Η δικη μου αληθεια για τον θηλασμο!!

[kinkajoujou]

απλα νιωθω οτι η μικρη μου αδικητε τιποτα πιο απλο απο αυτο!!ακομη και σημερα που ειναι 8 μηνων προσπαθω να την θηλασω αλλα καθετε και περιμενει με ανοιχτο το στομα να τρεξει το γαλα μονο του!!

 

γιατί εξαντλείς τη σχέση σου μαζί της στο θηλασμό; Εκατομμύρια παιδιά δεν θηλάζουν, αλλά δεν στερούνται στοργής και σχέσης με τη μαμά τους... Εσύ σαν να έχεις αναγάγει το θηλασμό σε υπέρτατο κριτήριο αγάπης και ξεχωρίζεις τα παιδιά (όσο κι αν δεν το παραδέχεσαι) ως αυτό που θηλάζει και είναι αγαπημένο (γιατί όπως λες ο θηλασμός είναι μοναδικός) και σε αυτό που δεν θηλάζει, οπότε δεν έχεις και σχέσεις μαζί του... Έχεις χίλιους άλλους τρόπους να χτίσεις τη σχέση σου μαζί της, αλλά κολλάς στο ότι δεν ξέρει να θηλάζει...

 

ξέρεις την παροιμία που λέει αγάπα το φίλο σου κι ας είναι και ελαττωματικός; Ισχύει και για τα παιδιά! :D

[teddy-tedi]

δεν ειναι ο θηλασμος απλα νιωθω πως του στερω κατι απο μενα!!

[malecon]

Εκατομμύρια παιδιά δεν θηλάζουν, αλλά δεν στερούνται στοργής και σχέσης με τη μαμά τους...

Μην είσαι και τόσο σίγουρη καλή μου...

[kinkajoujou]

δεν ειναι ο θηλασμος απλα νιωθω πως του στερω κατι απο μενα!!

 

Ναι, ίσως της στερείς την αγάπη σου και τη μητρική στοργή, με το να σκέφτεσαι έτσι. Με το να μην μπορέσεις να τη θηλάσεις δεν σημαίνει ότι τελειώνει και η μεταξύ σας σχέση. Το βλέπεις λίγο μονοδιάστατα. Όταν αποθηλάσει η μεγάλη, θα σταματήσεις να την αγαπάς; Θα νιώθεις ότι σε ξέχασε; Κανονικά δεν θα πρέπει! Το ίδιο ισχύει και για το μωρό. Ξεκόλλα από το θηλασμό και δες πώς θα έρθεις εσύ πρώτα πιο κοντά στο μωρό σου. Όσο εσύ υποσυνείδητα το διώχνεις από κοντά σου, τόσο κι αυτό θα προτιμά άλλους.

 

Μην είσαι και τόσο σίγουρη καλή μου...

 

Εννοώ ότι το ένα δεν αποκλείει το άλλο.

[AFRODITH]

κοριτσακι μου λυπαμαι παρα πολυ !!!

μαζι περασαμε τον θυπασμο στην εγκυμοσυνη ,μαζι την γεννα ,πραγματικα σε νιωθω σε οτικαι αν εχεις πει .

καταλαβαινω αυτο που λες οτι νιωθεις οτι στερισες για την δουλεια κατι σημαντικο απο το μικρο μωρακι ....κατι που η μεγαλη ακομα απολαμβανει ....

ΔΕΝ φταις εσυ κοριτσακι μου ,καποιες φορες η ζωη δεν μας ερχετε οπως θελουμε και μας φερνει απο την αλλη πλευρα .

γιατι δεν νοικιαζεις ενα νοκοκομειακο θηλαστρο τουλαχιστον να δεινεις το δικο σου γαλα ?μεενα νοσοκομειακο σιγουρα θα βγαλεις και ειναι πιο φθηνο απο τις σκονες .

[kounelitsa]

γιατι δεν νοικιαζεις ενα νοκοκομειακο θηλαστρο τουλαχιστον να δεινεις το δικο σου γαλα ?μεενα νοσοκομειακο σιγουρα θα βγαλεις και ειναι πιο φθηνο απο τις σκονες .

 

 

H καλύτερη συμβουλή που θα μπορούσαμε να δώσουμε! Μα πώς δεν το σκέφτηκα πρώτη???:mrgreen:

[teddy-tedi]

κοριτσακι μου λυπαμαι παρα πολυ !!!

μαζι περασαμε τον θυπασμο στην εγκυμοσυνη ,μαζι την γεννα ,πραγματικα σε νιωθω σε οτικαι αν εχεις πει .

