ΝΟΙΩΘΕΙ ΑΝΙΚΑΝΟΠΟΙΗΤΟΣ

[sofia_nefeli]

νομιζω οτι εχω σοβαρο προβλημα. και αν δεν ειναι τωρα θα γινει μετα.

με τον αντρα μου παντρευτηκα στον ενα χρονο σχεσης γιατι εμεινα εγκυος.

αν με ρωτουσατε πιο πριν αν ηθελα να παντρευτω θα σας ελεγα αργοτερα.

αυτος φυσιν απαισιοδοξος δεν ηθελε παιδια για να μη τα φερει σε αυτον τον ασχημο κοσμο. μου ειχε πει τοτε οτι αυτος ουτως η αλλως με εβλεπε σοβαρα απλα οτι ηταν να γινει θα γινοταν λιγο αργοτερα.

στο θεμα μας τωρα. πιστευω οτι η εγω δεν τον καλυπτω η του εχει πεσει πολυ βαρυ το ολο σκηνικο. εχει μια αυρα ανικανοποιητου που πολλες συμπεριφορες την επιβεβαιωνουν. νοιωθω οτι ειναι απογοητευμενος.

σημερα το πρωι τον ρωτησα πιο συγκεκριμενα και μου ειπε οτι δεν το σκεφτεται (αν εχει μετανοιωσει) και οτι το εχει αποδεχτει και δεν εχει προβλημα (καπως ετσι τα ειπε) εγω νοιωθω οτι εχει χασει τη ζωντανια του, το κεφι του....που και που μου πεταει οτι δεν κανουμε τιποτα..

και τι να κανουμε δηλ? αυτος εργενης ειχε χρεωθει 15000€ για να κανει τα γουστα του (μηχανες, ποδηλατα, surf, wind-surf κτλ) τωρα δεν μπορει πια αναμενομενο. να βγουμε δε βγαινουμε πολυ συχνα.. γενικοτερα εχει αλλαξει πολυ η ζωη μας. εγω το εχω αποδεχτει γιατι ειναι και λογικο...αυτος ομως?

του ειπα να παμε σε συμβουλο γαμου και μου ειπε "αν μιλας εσυ" και μετα μου ειπε οτι δεν εχει προβλημα...

το θεμα ειναι οτι δεν ξερω τι να κανω. και νοιωθω και ασχημα που ειναι ετσι τα πραγματα...

[naina]

Noμίζω ότι του έχει πέσει λίγο βαριά η οικογενειακή ζωή Αυτό όμως συμβαίνει σε μεγάλο (μη πω το μεγαλύτερο) ποσοστό των ανδρών, οι οποίοι συνειδητοποιούν με μεγάλη χρονοκαθυστέρηση τις αλλαγές στον τρόπο ζωής που φέρνει ο γάμος και φυσικά τα παιδιά. Ο σύμβουλος γάμου πιστεύω θα τον κλονίσει αντί να τον οφελήσει, γιατί μάλλον δεν έχει καταλάβει καν γιατί νιώθει όπως νιώθει. Καλύτερα θα ήταν να τον ενθαρρύνεις να κάνει πράγματα που του άρεσαν παλιότερα ή να βρείτε λίγο χρόνο να πάτε μια εκδρομή σα ζευγάρι. Λίγο λίγο θα εγκλιματιστεί πιστεύω όπως οι περισσότεροι άλλωστε

[danai74]

Κι εγώ πιστεύω πως ο σύμβουλος γάμου ίσως δεν είναι ότι το καλύτερο αυτή τη στιγμή. Καλό θα ήταν πρώτα να εντοπίσετε- μαζί αν είναι δυνατό-τι είναι αυτό που πραγματικά τον επηρεάζει και στην συνέχεια να προσπαθήσετε να βρείτε τον τρόπο να το λύσετε.Αν δεν γνωρίζει τι ακριβώς θέλει δεν θα βγάλετε άκρη. Λογικά του έπεσαν όλα μαζί και δεν έχει προλάβει να καταλάβει τι έγινε. Δώσε λίγο χρόνο σε εσάς να ξαναβρεθείτε σαν ζευγάρι και πιστεύω ότι με λίγη καλή θέληση όλα θα πάρουν τον δρόμο τους.

