Ξαφνικα τοκοφοβια...Βοηθεια..!!!

[βιλλυ]

Αυτο θελω και εγω..Να χαλαρωσω αλλα δεν μπορω.Μακαρι να τελειωσουν ολα γρηγορα οπως κ αν τελειωσουν και να τα θυμαμαι σαν ενα κακο ονειρο εστω κ αν ηταν μεσα στην εγκυμοσυνη μου.Ανυπομονω να κρατησω αγκαλια τον μπεμπη μου.[/ QUOTE]

Κοριτσακι μου γλυκο, σε καταλαβαινω απολυτα...

Με ειχε πιασει και εμενα ενας φοβος για τον τοκετο, παρολο που ηταν ο δευτερος..

Ομως ολα ειχαν ξεκινησει απο την γενικοτερη κακη ψυχολογια μου...Μεχρι τον 6ο μηνα ολα καλα και υστερα αρχισε η αρθριτιδα μου να "χτυπα", πονουσα στις αρθρωσεις, φαρμακα δε μπορουσα να παρω, και "στο καπακι" σπαω και τον αστραγαλο....Κλεινομαι μεσα στο σπιτι, ακινησια, και αρχιζουν οι μαυρες σκεψεις και οι κρισεις πανικου...

Αρχιζω να χανω κιλα απο την αφαγια, ουτε νερο δεν επινα -φοβομουν μη πνιγω- και οταν πια ειχα χασει 7 κιλα ( σε διδυμη κυηση ) και απο τα χειλη μου εφευγαν οι πετσες απο την αφυδατωση, ο γιατρος με εβαλε μεσα προγραμματισμενα στις 34 βδομαδες να γεννησω με καισαρικη...Φοβομουν την γεννα, την επισκληριδιο και την ολικη ναρκωση...Δεν ηθελα να γεννησω...Εκλαιγα και ελεγα παλαβωμαρες...Ο συζυγος και η μαμα μου δεν ηξεραν τι να με κανουν...

Τελικα μπηκα και γεννησα με καισαρικη και επισκληριδιο..Νομιζα απο τον πανικο μου οτι δε θα τα καταφερνε ο γιατρος να με ηρεμησει..Ομως ολα τελειωσαν μεσα σε 25 λεπτα...Μου μιλουσε ολη την ωρα ο γιατρος μου και με εκανε να ξεχνιεμαι...Οχι οτι δε φοβομουν...Απλα δεν πανικοβληθηκα οπως νομιζα οτι θα γινει...Απο τη στιγμη που βγηκαν τα μωρα, ολη μου η εννοια ηταν αυτα...Και μετα τα εβαλα με τον εαυτο μου που δε μπορεσα να κανω λιγη υπομονη, να τρωω λιγο φαι και να καταφερω να τα κρατησω λιγο ακομα μεσα μου..ΤΩΡΑ το σκεφτομαι και τα βαζω με μενα...ΤΟΤΕ μου ηταν αδιανοητο να κανω το οτιηποτε, ή να ακουσω τον οποιοδηποτε...

 

Σου ευχομαι ενα γερο μωρο και να αποφασισεις καρδουλα μου, αυτο που κανει ΕΣΕΝΑ να αισθανεσαι καλυτερα...Το μωρακι σου, ειτε με προγραμματισμενη καισαρικη, ειτε με φυσιολογικο τοκετο, θα βγει μια χαρα..Κια μολις βγει, και το δεις, και το κρατησεις αγκαλιτσα -και σε αυτο συμφωνουμε ολες οι μανουλες- θα τα ξεχασεις ολα..!!!

[Cristy]

Κι εμένα μ΄ έχει πιάσει τοκοφοβία... με το που μπήκα στο 2ο τρίμηνο.

Στο 1ο απλά μισούσα τα μωρά που κυοφορούσα (έχω δίδυμα)...

Και να φανταστείς θα είναι ο 2ος τοκετός μου!!!

Στον 1ο τοκετό απλά πήγα ανυποψίαστη και... σίγουρη ότι όλα θα πάνε καλά (πήγαν, είχα ΦΤ με επισκληρίδιο, ορό και τα παρεμφερή, απλά όλη αυτή η "ιατρικοποίηση", η ρουτίνα του Φ.Τ. σε περιβάλλον μαιευτηρίου με άφησε με μια γεύση κάπως "στιφή" κι ένα βήμα πριν την επιλόχεια κατάθλιψη).

Τώρα, έχω ξεκαθαρίσει στο γιατρό μου ότι θέλω Φυσιολογικό Τοκετό αν αυτό είναι εφικτό.

Τρέμω την Καισαρική, αλλά εδώ στο Ελλάντα, μάλλον δεδομένη θα πρέπει να τη θεωρώ για τα δίδυμα...

Προσπαθώντας να επικεντρωθώ στα ουσιώδη, ξεκίνησα συναντήσεις με μαία, γιόγκα εγκυμοσύνης και κολύμβηση εγκυμοσύνης.

Επίσης διάβασμα περί καισαρικής για να την απομυθοποιήσω κλπ.

 

Κατέληξα στα εξής συμπεράσματα:

Οι ορμόνες μας όσο προετοιμαζόμαστε για τον τοκετό, μας προετοιμάζουν για "Φυσικό αδιατάρακτο τοκετό", όπως γεννάν τα θηλαστικά δηλ.

Ακριβώς τη διαδικασία της γέννας (φυσιολογία του τοκετού), πως αντιδράει το σώμα μας και πως αισθανόμαστε το γνωρίζουν μόνο οι μαίες, οι έμπειρες στο να ξεγεννάνε γυναίκες.

