Πρόβλημα με τις πάνες

[Δημήτρης]

Γεια σας,

εχω μια κόρη 3 ετών και μια 7 μηνών.

Πριν το καλοκαίρι, αποφασίσαμε με την σύζυγο ότι ήταν πλέον καιρός να μάθουμε στην "μεγάλη" να κάνει την ανάγκη της στο γιογιό και να βγάλει τις πάνες.

Αντιμετωπίζουμε πολύ μεγάλο πρόβλημα, γιατί με το που θα την βάλουμε στο γιογιό, όσες ώρες και αν καθήσει σφίγγεται και δεν κάνει τίποτα. Φοβούμενοι κάποια ουρολοίμωξη της ξαναβάζουμε την πάνα και τότε ελευθερώνεται.

Συμπληρώνω ότι είναι παιδί με πολύ πείσμα αλλά και πολύ έξυπνο.

 

Πρόσφατα δοκιμάσαμε να της στερήσουμε τα γλυκά που τα λατρεύει καθώς και άλλες απολαύσεις της, όμως οι απαντήσεις της είναι αποστωμοτικές : Μας λέει ότι δεν την ενδιαφέρει αν κοπούν τα "bonus", αρκεί να κάνει αυτό που θέλει, δηλαδή τις πάνες.

 

Αν έχετε κάποια λύση ή κάποια σχετική απάντηση που μπορεί να βοηθήσει, παρακαλώ απαντήστε.

 

Ευχαριστώ.

[almak]

Μπαίνω στο θέμα κατευθείαν

 

Της δείχνουμε το γιογιό "καθίκι" και τις δίνουμε να καταλάβει ότι εκεί μπορεί να κάνει την ανάγκη της όποτε αυτή θέλει.

Αφήνουμε το "καθίκι" σε εμφανές μέρος για το παιδί ...........και το παιδί θα το χρησιμοποιήσει κάποια στιγμή.

Ας μην το ζαλίζουμε το παιδί με επαναλαμβανόμενες υπενθυμίσεις , απειλές και δωροδοκίες

Ξέχασα να πω , πως αφήνουμε το παιδί χωρίς εσώρουχο, χωρίς πάνα , ............μπορεί και να τα κάνει στο πάτωμα μερικές φορές......αλλά αξίζει τον κόπο

 

Προσωπικά είχα ταλαιπωρηθεί με διάφορα πράγματα..........ακόμα και με εκείνο το καρεκλάκι φαγητού που είχε την τρύπα από κάτω ( όποιος το θυμάτε) ώσπου μια μέρα μία καλή κυρία μου είπε τα παραπάνω........και την μία μέρα το έκανα και την επόμενη μέρα λειτούργησε.

 

σημ. Ο μικρός ήταν τότε 2 χρόνων & 8 μηνών ( καλοκαίρι)

 

ΥΓ. Καλή επιτυχία Δημήτρη και καλώς ήλθες στην παρέα μας.

[Δημήτρης]

Φίλε almak, ευχαριστώ για την απάντηση, αλλά όλα αυτά που αναφέρεις είναι τα γνωστά πράγματα και τα έχουμε δοκιμάσει για πολύ καιρό, όμως χωρίς αποτέλεσμα.

Οταν αφήνουμε την κόρη μου χωρίς πάνα και βρακάκι, είναι σε θέση να καθήσει μέχρι και 7 ώρες χωρίς να κάνει την ανάγκη της, γιατί σφίγγεται και τα κρατάει. Μετά, της βάζουμε την πάνα γιατί φοβόμαστε για πιθανή ουρολοίμωξη και μετά από λίγη ώρα, "τα κάνει" στην πάνα.

Η συγκεκριμένη περίπτωση μάλλον δεν είναι και τόσο απλή, επειδή πρόκειται για ήδη μεγαλύτερο παιδί (έπρεπε να της το είχαμε μάθει νωρίτερα) αλλά και λόγω του χαρακτήρα της.

Αν υπάρχει κάποιος που έχει/είχε παρόμοιο πρόβλημα ή που γνωρίζει περισσότερα λόγω ειδικότητας, παρακαλώ να απαντήσει.

Ευχαριστώ.

[Μαρια Στυλιανακη]

Εγώ θα έλεγα ότι η πάνα προσφέρει σε ένα παιδί ασφάλεια, προσοχή και δέσιμο με το γονιό. Βασικά πράγματα που χρειάζεται ένα παιδί δηλαδή, σε αυτό το αναπτυξιακό στάδιο.

 

Ένα παιδί που φεύγει απο την πάνα, είναι απαραίτητο να θέλει απο μόνο του να περάσει απο αυτό το στάδιο, σε αυτό της αυτονομίας, ανεξαρτησίας.

Δηλαδή το στάδιο του γιο γιο - συμπεριλαμβάνει και μία αποστασιοποίηση απο τους γονείς, μιά και αναγκαστικά το παιδί αρχίζει και παίρνει αποφάσεις μόνο του και είναι υπεύθυνο για αυτές.

.. και συνεπώς νιώθει και πιθανόν αποτυχία και επιτυχία ανάλογα εάν προλάβει να πάει π.χ.

Άρα μπορεί ένα παιδί να φοβάται πολύ την αποτυχία (ειδικά εάν έχει δοθεί πολύ σημασία στην επιτυχία και στην επιβράβευση σε περίπτωση αυτής) και για αυτό να μη θέλει να προσπαθησει κάν.