[katerina23]

sofia -nefeli και εγω αντιμετωπιζω μια παρομοια κατασταση, παντρευτηκαμε στον εναν χρονο λογω εγκυμοσυνης, και εμενα μου ειχε πει οτι με εβλεπε ετσι κι αλλιως σοβαρα και απλα τα πραγματα ηρθαν λιγο νωριτερα. Δεν πιστευω πως χρειαζεστε συμβουλο λογικο ειναι οταν θα ερθει το παιδι να πιεστει λιγο το ζευγαρι και να περασει κριση. Εγω οταν βλεπω οτι ρουτινιαζουμε προσπαθω να του κανω καμια εκπληξουλα, κανενα δωρακι, πονηρα πειραγματα και να κανονιζουμε να βγαινουμε εξω σαν ραντεβου, επισης του λεω να κανονισει να βγει με τους φιλους του αν θελει ή να παει για ποδοσφαιρο και αντιστοιχα και εγω καποια ωρα που θα ειναι αυτος σπιτι θα βγω με καμια φιλη. Νομιζω οτι καλο του εχει κανει επισης πως του δινω χρονο με το μωρο ,να παιξουνε να το ταισει να κανουν πραγματα οι δυο τους κι ετσι δενεται πολυ με τον μπεμπη και του αρεσει Φροντισε απλα εκτος απο το μωρο να δινεις και καποιο χρονο στην σχεση σας, εστω και τον λιγο που εχεις, μην παραμελεις τον εαυτο σου και τελος να δινεται και προσωπικο χωρο ο ενας στον αλλον δηλαδη να βγαινεται καμια φορα και χωρια και να κανει ο καθενας πραγματα που τον ευχαριστουν γιατι ετσι θα καταλαβει πως το παιδι δεν αλλαξε τελειως την ζωη σας και θα νιωθει λιγοτερο πιεσμενος

[yls]

Σοφία Νεφέλη, δεν είμαι παντρεμένη, έτσι δεν έχω προσωπική πείρα. Όμως μια φίλη μου, μικροπαντρεμένη, είχε αντιμετωπίσει μια παρεμφερή κατάσταση. Παντρεύτηκε έναν άνδρα με πολλά χόμπι, αθλητισμό, κυνήγι, ενασχόληση με τα πολιτικά κτλ. Έμεινε κατευθείαν έγκυος και αυτός με τον ερχομό του μπέμπη άρχισε να δυσανασχετεί. Η ρουτίνα του είχε αλλάξει. Εκείνη δεν είπε τίποτα. Τον ενθάρρυνε να συνεχίσει τα χόμπι του. Για 3 περίπου χρόνια αυτός συμπεριφερόταν περίπου σαν εργένης. Ίδιες παρέες, ίδιες ασχολίες. Μετά, σαν από θαύμα, άλλαξε. Δεν τον τράβαγαν...οι μπεκάτσες ή οι πολιτικές συζητήσεις. Χαιρόταν το παιδί του, τα λογάκια που έλεγε, αυτά που έκανε. Σιγά σιγά έγινε ένας πολύ καλός οικογενειάρχης και αντλεί, εδώ και χρόνια, μεγάλη χαρά από την οικογένειά του.

 

Δεν ξέρω τι επικρατεί στο σπίτι σου. Μήπως όμως η naina έχει δίκιο και πρέπει να κάνεις λίγο την κινέζα και να τον αφήσεις να παίζει με τα παιχνίδια του (surf κτλ) και να ασχολείται με εξωοικογενειακές ασχολίες? Μήπως είναι από τους ανθρώπους, οι οποίοι δεν είναι πολύ ευέλικτοι στις αλλαγές και θέλει χρόνο να συνηθίσει? Πάντως η κατάσταση θέλει από μέρους σου μεγάλη διπλωματία και γυναικεία καπατσοσύνη, και για να μην χειροτερέψει αλλά και για να τον βοηθήσεις να αγαπήσει την οικογενειακή ζωή.

[sesame]

Η yls έχει δίκιο...αν έπαψε ξαφνικά να ασχολείται με όσα του άρεσαν έίναι δύσκολο....δώσε του και χρόνο να συνηθίσει, αλλά και χώρο για τα εξωοικογενειακά.....μερικά πράγματα σε κάποιους πέφτουν λίγο απότομα...αυτό όμως δε σημαίνει πως δεν τα ήθελε....

