ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΙΛΕΣ ΜΟΥ

[BOLERO]

Τα τελευταία 2 χρόνια νιώθω μεγάλη απογοήτευση απο την παρέα μου.

Είμαστε 4 κορίτσια απο το σχολειο όλες παντρεμένες με παιδια. Από τότε που έμεινα έγκυος έχω παρατηρήσει μια αλλαγμένη συμπεριφορα απο εκείνες - παρόλο που το δικό μου πιτσιρίκι ειναι μικρότερο απο τα παιδια τους.

Πρώτον: Καθ'όλη την διάρκεια της εγκυμοσύνης μου, δεν πατούσαν σπίτι μου καθόλου - παρά μόνο σε είδικες περιπτώσεις - προβάλοντας διαφορες δικαιολογίες. Στις δικές τους εγκυμοσύνες βέβαια, εγώ πάντα δίπλα τους΄.

 

Πότε δεν κάθισαν να μου μιλήσουν - ή έστω να ρώτησουν - οσον αφορα προετοιμασίες πρίν έρθει το μώρο. Αντιθέτως, στις δικές τους εγκυμοσύνες εγω έπαιρνα σβάρνα τους δρόμους και τα μαγαζιά για να δούμε κούνιες, καρότσια και όλα τα συναφή παρόλο που στο κάτω κάτω τις γραφής η παρούσια μου δεν τους διευκόλυνε σε κάτι - γιατι δεν είχα ανάλογη εμπειρια. Εκεινες για μένα τπτ, παρά το γέγονος οτι στην περίπτωση μου, η παρουσία τους θα μου ήταν εκτος απο πολύ ευχάριστη και πολύ χρήσιμη βεβαίως.

 

Πάντα θυμάμαι γεννέθλια, γιορτές, επέτειους και εγώ είμαι αυτή που πάντα παιρνω τηλέφωνο να ευχηθώ. Από την μερια τους πέρα βρέχει. ο μικρός μου είναι 26 μηνών και θεωρείται τύχη να τον θυμηθουν. Στα γεννέθλια του κανείς δεν θυμήθηκε να με πάρει να μου ευχηθει, και τις 2 χρονίες. Την επόμενη των 2ων γεννεθλίων του με πήρε η μια - που της εχω βαπτίσει την μικρή - και μου είπε κατα λέξη : "Το φαντάστηκα οτι χτές ειχε γεννέθλια ο μικρός αλλα δεν σε πήρα γιατι δεν είχα όρεξη να μιλήσω". Κάγκελο εγω. Αν έγώ ξέχναγα να γεννέθλια της βαπτιστηρας μου θα είχε γίνει χαμός απο την μερια της .Εχτές ο μικρός μου γιόρταζε, παλι τπτ. Καμια τους δεν θημήθηκε να με πάρει.

 

Με έχει πιάσει το παράπονο. Τόσο γραμμένη με εχουν τελικά μετά από όσα έχουμε περάσει? Μόνο εγώ πρέπει να είμαι εντάξει απέναντι τους?

Είναι και τόσα αλλα μου με εχουν στεναχωρέσει αλλα αν αρχισω θα γράψω πάπυρο...

Εσεις τι θα κάνατε στην θέση μου?

[sofi@p]

μεταξύ τους, οι 3 φίλες σου, συνεχίζουν να κάνουν παρέα όπως παλιά? ή και μεταξύ τους έχουν ψιλοχαθεί?

[BOLERO]

Δεν είναι οτι εχουμε χαθεί. Συναντιόμαστε αλλά αυτό που με στεναχωρεί πάρα πολύ είναι η αδιαφορία τους σε θέματα που εγώ τουλάχιστον θεωρώ σημαντικά.

[sofi@p]

Δεν είναι οτι εχουμε χαθεί. Συναντιόμαστε αλλά αυτό που με στεναχωρεί πάρα πολύ είναι η αδιαφορία τους σε θέματα που εγώ τουλάχιστον θεωρώ σημαντικά.

