Όταν δεν υπάρχουν επαφές με γιαγιά

[Λέγκω]

Με την μητέρα μου δεν έχουμε επαφές απο όταν ο μεγάλος μου γιος ήταν μωράκι, άρα δεν την θυμάται. Είναι σε μια ηλικία που αρχίσει σιγά σιγά τις ερωτήσεις αν έχω μαμά, που είναι και γιατί δεν την ξέρει.

Δεν ξέρω πως να απαντήσω.

Ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων

[DEMS]

Λες πάντα την αλήθεια. Λιτά και απλά..."έχω μαμά, μένει εκεί, δεν την ξέρεις γιατί εγώ με τη μαμά μου έχουμε τσακωθεί (π.χ. ) και δεν θέλουμε να κάνουμε παρέα".

[dimmi]

Την αλήθεια κι όσες λεπτομέρειες μπορείς να αποφύγεις κάνε το...

[Λέγκω]

Ως εδώ καλά... το ζήτημα είναι ότι τσακωμός δεν υπήρξε, όλο αυτό έχει να κάνει με επιλογή της γιαγιας... να το κάνω πιο απλό και να πω για τσακωμό;

Ξέρω ότι πνίγομαι σε μια κουταλια νερό και ίσως για καιρό να μην μου ξαναγίνει ερώτηση αλλά το συγκεκριμένο ζήτημα μου φαίνεται βουνο ενω φαντάζομαι είναι πολύ πιο απλό αλλά δεν θέλω να πάρουν λάθος μυνήματα απο όλο αυτό το γεγονός.

[dimmi]

Καταλαβαίνω ότι είναι πολύ σημαντικό για σένα, θα μπορούσες να ρωτήσεις και ψυχολόγο. Ομως χωρίς να είμαι ειδικός, το ψέμα δεν έχει θέση. Λες λίγα, ξεκάθαρα και αληθινά. Χωρίς να προβληματίζεις το παιδί για τις επιλογές των μεγάλων. Πόσο είναι το παιδί? Εχει εθελοντές επιτημονικούς συνεργάτες στο φόρουμ μας, γιατί δεν τους ρωτάς? προσωπικά αυτό θα έκανα.

[Λέγκω]

Ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας.

Ο μεγάλος μου είναι πέντε παρα.

Μάλλον πρέπει να απευθυνθώ σε κάποιον ειδικό, γιατί δυσκολεύομαι να δώσω απαντήσεις μόνη μου.

[alcyon]

"Οι μαμάδες αγαπάνε τα παιδάκια πάντα! Προσπαθούν για το καλό τους. Όσο μπορούν και όσο καταφέρνουν. Καμιά φορά όμως κάνουν και λάθη. Και οι μεγάλοι μπερδεύονται και δε βρίσκουν πάντα λύσεις εύκολα. Μπορεί να θέλουν αρκετό χρόνο μέχρι να το καταφέρουν. Η γιαγιά και η μαμά (εγώ) είχαν μια τέτοια δυσκολία. Θέλουν ακόμα χρόνο για να τη λύσουν. Θα κάνουμε λοιπόν υπομονή και θα έρθει η λύση σιγά σιγά."

 

Εγώ κάτι τέτοιο θα έλεγα...

και φυσικά θα το προσάρμοζα ανάλογα με τα δεδομένα της οικογένειας (δεν ξέρω τη δική σου).

 

π.χ. επικοινωνείτε; Αν το παιδί πάρει τηλέφωνο, η γιαγιά θα ανταποκριθεί θετικά; Αν ναι, τότε θα του έλεγα πως το "μπέρδεμα" το δικό μου με τη γιαγιά είναι διαφορετικό, από τη σχέση τη δική του με εκείνη. Άρα, αν θέλει εκείνο μπορεί να πάρει τηλέφωνο τη γιαγιά και να την καλέσει σπίτι -με τη βοήθειά σου.

 

Κάπως έτσι...

[dimmi]

χωρίς να γελάσετε, να προτείνω να αποκτήσεις επαφές με τη γιαγιά του? Θα ήταν πολύ όμορφο. Μου κάνει εντύπωση πως γίνεται να μην έχεις επαφές με τη μαμά σου. Δεν σε κατηγορώ, απλά δεν μπορώ να το συλλάβω. Αυτό είναι όλο.