καταλαβαινω αυτο που λες οτι νιωθεις οτι στερισες για την δουλεια κατι σημαντικο απο το μικρο μωρακι ....κατι που η μεγαλη ακομα απολαμβανει ....

ΔΕΝ φταις εσυ κοριτσακι μου ,καποιες φορες η ζωη δεν μας ερχετε οπως θελουμε και μας φερνει απο την αλλη πλευρα .

γιατι δεν νοικιαζεις ενα νοκοκομειακο θηλαστρο τουλαχιστον να δεινεις το δικο σου γαλα ?μεενα νοσοκομειακο σιγουρα θα βγαλεις και ειναι πιο φθηνο απο τις σκονες .

 

AFRODITH καιρο ειχα να σε βρω εδω !!ελπιζω να εισαι καλα και τα παιδακια σου το ιδιο!!το ιδιο ευχομαι σε ολες τις μαμαδες του κοσμου!!ευχαριστω παρα πολυ για τη συμβουλη σου!!απο που τα νοικιαζουμε ομως???

[AFRODITH]

http://www.thilastra.gr/category-193.html

http://www.thilastra.gr/ameda-elite.html

παρε τηλεφωνο .

[teddy-tedi]

υπαρχει πιθανοτητα να μην της αρεσει το γαλα μου??οταν της στο σταζω στο στομα ξυνιζει το μουτρακι της!!

[KonstantinaDimitris]

υπαρχει πιθανοτητα να μην της αρεσει το γαλα μου??οταν της στο σταζω στο στομα ξυνιζει το μουτρακι της!!

 

Μπα ... Απλά έχει μάθει σε άλλη γεύση... Εδώ εγω που του είχα αλλάξει το γάλα ( απο σκόνη σε σκόνη) κάναμε αμάν να το πιει.

[teddy-tedi]

μα δεν θυματε την γευση??πολυ μυστηρια ειναι τα μωρακια τελικα!!

[pax]

teddy-tedi έχεις κάθε δικαίωμα να νιώθεις όπως νιώθεις, και δεν χρειάζεται να ντρέπεσαι ούτε να απολογείσαι γι'αυτό.

Καταλαβαίνω ότι το γεγονός ότι το μεγαλύτερο παιδί θηλάζει, περιπλέκει την κατάσταση. Κι εγώ ένιωθα πολύ άσχημα όταν η μικρή είχε δυσκολίες με το θηλασμό στην αρχή, ενώ η μεγάλη θήλαζε κανονικά. Μου φαινόταν σαν αδικία.

 

Η ιδέα με το θήλαστρο είναι πολύ καλή. Έχεις το σημαντικό πλεονέκτημα ότι θηλάζεις ήδη ένα παιδί, οπότε θα σου είναι πιο εύκολο να βγάζεις γάλα και να διατηρήσεις τη γαλουχία. Πιστεύω ότι και ψυχολογικά θα σου κάνει πολύ καλό.

 

Πάντως είναι φυσικό η σχέση με τα δυο παιδιά σου να είναι διαφορετική. Δεν σημαίνει ότι αγαπάς λιγότερο το ένα.

[Lucy]

κλαμα και υστεριες!!ειχα αποτυχη δεν με ηθελε πια!!!

 

ολοι μου λενε οτι αγαπω περοσσοτερο την μεγαλη γιατι την θηλαζω και πως δεν με νοιαζει το μωρο και του πεταω το μπουκαλι!!!και εγω απαντω οτι η μικρη με ξεχασε!

 

η μεγαλη δεν εχει αρρωστησει ποτε η μικρη ειναι διαρκως με μια ιωση!!

 

και απο οικονομικο θεμα βραστα πολλα λευτα σε αυτην την ρημαδοσκονη!!και επειτα ψυχολογηκα το παιδι το πρωτο το νιωθω πιο κοντα..

 

ο τροπος που με χαιδευει με κοιταει και που μου εχει απολυτη εμπιστοσυνη και αφοσιωση ενω η μικρη δεν με πολυθελει παροολο που πολυ συχνα κοιμαμαι μαζι της ετσι απλα να την νοιωσω πιο κοντα..να με ζεστανει,να την μοιριζω να την σφιγκω!!και το χαζο ολων 8 μηνων σκατουλη και θελει τον μπαμπα και μονο τον μπαμπα!

