΟΥ 1ΩΡΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΛΉΘΑΡΓΟ ΠΟΥ ΠΕΦΤΕΙ ΠΑΝΤΑ ΜΕΤΑ. ΕΤΣΙ ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΕΓΩ ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΙΓΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΑΠΟΜΕΊΝΕΙ ΞΕΚΙΝΗΣΑΜΕ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΚΗ ΕΠΙΛΗΨΙΑ ΠΑΡΟΤΙ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ ΕΝΤΟΠΙΣΕΙ. ΙΣΩΣ ΝΑ ΠΗΡΑ ΛΑΘΟΣ ΑΠΟΦΑΣΗ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΠΥΡΕΤΙΚΟΙ ΣΠΑΣΜΟΙ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΓΩΓΗ ΑΛΛΑ Η ΑΛΛΗ ΛΥΣΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΑΝ ΗΤΑΝ ΝΑ ΧΟΡΗΓΏ STESOLID (ΕΝΑ ΥΠΟΘΕΤΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΣΤΗΝ ΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑΡΚΩΤΙΚΟ) ΕΠΙ ΠΥΡΕΤΟΥ ΔΥΟ ΦΟΡΕΣ ΣΤΟ 24ΩΡΟ. ΟΤΑΝ ΟΜΩΣ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΟΛΟΥ ΩΡΑΙΑ Η ΕΙΚΟΝΑ ΤΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΣΑ ΧΑΜΕΝΟ ΤΟ ΚΑΗΜΕΝΟ ΚΑΙ ΜΟΥ ΠΟΝΑΕΙ Η ΨΥΧΗ. Η ΑΓΩΓΗ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ 3 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΘΑ ΤΗΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΑΝ ΔΕΝ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟΣ ΑΝ ΞΑΝΑΚΑΝΕΙ ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΕΠΙΛΗΨΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΜΑΣ ΠΟΥΝ ΤΟΤΕ.
  3. ναι είναι αλήθεια και εγώ η ίδια δεν το πιστεύω και φοβάμαι να το πω μην το χαλάσω όμως είμαι πολύ καλήτερα. έρχεται σιγά σιγά μια τάξη στη ζωή μου απίστευτο??? και όμως ο μικρός ηρέμησε ο μεγάλος είναι πολύ καλήτερα και ξεκίνησε δημοτικό και όλα καλά εμένα η υγεία μου τα ίδια αλλά θα καλητερέψει το αισθάνομαι. μια φορά την εβδομάδα παίρνω γυναίκα σπίτι και ξεσκάω, χαλαρώνω και ευτυχώς τα παιδιά την έχουν ήδη αγαπήσει τόσο πολύ που την πληρώνω με πολύ μεγάλη ευχαρίστηση και ας μην μου περισσεύουν, θα κόψω από αλλού είπα στον εαυτό μου και αυτό θα κάνω. Μάλον με είχε πάρει η αποκάτω και τώρα βρήσκω σιγά σιγά τον ευατό μου και νοιώθω υπέροχα φοβερό? πραγματικά χαίρομαι που πήρα την απόφαση να χωρίσω όταν την πείρα και πιο πολύ χαίρομαι που βρήκα την δύναμη να τα καταφέρω ουφ σαν να ανασαίνω ξανά φιλιά σε όλες σας!