Alcyon από τα λεγόμενα της δεν έχει επαφές καθόλου...

[ravT]

Όπως είπε η κοπέλα, το ότι δεν έχουν καμία επαφή, είναι επιλογή της γιαγιάς. Αν κρίνω από τους παππουδογιαγιάδες που γνωρίζω, για να μην έχει λαχταρήσει έως τώρα τα εγγόνια της και να ρίξει γέφυρες, σημαίνει πως δεν επιθυμεί σχέσεις...

Και εγώ προτείνω να πεις την αλήθεια. Το πως θα την πεις, δυστυχώς δεν ξέρω να το μοιραστώ μαζί σου...

[moon child]

έχω το ίδιο πρόβλημα, με πεθερά. και πιο σύνθετο

 

βλέπουν την κόρη μου σχεδόν κάθε μέρα, καθώς μένουμε δίπλα, αλλά έχουν να δουν τον γιο μου 5 μήνες. Ουσιαστικά τον είδαν 3 φορές από τότε που γεννήθηκε.

 

τους παρακάλεσε ο άντρας μου να έρθουν στην βάφτιση και δεν ήρθαν για το όνομα.

 

τώρα η μεγάλη λέει στον παπού γιατί δεν έρχεσαι στο σπίτι να δεις το μωράκι? του φωνάζει από το μπαλκόνι "κοίτα τον μπέμπη, γελάει!"

 

όταν ακόμη μιλούσαμε πιο κανονικά, πέρασα με το καρότσι από μπροστά τους, τους είπα καλησπέρα, και ενώ είχαν να δουν το μωρό μήνες, δεν με σταμάτησαν κάν, δεν με ρώτησαν τίποτε.

 

αυτοί περιμένουν να τους τον πάμε εμείς... δεν ξέρω... το οτι δεν τον βλέπουν το χρεωνόμαστε εμείς, και γενικώς χάλια η κατάσταση, και δεν βλέπω φως...

 

και το θέμα διαιωνίζεται... τί θα πω στην μεγάλη για το θέμα αν με ρωτήσει? τί θα πω στον μικρό αν μεγαλώσει και είμαστε ακόμη έτσι και βλέπει την αδερφή του να πηγαίνει, ενώ αυτός όχι?

 

με την μάνα που έχω, δεν μπορώ χωνέψω μερικές φορές πως φτάνουν οι σχέσεις μεταξύ παιδιών και γονεών σε αυτό το σημείο... έλα όμως που φτάνουν

[Λέγκω]

Όχι σχέσεις δεν έχουμε και δεν νομίζω ότι πλέον θέλω να κάνω κάποια παραπάνω κίνηση γιατι και να αποχτήσουμε επαφή σε σύντομο χρονικό διάστημα θα βρει αφορμή να εξαφανιστεί πάλι. Έχει γίνει πολλές φορες στο παρελθόν... τώρα όμως η προτεραιότητα μου είναι τα παιδια και να λύσω τα δικά μου ανοιχτα ζητήματα. Άσε που μια γιαγια που θα εμφανίζεται και θα εξαφανίζεται δεν νομίζω ότι είναι ότι καλύτερα για τα πιτσιρίκια.

Αλκυον, σε αυτό που γράφεις ξέρεις που βάζω ερωτηματικό; στο ότι όλες οι μαμάδες αγαπάνε τα παιδιά τους. Δεν αγαπάνε όλοι οι γονεις τα παιδιά τους, δεν είναι υποχρεωτικό.

Αν πάω την κουβέντα στην ύπαρξη της γιαγιά μου που την έχουν γνωρίσει και με έχει μεγαλώσει; Ότι μαμά είναι αυτή που σε μεγαλώνει και σε αγαπάει; Ή μπλέκω πολύ τα πράγματα;

Το ζητουμενο μου είναι το να μην πω περιτες πληροφορίες στα παιδια, να μην εμπλακουν παραπάνω συναισθηματικά και να μην τους δημιουργηθουν ανασφάλειες.

moon child η περίπτωση σας είναι δύσκολη γιατί μένετε διπλα. Εγώ αυτό που θα έκανα με το σύντροφο μου θα ήταν να τους καλέσουμε να μιλήσουμε. Θα τους έλεγα (μάλλον ο άντρας σου μια και είναι δικη του γονείς) ότι εμάς η προτεραιότητα μας είναι τα παιδιά, εσάς; Να τα βάλουμε κάτω να τα βρουμε σαν ενήλικες; Αν δεν εβγαινε κάτι θα άλλαζα σπίτι.