Εδώ την δουλειά αυτή την έχουν αναλάβει οι μαιευτήρες...

Η αλήθεια είναι ότι κι εμείς αυτούς εμπιστευόμαστε για τη σωστή παρακολούθηση του παιδιού/παιδιών που κυοφορούμε κι απλά μετά τους θεωρούμε καταλληλότερους για τον τοκετό (εσφαλμένα ίσως?).

Βέβαια με την τακτική αυτή που έχει παγιωθεί τα τελευταία χρόνια, οι αυθεντικές μαίες στην Ελλάδα τείνουν να εξαφανιστούν. Όλες έχουν πλέον μεταλλαχθεί σε βοηθούς των γιατρών μαιευτήρων.

 

Δεν ξέρω ειλικρινά τι να σε συμβουλεύσω γιατί περνάω τα ίδια, ίσως και χειρότερα...

Αν θέλεις μπορώ να σου στείλω τηλέφωνα της μαίας μου να μιλήσετε.

Δεν είναι ιδιαίτερα ακριβή και αν έχεις οικονομικό πρόβλημα μπορεί να σε συμβουλεύσει κι έτσι απλά ή να της δώσεις ότι έχεις ευχαρίστηση (μπορώ πάλι με πμ να σου γράψω χρεώσεις).

 

Σχετικά με το δίλημμα ΦΤ ή ΚΤ κατέληξα στο συμπέρασμα ότι για το μωρό το βασικότερο είναι σε πρώτη φάση (για τα αναπνευστικά κλπ που αναφέρεις) να είναι έτοιμο να βγει μόνο του, να μην γίνει πρόκληση δηλαδή. Από εκεί και πέρα και ο θηλασμός μετά από καισαρική εδραιώνεται σχεδόν το ίδιο εύκολα όσο μετά από ΦΤ.

Βέβαια άμα υπάρχουν άλλου είδους θέματα που συνιστάται λόγω κινδύνου του βρέφους να βγει νωρίτερα, εκεί είναι άλλο θέμα, αλλά νομίζω εσύ δεν είσαι τέτοια περίπτωση.

 

Ότι θές μπορείς να με ρωτάς ή και απλά να μου λες ... τον πόνο σου... από εδώ ή και με πμ...

 

Εγώ να φανταστείς ονειρεύομαι να γεννήσω "τυχαία" στο σπίτι και να μην προλάβω να πάω μαιευτήριο... ο γιατρός μου βέβαια μένει στο διπλανό τετράγωνο...

 

Να επιλέξω τοκετό στο σπίτι πάλι, είμαι πολύ φοβιτσιάρα μάλλον, είναι και δίδυμα...

[katerina34]

Kαλησπέρα Georgia,όχι δεν είσαι η μόνη,κι εγώ έτσι νιώθω και επέλεξα να γεννήσω με καισαρική.Δε χρειάζεται να απολογείσαι σε κανέναν κοπέλα μου,εγώ με τον άντρα μου και το γιατρό μου το συζήτησα και μου είπαν να κάνω ό,τι θα με βοηθήσει καλύτερα ψυχολογικά.Δεν πα να λένε ότι θέλουν οι άλλοι,δε με απασχολούσε ποτέ αυτό Έχει τεράστια σημασία η ψυχολογία μας.Δεν έχει σημασία ο τρόπος που γεννάμε,σημασία έχει να είναι γερά τα μωράκια μας.Εμένα ο γιατρός μου θα με βάλει στις 28/12 για καισαρική και αν ω μη γένοιτο σπάσουν τα νερά πιο νωρίς δεν τρέχει τπτ (μόνο τα νερά θα τρέξουν ).Απλά θα πάμε πιο νωρίς.Μη σε προβληματίζει και μη σε ανησυχεί τπτ,αφού επέλεξες να κάνεις καισαρική σκέψου μόνο τη στιγμή που θα δείς το μωράκι σου γλυκειά μου.Σου εύχομαι με το καλό λοιπόν!

[georgia2012]

Αυτο θελω και εγω..Να χαλαρωσω αλλα δεν μπορω.Μακαρι να τελειωσουν ολα γρηγορα οπως κ αν τελειωσουν και να τα θυμαμαι σαν ενα κακο ονειρο εστω κ αν ηταν μεσα στην εγκυμοσυνη μου.Ανυπομονω να κρατησω αγκαλια τον μπεμπη μου.[/ QUOTE]

Κοριτσακι μου γλυκο, σε καταλαβαινω απολυτα...

Με ειχε πιασει και εμενα ενας φοβος για τον τοκετο, παρολο που ηταν ο δευτερος..

Ομως ολα ειχαν ξεκινησει απο την γενικοτερη κακη ψυχολογια μου...Μεχρι τον 6ο μηνα ολα καλα και υστερα αρχισε η αρθριτιδα μου να "χτυπα", πονουσα στις αρθρωσεις, φαρμακα δε μπορουσα να παρω, και "στο καπακι" σπαω και τον αστραγαλο....Κλεινομαι μεσα στο σπιτι, ακινησια, και αρχιζουν οι μαυρες σκεψεις και οι κρισεις πανικου...

