LA LATINA

ΠΟΙΑ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΩΣΤΗ???

    Recommended Posts

    Μετά από διάφορα θέματα βίας στο σχολείο μας, πήρα την απόφαση να επισκεφτώ κάποιον ειδικό για να με βοηθήσει να θωρακίσω το παιδί μου και τα όσα αντιμετωπίζει στο σχολείο του, εφόσον απ το σχολείο μας αρνήθηκαν την κάθε βοήθεια. Το πρόβλημά μου έχει ως εξής....

     

    Ο παιδίατρος μου σύστησε έναν δικό του παιδοψυχίατρο και μου είπε ότι οι παιδοψυχολόγοι δεν είναι γιατροί και δεν έχω δουλειά μαζί τους......

    Ο δικός μου γιατρός επίσης μου σύστησε έναν παιδοψυχίατρο και μου είπε τα ίδια, οι παιδοψυχολόγοι δεν είναι γιατροί, μακριά.......

    (ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΓΙΑΤΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ)

    Και δυο φίλες μου σύστησαν μια λογοθεραπεύτρια για να με παραπέμψει κάπου (όχι για την ίδια) , που με παρέπεμψε σε εργοθεραπεύτρια, που μετά αν χρειαστεί θα με στείλει σε αναπτυξιολόγο και λέει αυτή είναι η κατάλληλη για θέματα μαθησιακά........

     

    Δεν έχω αποφασίσει ακόμα που να πάω.......έχετε κάποια συμβουλή? Νομίζω πως πιο πειστική ήταν η γνώμη για εργοθεραπεία, αλλά δεν είναι τελείως άλλος δρόμος αυτό? Η γιατρός που το πρότεινε είπε ότι σε ψυχολόγους και ψυχιάτρους πηγαίνουμε όταν το παιδί έχει σοβαρά θέματα, ενούρηση, κρίσεις άγχους, πανικού, θυμού, εφιάλτες, και όχι για απλές συμβουλές για το σχολείο.....

     

    Ο γιατρός μου και ο παιδίατρος μου λένε να μη φοβάμαι τη λέξη παιδοψυχίατρος και είναι κάθετοι ότι με παιδοψυχολόγους και θεραπευτές δεν πρέπει να μπλέξω.........ειλικρινά δεν ξέρω που να πάω και δεν υπάρχουν και χρήματα να πάω σε τόσους γιατρούς. Ξέρει κάποιος να με συμβουλέψει που πρέπει να πάω????

     

    Θα το εκτιμήσω ειλικρινά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Η νονά της κόρης μου είναι ψυχίατρος, και κάποια στιγμή που είχα απελπιστεί γιατί έδερνε, ζήτησα τη γνώμη της γι αυτό το θέμα, ήταν κι αυτή κάθετη για παιδοψυχίατρο.

    Τελικά, για την ιστορία, δεν το αποφάσισα γιατί φοβήθηκα αν θα με έβαζε στο σωστό δρόμο. Δούλεψα τους δικούς μου χειρισμούς και διάβασα αρκετά, και τελικά είτε χάρις σε μένα είτε λόγω ηλικίας, βγήκε απ' αυτό.

     

    Είσαι σίγουρη ότι είσαι στο σωστό μονοπάτι?

    Είμαι πολύ υπέρ της θεραπείας και της επαγγελματικής βοήθειας, αλλά από όσα έχω καταλάβει για τον γιο σου είναι ένα συννενοήσιμο, απόλυτα φυσιολογικό παιδί της ηλικίας του. Τι ελπίζεις ότι θα σας συμβούλευε ο ειδικός?

    Φοβάσαι για την επιρροή που έχει ο άλλος πάνω του? Μήπως προσπαθήσεις να τον ωριμάσεις πριν της ώρας του?

    Έχεις δει ανησυχητικά δείγματα, να γίνεται ο ίδιος "ταραξίας"?


    Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

    Albert Einstein

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εγώ πάλι παρόλο που είμαι ''των θετικών επιστημών παιδί'' δεν νομίζω ότι τα θέματα συμπεριφοράς, κοινωνικής και συναισθηματικής ανάπτυξης είναι θέματα ιατρικής . ΟΚ ίσως ψυχιατρικής αν υπάρχουν παθήσεις. Δεν νομίζω ότι παει κάποιος στον ψυχολόγο για θεραπεία - παει για βοήθεια να καταλάβει καποια πράγματα για τον εαυτό του και να τα αντιμετωπίσει.

    Τώρα για τα παιδία μπορεί να παει πρώτα ο γονιός - φαντάζομαι- να μιλήσει με την παιδοψυχολόγο και δεν είμαι σίγουρη αν ο ψυχολόγος δουλεύει παντα με το παιδί ή οχι.