Δε νομίζω ότι χρειάζεται σύμβουλο τώρα...το τελευταίο που θα θέλει είναι να του φορτωθούν κι άλλα....χώρο θέλει...χώρο και χρόνο...και φυσικά υπομονή από σένα...εύχομαι το καλύτερο...

[sofia_nefeli]

δε θα ειχα προβλημα να παει να ξεσκασει...

αλλα αυτα που ειχε παρει εχουν χαλασει. πρεπει να παρει καινουρια και δε με παιρνει καθολου οικονομικα να κανω τετοιες αγορες...

χωρια που εχει, πως να το πω, κατσει δε ξεκουναει...

και κανω οτι μπορω...προσπαθω να ειμαι τρυφερη μαζι του. ομως φοβαμαι οτι θα με παρει και εμενα απο κατω.

[elenik]

Ο 1ος χρονος απο την γεννηση ενος παιδιου ειναι λιγο ζορικος για ολους. Η κουραση μεγαλη και γενικα η ζωη μας αλλαζει οι ευθυνες μεγαλωνουν και το ζευγαρι ειναι λιγο τσιτωμενο.

Προσπαθηστε να κανετε πραγματα που σας ευχαριστουν πχ μια εκδρομη, μια βολτα οι 2 σας και γενικα να ξεδωσετε λιγο και εσεις . Μην ανησυχεις . Ειναι μια φαση προσαρμογης που ολοι την περνανε. Δεν χρειαζεστε συμβουλο γαμου . Χρειαζεστε χρονο σαν ζευγαρι οι 2 σας

[fragola]

Συγγνώμη ρε κορίτσια, δε μας φτάνουν όλα τ'άλλα, έχουμε και τις ανικανοποίητες επιθυμίες του συζύγου! Δηλαδή, δεν έχουμε 1 μωρό αλλά 2. Γιατί, εμείς δεν έχουμε επιθυμίες? Εγω προσωπικά, έχω ξεχάσει πολλά από αυτά που είχα ελεύθερη, λόγω έλλειψης χρόνου, αλλά κυρίως λόγω οικονομικής στενότητας. Εγώ που στο Χόντο με έβλεπαν και έτριβαν τα χέρια τους βάζω τώρα κρέμα garnier από το σούπερ-μάρκετ, ρούχα πιο λίγα και φτηνά΄, πήγαινα συχνά στην αισθητικό, τώρα έχω να πάω από τη βάφτιση της κόρης μου, το πεντικιούρ έχω ξεχάσει τι έιναι, στο σπίτι όλη μέρα και δουλειές και παιδί και θα έρχεται να μου πει ο άντρας μου ότι είναι στεναχωρημένος και όχι ικανοποιημένος από τη ζωή του γιατί θέλει καινούριο κινητό των 500 ευρώ (πριν ένα χρόνο το άλλαξε) και καινούρια τηλεόραση (η παλιά δεν έχει τίποτα, απλά δεν είναι επίπεδη). Και να τον αφήνουμε να κάνει τα χόμπυ του μη μαραζώσει το καημένο και όλα υτά τα ωραία! Ε, όχι! Αν δεν του αρέσει γιατί δεν είναι αρκετά ώριμος να καταλάβει ότι άλλαξαν οι συνθήκες να μην πω τώρα τι να κάνει. Και γιατί sofia-nefeli σου έχουν φορτωθεί ενοχές επειδή παντρευτήκατε πιο γρήγορα απ'ότι υπολογίζατε? Σκέφτεσαι έτσι και χάνεις το παιχνίδι από την αρχή. Όταν έχεις μια σχέση, πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για όλα, και πρέπει να προσέχεις πάρα πολύ! Ουφ!

 

"Όπως βρήκες Γιάννη, όχι όπως ήξερες!"

[yls]

