Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Love Parents.org.gr? Tell a friend!

τι βοηθεια μπορουμε να δωσουμε;;(αν μπορουμε!)


Recommended Posts

εχω γνωρισει μια μανουλα απο το σχολειο του γιου μου και τα παιδακια μας κανουν παρεα.

προχθες ειχαμε παει σπιτι τους (λιγο ποιο κατω απο το δικο μας)και εκει που μιλουσα με την μαμα του μικρου μου περιεγραψε ενα περιστατικο που πραγματικα με σοκαρε!!

 

πριν ενα χρονο σκοτωθηκε ενας μπαμπας καθως οδηγουσε το μηχανακι του:( σχεδον κατω απο το σπιτι μου και 200 μετρα μακρια απο το δικο του(τραγικο....)

ειχε βαλει τον μικρο του μπροστα(7-8χρ.)για να οδηγήσει σε μια αποσταστη.....200μετρα απο το σπιτι του.......

δεν ξερω τι ακριβος εγινε.....επεσε η μηχανη,και ο μπαμπας του χτυπισε στο κεφαλι και σκοτωθηκε αμεσως,ο μικρος αρχισε να φωναζει οτι δεν φταιει αυτος,ο μπαμπας του ειπε να οδηγησει και γενικα οπως καταλαβενετε εκεινη την ημερα εδω εγινε ενας πανικος,η μανα ακουσε τις φωνες και....τι να σας λεω τωρα.......

το προβλημα τωρα ειναι οτι ενα χρονο μετα η κατασταση στο σπιτι του μικρου ειναι τραγικη.....η μητερα του απο τοτε δεν εχει βγει καθολου απο το σπιτι,εχει ολα τα πατζουρια του σπιτιου κλειστα απο τοτε,και φερετε ασχιμα στον μικρο.......

δεν τον αφινει να παει κατω να παιξει με τα παιδακια που εχει στην γειτονια(ειναι σε στενο που δεν μπαινουν αυτοκινητα!),του ουρλιαζει καθημερινα,δεν τον αφινει να κατσει ουτε στο μπαλκονι του σπιτιου τους και μαλλον πεφτει και καμια γιατι ακουγοντε φωνες και κλαματα .....

προχθες που ηταν και ο δικος μου γιος εκει στην γειτονια τους ακουσε που ηταν κατω παιζανε και ηρθε(κρυφα μαλλον....)ετρεξε στην μαμα του φιλου μας και της λεει"να σας κανω μια αγκαλια";;να γλυκιε μου του λεει η κοπελα!!την αγκαλιασε και μετα ακουστικε η φωναρα της μαμας του που τον φωναζε.......αυτος λεει"ωχ η μανα μου" και εξαφανιστηκε τρεχοντας να παει σπιτι!!!!

νομιζω οτι η μαμα του μεσα της ισως σκεφτετε οτι ο μικρος φτεει για οτι εγινε.....

δεν θα ηθελα σε καμια περιπτωση να μπερδευτω και να της παρουν της κοπελας το παιδακι της αλλα δεν μπορω να σκεφτομαι και τον μικρουλη εκει μεσα να του φερετε τοσο σκληρα η μαμα του........

μπορουμε εμεις να κανουμε κατι η το αφινουμε;;;;;

(την κοπελα αυτη δεν την ξερουμε για να μπορουμε να της μιλισουμε εμεις....)

apHGp3.png
Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


Καποια ψυχολογικη υποστηριξη απο καποιον ειδικο ή καποιου ειδους προσεγγιση αρχικα , πραγματκα δεν 3ερω .Ομως παιδια ΠΑΝΤΑ ΜΑ ΠΑΝΤΑ ΚΡΑΝΟς ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΜΙΣΟ ΜΕΤΡΟ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟ ΜΗΧΑΝΑΚΙ . ΠΟλυ τραγικο και κριμα τζαμπα παει ο ανθρωπος .

Link to comment
Share on other sites

viki35 σε ευχαριστω που απαντησες αλλα πως θα παρει ψυχολογικη υποστηριξη απο καποιον ειδικοαφου εδω και ενα χρονο δεν το εχει κανει;;;;;

εμεις δεν την ξερουμε καθολου απλα ειναι γειτονισα και ακουμε τις φωνες και τα κλαματα.......

δεν θα ηθελα να το αφισω ετσι αλλα δεν νομιζω οτι μπορουμε να κανουμε και πολλα πραγματα......

apHGp3.png
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

πραγματικα σοκαριστικο! δηλαδη αν σκοτωνοταν το παιδι τι θα ελεγε αυτη η μανα? οτι αυτο εφταιγε?

τι να πω, καντε αν μπορειτε μια προσπαθεια να πλησιασετε η γυναικα

με καποια προφαση πχ οτι τα παιδακια σας τον ζητανε να παιξουν ολοι μαζι ή να καλεσετε το μικρο της σε γενεθλια/παρτυ κλπ. αν νοιωθετε οτι δε μπορειτε απευθυνθειτε στο χαμογελο του παιδιου ή τηλεφωνηστε στις γραμμες υποστηριξης για παιδια, εκει πιστευω οτι θα σας δωσουν σωστες συμβουλες. αν δε θελετε να παρεμβετε μεσω της προνοιας βοηθηστε τη να βγει απ το σπιτι και να δει οτι η ζωη συνεχιζεται, εγινε ενα ατυχες συμβαν αλλα απο δω και στο εξης προεχει το παιδι που ΕΥΤΥΧΩΣ βγηκε ζωντανο, και σε καμια περιπτωση δεν εφταιγε, η ευθυνη ηταν εξολοκληρου του πατερα οχι μονο για το ατυχημα και το οτι δε φορουσε κρανος αλλα και γιατι εβαλε σε κινδυνο την ασφαλεια του παιδιου. υπαρχουν ενα σωρο παιχνιδια για ν απαιζουν τα παιδια μας, δε χρειαζονται το μηχανακι μας ή το αμαξι.