ναι, οκ, αλλά μεταξύ τους πώς είναι η φιλία? όπως παλιά ή όχι. αν μεταξύ τους είναι όπως παλιά και με σένα έχουν αλλάξει και οι 3, τότε κάτι γίνεται. αν όμως και οι 4 μεταξύ σας δεν είστε πια όπως παλιά, τότε απλά έτσι είναι πολλές φορές η πορεία της ζωής... κάνει κύκλους που κλείνουν και μπορεί να τμηθούν στο μέλλον ή όχι.

[BOLERO]

Σίγουρα με το πέρασμα των χρόνων και τις υποχρεώσεις μας οι σχέσεις μας δεν μπορεί να είναι όπως παλια. Αυτό ειναι αυτονόητο.

Το παράπονο το δικό μου είναι οτι ενω εγώ πάντα ήμουν δίπλα τους σε όλα τους τα προβλήματα - και ειναι πάρα πολλα αυτα, πιστέψτε με - εκείνες αδιαφορούν παντελώς σε θέματα δικά μου. ΟΚ, δεν αντιμετώπισα μεγάλα προβλήματα οπως αυτές αλλα δεν σημαίνει οτι και εγω δεν εχω προβλήματα και δεν θέλω να τα συζητησω με κάποιον. Εκεινες δεν ενδιαφερθηκαν καν. Μόνο αν έχουν θέματα απο την μερια τους θα με παρουν να τους παρηγορήσω. Ελεος

Εδώ μιλάμε δεν σήκωσαν καν το τηλέφωνο να μου ευχηθούν για το μικρό και μάλιστα στην γιορτή του.

[Βερενίκη]

Αγαπητή BOLERO,

επειδή έχω βρεθεί στη θέση σου, έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όσο πιο πολύ διαθέσιμη εμφανίζεσαι στους άλλους ανθρώπους, τόσο περισσότερο δεν σε προσέχουν. και δεν λέω ότι δεν σε αγαπάνε, δεν λέω ότι δεν θα σου σταθούν στα δύσκολα. Απλά σε θεωρούν δεδομένη και δεν σε 'προσέχουν'. Κι εγώ έχω μία φίλη που την έβλεπα στην περιοχή της επειδή και καλά εγώ είχα αυτοκίνητο, θαρρείς κι εκείνη ήταν ανίκανη να μπει σε ένα λεωφορείο να έρθει στην δική μου περιοχή. Έχουμε να βγούμε ένα χρόνο και δεν το έχει προσέξει (βλέπεις τι σου κάνουν τα τηλέφωνα? Δεν παρατηρείς ότι δεν τον έχεις δει στον άλλον).

Κι εγώ παντρεύτηκα τελευταία από την παρέα και τα παιδιά μου είναι τα μικρότερα. Πήγαινα στις επιδείξεις των παιδιών τους στο σχολείο. Τώρα δεν με έχουν πάρει να με ρωτήσουν πώς πάει το παιδί στην α' δημοτικού.

Με ενοχλεί αλλά δεν το θεωρώ σοβαρό. Στα δύσκολα μου στάθηκαν και τις αισθάνομαι κοντά. Και νομίζω ότι αν μία φίλη μου παντρευόταν, δεν θα έτρεχα μαζί της για νυφικά, παρά μόνο αν μου το ζητούσε. Περνώντας τα στάδια της ζωής, μπορεί να μην μας λένε τίποτα. Για μένα στη φιλία είναι να μπορείς να λες στον άλλον τι σε ενοχλεί (οπότε μίλα τους), και είναι ο άλλος κοντά σου όταν το χρειαστείς

[ekavi_]

Bolero, δυστυχώς διαπιστώνω ότι είναι εξαιρετικά σπάνιες οι πραγματικές φιλίες. Συνήθως ο κόσμος είναι αχάριστος και εγωιστής. Πολλές φορές τυγχάνει να έχουμε μακροχρόνιες φιλίες πιο πολύ από συνήθεια, όταν όλα βαίνουν καλώς και όταν δεν υπάρχουν υποχρεώσεις.