Αρχιζω να χανω κιλα απο την αφαγια, ουτε νερο δεν επινα -φοβομουν μη πνιγω- και οταν πια ειχα χασει 7 κιλα ( σε διδυμη κυηση ) και απο τα χειλη μου εφευγαν οι πετσες απο την αφυδατωση, ο γιατρος με εβαλε μεσα προγραμματισμενα στις 34 βδομαδες να γεννησω με καισαρικη...Φοβομουν την γεννα, την επισκληριδιο και την ολικη ναρκωση...Δεν ηθελα να γεννησω...Εκλαιγα και ελεγα παλαβωμαρες...Ο συζυγος και η μαμα μου δεν ηξεραν τι να με κανουν...

Τελικα μπηκα και γεννησα με καισαρικη και επισκληριδιο..Νομιζα απο τον πανικο μου οτι δε θα τα καταφερνε ο γιατρος να με ηρεμησει..Ομως ολα τελειωσαν μεσα σε 25 λεπτα...Μου μιλουσε ολη την ωρα ο γιατρος μου και με εκανε να ξεχνιεμαι...Οχι οτι δε φοβομουν...Απλα δεν πανικοβληθηκα οπως νομιζα οτι θα γινει...Απο τη στιγμη που βγηκαν τα μωρα, ολη μου η εννοια ηταν αυτα...Και μετα τα εβαλα με τον εαυτο μου που δε μπορεσα να κανω λιγη υπομονη, να τρωω λιγο φαι και να καταφερω να τα κρατησω λιγο ακομα μεσα μου..ΤΩΡΑ το σκεφτομαι και τα βαζω με μενα...ΤΟΤΕ μου ηταν αδιανοητο να κανω το οτιηποτε, ή να ακουσω τον οποιοδηποτε...

 

Σου ευχομαι ενα γερο μωρο και να αποφασισεις καρδουλα μου, αυτο που κανει ΕΣΕΝΑ να αισθανεσαι καλυτερα...Το μωρακι σου, ειτε με προγραμματισμενη καισαρικη, ειτε με φυσιολογικο τοκετο, θα βγει μια χαρα..Κια μολις βγει, και το δεις, και το κρατησεις αγκαλιτσα -και σε αυτο συμφωνουμε ολες οι μανουλες- θα τα ξεχασεις ολα..!!![/QUO

Απλα με συγκινησες..Ο καθε ανθρωπος κουβαλαει την δικη του ιστορια.Δεν ειναι ολα ταμπελες οπως το θετουν καποιοι..Να εισαι παντα καλα εσυ κ η οικογενεια σου.

[georgia2012]

Κι εμένα μ΄ έχει πιάσει τοκοφοβία... με το που μπήκα στο 2ο τρίμηνο.

Στο 1ο απλά μισούσα τα μωρά που κυοφορούσα (έχω δίδυμα)...

Και να φανταστείς θα είναι ο 2ος τοκετός μου!!!

Στον 1ο τοκετό απλά πήγα ανυποψίαστη και... σίγουρη ότι όλα θα πάνε καλά (πήγαν, είχα ΦΤ με επισκληρίδιο, ορό και τα παρεμφερή, απλά όλη αυτή η "ιατρικοποίηση", η ρουτίνα του Φ.Τ. σε περιβάλλον μαιευτηρίου με άφησε με μια γεύση κάπως "στιφή" κι ένα βήμα πριν την επιλόχεια κατάθλιψη).

Τώρα, έχω ξεκαθαρίσει στο γιατρό μου ότι θέλω Φυσιολογικό Τοκετό αν αυτό είναι εφικτό.

Τρέμω την Καισαρική, αλλά εδώ στο Ελλάντα, μάλλον δεδομένη θα πρέπει να τη θεωρώ για τα δίδυμα...

Προσπαθώντας να επικεντρωθώ στα ουσιώδη, ξεκίνησα συναντήσεις με μαία, γιόγκα εγκυμοσύνης και κολύμβηση εγκυμοσύνης.

Επίσης διάβασμα περί καισαρικής για να την απομυθοποιήσω κλπ.

 

Κατέληξα στα εξής συμπεράσματα:

Οι ορμόνες μας όσο προετοιμαζόμαστε για τον τοκετό, μας προετοιμάζουν για "Φυσικό αδιατάρακτο τοκετό", όπως γεννάν τα θηλαστικά δηλ.

Ακριβώς τη διαδικασία της γέννας (φυσιολογία του τοκετού), πως αντιδράει το σώμα μας και πως αισθανόμαστε το γνωρίζουν μόνο οι μαίες, οι έμπειρες στο να ξεγεννάνε γυναίκες.

Εδώ την δουλειά αυτή την έχουν αναλάβει οι μαιευτήρες...

Η αλήθεια είναι ότι κι εμείς αυτούς εμπιστευόμαστε για τη σωστή παρακολούθηση του παιδιού/παιδιών που κυοφορούμε κι απλά μετά τους θεωρούμε καταλληλότερους για τον τοκετό (εσφαλμένα ίσως?).

Βέβαια με την τακτική αυτή που έχει παγιωθεί τα τελευταία χρόνια, οι αυθεντικές μαίες στην Ελλάδα τείνουν να εξαφανιστούν. Όλες έχουν πλέον μεταλλαχθεί σε βοηθούς των γιατρών μαιευτήρων.

 

Δεν ξέρω ειλικρινά τι να σε συμβουλεύσω γιατί περνάω τα ίδια, ίσως και χειρότερα...

Αν θέλεις μπορώ να σου στείλω τηλέφωνα της μαίας μου να μιλήσετε.