 

εδω στην επαρχια γινεται χαμος, οι περισσοτεροι δεν προσεχουν καν την ασφαλεια των παιδιων τους, βλεπεις να εχουν 3-4 κουτσουβελα πανω στο μηχανακι ή να κρατανε το παιδι αγκαλια και να οδηγανε τ αμαξι με το μωρο να πιανει το τιμονι, καλα παιδι σε καθισμα μετα τα δυο σχεδον κανενας δε βαζει. βλεπει και η δικια μου τα αλλα παιδακια που μπαινουν στο αυτοκινητο χυμα και καθονται ορθια και χοροπηδανε πισω και θελει κι αυτη ορθια, με κλαμματα και τσιριδες την καταφερνω να τη δεσω στο καθισματακι.

Link to comment
Share on other sites

Αυτό το παιδάκι πάει στο ίδιο σχολείο με τα δικά σας; Ίσως μέσω του σχολείου μπορούσατε να κάνετε κάτι. Εμείς έχουμε ψυχολόγο στο σχολείο και έχει βοηθήσει σε πολλές περιπτώσεις με διάφορα θέματα που δημιουργούνται...

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Ρια μου κάτι θα έχεις σκεφτεί δεν μπορει.... πες μας τι ειναι αυτο που σου ήρθε κατευθειαν στο μυαλο να το συζητησουμε.

 

ΥΓ: Αν η φιλη σου (απο οτι καταλαβα) μενει πιο κοντα απο εσενα στην γυναικα αυτη .. μπορει να διοργανωσει ενα γρηγορο μικρο παρτυ ανευ λογω και αιτιας , να της χτυπησει το κουδουνι και να καλεσει το παιδακι! Να προσπαθησει να μην φυγει απο την πορτα ετσι ωστε να κατσει αν ειναι δυνατον τουλαχιστον 5-7λεπτα μπας και μιλησουν λιγο

Link to comment
Share on other sites

Εγώ προσωπικά πιστεύω πως πρέπει να πάει σε έναν ειδικό η κοπέλα.... λογικό είναι να πενθεί και πονάει αλλά το να σταμάταει ουσιαστικά την ζωή του παιδιού δεν είναι λογικό...όπως φυσικά εντελώς παράλογο είναι το να ''κατηγορεί'' και κυρίως να τιμωρεί το παιδί για το ότι έγινε... εκέινη έχασε τον άντρα της αλλά και ο μικρός έχασε τον μπαμπά του και μάλιστα μέσα στα μάτια του... περισσότερη προσοχή και βοήθεια κατά την γνώμη μου χρειάζεται το παιδάκι απο την μητέρα του...κρίμα που η ίδια η μητέρα του δεν το καταλαβαίνει..

όλο αυτό θα αφήσει κατάλοιπα που θα στιγματίσουν το υπόλοιπο της ζωής του, η ευθύνη, ο φόβος, οι σκέψεις, η απόρυψη απο την μητέρα του..όλα δυστυχώς.

δεν είμαι γονιός ακόμα... όμως ειλικρινά με στεναχωρεί αφάνταστα όταν βλέπω γονείς να διαχειρίζονται την ψυχολογική υγεία των παιδιών τους με τόσο ανώριμο τρόπο.

σίγουρα η κοπέλα υπέστη μεγάλο σοκ... αλλά και αυτό το παιδάκι δεν φταίει.

Vyf0p2.png

Εσύ 'σαι μόνο που μπορείς να μπαίνεις στη σιωπή μου ν' ακούς την κάθε σκέψη μου πριν να στην πει η φωνή μου

Link to comment
Share on other sites

υπαρχουν τοσοι αριθμοι πλεον που μπορεις να καλεσεις ωστε να δουν τι γινεται.προφανως η μητερα ειναι σε ασχημη κατασταση αλλα κ το παιδι το ιδιο.μπορει ασυνειδητα η συνειδητα να το κατηγορει κ να αντιδραει ετσι.μπορει ακομα να φοβαται μη το χασει κ αυτο κ δεν τον αφηνει να κυκλοφορει.πολλα μπορει αλλα σιγουρα χρειαζονται βοηθεια.

Link to comment
Share on other sites

πραγματικα σοκαριστικο! δηλαδη αν σκοτωνοταν το παιδι τι θα ελεγε αυτη η μανα? οτι αυτο εφταιγε?

τι να πω, καντε αν μπορειτε μια προσπαθεια να πλησιασετε η γυναικα

με καποια προφαση πχ οτι τα παιδακια σας τον ζητανε να παιξουν ολοι μαζι ή να καλεσετε το μικρο της σε γενεθλια/παρτυ κλπ. αν νοιωθετε οτι δε μπορειτε απευθυνθειτε στο χαμογελο του παιδιου ή τηλεφωνηστε στις γραμμες υποστηριξης για παιδια, εκει πιστευω οτι θα σας δωσουν σωστες συμβουλες. αν δε θελετε να παρεμβετε μεσω της προνοιας βοηθηστε τη να βγει απ το σπιτι και να δει οτι η ζωη συνεχιζεται, εγινε ενα ατυχες συμβαν αλλα απο δω και στο εξης προεχει το παιδι που ΕΥΤΥΧΩΣ βγηκε ζωντανο, και σε καμια περιπτωση δεν εφταιγε, η ευθυνη ηταν εξολοκληρου του πατερα οχι μονο για το ατυχημα και το οτι δε φορουσε κρανος αλλα και γιατι εβαλε σε κινδυνο την ασφαλεια του παιδιου. υπαρχουν ενα σωρο παιχνιδια για ν απαιζουν τα παιδια μας, δε χρειαζονται το μηχανακι μας ή το αμαξι.