Και το πιό δυνατό πείσμα, μπορεί λοιπόν να ξεκινά απο ένα μεγάλο φόβο.

 

Άρα τίποτα δεν προχωράει εάν δεν αισθάνεται μία ασφάλεια η οποία είναι πιό γενική.

είναι πχ το να αισθανθεί ότι δεν έχει σημασία αν φοράει πάνα και ότι δεν γυρνούν όλα γύρω απο αυτό. ή ότι η αγάπη που του δίνεται δεν κυμαίνεται γύρω απο το άν φοράει πάνα.

 

Αυτό ίσως το κάνει να χαλαρώσει και να δεί τα πράγματα λίγο διαφορετικά.

 

Ελπίζω να σε βοήθησα..

 

(Αυτό το σύστημα της ασφάλειας και εξάρτησης απο το γονιό και του φόβου επιτυχίας αποτυχίας, είναι ένα σύστημα που μπορεί να ακολουθήσει σε όλη τη ζωή ενός ανθρώπου, και υπάρχει σε πολλά θέματα που αφορούν τα παιδιά - δεν είναι δηλαδη ένα μικρό θέμα, αλλά όπως είδες έχει απο πίσω του μεγάλο "βάρος" πολύ περισσότερο απο αυτό της μιάς πάνας )

 

 

Πάντως στον παιδικό σταθμό τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά, μιάς και τα παιδιά μεταξύ τους είναι πιο χαλαρά, και μιμούνται το ένα το άλλο - όταν κάποια που πηγαίνουν τουαλέτα ή ζητούν πχ απο τη δασκάλα τους "θέλω να κάνω κακά" και τους λέει η δασκάλα "μπράβο που το είπες" αμέσως αυτό είναι πολύ δυνατό κίνητρο.

(Εκτός βέβαια εάν η δασκάλα απειλήσει τα παιδιά απο πρίν με αντιπαιδαγωγικές μεθόδους κτλ. και τα αγχώσει δηλαδή)

 

Αυτό που έγραψε ο Almak δεν είναι κακή αντιμετώπιση γιατι ακριβώς αφαιρεί οποιαδήποτε άλλη σημασία στην πάνα - το παιδί απλώς θα λερωθεί.

Αλλά εάν έχει γίνει ήδη αρκετός "θόρυβος" γύρω απο το θέμα και ένα παιδί είναι πολύ ισχυρογνώμων μπορεί απλά να το τραβήξει στα άκρα - εκεί δηλαδή που δεν αντέχουν οι γονείς, οπότε μπορεί να έχει ανάγκη περισότερη στήριξη και κατανόηση απο ένα άλλο παιδί.

 

Ένα θέμα π.χ για το οποίο μπορεί και να αντιδρά είναι και η καινούρια της αδερφή - συνήθως για τα μεγαλύτερα αδέρφια ο ερχομός του νεότερου σημαίνει αποχωρισμός απο τους γονείς. Η πάνα είναι και αυτή ένας αποχωρισμός απο κάτι άνετο σε κάτι πιό απαιτητικό οπότε, όλα αυτά μαζί δημιουργούν τις κατάλληλες προυποθέσεις για την άρνηση αυτού του αποχωρισμού. Ένα άλλο ρητό που δεν πιάνει είναι ότι "τα μωρά φοράνε πάνα, εσύ είσαι παιδί" - Το παιδί βλέπει ότι το καινούριο μωρό περνάει μιά χαρά που φοράει πάνα, και έχει όλη τη φροντίδα της μαμάς, ενώ ένα παιδί, αυτό δεν εχει πιά τόση φροντίδα.

Εκεί πρέπει να δοθούν τα κατάλληλα κίνητρα που έχουν σχέση με ποιά είναι τα θετικά πράγματα που το μωρό π.χ. δεν μπορεί να κάνει, ενώ αυτό θα μπορει να περάσει τέλεια με αυτά.

 

Με λίγα λόγια δηλαδή, ίσως απλά χρειαστεί να το αφήσετε και να το ξαναδοκιμάσετε μετά απο δύο τρείς εβδομάδες, δοκιμάζοντας και να την φερετε και σε επαφή με άλλα παιδιά στην ίδια ηλικία που νιώθουν πολυ καλά που δεν φορούν πιά πάνα. Αφήστε τα να συζητήσουν μεταξύ τους για αυτό το θέμα χωρίς να παρεμβείτε ή να το αναφέρετε εσείς.

Αφήστε τη κόρη σας να δεί, πως το άλλο παιδάκι ζητάει να πάει τουαλέτα, και το λεει στη μαμά του και πόσο χαίρονται με αυτό. Μην περιμένετε απευθείας αλλαγή στο πείσμα, αλλά σιγά σιγά.

[Δημήτρης]

Μαρία, ευχαριστώ πολύ για την λεπτομερή σου απάντηση.

Θα δοκιμάσουμε αυτά που γράφεις και βασικά θα αφήσουμε το παιδί να χαλαρώσει λίγο γιατί το πιέσαμε αρκετά τελευταία, χωρίς αποτέλεσμα βέβαια.

Θα σας ενημερώσω για ό,τι νεότερο.

[marinaki]

Στην ίδια "περιπέτεια" με τον Δημήτρη είμαστε και μεις με τον μικρό μας Σουμάχερ Θανάση. Είναι 3 ετών και 3 μηνών και ακόμα δεν καταφέραμε εξ ολοκλήρου να ξεκολλήσουμε από τις πάνες βρακάκια.