    (πολλές φορές είχα θέματα στα οποία θα συμβουλευόμουν παιδοψυχολόγο αν είχα πρόσβαση, αλλά έχω φίλες σε παρεμφερή επαγγέλματα που συμβουλεύομαι πιο εύκολα)

    Δεν θα επαιρνα εύκολα το παιδί σε παιδοψυχίατρο πάντως αν δεν ανησυχούσα για κάποια διαταραχή.

    Η εργοθεραπεία δεν ξέρω τι σχέση έχει.

    Νομίζω είναι κάτι στο οποίο πρέπει να αποκτήσεις δική σου άποψη (αφού πληροφορηθείς για το τι κανουν οι ψυχολόγοι)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πω πω τώρα κι αν δε βγάζω άκρη!

    ΔΛΔ η εργοθεραπεία δεν πρέπει να έχει και πολλή σχέση ε??? Να το αφήσω αυτό????

    Και εμένα βαρύς μου έρχεται ο παιδοψυχίατρος που το ακούω βρε παιδιά, δεν ξέρω ειλικρινά.

    Έχω κι εγώ αδερφική φίλη ψυχολόγο, αλλά δεν είναι Ελληνίδα ούτε έχει έρθει ποτέ, και αν δεν ξέρεις την ελληνική πραγματικότητα δεν είναι εύκολο να συμπεράνεις πιστεύω.

     

     

    ΑΝΝΑ έχεις πμ

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Το ποια ειδικότητα είναι η σωστή εξαρτάται από το είδος του προβλήματος και το επίπεδο στο οποίο θέλεις να παρέμβεις. Έχω δει το άλλο θέμα σου αλλά δεν το έχω παρακολουθήσει, οπότε δεν έχω ακριβή εικόνα του γιατί θέλεις να πας το παιδί σε κάποιον ειδικό, πάντως αν δεν υπάρχει κάποιο σοβαρό πρόβλημα ψυχιατρικής φύσεως, θα έλεγα ότι η πιο κατάλληλη ειδικότητα είναι αυτή του εκπαιδευτικού ψυχολόγου ως πιο ειδικού σε θέματα προβλημάτων συμπεριφοράς στο χώρο του σχολείου.

     

    Ο αναπτυξιολόγος δεν ξέρω πού κολλάει. Η ειδικότητα αυτή ασχολείται κυρίως με αναπτυξιακές καθυστερήσεις, μαθησιακές δυσκολίες, γλωσσικές ή κινητικές διαταραχές και αυτισμό. Ο αναπτυξιολόγος είναι κατά βάση παιδίατρος, οπότε πιστεύω ότι αν το πρόβλημά σας μπορούσε να βοηθηθεί από αναπτυξιολόγο, θα στο είχαν προτείνει οι γιατροί που συμβουλεύτηκες.

     

    Οι εργοθεραπευτές επίσης ασχολούνται κυρίως με αναπτυξιακές διαταραχές, αυτισμό κλπ. Συνήθως αναλαμβάνουν το κομμάτι της θεραπείας και όχι της διάγνωσης.

     

    δλδ υπάρχει περίπτωση οι γιατροί να μιλάνε έτσι για τους ψυχολόγους μόνο από απαξίωση???

    Φαντάζομαι ότι μιλάνε απαξιωτικά κυρίως λόγω άγνοιας αλλά και γιατί πολλοί από όσους κινούνται στον ευρύτερο χώρο της παιδοψυχολογίας δεν είναι στην πραγματικότητα παιδοψυχολόγοι, ούτε καν ψυχολόγοι, αλλά απόφοιτοι παιδαγωγικών (ή άλλων) σχολών με μεταπτυχιακή (?) εξειδίκευση σε κάποιο σχετικό τομέα. Τουλάχιστον με τον παιδοψυχίατρο μπορείς να είσαι σχετικά σίγουρη ότι έχει σπουδάσει ψυχιατρική και έχει ειδικευτεί στην παιδοψυχιατρική...

     

    Στη θέση σου θα έψαχνα μεταξύ παιδοψυχίατρου, παιδοψυχολόγου και εκπαιδευτικού (σχολικού) ψυχολόγου και θα έβλεπα για αρχή κάποιον που θα ήταν συστημένος ανεξάρτητα από ειδικότητα. Αν το πρόβλημα που αντιμετωπίζετε είναι κάτι συγκεκριμένο (π.χ. επιθετικότητα, σχολικός εκφοβισμός, άρνηση) θα προσπαθούσα να βρω κάποιον που να έχει ανάλογη εμπειρία είτε ψυχολόγο είτε ψυχίατρο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλημερα!εχουν δικιο οι γιατροι για τους ψυχολογους. και θα σας πω το σκεπτικο μου η ψυχολογια αν θυμαμαι ειναι τμημα της φιλοσοφικης. 4 χρονια σε πανεπιστημιο,και μετα τι?βγαινιυν και ανοιγουν ενα γραφειο.ποτε ηρθαν σε επαφη με κοσμο με προβληματα σοβαρα?απο τα βιβλια?αλλο η θεωρια και αλλο η πραξη.ο παιδοψυχιατρος ειναι ιατρςο ακομη και στα φοιτητικα τους χρονια εχουν επαφη με κοσμο.μετα κανουν ειδικοτητα και ασχολουνται με κοσμο και μετα ανοιγουν ιατρεια.οποτε θα εμπιστευομουν παιδοψυχιατρο. Α!και μη ξεχναμε στην ελλαδα δεν υπαρχει τμημα παιδοψυχολογιας οποτε μονοι τους βαπτιζονται παιδοψυχολογοι. ακομη και οι γενικοι ψυχιατροι δεν αναλαμβανουν παιδακια και τα στελνουν στους πιο ειδικους τους παιδοψυχιατρους.αρα ποιος κανει σοβαρη δουλεια?