fragola έχεις δίκιο σε αυτά που λες αλλά ξεχνάς κάτι. Εμείς οι γυναίκες από την στιγμή που φέρνουμε στον κόσμο ένα μωράκι τασσόμαστε στην ανατροφή του. Ο Χόντος ή τα ακριβά ρούχα έρχονται σε δεύτερη και τρίτη μοίρα ενώ προέχει η ευτυχία του παιδιού. Ο άντρας επειδή δεν κυοφορεί 9 μήνες το μωρό, δεν είναι, στην αρχή τουλάχιστον, προσανατολισμένος σε αυτά που η πατρότητα απαιτεί. Φυσικά υπάρχουν και εξαιρέσεις. Έτσι ο άντρας μπορεί στην αρχή να ζει στην κοσμάρα του και να πιστεύει πως τα γκατζετάκια των 500 ευρώ είναι γι΄αυτόν ακόμη...Αν μια κοπέλα τον αγριέψει, δεν του δώσει χώρο για προσαρμογή και του πει ατάκες του στυλ: κοίτα, τώρα υπάρχει ένα παιδί στην μέση...δεν σε παίρνει για τέννις/κυνήγι/κινητό κτλ, τότε αυτός μπορεί να κλατάρει δηλαδή να πει: δεν είναι για μένα τα οικογενειακά κι άντε γεια! Και όπως γνωρίζεις σε ένα διαζύγιο ουσιαστικά χαμένη είναι η μάνα και το βρέφος. Γιατί ο κύριος κάποια απελπισμένη θα βρει για να βγάζει τα μάτια του και να συνεχίσει την γκατζετίσια ζωή του...Συνεπώς ας μην τραβάμε τα πράγματα στα άκρα αλλά ας βρεθούν πρακτικές λύσεις.

 

Σοφία Νεφέλη μπορεί να γίνει σέρβις στα χαλασμένα πράγματα? Αν όχι, υπάρχει η δυνατότητα ενοικίασης, ώστε να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες χωρίς να ξοδευτούν πολλά λεφτά? Έχεις αδερφές ή μάνα, ώστε να τους εμπιστευθείς το πρόβλημά σου και να ακούσεις μια γνώμη παραπάνω?

[sofia_nefeli]

YLS δε γινεται αυτο (να επισκευαστουν/νοικιαστουν)

παντως ναι μεν γινομαστε μητερες και βαζουμε πανω απο ολα το μωρο μας αλλα και εγω εχω να αγορασω κατι για τον εαυτο μου απο τοτε που ημουν εγκυος. και εγω θελω πολλα πραγματα αλλα τελικα πανω απο ολα θελω να ειμαστε καλα..και αυτο θα ερθει μονο αν ειναι καλα και ο αντρας μου...

παντως και μενα μου παιζει τα νευρα γιατι το εχω ξαναδει το εργο με το μπαμπα μου. με τιποτα δεν ηταν ευχαριστημενος. θα προσπαθησω οσο μπορω αλλα δε θα περασω ολη μου τη ζωη προσπαθωντας να ευχαριστησω εναν αντρα που δεν ευχαριστιεται με τιποτα...ειναι πολυ ψυχοφθορο.

[mata]

Fragola, δυστυχώς έτσι είναι τα πράγματα στις περισσότερες οικογένειες και έτσι μας έχει κάνει η φύση εμάς τις γυναίκες. Μόλις βλέπουμε μια δύσκολη φάση στον γάμο ή στη σχέση μας να προσπαθούμε εμείς να ψαχτούμε και να σώσουμε την κατάσταση.

Ένα 90% των γυναικών(κατά τη γνώμη μου), διαβάζουν βιβλία με λύσεις για τη σχέση ή τον γάμο τους, συζητούν με φίλες, ή αποφασίζουν να απευθυνθούν σε σύμβουλο γάμου.

Συμφωνώ με όσα λές, και πολλές φορές μπορεί να νοιώθω την ίδια αγανάκτηση, αλλά εμείς οι γυναίκες επειδή αναλύουμε περισσότερο και εμβαθύνουμε κάποια θέματα που προκύπτουν, πολλές φορές είναι ευκολότερο να προσπαθήσουμε και για την επίλυση τους.

Οι άντρες μπορούν να καταφέρουν με πολύ ταχύτερο ρυθμό την επίλυση των οικονομικών για παράδειγμα.

Η φύση, μας έχει κάνει (τις περισσότερες όχι όλες τις γυναίκες), να μπορούμε να προσαρμοζόμαστε πιο εύκολα και να βιώνουμε με άλλη αντιμετώπιση όλες αυτές τις αλλαγές που προκύπτουν στη ζωή μας.

 

Σοφία μου, οι περισσότεροι τα χάνουν με τις ξαφνικές αλλαγές στη ζωή τους. Ανάμεσα σ'αυτούς ήταν και ο δικός μου άντρας, που σκόπευε να μου κάνει πρόταση(όπως μου είχε εκμυστηρευθεί η πεθερά μου) τον Δεκέμβριο, αλλά έμεινα έγκυος τον Ιούνιο, με αποτέλεσμα τον Δεκέμβριο, να είμαστε ήδη παντρεμένοι!!!!