 

Φέτος το καλοκαίρι βέβαια προχωρήσαμε στο 1ο στάδιο να μας λέει πότε θέλει να κάνει τσισάκια και να κάνει "καμάρες", έχει ποτίσει όλη την αυλή και τον κήπο των παππούδων στη Λάρισα που είναι με τους γονείς μου για ξεκαλοκαιριό.

 

Με τα κακάκια έχουμε ακόμα πρόβλημα αλλά θεωρώ ότι εμείς τα κάνουμε πιο τραγικά και φοβερά και ελπίζω σιγά σιγά να μας ενημερώνει πρίν τα "κάνει" γιατί προς το παρόν μας τα λέει αφού μας έχει σπάσει την μύτη με την ευωδιά του!!!

 

Κουράγιο μας λοιπόν φίλε Δημήτρη και καλή επιτυχία!!!

[rosi]

Παιδιά το ίδιο ακριβώς πρόβλημα έχω και εγώ με τη μικρή μου. Όλο το καλοκαίρι προσπαθώ να την κάνω να βγάλει το πάμπερς, τελικά δεν τα κατάφερα. Όταν λέω δεν τα κατάφερα εννοώ πλήρη αποτυχία. ούτε ένα βηματάκι μπροστά δεν κάναμε. Σημειωτέον, είναι 3 χρονών και πολύ ώριμη για την ηλικία της. Διαβάζοντας τα δικά σας σχόλια, και κυρίως της Μαρίας Στυλιανάκη που με βοήθησε πάρα πολύ, συνειδητοποίησα ότι τελικά μάλλον εγώ έχω πρόβλημα και ότι έχω αγχώσει το παιδί. Αποφάσισα λοιπόν να μην την ξαναπιέσω και να την αφήσω να ακολουθήσει το δικό της ρυθμό.

Φίλε Δημήτρη μην αγχώνεστε! Τι κι αν δε μάθει τώρα; Έχω ακούσει παιδάκια που έμαθαν στα 4!

 

"Άρα μπορεί ένα παιδί να φοβάται πολύ την αποτυχία (ειδικά εάν έχει δοθεί πολύ σημασία στην επιτυχία και στην επιβράβευση σε περίπτωση αυτής) και για αυτό να μη θέλει να προσπαθησει κάν.

Και το πιό δυνατό πείσμα, μπορεί λοιπόν να ξεκινά απο ένα μεγάλο φόβο.

 

Άρα τίποτα δεν προχωράει εάν δεν αισθάνεται μία ασφάλεια η οποία είναι πιό γενική.

είναι πχ το να αισθανθεί ότι δεν έχει σημασία αν φοράει πάνα και ότι δεν γυρνούν όλα γύρω απο αυτό. ή ότι η αγάπη που του δίνεται δεν κυμαίνεται γύρω απο το άν φοράει πάνα.

 

Αυτό ίσως το κάνει να χαλαρώσει και να δεί τα πράγματα λίγο διαφορετικά." (Μαρία Στυλιανάκη)

[fokion]

Ωχ Παναγια μου τι μου θυμιζετε οτι εχω να ξαναπερασω

 

Λοιπον...... με μια λεξη " Χαλαρα" προς το παιδι τουλαχιστον... Μην το πιεζεται αλλά δειξτε μια σταθερη σταση στο θεμα ( αυτο ισχυει και για πολλα αλλα βεβαια) Τα παιδια μεγαλωνουν και αλλαζουν χαρακτηρα, ή καλυτερα εξελισεται ο χαρακτηρας τους... Για ολα ερχεται η καταλληλη ωρα που το παιδι ειναι ετοιμο....

 

Σε αλλο "προβλημα" ειχα ενα γειτωνακι που πιο κολλημενο στο "βρακι" των γωνιων του δεν ειχα ξανα δει ( επαιζαν ρολο βεβαια διαφορες ανασφαλειες απο διαφορες αιτιες)

Φετος ΞΑΦΝΙΚΑ ξεκολλησε ( μα τελειως )απο μονο του......

[iliana]

ακομη δεν εχω ερθει προσωπικα αντιμετωπη με το "θεμα της πανας" όμως απο δυο περιπτωσεις που γνωριζω ειναι ακριβως οπως τα ειπατε.οι παιδιατροι συστηνουν μην πιεζετε τα παιδια..μιας φιλης το παιδι αντιμετωπισε σοβαρο προβλημα δυσκοιλιοτητας μετα απο πιεση να βγαλει την πανα..επομενως αυτο που ειπατε"χαλαρα"ενα το πιο σωστό.

[gtheriou]

Η κόρη μας είναι τώρα 4 χρονών.Αντιμετωπίσαμε το ζήτημα της πάυσης της πάνας όταν ήταν 2.5 χρονών (καλοκαίρι). Ήταν σχετικά απλό.Για αρκετές μέρες της φορούσαμε μόνο βρακάκι.Αφού τα έκανε πάνω της αρκετές φορές (ψιλά και χοντρά),κάποια στιγμή άρχισε να ζητάει γιογιό.Είναι καθαρά θέμα επιβολής θέλησης.Ας σημειωθεί ότι μέχρι και σήμερα την σηκώνουμε το βράδυ και τη βάζουμε προληπτικά στην τουαλέτα για τσίσα (ενώ είναι κοιμισμένη).