  4. καλημέρα σας, έχω καιρό να μπω δεν έχω καθόλου χρόνο, μεγαλώνω μόνη μου δύο παιδάκια (εδώ και δύο χρόνια έχω χωρίσει) ο μεγάλος είναι κλεισμένα 6 και ο μικρός σήμερα έκλεισε τα 4. ολα πήγαιναν καλά και είχα βρει τις ισοροπίες μου με τα παιδιά και όλα τα υπόλοιπα. εδώ και μέρες όμως κάτι δεν πάει καλά με τον μικρό μου. θυμώνει και πισμώνει με το παραμικρό. βγαίνει εκτός ελέγχου πετάει ότι βρεί σπάει πράγματα και χτυπάει εμένα ή τον πατέρα του ή τον αδερφό του με μανία όμως και χωρίς σταματημώ και με φωνές και κλάματα. σήμερα το πρωί το ξύπνησα κατά τις 7 να πάει τουαλέτα δεν ήθελε να πάει και μετά που γύρισε πέταξε τα πάντα στο δωμάτιο κάτω μετά κοιμήθηκε εξαντλημένος και το πρωί όταν πήγα να τον ξυπνήσω ήταν ακόμα θυμωμένος με βάραγε έκλεγε δεν έπινε δεν ντυνόταν μόνο πετούσε ότι έβρησκε με μανία. απελπίστικα μες την βιασύνη μου γιατί έπρεπε να πάω και στη δουλειά. τον έβαλα στο δωμάτιο και έκλεισα την πορτα όταν ηρεμήσεις του είπα θα βγεις για να μιλήσουμε μπα άδικος κόπος πήρε μια καρέκλα και την πέταξε με μανία πάνω στην πόρτα η καρέκλα έσπασε να φανταστείτε θόλωσα του έρειξα μια στον πισινό και για να μην τα πολυλογό το επεισόδιο δεν είχε τέλος το πείρα και εγώ απόφαση ότι θα αργήσω στη δουλειά και τον άφησα να ηρεμίσει πράγμα που δεν έγινε θυμωμένος πήγε σχολείο και ότι και αν έλεγα μου έλεγε όχι. απελπίζομαι και επίσης ο μεγάλος μου που βλέπει κάθε φορά τα ξεσπάσματα του μικρού περιμένει να τελειώσει και μετά αρχίζει αυτός όχι τόσο τραγηκά ίσα ίσα να τραβήξει την προσοχή μου άλλα εμένα τα νεύρα μου δεν πάνε καλά και η υπομονή μου εξαντλήτε τι να κάνω ξέρει κανείς να μου πει? να πάω εκεί που βοηθάνε τα παιδάκια να διαχειρίζονται τον θυμό τους? είμαι υπερβολική? ανυσηχώ γιατί σίγουρα κάνω κάτι λάθος και δεν το θέλω νοιώθω όμως ανύκανη να τον βοηθήσω εγώ έχετε καμιά συμβουλή?
  5. καλησπέρα σε όλους σας, ελπίζω και εύχομαι να είστε όλοι καλά. εμείς βρήκαμε σιγά σιγά πάλι τους ρυθμούς μας, γυρίσαμε στον παιδικό που πηγαίναμε και πέρσι τον χειμώνα, ευτυχώς μέσα είναι μια φίλη της μαμάς μου και της εξήγησα τι πρόβλημα αντιμετώπισα και αυτή επειδή είναι και χωρισμένη πριν πολλά χρόνια βέβαια άλλα αντιμετώπισε τα ίδια με τον δικό της γιο και απ΄ότι μου είπε ακόμα τρέχει, με κατάλαβε απόλυτα και με βοήθησε πολύ. Βέβαια παρεκλήνουμε λίγο απ αυτά που είπε η παιδοψυχολόγος δηλαδή πάμε λίγο, όχι πολύ, λίγο (με μέτρο) με τα νερά του και δεν του αφήνουμε περιθώρια για ξεσπάσματα όχι έντονα δηλαδή. και γενικά δεν έχουμε καθόλου φωνές και τιμωρίες δεν ξέρω νομίζω δεν τα σηκώνει αυτά πως να το πω δεν ξέρω θέλει άλλη προσέγγιση πιο ύπια έτσι το βλέπω και έτσι πράτω και βλέπω και αποτελέσματα δεν νομίζω πως κάνω λάθος τι να πω πάντος σίγουρα είναι πολύ καλύτερα τώρα η ζωή μας γενικότερα σαν να μην έγινε ποτέ ουφ ανάσανα πραγματικά δεν φοβάμαι πια είμαι πολύ χαρούμενη σας ευχαριστώ πολύ φιλιά σε όλα τα ζουζουνάκια σας!