Δεν είναι ιδιαίτερα ακριβή και αν έχεις οικονομικό πρόβλημα μπορεί να σε συμβουλεύσει κι έτσι απλά ή να της δώσεις ότι έχεις ευχαρίστηση (μπορώ πάλι με πμ να σου γράψω χρεώσεις).

 

Σχετικά με το δίλημμα ΦΤ ή ΚΤ κατέληξα στο συμπέρασμα ότι για το μωρό το βασικότερο είναι σε πρώτη φάση (για τα αναπνευστικά κλπ που αναφέρεις) να είναι έτοιμο να βγει μόνο του, να μην γίνει πρόκληση δηλαδή. Από εκεί και πέρα και ο θηλασμός μετά από καισαρική εδραιώνεται σχεδόν το ίδιο εύκολα όσο μετά από ΦΤ.

Βέβαια άμα υπάρχουν άλλου είδους θέματα που συνιστάται λόγω κινδύνου του βρέφους να βγει νωρίτερα, εκεί είναι άλλο θέμα, αλλά νομίζω εσύ δεν είσαι τέτοια περίπτωση.

 

Ότι θές μπορείς να με ρωτάς ή και απλά να μου λες ... τον πόνο σου... από εδώ ή και με πμ...

 

Εγώ να φανταστείς ονειρεύομαι να γεννήσω "τυχαία" στο σπίτι και να μην προλάβω να πάω μαιευτήριο... ο γιατρός μου βέβαια μένει στο διπλανό τετράγωνο...

 

Να επιλέξω τοκετό στο σπίτι πάλι, είμαι πολύ φοβιτσιάρα μάλλον, είναι και δίδυμα...

Σε ευχαριστω πολυ κ θα δεχτω με χαρα οποιαδηποτε πληροφορια.Να εισαι καλα!

[georgia2012]

Kαλησπέρα Georgia,όχι δεν είσαι η μόνη,κι εγώ έτσι νιώθω και επέλεξα να γεννήσω με καισαρική.Δε χρειάζεται να απολογείσαι σε κανέναν κοπέλα μου,εγώ με τον άντρα μου και το γιατρό μου το συζήτησα και μου είπαν να κάνω ό,τι θα με βοηθήσει καλύτερα ψυχολογικά.Δεν πα να λένε ότι θέλουν οι άλλοι,δε με απασχολούσε ποτέ αυτό Έχει τεράστια σημασία η ψυχολογία μας.Δεν έχει σημασία ο τρόπος που γεννάμε,σημασία έχει να είναι γερά τα μωράκια μας.Εμένα ο γιατρός μου θα με βάλει στις 28/12 για καισαρική και αν ω μη γένοιτο σπάσουν τα νερά πιο νωρίς δεν τρέχει τπτ (μόνο τα νερά θα τρέξουν ).Απλά θα πάμε πιο νωρίς.Μη σε προβληματίζει και μη σε ανησυχεί τπτ,αφού επέλεξες να κάνεις καισαρική σκέψου μόνο τη στιγμή που θα δείς το μωράκι σου γλυκειά μου.Σου εύχομαι με το καλό λοιπόν!

Απλα με καλυπτεις απολυτα...

[georgia2012]

Τα νεα μου..Εκανα σημερα υπερηχο κ το μωρο μου εφτασε τα 3650.Ρωτησα τον γιατρο κ μου ειπε οτι ειναι δεν ειναι για τα κυβικα μου(ειμαι παρα πολυ αδυνατη).Τελος παντων ομως δεν ειναι λογος για καισαρικη,αλοιμονο.Εχουμε κ περιτυλιξεις βεβαια στο λαιμουδακι αλλα ουτε κ αυτος ειναο λογος.Εχουν λιγοστεψει κ λιγο τα υγρα κ εχουμε πλακουντα 2.Εγω για μια ακομη φορα ομως αγχωθηκα.Κ φυσικα ξερετε με ποιο..Με τις περιτυλιξεις βεβαια..Τωρα θα μου πειτε τι την ψαχνεις την αφορμη κ δεν μπαινεις κατευθειαν?Τεταρτη λοιπον εχω ραντεβου με τον γιατρο μου κ θα παω να μιλησουμε για την κατασταση.(δε μου αρεσει να λεω θα κλεισουμε ημερομηνια).Παντως θα ηθελα να ξερω οπως ειπα κ πιο πανω τις διαδικασιες της καισαρικης κ του rooming in..Οποια εχει κανει ας βοηθησει λιγο την προσεχως μαμα..Ευχαριστω!!!

[rnt]

Κι εγώ περίπου ομοιοπαθούσα. Περιπετειώδης τοκετός με πρόκληση στο πρώτο και στο δεύτερο αναρωτιώμουν αν υπάρχει αλλος τροπος να γεννησω εκτός από φ.τ. και κ.τ. Τελικά έκανα προγραμματισμένη καισαρική, όλα έγιναν πολύ γρήγορα, ένιωσα το ίδιο μάνα με την πρώτη φορά και μετά έκλαιγα από ανακούφιση. Είχα και πολύ καλη ανάρρωση. Σε συμβουλεύω να εμπιστευθείς και να ακούσεις το γιατρό σου και εύχομαι όλα να πάνε καλά ό,τι και να αποφασίσεις με γνώμωνα τόσο τη δική σου υγεία όσο και του παιδιού.