[almak]

Η κόρη μας είναι τώρα 4 χρονών.Αντιμετωπίσαμε το ζήτημα της πάυσης της πάνας όταν ήταν 2.5 χρονών (καλοκαίρι). Ήταν σχετικά απλό.Για αρκετές μέρες της φορούσαμε μόνο βρακάκι.Αφού τα έκανε πάνω της αρκετές φορές (ψιλά και χοντρά),κάποια στιγμή άρχισε να ζητάει γιογιό.Είναι καθαρά θέμα επιβολής θέλησης.Ας σημειωθεί ότι μέχρι και σήμερα την σηκώνουμε το βράδυ και τη βάζουμε προληπτικά στην τουαλέτα για τσίσα (ενώ είναι κοιμισμένη).

Δεν νομίζω ότι αξίζει τον "κόπο" να διαταράσουμε τον ύπνο του παιδιού έτσι ώστε να κάνει προληπτικά πιπι στην τουαλέτα και όχι στο κρεβάτι.

Για ξανασκεφτείτετο.

Ο ύπνος είναι μία πολύτιμη διεργασία του σώματος .

Το σώμα για να αποκομίσει τα μέγιστα απο αυτή την διεργασία , πρέπει ο ύπνος να είναι ανεμπόδιστος.

 

Η κ. Στυλιανάκη νομίζω πως μπορεί να μας βρει κάποιο λίνκ για το τι πράγματι συμβαίνει κατά την διάρκεια του ύπνου.

[ΣΟΦΙΑ]

Ο γιος μου είναι σχεδόν 2 χρονών. Απο 19 μηνών άρχισε μόνος του να μας λέει τα κακά του και να κάθεται στο γκιο-γκιο του.

Εδώ και 1,5 μήνα κάνει και τα τσίσα του μόνος του. (εκτός εξαιρέσεων) Τον έχουμε χωρίς pumpers πάει στο γκιο γκιό του σηκώνει τη φανέλα του, βάζει καλά μέσα το πουλάκι του και τα κάνει (το περιγράφω γιατί είναι απολαυστικός όπως τρέχει να προλάβει να τα κάνει όλα αυτά!!!!). Όταν όμως είμαστε βόλτα ή στη γειτονιά και παίζει τις περισσότερες φορές ξεχνιέται όταν πρόκειται για τσίσα (τα κακά τα λέει). Να σημειώσω ότι του φόραγα pumpers μόνο έξω και στον ύπνο του (μεσημέρι-βραδυ). Τώρα λέω να του σταματήσω τελείως το pumpers έξω (αφού ούτως η άλλως δεν το θέλει τον κυνηγάω για να του το βάλω) ώστε να μην μπερδεύεται. Πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο να χουμε μερικά ατυχηματάκια... μέχρι να το ξεκαθαρίσει τελείως!!

Εσείς τι λέτε?

Υ.Γ. Στο γκιο-γκιο του τον έχουμε μάθει να κάθεται είτε για κακά είτε για τσίσα. Τώρα τελευταία όταν είμαστε έξω τον έχω βάλει 2-3 φορές να κατουρήσει όρθιος!! έχει πολύ πλάκα λέμε ότι μιμουμαστε τον μπαμπά!!

[gtheriou]

Σωστά αυτά περί ύπνου,όμως τι είναι προτιμότερο; Να διαταράσσεται λίγο ο ύπνος (άλλωστε το παιδί δεν ξυπνάει εντελώς) ή να του δημιουργηθούν ψυχολογικά ζητήματα επειδή βρέχει το κρεβάτι του, και μάλιστα σε προσχολική ηλικία; Άλλωστε πάντα όταν την καθίζουμε στην τουαλέτα τη νύχτα κάνει άφθονα τσίσα. Θα ήταν καλύτερα να τα άφηνε στο κρεβάτι και εμείς απλώς να περιμέναμε πότε θα σταματήσει η νυχτερινή ενούρηση;Στο κάτω κάτω,κι εμείς οι άντρες που πήγαμε φαντάροι και ξυπνούσαμε για σκοπιά τρίτο νούμερο,δεν πάθαμε τίποτα...

[almak]

Το << διαταράσεται λίγο ο ύπνος >> δεν είναι τόσο απλό όπως το λέτε.

Ο ύπνος δεν είναι τόσο απλό σαν το φως που το ανοιγο-κλείνουμε με τον διακόπτη ( φως ήταν πριν και φως είναι μετά).

Ο ύπνος είναι πολύπλοκη διαδικασία...........

Μας είπατε ότι την βάζεται να κάνει πιπι προληπτικά κατά την διάρκεια του ύπνου.......δηλαδή το βρέχει το κρεβάτι ή δεν το βρέχει????

Γιατί δεν την μαθαίνετε προληπτικά να κάνει πιπι πριν πάει για ύπνο ( όπως πχ πλένουμε τα δόντια μας) τα υπόλοιπα τσίσα το σώμα "εν ηρεμία " ξέρει να τα κρατήσει μέχρι το πρωϊ.

Εγώ θα σκεφτώ κάτι άλλο :

Με το να την ξυπνάω κάθε βράδυ για πιπι...........μήπως της διμηουργήσω μια συνήθεια που θα την ακολουθεί στο υπόλοιπο της ζωής της. Μία συνήθεια τελικά άσκοπη που θα της κόβει τον ύπνο στην μέση.