  6. πέντε χρόνια τώρα η ίδια ιστορία. 5 χρόνια προσπαθώ να έχω τον τέλειο γάμο την ειδανική οικογένεια και πάντα βρίσκομαι στην ίδια κατάσταση. μόνο που στην αρχή είμουνα μόνη μου μετά είχα ένα παιδί το οποίο λατρεύω και στην πορεία έκανα και άλλο επίσης λατρευτό από την αγάπη μου στο πρώτο. δεν ήθελα να είναι μόνο του στην ζωή χωρίς αδερφάκι και ποτέ δεν φανταζόμουν ούτε για αστείο ότι θα μπορούσα να φτιάξω ξανά την ζωή μου με άλλον άνδρα και το παιδί μου μαζί ή ότι θα μπορούσα να κάνω άλλο παιδί με άλλο άνδρα. είχα φάει μεγάλο κόλημα με την κατάντια μου και την στραβομάρα μου δηλαδή που πήγα και παντρεύτηκα έναν άνθρωπο που δεν με αγαπάει ή που δεν ξέρει να αγαπάει ή δεν ξέρω και εγώ τι. . . πάντως σίγουρα για οικογένεια δεν κάνει δεν ξέρει τι σημαίνει καν. κουράστικα να τον συντηρώ και αυτός να δουλεύει αραιά και που, κουράστικα να μεγαλώνω μόνη μου τα υπέροχα παιδιά μου και αυτός να είναι όλο νεύρα, κουράστικα να βρίσκομαι συνέχεια καταχρεωμένη γιατί παίζει όταν βρει ότι βρει, κουράστικα να προσπαθώ να αισθανθώ γυναίκα πλάει του και αυτός να με βλέπει σαν κούτσουρο κουράστικα κουράστικα και το μόνο που εύχομαι είναι να μην με κρίνουν άσχημα τα παιδιά μου αργότερα για αυτό. όμως πραγματικά προσπάθησα πολύ πολύ πάρα πολύ πριν τα παρατήσω με αυτόν τον γάμο. έβαλα τον εαυτό μου σε δεύτερη μοίρα, είπα οκ έκανες λάθος επιλογή τώρα θα την λουστείς θα ζήσεις έτσι το υπόλοιπο της ζωής σου για το καλό των παιδιών σου, θα είσαι μόνο μάνα και όχι γυναίκα όμως τώρα μου βγαίνει όλη η κούραση η κατάσταση κάθε μέρα χειροτερεύει και δεν θέλω να μεγαλώσω έτσι τα παιδιά μου σε αυτό το παγωμένο περιβάλλον. θέλω διαζύγιο και το θέλω χθες. θέλω πίσω την ζωή μου και θέλω να έχω οικογένεια μόνο με τα παιδιά μου μπορώ???
  7. καλησπέρα σου τι να σου πω τώρα δεν ξέρω πραγματικά... κουράγιο... πω πω τι μήνυμα ήταν αυτό που είχα γράψει τότε... πραγματική κατάθεση ψυχής. είμαι πολύ καλήτερα τώρα χαίρομαι για την απόφασή μου και παρότι αντιμετωπίζω συχνά δησκολίες τις ξεπερνώ και κάθε φορά γίνομαι πιο δυνατή. πραγματικά μπράβο μου! Να σε ρωτήσω κάτι δεν μπορείς λες να χωρίσεις οκ, δεν μπορείς να φτιάξεις την ζωή σου μέσα σε αυτό το γάμο έστω αν δεν υπάρχει άλλη λυση χωρίς να υπολογίζεις δηλ αυτόν αλλά μόνο τον εαυτό σου και τα παιδιά σου? προσπαθησέτο και θα με θυμηθείς πάντως αν θες κάτι στείλε μου μην ευχαριστως θα σου απαντήσω μακάρι να τα βγάλεις πέρα είναι κρίμα να ταλαιπωρούμαστε άδικα η ζωή είναι μικρή, φιλικά ρίτα.
  8. καλημέρα σας ευχαριστώ όλους για τα καλά σας λόγια και για την κατανόηση και το κουράγιο που μου δήνετε πραγματικά ευχαριστώ με ηρεμεί πολύ.... Ελίζα έχεις δίκιο το σκέφτηκα και εγώ να κρατήσω αυτήν την επαφή γιατί όντως βλέπω πως δεν πάω και πολύ καλά τελευταία και στο τέλος θα καταρεύσω. ήδη έχω αρωστήσει και το μόνο που μου βρήσκουν είναι το άγχος άρα πρέπει να κάνω κάτι για να απαλαγώ από αυτό πριν κάνω κακό στον ευαυτό μου και θέλω πολύ να είμαι δίπλα στα παιδάκια μου και θα είμαι θα το ξεπεράσω το αποφάσισα δεν θα λυγίσω ποτέ ξανά, δεν ξέρω πως θα το πετύχω άλλα θα το πετύχω, ήδη πείρα μια εβδομάδα άδεια και θα πάω μια εκδρομούλα με τα μικρά μου να ηρεμίσω λέω, ελπίζω να μην το μετανοιώσω δεν το έχω ξανακάνει άλλα το θέλω πολύ και αφού έχω αποφασίσει πως έτσι θα είναι η ζωή μου από εδώ και πέρα πρέπει να μάθω να τα βγάζω πέρα μόνη μου σε όλα και με όλα.
  9. καλημέρα για να είμαι ειληκρινείς νόμιζα θα είχατε καλυτερο τέλος άλλα ποτέ δεν ξέρεις εύχομαι αυτό να είναι το καλυτερο για σένα και για τα παιδάκια σου η αρχή είναι πολύ δύσκολη πάρε δύναμη από όπου μπορείς θα σου χρειαστεί γιατί και η συνέχεια επίσης δύσκολη είναι άλλα έτσι... να έχουμε μια ελπίδα... για ότι χρειαστείς στείλε πμ θα είναι χαρά μου να τα λέμε φιλιά πολλά!