[kourkoumpini]

λεγκω και εγω θα σε συμβουλευα να πεις την αληθεια οπως περιπου στα γραφει η αλκυονη. δηλαδη οτι υπαρχει η γιαγια αλλα μενει πολυ μακρια και δεν μπορει να μας επισκεφθει. δεν θα ανεφερα τσακωμους ουτε εξαφανισεις. αν θες να το ωραιοποιησεις μπορεις να πεις οτι η γιαγια εινια καλα και μας σκεφτεται το ιδιο και εμεις, ξερουμε οτι εινια καλα και την σκεφτομαστε. αλλα δεν μπορουμε να βρεθουμε και τελος.

 

καιεγω δε νομιζω μια γιαγια που θα ερχεται και θα φευγει θα εινια καλη για τα παιδια γιατι τα παιδια δεν θα εχουν σταθερες και μπορει να πληγωθουν περισσοτερο και να νομιζουν οτι αυτα φταινε που εφυγε.

[vera]

Λεγκω νομιζω οτι οντως θα δημιουργησεις αγχος και ανασφαλεια στα παιδια αν καταλαβουν οτι η γιαγια δεν σας θελει. Θα πιστεψουν οτι αφου δεν θελει εσενα που εισαι παιδι της και επειδη εχουν την ταση να τα συσχετιζουν με τη δικη τους θεση, θα νιωσουν οτι κι εσυ μπορει να τα εγκαταλειψεις. Το βλεπω αυτο στο δικο μου 5χρονο. Αν δει μια ταινια με παιδια μονα η εστω μια φωτογραφια ρωταει που ειναι η μαμα τους και μπορει να κλαψει κιολας γοερα. Συμπασχει και με ρωταει αν θα συμβει και στον ιδιο αυτο το τραυματικο γεγονος κι αν υπαρχει περιπτωση να το εγκαταλειψω. Αφου αναγκαζομαι και λεω ψεμματα γι αυτα τα παιδακια.

 

Νομιζω οτι οντως θα πρεπει να κανεις πασα τη γιαγια σου ως γιαγια τους και να αφησεις το θεμα της μητερας σου για αργοτερα που θα ειναι σε θεση να το καταλαβουν καλυτερα.

[moon child]

moon child η περίπτωση σας είναι δύσκολη γιατί μένετε διπλα. Εγώ αυτό που θα έκανα με το σύντροφο μου θα ήταν να τους καλέσουμε να μιλήσουμε. Θα τους έλεγα (μάλλον ο άντρας σου μια και είναι δικη του γονείς) ότι εμάς η προτεραιότητα μας είναι τα παιδιά, εσάς; Να τα βάλουμε κάτω να τα βρουμε σαν ενήλικες; Αν δεν εβγαινε κάτι θα άλλαζα σπίτι.

 

το πιο τρομακτικο λένγω είναι οτι ζήτησαν αυτοί από τον άντρα μου να πάμε να μιλήσουμε... αλλά επειδή το έχω ξαναξεί το επεισόδιο (με αδίκησες, εμείς αυτά παριμέναμε, και δεν θέλουμε τίποτε, μια καλημέρα μόνο, και όλος ο κόσμος συμφωνεί μαζί μας κτλ κτλ) και επειδή αυτή η γεννιά άλλα θέλει, άλλα λέει και άλλα κάνει και δεν θα βγάλω άκρη και το ξέρω, δεν ξέρω τι να κάνω...

 

σκέφτομαι να περιμένω να κρυώσει λίγο το πληγωμένο μέσα μου, να ξεχάσω τα όσα έχουν ακουστεί για μας, να ξεχάσω τα όσα έκαναν και τα όσα δεν έκαναν σαν γονείς, και να λυγίσω μαλακά για το μικρο, δεν θα το αντέξω να θέλει να πάει κάτω με την αδερφή του και να μήν ξέρω τι να του πω...

