Μελαγχολια -ζηλια-επιθετικη συμπεριφορα-αδερφακι

[ethy]

O γιος μου ειναι 4 ετων και παει προνηπιο...τον Απριλη γεννησα την κορη μου και μεχρι στιγμης λεγαμε οτι παει πολυ καλα το θεμα με το γιο μου διοτι δεν ειχε εκδηλωσει ζηλια...τον τελευταιο καιρο ομως εχει αλλαξει παρα πολυ η συμπεριφορα του...απο κει που ηταν ενα παιδι που δεν μπορουσες να το βαλεις μεσα στο σπιτι ,τωρα δεν ξεκολλαει απο τον καναπε και θελει να ειναι ολη την ωρα μαζι μου...με το μωρο παιζει ωραια και δειχνει να την αγαπα,αλλα μαλλον η ολη κατασταση του εχει δημιουργησει ενα ειδος μαλαγχολιας που ειτε αργησε να εκδηλωθει ή εμεις αργησαμε να το αντιληφθουμε μιας και δεν εκδηλωσε ποτε ως τωρα επιθετικη συμπεριφορα απεναντι στο μωρο. Ενω περσι κοιμοταν καλα τα βραδια και ειχε παψει να σηκωνεται απο εφιαλτες, ειναι ενας μηνας τωρα που αυτο ειναι καθημερινο φαινομενο...συμβαινει ακομα και στον μεσημεριανο υπνο...παραμιλα, κλαει και εχω την αισθηση οτι δεν τα θυμαται μετα...αμα του μιλησω μου ζητα να κοιμηθω πλάι του...ευτυχως δεν ειχε καμια αντιρρηση ως τωρα να παει στο σχολειο...και οχι μονο αυτο αλλα δε θελει και να αργει.Μου ειπε ομως η δασκαλα του την Παρασκευη οτι ολη την εβδομαδα ηταν πολυ ανησυχη η συμπεριφορα του,οτι αρχισε να χτυπα τα παιδια,να μην ακουει,να βγαζει γλωσσα και αλλα τετοια...σημειωτεον οτι και απο τιμωριες δεν πτοειται πολυ...και σε μας εχει γινει πολυ αυθαδης παντως.Δεν ξερω πώς να το χειριστω...προσπαθω να κανουμε οσο γινεται περισσοτερα πραγματα μαζι...απο περσι που ημουν εγκυος καθιερωσαμε να του διαβαζω ενα βιβλιο πριν κοιμηθει κατι που το λατρευει και το θελει τοσο πολυ και καταφερα και δεν αλλαξα αυτη τη συνηθεια ακομα και οταν ειχα νεογεννητη τις πρωτες ημερες την κορη μου...οποτε μπορουμε διαβαζουμε και αλλες ωρες και προσπαθω να ειμαι συνεχεια κοντα του, θελει να τον ταΪζω εγω καποιες φορες (εκτος και αν πεινα παρα πολυ)και παρολο που ξερω οτι δεν ειναι σωστο, ειμαι ελαστικη διοτι βλεπω τη μελαγχολια του και δε θελω να τον τσιτωνω και αλλο...βαζει με το παραμικρο τα κλαματα και εχει αρχισει να μπεμπεκιζει και στην ομιλια του...του εξηγουμε τα θετικα του να ειναι μεγαλος και οχι μωρο αλλα δε θελω να τον τσιτωνω για τετοια θεματα,πιστευα οτι ειναι φυσιολογικο σταδιο και οτι αμα αισθανθει οτι δεν απορριπτεται και δεν μπαινει σε δευτερη μοιρα οτι θα υποχωρουσε μονο του...η αληθεια ειναι οτι λογω του οτι θηλασα ενα εξαμηνο μπηκε καπως σε δευτερη μοιρα ο μικρος,ομως η περιοδος αυτη τωρα εχει ληξει. Με προβληματιζει το γεγονος οτι μεταφερει τωρα αυτη τη συμπεριφορα και στο σχολειο και δεν ξερω πού μπορει αυτο να βγαλει...φοβαμαι μηπως καποια στιγμη ζοριστει πολυ εκει και δε θελει μετα να παει σχολειο.Εχω σκεφτει να παω σε παιδοψυχολογο,το θεμα ειναι οτι ειμαστε παρα πολυ μακρια απο το κεντρο και για το μικρο καθε φορα που κανουμε τετοια διαδρομη ειναι σκοτωμα...αμα υποθεσουμε οτι πηγαιναμε μαζι σε συνεδρεια και μονο απο την κουραση του δε θα συμμετειχε οπως θα μπορουσε να το κανει ενα αλλο παιδι...εχει κανεις σας παρομοια εμπειρια;Πώς το χειριστηκε;

[Daphne-]