[eirinich]

georgia (έχεις και το όνομα της αγαπημένης μου αδερφής) γεια!Εγώ είμαι 6,5 μηνών και από τώρα έχω καταγχωθεί με τη γέννα.Μακάρι λέω να πάνε όλα καλά,αλλά πως θα γεννήσω?Αν με πιάσουν οι πόνοι ή σπάσουν τα νερά και είμαι μόνη μου και ότι άλλη βλακεία θες έχει περάσει από το μυαλό μου.Και τα λέω και στον άντρα μου ο οποίος μέχρι τώρα γελούσε και έχει λίγες μέρες που άρχισε και αυτός να σκέφτεται πως θα είναι από έξω και τέτοια και ζητάει συμπαράσταση από τους κολλητούς του!Α,και ένα μπουκάλι ουίσκι λέει για να πίνει.Για την καισαρική που λες,μίλησα με τον γιατρό μου και θα σου πω τι μου είπε γιατί εμένα με βοήθησε να νιώσω καλύτερα.Όλοι μου έλεγαν για φτ και τα αρνητικά της κτ και όταν μίλησα μαζί του μου είπε:Να μην σκέφτεσαι τι είναι καλύτερο για τους άλλους,αλλά για σένα και το μωράκι σου.Σημασία έχει να γεννηθεί θέλει.Δε θα ακούς κανέναν.Τι σημασία έχει τι θα πουν οι άλλοι για μας?Εμείς θα έχουμε από ένα πανέμορφο μωρό στην αγκαλιά μας ενώ εκείνοι μόνο κακίες.Εγώ μέχρι πριν λίγες μέρες δεν ήθελα να πηγαίνω καν στο μαγαζί του άντρα μου(internet cafe) γιατί μερικές μου λέγανε πως πάχυνα και άλλα χαζά.Και ευτυχώς η αδερφή μου με έκανε να καταλάβω ότι αυτές που μου το λένε είναι ήδη πιο χοντρές από μένα.(Ήμουν 57 και τώρα 65 και έχω μόνο μια κοιλιά).Και αποφάσισα άστους να λένε!Ζήλεια είναι!Εγώ πάντως θα περιμένω νέα σου για να μου δώσεις εσύ μετά συμβουλές!Φιλιά!

[elenip]

Τα νεα μου..Εκανα σημερα υπερηχο κ το μωρο μου εφτασε τα 3650.Ρωτησα τον γιατρο κ μου ειπε οτι ειναι δεν ειναι για τα κυβικα μου(ειμαι παρα πολυ αδυνατη).Τελος παντων ομως δεν ειναι λογος για καισαρικη,αλοιμονο.Εχουμε κ περιτυλιξεις βεβαια στο λαιμουδακι αλλα ουτε κ αυτος ειναο λογος.Εχουν λιγοστεψει κ λιγο τα υγρα κ εχουμε πλακουντα 2.Εγω για μια ακομη φορα ομως αγχωθηκα.Κ φυσικα ξερετε με ποιο..Με τις περιτυλιξεις βεβαια..Τωρα θα μου πειτε τι την ψαχνεις την αφορμη κ δεν μπαινεις κατευθειαν?Τεταρτη λοιπον εχω ραντεβου με τον γιατρο μου κ θα παω να μιλησουμε για την κατασταση.(δε μου αρεσει να λεω θα κλεισουμε ημερομηνια).Παντως θα ηθελα να ξερω οπως ειπα κ πιο πανω τις διαδικασιες της καισαρικης κ του rooming in..Οποια εχει κανει ας βοηθησει λιγο την προσεχως μαμα..Ευχαριστω!!!

 

η καισαρική είναι αναλόγως πως θα την κάνεις... δηλ. σε άλλες περιπτώσεις γίνεται μερική νάρκωση σε άλλες (δύσκολες όμως) μπορει να γινει ολικη νάρκωση... παίζουν πολλοί παράγοντες που στην δική σου περίπτωση δεν συντρέχουν .... εγώ όσο περίμενα με την μαία να γίνει διαστολή της είχα ζητήσει να μου περιγράψει τι γινεται στον φτ και τι στην καισαρικη... μου ειχε πει πως εάν γεννούσα φυσιολογικά μετά την γέννα θα έμενα για λίγο στην αίθουσα της ανανηψης και μετα θα μου έβγαζαν το καθετηράκι θα πήγαινα στο δωμάτιο και θα έτρωγα και θα έπινα ότι γούσταρα.. εάν γεννούσα με καισαρική θα μου κρατούσαν το καθετηράκι και τον ορό για ένα 24ωρο θα μου έκαναν αλλαγή στις γάζες (στην τομή δηλ.) και μετά από ένα 24ωρο θα μπορούσαν να μου δώσουν τσάι... για φαγητό αργότερα... οπότε της είπα: βουρ για φυσιολογικό θα κάτσουμε εδώ όσες μερες χρειαστεί ... το καλό με τον φτ ειναι ότι το σώμα επανέρχεται πιο εύκολα γιατι ειναι προετοιμασμενο.... η κουμπάρα μου με 2 καισαρικές και τώρα που το μωρό της το 2ο ειναι 1 έτους μου λέει ότι υπάρχουν φορές που την πονάει η τομη της... η καισαρική είναι πιο ''ευκολη" για να γεννήσεις αλλά σε ταλαιπωρεί μετά... ειδικά όταν τις πρώτες ημέρες και εβδομάδες οι απαιτήσεις του μωρού είναι πολλές οσο να πεις μία εγχείριση πάντα μας κάνει πιο αδύναμες.. για τον θηλασμό δεν νομίζω ότι παίζει κανένα ρόλο... εγώ δεν καταφερα να θηλάσω παρά λίγο η κουμπάρα μου με 2 καισαρικές τα θήλασε και τα 2 παιδιά της μέχρι να φτάσουν 1 έτους...