 

να σκεφτεις οτι μεχρι πολυ προσφατα ο μικρος καθοταν εξω στο μπαλκονι καμια φορα με τα παιχνιδια του και μιλουσε στον μπαμπα του.....δεν το αντεχω ρε παιδι μου....ειναι μια ψυχουλα που δεν φταιει αλλα και η μαμα του ειναι σε δυσκολη φαση.

δυστυχος αυριο που κλεινουν τα σχολεια η φιλη μου θα φυγει για το χωριο και θα ξαναερθουν τον Σεπτεμβρη....οποτε παει ολο το καλοκαιρι.....

 

Αυτό το παιδάκι πάει στο ίδιο σχολείο με τα δικά σας; Ίσως μέσω του σχολείου μπορούσατε να κάνετε κάτι. Εμείς έχουμε ψυχολόγο στο σχολείο και έχει βοηθήσει σε πολλές περιπτώσεις με διάφορα θέματα που δημιουργούνται...

 

ναι στο ιδιο σχολειο παει αλλα στα "μεγαλα" πρεπει να ειναι στην τριτη η τεταρτη δημοτικου........αλλα οπως ειπα τα σχολεια τελος οποτε......

 

Ρια μου κάτι θα έχεις σκεφτεί δεν μπορει.... πες μας τι ειναι αυτο που σου ήρθε κατευθειαν στο μυαλο να το συζητησουμε.

 

ΥΓ: Αν η φιλη σου (απο οτι καταλαβα) μενει πιο κοντα απο εσενα στην γυναικα αυτη .. μπορει να διοργανωσει ενα γρηγορο μικρο παρτυ ανευ λογω και αιτιας , να της χτυπησει το κουδουνι και να καλεσει το παιδακι! Να προσπαθησει να μην φυγει απο την πορτα ετσι ωστε να κατσει αν ειναι δυνατον τουλαχιστον 5-7λεπτα μπας και μιλησουν λιγο

 

δεν σκεφτικα τιποτα αλλο απο το οτι το μικρο περναει ζορια αλλα και τον πονο της μαμας....θα ηθελα τοσο πολυ να βοηθησω αλλα δεν την ξερω καθολου.......:cry::cry:

οσο για την φιλη μου οπως εγραψα και ποιο πανω θα φυγει για το χωριο τωρα.....

 

υπαρχουν τοσοι αριθμοι πλεον που μπορεις να καλεσεις ωστε να δουν τι γινεται.προφανως η μητερα ειναι σε ασχημη κατασταση αλλα κ το παιδι το ιδιο.μπορει ασυνειδητα η συνειδητα να το κατηγορει κ να αντιδραει ετσι.μπορει ακομα να φοβαται μη το χασει κ αυτο κ δεν τον αφηνει να κυκλοφορει.πολλα μπορει αλλα σιγουρα χρειαζονται βοηθεια.

 

 

σιγουρα ειναι σε ασχημη κατασταση αλλα δεν νομιζω οτι θα αντεξει και για πολυ ακομα ο μικρος ετσι....ειναι αδικο ολο αυτο και για εκεινον και για την μαμα αλλα πως να το καταλαβει δεν ξερω......

απο κατω απο το σπιτι της ειναι ο πεθερος της και απο πανω της ειναι η αδερφη του αντρα της αλλα δεν νομιζω οτι εχει αφισει περιθορια για βοηθεια απο οτι φαινετε.......

 

εχθες την ωρα που σχολασε ο μικρος απο το νηπιο περασαμε κατω απο το σπιτι του και εκεινη την ωρα ηταν εξω με την μαμα του καπου τον πηγενε γιατι ειχε τσαντα μαζι του,ο μικρος της φωναξε τον δικο μου με το ονομα του(και τον εχει δει μια φορα μονο για πολυ λιγα λεπτα) ο δικος μου γυρισε τον ειδε και τον χαιρετησε,κοντοσταθηκαμε να περιμενουμε να ερθουν κοντα για να μιλησουν τα παιδια αλλα οπως ερχοντουσαν ακουσα την μαμα του να του λεει..."τι φωναζεις ετσι";;;;"ειναι ο φιλος μου,τον ξερω" λεει ο μικρος της και του βαζει κατι φωνες.....αλλο πραγμα.....αυτο να λεει"μα ειναι φιλος μου τον ξερω και παμε στο ιδιο σχολειο" και αυτη να φωναζει....

δεν ηθελα να την πληρωσει ο μικρος της ουτε να την φερω σε δυσκολη θεση...πηρα τον μικρο μου και φυγαμε!!!

apHGp3.png
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...
...δεν θα ηθελα σε καμια περιπτωση να μπερδευτω και να της παρουν της κοπελας το παιδακι της αλλα δεν μπορω να σκεφτομαι και τον μικρουλη εκει μεσα να του φερετε τοσο σκληρα η μαμα του........

μπορουμε εμεις να κανουμε κατι η το αφινουμε;;;;;

(την κοπελα αυτη δεν την ξερουμε για να μπορουμε να της μιλισουμε εμεις....)

Δεν νομίζω ότι είναι εύκολο να της πάρουν το παιδί. Λογικά περνάει και η μάνα πολύ δύσκολα. Θέλουν βοήθεια... Αδελφάκια υπάρχουν?