  10. καλημέρα σε όλους, σας ευχαριστώ για όλες τις απαντήσεις είναι πραγματικά όλες πολύ καλές. η τελευταία με προβλημάτισε λίγο. το ξέρω πως πρέπει να βρώ την αιτία όλου αυτού άλλα πως? ούτε η ψυχολόγος το βρήκε αφού σας είπα είναι πολύ κλειστό παιδί και δεν μιλάει. το μόνο που βρήκε η ψυχολόγος είναι πως έχουμε θέμα αντιζηλίας με τον αδερφό του και μάλιστα μεγάλο. κατά τα άλλα λίγο πολύ τα ίδια μου είπε υπομονή επιμονή σταθερότητα. φάση είναι μάλον και θα περάσει αλλά θα αργήσει και θα με κουράσει πολύ πολύ αλλά δεν πρέπει να με παίρνει η αποκάτω κ.α. καλά τα πάω σε γενικές γραμμές είπε να συνεχίσω έτσι για κάνα δίμηνο και μετά αν δεν έχω δει βελτίωση να το ξαναδούμε πιο εντατικά και πιο δραστηκά και με την παρουσία και συμβολή και του πατέρα του. αχ ας ελπίσουμε να πάνε όλα καλά και να τελειώσει σύντομα από μόνο του όπως ήρθε σαν ένα κακό όνειρο.
  11. καλημέρα σε όλες σας ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας. πήγα σε παιδοψυχολόγο ή μάλον συμβουλευτική γονέα θα το έλεγα γιατί πήγα μόνη μου και αύριο θα παω να δει και τον μικρό. τώρα δεν ξέρω όσα μου είπε είναι σε γενικές γραμμές αυτά που λέμε όλες τα ξέρω και εγώ απλά η πράξη είναι πιο δύσκολη. στο σταθμό δεν ξαναπήγε κανένας τους και είδα μια μικρή βελτίωση και μιλάμε συνέχεια με τις ώρες και είχα λιγότερα ξεσπάσματα και πιο ύπια και είμουνα μες την τρελή χαρά. την κυριακή πχ που χτύπησε τον αδερφό του και δεν τύρισε τον πρώτο κανόνα έπρεπε να πάει τιμωρία. η ψυχολ. μου είπε να είμαι σταθερή ότι πάντα θα πρέπει να δέχεται την συνέπεια ότι θα κουραστώ θα κλαίω όταν αυτός θα θέλει το δικό του και θα σπαράζει άλλα εγώ πρέπει να μένω σταθερή αν λυγίσω πάει το χάσαμε το παιχνίδι. και όντως την κυριακή τα κατάφερα μετά από 6-7 φορές μπες βγες στο δωμάτιο και επιστροφή με το ζόρι έμεινε τελικά και τελείωσε η τιμωρία του και ζήτησε και συγνώμη μετά (πρέπει πάντα να το κάνει μου είπε ακόμα και αν δεν το εννοεί). χθες του έκανα τα γενεθλειά του σήμερα είναι η γιωρτή του και το έκανα χθες που ήταν δευτέρα και δεν δούλευα. πέρασε τέλεια. ήταν χαρούμενος με αγκάλιαζε συνέχεια έλεγε συνέχεια μανούλα σ' αγαπώ πολύ και γενικά δεν είχα κανένα θέμα όλο το βράδυ μέχρι το τέλος της γιωρτής τον καμάρωνα μάλιστα και νόμιζα πως πέρασε ο εφιάλτης... όταν ήρθε η ώρα όμως να πάμε για ύπνο άρχισε ξαφνικά να μην θέλει τίποτα και μετά αφού εγώ δεν έδεινα σημασία ξεκίνησε να μουτζουρώνει τον αδερφό του και μετά να τον βαράει να ανεβένει επάνω του κ.α. αφού τον προειδοποίησα έπρεπε να πάει τιμωρία και εκεί έγινε ένας απίστευτος χαμός. διάλησε όλο το δωμάτιο, μας άκουσε όλη η γειτονιά, με χτύπησε (λιγότερο από άλλες φορές όμως μόνο 1-2 χαστούκια και τράβηγμα τα μαλιά αλλά για πολύ λίγο δεν είχε διάρκεια όπως τις άλλες φορές). εγώ δεν έχασα καθόλου την ψυχραιμία μου και απλά τον έβαζα ξανά στο δωμάτιο με το ζόρι και του τόνιζα πως θα βγει όταν ηρεμίσει αλλά τίποτα, κάθε φορά ήταν και πιο δύσκολη γαντζονόταν από παντου για να μην μπει μέσα και έσπαγε ότι έβρησκε μπροστά του. δεν τα κατάφερα τελεικά δυστηχώς δεν το άντεξα άλλο γινόταν για μια ώρα και τελικά εγώ υποχώρησα τον πείρα με το καλό αφού ήταν εξαντλημένο το καημένο και τον έβγαλα αγκαλιά έξω να πάρουμε λίγο αέρα και κοιμήθηκε αμέσως. πραγματικά πονάω πολύ γιατί να τα τραβάω όλα αυτά?