Φαινόταν χαμένος στην αρχή, αλλά σιγά σιγά προσαρμόστηκε. Η αφιξη ενός παιδιού, είναι ότι πιο ευχάριστο στη ζωή ενός ανθρώπου, αλλά δεν παύει να είναι μια μεγάλη αλλαγή. Σε εμάς που το κουβαλάμε στο σώμα μας για 9 μήνες, αποτελεί μια προετοιμασία για τη στιγμή που θα γεννηθεί. Γι'αυτούς δεν υπάρχει ένα τέτοιο στάδιο.

Εμείς όταν γινόμαστε μάνες, είμαστε περισσότερο έτοιμες να θυσιάσουμε πράγματα που πρίν απολαμβάναμε στη ζωή μας. Από τον ύπνο, μέχρι οτιδήποτε άλλο θεωρείται απόλαυση ή ανάγκη. Σ'εκείνους δεν λειτουργεί πάντα έτσι όμως.

Το μωρό σας είναι μικρό και είστε ακόμα σε φάση προσαρμογής με την όλη νέα κατάσταση.

Δεν χρειάζεται να ψάχνεις εσύ να βρείς τρόπους που μπορεί να απολαύσει κάποιο από τα δικά του παλιά χόμπι που τον ευχαριστούσαν.Από τη στιγμή μάλιστα, που δεν σας παίρνει οικονομικά. Τη λύση θα τη βρεί κάποια στιγμή εκείνος για τον εαυτό του. Είναι ανώφελο να προβληματίζεσαι εσύ και να ξοδεύεις ενέργεια για κάτι τέτοιο.

Δώσ'του χώρο και χρόνο.Εσύ φυσικά βάλε καλά στο μυαλό σου, ότι δεν ευθύνεσαι για κανένα από τα αρνητικά συναισθήματα του και μην αφήνεις την όλη κατάσταση να σε παίρνει από κάτω.

Μπορείς να κάνεις μικρές καθημερινές κινήσεις που να επιβεβαιώνουν ότι η οικογένεια είναι κάτι όμορφο και αποτελεί μιά ευχάριστη αλλαγή στη ζωή μας, παρόλο που μπορεί κάποιες στιγμές να μας ζορίζει για πράγματα, που μέχρι πρίν ούτε από το μυαλό μας δεν περνούσαν.

Μην ασχολείσαι διαρκώς με τα αρνητικά του συναισθήματα και σε εμποδίζουν να προχωρήσεις και να δεις το αύριο.

Δεν είναι ότι δεν σ'αγαπάει. Απλώς ανήκει στους ανθρώπους που δεν μπορούν να προσαρμοστούν σε μία νέα κατάσταση, όπως κάποιοι άλλοι, ειδικά όταν αυτή τους στερεί πράγματα που τους γέμιζαν πρίν.

Κανένας δεν μπορεί να μας επιβάλλει να προσαρμοστούμε. Είναι μια διαδικασία που γίνεται μέσα μας και απαιτεί χρόνο.

Μπορεί σε ένα μήνα, βλέποντας εσένα άνετη, ευχάριστη και ευτυχισμένη, να έχει ήδη επηρρεαστεί.Το μωρό όσο μεγαλώνει προσθέτει όλο και περισσότερες χαρές.

Προσπάθησε έστω και κάποιες λίγες φορές, εάν υπάρχει η δυνατότητα, να βγαίνετε εξω σαν ζευγάρι, οι 2 σας για να περνάτε λίγες ξέγνοιαστες και ανέμελες στιγμές.

Μην του δείχνεις ότι κάθε μέρα είσαι δυσαρεστημένη με αυτήν την κατάσταση και περιμένεις με το δίκανο στη γωνία, να αλλάξει, γιατί σε έχει φάει η μαύρη στενοχώρια.

Η αισιοδοξία και η καλή διάθεση επηρρεάζει τους ανθρώπους που έχουμε δίπλα μας.

Μόνος του θα νοιωσει την ανάγκη να βρεί την ευτυχία που υπάρχει στην οικογένεια του, βλέποντας εσένα χαρούμενη.

Μην είσαι αδιαφορη απέναντι του, αλλά ούτε και να πέφτεις από πάνω του, αναζητώντας την αλλαγή.