 

απο κατω απο το σπιτι της ειναι ο πεθερος της και απο πανω της ειναι η αδερφη του αντρα της αλλα δεν νομιζω οτι εχει αφισει περιθορια για βοηθεια απο οτι φαινετε.......

Δεν ξέρω αν είναι θέμα περιθωρίων ή αν όλη η οικογενειακή πολυκατοικία θρηνεί... Δεν βλέπουν οι υπόλοιποι την κατάσταση που βλέπετε εσείς που είστε απ' έξω, δεν ακούνε τις φωνές? Αλλά προφανώς οι άνθρωποι είναι κι αυτοί βουτηγμένοι στη λύπη τους...

 

Ρία, συγχαρητήρια για την ευαισθησία σου ν' ανοίξεις αυτό το θέμα που είναι πραγματικά πολύ δύσκολο...

Έστω και με την νέα σχολική χρονιά, δεν μπορεί κάποιος να κάνει μια νύξη στη δασκάλα/διευθυντή/σύλλογο γονέων του σχολείου?

Η γυναίκα αυτή βγαίνει και πάει κάπου? Παιδική χαρά, εκκλησία (ο παπάς θα μπορούσε να της μιλήσει)?

Σε κάποιο μαγαζί που ψωνίζει συχνά και κάποιος υπάλληλος θα είχε ένα θάρρος παραπάνω να την πλησιάσει?

Δεν έχει κάποια φίλη, κάποια μαμά συμμαθητή? Δική της οικογένεια?

 

Μήπως από το χαμόγελο του παιδιού θα μπορούσαν να σε καθοδηγήσουν?

 

Τι κρίμα πραγματικά... Και για τον μπαμπά που χάθηκε και για τους υπόλοιπους...

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Δεν νομίζω ότι είναι εύκολο να της πάρουν το παιδί. Λογικά περνάει και η μάνα πολύ δύσκολα. Θέλουν βοήθεια... Αδελφάκια υπάρχουν?

 

δυστυχος οχι......

 

Δεν ξέρω αν είναι θέμα περιθωρίων ή αν όλη η οικογενειακή πολυκατοικία θρηνεί... Δεν βλέπουν οι υπόλοιποι την κατάσταση που βλέπετε εσείς που είστε απ' έξω, δεν ακούνε τις φωνές? Αλλά προφανώς οι άνθρωποι είναι κι αυτοί βουτηγμένοι στη λύπη τους...

 

οπως το ειπες.....ειναι βουτηγμενοι στην λυπη τους και δεν ξερω και τι σχεση εχουν με την "νυφη" τους......

 

Ρία, συγχαρητήρια για την ευαισθησία σου ν' ανοίξεις αυτό το θέμα που είναι πραγματικά πολύ δύσκολο...

Έστω και με την νέα σχολική χρονιά, δεν μπορεί κάποιος να κάνει μια νύξη στη δασκάλα/διευθυντή/σύλλογο γονέων του σχολείου?

Η γυναίκα αυτή βγαίνει και πάει κάπου? Παιδική χαρά, εκκλησία (ο παπάς θα μπορούσε να της μιλήσει)?

Σε κάποιο μαγαζί που ψωνίζει συχνά και κάποιος υπάλληλος θα είχε ένα θάρρος παραπάνω να την πλησιάσει?

Δεν έχει κάποια φίλη, κάποια μαμά συμμαθητή? Δική της οικογένεια?

 

με την νεα σχολικη χρονια θα το κοιταξω καλυτερα γιατι τωρα το δικο μου παιδι ηταν στο κατω τμημα(ηταν νηπιο!)

δυστυχος δεν την βλεπουμε πουθενα αλλου.....ουτε καν στο μαρκετ απεναντη απο το σπιτι της......

δεν ξερω αν εχει φιλες οπως σου ειπα δεν ειχα σχεση μεχρι τωρα με τα παιδακια του δημοτικου αλλα απο του χρονου θα το κοιταξω περισοτερο...

απλα δεν ηθελα να περασει τοσος καιρος......

αυτο που μου εκανε εντυπωση ειναι οτι την ημερα που μας πετυχανε στον δρομο και αφου η μαμα του τον κατσαδιασε γιατι μας μιλησε ο μικρος της ειπε πολλες φορες "μαμα ειναι ο φιλος μου,τον ξερω,ειναι ο φιλος μου"

τον γιο μου τον εχει δει 1-2 φορες μονο(και ισως καποιες φορες στο σχολειο αλλα δεν κανουν παρεα λογο διαφορας ηλικιας) και ομως αυτο το παιδι ελεγε στην μαμα του "ειναι ο φιλος μου" .....και αμεσως σκεφτικα ποσο αναγκη εχει απο παρεα........αχ και αν δειτε το σπιτι τους.....ενας υπεροχος κοιπος γεματος παιχνιδια που ομως δεν τα παιζει κανενας,πραγματικα ζηλευτος!!!!

 

 

Μήπως από το χαμόγελο του παιδιού θα μπορούσαν να σε καθοδηγήσουν?

 

φοβαμαι να παρω γιαυτο που σου ειπα.......δεν ξερω ακριβος την κατασταση μεσα στο σπιτι.......

και αν ειναι χειροτερα τα πραγματα;;;;

και αν παει κανενας να ελενξει και τελικα της παρουν το παιδακι;;;οχι οχι....δεν θα το αντεξει η συνειδηση μου......εχασε τον αντρα της να χασει και το παιδακι της......

Τι κρίμα πραγματικά... Και για τον μπαμπά που χάθηκε και για τους υπόλοιπους...

 

ναι ειναι τραγικο πραγματικα....και περισοτερο με τον τροπο που εγινε.....

