Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί,  παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! Μετά τις εργασίες αύριο 26/10/2026 ενδεχομένως να μην μπορείτε να συνδεθείτε!
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Τι στο καλό;;;;Δε μ'αγαπάει;;;


kokko

Recommended Posts

Καλησπέρα κορίτσια.Είμαι πολύ στενοχωρημένη...γύρισα στην δουλειά πρώτη μέρα χθές και άφησα το μωρό μου μετά από 5 μήνες αυτοκόλλητης συνύπαρξης στην μαμά μου!!!Εγώ ήμουν στα πατώματα όλη μέρα χθές εννοείται μέχρι που γύρισα σπίτι από την δουλειά και έπεσα ακόμα περισσότερο...ενώ περίμενα να κάνει αυτά που κάνει στον μπαμπά του όταν γύρίζει από την δουλειά (σκάει το πιο διάπλατο χαμόγελο που έχετε δει) σε μένα έσκασε ένα μικρό χαμογελάκι και συνέχισε να παίζει με κάτι που κράταγε δείχνοντας πλήρη αδιαφορία για μένα...όταν έφευγε δε η μητέρα μου της γέλαγε με χαρα....εμένα ούτε να με φτύσει...δεν ξέρω μπορεί να είμαι παρανοική αλλά στενοχωρήθηκα τόσο πολύ :(. Κατά καιρούς ένιωθα πως στον μπαμπά του έχει ιδιαίτερη αδυναμία σε σχέση με μένα αλλά τό απέδιδα στο ότι με θεωρεί δεδομένη που ήμασταν όλη μέρα μαζί, όταν γύρισε δε αργότερα ο μπαμπάς του κλασσικά μέσα στην τρελλή χαρά.Εντομέταξύ ήμουν που ήμουν επηρεασμένη αρνητικά με την επιστροφή μου στην δουλειά έγινε και αυτό και όλη μέρα χθες εξέπεμπα πολύ αρνητική ενέργεια και στο παιδί....ώρες ώρες φοβάμαι ακόμα και μήπως θεωρήσει μαμά του την μαμά μου :(. Ξέρω ότι ακούγομαι υπερβολική αλλά νιώθω απόλυτη εξάρτηση από την αγάπη του γιού μου και κάθε του αδιαφορία την βιώνω σαν απόριψη :|. Πείτε μου τις σκέψεις σας μήπως με βοηθήσουν να καταλάβω τι συμβαίνει....:cry:

yTiOp3.png

 

nzfhp3.png

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


λοιπον για να ηρεμισεις θα σου πω και τι δικη μου ιστορια λιγο συντομα. αφηνω το γιο μου στη μαμα μου γιατι φευγω απο τις 7¨30 και γυριζω 5 το απογευμα και μερικες φορες λογω του οτι εχω δικη μου επιχειρηση μαζευομαι 9 το βραδυ. οταν παω σπιτι 5 παει ο συζυγος στο μαγαζι. τον πατερα του ο γιοσ μου τον βλεπει στις 9¨30 το βραδυ και κανει σαν τρελος γιαυτον, για τη γιαγια του το ιδιο. μονο μπαμπα και γιαγια λεει ακομα ειναι 14 μηνων. μαμα τιποτα!!!!!!!!!!! ομως δεν με ενοχλει αυτο ξερω καλα πως οταν μεγαλωσει θα καταλαβει τι ειμαι γιαυτον και δεν θα με αλλαζει!!!!!!!! μανα ειναι μονο μια!!!!! :D;-)

Link to comment
Share on other sites

Καλησπερα....αν οχι ολες οι περισσοτερες μανουλες βιωνουμε κατι αναλογο, κανουμε τετοιες σκεψεις και μας περιτρυγυριζουν τετοιου ειδους "ασχημα" συναισθηματα....αποριψη, στεναχωρια, θλιψη, απορια, κλπ...

 

ΑΛΛΑ.......

 

Οπως ειπες και μονη σου εσενα σε θεωρει δεδομενη οποτε οι αντιδρασεις του ειναι απολυτα φυσιολογικες....αν θελεις σκεψου το ετσι...οτι εσευ μπορει να εισαι η μανα του, αυτη που το εφερε στον κοσμο. Πονεσε γιαυτο, ταλαιοωρηθηκε, εισαι αυτη που το φροντιζει κλπ κλπ....αλλα για να τα καταφερεις αυτα σημαινει οτι 24 ωρες το 24ωρο εισαι απο πανω του....εσενα αντικρυζει με το καλημερα, εσενα εχει ολη την διαρκεια της ημερας να βλεπει και εσενα καληνυχτιζει μεχρι πριν να πας στη δουλεια σου οποτε με λιγα λογια....ΑΠΛΑ σε εχει συνηθισει και ειναι κατι το εντελως φυσιολογικο....