[elenip]

αυτο με τις περιτυλίξεις βέβαια με άγχωνε και εμένα αλλά αυτο που μου ειχε πει θυμαμαι ο γιατρος μου ήταν ότι ''ξέρεις ποσες φορες τυλίγεται και ξετυλίγεται το μωρό?" ξέρουν πότε είναι επικίνδυνο και δεν διακινδυνεύουν τόσο εύκολα... γι' αυτό και στο τέλος μας παρακολουθούν τόσο συχνά....

[Mammy in love]

Κοριτσάκι μου εγώ όπως σου έγραψα και πιο πάνω με καισαρική γέννησα.Το κακό της καισαρικής είναι το μετά.Και βέβαια δεν αναφέρομαι ούτε στον καθετήρα ούτε στο φαί αλλά στην τομή.Όπως και να τοκάνουμε θα είσαι χειρουργημένη.Θα πρέπει να προσέχεις.Όχι βάρη ,προσοχή στις απότομες κινήσεις ,δυσκολία στην αρχή με το μωρό.Παίζει βέβαια ρόλο ο οργανισμός και το σώμα σου.Ακουγα άλλες να λένε πως δεν μπορούσαν να πάρουν ούτε το μωρό αγκαλιά.Εγώ δεν είχα τόσο μεγάλο θέμα.Και το μωρό πήρα αγκαλιά ,και σηκώθηκα με δυσκολία και πόνους την επόμενη μέρα αλλά από κάποιες άλλες κοπέλες που είδα καλύτερα ήμουν.Όλα παίζουν...

[dimmi]

Κοπέλα μου τις περιτυλιξεις συνήθως δεν τις τονίζουν γιατί φοβάται η έγγυος και θέλει ΚΤ, χωρίς να υπάρχει λόγος...για την ακρίβεια ο γιατρός μου μου είπε σε σχετική κουβέντα πως δεν τις αναφέρουν καθόλου και δεν είναι τίποτε εφόσον παρακολουθείται η έγγυος σωστά.

[dimmi]

Το φοβο με την γεννα τον περναω εδω και καποιο χρονικο διαστημα κ σχεδον ξαφνικα.Τα αλλα τα περναω απο την αρχη διοτι ειχα αρκετα προβληματα ολους αυτους τους 9 μηνες τα οποια βεβαια δεν αφορουν κανεναν ουτε νομιζω οτι νοιαζεται κ κανεις για αυτα.Η κακη ψυχολογια λοιπον μαλλον δεν βοηθησε πουθενα κ φτασαμε ως εδω.Απλα θελω να τονισω κ εγω με τη σειρα μου οτι τωρα νιωθω αδυναμη κ ευαλωτη σε γενικες γραμμες ομως ειμαι δυνατη.Οταν ειπα οτι δεν θα ηθελα να το περασει κανεις αυτο το ειπα οντας ενα ατομο που εχει περασει δυσκολιες κ εχει μαθει να τις αντιμετωπιζει,αλλα δυστυχως η ευτυχως καποια πραγματα ειναι πολυ πιο πανω απο εμας.Συμφωνω,ολες οι γυναικες παλια γεννουσαν φυσιολογικα αλλα αν καποιες ειχαν τη δυνατοτητα της καισαρικης ισως την επελεγαν...κ ξερω πολλες απο αυτες.Αυτο δεν τις κανει λιγοτερο μανες.Αν το παμε ετσι δεν πρεπει να χρησιμοποιουμε τιποτα το τεχνητο.Τελος παντων,δεν θελω ουτε ειχα την διαθεση να ερθω σε αντιπαραθεση γιατι το μονο που ζητησα ηταν βοηθεια οχι αρνητικη διαθεση.Λιγη ηρεμια ψαχνω για να παω να γεννησω αυτο το πλασματακι που τοσα εχει περασει μαζι μου εδω κ 9 μηνες.Απλα αυτο ισως με κανει να νιωθω ασφαλης κ αυτο δεν σημαινει απολυτα οτι κοιταω την παρτη μου.

τώρα έιδα την τροπή αυτή του θέματος, συγνώμη αν ήμουν οφτοπικ που είπα για τις περιτυλίξεις. Πάντως δεν είναι λόγος για ΚΤ αυτός, έτυχε και το συζητούσαμε προχθές με το γιατρό μου!

[dimmi]

Κ κατι αλλο κοριτσια...Αν νιωσεις κατι τετοιο τις τελευταιες μερες τις εγκυμοσυνης σου κ δεν εχεις κανεναν να σε βοηθησει,ο περιγυρος σου ειναι αρνητικος,ο γιατρος σου δεν καταλαβαινει τις φοβιες σου,δεν εχεις χρονο να πας σε καποιον ειδικο...τοτε τι κανεις?αυτοκτονεις?μονο κ μονο για να μην κανεις καισαρικη κ βγει ενα μωρο πριν την ωρα του?τελικα τι εχει σημασια?το πως θα νιωσεις καλυτερα για να μπορεσεις να συνεχισεις η αυτο που ειναι αντικειμενικα σωστο απο τη φυση αλλα σε κανει να νιωθεις χαλια?ειλικρινα δεν μπορω να καταλαβω.Για αυτο ειπα κ ξαναειπα οτι δεν θα ηθελα να το περασει καμμια κοπελα αυτο.