  12. καλημέρα σας, για μένα δεν είναι καθόλου καλη μιας και νομίζω ότι θα πάθω νευρικό κλονισμό από ώρα σε ώρα. το πρόβλημα μεγαλώνει δυστηχώς και το ξέρω πως το αντιμετοπίζω λάθος αλλά δεν μπορώ να κάνω τίποτα πραγματικά. έχω δοκιμάσει τα πάντα. δεν ακούει είναι σαν άλλο παιδάκι ξένο προς εμένα τι μιλάω τι δεν μιλάω είναι το ίδιο πράγμα γιαυτό και δεν μιλάω απλά για να μπορέσω να είμαι ψύχραιμη. χθες τα είχα πάει σε έναν υπέθριο παιδότοπο και ήταν και ο πατέρας τους μαζί (έχουμε πολύ καλή σχέση σαν γονείς). και ενώ όλα ήταν ωραία και χάρηκε που πήγαμε άρχισε λίγο πριν φύγουμε να ζητάει παράλογα πράγματα πήγε να ρίξει κάτω όλο το τραπεζάκι με τα ποτήρια και όσο του εξηγούσα ότι δεν γινόταν αυτό που ήθελε τόσο φούντωνε και άρχισε να με χτυπάει με μανία. εν κατακλείδι τον πείρε ο πατέρας του αγκαλία με το ζόρι για να φύγουμε και να μην μας κοιτάει άλλο ο κόσμος. εκείνον όμως δεν το χτυπούσε όπως εμένα και με πέρνει το παράπονο τι του έκανα και έχει θυμώσει τόσο μαζί μου? τον λατρεύω είναι η ζωή μου και το ξέρει και μάλον λόγο του άγχους μου με το διαζύγιο (πριν 2 χρόνια) τον παραχαίδεψα και τώρα που πρέπει να βγει σιγά σιγά στην κοινωνία και βλέπει ότι υπάρχουν κανόνες νευριάζει δεν ξέρω τι άλλο να πω. χθες τελικά τον πήγε ο πατέρας του βόλτα με το ζόρι δηλαδή με το αυτοκίνητο μόνοι τους και εγώ έμεινα με τον μεγάλο να περιμένουμε να τον ηρεμίσει. τελικά ηρέμισε γιατί ήθελε έλεγε να είμαι μαζί του και να πάμε σπίτι μαζί. δηλαδή απλά φοβήθηκε μην καθίσει με τον πατέρα του μάλλον δεν ξέρω και μετά στο σπίτι κοιμήθηκε στην αγκαλιά μου τον έβαλα στο κρεβάτι του και το βράδι ξύπνησε ήρθε στο δικό μου και με αγκάλιαζε για να κοιμηθεί ή κοιμώταν πάνω στο χέρι μου δηλαδή ήθελε να νοιώθει ότι είναι δίπλα μου τι να κάνω τον αγαπάω τόσο και στεναχωριέμαι γιατί καταλαβένω πως υποφέρει και πονάω??? αυριο θα πάω σε παιδοψυχολόγο απλά είπα μήπως είχε καμιά σας συναντίσει κάτι παρόμοιο να μου δώσει λίγο κουράγιο γιατί το δικό μου σώθηκε...
  13. ευχαριστώ για τις απαντήσεις, έχω κάνει πολές συζητήσεις μαζί του αλά μου κάνει τον κινέζο πραγματικά δεν κάθεται να μιλήσει μου λέει άσχετα ότι θέλει παγωτό ή ότιδήποτε του κατέβει γενικά δεν μιλάει δεν ανοίγεται με τίποτα αυτό το παιδί μου. ένα βράδυ έκλεγε με σπαραγμό τον σήκωσα τον έκανα πάνω κάτω και τι δεν έκανα να ηρεμίσει τι έχεις τον ρωτούσα? καμία απάντηστη, του έδωσα και φάρμακο για τα τσιμπίματα γιατί έξηνε τα πόδια του απ τα κουνούπια και για να μην σας τα πολυλογό το ξημέρωμα και αφού κόντευα να τα φτύσω μου είπε κλέγοντας μαμά με πονάει το αυτί μου... τι να κάνω είναι το κάτι άλλο. έχει καμία σας αντιμετωπίσει κάτι παρόμοιο?