μακαρι να την ηξερα λιιιιιιιγο παραπανω........

apHGp3.png
Link to comment
Share on other sites

Αφού περιβάλεται από άτομα της οικογένειας της νομίζω δεν πρέπει να κάνεις καμμιά κίνηση.

Ουσιαστικά δε σου πέφτει λόγος.

Ναι είναι πολύ κρίμα αλλά έχει την οικογένεια της, με αυτούς θα το ξεπεράσει.

Αλλωστε δεν ξέρεις τί κινήσεις έχουν κάνει και αν η κοπέλα ήδη παρακολουθείται από γιατρό.

Μερικές φορές το ενδιαφέρον μας ενοχλεί τους άλλους, αυτό εισέπραξα εγώ από το σκηνικό με τα μικρά.

Δεν θέλει επαφές με κανένα. Πόσο μάλλον να της χτυπήσεις την πόρτα και να της πείς όσα σκέφτεσαι. Ακόμα και να την ήξερες είναι δύσκολο.

Το παιδί ναι δε φταίει σε τίποτε, δε νομίζω και η ίδια πως πιστεύει ότι φταίει το παιδί.

Ας μη βγάζουμε όμως αυθαίρετα συμπεράσματα.

Απλά το παιδί πάνω στο σοκ του είπε "δεν φταίω" όπως λένε όλα τα παιδάκια όταν κάνουν ζαβολιά/αταξία/ζημιά.

 

υγ το πένθος έχει διάφορα στάδια, αφήστε τη να πενθήσει. έχασε τον άνθρωπο της. Τόσο ξαφνικά και τραγικά πραγματικά.

Το παιδί επιβάλεται να παρακολουθείται από ψυχολόγο, ίσως εκεί μπορείτε μέσω του σχολείου να κάνετε κάτι.

ένα τόσο δα ανθρωπάκι με κάνει καλύτερο άνθρωπο, σ'αγαπώ!

Link to comment
Share on other sites

ευχαριστω για την απαντηση και μαλλον εχεις δικιο.....ας αναλαβει η οικογενια της και ελπιζω ολα να της πανε καλα.......δεν μπορω να κανω κατι ετσι και αλλιως αφου δεν την γνωριζω.....!!!

apHGp3.png
Link to comment
Share on other sites

μαλλον εχεις δικιο.....ας αναλαβει η οικογενια της και ελπιζω ολα να της πανε καλα.......δεν μπορω να κανω κατι ετσι και αλλιως αφου δεν την γνωριζω.....!!!

Δεν λέω να παρέμβεις στην οικογένεια, αλλοίμονο! Θα έλεγα όμως πως αν δεις να συνεχίζεται η κατάσταση

(ναι, το πένθος είναι βαρύτατο για όλους αλλά κι ένας χρόνος δεν είναι λίγος για να είναι οι εναπομείναντες λιιιιίγο πιο ανακουφισμένοι)...

από Σεπτέμβρη κάτι να προσπαθήσεις διακριτικά να κάνεις, έστω μέσω του σχολείου ή του παπά που θα τελέσει τα μνημόσυνα.?

 

Στο χαμόγελο του παιδιού δεν θα τηλεφωνήσεις για να τους καταγγείλεις αλλά για να εκθέσεις το πρόβλημα (χωρίς αναφορά σε ονόματα, κ.λ.π.-δεν στα ζητάνε-δεν είναι απαραίτητα) και πιστεύω πως θα σε καθοδηγήσουν για το πως να κινηθείς, ΑΝ είναι κάτι που μπορείς να κάνεις τελικά.

 

Και πάλι συγχαρητήρια για το ενδιαφέρον σου κι εύχομαι γρήγορα να μας πεις πως τα πράγματα είναι (κάπως) καλύτερα.

Link to comment
Share on other sites

κοιτα να δεις πως ειναι η ζωη καμια φορα........εχθες στην θαλασσα γνωρισα μια κοπελα που το σπιτι της ειναι ακριβος διπλα με της κοπελας!!!

ετσι οσο ποιο διακριτηκα μπορω θα την ρωτησω να μαθω καποια πραγματα (αν ξερει....)και να δω αν μπορω τελικα να βοηθεισω καπως.....

παντως το εχω στο μυαλο μου συνεχεια και αν οχι τωρα,απο Σεπτεμβρη που θα ειμαστε και εμεις πανω στα "μεγαλα" θα το ξανακοιταξω.......

ξερω οτι δεν μπορω να ανακατευτω σε μια οικογενια που δεν ξερω(και δεν το θελω κιολας εε;;) αλλα με ποναει να ξερω οτι το παιδακι περναει τετοια ζορια......!!!

ελπιζω οτι θα εχει ηρεμισει ολο αυτο και θα ειναι καλυτερα τα πραγματα:-(

apHGp3.png
Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

  • 2 months later...

αρχισαν λοιπον τα σχολεια και μαζι κ οι "παιδικες βολτες" στους φιλους μας!!

εχθες λοιπον πηγαμε στην φιλη μας να παίξουν τα μικρά μας και εμεις καθίσαμε εξω στο μπαλκονι για καφεδακι.....

ξαφνικα λοιπον ερχετε ο μικρος απο απεναντη για να φωναξει τα δικα μας να πανε κατω να παιξουν(το μπαλκονι της φιλης μου ειναι κοντο και εχει σκαλα που παει στονκοιπο απο κατω!!)ανεβενει τρεχαλα μπαινει μεσα μιλαει με τα παιδια...30δευτερολεπτα και μετα ξανα φευγει στο σπιτι του.