Ας τα κάνει στον ύπνο της τελικά. Θα την ενοχλεί η υγρασία και η φαγούρα από τα στεγνά τσίσα και κάποτε θα το κόψει. Είπα κάποτε , γονείς είμαστε και πρέπει να έχουμε υπομονή και μάλιστα γαϊδουρινή.

Εξ' άλλου το ότι θα τα κάνει στον ύπνο της θα το ξέρετε μόνο εσείς και κανένας άλλος ......άρα το παιδί γνωρίζει πως το" μυστικό του" το γνωρίζουν μόνο οι δύο κοντινοί του ανθρώποι , οι οποίοι δεν θα την " προδώσουν " ποτέ

[Μαρια Στυλιανακη]

εάν το θέμα της νυχτερινής ενούρησης δεν συζητηθεί με τρόπο άσχημο για το παιδί, δεν του δημιουργούνται ψυχολογικά προβλήματα...

 

Αυτά θα δημιουργόντουσαν μόνο εάν οι γονείς το κατηγορήσουν για αυτό, του το υπενθυμίζουν διαρκώς, και το συζητούν μπροστά του, σαν προβληματική συμπεριφορά με φίλες/φίλους τους.

 

(μήν νομίζεις όμως almak, πολλοί γονείς το κάνουν αυτό ασυναίσθητα, χωρίς να ξέρουν πόσο πληγώνουν το παιδί τους.. )

 

Αν δεν γίνονται τα παραπάνω, τότε πραγματικά, δεν θα του δημιουργηθεί πρόβλημα.

 

Πρόβλημα δημιουργείται όταν τα παιδιά απο 5- 6 - 7- 8 ! χρόνων και πάνω έχουν την νυχτερινή ενούρηση (που αποδεδειγμένα έχει σχέση με ορμονικό θεμα και όχι ψυχολογικό όπως νόμιζαν παλιότερα), πηγαίνουν σχολείο, και κοιμουνται καμιά φορά σε σπίτια φίλων. Εκεί δεν μπορούν να το κρύψουν και νιώθουν τρομερά άβολα.

Η απλώς σε συζητήσεις μεταξύ τους εάν ακούσουν τη φράση "μόνο τα μωρά κατουράνε στο κρεβάτι τους το βράδυ"..

 

 

..απο την άλλη εάν ένα παιδί απο την αρχή είναι προετοιμασμένο να αντιδρά σε αυτές τις φράσεις (ή άλλες προσβλητικες) με την εξής σκέψη

"μόνο εγώ ξέρω τι είμαι! (έξυπνη όχι χαζή, όμορφη όχι άσχημη, μεγάλο παιδάκι όχι μωρό) δεν μπορεί να μου πεί κάποιος άλλος τί είμαι, όποιος νομίζει ότι μπορεί να λέει τι είμαι, είναι άσχετος! "

(είναι καλή λέξη να την ξέρουν τα παιδιά αυτή!!!!! )

 

σίγουρα ο ύπνος είναι πολυ σημαντικός για τα παιδιά αυτής της ηλικιας και θα έλεγα ότι ίσως τείνω να υποστηρίξω ότι δεν είναι το καλύτερο να διακόπτεται ο ύπνος τους και ότι καλύτερα να βρέξουν το κρεβάτι τους παρά αυτό..

Όμως επιφυλάσσομαι γιατί θέλω να κάνω περεταιρω έρευνες.

 

Μήπως πίνει και πολλά υγρά μετά τις 5 το απόγευμα? Μπορείτε να της δίνετε πολλά το πρωί, και μετα να τα αποφεύγετε - . έτσι δεν θα μαζεύονται πολλά ούρα στην κύστη της και θα μπορεί να τα κρατήσει καλύτερα.... αλλά ίσως το δοκιμάσατε ήδη αυτό..!

[gtheriou]

Ίσως δεν ήμουν σαφής.Δεν την ΞΥΠΝΑΜΕ για να κάνει τσίσα.Εγώ την σηκώνω αγκαλιά και την πηγαίνω στην τουαλέτα.Μόλις κάθεται,δευτερόλεπτα μετά ανοίγει το "βρυσάκι".Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας δεν ξυπνάει καθόλου.Μάλιστα το πρωί που τη ρωτάω δε θυμάται τίποτα.

Όσον αφορά το "μυστικό" που θα είναι "μόνο δικό μας", τα κατουρημένα σεντόνια και το στρώμα που θα θέλουν αέρισμα πού θα τα απλώσουμε;;; Στο σαλόνι;;;Όχι βέβαια.Στο μπαλκόνι και θα τα βλέπει ο καθένας,καθώς και τα άλλα παιδάκια της γειτονιάς.Τα λόγια είναι εύκολα,τα έργα δύσκολα...

[almak]

Aγαπητέ εξακολουθώ να διαφωνώ με την διαδικασία.

 

Όσο για τα σεντόνια και τα στρώματα :

Τα σεντόνια τα πλένουμε στους 90 κελσίου, δεν χρειάζονται και εξαερισμό.

Τα στρώματα δεν κινδυνεύουν όταν χρησιμοποιούμε αυτό (δεν θυμάμε πως το λένε) το οποίο είναι από την μια μεριά αδιάβροχο και από την άλλη βαμβακερό. Το στρώνουμε στο κρεββατάκι ,από πάνω το σεντόνι και πλένουμε σεντόνια και αυτό το "τύπου σεντόνι".