  14. μπα καμιά βελτίωση δεν έχω όσο και αν το παλεύω. ο μικρός μου πλέον νευριάζει με το παραμικρό και πεισμώνει μέχρι απελπισίας. δεν θέλει ξαφνικά να ανοίξουμε την πόρτα να φύγουμε δεν θέλει να ντυθεί δεν θέλει να πλυθεί δεν θέλει γενικά τίποτα. χθες δεν ήθελε να πάμε στη μαμά μου να τις δώσω κάποια πράγματα περίμενα να ηρεμίσει και τελικά του είπα πάμε και θα γυρίσουμε αμέσως. οπότε δεν έσβησα τον φούρνο που μαγείρευα απλά τον χαμήλωσα. στο γυρισμό άρχισε να χτυπιέται γιατί ήθελε να πάμε σε παιδότοπο ότι και να του έλεγα δεν με άκουγε σηκώθηκε στη μέση απ τα δύο καθήσματα και άρχισε να με κλοτσάει και να με τραβάει να με τσιμπάει και ότι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί. τι να έκανα? όχι δεν έδωσα συμασία αυτό το έχω εμπεδώσει άλλα δεν μπορούσα και να οδηγήσω η καημένη άσε που με πονούσε κιόλας. γενικά αφήνω να ξεθυμάνει μόνος τους δεν του δίνω σημασία καθόλου άλλα μήπως και αυτό είναι λάθος? πως θα καταλάβει ότι είναι λάθος? του μιλάω όταν είναι ήρεμος και είναι σαν να είναι άλλο παιδάκι καταλαβένει συμφωνεί λέει πως δεν θα το ξανακάνει και μετά πάλι τα ίδια. δεν μπορεί κάπου κάνω λάθος έχω αρωστήσει απ το άγχος μου νωμίζω θα σκάσω να ζητήσω βοήθεια ειδικού ή είναι φάση και θα περάσει? έχετε παρόμοια περιστατικά? πείτε κάτι βρε παιδιά είμαι και μόνη μου και τα βλέπω όλα βουνό μπροστά μου....
  15. καλημέρα σας βρε κορίτσια τί κάνετε? εγώ δεν είμαι καλά! τα έχω φτύσει λίγο! όχι ειρήνη μου δεν με προβληματίζει η δουλειά ευτυχώς δηλαδή που υπάρχει και αυτή. απλά δεν τα βγάζω πέρα δεν έχω προσωπική ζωή καθόλου από τότε που χώρησα δεν έχω χρόνο για μένα καθόλου και δεν έχω και λευτά για μένα καθόλου. απελπίζομαι πραγματικά νοιώθω να με πλακώνει το σύμπαν. ο μικρός μου ξαφνικά έχει βίαιη συμπεριφορά (κάπου άνοιξα ένα θέμα με αυτό αλλά δεν βρήκα λύση) ο μεγάλος μου έχει τα γνωστά σε εμένα προβλήματα υγείας που είχα και εγώ και ταλαιπωρούμαστε ομαδικός (εκτός των σπασμών που είχαμε τώρα έχει και υπερβολική αναιμία). ο πατέρας τους δεν δίνει δεκάρα τσακιστή τα έξοδα μεγαλώνουν μαζί με τα παιδιά και όλο αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μην βλέπω ξαφνικά απ το δεξί μάτι να κάνω ένα σωρό εξετάσεις να χαλάω ένα σωρό λευτά για να μου πουν ότι είναι ωχρή κοιλιδα η λεγόμενη και πως οφείλεται μόνο στο άγχος και θα πεδεύομαι ένα χρόνο μέχρι να την ξεφορτωθώ ουφ θέλετε κιάλα?
  16. καλημέρα σε όλες εύχομαι να είστε όλοι καλά και τα ζουζουνάκια σας προτύστος. Ελένη εγώ έχω πάρει απ το ίντερνετ ένα θερμόμετρο μη επαφής και πολύ με βόλεψε μη σου πω το λάτρεψα κιόλας. δεν θυμάμαι πως λέγεται άλλα πατάς ένα κουμπάκι δείχει στο προσωπάκι του παιδιού δύο κόκκινες κιλίδες το πας κοντά ώστε να γίνει μία και έτοιμη η θερμοκρασία. έκανε βέβαια κάποιο 100στάρικο τότε πριν 5 χρόνια άλλα ακόμα θυρίο είναι φτου φτου. το άλλο που ρωτάς για το σιροπάκι που σας έδωσαν δεν το ξέρω εγώ κλισματάκι είχα το στεσολιντ και είχα δείξει στους πάντες πως να το κάνουν σε περίπτωση απουσίας μου γιατί ο δικός μου ανέβαζε πολύ ξαφνικά δεν τον προλάβενα με τίποτα. μάλιστα εγώ το χρεισημοποίησα μια φορά στον μικρό μου όταν έκανε το πρώτο επεισόδιο και αφού ηξερα τι ήταν αυτό που έβλεπα να συμβένει και πολύ χάρικα που το σκέφτηκα και που βρήκα την ψυχραιμία και δεν περίμενα να φτάσω στο νοσοκομείο και γενικά δεν ταλαιπωρήθηκε καθόλου ο μικρός που ήταν δεν ήταν 2 τότε. αυτά δεν θυμάμαι τίποτα άλλο να ρώτησες ότι θέλεις μακάρι να μπορούμε να βοηθήσουμε και μακάρι να μην σου χρειαστεί ποτέ τίποτα από αυτά φιλικά Μαργαρίτα.