Είμαι σίγουρη ότι αν υπάρχουν καλές βάσεις, σιγά σιγά θα αλλάξει η κατάσταση από μόνη της.

Επικεντρώσου σε πράγματα που σε ευχαριστούν για να αντλείς δύναμη και απόλαυση.

Σίγουρα όλο αυτό, θα τον επηρρεασει και μάλιστα αβίαστα!!!!!!!

[mata]

fragola Ο άντρας επειδή δεν κυοφορεί 9 μήνες το μωρό, δεν είναι, στην αρχή τουλάχιστον, προσανατολισμένος σε αυτά που η πατρότητα απαιτεί.

 

Yls, ποστάραμε ταυτόχρονα και γράψαμε ίδια άποψη!!!Όντως έτσι είναι!!!!

[Christie]

Συγγνώμη ρε κορίτσια, δε μας φτάνουν όλα τ'άλλα, έχουμε και τις ανικανοποίητες επιθυμίες του συζύγου! Δηλαδή, δεν έχουμε 1 μωρό αλλά 2. Γιατί, εμείς δεν έχουμε επιθυμίες? Εγω προσωπικά, έχω ξεχάσει πολλά από αυτά που είχα ελεύθερη, λόγω έλλειψης χρόνου, αλλά κυρίως λόγω οικονομικής στενότητας. Εγώ που στο Χόντο με έβλεπαν και έτριβαν τα χέρια τους βάζω τώρα κρέμα garnier από το σούπερ-μάρκετ, ρούχα πιο λίγα και φτηνά΄, πήγαινα συχνά στην αισθητικό, τώρα έχω να πάω από τη βάφτιση της κόρης μου, το πεντικιούρ έχω ξεχάσει τι έιναι, στο σπίτι όλη μέρα και δουλειές και παιδί και θα έρχεται να μου πει ο άντρας μου ότι είναι στεναχωρημένος και όχι ικανοποιημένος από τη ζωή του γιατί θέλει καινούριο κινητό των 500 ευρώ (πριν ένα χρόνο το άλλαξε) και καινούρια τηλεόραση (η παλιά δεν έχει τίποτα, απλά δεν είναι επίπεδη). Και να τον αφήνουμε να κάνει τα χόμπυ του μη μαραζώσει το καημένο και όλα υτά τα ωραία! Ε, όχι! Αν δεν του αρέσει γιατί δεν είναι αρκετά ώριμος να καταλάβει ότι άλλαξαν οι συνθήκες να μην πω τώρα τι να κάνει. Και γιατί sofia-nefeli σου έχουν φορτωθεί ενοχές επειδή παντρευτήκατε πιο γρήγορα απ'ότι υπολογίζατε? Σκέφτεσαι έτσι και χάνεις το παιχνίδι από την αρχή. Όταν έχεις μια σχέση, πρέπει να είσαι προετοιμασμένος για όλα, και πρέπει να προσέχεις πάρα πολύ! Ουφ!

 

"Όπως βρήκες Γιάννη, όχι όπως ήξερες!"

 

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου... Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρεπει παντα εμεις οι γυναίκες να το παιζουμε οι ωριμες και οι ανωτερες και να φερομαστε στους συζυγους σαν να ειναι τα κακομαθημενα παιδακια μας... Δηλαδή από τη στιγμη που αποφασιζουν οτι θελουν να παντρευτουν και να κανουν παιδια, δεν ειναι αυτονόητο οτι θα αλλάξουν πολλά πραγματα στη ζωή τους και δε θα ειναι πια οι ξενοιαστοι εργένηδες?? Μιλάμε για άντρες 30 και άνω, δεν είναι μωρά παιδια.... Κι εγώ θελω πολύ να κανω πραγματα που εκανα ελευθερη αλλα δεν τα κανω αφενος γιατι δεν υπαρχει χρονος και το πιο σημαντικο υπαρχει ιεραρχηση των εξόδων... Και συγγνώμη αλλα απο τη στιγμη που εργαζομαι και συνεισφερω κατα το ήμισυ στα εσοδα του σπιτιου εχω και καθε δικαιωμα να πω οχι σε καποια εξοδα που θεωρώ περιττα, ή που εν πασει περιπτώσει δεν είναι πρωτευουσας σημασιας... Αν δηλαδη αν ο συζυγος μου απαιτούσε έξοδα 15.000 Ευρώ για να του φύγει η καταθλιψη, ε, δε νομιζω οτι θα του εκανα το χατηρι... Ας εβρισκε διεξοδους και χομπυ πιο οικονομικα, γιατι δε νομιζω οτι θα στερούσα κατι απο το παιδι μου για να παρει ο συζυγος κατι που του καπνισε στα καλά καθούμενα.... Απο τη στιγμή που κανεις οικογενεια τα θελω σου ερχονται σε δευτερη μοιρα καλώς ή κακώς...