Κορίτσι μου κι αυτό τώρα το διάβασα, κανόνισε το ραντεβουδάκι σου για καισαρική, με πρόκληση! Θα πας κυρία να γεννήσεις, όπως τα λέγαμε στην αρχή!

Ασε τους φυσιολογικούς τοκετούς που λέγαμε με επισκληρήδιο, κι αν ήθελες μετά καισαρική. Κατευθείαν καισαρική! Και να μη νιώθεις καμμιά τύψη! Με βάση όσα γράφεις μετά (δεν μας τα είπες εξαρχής παιδί μου κι συ!) είσαι έτοιμη να υποδεχτείς το μωράκι σας! Αντε με το καλό!

ΔΙκό σου είναι το κορμί, το παιδί όχι μόνο δεν του κάνεις κακό αλλά θα βγεί και πανέμορφο, χωρίς να είναι ζουληγμένο από τον κόλπο

Για το πως είναι η προγραμματισμένη καισαρική θα σου πουν άλλες κοπέλες, παιχνιδάκι!

[Little Monkey]

Στη θέση σου εγώ θα έκανα καισαρική και ούτε θα το σκεφτόμουν καθόλου.

 

Μπορεί παλιά οι γυναίκες να γεννούσαν μόνο φυσιολογικά, αλλά υπέφεραν πολύ περισσότερο, υπήρχε μεγαλύτερη μητρική και περιγεννητική θνησιμότητα και περισσότερα προβλήματα που σχετίζονταν με τον τοκετό, π.χ. παραλυσίες άκρων και όχι μόνο. Αυτά για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους και να μην ωραιοποιούμε το παρελθόν.

 

Σωστό από τη φύση είναι να αφήνουμε τα δόντια μας να σαπίζουν και να πέφτουν, αλλά εμείς πάμε και βάζουμε σφραγίσματα. Σωστό είναι όταν σπάει το πόδι να το αφήνουμε να δέσει μόνο του και ό,τι γίνει, αλλά εμείς το βάζουμε στο γύψο. Σωστό είναι όταν ανεβάζουμε πυρετό να βάζουμε κρύες κομπρέσες μέχρι να μας περάσει, αλλά μεθαύριο στο μωρό σου θα δίνεις ντεπονάκι.

 

Σου προτείνω να διαβάσεις και αυτό το θέμα: http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=114673

[Λαΐδα]

Καισαρικη.

Κλεινεις ραντεβουδακι και τρεχεις την προηγουμενη μερα για κομμωτηρια και μανικιουρ! Μην σε δει το παιδι αφτιαχτη...

Εχεις καλη παρεα για να περασει γρηγορα και ευχαριστα η ωρα και να μη σε πιασουν αυπνιες.

Δεν τρως τιποτα απο τις 10 τη νυχτα , την προηγουμενη ημερα, και μετα. Και νερο αν θες το πρωι, πολυ λιγο.

Πας στο νοσοκομειο την ωρα που θα κανονισεις με το γιατρο. Συνηθως δυο ωρες πριν την επεμβαση.

Μπαινεις στο δωματιο που θα σου δειξουν, κανεις ενα ντουζακι και εκει σε αναλαμβανουν οι νοσηλευτριες...σε ετοιμαζουν και σε κανουν κουκλα για να δεις το μπεμπε σου!!!

Σε πανε για εναν καρδιοτοκογραφημα και βουρ για τη μαγικη στιγμη.

Πας στο χειρουργειο σου κανουν επισκληριδιο (εγω επισκληριδιο εκανα) και αρχιζεις και δεν νιωθεις ποδια.....δεν παραλυεις τελειως απλα δεν εχεις την αισθηση του πονου. Και αρχιζουν.....

Στα πρωτα δεκα λεπτα εχεις το μωρακι σου αγκαλια!!!!!!!!!

Εκει διπλα σου το καθαριζουν, το ετοιμαζουν....εσυ εκει, διπλα παρακολουθεις....εν τω μεταξυ ο γυναικολογος ετοιμαζει και εσενα αλλα ουτε που δινεις σημασια γιατι ο πρωταγωνιστης ειναι αλλος!

σε μια με μιαμιση ωρα εχεις τελειωσει και σε πανε στο δωματιο ανανηψης για δυο ωρες...εκει βαριεσαι λιγο ....ανυπομονεις να πας και στο μωρο σου....

Τελος καλο, ολα καλα, σε πανε στο δωματιο με ορο και καθετηρα. Αυτα θα τα βγαλεις την επομενη ημερα που θα σηκωθεις κι ολας.

Για τον πονο πιστευω οτι ειναι ολα θεμα οργανισμου και ψυχολογιας. Εγω δεν πονεσα καθολου....Ειχα βεβαια τη επισκληριδιο για μια ακομη ημερα και μου εβαζαν φαρμακακι.

Την τομη σου δειχνουν πως να την περιποιειθεις....

Οταν πας σπιτι θα νιωθεις μια ενοχληση για κανα 3ημερο....και παλι ειναι υποκειμενικο , εγω απο τη χαρα μου που ειχα το παιδι δεν θυμαμαι τιποτα αλλο....σηκωνομουν, εκανα τα παντα.....

Στο δεκαημερο θα εισαι χωρις πονους καθολου (γιατι κατι πονακια θα τα εχεις).

Το σημειο της τομης θα ειναι μουδιασμενο για κανα 8μηνο περιπου....

 

Δεν εχει σημασια πως θα γεννησεις! Θα εχεις τοσες στιγμες μπροστα σου που θα προσφερεις στο μωρο σου που ο τροπος γεννας θα ειναι το λιγοτερο που θα σε απασχολει.