ισως σας εχω μπερδεψει ισως σας φαινομαι απλα μια πολυ εγωιστρια μαμα,ομως η αληθεια ειναι αυτη..ο θηλασμος δενει τοσο πολυ την μητερα με το παιδι και το παιδι με την μητερα και χτιζει ενα δεσμο απολυτης ζεστασιας και αγαπης..που τιποτα αλλο δεν μπορει να σου το δωσει αυτο το συναισθημα!!

συγνωμη για το μεγαλο ποστ!!σηγνωμη αν το εχω βαλει σε λαθος σημειο!!

 

Πιστεύω ότι όλα αυτά προέρχονται από τη δική σου στενοχώρια και τις δικές σου ας πουμε "ενοχές" που δεν κατάφερες να θηλάσεις τη μικρή όσο θα ήθελες.

 

Προφανώς και το παιδί δεν σε ξέχασε, προφανώς και το αν αρρωσταίνει η όχι δεν έχει να κάνει μόνο με τον θηλασμό, προφανώς και το δέσιμο δεν εξαρτάται μόνο από το θηλασμό.

 

Πρόσεξε εσύ πως την αντιμετωπίζεις τη μικρή.Αν βγάλεις από το μυαλό σου ότι δεν θήλασε όσο θα ήθελες (πάει αυτό-τελείωσε και δεν αλλάζει), θα δεις την κατάσταση με με άλλο μάτι.

[katerina2]

Κάθε μωρό είναι διαφορετικό όπως όλοι οι άνθρωποι ενήλικες ή όχι.

Η γυναίκα όταν γίνεται πρώτη φορά μητέρα, υιοθετεί κάποιους κώδικες επικοινωνίας και επαφής με το μωρό της οδηγημένη από τα σημάδια και τις ιδιαιτερότητες του συγκεκριμένου μωρού. Κάποιες (όπως εγώ) είμαστε λίγο κολληματίες. Δυσκολευόμαστε να προσαρμοστούμε σε νέες καταστάσεις, έχουμε σταγανά στο μυαλό μας και μας είναι δύσκολο να τα σπάσουμε. Έτσι, όταν πια έχουμε καταφέρει να νιώσουμε η μαμά του μωρού, πιστεύουμε ότι ο ρόλος της μαμάς είναι ειδικά αυτός, είναι συγκεκριμένος και έχει εντελώς προβλέψιμες πια απαιτήσεις και προϋποθέσεις.

Μετά έρχεται το δεύτερο μωρό και πάνω που πιστεύαμε ότι έχουμε βρει τι ακριβώς σημαίνει να είσαι μαμά, τελικά στην πορεία διαπιστώνουμε ότι τώρα είμαστε μαμά ενός άλλου μωρού, εντελώς διαφορετικού, με άλλες ανάγκες, άλλους κώδικες επικοινωνίας, ανάγκες για άλλα είδη επαφής κλπ. Σε κάποιες (όπως σε μένα, το ντουβάρι) παίρνει λίγο παραπάνω χρόνο να βρουν τις κατάλληλες ισορροπίες και τρόπους. Σε κάποιες άλλες, πιο ευέλικτες, πιο ανοιχτές, που είναι συνηθισμένες να "ακούνε" αυτόν που έχουν απένταντί τους - δίπλα τους, είναι πιο εύκολο και πιο γρήγορο να αποκαταστήσουν ήρεμη και ισορροπημένη σχέση με το μωρό τους.

 

Το πρώτο μου μωρό με βρήκε ντουβάρι. Είχα δυσκολία να επικοινωνήσω μαζί της γιατί είχα στο μυαλό μου διάφορα στερεότυπα. Αυτά δεν τα συνειδητοποιούσα εκείνο τον καιρό. Σιγά σιγά άρχισα να έχω επαφή. Άρχισα να την "ακούω" όταν πια ήταν 10-11 μηνών. Νιώθω ότι στέρησα από το πρώτο μωρό μου κάποιες στιγμές τρυφερότητας και κατανόησης γιατί εγώ δεν ήμουν έτοιμη να γίνω με τον τρόπο που χρειαζόταν εκείνη ούτε τρυφερή, ούτε υπομονετική ούτε άνθρωπος με κατανόηση. Χάρη στην ύπαρξή της όμως διαπλάστηκα με τον καιρό και αφού κατανόησα ότι η μικρούλα μου είναι ένας άνθρωπος του οποίου τις ανάγκες δε μπορώ να καθορίσω εγώ, αλλά είμαι υποχρεωμένη να εξυπηρετήσω.