Για ποια φιλία μιλάμε όταν ο άλλος δεν θυμάται τη γιορτή του παιδιού σου ή δεν μπαίνει στον κόπο να πάρει ένα τηλέφωνο ή να έρθει... Αλλά να σε πάρουν για να σου πουν τον πόνο τους σε παίρνουν όπως κατάλαβα... Συγγνώμη αν σε στενοχωρώ, αλλά έτσι νιώθω.

Ειδικά ως προς την κουμπάρα σου θα έπρεπε να δείξεις τη δυσαρέσκειά σου που δεν θυμήθηκε το παιδί σου. Εγώ θα της έλεγα, δεν πειράζει, σήμερα δυστυχώς δεν έχω εγώ όρεξη για να μιλήσω. Θα τα πούμε άλλη φορά.

[BOLERO]

Το μεγαλύτερο μου θέμα ειναι με την κουμπαρα μου και δεν της μιλάω γιατι είναι αυταρχικός ανθρωπος και νομίζει πως πάντα εκεινη εχει δικιο. Πολυ καλή κοπέλα βέβαια και φιλότιμη αλλα...

Της έχω βαπτίσει την μικρή στην οποία έχω πολύ μεγάλη αδυναμία. Της έχω σταθει πάρα πολυ στο διαζυγιο της πριν απο 3 χρόνια όταν εγώ ήδη είχα ξεκινήσει τις διαδικασίες για εξωσωματικη. Και με το που έμεινα εγκυος, μετά απο τόσες προσπάθειες, ένα πολύ τυπικό ενδιαφέρον για τα δικά μου. Πότε δεν με ρώτησε για τις ανησυχίες που μπορει να ειχα, τις προετοιμασίες που κάναμε, τπτ. Σε αντιθεση με εμενα που σχεδον καθε βράδυ το περνουσαμε παρέα με διαφορες μπροσουρες που αφορουσαν την μικρη και ανάλυση της ανάλυσης. Οταν γέννησα - τις πρώτες 40 μέρες ήρθε μόνο 2 φορές σπίτι - παρα το γεγονός οτι τις έλεγα πολύ συχνα να ερθει - γιατι ο μικρός ήταν πολύ ήρεμος και δεν με κούραζε. Την 1 φορα που ήρθε έτυχε να ειχε λιγο γκρινια το μωρο, εκατσε μισή ώρα και μετα εφυγε λεγοντας μου ότι απο την γκρίνια ειχε πονοκέφαλο!! Ακουσον άκουσον.

Για την βαπτιστήρα μου ειμαι κόκκινο πανι απο τότε που γέννησα. Δεν με πλησιάζει καθόλου.

Και εκτος των άλλων θεωρει οτι επειδη της εχω βαπτίσει το μωρο, οποτε συναντιόμαστε πρεπει να είναι και η μικρή μαζι της για να βλεπει την νονα της. Τις προάλλες της ειπα να έρθει και καφέ σπίτι και η απάντηση της ήταν οτι αφου την μικρή την΄είχε ο πατέρας της θα κανόνιζε να έρθει καποια άλλη στιγμη μαζι της. Αν είναι δυνατον.

θα κανονίσουμε να πάμε για ψώνια - θα φερει και την μικρή, για καφέ - θα φέρει και την μικρή, σε αλλο σπιτι για καφε - θα φέρει και την μικρή. Ενω θα έχει φροντισει να μου πει με έμμεσο τρόπο να μην πάρουμε τα παιδια, και εγω θα κανονισω να αφησω το μικρο στην μάνα μου η στον αντρα μου,τελικα θα δω φάντη μπαστουνι και την μικρη μαζι.

δεν ξέρω, σαν να το κανει επιτιδες και μου βάζει σαν προτερεοτητα μου την μικρη.

[karita]

Απαράδεκτες!Ιδιαίτερα η κουμπάρα σου...ας μην σου δικαιολογιόταν ή ας σου έλεγε ότι ξεχάστηκε...

Μωρέ δίκαιο έχουν μερικές φορές οι άντρες που λένε ότι οι φιλίες μεταξύ γυναικών δεν είναι πραγματικές φιλίες, αλλά φιλίες συμφέροντος.

Και το λέω εγώ που έχω 3 πολυαγαπημένες φίλες εκ των οποίων με τις 2 κουμπάριασα...