 

στην περίπτωση σου, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα... εγώ θα έλεγα η γιαγιά δεν θέλει να με κάνει παρέα, αλλά δεν πειράζει, γιατί εγώ θέλω να κάνω παρέα μαζί σου.. θέλεις να είσαι το παρεάκι μου? και κάνε την τρελίτσα.. όσο θα μεγαλώνει τοσο πιο πολλά θα μπορεί να ακούσει, και δεν βρίσκω το κακό να πεις σε ένα παιδί αν το πιστεύεις οτι η μαμά μου δεν με αγαπάει όπως θα ήθελα, έτσι είναι μερικές μαμάδες, εγώ όμως δεν είμαι από αυτές, σε αγαπάω πολύ πολύ... τα παιδιά νομίζω μπορούν να καταλάβουν την διαφορά... και να την αντέξουν.

 

vera τί παιδιά είναι ρε συ αυτά που έχετε? τι ευαισθησία είναι αυτή? θα μου πεις αυτό περιμένεις από ένα παιδί, όχι το δικό μου το τέρας...

[dimmi]

στην περίπτωση σου, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα... εγώ θα έλεγα η γιαγιά δεν θέλει να με κάνει παρέα, αλλά δεν πειράζει, γιατί εγώ θέλω να κάνω παρέα μαζί σου.. θέλεις να είσαι το παρεάκι μου? και κάνε την τρελίτσα.. όσο θα μεγαλώνει τοσο πιο πολλά θα μπορεί να ακούσει, και δεν βρίσκω το κακό να πεις σε ένα παιδί αν το πιστεύεις οτι η μαμά μου δεν με αγαπάει όπως θα ήθελα, έτσι είναι μερικές μαμάδες, εγώ όμως δεν είμαι από αυτές, σε αγαπάω πολύ πολύ... τα παιδιά νομίζω μπορούν να καταλάβουν την διαφορά... και να την αντέξουν.

 

vera τί παιδιά είναι ρε συ αυτά που έχετε? τι ευαισθησία είναι αυτή? θα μου πεις αυτό περιμένεις από ένα παιδί, όχι το δικό μου το τέρας...

δεν μου ακούγεται σωστό αυτό, αντιλαμβάνεται την απόρριψη έτσι το παιδί αλλά δεν είμαι και ειδικός. Ποιά διαφορά να καταλάβει ένα παιδί? Οτι κάποιες μάνες δεν αγαπουν τα παιδιά τους?

Είναι λίγο άστοχο νομίζω και θα μπερδέψει το παιδί, αν μη τί άλλο θα το προβληματίσει, θα απομυθοποιήσει την έννοια της μάνας. Γιατί από τώρα? Ισως να μη χρειαστεί και ποτέ!

[vera]

δεν μου ακούγεται σωστό αυτό, αντιλαμβάνεται την απόρριψη έτσι το παιδί αλλά δεν είμαι και ειδικός. Ποιά διαφορά να καταλάβει ένα παιδί? Οτι κάποιες μάνες δεν αγαπουν τα παιδιά τους?

Είναι λίγο άστοχο νομίζω και θα μπερδέψει το παιδί, αν μη τί άλλο θα το προβληματίσει, θα απομυθοποιήσει την έννοια της μάνας. Γιατί από τώρα? Ισως να μη χρειαστεί και ποτέ!

 

Θα συμφωνησω.......τουλαχιστον για το δικο μου παιδι ετσι θα ηταν. Ακομα κι αν δεν αντιδρουσε αμεσα ξερω οτι θα εχανε τον υπνο του και θα το σκεφτοταν συνεχεια. Λεξη κλειδη εδω η απομυθοποιηση. Γιατι να τα μπερδευουμε χωρις σοβαρο λογο? Αλλο αν ειχαν να αντιμετωπισουν ξαφνικα τη γιαγια......

[vera]

vera τί παιδιά είναι ρε συ αυτά που έχετε? τι ευαισθησία είναι αυτή? θα μου πεις αυτό περιμένεις από ένα παιδί, όχι το δικό μου το τέρας...

 

 

Αστα παιδι μου.....καρκινακι! Δεν διανοουμαι να του πω οτι καποιες μητερες δεν αγαπουν τα παιδια τους....

 

Εδω ακουσε μια μερα που ελεγα σε καποιον πως μικρη πηγαινα μονη μου στα νηπια και μια φορα χαθηκα κι ακομα δεν μπορει να συνερθει απο το σοκ γιατι ημουν μονη και δε με πηγαινε η μαμα μου. Καθε μερα θελει να τον διαβεβαιωνω οτι εγω θα τον παω σχολειο και θα παω να τον παραλαβω.