μετα απο 10 λεπτα παλι τα ιδια.....εγω του ειπα να πει στην μαμα του οτι ειναι οι φιλοι του εδω και οτι τον καλεσαμε να παιξουν για λιγο και μου λεει"δεν μπορω γιατί αν μαθει η μανα μου οτι ηρθα θα μπω τιμωρια παλι":shock:

και εφυγε. αυτο εγινε 2-3 φορες.

μετα απο 10 λεπτα παλι ξαναηρθε μαζι με την ξαδερφουλα του(η μικρη ειναι ιδια ταξη με τα δικα μας) και λενε στην φιλη μου "κυρια Μ....... μπορειτε να μας φτιαξετε κατι να φαμε γιατι πειναμε και δεν εχουμε τιποτα στο σπιτι;;;αλλα δεν θα κατσουμε να το φαμε εδω,θα παμε στην αυλη μας" η κοπελα τα εχασε γιατι απο την μια σκεφτηκε οτι λες στα αληθεια να πεινάνε και να μην εχουν;;;απο την αλλη ομως φοβηθηκε γιατι δεν ηξεραν οι γονεις τους οτι ηρθαν σε εμας και πως θα δικαιολογουσαν το τοστ;;;του ειπε λοιπον να ρωτησει την μαμα του πρωτα και μετα να ερθει να του κανει ενα τοστ.

εφυγαν λοιπον τρεχοντας παλι και σε λιγο ηρθε μονος του ο μικρος λεγοντας μας οτι ρωτησε την μαμα του και του ειπε οκ......η ξαδερφη του τελικα δεν ηθελε!

μπήκαμε μεσα και λεει ο μικρος στην φιλη μου

-"θα μου το ψησετε;;;"

-"φυσικα πως θα το φας;;;σπιτι σου το τρως αψητο;;

-"ναι αψητο αλλα δεν μου αρεσει πολυ...."

πηρε λοιπον το τοστ και εφυγε σφαίρα για την αυλή του και εκεί εγινε...ΧΑΜΟΣ!!!!

ο παππους του αρχισε και ουρλιαζε...τον ακουσε η μανα ,αρχισε φώναζε και εβριζε το μικρο οτι παει στην γειτονιά και ζητιανεύει,οτι εχουν φαγητο και δεν χρειαζετε να παίρνει απο αλλου,γιατι δεν το ζητησε απο εκεινη ,θα λεει η γειτονιά οτι ζητιανεύουν και αλλα πολλα...πολλα.....ο μικρος το μονο που ελεγε ειναι οτι απλα πεινουσε.....δεν ξερω αν εφαγε καμια.....

 

νιωσαμε παρα πολυ ασχημα αλλα ρε κοριτσια τι να καναμε;;;να μην του φτιαχναμε;;αυτο που καταλαβαμε ειναι οχι οτι δεν ειχαν φαγητό(ειναι αρκετα ευκατάστατη οικογενια) αλλα οτι ο μικρος φοβόταν να το ζητησει.

αρκετες μερες τωρα ο μικρος φωνάζει στην μαμα του οτι δεν την αγαπαει,οτι ειναι κακια ,οτι ολο τον μαλωνη,οτι κουράστηκε και αλλα τετοια.....δεν νομιζω οτι τα πιστευει...μανουλα του ειναι στην τελικη αλλα ποσο πιεσμενο να ειναι το μικρουλη;;

 

σκεφτικα λοιπον αφου ειναι απλησίαστη η μαμα του μπας και μιλουσαμε στην δασκαλα....απο την αλλη δεν ξερω αν θα πρεπει να ανακατευτούμε σε μια ξενη οικογενια........

μια γνωμη παρακαλω θα ηταν ευπροσδεκτη!!!ευχαριστω!!

apHGp3.png
Link to comment
Share on other sites

Νομιζω οτι με τον τροπο του το παιδακι σου ζηταει να επεμβεις...

Μια συζητηση με τη δασκαλα και ισως και με την μητερα του δεν ειναι κακη ιδεα. Στη μητερα οχι πολλα πραγματα, απλα οτι αν δεν εχει αντιρηση να ερχεται ο γιος της να παιζει με τον δικο σου. Μπορει να νομιζει οτι σας ενοχλει γιαυτο να μην τον αφηνει.

Link to comment
Share on other sites

Το παρακολουθω απο το καλοκαιρι το θεμα και η κατασταση ειναι πραγματικα τραγικη για ολους..

Ενα παιδι εχασε το γονιο του και ηταν μπροστα οταν συνεβει. Μια γυναικα εχασε τον συντροφο της και γονεις εχασαν το παιδι τους. Και ολοι αυτοι μενουν στο ιδιο κτηριο???

Νομιζω οτι η μανα φοβαται μην χασει το παιδι και θελεθ να το κρατησει μεσα. Μπορει να το χανει μερα με την ημερα με την συμπεριφορα της αλλα θεωρει οτι ετσι το κραταει ζωντανο.. Να το αφησει να παιξει στο δρομο που σκοτωθηκε ο πατερας του???

 

Η πρωτη μου σκεψη ΡΙΑ84 θα ηταν να μιλησεις με την δασκαλα. Και εκεινη ομως δεν εχει υποχρεωση να ασχοληθει, αν μπορει να κανει κατι...

Νομιζω οτι οι μεγαλοι πρεπει να προσεγγιστουν και οχι μεσω του παιδιου μια και αντιδρουν ασχημα στις επαφες του με τριτους. Ομως και φιλιες με την μανα να πιασεις μην νομιζεις οτι με το καλημερα θα αλλαξει η σταση της απεναντι στο παιδι...