Τα έχω πάρει γιατί θεωρώ ανήθικο να ξέρεις ότι ο άλλος γιορτάζει και να μην πάρεις να πεις ένα "χρόνια πολλά". Εδώ είχα στο παρελθόν μαλώσει με τον άντρα μου γιατί του έλεγα ότι δεν με πειράζει να μιλάει στις γιορτές/γενέθλια των πρωην του, γιατί το "χρόνια πολλά" είναι μια ευχή και είναι φυσικό να θέλει να είναι καλά ...Ο άντρας μου δεν πίστευε στα αυτιά του και μου είπε ότι είμαι πολύ Beverly Hills....!!!

Τέλος πάντων εγώ θα τις έπιανα και θα τις ρώταγα στα ίσια αν συμβαίνει κάτι καθώς και ότι αυτό σε ενοχλεί γιατί οι φιλίες δεν είναι μόνο στα δύσκολα αλλά και στις χαρές

[karita]

Χρόνια Πολλά για το παιδάκι σου!!!!!!!Να είναι χαρούμενο και ευτυχισμένο!

[BOLERO]

Σε ευχαριστω πολύ!

και εσύ να χαιρεσαι τα ζουζούνια σου!

[ekavi_]

Τ Ενω θα έχει φροντισει να μου πει με έμμεσο τρόπο να μην πάρουμε τα παιδια, και εγω θα κανονισω να αφησω το μικρο στην μάνα μου η στον αντρα μου,τελικα θα δω φάντη μπαστουνι και την μικρη μαζι.

δεν ξέρω, σαν να το κανει επιτιδες και μου βάζει σαν προτερεοτητα μου την μικρη.

 

Αχ εδώ την πατάς... Είτε σου πει με έμμεσο είτε με άμεσο τρόπο να αφήσεις τον μικρό, εσύ θα της πεις ότι θα τον φέρεις μαζί όπως άλλωστε φέρνει και εκείνη την κόρη της. Όπως εσύ έχεις υποχρεώσεις προς τη βαφτιστήρα, έτσι έχει και εκείνη υποχρεώσεις προς τον γιο της κουμπάρας.

 

Τώρα το να λείπει έτσι κι αλλιώς το κοριτσάκι και εκείνη να μην έρχεται να σε συναντήσει μου φαίνεται τελείως τρελό.

[κανίνα]

εγω εχω βρεθει σε παρομοια θεση με τη δικη σου,και μου την εδινε πως οταν κανονιζαν καφεδακι και βολτα,ποτε δεν με θυμοντουσαν,αλλα οταν ειχαν να κανουν μετακομιση,η να κανουν γενικη στο σπιτι,η θελαν βοηθεια τοτε με παιρναν και εγω ετρεχα ο ******ς...!!!!δεν θεωρω καθολου δικαιο να σου συμπεριφερονται ετσι,και αυτο που καταλαβα απο τη δικη μου εμπειρια ειναι οτι παντα κατι τους εχει ενοχλησει,που ποτε ομως δεν το μαθαινεις,λες και περιμενουν απο σενα να καταλαβεις γιατι στραβωσανε....για μενα αυτο δεν ειναι φιλια...επισης μου τη δινουν πλεον οι ανθρωποι που το παραμικρο προβλημα που εχουν το θεωρουν το τελος του κοσμου,και εσυ ωφειλεις να ασχοληθεις,να νοιαστεις να τρεξεις,ενω οταν κατι συμβαινει σε σενα να λενε απλα "σιγα πως κανεις ετσι?..."και να κοβουν τη κουβεντα,κιας εχεις σοβαροτερα προβληματα απο αυτους.......εγω πλεον βρισκομαι μονο με τη μια απο τις δυο που και που,(η αλλη εχει σταματησει να επικοινωνει μαζι μου εδω και 2 χρονια,χωρις να εχει συμβει κατι μεταξι μας,μετα απο 9 μηνες προσπαθειας δικης μου να βρεθουμε,να πιουμε ενα καφε,δεν σηκωνε τηλ δεν απαντουσε σε μηνυματα,τα παρατησα..και σκεψου οτι την εχω παντρεψει κιολας,μαζι με την αλλη κοπελα)χωρις πολλα πολλα και χωρις απαιτησεις απο κανενα....ξερω οτι εσυ εισαι στη χειροτερη θεση,και αν θες να κανεις κατι μιλα ανοιχτα,τουλαχιστον στη κουμπαρα σου.απο κει και περα ξερω πολλους που δεν το εχουν και δεν θυμουνται γεννεθλια,γιορτες κ.τ.λ οποτε ισως να μην εχει τοση σημασια..(αν και εμενα με στεναχωρουσε που καμια τους δεν με θυμοταν,ενω εγω δεν τις ξεχνουσα ποτε...μου λεγανε εκ των υστερων οτι δεν τους το θυμισα,αρα τι λεμε τωρα?..)