 

Πάνω που είχα ψιλομάθει τι σημαίνει να είμαι μαμά της Αλεξάνδρας και πίστευα ότι αυτό σημαίνει να είσαι γενικά μαμά, ήρθε ο Φοίβος μου. Άλλος άνθρωπος αυτός, πιο τσαμπουκάς, πιο απαιτητικός για επαφή. Εγώ και πάλι ντουβάρι τον πρώτο καιρό. Ευτυχώς αφέθηκα στο Φοίβο πιο γρήγορα. Άρχισα να τον ακούω (όχι από την πρώτη μέρα), αλλά πιο νωρίς από ό,τι το Αλεξανδράκι μου. Πήγα πιο γρήγορα με τα νερά του ας πούμε.

 

Πιστεύω ότι αυτά τα ταξίδια που έχω κάνει ως μαμά 2 μωρών είναι τα πιο ενδιαφέροντα που έχω κάνει μέχρι σήμερα. Δεν θεωρώ ότι έχουν στεφθεί με απόλυτη επιτυχία, όμως υπήρξαν πολύ εκπαιδευτικά, εξαιρετικά συναρπαστικά, και σίγουρα με έχουν φτάσει ως άνθρωπο σε ένα σημείο που δε φανταζόμουν ότι θα φτάσω. Η ανάγκη για πλήρωση των αναγκών των μωρών μου (που δεν τις κάλυψα και όλες, εννοείται), με έφερε σε επαφή και με τις δικές μου ανάγκες. Και έχω καταλήξει ότι αυτές αγνοούσα και για αυτό πολύ συχνά δε μπορούσα να διακρίνω την ανάγκη του μωρού μου.

Το μήνυμά μου ίσως είναι γενικόλογο. Συγχωρέστε με.

[miriki]

Κατερίνα έχοντας παρακολουθήσει τα ζόρια που τράβαγες όταν είχες το δεύτερο παιδί σου μωρό, θέλω να σου πω ότι είσαι από τις πιο θαρραλέες και ώριμες γυναίκες που έχω συναντήσει εδώ μέσα. Σου βγάζω το καπέλο και ομολογώ ότι σε "ζηλεύω" και λιγάκι για το μεγαλείο της ψυχής σου.

[Lucy]

Το μήνυμά μου ίσως είναι γενικόλογο. Συγχωρέστε με.

 

Μια χαρά είναι το μήνυμά σου και νομίζω ότι αυτό που πρέπει να κρατήσουμε είναι να μην προσπαθούμε να ανταποκριθούμε στα διάφορα στερεότυπα, αλλά στις ανάγκες του κάθε μωρού, δεδομένων και των συνθηκών που επικρατούν τη δεδομένη χρονική στιγμή...

[alex1979]

Να σου πω και για τα δικά μου τα παιδάκια. Το πρώτο το θήλασα 10 μήνες, ήταν υπέροχη εμπειρία, αλλά αδυναμία μεγάλη έχει στον μπαμπά του από μωρό που ήταν! Αντίθετα η μπέμπα δε θηλάζει, πίνει μητρικό με το μπιμπερό. Η αδυναμία που μου έχει δεν περιγράφεται, υπάρχουν φορές που δεν μπορώ να την ταίσω γιατί συνέχεια σταματάει για να μου κάνει γελάκια και χαρούλες! Μη συγκρίνεις λοιπόν τα παιδάκια σου, καθένα είναι μοναδικό! Μην αφήνεις τις ενοχές που άδικα -κατά τη γνώμη μου - έχεις να επηρεάζουν τη σχέση σου με το μωρό σου!

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Eμενα παλι μου την δινει να γραφετε για αδυναμιες στα παιδια σας ....

[katerina2]

Κατερίνα έχοντας παρακολουθήσει τα ζόρια που τράβαγες όταν είχες το δεύτερο παιδί σου μωρό, θέλω να σου πω ότι είσαι από τις πιο θαρραλέες και ώριμες γυναίκες που έχω συναντήσει εδώ μέσα. Σου βγάζω το καπέλο και ομολογώ ότι σε "ζηλεύω" και λιγάκι για το μεγαλείο της ψυχής σου.

 

Ε καλά τώρα...... Δεν υπάρχει τίποτα για να "ζηλέψεις". Αν μπορούσαν να σου απαντήσουν τα παιδιά μου (4μισι σχεδόν η Αλεξάνδρα- κάτι θα έχει να σου πει, 20 μηνών ο Φοίβος) θα σου έλεγαν πολλά παράπονα.

Εκείνα δεν ξέρουν όμως πόσο πιο χάλια άνθρωπος ήμουν πριν έρθουν αυτά στη ζωή μου.