 

.....Τα λόγια είναι εύκολα,τα έργα δύσκολα...

Εάν το δύσκολο έργο είναι το πλύσιμο τότε διαφωνούμε. Το ότι τα λόγια είναι εύκολα εκεί συμφωνούμε.

ΥΓ. Ειλικρινά πιστεύω πως ταλαιπωρείσται άδικα!!!!!

[Δημήτρης]

Γεια σας και πάλι, μετά από αρκετό καιρό.

Δυστυχως, η κόρη μου (3,5 ετών πλέον) ακόμη δεν κατάφερε να βγάλει τις πάνες. Η κατάσταση είναι αρκετά δύσκολη καθώς όταν της βγάζουμε την πάνα και της φοράμε βρακάκι ώστε αναγκαστικά να "τα κάνει" στο βρακάκι έστω, αυτή πεισμώνει ακόμη περισσότερο και προτιμάει να σκάσει παρά να τα κάνει κάπου αλλού εκτός από την πάνα.

Υπενθυμίζω ότι δεν πηγαινει σε παιδικό σταθμό καθώς έχουμε και 2η κόρη (11 μηνών) και επειδή η σύζυγός μου είναι δημ. υπάλληλος και έχει άδεια, τις κρατάει στο σπίτι. Δεν είμαι σίγουρος αν φταίει κι αυτό.

 

Οταν της λεμε ότι θα πάει στο σχολείο και θα παίζει με άλλα παιδάκια κλπ κλπ όμως για να πάει πρέπει να βγάλει τις πάνες γιατί κανένα από τα παιδάκια εκεί, επίσης δεν φοράει πάνες, μας απαντάει "καλά, δεν θα πάω σχολείο"...

 

Αρνείται όλες τα επιπλέον "καλά" που μπορεί να αποκτήσει (σχολείο, παιχνίδι με παιδακια, γλυκά κλπ) προκειμένου να μην βγάλει τις πάνες.

 

Παρακαλώ, κυρία Στυλιανάκη, την βοήθειά σας !

[marinaki]

Αγαπητοι μου φίλοι γειά σας και πάλι ο Σουμάχερ Θανάσης έφθασε τα 3,5 χρονια και αισίως πήγε μόνος του στην τουαλέτα την μικρή όπως επέμενε να λέει το μπιντέ των γονιών μου (αυτό τον βόλευε εκεί τα έκανε!!!!!). Τον συγχαρήκαμε όλοι γονείς και παππούδες και τώρα πλέον η πάνα βρακάκι μπαίνει μόνο στον νυχτερινό ύπνο και σιγά σιγά θα φύγει γιατι αρχίζω να πιστεύω ότι προσπαθεί αρκετά κι ο ίδιος για να ξεκολλήσει από πάνω του τη "ρετσινιά" του μωρού και να γίνει παιδάκι !!!!

 

Η αλήθεια είναι ότι θέλει αρκετή υπομονή και επιμονή.......... θέλει παρεούλα και κουβεντούλα ......... και συχνά τρέξιμο 100άρη αθλητή για να προλάβουμε !!!!!!!

 

Αυτό βέβαια που μου έχει "κοστίσει" κυριολεκτικά, είναι η αγορά των 2 γκιογκιό που ο Θανάσης τα κανε γλαστρες και σπιτάκια για τα little people του και τα ειδικά μαλακά καθισματάκια λεκάνης που παραμένουν κρεμασμένα στις τουαλέτες των σπιτιών (Αθήνας & Λάρισας)!!!!!! και φυσικά το όλο θέμα με κάνει και γελάω γιατί εμείς οι νέοι γονείς θέλουμε τα πάντα να τα κάνουμε με τον καλύτερο τρόπο και περιμένουμε από τα παιδάκια μας να κάνουν μερικές φορές πράγματα για τα οποία απλά δεν είναι έτοιμα να τα κάνουν εκείνη την στιγμή.

 

Έτσι και ο μικρός μας δεν έκατσε ποτέ στο γκιογκιό ούτε στο μαλακό καθισματάκι της λεκάνης γιατί απλά δεν γούσταρε αυτά που θελαμε εμείς .... εκείνος ήθελε να κάνει ότι κάνει η μαμά και ο μπαμπάς και το κανε όταν ήταν έτοιμος!!!

[Μαρια Στυλιανακη]

σούπερ....!!! bravissimoooo!

[Δημήτρης]

Αυτό σημαίνει ότι κι εμείς πρέπει να περιμένουμε ?

Φοβάμαι μήπως ξεπεράσουμε τα όρια ηλικίας, αν βέβαια υπάρχουν ή μήπως κάνουμε κάτι λάθος.

[Μαρια Στυλιανακη]

Δημήτρη δεν είχα δεί το νέο πόστ σου !!!

 

Μήν ανησυχείτε για τα όρια ηλικίας, πρώτα ασχοληθείτε με το γεγονός ότι υπάρχει μεγάλη αντίδραση σε εσάς.

 

Δηλαδή, το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να την αφήσετε έτσι, αφήστε την να κάνει αυτό που θέλει, δηλαδή, να φοράει πάνα.

 

Εχω δεί πολλά παιδιά που φοράνε την πάνα μέχρι τα 3,5 τους χρόνια και ξαφνικά όταν τα ρωτάει η μαμά τους θέλεις να βγάλεις την πάνα (μετά απο πολλές φορές) και να απαντάει ναι. Απο την μία στιγμή στην άλλη, έγινε αυτο το παιδάκι αυτόνομο. Είχε μόνο ένα "ατύχημα" στο σχολείο και τώρα πλέον κανένα πρόβλημα!!