[κανίνα]

και το σημαντικοτερο.σκεψου αν οντως αυτα τα ατομα σου κανουν καλο,και αν οντως αξιζουν να τα εχεις διπλα σου........αλλιως γραψτες οπως κανουν κι αυτες και κανε τη ζωουλα σου κοπελα μου,και μην τους δινεις περισσοτερη αξια απο οση θα επρεπε..ισως ακουγεται λιγακι ωμο αυτο,αλλα δυστυχως ετσι ειναι καμια φορα(τουλαχιστον στη δικη μου περιπτωση ετσι ηταν και τελικα περισσοτερο κακο μου κανανε......)

[kristy25]

οπως ανεφερε κ αλλη κοπελα νωριτερα εχουν απολυτο δικιο οι αντρες που λενε οτι οι γυναικιες φιλιες δεν ειναι ιδιες με τις αντρικες κ στεναχωριεμαι που πρεπει να το παραδεχτω κ εγω...ποσες φορες εχω νιωσει εντελως ηλιθια που σκιζομαι οταν με εχουν αναγκη κ οταν ημουν σε δυσκολες στιγμες μια δεν σηκωσε το τηλ(δεν μιλαω καν να ερθει απο το σπιτι μου) κ να μου πουν ενα"μην ανησυχησεις ολα καλα θα πανε"...

bolero μην στεναχωριεσαι κοριτσι μου. εχεις το παιδακι σου κ τον αντρουλη σου κ αν δεν εκτιμησανε αυτα που εκανες τοτε το κριμα στο λαιμο τους. για την κουμπαρα δεν το συζητω απαραδεκτη...

[OLITSKA]

Και μένα με στεναχωρουν τέτοιες συμπεριφορές να θυμάμαι ολους και μένα κανεις αλλα πάντα τους δικαιολογω . Μέχρι να κουραστω και να πω μέχρι έδω ήταν . Ας τους μην αναλωνεσαι κοιτά τον άντρα σου και τα παιδί σου , να τον χαίρεσαι τον γιοκα σου! Εγω τωρα που ειμαι στο Σπιτι γιατι έχω δύσκολη εγκυμοσύνη εδώ και πέντε μήνες πέρα απο την Αδερφη μου την μάνα μου και τις δυο Κουμπαρες και φίλες μου που και αυτες εχουν υποχρεωσεις δεν εχει καμια απο τις δυο συνυφαδες μου η μια μόνο πήρε να μου ευχηθεί για τα Γεννεθλια και αυτο οχι ότι το θυμοταν να ναι καλα το Facebook το είχε εκει η άλλη δεν στην κοσμαρα της να παει στο νησί στα Ξαδελφια των συζύγων για Πάσχα ήξερε εμένα να παρει τηλ να ρωτήσει τι κανεις δεν ήξερε εγω όμως περιση της είχα σταθεί οταν έχασε τον πατέρα της . Και η πεθερα μου ηρθε μονο μια φορα . Αλλα δεν πιραζει λέω πάλι έτσι με βοηθάνε να ξεχωρισω ποιοι τελικά αξίζουν να ειναι στην ζωη μου . Τωρα που δεν μπορω να κανω τίποτα απο δουλειές τωρα χρειάζομαι στήριξη ....