    Οσο για το παιδακι. η λογοθεραπεια νομιζω θα το βοηθησει να δυναμωσει το λογο του οποτε αυτο ισως του δοσει αυτοπεποιηθησει

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    οι παιδοψυχιατροι ειναι μαλλον για κατι πιο σοβαρο..υπαρχουν παιδοψυχολογοι οι οποιοι ειναι πολυ καλοι βεβαια..μια βασικη διαφορα τους ειναι οτι οι παιδοψυχολογοι δεν μπορουν να δωσουν φαρμακα γενικα αν χρειαστει ενω μονο οι παιδοψυχιατροι μπορουν!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγώ θα πρότεινα συστημένο παιδοψυχίατρο εμπιστοσύνης, διότι πρόκειται καταρχήν για ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ με ευαισθησίες και γνώσεις. Αν το παιδί έχει κάτι ελαφρό, μπορούν να το διαχειριστούν και να το διαγνώσουν. Μπορούν να κάνουν διαπιστώσεις και να δώσουν συμβουλές ακριβώς όπως οι ψυχολόγοι που είναι απλώς απόφοιτοι μιας σχολής και έχουν διαβάσει στην θεωρία (αυτά τα minimum προσόντα έχουν σίγουρα και οι παιδοψυχίατροι). Δεν σημαίνει ότι θα πλακωθούν στα φάρμακα, χωρίς ιατρικό λόγο.

     

    Επίσης είναι στατιστικά πιο φερέγγυοι, διότι είναι δείγμα πολύ ικανού πληθυσμού (μην ξεχνάτε τις βάσεις της Ιατρικής) και έχεις λιγότερες πιθανότητες να πέσεις σε ανώριμο άνθρωπο που θέλει να εκμεταλευτεί.

    Τέλος αν παιδοψυχίατρος σου πει ότι το παιδί είναι μια χαρά και απλώς περνάει μια φάση που θέλει δουλειά και υπομονή ξενοιάζεις. Αν στο πει ο παιδοψυχολόγος και δεν δεις άμεση βελτίωση πάλι σε τρώει το σαράκι.

     

    Πήγαινε σε παιδοψυχίατρο. Δεν δαγκώνει. Άνθρωπος είναι με πάρα πολλά προσόντα (αχρείαστα να είναι) και δουλεύει όλη μέρα με παιδάκια.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο παιδίατρος μου σύστησε έναν δικό του παιδοψυχίατρο και μου είπε ότι οι παιδοψυχολόγοι δεν είναι γιατροί και δεν έχω δουλειά μαζί τους......

    Ο δικός μου γιατρός επίσης μου σύστησε έναν παιδοψυχίατρο και μου είπε τα ίδια, οι παιδοψυχολόγοι δεν είναι γιατροί, μακριά.......

    (ΚΑΙ ΟΙ ΔΥΟ ΓΙΑΤΡΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ)

    Και δυο φίλες μου σύστησαν μια λογοθεραπεύτρια για να με παραπέμψει κάπου (όχι για την ίδια) , που με παρέπεμψε σε εργοθεραπεύτρια, που μετά αν χρειαστεί θα με στείλει σε αναπτυξιολόγο και λέει αυτή είναι η κατάλληλη για θέματα μαθησιακά........

     

    Κάτσε γιατί κάπου σε μπέρδεψαν όλοι...:rolleyes:

     

    Δεν χρειάζεται γιατρό το παιδί σου... Οπότε για ποιο λόγο μιλάμε για γιατρούς, παιδοψυχίατρους κτλ;;;

     

    Ούτε εργοθεραπεία χρειάζεται, ούτε βέβαια αναπτυξιολόγο(=γιατρός).

     

    Γνώμη μου: Δεν πρέπει να πας το παιδί πουθενά. ΕΣΥ πρέπει να πάρεις κάποιες συμβουλές για το πως να χειρίζεσαι τέτοια θέματα και τι συμβουλές να δίνεις στο παιδί σου.