αμα υποθεσουμε οτι πηγαιναμε μαζι σε συνεδρεια και μονο απο την κουραση του δε θα συμμετειχε οπως θα μπορουσε να το κανει ενα αλλο παιδι...εχει κανεις σας παρομοια εμπειρια;Πώς το χειριστηκε;

Καλημέρα! Οχι δεν έχω παρόμοια εμπειρία (ένα παιδάκι έχω), αλλά γνωρίζω ότι στον ερχομό 2ου παιδιού το 1ο στις ηλικίες αυτές ζηλεύει γιατί χάνει την πρωτοκαθεδρία, πράγμα υγιές, φυσιολογικό κι αναμενόμενο. Οταν αντιθέτως δεν εκφράζει τη ζήλια του υπάρχει προβλημα...

 

Το οτι μπεμπεκίζει αναμενόμενο και θα περάσει. Και ΝΑΙ να τον ταίζεις δεν είναι κακό μην ανησυχείς, δεν θα το συνεχίσει και δεν θα ξεχάσει να τρωει....Το κάνει για να νιωσει οτι τον αγαπας, και ειναι ενα σταδιο που θα περάσει.

 

Οσον αφορά στον παιδοψυχολόγο αρχικά θα χρειαστεί να πας εσυ κι ο συζυγος χωρίς το παιδί. Αυτα θα τα ρωτήσεις και τηλεφωνικως μην σε ανησυχει αν θα συμετέχει το παιδί.

Γνωμη μου ειναι να πας μια φορα και να σου δωσει μια κατευθυνση για χειριστεις το θέμα που σε απασχολει, αλλά δεν υπάρχει λόγος να ανησυχεις..

[Ράνια Κωστελέτου]

Tα γεγονότα δείχνουν ότι ο μικρούλης σας περνάει μια έντονη φάση πίεσης από την καινουρια πραγματικότητα. Προσπαθεί απεγνωσμένα να κάνει αισθητή την παρουσία του και βέβαια με διάφορους τρόπους θεμιτούς και αθέμητους...

Ειναι μια φάση που θα κάνει τον κύκλο της , ωστόσο αφιερώστε του περισσότερο ποιοτικό χρόνο, διότι κι αυτός μεγαλώνει κι αλλάζουν οι ανάγκες του. Χρειάζεται καθημερινά να εκτονώνεται με μία δραστηριότητα, με έναν φίλο, παιχνίδι ή παιδική χαρά, μαζί σας εκτός από το βιβλίο, άλλες

δραστηριότητες, παζλ, επιτραπέζια...

Γενικότερα δημιουργείστε του έναν δικό του γεμάτο '' κόσμο'' για να απασχολείται δημιουργικά και να μη βαριέται. Η ζωηράδα στο σχολείο είναι

σύνηθες σ αυτή την ηλικία, γενικότερα έχει ανάγκη από ενδιαφέροντα, επιβεβαίωση και ενθάρρυνση...

[yogini]

Αχ γέννησα κι εγω τον Νοεμβρη και ο τετράχρονος γιος μου έχει μεταμορφωθεί εντελώς. Εμένα όμως αντί για μελαγχολία βγάζει επιθετικότητα, άσχημη συμπεριφορά, νεύρα κτλ. Καλύτερα να μου μπεμπέκιζε παρά αυτόν τον εφιάλτη που ζω τώρα.

[ΝΟΥΝΟΥ]

καλησπερα,το περασα εντονα και απελπιστηκα με 17 μηνες διαφορα και ιδιου φυλου...μιλησα με παιδοψυχολογο και με συμβουλεψε να αφιερωνω εστω και 20 λεπτα την ημερα για να κανουμε κατι μαζι ακομη κι αν αυτο ειναι τα ψωνια του σουπερ μαρκετ.καντο και θα δεις διαφορα μεγαλη...

[sydako]

Κοριτσια γεια σας....τον Ιουλιο γεννησα το 2ο μωρακι μου και η 5χρονη κορουλα μου απο αγγελουδι που ειχε γινει πηγαινοντας στο προνηπιο μεταμορφωθηκε σε διαολακι...με χτυπαει ξαφνικα βρισκει αιτιες και ξεσπαει γκρεμιζει ολο το σπιτι και ουρλιαζει....πως να το χειριστω???επισης και κατι ακομα!απο την εγκυμοσυνη μου ειχε αρχισει να κανει καποιες κινησεις αγχους(σαν ψυχαναγκασμο)να με ρωταει συνεχεια αν ειναι καθαρη και να κοιταει και πλενει τα χερακια της ολη την ωρα...ακομα περασε και μια περιοδος που κοιταζε συνεχεια το βρακακι της και τα αλλαζε...ρωτησα την παιδιατρο και ειπε πως λεγεται ψυχαναγκαστικη νευρωση και το κανουν πολλα παιδακια αυτης της ηλικειας και οτι απλα δεν δινουμε σημασια...εχετε ζησει η ακουσει κατι παρομοιο γιατι ανησυχω...εν τω μεταξυ να πω πως ειμαι κι εγω ολιγον ''ψυχαναγκαστικη'' και εχω ενα κολλημα με καθαριοτητα και μικροβια...αυτα ευχαριστω!!!!