[Λαΐδα]

Συμβουλη: (για οποιαδηποτε προσωπικη σχεση)

Οταν αυτη δεν παει καλα, τα βαζεις κατω και ψαχνεις ΕΣΥ τι εκανες λαθος. Αν βρεις κατι, το διορθωνεις, απολογεισαι και συνεχιζεις τη σχεση.

Αν δεν βρεις κατι, διακοπτεις τη σχεση.

Ειτε δεν εκανες κατι στραβο, ειτε δεν αναγνωριζεις οτι εκανες κατι στραβο δεν υπαρχει λογος να στεναχωριεται κανεις....Προφανως η σχεση ειναι ελαττωματικη.

 

Αυτο προσπαθω να ακολουθω....και οσο πιο νωρις το κανεις, τοσο πιο ανωδυνο γινεται....

[AthinaP]

Συμφωνώ με Βερενίκη... Αν θέλει κάποιος να πιαστεί και να βρει κάτι σκάρτο στον άλλον θα βρει... Γιατί είμαστε άνθρωποι.

 

Και εγώ χάθηκα από τηλέφωνα κάθε που γιορτάζει κάποιος, και ο σύζυγος, που ήταν "βουλευτής" από επικοινωνία και κάθε μεγάλη γιορτή περνούσε όλο το απόγευμα στα τηλέφωνα. Σιγά σιγά κόπηκαν αυτά. Γιατί; Γιατί τα πρώτα χρόνια με τα δίδυμα δεν παίρναμε ανάσα από το πανηγύρι και το τρέξιμο. Το να πάρουμε για ευχές όσο ήμασταν εξαντλημένοι και προσπαθούσαμε μη μας πέσει κάτω κανένα μωρό από την εξάντληση, έχοντας περάσει χρόνια που πραγματικά μπορέσαμε να κάτσουμε και οι δύο μαζί να φάμε στο ίδιο τραπέζι και όχι πάνω από το νεροχύτη, το να παίρνουμε αμέριμνα για ευχές ήταν για εμάς λοιπόν επιστημονική φαντασία.

 

Ε, αν κράτησε μούτρα ή αποφάσισε κάποιος να ξεκόψει μία, λόγω του ότι δεν πήραμε τηλέφωνο σε γιορτή, 1-2-3 χρόνια, εμείς δεν πρέπει να ξεκόψουμε δέκα, επειδή δεν σκέφτηκε κάποιος, ας πούμε, να έρθει σπίτι να κάτσει με τα μωρά το πρώτο τρίμηνο του ξενυχτιού, ένα απόγευμα να συμπληρώσω ύπνο; Αφού αυτό χρειαζόμουν, όχι να με πάρουν τηλέφωνα για ευχές... Έλα όμως που τα στεγανά των άλλων υπαγορεύουν να αφήσει λέει κανείς το ζευγάρι να βρει τους ρυθμούς του... Τι να πεις.

 

Πλην όμως, συμφωνώντας με Βερενίκη, δεν ψάχνομαι να πιαστώ και βρίσκω ότι τα στεγανά που βάζει κανείς ως μέτρα απόλυτης φιλίας είναι κάτι σχετικό για τον καθένα. Όσο λιγότερα στεγανά τόσο λιγότερους πραγματικούς συμβιβασμούς στο ανθρώπινο επίπεδο θα κάνει κάποιος. Γιατί αλλού είναι η ουσία, όχι στα τηλεφωνήματα για ευχές.

 

Τέλος πάντων, θέλω να πω ότι στην πορεία των χρόνων μας έφυγε το βουλευτιλίκι και μας έμειναν οι πιο πολλοί από τους φίλους που είχαμε μαζέψει ο καθένας για 20-30 χρόνια. Γιατί τόσα χρόνια το σκέφτεται κανείς πολύ καλά να τα διαγράψει, εμείς πάντως δεν το κάναμε, δεν βρήκαμε κάποιο ουσιαστικό λόγο.

 

Τώρα έτσι όπως τα γράφεις και οι φίλες σου ακούγονται ότι έχουν κάποιους μυστηριώδεις λόγους και σου τάχουν μαζεμένα, για απλή αδιαφορία δεν ακούγεται πάντως.