  17. καλημέρα σε όλες τις μανούλες μόνες ή μη δεν έχει συμασία πάνω απ όλα είμαστε όλες μανούλες. Ειρήνη χαίρομαι που τα πηγένεις καλά μακάρι και οι άλες να έχουν εξήσου καλά νέα, Χρύσα καλος να έρθεις στην παρέα μας. από μικρή στα βάσανα σε βλέπω και εσένα... υπομονή θα έρθουν καλήτερες μέρες για εσένα και το μωράκι σου και σιγά σιγά θα βρεις τι ακριβώς θέλεις και σίγουρα θα είναι το καλύτερο και για τις δυό σας. φιλιά πολλά α και εγώ καλά είμαι ας τα λέμε δηλαδή τρέχω τρέχω τρέχω δεν φτάνω και πουθενά ακόμα αλλά βλέπω ένα φως στον ορίζοντα και ελπίζω και εγώ...
  18. καλημέρα σε όλες τι κάνετε? χαθήκαμε εντελώς. εγώ τρέχω σαν να μην πω ποιόν και όντως είχα πολύ καιρό να μπω άλλα βλέπω ότι όλες έχετε χαθεί. πως τα πάτε τώρα με την κρίση? τα καταφέρνετε? και η ερώτηση κυρίως σε όσες δεν έχουμε βοήθεια από πουθενά χαμός γίνεται περιμένω νέα σας να τα λέμε φιλιά πολλά!
  19. καλημέρα Μαργαρίτα2 τι κάνεις έχουμε πολύ καιρό να τα πούμε ελπίζω να σου πήγαν όλα καλά για σένα και τα παιδάκια σου και να έχετε βρει τις ισοροπίες σας φιλιά πολλά!
  20. καλημέρα ευχαριστώ για την απάντηση και εγώ το σκέφτηκα ότι κάτι θέλει να πει. ο παιδικός που πήγαινε έκλεισε για τον αύγουστο και αναγκαστηκά τον έβαλα σε ιδιωτικό και εκεί δεν του αρέσει εντομεταξύ ο δικός του έκλεισε χωρίς να χαιρετήσουν τα παιδάκια και εγώ δυστηχώς δεν το είχα προετοιμάσει για την αλαγή. τον πήγα στον παιδικό του να δει ότι είναι κλειστός και του εξήγησα ότι κάνουν διακοπές και ότι θα ξαναπάει σε λίγες μέρες άλλα πιστεύω ότι αυτό φταίει. το κακό είναι ότι τώρα του έγινε συνήθεια να ξεσπάει έτσι και να είναι συνέχεια θυμωμένος. διάβασα αρκετά για αυτό το φαινόμενο και ξέρω πλέον πως να τον αντιμετωπίσω με ποοοοολύ υπομονή όχι με νεύρα ούτε με τιμωρία και επίσης διάβασα πως δεν πρέπει να τον αφήσω να καταλάβει ότι τρομάζω με αυτή την συμπεριφορά του αλλά τι να κάνω όταν έχει τέτοια ξεσπάσματα και δεν έχω τον χρόνο να τον αφήσω να ηρεμήσει χωρίς να περάσει το δικό του? αναγκαστηκά τον πάω με το μαλακό και πάω με τα νερά του για να μην του δώσω αφορμή ελπίζω να του περάσει σιγά σιγά και να μην του γίνει συνήθεια.... δεν ξέρω τι άλλο να κάνω...
  21. καλημέρα καταρχήν εγώ έχω δυστηχώς βέβαια μεγάλη εμπειρία και μπορώ να σου απαντήσω σε ότι θες απλά ίσως αργώ λίγο γιατί δεν έχω πολύ χρόνο και δεν μπαίνω κάθε μέρα φιλικά Μαργαρίτα
  22. Δεν ξέρω αν ξέρει κάποιος αυτό το φάρμακο το παίρνει ο Σπυράκης μου από το καλοκαίρι επειδή έκανε αρκετά επεισόδια πυρετικών σπασμών γενικευμένα. Κάθε μήνα πρέπει να κάνει εξετάσεις αίματος που δείχνουν-μετρούν τα επίπεδα αυτού του φαρμάκου στο αίμα. Η απορία μου είναι η εξής: αν δεν κάνει επίπεδα? Εγώ για να πω την αλήθεια έχω δύο μήνες να του κάνω και ανησυχώ. Τώρα έχω κανονίσει να κάνει στο τέλος του μήνα μια και είναι ολόκληρη διαδικασία, πρώτα να τα γράψει η παιδίατρος του ΙΚΑ, μετά να σφραγίσει ο επόπτης του ΙΚΑ, μετά να κλείσω ραντεβού για τις μισές στο ΙΚΑ όποτε έχει (παίρνει μήνα και) και όσες δεν γίνονται στο ΙΚΑ να κανονίσω να τις κάνω έξω και να πρέπει να έχει 1 ή το πολύ 2 ο μήνας γιατί μετά το πλαφόν κλείνει. Και να προσπαθώ να συμπέσουν οι ημερομηνίες για να τον τρυπάνε 1 φορά και μετά να τρέχω εγώ με το αίμα στο έξω εργαστήριο. Και να μην προλαβαίνω να πάω για δουλειά όλες αυτές τις μέρες και για να πάρω τα αποτελέσματα πάλι στην ουρά από τις 9 μέχρι τις 11 μετά γιοκ. Γενικά δεν με πειράζουν όλα αυτά τα έχω συνηθίσει αλλά έλα που δεν τα προλαβαίνω και άντε πάλι να έρθει ο άλλος μήνας και έτσι δεν έκανε τους 2 προηγούμενους. Ασε που τώρα ο Σπύρος καταλαβαίνει τα πάντα και μόλις δει το κτίριο του ΙΚΑ θέλει να εξαφανιστεί. Και τελοσπάντων γιατί δεν έχω βρει εδώ και τόσο καιρό κανέναν να κάνει την ίδια θεραπεία? Μακάρι να μην είναι κανένα άλλο παιδάκι άρρωστο αλλά χλωμό το κόβω. Θα περιμένω μήπως ξέρει κανείς κάτι να μου πει, όχι ότι μπορώ να κάνω και κάτι άλλο.
  23. καλημέρα χρόνια πολλά και καλά με υγεία αγάπη και ευτυχία για όλους φιλιά πολλά σε όλες και σε όλα τα παιδικά προσωπάκια μόνο χαμόγελα να φέρει ο καινούργιος χρόνος
  24. καλησπέρα σας Μανούλες! ελπίζω και εύχομαι να είστε όλες καλά και τα παιδάκια σας επίσης. σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια και για τις ευχές σας. τώρα είμαι καλά και το παιδί μου το ίδιο ευτυχώς τα παιδιά σε αυτήν την ηλικία ξεχνιούνται εύκολα και ελπίζω πως δεν τους μένουν αποθυμένα με την στοργή την δική μας θα καλυφθούν όλα τα καινά πιστεύω τώρα θα ξέρω και εγώ δεν θα την ξαναπατήσω θα προνοώ από εδώ και στο εξής και θα κάνω ασπίδα την αγάπη μου!! φιλια σε όλες!
  25. καλησπέρα και από εμένα αν και περασμένη ώρα, σήμερα γιόρταζε ο γιός μου ο μεγάλος 5 ετών είναι. ρώτησε τον πατέρα του το μεσημέρι που τον έφερε σπίτι απ τους γονείς του που είχαν πάει για φαγητό αν θα έρθει το βράδυ στην γιορτή του. ΝΑΙ του είπε αυτός και το παιδί καταχάρηκε θα έρθει το βράδυ ο μπαμπάς έλεγε και ξαναέλεγε μέχρι πριν λίγο τον περίμενε (και το δώρο του μαζί όπως μου εκμηστηρεύτικε) και τελικά πήγε για ύπνο με πολύ μεγάλο παράπονο και εγώ κρατήθηκα να μην τον πάρω τηλ και τον βρήσω τον γάιδαρο μην ακούνε και τα παιδιά τον δικαιολόγησα όπως όπως άλλα το παράπονο στα λόγια και στο βλέμα του παιδιού μου μου ραγίζει την καρδιά και μισώ αυτόν τον μην πω πως να τον πω τον μισώ και πονάω γιατί πόνεσε το παιδί μου! καληνύχτα!