[fragola]

Τα ξέρω όλα αυτά και κάνω υπομονή 3 χρόνια τώρα... Δεν τραβάω το σχοινί στ'άκρα γιατί δεν είμαι έτοιμη να... κοπεί. Δεν μπορώ όμως, μέσα σε όλα τα άλλα να κάθομαι να παρηγορώ το σύζυγο για τη ζωή που 'εχασε, με μειώνει αυτό γιατί εγώ και η κόρη μας είναι η νέα ζωή που έχει. Είμαι τύπος που δε λέει μεγάλα λόγια, δεν απειλεί, τα κρατάω λίγο μέσα μου. Ξέρω όμως ότι μπορεί μια μέρα να ξεσπάσω (αύριο, σε 1 χρόνο, σε 10, μπορεί ποτέ). Όταν το κάνω αυτό θα είναι τελειωτικό, το ξέρω. Θα του πω "οκ μάγκα, αφού δεν σου αρέσει τα κουβαδάκια σου και σ'άλλη παραλία"! Ακούγομαι απόλυτη αλλά έτσι είναι για μένα. Κάνω τεράστια υπομονή και παρακαλάω το Θεό να την έχω πάντα.

[fragola]

fragola Και όπως γνωρίζεις σε ένα διαζύγιο ουσιαστικά χαμένη είναι η μάνα και το βρέφος.

 

Να σου πω κάτι, δεν είμαι σίγουρη πια γι'αυτό. Νιώθω ότι κάνω σχεδόν τα πάντα μόνη μου, σκέφτομαι για όλα μόνο εγώ, προβληματίζομαι μόνο εγώ, τρέχω μόνο εγώ, που ειλικρινά νιώθω ότι είμαι μόνη μου.

[yls]

fragola η περίπτωσή σου ίσως να διαφέρει αρκετά από αυτήν της Σοφίας Νεφέλης. Άλλο κάνω υπομονή 2 χρόνια το πολύ και άλλο 3 και πάω για τον τέταρτο. Όντως 3 χρόνια είναι πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα και υπέρ αρκετό προκειμένου κάποιος να συνηθίσει την νέα του ζωή. Αν δεν το έχει κάνει, σημαίνει πως δεν θέλει αυτό τον τρόπο ζωής...

[mata]

Μπορεί να έχουν δίκιο τα κορίτσια που παρέθεσαν αυτή την άποψη, αλλά δεν νομίζω ότι μπορεί να βοηθηθεί η Σοφία, νοιώθοντας ότι ο άντρας της έχει αυτά τα αρνητικά που μπορεί κακώς να τα έχει, αλλά τέλος πάντων τα έχει.

Πολλές φορές τις στιγμές που ήμουν θυμωμένη με τον άντρα μου για κάτι που έκανε(ή που δεν έκανε), μπορεί να το συζητούσα με κάποια φίλη μου. Φορές που ρίχτηκε άδικο σε εκείνον, ρίχνοντας μου λάδι στη φωτιά που ήδη είχα μέσα μου, πιστέψτε με δεν βοηθήθηκα καθόλου. Δεν ήθελα να κάνω καμία προσπάθεια για μόνιασμα ή συζήτηση. Η απογοήτευση μάλιστα γινόταν μεγαλύτερη

Πολλές φορές όμως που κάποιες φίλες μου προσπάθησαν να με καθησυχάσουν, κάνοντας με να δώ τα πράγματα και από μια πλεύρά που μπορεί να μην τα είχα δεί μέχρι εκείνη τη στιγμή, καθάρισα το μυαλό μου και έψαξα να βρώ λύσεις για να αντιμετωπισω αλλιώς το χ πρόβλημα.

Είναι απόψεις και δεν λέω να μην τις παραθετούμε(και ελπίζω να μην το δείτε αρνητικά από μέρους σας), αλλά όταν κάποιος είναι ήδη φουντωμένος ή απογοητεύμενος και φουντώσει παραπάνω, δεν θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσει την κατάσταση.