 

Αυτό το κόλλημα της νονάς με το βαφτηστήρι να το βλέπει το συναντάς πάντως, τουλάχιστον εδώ στο φόρουμ. Ανθρώπινο είναι, κατά κάποιον τρόπο. Άλλο πράγμα είχες στο μυαλό σου όταν δεχόσουν την κουμπαριά προφανώς και άλλο η κουμπάρα.

 

Βέβαια υπάρχουν και οι άνθρωποι που λένε τώρα έκανα παιδιά και όλους τους υπόλοιπους γύρω μου δεν με πολυνοιάζει, αξίζει να κρατήσω όσους στο ζύγι έχουν κάτι να προσφέρουν, , γνωριμίες, δεν ξέρω τι άλλο και μπορεί να παίζει και αυτό. Δεν ξέρω αν οι φίλες σου είναι τόσο επιφανειακές, δεν θα το είχες καταλάβει νωρίτερα;

[eft]

Για μένα η καλύτερη οδός είναι η ειλικρίνεια. Τις φίλες μου πάντα τους μιλάω με ειλικρίνεια γι'αυτό που με προβληματίζει κι εκεί ανακαλύπτω πράγματα που δε είχα σκεφτεί ότι συμβαίνουν ή σκέφτονται

[mikromana]

εγώ δε συμφωνώ στο ότι οι φιλίες των ανδρών είναι καλύτερες. απλά οι άνδρες έχουν μια άλλη λογική λιγότερο ουτοπική. Αν πχ κάποιος απ τη μπακουροπαρέα του άντρα μου δεν τον έπαιρνε για τα χρόνια πολλά θα τον έπερνε ο δικός μου την επόμενη και θα του λεγε "ελα ρε μ@@@@ σε πήρα να μου ευχηθείς!" αν μου τύχαινε εμένα θα φαρμακωνόμουνα...

Και για να επανέλθω θέλω να σου πω πως δυστιχώς οι πιο πολλοί άνθρωποι που ξέρω έχουν να πουν για μια φιλία που αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων ή δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες. δεν ξέρω τι μπορεί να σκέφτονται οι φίλες σου ούτε αν αξίζει να το ψάξεις.. ξέρω όμως πως τα φόρουμ είναι γεμάτα απο κόσμο που δεν έχει που να πει τον πόνο του. κι ίσως είναι λάθος να το παίρνεις βαρέως.. Μια φίλη μου ψυχίατρος μου έλεγε προχθές πως η φιλία δεν έχει μόνιμα χαρακτηριστικά όσο κι αν οι άνθρωποι θέλουμε να το ωραιοποιήσουμε. Πάρε λοιπόν κι εσυ την απόφαση και φέρσου στον καθένα όπως του αξίζει. και μην ξεχνάς.. Εκεί έξω σίγουρα θα υπάρχουν άνθρωποι που θα ενδιαφέρονται να σε γνωρίσουν.. Μπροστά... μόνο μπροστά...

[ekavi_]

Συμβουλη: (για οποιαδηποτε προσωπικη σχεση)

Οταν αυτη δεν παει καλα, τα βαζεις κατω και ψαχνεις ΕΣΥ τι εκανες λαθος. Αν βρεις κατι, το διορθωνεις, απολογεισαι και συνεχιζεις τη σχεση.

Αν δεν βρεις κατι, διακοπτεις τη σχεση.

 

'Ετσι απλά... Συμφωνώ!

 

Και συμφωνώ με την οδό της ειλικρίνειας που είπε η eft, αφού πρώτα έχουμε κάνει μια αυτοκριτική.

 

Από εκεί και πέρα αν ο άλλος δεν έχει διάθεση να μιλήσει ανοικτά, τον πληρώνω με το ίδιο νόμισμα. πχ ξεχνάνε διαρκώς (δεν λέω να συμβεί κάτι περιστασιακά) τη γιορτή του παιδιού μου ή δεν πατάνε σπίτι μου οι κουμπάροι; Το ίδιο θα κάνω και εγώ αφού πρώτα έχω προσπαθήσει να βρω τι φταίει. Και αν τυχόν γυρίσουν και παραπονεθούν εκεί θα υπάρξει θέμα. Όπου παίρνει επίσης είμαι διατεθειμένη να κόψω και τελείως επαφή αν βλέπω ότι δεν υπάρχει συνεννόηση.