Ολα να πανε παραπανω απο καλα!!!!

[georgia2012]

Κοριτσια σας ευχαριστω πολυ ολες..Μου ανεβασατε το ηθικο.Αυτες τις μερες εχω κ πολλα συμπτωματα γεννας οποτε μαλλον ερχεται κ απο μονη της η μεγαλη στιγμη.ποναω πολυ χαμηλα σαν πονοι περιοδου,στη μεση,το μωρο χθες ειδα οτι εχει κατεβει και χθες το βραδυ ειδα κ λιγο αιμα(αχνη γραμμη σαν το τεστ εγκυμοσυνης προς το ανοιχτο καφε).Δεν σας κρυβω οτι ειμαι αγχωμενη πολυ γιατι ειμαι κ μονη σπιτι κ δεν θελω να συμβει κατι απροοπτο μιας κ εχουμε πει για καισαρικη προγραμματισμενα.Θα δουμε...

[Mammy in love]

Αχ βρε αγχωμένο μου πλάσμα...Μακάρι να μπορούσα να κάνω κάτι να σου πάρω το άγχος...Βγαίνεις καθόλου από το σπίτι ή κάθεσαι συνέχεια μέσα και σκέφτεσαι;

[Little Monkey]

Για το αίμα ενημέρωσες το γιατρό σου;

[georgia2012]

Αχ βρε αγχωμένο μου πλάσμα...Μακάρι να μπορούσα να κάνω κάτι να σου πάρω το άγχος...Βγαίνεις καθόλου από το σπίτι ή κάθεσαι συνέχεια μέσα και σκέφτεσαι;

Τα κανω και τα δυο..Ασε το εχω καψει το μυαλο μου...

[georgia2012]

Για το αίμα ενημέρωσες το γιατρό σου;

Τον πηρα τηλ αλλα θα μπορεσει να μιλησει σε λιγακι..Ειχε μια δουλειτσα.Αντε να δουμε τι θα μου πει..

[Mammy in love]

Εγώ τις τελευταίες μέρες έτρεχα στα μαγαζιά για ψώνια και όταν καθόσον σπίτι μιλούσα στο μπουμπούκι μου και το χάιδευα και εκείνο δώστου τσαχπινιές.Μια από δω και μία από κει!Γενικά τις τελευταίες μέρες έτρεχα σαν την τρελή.Έτσι δεν σκεφτόμουν...Και το τελευταίο βράδυ που ήμουν τρελά αγχωμένη καθάρισα το μπάνιο της μάνας μου ,την κουζίνα της μάνας μου:lol:.Αν με φώναζε θα έκανα και γενική στο σπίτι σου:lol:...Βοηθάω καθόλου;Να μας πείς τι σου είπε ο γιατρός!Και να σκέφτεσαι τις στιγμές που σκέφτεσαι την στιγμή που θα ακούσεις το κλάμα του μωρού σου.Το ξενέρωμα στην καισαρική είναι πως δεν μπορείς να το πάρεις αγκαλιά...

[georgia2012]

Εγώ τις τελευταίες μέρες έτρεχα στα μαγαζιά για ψώνια και όταν καθόσον σπίτι μιλούσα στο μπουμπούκι μου και το χάιδευα και εκείνο δώστου τσαχπινιές.Μια από δω και μία από κει!Γενικά τις τελευταίες μέρες έτρεχα σαν την τρελή.Έτσι δεν σκεφτόμουν...Και το τελευταίο βράδυ που ήμουν τρελά αγχωμένη καθάρισα το μπάνιο της μάνας μου ,την κουζίνα της μάνας μου:lol:.Αν με φώναζε θα έκανα και γενική στο σπίτι σου:lol:...Βοηθάω καθόλου;Να μας πείς τι σου είπε ο γιατρός!Και να σκέφτεσαι τις στιγμές που σκέφτεσαι την στιγμή που θα ακούσεις το κλάμα του μωρού σου.Το ξενέρωμα στην καισαρική είναι πως δεν μπορείς να το πάρεις αγκαλιά...

Χαχαχαχαχα εγω παλι δεν κανω τιποτα ενω γενικα ειμαι μανιωδης με την καθαριοτητα.Αφου φαντασου οτι την προηγουμενη εβδομαδα που ειχε ο αντρας μου αδεια(για να με παρηγορει) σηκωνομαι την πεμπτη κ του λεω..Ωχ ποσες μερες εχω να ερθω στην κουζινα?(βεβαια μια δυο μερες τρωγαμε σε γονεις αλλα...)Τα εκανε ολα αυτος κ εγω ημουν ενα ερειπιο.Μολις το καταλαβα αλλαξα τακτικη.Ευτυχως που εχω και εκεινον.Τωρα σκεφτομαι κ εγω το τελευταιο βραδυ πριν την μεγαλη στιγμη..Καλα πολυ βασανο μιλαμε η αναμονη..Θελω να περασουν αυτες οι μερες σαν τρελη,να τα θυμαμαι κ γελαω.

[dimmi]

Τον πηρα τηλ αλλα θα μπορεσει να μιλησει σε λιγακι..Ειχε μια δουλειτσα.Αντε να δουμε τι θα μου πει..

κι αυτός τώρα βρήκε ουφ για να δούμε, σήμερα πάντως σε βλέπω καλύτερα κι ας έχεις άγχος. Ε κι αν δεν είχες θα ήσουν περίπτωση! Εμένα έτσι με έλεγαν Περιπτωσάρα!