Link to comment
Share on other sites

ειναι δύσκολο σε αυτές τις καταστασεις να επεμβεις με διακριτικο τρόπο... προς την μητερα εφοσον δεν εχετε και πολλες επαφες δεν μπορεις να κανεις και πολλα... προς την δασκάλα όμως μπορείς να μιλησεις... σίγουρα το παιδί και στο σχολειο θα δειχνει καποια πραγματα που δηλώνουν την τραγικη κατασταση που εχει περασει... διαφωνώ ότι δεν είναι δουλεια της δασκάλας.... όταν είχε πεθανει η πεθερα της αδελφής μου ο ανηψιος μου που ήταν πολύ δεμένος με την γιαγια του και πήγαινε νήπιο ήταν για πολύ καιρό μελαγχολικός.. σε πληροφορώ ότι η νηπιαγωγός κάλεσε την αδελφή μου στο σχολείο και την ρώτησε εάν έχει αλλάξει κάτι στην ζωή του παιδιού γιατί όταν ήταν στην τάξη τον έβλεπε πολλές φορές να μην συμμετέχει, να αφαιρείται κλπ... η αδελφή μου της εξήγησε ότι είχε χάσει την γιαγιά του... θέλω να πω ότι ο ρόλος του δάσκαλου στο σχολείο δεν είναι μόνο κάνω μάθημα και έξω από την πόρτα... δεν είναι δυνατόν το παιδάκι να έχει περάσει τέτοιο συμβάν και να μην έχει γίνει αντιληπτό στο σχολείο από την δασκάλα του... εάν η δασκάλα από μόνη δεν κάνει κάτι μίλησε της εξήγησέ της την κατάσταση και εάν είναι σωστή παιδαγωγός μπορεί να ασχοληθεί με το θέμα... η μητέρα του παιδιού θρηνεί τον άντρα της αλλα κάποιος πρέπει να την ταρακουνήσει και να της δείξει πως το παιδί αυτή τη στιγμή έχει προτεραιότητα... καλώς ή κακώς η ζωή συνεχίζεται θες δεν θες.... θα πρέπει να το αφήσει πίσω όλο αυτό που έχει συμβεί και να κοιτάξει το παιδί της.... εύκολο δεν ειναι αλλα δεν εχει αλλη επιλογή...

Link to comment
Share on other sites

Στη μητερα οχι πολλα πραγματα, απλα οτι αν δεν εχει αντιρηση να ερχεται ο γιος της να παιζει με τον δικο σου. Μπορει να νομιζει οτι σας ενοχλει γιαυτο να μην τον αφηνει.

 

και εγω ακριβος αυτο σκεφτικα και με την πρωτη ευκαιρια που θα την δουμε θελουμε να της πουμε οτι δεν εχουμε κανενα προβλημα να ερχετε το μικρο της στο σπιτι να παιζουν!!!

 

.Ενα παιδι εχασε το γονιο του και ηταν μπροστα οταν συνεβει. Μια γυναικα εχασε τον συντροφο της και γονεις εχασαν το παιδι τους. Και ολοι αυτοι μενουν στο ιδιο κτηριο???

 

Να το αφησει να παιξει στο δρομο που σκοτωθηκε ο πατερας του???

 

Η πρωτη μου σκεψη ΡΙΑ84 θα ηταν να μιλησεις με την δασκαλα. Και εκεινη ομως δεν εχει υποχρεωση να ασχοληθει, αν μπορει να κανει κατι...

Νομιζω οτι οι μεγαλοι πρεπει να προσεγγιστουν και οχι μεσω του παιδιου μια και αντιδρουν ασχημα στις επαφες του με τριτους. Ομως και φιλιες με την μανα να πιασεις μην νομιζεις οτι με το καλημερα θα αλλαξει η σταση της απεναντι στο παιδι...

 

ναι ειναι ολοι μαζι σε ενα τριώροφο σπιτι.

δυστυχώς ομως οι περισσότεροι μένουμε πανω-διπλα-κοντα σε αυτο τον δρομο......και δεν θα ειναι στον δρομο(ουτε εγω αφινω τα παιδια μου...) στο σπιτι τον καλεσαμε.

φιλιες δεν μπορω να πιασω...ουτε καλημερα δεν λεει οποτε.....

τωρα για την δασκαλα το σκεφτήκαμε αλλα κολλάμε...δεν θελουμε να της δημιουργήσουμε κι'αλλο προβλημα... μονο αυτο το παιδι σκεφτομαι...πως θα περναει στο σπιτι,μονο,χωρις φιλους......

ποσο δυσκολη κατασταση......

 

ειναι δύσκολο σε αυτές τις καταστασεις να επεμβεις με διακριτικο τρόπο... προς την μητερα εφοσον δεν εχετε και πολλες επαφες δεν μπορεις να κανεις και πολλα... προς την δασκάλα όμως μπορείς να μιλησεις... σίγουρα το παιδί και στο σχολειο θα δειχνει καποια πραγματα που δηλώνουν την τραγικη κατασταση που εχει περασει... διαφωνώ ότι δεν είναι δουλεια της δασκάλας......

 

κοιτα στο σχολειο απο οτι ξερω το μάθανε οτι πεθανε ο μπαμπας του,δεν ξερω αν κανανε καμια αλλη κίνηση ομως.......

 

αν τον δεις ειναι πολυ χαρουμενος στο σχολειο...παιζει,τρεχει,φωναζει

στο σπιτι ομως αλλάζουν τα πραγματα.

 

σκεφτήκαμε και το χαμογελο του παιδιου χωρις να δωσουμε ομως στοιχεία ,απλα για μια συμβουλη απο ειδικούς,να μας πουν αν μπορουμε να κανουμε κατι η οχι....δεν ξερω ακομα ομως...

apHGp3.png
Link to comment
Share on other sites

εκανα ενα μικρούλη βημα!!