    Άρα, απευθύνσου σε κάποιον ψυχολόγο. Θα πρότεινα συμβουλευτική γονέων.

     

    Αυτά.:)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Επειδή μπερδεύτηκα και εγώ. Θεωρείς ότι κάτι συμβαίνει με το παιδί σου και θέλεις να το ελέγξεις ή απλά θέλεις να το εκπαιδεύσεις να αντιμετωπίζει τη βία, να αναγνωρίζει τους κινδύνους κτλ;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Έχω διαβάσει το άλλο θέμα σου La Latina και νομίζω ότι το παιδάκι σου δεν έχει κάποιο θέμα που να χρήζει ψυχιατρικής βοήθειας (εκτός και αν υπάρχει κάτι άλλο που σε προβληματίζει και δεν το έχεις αναφέρει κάτι το οποίο είναι φυσικά δικαίωμα σου).

    Αυτό που έχω καταλάβει είναι ότι θέλεις να θωρακίσεις το παιδί σου λόγω των περιστατικών βίας που συμβαίνουν στο σχολείο. Αν λοιπόν κατάλαβα καλά τότε θα πρέπει να βρείς έναν καλό παιδοψυχολόγο και να πας εσύ να του μιλήσεις για να σε συμβουλέψει για το πώς να βοηθήσεις εσύ το παιδί σου και αν εντοπίσεις θέματα στη συμπεριφορά του που πηγάζουν από αυτά που αντιμετωπίζει τότε να πας και το παιδάκι.

    Εργοθεραπευτές και αναπτυξιολόγοι είναι ειδικότητες που αντιμετωπίζουν άλλου είδους προβλήματα τα οποία αν αντιμετώπιζε το παιδάκι θα σου είχαν ήδη προτείνει ο παιδίατρος και οι δάσκαλοι του παιδιού να συμβουλευτείς. Ο παιδοψυχίατρος πάλι -κατά τη γνώμη μου πάντα- είναι για πιό σοβαρά προβλήματα.


    S02fp3.png

     

     

    LnVyp3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    οι παιδοψυχιατροι ειναι μαλλον για κατι πιο σοβαρο..υπαρχουν παιδοψυχολογοι οι οποιοι ειναι πολυ καλοι βεβαια..μια βασικη διαφορα τους ειναι οτι οι παιδοψυχολογοι δεν μπορουν να δωσουν φαρμακα γενικα αν χρειαστει ενω μονο οι παιδοψυχιατροι μπορουν!

    ποιος θα κρινει αν κανει ειναι σοβαρο ή οχι?και δεν υπαρχει παιδοψυχολογος ψυχολογοι ειναι. ο παιδοψυχιατρος εχει δουλεψει χρονια με παιδακια οσο εκπαιδευεται ενω ο ψυχολογος οχι

     

     

     

    εφ οσον πηγες σε ψυχιατρο και σου ειπε να πας σε παιδοψυχιατρο η δικη μας η γνωμη ειναι περιττη,που δε ξερουμε καν το παιδι

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Κάτσε γιατί κάπου σε μπέρδεψαν όλοι...:rolleyes:

     

    Δεν χρειάζεται γιατρό το παιδί σου... Οπότε για ποιο λόγο μιλάμε για γιατρούς, παιδοψυχίατρους κτλ;;;

     

    Ούτε εργοθεραπεία χρειάζεται, ούτε βέβαια αναπτυξιολόγο(=γιατρός).

     

    Γνώμη μου: Δεν πρέπει να πας το παιδί πουθενά. ΕΣΥ πρέπει να πάρεις κάποιες συμβουλές για το πως να χειρίζεσαι τέτοια θέματα και τι συμβουλές να δίνεις στο παιδί σου.

    Άρα, απευθύνσου σε κάποιον ψυχολόγο. Θα πρότεινα συμβουλευτική γονέων.

     

    Αυτά.:)

     

    Αυτό.


    Insanity is doing the same thing over and over again and expecting different results.

    Albert Einstein

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Τώρα μου είπαν οτι υπάρχει ένα ιατροπαιδαγωγικό κέντρο όπου υπάρχουν όλες αυτές οι ειδικότητες μαζεμένες, με έδρα από το Παπανικολάου, και είναι δημόσιο. Μια πολύ καλή φίλη εξυπηρετήθηκε εκεί, γιατί με τους ιδιώτες......χρόνιζαν οι επισκέψεις και τράβηξαν πολύ χωρίς λόγο μου είπε. Να το ψάξω και αυτό.

     

    Ο λόγος που θέλω να παω, είναι για να ξέρω πως να ενδυναμώσω το παιδί μου, να μη δέχεται τη βία, να μη συμμετέχει όταν βλέπει να χτυπιούνται να κάνει τον Ρομπέν και να μάθει πώς να δρά ή να μην δρά.......και να μην προσκολλάται πάντα σε όποιον έχει την πιο παρεμβατική συμπεριφορά.