[Daphne-]

Κοριτσια γεια σας....τον Ιουλιο γεννησα το 2ο μωρακι μου και η 5χρονη κορουλα μου απο αγγελουδι που ειχε γινει πηγαινοντας στο προνηπιο μεταμορφωθηκε σε διαολακι...με χτυπαει ξαφνικα βρισκει αιτιες και ξεσπαει γκρεμιζει ολο το σπιτι και ουρλιαζει....πως να το χειριστω???επισης και κατι ακομα!απο την εγκυμοσυνη μου ειχε αρχισει να κανει καποιες κινησεις αγχους(σαν ψυχαναγκασμο)να με ρωταει συνεχεια αν ειναι καθαρη και να κοιταει και πλενει τα χερακια της ολη την ωρα...ακομα περασε και μια περιοδος που κοιταζε συνεχεια το βρακακι της και τα αλλαζε...ρωτησα την παιδιατρο και ειπε πως λεγεται ψυχαναγκαστικη νευρωση και το κανουν πολλα παιδακια αυτης της ηλικειας και οτι απλα δεν δινουμε σημασια...εχετε ζησει η ακουσει κατι παρομοιο γιατι ανησυχω...εν τω μεταξυ να πω πως ειμαι κι εγω ολιγον ''ψυχαναγκαστικη'' και εχω ενα κολλημα με καθαριοτητα και μικροβια...αυτα ευχαριστω!!!!

Μπορείς να απευθυνθείς εδω. Κοιτα κι αυτό το θέμα http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=125886

Οι ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές δηλώνουν άγχος το οποίο προσπαθεί να αντιμετωπίσει κάνοντας πράγματα γνώριμα, ξανά και ξανά για να αισθανθεί σιγουριά.

Δεν δίνουμε σημασία μήπως υπό την έννοια ότι δεν κατακρίνουμε τη συμπεριφορά αυτή?Η γνώμη μου πάντως είναι να ρωτήσεις κάποιον ειδικό.

[mariana 30]

Κοριτσια γεια σας....τον Ιουλιο γεννησα το 2ο μωρακι μου και η 5χρονη κορουλα μου απο αγγελουδι που ειχε γινει πηγαινοντας στο προνηπιο μεταμορφωθηκε σε διαολακι...με χτυπαει ξαφνικα βρισκει αιτιες και ξεσπαει γκρεμιζει ολο το σπιτι και ουρλιαζει....πως να το χειριστω???επισης και κατι ακομα!απο την εγκυμοσυνη μου ειχε αρχισει να κανει καποιες κινησεις αγχους(σαν ψυχαναγκασμο)να με ρωταει συνεχεια αν ειναι καθαρη και να κοιταει και πλενει τα χερακια της ολη την ωρα...ακομα περασε και μια περιοδος που κοιταζε συνεχεια το βρακακι της και τα αλλαζε...ρωτησα την παιδιατρο και ειπε πως λεγεται ψυχαναγκαστικη νευρωση και το κανουν πολλα παιδακια αυτης της ηλικειας και οτι απλα δεν δινουμε σημασια...εχετε ζησει η ακουσει κατι παρομοιο γιατι ανησυχω...εν τω μεταξυ να πω πως ειμαι κι εγω ολιγον ''ψυχαναγκαστικη'' και εχω ενα κολλημα με καθαριοτητα και μικροβια...αυτα ευχαριστω!!!!

 

SYDAKO καλημέρα αν και λιγο αργοπορημένα απαντώ αντιμετωπίζω ακριβώς το ίδιο θέμα με τη σχεδόν 4 ετών κόρη μου.Εγώ γέννησα το Δεκέμβριο και ενώ τους πρώτους 6 μήνες ήταν σχεδόν αδιάφορη προς το μωρό απο εκεί και μετά όμως άρχισε η ζήλεια, η επιθετικότητα και το ψιλομπεμπέκισμα.Τώρα τελευτάια κάνει μια ψυχαναγκαστική κίνηση σχετικά με το εσωρουχό της κάτι ανάλογο με την κόρη σου.Καιεγώ αδιαφορώ σε αυτό αν και ανυσηχώ πολύ.Εσένα τελικά το ξεπέρασε μιας και πέρασαν αρκετοί μήνες απο τότε που έγραψες το μύνημα.Πώς το αντιμέτωπισες?