[JimDin]

Καλησπέρα κορίτσια!

Και εγω την οδό της ειλικρίνειας θα ακολουθουσα...θα τις έπερνα τηλ και θα έλεγα τα παράπονα μου...στα ίσια...αν δεν έβλεπα βελτίωση θα κρατούσα τα τυπικά...πανω απο όλα οι οικογένειες μας και τα παιδάκια αλλα αν υπάρχουν φιλίες που αξίζουν να υπάρχουν στη ζωή μας καλο ειναι να προσπαθήσουμε για αυτο...αν οχι οκ παμε παρακάτω...

[BOLERO]

Μου είχε πει η κουμπάρα μου οτι θα ερχόταν με την μικρή για τα χρονια πολλά μέσα στο ΣΚ (νομίζοντας οτι θα έκανα κανονικη γιορτη στον μικρο). Και εχτές με παίρνει και μου λέει: "Μάλλον δεν θα προλάβω να έρθω στην γιορτη του μικρου, γιατι προέκυψε πάρτυ στην μικρή".

Άκουσον άκουσον! Φταίω εγώ τώρα να μην πατήσω σε γιορτή/γεννέθλια της μικρής με αντιστοιχη δικαιολογία??

οκ, καταλαβαίνω οτι η μικρή θα περάσει κάλύτερα στο πάρτυ αφου θα έχει παιδια της ηλικίας της, αλλά αφου πρώτα μου έχεις πει οτι θα έρθεις μετά το ακυρώνεις? Δλδ θα έρχόσουνα μόνο αν δέν είχες κατι καλύτερο να κάνεις? Αν το έκανα εγώ θα είχε πέσει ΤΟ ΘΑΨΙΜΟ, αλλά όταν γίνεται κάτι απο την μεριά τους, όλα ειναι διαφορετικά!

Όσο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο εκνευρίζομαι

[ekavi_]

Μην εκνευρίζεσαι.

Απλώς σημείωνε όλα αυτά και μόλις σου παραπονεθεί για ο,τιδήποτε ή ακόμα χειρότερα σου κάνει χαμό για κάτι, βγάλε τη λίστα και πες της "έχεις θράσος και μιλάς;"

[sofi@p]

Μου είχε πει η κουμπάρα μου οτι θα ερχόταν με την μικρή για τα χρονια πολλά μέσα στο ΣΚ (νομίζοντας οτι θα έκανα κανονικη γιορτη στον μικρο). Και εχτές με παίρνει και μου λέει: "Μάλλον δεν θα προλάβω να έρθω στην γιορτη του μικρου, γιατι προέκυψε πάρτυ στην μικρή".

Άκουσον άκουσον! Φταίω εγώ τώρα να μην πατήσω σε γιορτή/γεννέθλια της μικρής με αντιστοιχη δικαιολογία??

οκ, καταλαβαίνω οτι η μικρή θα περάσει κάλύτερα στο πάρτυ αφου θα έχει παιδια της ηλικίας της, αλλά αφου πρώτα μου έχεις πει οτι θα έρθεις μετά το ακυρώνεις? Δλδ θα έρχόσουνα μόνο αν δέν είχες κατι καλύτερο να κάνεις? Αν το έκανα εγώ θα είχε πέσει ΤΟ ΘΑΨΙΜΟ, αλλά όταν γίνεται κάτι απο την μεριά τους, όλα ειναι διαφορετικά!

Όσο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο εκνευρίζομαι

απορώ γιατί δεν της απάντησες όταν σου είπε κάτι τέτοιο. ή η φίλη σου θεωρεί ότι έχει μεγάλη άνεση μαζί σου και δεν την παρεξηγείς ή σε θεωρεί ζ...ον.

μιλάς πάντως μόνο για την κουμπάρα σου. για τις άλλες 2 δεν έχεις πει κάτι.