     

    Στα καλά καθούμενα, ενώ κάθε 15 μέρες μιλάω μαζί της και όλα ήταν τέλεια, άψογος στα μαθήματα, στην αυλή ποτέ δεν ξεκίνησε καβγά, γιατί τον κατηγοράω τον καημένο που είναι τόσο καλός........χτες η δασκάλα μου είπε κάτι που με θορύβησε. Δεν θέλω να το δημοσιοποιήσω γιατί θα την κρίνετε άσχημα είμαι σίγουρη... Και εν τέλει, μπορεί και όλο να είναι μια υπερβολή για να μου τραβήξουν την προσοχή επειδή είδαν οτι σήκωσα το σύμπαν με το θέμα της αυλής.......

     

    Και σκέφτηκα να επισκεφτώ ειδικό.....γιατί δε μπορώ να αφήσω το παιδί μου έρμαιο ούτε στο κάθε παιδάκι, αλλά και ούτε στην κάθε δασκάλα.......με φοβερή λύπη το λέω αυτό........

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Πήρα στο ιατροπαιδαγωγικό κέντρο........ΔΕ- ΤΕ- ΠΑ δέχονται τηλέφωνο 8.30- 10.30 με πολλλλλλή υπομονή μου είπε ο κύριος..........το τηλέφωνο μιλούσε συνεχώς και μετά το κατεβάσανε........

     

    *έκλεισε αυτή η πόρτα.....μίλησα με μια υπεύθυνη....καταγράφουν το αίτημα, κάνουν συμβούλιο και κλείνουν ραντεβού για το καλοκαίρι........ένας ένας μη σπρώχνεστε......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Η ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού ώστε αυτό να αποκτήσει αυτοπεποίθηση είναι αποστολή των γονιών, οι οποίοι μπορούν να ζητήσουν βοήθεια ειδικών, κυρίως ψυχολόγων, όχι απαραίτητα μέσω θεραπείας αλλά μέσω σεμιναρίων, σχολών γονέων κλπ.

    Για ποιο λόγο τώρα εσύ επιμένεις να το αντιμετωπίζεις ως δυσλειτουργία του παιδιού και μάλιστα ενός τόσο μικρού παιδιού, δεν μπορώ να ξέρω. Εμείς οι μεγάλοι μπορούμε να ακούσουμε τις οδηγίες του επαγγελματία και να τις εντάξουμε στη ζωή μας. Το παιδί δεν ακολουθεί οδηγίες, λειτουργεί με την προσωπικότητά του και αν ένα παιδί δεν εμφανίζει ειδικότερα θέματα, γιατί να πάει σε ψυχολόγο?

    Το παιδί των 7 ετών δεν είναι υποχρεωμένο να αντιμετωπίζει τη βία (ο Χριστός και η Παναγία!!!!). ΕΜΕΙΣ είμαστε υποχρεωμένοι να του διασφαλίζουμε ένα ασφαλές περιβάλλον και να μην το εκθέτουμε σε καταστάσεις βίας. Πρέπει να έχει ανθρώπους, τους οποίους εμπιστεύεται και στους οποίους θα αναφέρεται, όταν αντιμετωπίσει πρόβλημα. Σιγά σιγά θα μάθει αυτό που θέλεις, αλλά αυτό θα το μάθει μέσα από τα βιώματά του, μέσα από τις ομάδες, στις οποίες κοινωνικοποιείται. όχι φυσικά όπως μαθαίνει την προπαίδεια!

    Η ενδυνάμωση της προσωπικότητας δεν είναι θεραπεία αρρώστιας, να πάμε στο γιατρό να μας κάνει καλά.

     

    Για τον χειρισμό του προβλήματος που προέκυψε, και αν και δεν μου αρέσουν τα θέματα που ξεκινούν από ΄μου γρατζούνισαν το παιδί΄και καταλήγουν στο ΄έχουμε μεγάλο πρόβλημα βίας στο σχολείο΄, θα ήθελα εντελώς καλοπροαίρετα να παρατηρήσω ότι:

    Παρατηρώ ότι δεν επιλέγεις να δουλέψεις με το παιδί αλλά κυρίως επιδιώκεις παρεμβάσεις από το περιβάλλον (σχολείο, τρίτα παιδάκια κλπ). Μπορεί να είναι κι αυτός ένας τρόπος, αλλά εμένα δεν με έχει εξυπηρετήσει ποτέ, γιατί δεν μπορώ να το ελέγξω.

    Και τώρα που επιλέγεις να δουλέψεις με το παιδί, παραβλέπεις τη γονεϊκή σχέση και ψάχνεις κάποιον τρίτο να το ΄εδυναμώσει΄. καταλαβαίνω ότι θέλεις να κάνεις το καλύτερο αλλά συστήνω καταρχάς........ ψυχραιμία!