Τωρα οσο για τον φοβο σου που αν βλεπει τη μαμα σου για μαμα του δεν ισχυει κατι τετοιο γιατι πολυ απλα τα μωρα ξερουν να αναγνωριζουν, να κατανοουν και να ξεχωριζουν τη μαμα απο καθε τριτο ατομο....

 

Μην στεναχωριεσαι.....το παιδι σου ειναι και εισαι η μαμα του....

Να σου ζησει....

Η φουρτουνα μου ηρθε...και ξεσηκωσε τον κοσμο μου στις 27/07/2012

Link to comment
Share on other sites

Δες το θετικα, με την αγαπη σου του εχεις εμπνευσει τοση ασφαλεια που δεν αισθανεται απειλη απο την απουσια σου!

 

Δε νομιζω κι οτι εχει συνειδητοποιησει οτι θα λειπεις καθε μερα.

Το αγχος αποχωρισμου ξεκινα απο τον 8ο μηνα.

Γεννησαμε! 28-06-2012 :P

Link to comment
Share on other sites

Δες το θετικα, με την αγαπη σου του εχεις εμπνευσει τοση ασφαλεια που δεν αισθανεται απειλη απο την απουσια σου!

 

Δε νομιζω κι οτι εχει συνειδητοποιησει οτι θα λειπεις καθε μερα.

Το αγχος αποχωρισμου ξεκινα απο τον 8ο μηνα.

συμφωνω απολυτα!!! παιρνει τοση πολυ αγαπη που δεν του λειπει η αγκαλιτσα σου κ μπορει κ ασχολειται κ με αλλους ανθρωπους..θα δεις αργοτερα που θα σε ψαχνει οταν θα φευγεις κ θα τρεχει στην αγκαλια σου οταν γυριζεις!!!

Xc60p3.png ghL0p3.png
Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Μπορεί και να σου κρατάει λίγα μουτράκια. Εγώ δουλεύω (9-5) από τότε που ήταν 10 μηνών και τον κρατάει ο μπαμπάς του. Ευτυχώς τα πάνε μια χαρά. Και μπορεί όταν γυρίζω να μη μου δίνει πολλή σημασία, αλλά σε ανύποπτο χρόνο μου κάνει αγαπούλες, με χαϊδεύει και τρίβεται πάνω μου. Και βέβαια τρέχει να θηλάσει μόλις γυρίσω, κι αυτό πιστεύω είναι τρόπος να για να νιώσει πιο κοντά μου. Όταν τον πάω στη γιαγιά, δεν θέλει να βγεί από το καρότσι στην αρχή, γιατί ξέρει ότι θα τον αφήσουμε εκεί. Μετά συνηθίζει, αλλά δεν είναι και το καλύτερό του.

Πίστεψέ με θα ένοιωθες πολύ χειρότερα αν σπάραζε όταν έφευγες ή δεν έτρωγε ή σε ζητούσε και δεν μπορούσες να πας. Καλύτερα να νοιώθει καλά με τη γιαγιά.

Υπομονή, και θα συνηθίσετε και οι δύο. Και σίγουρα δεν υπάρχει περίπτωση να μπερδέψει τη μαμά με τη γιαγιά. Ξέρουν πολύ καλά, και μόνο από τη μυρωδιά ποια είναι η μαμά.

jTosp2.png
Link to comment
Share on other sites

Ξέρω ότι ακούγομαι υπερβολική αλλά νιώθω απόλυτη εξάρτηση από την αγάπη του γιού μου και κάθε του αδιαφορία την βιώνω σαν απόριψη :|. Πείτε μου τις σκέψεις σας μήπως με βοηθήσουν να καταλάβω τι συμβαίνει....:cry:

Το παιδάκι συμπεριφέρεται όπως όλα τα παιδάκια σε αυτη την ηλικία.

 

Νομίζω ότι λες μόνη σου τι συμβαίνει.

Σκέφτομαι γιατί νιώθεις έτσι? Σκέφτομαι επίσης πώς θα ειναι στο μέλλον η συμπεριφορά σου προς το παιδί, εάν νιώθεις ότι σε απορίπτει?

Εσύ έχεις τις απαντήσεις γι αυτό που σε απασχολεί.

9XkKp3.png

HArNp3.png

Link to comment
Share on other sites

Είχα πάθει ακριβώς το ίδιο όταν γύρισα στην δουλειά στους 6 μήνες μετά την γέννα. Ενώ περίμενα να κάνει σαν τρελό όταν γυρίσω, όπως κάνει για τον μπαμπά του όταν γυρνάει από την δουλειά, με εμένα τίποτα! Τελικά ήταν όπως λέει η Μπουρμπούρ, δεν είχε καταλάβει ότι θα λείπω από δω και πέρα, ενώ με τον μπαμπά του αυτό γίνεται προφανώς από την αρχή, και έχει συνηθίσει και ξέρει πότε να τον περιμένει. Μην ανησυχείς, σε λίγο που θα προσαρμοστεί θα δεις διαφορά!