[eirini79]

Με την μητέρα μου δεν έχουμε επαφές απο όταν ο μεγάλος μου γιος ήταν μωράκι, άρα δεν την θυμάται. Είναι σε μια ηλικία που αρχίσει σιγά σιγά τις ερωτήσεις αν έχω μαμά, που είναι και γιατί δεν την ξέρει.

Δεν ξέρω πως να απαντήσω.

Ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων

 

Είναι πράγματι πολύ ευαίσθητο το θέμα, κατα τη δική μου άποψη η αλήθεια δεν μπορεί να είναι διαχειρίσιμη απο ένα παιδάκι 5 ετών,ούτε και οι πολλές λεπτομέρειες βοηθούν, επίσης μπορεί να βρει αφορμή με το "τσακωθήκαμε" και να ρωτάει "γιατί"; οπότε καλύτερα βρες κάτι πιο ασφαλές και για σένα και για το ίδιο, όπως " η γιαγιά είναι πολύ πολύ μακριά και δεν μπορούμε να πάμε" μέρος της αλήθειας είναι και αυτό, αφού η καρδιά της είναι πολύ πολύ μακριά και πράγματι δυστυχώς δεν είναι υποχρεωτικό ο γονιός να αγαπά τα παιδιά του, είναι άσχημο αλλά νομίζω αληθινό, έχει να κάνει με τον άνθρωπο και τις συνθήκες, όπως και να έχει μόνο όταν συγχωρείς μπορείς εύκολα να προχωρείς.

[ethy]

Όχι σχέσεις δεν έχουμε και δεν νομίζω ότι πλέον θέλω να κάνω κάποια παραπάνω κίνηση γιατι και να αποχτήσουμε επαφή σε σύντομο χρονικό διάστημα θα βρει αφορμή να εξαφανιστεί πάλι. Έχει γίνει πολλές φορες στο παρελθόν... τώρα όμως η προτεραιότητα μου είναι τα παιδια και να λύσω τα δικά μου ανοιχτα ζητήματα. Άσε που μια γιαγια που θα εμφανίζεται και θα εξαφανίζεται δεν νομίζω ότι είναι ότι καλύτερα για τα πιτσιρίκια.

Αλκυον, σε αυτό που γράφεις ξέρεις που βάζω ερωτηματικό; στο ότι όλες οι μαμάδες αγαπάνε τα παιδιά τους. Δεν αγαπάνε όλοι οι γονεις τα παιδιά τους, δεν είναι υποχρεωτικό.

Αν πάω την κουβέντα στην ύπαρξη της γιαγιά μου που την έχουν γνωρίσει και με έχει μεγαλώσει; Ότι μαμά είναι αυτή που σε μεγαλώνει και σε αγαπάει; Ή μπλέκω πολύ τα πράγματα;

Το ζητουμενο μου είναι το να μην πω περιτες πληροφορίες στα παιδια, να μην εμπλακουν παραπάνω συναισθηματικά και να μην τους δημιουργηθουν ανασφάλειες.

moon child η περίπτωση σας είναι δύσκολη γιατί μένετε διπλα. Εγώ αυτό που θα έκανα με το σύντροφο μου θα ήταν να τους καλέσουμε να μιλήσουμε. Θα τους έλεγα (μάλλον ο άντρας σου μια και είναι δικη του γονείς) ότι εμάς η προτεραιότητα μας είναι τα παιδιά, εσάς; Να τα βάλουμε κάτω να τα βρουμε σαν ενήλικες; Αν δεν εβγαινε κάτι θα άλλαζα σπίτι.

 

Μοιαζεις να εχεις περασει πολλα και εχω την εντυπωση οτι αυτα ολα σε εχουν κανει πολυ καλη μαμα στα δικα σου παιδια, για αυτο κι εχεις τοσες ευαισθησιες πανω στο θεμα. Θα συμφωνησω εν μερει να πεις την αληθεια...τι εννοω...να πεις οτι μενει μακρια η γιαγια , αλλα μην δωσεις περισσοτερες λεπτομερειες αφου ειναι επιλογη της ιδιας η απομακρυνση της...τα παιδια παιρνουν τα παντα πολυ προσωπικα και ενδεχομενως να αισθανθει οτι απερριψε εκεινο και οχι εσενα...μεγαλωνοντας θα καταλαβει πολλα.Συμφωνω μαζι σου οσον αφορα την αγαπη προς το παιδι οτι αυτη ειναι που κανει τη μανα και οχι αυτη που γεννησε!