    Καλώς ή καλώς όμως, τα παιδιά μας παίρνουν δύναμη μόνο από εμάς, όταν τα ενισχύουμε συναισθηματικά. Η γνώμη μου λοιπόν είναι να επισκεφτείς εσύ έναν ψυχολόγο, ψυχολόγο ή ότι θέλεις (όλοι μπορούν να βοηθήσουν) και να ξεκαθαρίσεις για το τι ακριβώς ανησυχείς. Επίσης να ξεκαθαρίσεις τι ακριβώς πρέπει να περιμένεις από το παιδί σου, στην ηλικία του και με βάση της ιδιοσυγκρασία του.

    Επαναλαμβάνω, για να σου το θυμίσω και ελπίζω να συμφωνούμε ότι είναι υπερβολικό στα 6 και στα 7 τα παιδιά μπορούν να αντιμετωπίζουν τη βία. Πρέπει κάποιος να τα προστατεύει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Η ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού ώστε αυτό να αποκτήσει αυτοπεποίθηση είναι αποστολή των γονιών, οι οποίοι μπορούν να ζητήσουν βοήθεια ειδικών, κυρίως ψυχολόγων, όχι απαραίτητα μέσω θεραπείας αλλά μέσω σεμιναρίων, σχολών γονέων κλπ.

    Για ποιο λόγο τώρα εσύ επιμένεις να το αντιμετωπίζεις ως δυσλειτουργία του παιδιού και μάλιστα ενός τόσο μικρού παιδιού, δεν μπορώ να ξέρω. Εμείς οι μεγάλοι μπορούμε να ακούσουμε τις οδηγίες του επαγγελματία και να τις εντάξουμε στη ζωή μας. Το παιδί δεν ακολουθεί οδηγίες, λειτουργεί με την προσωπικότητά του και αν ένα παιδί δεν εμφανίζει ειδικότερα θέματα, γιατί να πάει σε ψυχολόγο?

    Το παιδί των 7 ετών δεν είναι υποχρεωμένο να αντιμετωπίζει τη βία (ο Χριστός και η Παναγία!!!!). ΕΜΕΙΣ είμαστε υποχρεωμένοι να του διασφαλίζουμε ένα ασφαλές περιβάλλον και να μην το εκθέτουμε σε καταστάσεις βίας. Πρέπει να έχει ανθρώπους, τους οποίους εμπιστεύεται και στους οποίους θα αναφέρεται, όταν αντιμετωπίσει πρόβλημα. Σιγά σιγά θα μάθει αυτό που θέλεις, αλλά αυτό θα το μάθει μέσα από τα βιώματά του, μέσα από τις ομάδες, στις οποίες κοινωνικοποιείται. όχι φυσικά όπως μαθαίνει την προπαίδεια!

    Η ενδυνάμωση της προσωπικότητας δεν είναι θεραπεία αρρώστιας, να πάμε στο γιατρό να μας κάνει καλά.

     

    Για τον χειρισμό του προβλήματος που προέκυψε, και αν και δεν μου αρέσουν τα θέματα που ξεκινούν από ΄μου γρατζούνισαν το παιδί΄και καταλήγουν στο ΄έχουμε μεγάλο πρόβλημα βίας στο σχολείο΄, θα ήθελα εντελώς καλοπροαίρετα να παρατηρήσω ότι:

    Παρατηρώ ότι δεν επιλέγεις να δουλέψεις με το παιδί αλλά κυρίως επιδιώκεις παρεμβάσεις από το περιβάλλον (σχολείο, τρίτα παιδάκια κλπ). Μπορεί να είναι κι αυτός ένας τρόπος, αλλά εμένα δεν με έχει εξυπηρετήσει ποτέ, γιατί δεν μπορώ να το ελέγξω.

    Και τώρα που επιλέγεις να δουλέψεις με το παιδί, παραβλέπεις τη γονεϊκή σχέση και ψάχνεις κάποιον τρίτο να το ΄εδυναμώσει΄. καταλαβαίνω ότι θέλεις να κάνεις το καλύτερο αλλά συστήνω καταρχάς........ ψυχραιμία!

    Καλώς ή καλώς όμως, τα παιδιά μας παίρνουν δύναμη μόνο από εμάς, όταν τα ενισχύουμε συναισθηματικά. Η γνώμη μου λοιπόν είναι να επισκεφτείς εσύ έναν ψυχολόγο, ψυχολόγο ή ότι θέλεις (όλοι μπορούν να βοηθήσουν) και να ξεκαθαρίσεις για το τι ακριβώς ανησυχείς. Επίσης να ξεκαθαρίσεις τι ακριβώς πρέπει να περιμένεις από το παιδί σου, στην ηλικία του και με βάση της ιδιοσυγκρασία του.