 

Η κόρη σας, θέλει να νιώσει μωρό, που την φροντίζουν και έχει ασφάλεια.

 

Είναι πολύ συχνό όταν γεννιέται ένα αδερφάκι τα μεγαλύτερα παιδιά να θέλουν να μπεμπεδίσουν δηλαδή να μήν προχωρήσουν στις ικανότητες τους και στην αυτονομία αλλά ίσα ίσα να πάνε πίσω, να νιώσουν μωράκια δηλαδή.

 

Αυτό είναι πολύ φυσιολογικό, και ίσως το να την πιέζετε με το θέμα της πάνας της στερεί αυτή την ανάγκη.

 

Δώστε της πολύ προσοχή, ανεξαρτήτως πάνας. Αγνοήστε την πάνα.

Δείξτε της φωτογραφίες απο όταν εκείνη ήταν μωρό όπως το νέο της αδερφάκι και ότι και τότε την φροντίζατε όπως τώρα το νέο μωρό.

Δώστε της να βοηθησει το μωρό, να το σκεπάσει να κάνει πράγματα για αυτό και επιβραβεύστε την..

 

Όσο για το σχολείο, μήν μπερδεύετε αυτό το θέμα με την πάνα ακόμα.

 

Γενικά η έννοια του σχολείου είναι καλύτερα να την ανακαλύπτει μόνο του ένα παιδί, και άν της το συνδυάσετε και με την πάνα τότε θα χρωματίσει αρνητικά την σχέση της με το σχολείο πολύ περισσότερο και για περισσότερο διάστημα.

Εαν θέλετε λοιπον να συμπαθεί το σχολείο, μήν το συνδέετε επουδενί με κάτι αρνητικό για εκείνη όπως η απώλεια της ασφάλειας της πάνας....!!!

 

Το ότι είναι η μαμά των παιδιών στο σπίτι δεν είναι καθόλου κακό, ίσα ίσα αυτό είναι πάντα καλό.

 

Το θέμα είναι να πάρει προσοχή απο εσάς χωρίς το θεμα της πάνας.

Μήν επιμένετε σε αυτό καθώς όπως ανέφερα οι άλλες ανάγκες που προέκυψαν λόγω γέννησης του νέου μωρού στην οικογένεια είναι πολύ πιό σημαντικές.

 

Αφήστε την να βλέπει πως πηγαίνει η μαμά στην τουαλέτα, ή ο μπαμπάς χωρίς όμως να της λέτε κουβέντα για την πάνα.

Ξεχάστε το θέμα, μέχρι να αισθάνεται καλά με τις αλλαγές που έχουν έρθει στην οικογένειά της.

Κάντε πράγματα για μεγαλύτερα παιδιά χωρίς να αναφέρετε την πάνα.

Όταν νιώσει και δεί που τα άλλα παιδιά πηγαίνουν στην τουαλέτα θα το κάνει και εκείνη απο μίμηση. (τα παιδιά θέλουν να μοιάσουν στα άλλα παιδιά) Θα το κάνει μόνη της λοιπόν.

Απο ότι κατάλαβα ίσως έβγαλε το συμπερασμα ότι γενικά ισχύει ή το ένα ή το άλλο - οπότε κάντε την να καταλάβει ότι όλα μπορεί να τα έχει, και δεν εξαρτούνται όλα απο το αν φοράει πάνα ή όχι.

Αρνείται όλες τα επιπλέον "καλά" που μπορεί να αποκτήσει (σχολείο, παιχνίδι με παιδακια, γλυκά κλπ) προκειμένου να μην βγάλει τις πάνες.

 

Όλα τα επιπλέον καλά, δεν γίνεται να μήν τα έχει εάν δεν βγάλει την πάνα.

Στα μάτια της ίσως αυτό φαίνεται εκβιασμός και για αυτό δεν ενδίδει.

 

Δώστε της λοιπόν όλα αυτά τα "καλά". Τα δικαιούται ανεξαρτήτως πάνας.

 

Έχετε εμπιστοσύνη σε αυτήν, όλα τα παιδιά μεγαλώνουν, και τελικά βλεπουν τα θετικά του οτι μεγαλώνουν και έχουν περισσότερες ικανότητες.΄..

 

όλα θα γίνουν αλλά θέλουν το χρόνο τους

[Δημήτρης]

Αγαπητή Μαρία,

και μόνο που κάθησες και ασχολήθηκες τόσο για να απαντήσεις με μια εκτενέστατη απάντηση στο πρόβλημα που μας απασχολεί (όπως και σε προβλήματα άλλων φίλων από το forum), σου αξίζουν ειλικρινά ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ.

Η σύζυγός μου κι εγώ σ'ευχαριστούμε.

Θα ακολουθήσουμε τις συμβουλές σου και θα αλλάξουμε την συμπεριφορά μας στην μεγάλη ζουζούνα μας, γιατί είναι αλήθεια ότι τον τελευταίο καιρό, μη γνωρίζοντας τί έπρεπε να κάνουμε ακριβώς, την πιέσαμε αρκετά όσον αφορά το θέμα αυτό και κατ'επέκταση και σ'όλα τα υπόλοιπα θέματα.

Είμαι σίγουρος, ότι και η κόρη μας που είναι εξαιρετικό, πανέξυπνο και πολύ ευαίσθητο παιδί θα σ'ευχαριστούσε αν ήξερε το background της υπόθεσης.

Να είσαι καλά.

[IRINI]

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

ΕΙΜΑΙ ΝΕΟ ΜΕΛΟΣ ΣΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΩ ΠΩΣ ΔΙΑΒΑΣΑ ΠΟΛΛΕΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ

ΕΥΤΥΧΩΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΑ ΠΩΣ "ΤΑ ΚΑΚΑ"ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ .

ΕΧΩ ΕΝΑ ΓΙΟΣ ΤΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΥ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙ ΤΑ 4 .ΚΟΨΑΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.ΜΕ ΛΙΓΕΣ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΑΛΛΑ ΟΛΑ ΚΑΛΑ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΤΟ ΒΡΑΔΥ.

ΟΜΩΣ ΤΟΥΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΥΣ ΜΗΝΕΣ (ΤΟ ΣΥΝΔΕΩ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΣΤΑΘΜΟΥ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ 18 ΜΗΝΩΝ) ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΜΗ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΑ.ΣΤΟ ΣΤΑΘΜΟ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΤΣΙΣΑ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΔΕΝ ΚΡΑΤΗΘΗΚΕ ΤΑ ΕΚΑΝΕ ΠΑΝΩ ΤΟΥ ΤΟΝ ΜΑΛΩΣΕ Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΤΕ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΚΑΝΟΝΙΚΑ.

ΟΜΩΣ!!!! ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕ ΤΑ "ΚΑΚΑ"

ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΑ ΕΚΑΝΕ ΔΥΟ ΛΕΠΤΑ ΠΡΙΝ ΦΘΑΣΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΜΟΥ ΤΑ ΛΕΕΙ ΑΠΛΩΣ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝΠΗΓΑΙΝΑ ΜΕ ΤΟ ΖΟΡΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΣΤΗΝ ΤΟΥΑΛΕΤΑ.

ΤΩΡΑ ΟΜΩΣ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΕΠΙΔΕΙΝΩΘΗΚΕ.ΤΑ ΚΡΑΤΑΕΙ ΚΑΙ 4 ΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΚΛΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΠΙΕΣΗ (ΚΑΚΩΣ ΜΑΛΛΟΝ) ΤΟΝ ΒΑΖΩ ΣΤΗ ΛΕΚΑΝΗ.

Ο ΠΑΙΔΙΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ΕΧΕΙ ΔΩΣΕΙ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΙΡΟΠΙ ΝΑ ΤΟΝ ΒΟΗΘΑΕΙ ΑΛΛΑ ΔΕΙΧΝΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΦΟΒΗΘΕΙ ΟΤΙ ΘΑ ΠΟΝΕΣΕΙ.ΟΤΑΝ ....ΤΟΝ ΠΙΑΝΟΥΝ ΤΑ ΖΟΡΙΑ ΠΕΦΤΕΙ ΣΤΑ ΠΑΤΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΟΠΑΚΙ ΤΟΥ ΤΑ ΜΑΖΕΥΕΙ.ΕΙΝΑΙ ΑΚΕΦΟΣ ΤΙΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΑΘΕΣΗ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΛΟΥΝΑ ΠΑΡΚ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ.

Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΝΑ ΜΗΝ ΑΣΧΟΛΗΘΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΗ ΑΛΛΑ ΟΦΕΙΛΩ ΝΑ ΟΜΟΛΟΓΗΣΩ ΟΤΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΝΑ ΤΟ ΒΛΕΠΩ ΕΤΣΙ.

ΤΟΥ ΕΧΩ ΠΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΟΒΑΤΑΙ ΑΛΛΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΥ ΔΕ ΝΙΚΟΥΝ ΤΙΣ ΦΟΒΙΕΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΑ ΕΠΙΠΕΔΑ.

SOS!!!!!!!!!!!!!!

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ

[pan]

Καλημέρα και από εμένα! Αντιμετωπίζω και εγώ πρόβλημα με τα κακάτης κόρης μου. Θα κλίσει τα 3 χρόνια το σεπτέμβρη και δεν μου έχε πει ποτέ ότι θέλει να κάνει κακά. Πριν μια εβδομάδα της έβγαλα την πάνα και της την φοράω μόνο όταν κοιμάται (μεσημέρι - βράδυ). Με τσίσια τα πάμε καλά, αν και μόνο 2-3 φορές μου το έχει πει από πριν, πάντα τη βάζω εγώ στο γιο-γιο ή τη λεκάνη. Με τα κακά καμία βελτίωση. Τα κάνει επάνω της. Την άφησα και τελείως γυμνή και τα έκανε μια φορά στη μοκέτα του δωματίου της και μια φορά στα χέρια της! Δεν την μάλωσα αλλά της είπα ότι δεν θα ήθελα να λερώνει το σπίτι και ότι θα ήθελα να μου το λέει από πριν να τηνπηγαίνω στο μπάνιο. Νομίζω ότι κάτι την φοβίζει να κάνει τα κακά της στο γιο-γιο ή την λεκάνη. Τι πιστεύετε ότι πρέπει να κάνω? Να συνεχίσω έτσι και κάποια στιγμή θα αρχίσει να τα κάνει ή να της ξαναβάλω την πάνα και να προσπαθήσω αργότερα?