[alcyon]

Πραγματικά είναι θέμα που χρειάζεται λεπτό χειρισμό. Δεν ήξερα (ούτε τώρα δηλαδή) τις λεπτομέρειες αυτής της οικογενειακής υπόθεσης.

 

Όμως όσα έχω σε εισαγωγικά θα τα θεωρούσα ως τα πιο κατάλληλα. Δηλαδή, τονίζεις στο παιδί πως οι γονείς αγαπάνε τα παιδιά, για να μη νιώσουν απόρριψη. (Κι ας μην ισχύει για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Ας αφήσεις τα δύσκολα για μεγαλύτερες ηλικίες, που θα μπορούν να τα διαχειριστούν.) Κι από εκεί και πέρα βάζεις στη μέση τον παράγοντα χρόνο. Οπότε κάπως αναβάλεις τα "δύσκολα μαθήματα" για αργότερα.

[Λέγκω]

Ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας.

Το μόνο που έχω ξεκάθαρο είναι ότι δεν θέλω να πω κάτι αρνητικό για τη γιαγιά.

Σκέφτομαι να πω ότι η γιαγιά μένει μακρια γιατί θέλει χρόνο να μεινει λίγο μόνη της και να σκεφτεί και να ηρεμήσει... ωραια και μετά θα πρέπει να απαντήσω γιατί να μείνει μονη της και τι να σκεφτεί και γιατί να ηρεμήσει άσε που αν ποτέ γνωρίσουν τη μάνα μου αυτό το ηρεμήσει θα τους μοιάζει ανέκδοτο. Το ζήτημα μου είναι ότι δεν θέλω να πω κάτι για τσακωμό γιατί τι μηνύματα θα πάρει απο αυτό; ότι όταν τσακωνόμαστε με τους ανθρώπους μας δεν τους μιλάμε; και ότι αν ποτέ τσακωθούμε δεν θα του μιλάω;

Ξέρω γω μπορεί να τα ψειριζω πολύ και για τα παιδιά να είναι πιο απλά τα πράγματα μια και δεν την ξέρουν αρα δεν υπάρχει δέσιμο.

Αλκυον γιατί λες ότι πρέπει να τονίσω ότι όλες οι μαμάδες αγαπάνε τα παιδιά τους; δεν είναι αρκετό να πω ότι εγώ τον αγαπάω πάρα πολύ;

[alcyon]

...

Αλκυον γιατί λες ότι πρέπει να τονίσω ότι όλες οι μαμάδες αγαπάνε τα παιδιά τους; δεν είναι αρκετό να πω ότι εγώ τον αγαπάω πάρα πολύ;

 

Δεν πρόσεξα πως έγραψα αυτή την πλευρά που τόνισες. Αλλά στο σκεπτικό μου ήταν να "περάσει" στο παιδί, πως ο κανόνας είναι οι μαμάδες να αγαπάνε τα παιδιά. Άρα αν αναφερθεί κάτι για τη συγκεκριμένη να μπορείς να το περάσεις ως... εξαίρεση. Και φυσικά να τονιστεί πως εσύ τον αγαπάς και είναι αδιαπραγμάτευτο αυτό.

 

Είναι δύσκολη η θέση σου σε καταλαβαίνω.

 

Τουλάχιστον είσαι σε καλύτερη μοίρα από το να είχατε τεταμένες σχέσεις και να υπήρχαν και επαφές με εντάσεις... οπότε ίσως βρισκόσουν στη δυσάρεστη θέση να πρέπει εσύ να βρεις τρόπο να εξηγήσεις ή να τερματίσεις τη μεταξύ σας σχέση.

 

Ελπίζω να βρεις έναν τρόπο προσέγγισης που να σας ταιριάζει.

[kourkoumpini]

Ευχαριστώ πολύ για τις απαντήσεις σας.

Το μόνο που έχω ξεκάθαρο είναι ότι δεν θέλω να πω κάτι αρνητικό για τη γιαγιά.