    Επαναλαμβάνω, για να σου το θυμίσω και ελπίζω να συμφωνούμε ότι είναι υπερβολικό στα 6 και στα 7 τα παιδιά μπορούν να αντιμετωπίζουν τη βία. Πρέπει κάποιος να τα προστατεύει.

     

    Το αν έχω δουλέψει με το παιδί μου και πόσο, το ξέρω μόνο εγώ......αν μου επιτρέπεις, σε βρήκα πολύ επικριτική. Επίσης δεν είναι το θέμα του "μου γρατσούνισαν το παιδί", εφόσον αν διάβασες, στο σχολείο μας έχουν χτυπήσει άσχημα πολλά παιδάκια. Για την ακρίβεια 9/18 ΠΡΩΤΑΚΙΑ όπως είπα πιο πάνω έχουν χτυπήσει σοβαρά.

     

    Οπότε μην αφορίζουμε καταστάσεις για τις οποίες ο άλλος απλά έχει ευαισθητοποιηθεί για το κοινό καλό. Μου λες δλδ οτι επειδή αποφάσισα να μην κάνω τίποτα εγώ, ψάχνω βοήθεια απ το σχολείο, τα παιδάκια και τους ειδικούς......όχι λοιπόν δεν είναι καθόλου έτσι. Το ότι θα υπαινιχθεί κάποιος κάτι τέτοιο, ειλικρινά δεν το περίμενα!

     

    Εννοείται πως ο παιδοψυχολόγος θα κρίνει εάν χρειάζεται να δει το παιδί μου αφότου μιλήσει με μένα, δεν εννούσα οτι θα πάω το παιδί με δική μου απόφαση, όπως το εξέλαβες.

     

    Σε απλά ελληνικά, το παιδί μου χτύπησε, και ψάχνοντας το γιατί βρέθηκα μπροστά σε σωρεία περιστατικών και παραπονούμενων γονιών......που προυπήρχαν του δικού μου! Θεώρησα ωφέλιμο να μιλήσω στη δασκάλα, εκείνη με παρέπεμψε στο διευθυντή, εκείνος ζήτησε συνάντηση γονέων. Δε σημαίνει οτι όλο αυτό τον καιρό εγώ το παιδί μου το έχω αφήσει εκτεθειμένο και δεν το συμβουλεύω και δεν το βοηθώ.....δλδ ΕΛΕΟΣ!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Επειδή προφανώς σας φάνηκα τρελή που ξαφνικά θέλω να πάω το παιδί μου σε παιδοψυχολόγο, επαναλαμβάνω κάτι που προφανώς κάποιες δεν πρόσεξαν.....

     

     

    """""Χτες η δασκάλα μου είπε κάτι που με θορύβησε. Δεν θέλω να το δημοσιοποιήσω γιατί θα την κρίνετε άσχημα είμαι σίγουρη... Και εν τέλει, μπορεί και όλο να είναι μια υπερβολή για να μου τραβήξουν την προσοχή επειδή είδαν οτι σήκωσα το σύμπαν με το θέμα της αυλής......."""""

     

    Το θέμα εδώ είναι ποια είναι η σωστή ειδικότητα να απευθυνθώ επειδή με μπέρδεψαν οι γιατροί και οι φίλοι.....ευχαριστώ για την βοήθεια όλους.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    """""χτες η δασκάλα μου είπε κάτι που με θορύβησε. Δεν θέλω να το δημοσιοποιήσω γιατί θα την κρίνετε άσχημα είμαι σίγουρη... Και εν τέλει, μπορεί και όλο να είναι μια υπερβολή για να μου τραβήξουν την προσοχή επειδή είδαν οτι σήκωσα το σύμπαν με το θέμα της αυλής......."""""

     

    Το θέμα εδώ είναι ποια είναι η σωστή ειδικότητα να απευθυνθώ επειδή με μπέρδεψαν οι γιατροί και οι φίλοι.....

     

    Η ειδικότητα που θα πας εξαρτάται από το τι σου είπε.

     

    Αν αναφέρθηκε σε κάποια διαταραχη θα πας σε αναπτυξιολόγο καταρχήν.

     

    Αν σου μίλησε για κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα που υποπτεύεται ότι έχει το παιδί = παιδοψυχίατρος

     

    Αν μιλάμε απλώς για άσχημες συμπεριφορές και πως πρέπει να τις χειριστείς εσύ ως γονιός ή για το πως να τον κάνεις να νιώσει αυτοπεποίθηση= συμβουλευτική γονέων από ψυχολόγο

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ειδικότητες και 'δουλειά' τους:

    Ψυχολόγος: ασχολείται μ ο,τι εχερινα κάνει ε τον ψυχικό μας κόσμο. Σκέψεις, συναισθήματα κλπ. Υπάρχουν ψυχολόγοι που έχουν ειδικευτεί (μέσω σεμιναρίων πχ) στα παιδιά. Πολλές φορές δουλεύει με τους γονεις παιδιών. Ο σωστός επιστήμονας γνωρίζει μέχρι πού είναι τα όρια του, και μετά κατευθυνθεί σε παιδοψυχιατρο.