Με φιλική διάθεση!

[sofia_nefeli]

ΜΑΤΑ μου παντα ενεργεις για το καλο των αλλων και το ξερω...

εμενα παντα μου αρεσε να ακουω και τις δυο αποψεις. νομιζω οτι καταληγω ευκολοτερα σε συμπερασματα. οταν μου λενε μονο τη μια πλευρα τσατιζομαι δε ξερω γιατι! ισως οταν δω οτι αυτο που νοιωθω ειναι φυσιολογικο και συμβαινει και σε αλλους και δεν ειμαι τρελλη η παραλογη που το νοιωθω παιρνω δυναμη!!

ε ειμαι λιγο αναποδη!!!

μη μου αγχωνεσαι δεν παρασυρομαι....

[fragola]

Περνάνε γρήγορα τα χρόνια. Τίποτα άλλο δεν μπορούμε να κάνουμε παρά υπομονή, στη φάση που βρισκόμαστε. Σίγουρα, το να ρίχνεις λάδι στη φωτιά δεν είναι ό,τι καλύτερο. Εγώ πολλές φορές (μη γελάσετε) μιλάω με πνευματικό για να ηρεμήσω. Βέβαια, όσο και να μου το λένε όλοι (και να το ξέρω κι εγώ) δεν μπορώ να δεχτώ το ότι επειδή είμαι γυναίκα πρέπει να κουβαλάω εγώ το σταυρό. Γι'αυτό και βράζω μέσα μου! Αααχ!

[mata]

Αυτό με τον πνευματικό είναι πολύ καλό!!!!Ειδικά αν έχεις βρεί κάποιον καλό που να σ'ακούει χωρίς να σε κρίνει!

Όντως σε όλους μας υπομονή χρειάζεται!!!!!!!!!!!!!!!

 

Σοφία μου ελπίζω να το ξεπεράσετε!!!!!!Να είσαι αισιοδοξη και όλα θα γίνουν!!!!

[fragola]

Αυτό με τον πνευματικό είναι πολύ καλό!!!!Ειδικά αν έχεις βρεί κάποιον καλό που να σ'ακούει χωρίς να σε κρίνει!

 

Έχω βρει έναν πολύ καλό, αλλά έχει τόσο κόσμο που κλείνεις ραντεβού 1-2 μήνες πριν (σαν κάποιο γνωστό γυναικολόγο ένα πράγμα)!

[mata]

Με τόσα προβλήματα που έχει ο κόσμος, έχουν γίνει δυσεύρετοι και οι πνευματικοί!!!!

[sofia_nefeli]

fragola μου πριν παντρευτω ελεγα ελεγα ελεγα πως εγω δε θα κανω αυτο η εκεινο κτλ κτλ

ο καθενας κανει οτι μπορει, συνεισφερει οπως μπορει. μη μου πεις οτι ο αντρας σου δε σου εχει σταθει οταν ζοριζεσαι εσυ! μπορει να το κανει με περιεργο τροπο αλλα σιγουρα θα το κανει.

εγω κατεληξα (καπως αργα) στο συμπερασμα πως απο τους αντρες πρεπει να δεχεσαι αυτο που σου δινουν με τον τροπο τους...ειναι λιγο αγαρμπος αλλα τι να κανεις...

απλα ρε γμτ γιατι τοση απογοητευση????

να σας εξομολογηθω και κατι? ψιλοντρεπομαι!! μπορω να το κανω delete μετα????

[mata]

Ακου ψιλοντρέπεσαι!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Μα εδώ έχουμε γίνει μια οικογένεια!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!Τί θα λέμε μόνο;;;Τί φάγαμε τί ήπιαμε και πώς περάσαμε το ΣΚ;;;

Να νοιώθεις περήφανη που είχες το θάρρος να μας εξομογηθείς το πρόβλημα σου!!!!Ξέρεις πόσες άλλες θα ήθελαν να βρούν αυτή τη δύναμη, για να ακούσουν μια γνώμη για το πρόβλημα τους;;

Ξέρεις και πόσες άλλες θα βοηθηθούν διαβάζοντας το πρόβλημα σου;;;;Ούυυυυυυυ καμιά 3000 άτομα το λιγότερο. Οπότε κάνεις και ψυχικό, μέσα σε όλα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!