Link to comment
Share on other sites

Έχοντας μπει πλεόν στην 2η εβδομάδα που τον έχω αφήσει μόνο του τα πράγματα είναι σαφώς πολύ καλύτερα για μένα...μέχρι την Παρασκευή ήμουν πολύ χάλια κάθε μέρα και χειρότερα μου έλειπε φρικτά και δεν με κρατούσε ο τόπος...γύριζα σπίτι και περίμενα το παιδί να μου καλύψει όλο αυτό το κενό με ένα του χαμόγελο...οκ δεν ερχόταν πάντα όπως το ήθελα και γέμιζα με νέύρα και στενοχώρια....περάσαμε όμως ένα Σαββατοκύριακο super...γελάσαμε πολύ...αγκαλιαστήκαμε πολύ....κοιμηθήκαμε αγκαλίτσα και ένιωσα την ζεστασιά που ένιωθε όταν τον κουρνιαζα στην αγκαλιά μου!Σημερα έφυγα από το σπίτι με χαμόγελο και ανυπομονώ να έρθε το επόμενο ΣΚ για να κάνουμε το δικό μας παρτυ....ίσως είναι υπερβολικά όλα αυτά τα συναισθήματα και ίσως ανάξια αναφοράς αλλά είναι τόσο έντονα που δεν μπορούσα να τα φανταστώ ποτέ!

yTiOp3.png

 

nzfhp3.png

Link to comment
Share on other sites

ίσως είναι υπερβολικά όλα αυτά τα συναισθήματα και ίσως ανάξια αναφοράς αλλά είναι τόσο έντονα που δεν μπορούσα να τα φανταστώ ποτέ!

Μπα δεν είναι...

Κι εγω το θεωρούσα π.χ. κλισέ πριν κάνω παιδί..το.."τα παιδιά ειναι ευτυχία"....αλλά μου φαινεται αδιανόητο πια να μη θέλει κάποιος παιδί από επιλογη, γιατί πιστευω ακράδαντα πια ότι τα παιδιά ειναι ευτυχία!

9XkKp3.png

HArNp3.png

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Μπα δεν είναι...

Κι εγω το θεωρούσα π.χ. κλισέ πριν κάνω παιδί..το.."τα παιδιά ειναι ευτυχία"....αλλά μου φαινεται αδιανόητο πια να μη θέλει κάποιος παιδί από επιλογη, γιατί πιστευω ακράδαντα πια ότι τα παιδιά ειναι ευτυχία!

 

Daphne το πιστεύεις ότι αυτό σκεφτόμουν χθές...οτι τελικά ναι υπάρχει ευτυχία και είναι αυτή και ότι τελικά ναι υπάρχει αγάπη και δεν ύπάρχει άλλη σαν και αυτή που νοιώθω για το παιδί μου!

yTiOp3.png

 

nzfhp3.png

Link to comment
Share on other sites

Συμφωνώ απόλυτα.

Ό,τι και να έχεις ζήσει μέχρι τώρα, τίποτα μα τίποτα δεν συγκρίνεται με την πληρότητα που σου χαρίζει η επαφή με το παιδάκι σου. Οι στιγμές που μοιραζεσαι μαζί τους σου δίνουν μια απόλυτη ευτυχία που σε πλημμυρίζει.

Είναι το πιο τέλειο συναίσθημα ever.

jTosp2.png
Link to comment
Share on other sites

Ο δικός μου (τώρα κοντεύει τα 5) γεννήθηκε κι αντί για να ηρεμήσει απο το πρώτο του κλαμματάκι στην αγκαλίτσα της μανούλας, ηρέμησε στου μπαμπά...:shock: Φυσικά είπε πρώτα μπαμπά, γιαγιά, παπού, γάλα, νελο (νερό) και κάαααπου εκεί κοντά με θυμήθηκε κι εμένα και είπε μαμά.:-D Έχω να σου περιγράψω άπειρα τέτοια αλλα το δέσιμό μας είναι απίστευτό παρόλα αυτα.

Πριν λίγες μέρες την ώρα που παίζαμε μου λέει "θα έρθει η γιαγιά"; "οχι παιδί μου". "ο μπαμπάς"; (είμαστε χωρισμένοι) "όχι παιδί μου" και μου πετάει το κορυφαίο "ααααα κι εγώ θα είμαι μόνος μου";;;:o Με έπιασε απελπισία. Παίζαμε απο το πρωί συνέχεια, δεν τον αφήνω λεπτό να βαρεθεί, κάνουμε ένα σωρό χαζομαρούλες και μου λέει αυτό; Με πήραν τα ζουμία (κακώς) αυτόματα. Του λέω "παιδάκι μου εγώ δεν είμαι εδώ; Δεν με βλέπεις"; Και τι απαντάει το σκ@τούλι... "μα μαμά εγώ κι εσύ είμαστε σαν ένας ανθρωπος". Έλιωσα η μανα...

Όπου και να έχει αδυναμία το παιδάκι σου, εσένα θα λατρεύει, με εσένα θα νιώθει την μοναδική ασφάλεια και τρυφερότητα της μανούλας. Συνέχισε να απολαμβάνεις τις στιγμές σας και πάρτο χαλαρά.:)

Link to comment
Share on other sites

Ο δικός μου (τώρα κοντεύει τα 5) γεννήθηκε κι αντί για να ηρεμήσει απο το πρώτο του κλαμματάκι στην αγκαλίτσα της μανούλας, ηρέμησε στου μπαμπά...:shock: Φυσικά είπε πρώτα μπαμπά, γιαγιά, παπού, γάλα, νελο (νερό) και κάαααπου εκεί κοντά με θυμήθηκε κι εμένα και είπε μαμά.:-D Έχω να σου περιγράψω άπειρα τέτοια αλλα το δέσιμό μας είναι απίστευτό παρόλα αυτα.

Πριν λίγες μέρες την ώρα που παίζαμε μου λέει "θα έρθει η γιαγιά"; "οχι παιδί μου". "ο μπαμπάς"; (είμαστε χωρισμένοι) "όχι παιδί μου" και μου πετάει το κορυφαίο "ααααα κι εγώ θα είμαι μόνος μου";;;:o Με έπιασε απελπισία. Παίζαμε απο το πρωί συνέχεια, δεν τον αφήνω λεπτό να βαρεθεί, κάνουμε ένα σωρό χαζομαρούλες και μου λέει αυτό; Με πήραν τα ζουμία (κακώς) αυτόματα. Του λέω "παιδάκι μου εγώ δεν είμαι εδώ; Δεν με βλέπεις"; Και τι απαντάει το σκ@τούλι... "μα μαμά εγώ κι εσύ είμαστε σαν ένας ανθρωπος". Έλιωσα η μανα...

Όπου και να έχει αδυναμία το παιδάκι σου, εσένα θα λατρεύει, με εσένα θα νιώθει την μοναδική ασφάλεια και τρυφερότητα της μανούλας. Συνέχισε να απολαμβάνεις τις στιγμές σας και πάρτο χαλαρά.:)

 

 

Τι γλύκας!!!!

yTiOp3.png

 

nzfhp3.png

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Κοκκό μου, η κόρη μου ξυπνά το πρωί και φωνάζει "που είσαι μπαμπά;;;".

 

Αν όμως πχ χτυπήσει, παρουσία και των 2 τρέχει στην αγκαλιά μου "μανούλα μου...."

 

το παιδί σου κατά καιρούς θα δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση σε κάποιους, αλλά είναι σοφό το γνωστό και μη εξαιρετέον: "μάνα είναι μόνο μία"

Το Ήλεκτράκι μου και ο Οδυσσέας μου, οι ηλιαχτίδες μου!

..................................................................................

Ο Θεός πέθανε...

Ο Μαρξ πέθανε...

κι Εγώ τώρα τελευταία δε νοιώθω πολυ καλά...

Link to comment
Share on other sites

Κοκκό μου, η κόρη μου ξυπνά το πρωί και φωνάζει "που είσαι μπαμπά;;;".

 

Αν όμως πχ χτυπήσει, παρουσία και των 2 τρέχει στην αγκαλιά μου "μανούλα μου...."

 

το παιδί σου κατά καιρούς θα δείχνει ιδιαίτερη προτίμηση σε κάποιους, αλλά είναι σοφό το γνωστό και μη εξαιρετέον: "μάνα είναι μόνο μία"

Αλλά και "πατέρας είναι μόνο ένας"!;)

Η δική μου ειναι εντελώς "μπαμπάκιας", από βρέφος....

 

Χαίρομαι γιατί σημαίνει οτι έχει καλό μπαμπά (παίζει και το σύμπλεγμα της Ηλέκτρας βέβαια..)

9XkKp3.png

HArNp3.png

Link to comment
Share on other sites

παίζει και το σύμπλεγμα της Ηλέκτρας βέβαια..)

 

Εμένα τη λένε και ηλέκτρα, τι να κάνω η μάνα...

Το Ήλεκτράκι μου και ο Οδυσσέας μου, οι ηλιαχτίδες μου!

..................................................................................

Ο Θεός πέθανε...

Ο Μαρξ πέθανε...

κι Εγώ τώρα τελευταία δε νοιώθω πολυ καλά...

Link to comment
Share on other sites

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...