    Παιδοψυχιατρος: πτυχιούχος γιατρός με ειδικότητα που κρατά πολλά χρονια στην παιδοψυχιατρικη. Ασχολείται με σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν παιδιά κα έφηβοι (αυτισμός, ψυχώσεις, ΔΕΠΥ, διαγνώσεις καθυστερήσεων, νευρική ανορεξία κλπ). Μπορούν να συνταγογραφουν φάρμακα.

    Λογοθεραπευτης: δαγιγνωσκει και θεραπεύει προβλήματα λόγου και ομιλίας. Η Ελλάδα έχει και την παγκόσμια πρωτοτυπία οι λογοθεραπευτές να ασχολούνται και μτ το γραπτό λόγο και την αντιμετώπιση ειδικών μαθησιακών δυσκολιών.

    Έργοθεραπευτής: μαθαίνει-εκπαιδεύει παιδιά και ενήλικες με προβλήματα στην λεπτή κινητικότητα. Κατασκευάζει-προσαρμοζει διάφορα εργαλεία ώστε να γίνει ευκολότερη η καθημερινότητα των ασθενών του.

    Φυσι(κ)οθεραπευτης: ασχολεριται με μυοσκελετικες παθήσεις και με την αποκατάσταση τραυματισμών.

     

    Αυτοί είναι όλοι!!!! Επέλεξε ποιος είναι κατάλληλος γι αυτό που θες

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ειδικότητες και 'δουλειά' τους:

    Ψυχολόγος: ασχολείται μ ο,τι εχερινα κάνει ε τον ψυχικό μας κόσμο. Σκέψεις, συναισθήματα κλπ. Υπάρχουν ψυχολόγοι που έχουν ειδικευτεί (μέσω σεμιναρίων πχ) στα παιδιά. Πολλές φορές δουλεύει με τους γονεις παιδιών. Ο σωστός επιστήμονας γνωρίζει μέχρι πού είναι τα όρια του, και μετά κατευθυνθεί σε παιδοψυχιατρο.

    Παιδοψυχιατρος: πτυχιούχος γιατρός με ειδικότητα που κρατά πολλά χρονια στην παιδοψυχιατρικη. Ασχολείται με σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν παιδιά κα έφηβοι (αυτισμός, ψυχώσεις, ΔΕΠΥ, διαγνώσεις καθυστερήσεων, νευρική ανορεξία κλπ). Μπορούν να συνταγογραφουν φάρμακα.

    Λογοθεραπευτης: δαγιγνωσκει και θεραπεύει προβλήματα λόγου και ομιλίας. Η Ελλάδα έχει και την παγκόσμια πρωτοτυπία οι λογοθεραπευτές να ασχολούνται και μτ το γραπτό λόγο και την αντιμετώπιση ειδικών μαθησιακών δυσκολιών.

    Έργοθεραπευτής: μαθαίνει-εκπαιδεύει παιδιά και ενήλικες με προβλήματα στην λεπτή κινητικότητα. Κατασκευάζει-προσαρμοζει διάφορα εργαλεία ώστε να γίνει ευκολότερη η καθημερινότητα των ασθενών του.

    Φυσι(κ)οθεραπευτης: ασχολεριται με μυοσκελετικες παθήσεις και με την αποκατάσταση τραυματισμών.

     

    Αυτοί είναι όλοι!!!! Επέλεξε ποιος είναι κατάλληλος γι αυτό που θες

     

    πωπω θεική εξήγηση! μια χαρά αποσαφηνίστηκαν όλα......

    για τον αναπτυξιολόγο δε μου είπες, και κατά κει το βλέπω.......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Ο ασναπτυξιολογος είναι γιατρός. Βλέπει την αναπτυξη του παιδιού, σωματική και νοητική. Ομοίως με τον παιδοψυχιατρο κανει διάγνωση σε ΔΕΠΥ, αυτισμό, νοητική καθυστέρηση.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Ο ασναπτυξιολογος είναι γιατρός. Βλέπει την αναπτυξη του παιδιού, σωματική και νοητική. Ομοίως με τον παιδοψυχιατρο κανει διάγνωση σε ΔΕΠΥ, αυτισμό, νοητική καθυστέρηση.

     

    Μάλιστα.........λοιπόν παιδοψυχολόγο θα πάω, πρώτα εγώ και αν κρίνει απαραίτητο να δει και το παιδί θα μου πει εκείνος. Να είστε καλά, ευχαριστώ πολύ!Η βοήθειά σας ήταν πολύτιμη.

     

    Καλή συνέχεια στη φορουμοπαρέα......

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα