Η κόρη μου η προσωπολάτρισσα!

[EviQ]

Καλησπέρα!

Γράφω σε εσάς για τον προβληματισμό μου, σχετικά με την κόρη μου. Ξέρω ότι συμπεράσματα δεν μπορεί να βγάλει κανείς από σκέτες περιγραφές, χωρίς να γνωρίζει από κοντά τα πρόσωπα, αλλά θα ήθελα να ακούσω κάποιες γνώμες από εσάς, γιατί η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω πώς να χειριστώ την κατάσταση...

Η κόρη μου λοιπόν, 5 ετών, είναι ένα παιδί κοινωνικότατο, ευγενικό και συμπαθέστατο σε όλους. Πάντοτε πλησίαζε πρώτη όποιον ήθελε να γνωρίσει καλύτερα και ήταν άνετη με ξένους, μεγάλους ή μικρούς.

Οι συναναστροφές μας σαν οικογένεια είναι περισσότερο με μεγαλύτερα παιδιά (κυρίως δε αγόρια) και έχω κι έναν μεγαλύτερο γιο 8,5. Στο σχολείο η κόρη μου πήγε πρώτη φορά φέτος, καθώς εγώ είμαι σπίτι τώρα πια, ας όψεται η ανεργία!

Στην αρχή της σχολικής χρονιάς, δεν είχαμε κανένα απολύτως πρόβλημα προσαρμογής, πήγαινε στο σχολείο με χαρά και ερχόταν πίσω ενθουσιασμένη!

Η δασκάλα της είχε να το λέει, για το πόσο καλό παιδί είναι και πόσο δέσιμο είχε μαζί της πολύ σύντομα.

Εκεί στο σχολείο, κάνει πιο πολύ παρέα με ένα κοριτσάκι που ξεχώρισε από την αρχή. Στην αρχή χάρηκα γι αυτή τη φιλία, αφού δεν είχε άλλες φίλες στην ηλικία της και ένιωθα πως το χρειαζόταν. Στη συνέχεια όμως και όσο προχωρούσε η χρονιά, δεν ήξερα πώς να αισθανθώ.

Σιγά - σιγά η κόρη μου άρχισε να μου εκφράζει παράπονα, για τα άλλα παιδιά του σχολείου ότι δεν την παίζουν, ή την χτυπάνε, πράγμα που μετά από διακριτική έρευνα έβλεπα πως δεν συμβαίνει. Το αντίθετο μάλιστα βλέπω πως την φωνάζουν στην παρέα τους και την θέλουν. Άρχισε να μην θέλει στην παρέα τη δική της και της φίλης της, τα άλλα κοριτσάκια, λέγοντας πάλι δικαιολογίες που δεν ξέρω κατά πόσο αληθεύουν και γενικά έχει πια μια χαρακτηριστική συμπεριφορά ατόμου "κολλημένου" με κάποιον.

Στη συνέχεια και η δασκάλα της μου είπε πως από εκεί που έκαναν κουβέντες και η κόρη μου την άκουγε και την κοίταγε στα μάτια, τώρα ούτε που γυρνάει να την κοιτάξει!

Να μην τα πολυλογώ, το πράγμα κλιμακώνεται όλο και περισσότερο, χαρίζει στη φίλη της συνεχώς τα πράγματά της, ότι της αρέσει καινούριο, ακριβό, δεν έχει καμία σημασία, την αντιγράφει σε συμπεριφορές, σε σημείο που πλέον φέρονται το ίδιο .....πιστεύω πιάσατε την ατμόσφαιρα.

Εκ των υστέρων θυμήθηκα, ότι ίδια συμπεριφορά είχε και στο παρελθόν, αλλά σε μεμονωμένες περιπτώσεις που τύχαινε να βρεθούμε με κάποιο κοριτσάκι για λίγες φορές, καθώς και με κάποιο μεγαλύτερο κοριτσάκι που παραθερίζαμε παρέα για ένα καλοκαίρι, αλλά τότε δεν είχα τόσο θορυβηθεί, γιατί εκείνο ήταν μεγαλύτερο και ήταν φυσικό αν την "γοητεύει".

Για να ολοκληρώσω επιτέλους! Φοβάμαι για το πόσο επηρεάζεται από τη φιλία και για το τί είδους ισότιμες φιλίες μπορεί να κάνει, όταν κολλάει τόσο πολύ. Ανησυχώ και για τη συνήθεια του "χαρίσματος", καθώς τα άλλα παιδιά θεωρώ πως καταντούν να το περιμένουν, όπως είναι φυσικό και πάλι η σωστή φιλία δεν επιτυγχάνεται έτσι. Αλλά και από την οικονομική πλευρά να το δεις, δεν μπορεί, όλη την ώρα να χαρίζουμε τα πράγματά μας στους άλλους!

Γενικώς θέλω να την διδάξω πως μπαίνουμε σε μια φιλία, σεβόμενοι τον εαυτό μας. Θέλω να την μάθω να είναι γενναιόδωρη, αλλά να μην το παρακάνει και γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης. Και θέλω να αντιληφθεί ότι οι γύρω της την αγαπούν και επιδιώκουν τη φιλία της, όχι απαραίτητα με ανταλλάγματα.

Αυτά! Ελπίζω να έχετε καμιά συμβουλή να μου δώσετε, γιατί πρέπει να κάνω δουλίτσα το καλοκαίρι πάνω σ'αυτό!

Υ.Γ. Τα άτομα που επιλέγει η κόρη μου και φέρεται έτσι (2 μέχρι τώρα), είναι δυναμικοί χαρακτήρες και δημοφιλείς.

[ManiMama]

Καλησπέρα!

Γράφω σε εσάς για τον προβληματισμό μου, σχετικά με την κόρη μου. Ξέρω ότι συμπεράσματα δεν μπορεί να βγάλει κανείς από σκέτες περιγραφές, χωρίς να γνωρίζει από κοντά τα πρόσωπα, αλλά θα ήθελα να ακούσω κάποιες γνώμες από εσάς, γιατί η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω πώς να χειριστώ την κατάσταση...

Η κόρη μου λοιπόν, 5 ετών, είναι ένα παιδί κοινωνικότατο, ευγενικό και συμπαθέστατο σε όλους. Πάντοτε πλησίαζε πρώτη όποιον ήθελε να γνωρίσει καλύτερα και ήταν άνετη με ξένους, μεγάλους ή μικρούς.

Οι συναναστροφές μας σαν οικογένεια είναι περισσότερο με μεγαλύτερα παιδιά (κυρίως δε αγόρια) και έχω κι έναν μεγαλύτερο γιο 8,5. Στο σχολείο η κόρη μου πήγε πρώτη φορά φέτος, καθώς εγώ είμαι σπίτι τώρα πια, ας όψεται η ανεργία!

Στην αρχή της σχολικής χρονιάς, δεν είχαμε κανένα απολύτως πρόβλημα προσαρμογής, πήγαινε στο σχολείο με χαρά και ερχόταν πίσω ενθουσιασμένη!

Η δασκάλα της είχε να το λέει, για το πόσο καλό παιδί είναι και πόσο δέσιμο είχε μαζί της πολύ σύντομα.

Εκεί στο σχολείο, κάνει πιο πολύ παρέα με ένα κοριτσάκι που ξεχώρισε από την αρχή. Στην αρχή χάρηκα γι αυτή τη φιλία, αφού δεν είχε άλλες φίλες στην ηλικία της και ένιωθα πως το χρειαζόταν. Στη συνέχεια όμως και όσο προχωρούσε η χρονιά, δεν ήξερα πώς να αισθανθώ.

Σιγά - σιγά η κόρη μου άρχισε να μου εκφράζει παράπονα, για τα άλλα παιδιά του σχολείου ότι δεν την παίζουν, ή την χτυπάνε, πράγμα που μετά από διακριτική έρευνα έβλεπα πως δεν συμβαίνει. Το αντίθετο μάλιστα βλέπω πως την φωνάζουν στην παρέα τους και την θέλουν. Άρχισε να μην θέλει στην παρέα τη δική της και της φίλης της, τα άλλα κοριτσάκια, λέγοντας πάλι δικαιολογίες που δεν ξέρω κατά πόσο αληθεύουν και γενικά έχει πια μια χαρακτηριστική συμπεριφορά ατόμου "κολλημένου" με κάποιον.

Στη συνέχεια και η δασκάλα της μου είπε πως από εκεί που έκαναν κουβέντες και η κόρη μου την άκουγε και την κοίταγε στα μάτια, τώρα ούτε που γυρνάει να την κοιτάξει!

Να μην τα πολυλογώ, το πράγμα κλιμακώνεται όλο και περισσότερο, χαρίζει στη φίλη της συνεχώς τα πράγματά της, ότι της αρέσει καινούριο, ακριβό, δεν έχει καμία σημασία, την αντιγράφει σε συμπεριφορές, σε σημείο που πλέον φέρονται το ίδιο .....πιστεύω πιάσατε την ατμόσφαιρα.

Εκ των υστέρων θυμήθηκα, ότι ίδια συμπεριφορά είχε και στο παρελθόν, αλλά σε μεμονωμένες περιπτώσεις που τύχαινε να βρεθούμε με κάποιο κοριτσάκι για λίγες φορές, καθώς και με κάποιο μεγαλύτερο κοριτσάκι που παραθερίζαμε παρέα για ένα καλοκαίρι, αλλά τότε δεν είχα τόσο θορυβηθεί, γιατί εκείνο ήταν μεγαλύτερο και ήταν φυσικό αν την "γοητεύει".

Για να ολοκληρώσω επιτέλους! Φοβάμαι για το πόσο επηρεάζεται από τη φιλία και για το τί είδους ισότιμες φιλίες μπορεί να κάνει, όταν κολλάει τόσο πολύ. Ανησυχώ και για τη συνήθεια του "χαρίσματος", καθώς τα άλλα παιδιά θεωρώ πως καταντούν να το περιμένουν, όπως είναι φυσικό και πάλι η σωστή φιλία δεν επιτυγχάνεται έτσι. Αλλά και από την οικονομική πλευρά να το δεις, δεν μπορεί, όλη την ώρα να χαρίζουμε τα πράγματά μας στους άλλους!

Γενικώς θέλω να την διδάξω πως μπαίνουμε σε μια φιλία, σεβόμενοι τον εαυτό μας. Θέλω να την μάθω να είναι γενναιόδωρη, αλλά να μην το παρακάνει και γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης. Και θέλω να αντιληφθεί ότι οι γύρω της την αγαπούν και επιδιώκουν τη φιλία της, όχι απαραίτητα με ανταλλάγματα.

Αυτά! Ελπίζω να έχετε καμιά συμβουλή να μου δώσετε, γιατί πρέπει να κάνω δουλίτσα το καλοκαίρι πάνω σ'αυτό!

Υ.Γ. Τα άτομα που επιλέγει η κόρη μου και φέρεται έτσι (2 μέχρι τώρα), είναι δυναμικοί χαρακτήρες και δημοφιλείς.

 

 

Καλησπέρα Evi,

 

Είναι λογικό να ανησυχείς, νομίζω όμως πως όλα τα παιδάκια περνάνε φάσεις θαυμασμού για τους κολλητούς τους φίλους! Αυτό που θα μπορούσες ίσως να κάνεις θα ήταν να καλέσεις κάποια μέρα στο σπίτι κάποιες συμμαθήτριές της που έκαναν παρέα μέχρι πριν λίγο καιρό για να τις ξαναφέρεις κοντά και γενικά να της δώσεις να καταλάβει ότι δεν είναι ανάγκη να έχουμε ένα φίλο και να αφοσιωνόμαστε τόσο έντονα σε αυτόν.

 

Ίσως αν της έκανες και μια χαλαρή κουβέντα για να της εξηγήσεις ότι είναι πολύ ωραίο που είναι γενναιόδωρη, αλλά θα πρέπει όταν χαρίζει τα πράγματά της να περιμένει και την αντίστοιχη αναγνώριση της καλής της πράξης από τους άλλους, όχι απαραίτητα σε μορφή ανταπόδοσης, αλλά ως ένδειξη αμοιβαίων συναισθημάτων!

[effie_p]

Καλησπέρα!

Γράφω σε εσάς για τον προβληματισμό μου, σχετικά με την κόρη μου. Ξέρω ότι συμπεράσματα δεν μπορεί να βγάλει κανείς από σκέτες περιγραφές, χωρίς να γνωρίζει από κοντά τα πρόσωπα, αλλά θα ήθελα να ακούσω κάποιες γνώμες από εσάς, γιατί η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω πώς να χειριστώ την κατάσταση...

Η κόρη μου λοιπόν, 5 ετών, είναι ένα παιδί κοινωνικότατο, ευγενικό και συμπαθέστατο σε όλους. Πάντοτε πλησίαζε πρώτη όποιον ήθελε να γνωρίσει καλύτερα και ήταν άνετη με ξένους, μεγάλους ή μικρούς.

Οι συναναστροφές μας σαν οικογένεια είναι περισσότερο με μεγαλύτερα παιδιά (κυρίως δε αγόρια) και έχω κι έναν μεγαλύτερο γιο 8,5. Στο σχολείο η κόρη μου πήγε πρώτη φορά φέτος, καθώς εγώ είμαι σπίτι τώρα πια, ας όψεται η ανεργία!

Στην αρχή της σχολικής χρονιάς, δεν είχαμε κανένα απολύτως πρόβλημα προσαρμογής, πήγαινε στο σχολείο με χαρά και ερχόταν πίσω ενθουσιασμένη!

Η δασκάλα της είχε να το λέει, για το πόσο καλό παιδί είναι και πόσο δέσιμο είχε μαζί της πολύ σύντομα.

Εκεί στο σχολείο, κάνει πιο πολύ παρέα με ένα κοριτσάκι που ξεχώρισε από την αρχή. Στην αρχή χάρηκα γι αυτή τη φιλία, αφού δεν είχε άλλες φίλες στην ηλικία της και ένιωθα πως το χρειαζόταν. Στη συνέχεια όμως και όσο προχωρούσε η χρονιά, δεν ήξερα πώς να αισθανθώ.

Σιγά - σιγά η κόρη μου άρχισε να μου εκφράζει παράπονα, για τα άλλα παιδιά του σχολείου ότι δεν την παίζουν, ή την χτυπάνε, πράγμα που μετά από διακριτική έρευνα έβλεπα πως δεν συμβαίνει. Το αντίθετο μάλιστα βλέπω πως την φωνάζουν στην παρέα τους και την θέλουν. Άρχισε να μην θέλει στην παρέα τη δική της και της φίλης της, τα άλλα κοριτσάκια, λέγοντας πάλι δικαιολογίες που δεν ξέρω κατά πόσο αληθεύουν και γενικά έχει πια μια χαρακτηριστική συμπεριφορά ατόμου "κολλημένου" με κάποιον.

Στη συνέχεια και η δασκάλα της μου είπε πως από εκεί που έκαναν κουβέντες και η κόρη μου την άκουγε και την κοίταγε στα μάτια, τώρα ούτε που γυρνάει να την κοιτάξει!

Να μην τα πολυλογώ, το πράγμα κλιμακώνεται όλο και περισσότερο, χαρίζει στη φίλη της συνεχώς τα πράγματά της, ότι της αρέσει καινούριο, ακριβό, δεν έχει καμία σημασία, την αντιγράφει σε συμπεριφορές, σε σημείο που πλέον φέρονται το ίδιο .....πιστεύω πιάσατε την ατμόσφαιρα.

Εκ των υστέρων θυμήθηκα, ότι ίδια συμπεριφορά είχε και στο παρελθόν, αλλά σε μεμονωμένες περιπτώσεις που τύχαινε να βρεθούμε με κάποιο κοριτσάκι για λίγες φορές, καθώς και με κάποιο μεγαλύτερο κοριτσάκι που παραθερίζαμε παρέα για ένα καλοκαίρι, αλλά τότε δεν είχα τόσο θορυβηθεί, γιατί εκείνο ήταν μεγαλύτερο και ήταν φυσικό αν την "γοητεύει".

Για να ολοκληρώσω επιτέλους! Φοβάμαι για το πόσο επηρεάζεται από τη φιλία και για το τί είδους ισότιμες φιλίες μπορεί να κάνει, όταν κολλάει τόσο πολύ. Ανησυχώ και για τη συνήθεια του "χαρίσματος", καθώς τα άλλα παιδιά θεωρώ πως καταντούν να το περιμένουν, όπως είναι φυσικό και πάλι η σωστή φιλία δεν επιτυγχάνεται έτσι. Αλλά και από την οικονομική πλευρά να το δεις, δεν μπορεί, όλη την ώρα να χαρίζουμε τα πράγματά μας στους άλλους!

Γενικώς θέλω να την διδάξω πως μπαίνουμε σε μια φιλία, σεβόμενοι τον εαυτό μας. Θέλω να την μάθω να είναι γενναιόδωρη, αλλά να μην το παρακάνει και γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης. Και θέλω να αντιληφθεί ότι οι γύρω της την αγαπούν και επιδιώκουν τη φιλία της, όχι απαραίτητα με ανταλλάγματα.

Αυτά! Ελπίζω να έχετε καμιά συμβουλή να μου δώσετε, γιατί πρέπει να κάνω δουλίτσα το καλοκαίρι πάνω σ'αυτό!

Υ.Γ. Τα άτομα που επιλέγει η κόρη μου και φέρεται έτσι (2 μέχρι τώρα), είναι δυναμικοί χαρακτήρες και δημοφιλείς.

 

Καταλαβαίνω τα άβολα συναισθήματα που σου δημιουργεί η συμπεριφορά της κορούλας σου. Πιστεύω πάντως ότι καλό θα ήταν να το συζητήσεις με κάποιον ειδικό, ίσως στο σχολείο να υπάρχει παιδοψυχολόγος ώστε να σε κατευθύνει κατάλληλα. Αυτό που αντιλαμβάνομαι είναι ότι υπάρχει ανάγκη τόνωσης της αυτοεκτίμησής της ώστε να πάψει να θεωρεί τη φίλη της κάτι το τόσο πολύτιμο. Πάντως σε αυτές τις ηλικίας είναι δύσκολη η οριοθέτηση σε πολλούς τομείς.

[maela]

Και εγω πιστευω να πιασεις φιλιες και με άλλες μαμαδες που εχετε μαζι τα παιδια στο σχολειο κααι ναα αρχιζεις να τις καλεις σπιτι σας.. ειτε για βολτα ειτε για καφε ετσι ώστε να δεθει και με αλλα κορίτσια χωρις να νιωσει ότι πας να την ξεκόψεις από τη φιλεναδα της!Για δοκιμασε το.Πιστευω ότι αν το κανεις συνεχεια τωρα που είναι καλοκαιρι και όπως και να εχει θα χαθει με την κολλητη της πιστευω ότι θα περασει πολύ καλα ετσι.

[LA LATINA]

Η κόρη της κολλητής μου είναι έτσι.....μόνο που το εξέλιξε κι άλλο.....θέλει να κοιμάται στο σπίτι του άλλου κοριτσιού, πράγμα που κάνει σχεδόν μια φορά την εβδομάδα, ή έρχεται το κοριτσάκι σπίτι της......στο σχολείο πάνε μέχρι και στην τουαλέτα μαζί, χεράκι χεράκι.......δε θέλει άλλα παιδάκια, έφτασε σε σημείο και σε πάρτυ ακόμα να διώχνει τους πάντες για να παίξει με την κολλητή της......απ τη μια χαίρονται οι γονείς που έχει αναπτύξει τόσο το αίσθημα της φιλίας (γενναιόδωρη δεν είναι πάντως δεν ανησυχούν και για κάτι τέτοιο) απ την άλλη ανησυχούν για τις τόσες αντιγραφές συμπεριφοράς.

Επειδή τα παιδιά είναι εύπλαστα, θα σου πω κι εγώ να τις δώσεις ερεθίσματα με άλλα παιδάκια, να πάτε σπίτι τους, να έρθουν, να συναντηθείτε κάπου, να γλυκαθεί που λέμε το κοριτσάκι σου. Εμείς φέτος συναντηθήκαμε με παιδάκια που μας είχαν χτυπήσει κιόλας, και γίναμε κολλητοί ! Τα παιδιά εύκολα δένονται μεταξύ τους με λίγες κοινές εμπειρίες.

[EviQ]

Καταρχήν να σας ευχαριστήσω όλες που ασχοληθήκατε!

Έχετε δίκιο πως αν επεδίωκα κι άλλες συναναστροφές το πράγμα μπορεί να ισορροπούσε λιγάκι, αλλά έλα που δεν "μου κάθονται"! Δεν ξέρω μπορεί επειδή στο προνήπιο - νήπιο τα παιδιά κάθονται 2 χρονιές μόνο, οι γονείς δεν είναι και πολύ ανοιχτοί στο να ανοίξουν τον κύκλο τους, τί να πω....

Πάντως αν ο τρόπος προσέγγισης της κόρης μου προς κάθε επίδοξη φίλη, εδραιωθεί και είναι αυτός, το ίδιο θα συμβεί και με κάθε επόμενη φοβάμαι.

Να προσθέσω επίσης ότι κάνοντας την πρώτη επαφή με το σχολείο φέτος και μαζί με όλα τα άλλα, έχει αρχίσει και μου λέει και ψεματάκια..που δεν έλεγε πριν. Για να καλύψει σκανταλιές του σχολείου ή για να δικαιολογηθεί γιατί δεν παίζει με άλλα παιδιά....και αυτό με ανησυχεί πολύ επίσης. Χώρια που δεν βγάζεις άκρη μαζί της για το τί συμβαίνει ακριβώς, για να συμβουλέψεις κατάλληλα..

Ούφ!

Και προς κάποια κοπέλα που ανέφερε κάτι σχετικά, όχι, δεν έχει παιδοψυχολόγο το σχολείο. Η δασκάλα της μόνο μου έχει αναφέρει πως επηρρεάζεται πολύ από τη φίλη της, πράγμα που το βλέπω κι εγώ άλλωστε.

[LA LATINA]

Είπες πως είναι πέντε χρονών. Θα είστε συμμαθήτριες με το κοριτσάκι και του χρόνου σίγουρα? Πάντως να ξέρεις, παιδάκια που ήταν αυτοκόλλητα στα νήπια, και στην πρώτη πέσανε σε διαφορετικό τμήμα, έκαναν άλλες παρέες.....Έχεις απόλυτο δίκιο, με τη λογική ότι τα παιδιά δεν θα είναι για πολύ μαζί, στο νήπιο δεν τρελαίνονται οι μαμάδες για συναναστροφές......Όσο για τα ψεμματάκια, πολλά μας κουβάλησαν τα παιδιά μας απ το σχολείο κοπέλα μου.......και δικαιολογίες, και βρισιές, και ύπουλα- αθόρυβα χτυπήματα, και απαντήσεις με υφάκι, είναι η άλλη πλευρά της κοινωνικοποίησης μάλλον, κάνε υπομονή, συμβούλευε, μίλα, και όλα θα πάνε καλά.

[EviQ]

La latina, η κόρη μου θα πάει του χρόνου νήπιο και η φίλη της πρώτη δημοτικού, οπότε θα χωρίσουν, αλλά ούτως ή άλλως δεν έχει να κάνει με το συγκεκριμένο κοριτσάκι. Το οποίο κοριτσάκι δεν είναι κακός χαρακτήρας, ή άσχημη επιρροή, απλά οποιοσδήποτε εισπράτει μια τέτοια λατρεία, σε τέτοια ηλικία ειδικά, δεν είναι σε θέση να την διαχειριστεί ώριμα και να μην την εκμεταλλευτεί.Και αυτό που φοβάμαι είναι και ότι κάθε επόμενη φιλία που θα κάνει η κόρη μου, θα εξελιχθεί στο ίδιο μοτίβο...και είναι άδικο για κείνη.

Αυτό που λες το κουβέντα, κουβέντα και κουβέντα το κάνω, αλλά προς το παρόν δεν φαίνεται να πιάνει. Είδωμεν...

[LA LATINA]

Kι όμως δεν είναι το ίδιο........όσα παιδάκια το κάνουν αυτό, δε σημαίνει οτι θα το κάνουν πάντα και με όλα τα άτομα που θεωρούν κολλητά τους. Μην ανησυχείς...θα δεις μια χαρά θα πάνε τα πράγματα. Εσύ προσπάθησε απλά να της διευρύνεις τους κύκλους γνωριμιών....

[vivianna09]

Εχει και με αλλα θέματα κόλληματα πχ να φοράει συγκεκριμένα ρουχα, να κανει πράγματα με συγκεκριμένο παντα τροπο,η μαζι σας σας θελει πχ παντα μαζι της οταν κοιμάται....παντως εαν ανυσηχεις και δεν μπορείς να το κουβεντιάσεις μαζι της ιςως θα επρεπε να δεις εναν παιδοψυχολόγο!

[EviQ]

Όχι δεν έχει κάποιο από τα παραπάνω χαρακτηριστικά, ίσα-ίσα είναι πολύ άνετο παιδί, εύκολο να το ικανοποιήσεις, χωρίς πείσματα, κολλήματα και "παραξενιές" του τύπου "θέλω κάτι αλλά με συγκεκριμένο τρόπο".

Και φυσικά, αυτές τις τελευταίες μέρες του σχολείου, τις περνάμε πρωί - απόγευμα μαζί με τη φιλενάδα μας, καθ' ότι τη χάνουμε κιόλας, πάει δημοτικό του χρόνου...

Για να δούμε πως θα το χειριστούμε στη συνέχεια και τί καλοκαίρι θα΄χουμε....