την πέτυχα στο σχολειο και ο μικρος μας σύστησε απο μονος του χαχαχα!!

της λεει"μαμα αυτη ειναι η μαμα του @&* " και ανταλλάξαμε δυο κουβεντες....αυστηρά 2 αλλα καλες ειναι και αυτες!!!

μακαρι να την ξανα δω!!

 

συγνωμη που σας πρήζω αλλα θελω να ακουω και τον τρίτο...εξω απο ολο αυτο!!

apHGp3.png
Link to comment
Share on other sites

Λυπάμαι την κοπέλα, μα πιο πολύ λυπάμαι το παιδάκι....Μεγαλώνει σ' ενα νοσηρό περιβάλλον αυτή τη στιγμή...Προσωπικά δεν θα σκεφτόμουν αν θα της έπαιρναν το παιδί ή οχι, άλλωστε δεν είναι τόσο απλό να το πάρουν...αφαιρούν την κηδεμονία μόνο όταν πραγματικά είναι ανάξιοι να φροντίσουν για το ζην και το ευ ζην...Αν υποθέσουμε οτι δεν μπορούν να του προσφέρουν μια ισορροπημένη ζωή (όσο περισσότερο γίνεται δηλαδή, τέλειο δεν υπάρχει!) τότε καλύτερα να της το πάρουν....Δεν φταίνε τα παιδάκια μας να πληρώνουν τα δικά μας ψυχολογικά...Πρέπει κι εκείνη να παρει βοήθεια...σακατεύει το παιδί της έτσι, άθελά της...:(

10/1/1998 Πρώτη φορά μαμά: Ο Ραφαήλ έρχεται στη ζωή μου!

TpqWp2.pngIgXop2.png

Link to comment
Share on other sites

Θ'ακουστεί λίγο σκληρό αλλά πιστεύω ότι η μητέρα θα την βρει την άκρη με το πένθος της (αναμφισβήτητα βαρύ). Το παιδί όμως με την συμπεριφορά της θα πενθεί μέχρι να φύγει από το σπίτι ως άρρωστος ενήλικας πλέον. Κι αν οι λοιποί συγγενείς σιωπούν τότε συγγνώμη αλλά τι βοήθεια να προσφέρουν; Εγώ θα έκανα την καταγγελία για να εξεταστεί η όλη κατάσταση.

 

Τώρα αν πρέπει να της πάρουν το παιδί τότε να το κάνουν. Αν πρέπει να της παρέχουν ψυχολογική υποστήριξη τότε αυτό να γίνει. Δηλαδή το παιδί κατά πάσα πιθανότητα τις τρώει, είναι μαντρωμένο στο σπίτι με κλειστά πατζούρια, είναι αποκομένο από κάθε κοινωνική επαφή, καταδικασμένο να ζει την μοιραία μέρα καθημερινά αφού κανείς δεν το βοηθά να ξεχάσει τον πόνο του, ακούει τα ουρλιαχτά της μάνας του σε κάθε του κίνηση κι εμείς πρέπει να λυπηθούμε και να ανησυχούμε μη της το πάρουν;

 

Αν πάθει κανένα αμόκ η μητέρα (είναι φανερό ότι δεν πατάει γερά και τα νεύρα της είναι σε κακό χάλι) και ξυλοφορτώσει το παιδί τότε τι γίνεται; Θα δεχόμουν τα παραπάνω για ένα μικρό χρονικό διάστημα αλλά ένας χρόνος τώρα αυτή η κατάσταση και βελτίωση καμία; Μήπως πρέπει κάποιος να της κρόυσει τον κώδωνα;

Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

ξανα εδω.....

προχθες πηγαμε στην παιδιατρο για τα εμβολια μας και μετα απο λιγο ηρθε και ο μικρουλης της ιστοριας μαζι με τον παππου και την γιαγια του για να τον δει η γιατρος γιατι ειχε βηχα.

αμεσως λοιπον πηγε στον δικο μου να παιξουν μεχρι να μπουμε μεσα,η αληθεια ειναι οτι ειναι ΠΟΛΥ ζωηρός,ετρεχε,πηδούσε,ξεκολουσε τις αφισες απο τους τοιχους....η γιαγια και ο παππους να τσακωνοντε για κατι με το βιβλιαριο του μικρου που δεν καταλαβα,φευγει η γιαγια παει κατω να φτιαξει ενα χαρτι καποια στιγμη εξαφανιστικε και ο παππους εμεινε εκει ο μικρος μαζι με τα δικα μου,μετα απο λιγο ηρθαν ξανα...ενα πραγμα....αναμπουμπουλα,αρχισαν να φωναζουν στον μικρο γιατι εκανε φασαρια....!!

ο μικρος ετρεχε και εκανε τσουλιθρα στο γυαλιστερό πατωμα και καποια στιγμη επεσε κατω"ευτυχος που δεν με ειδαν" ειπε......

μετα βρηκε ενα χαρτι απο εναν παιδοτοπο και ελεγε στον δικο μου να παμε να τον παρουμε και να παμε ολοι μαζι,εγω το ακουσα και αρπαξα την ευκαιρια να του πω πως οποτε θελει μπορει να πει στην μαμα του να παμε ολοι μαζι η ακομα αν θελει να ερθει με την μαμα του σπιτι μας να παιξουν!!

"μπααα δεν νομιζω...η μαμα μου δεν με παει πουθενα" μου ειπε και εμεινα :shock::cry:!!

αφου λοιπον ηθελε και αυτος να ερθει να προσπαθησω να πετυχω καπου την μαμα του και να τους καλεσω....μακαρι να ερθουν!!!

apHGp3.png
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...