Σκέφτομαι να πω ότι η γιαγιά μένει μακρια γιατί θέλει χρόνο να μεινει λίγο μόνη της και να σκεφτεί και να ηρεμήσει... ωραια και μετά θα πρέπει να απαντήσω γιατί να μείνει μονη της και τι να σκεφτεί και γιατί να ηρεμήσει άσε που αν ποτέ γνωρίσουν τη μάνα μου αυτό το ηρεμήσει θα τους μοιάζει ανέκδοτο. Το ζήτημα μου είναι ότι δεν θέλω να πω κάτι για τσακωμό γιατί τι μηνύματα θα πάρει απο αυτό; ότι όταν τσακωνόμαστε με τους ανθρώπους μας δεν τους μιλάμε; και ότι αν ποτέ τσακωθούμε δεν θα του μιλάω;

Ξέρω γω μπορεί να τα ψειριζω πολύ και για τα παιδιά να είναι πιο απλά τα πράγματα μια και δεν την ξέρουν αρα δεν υπάρχει δέσιμο.

Αλκυον γιατί λες ότι πρέπει να τονίσω ότι όλες οι μαμάδες αγαπάνε τα παιδιά τους; δεν είναι αρκετό να πω ότι εγώ τον αγαπάω πάρα πολύ;

 

δεν χρειαζεται να απαντησεις τοσο αναλυτικα ουτε να δωσεις αφορμη για τοσες ερωτησεις. τη γιαγια δεν τη βλεπουμε γιατι μενει μακρια. αν εμενε αμερικη τι θα ελεγες; αυτο και τιποτε αλλο. δεν τη φτανουμε να τη δουμε γιατι εινια πολυ μεγαλη η αποσταση. δεν χρειαζονται πολλα πολλα. λιγα, απλα και κατανοητα και ευληπτα απο το παιδι.

 

ως προς τα υπολοιπα τα σχετικα με τον τσακωμο συμφωνω με το σκεπτικο σου. δεν χρειαζεται να πεις τιποτα για τσακωμους.

[ivet]

Το ιδιο θεμα εχω με τον πατερα μου οταν με ρωτησε ο μεγαλοσ μου του ειπα οτι δουλευει αρκετα και μενει λιγο μακρια δεν του μενει χρονος για να ερχεται συχνα, μεχρι στιγμης δεν με εχει ρωτηση τιποτα αν και νομιζω οτι εχει καταλάβει περι τινος προκειτε.

Εμεισ τσακωθηκαμε προσφατα και του ζητησα να μην με ξαναενοχλήση οποτε δεν γνωριζω και εγω τι θα απαντησω οταν με ρωτήση μαλον θα του πω την αληθεια δεν θελω να γνωριζει τι εχει συμβει ουτε προκειτε ποτε να του τα πω, ο μικρος μου δε δεν τον γνωριζει καθολου το καλοκαιρι τον ειδε και τον προσπέρασε ειμαι της αποψης γονιος δεν ειναι αυτος που κανει τα παιδια αλλα αυτος που τα μεγαλώνη αυτος που ειναι απο πανω τους ανα πασα στιγμη!!! δεν νομιζω να σε βοηθησα λέγκω μου νομιζω αν του πεισ λιγα πραγματα και απλα θα καταλαβει εγω του εχω πει οτι οταν μεγαλωση τοτε θα καταλαβει καλητερα τα πραγματα η αληθεια ειναι οτι με εβαλεσ και μενα στην σκεψη τι θα κανω αν ρωτηθω:rolleyes:

[moon child]

λοιπόν εμένα αυτά με απασχολούν πολύ τελευταία...

 

λένγκω μου εγώ την περίπτωση σου την βλέπω απλή... δεν έχεις αυτά που είπε η αλκυόνη, επαφές και τριβές...

 

τα παιδιά σου δεν την ξέρουν, δεν θα τους λείψει, και για το τί εντύπωση θα τους δημιουργηθεί, νομίζω οτι τα παιδιά δεν ταράζονται τόσο εύκολα από τα λόγια όταν οι πράξεις και το περιβάλλον τους είναι αλιώς...

 

εγώ τι θα κάνω, που τους έχω δίπλα και η μικρή μου είναι τρελαμένη με τον παπού...

 

ένα θέμα με την συγχώρεση το έχω... είναι μάλλον που δεν είμαι χο (αυτά τα θέματα μας έχουν επηρρεάσει για τα καλά!)