[alex1979]

Eμενα παλι μου την δινει να γραφετε για αδυναμιες στα παιδια σας ....

 

Μιλάμε για αδυναμίες που τα παιδιά έχουν στη μαμά ή στον μπαμπά!!! Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αγαπάνε περισσότερο τον ένα ή τον άλλο γονιό!

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Μιλάμε για αδυναμίες που τα παιδιά έχουν στη μαμά ή στον μπαμπά!!! Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αγαπάνε περισσότερο τον ένα ή τον άλλο γονιό!

 

ζητω συγνωμη τοτε για την παρανοηση.

[jucca]

Δεν ξέρω σίγουρα αν ο θηλασμός είναι αυτός που μας έχει δέσει ή το ότι είμαστε σχεδόν συνέχεια μαζί αλλά είναι ο μεγάλος μου έρωτας(ο μπαμπάς μας περισεύει ,είναι απλά αυτός που φέρνει το φαΐ σπίτι).

 

Δεν έχω δεύτερο μωρό αλλά σίγουρα δεν θα μου άρεσε να αισθάνομαι ότι το μωρό μου δεν με θέλει όσο κάποιον άλλο έστω και αν αυτός είναι ο πατέρας του.QUOTE]

 

Πες μου ότι κάνεις 100% πλάκα στα παραπάνω!

[magdoulini]

δεν θηλασα,αλλα εχω μια υπεροχα δεμενη και τρυφερη σχεση με τον γιο μου που δεν την αλλαζω για τιποτε στον κοσμο...αλλοιμονο να περιμενουμε να θηλασουμε για να δεθουμε με τα παιδια μας! δεν λεω,θειο δωρο ο θηλασμος,οντως μπορει να φερνει πιο κοντα μητερα και μωρο,αλλα οχι οτι το δεσιμο αυτο επιτυγχανεται μονο μεσω του θηλασμου...

πραγματικα περιμενα να διαβασω εντελως διαφορετικο περιεχομενο οταν ειδα τον τιτλο του τοπικ σου,κατι σε πιο τρυφερο και οχι οτι απετυχες επειδη η κορη σου συνιθησε το μπιμπερο και κοιταει την ευκολια της,που σημαινει οχι στηθος,δεν περιμενα να διαβασω οτι μια μητερα αισθανεται οτι εχασε τον παραδεισο οταν σταματησε να θηλαζει η οτι το αγγιγμα της μεγαλης της κορης ειναι μοναδικο επειδη δεθηκαν με τον θηλασμο,οταν σε αγγιζει η μικρη σου κορη δεν αισθανεσαι δηλαδη το ιδιο??ξεχωριζεις τα παιδια σου με βασει πιο θηλαζει και πιο οχι και αυτο δεν εχει σχεση με την αγαπη(για να μην μου απαντησεις οτι τα αγαπας το ιδιο,σιγουρα τα αγαπας)...τα παιδια καταλαβαινουν και αντιλαμβανονται τα παντα να ξερεις...το καλυτερο δωρο ειναι ο θηλασμος,σεβομαι την επιθυμια σου να θηλασεις και τα δυο σου παιδια για οσο διαστημα εσυ επιθυμεις,αλλα ξαναδιαβασε σε παρακαλω τι γραφεις και θα τολμησω να πω, αποθηλασε τελειως ωστε να αρχισεις να αντιμετωπιζεις και τα δυο σου παιδακια το ιδιο...καμμια φορα ο υπερβολικος ζηλος για κατι,μας κανει να χανουμε την ουσια,να χανουμε πολυτιμες στιγμες,που δυστυχως δεν γυρνανε πισω για να τις ζησουμε αργοτερα

[KonstantinaDimitris]

Δεν έχω δεύτερο μωρό αλλά σίγουρα δεν θα μου άρεσε να αισθάνομαι ότι το μωρό μου δεν με θέλει όσο κάποιον άλλο έστω και αν αυτός είναι ο πατέρας του.QUOTE]

 

Πες μου ότι κάνεις 100% πλάκα στα παραπάνω!

 

:razz:

[Mammy in love]

Δεν έχω δεύτερο μωρό αλλά σίγουρα δεν θα μου άρεσε να αισθάνομαι ότι το μωρό μου δεν με θέλει όσο κάποιον άλλο έστω και αν αυτός είναι ο πατέρας του.QUOTE]

 

Πες μου ότι κάνεις 100% πλάκα στα παραπάνω!

 

Όχι 100% αλλά ναι θα με χάλαγε αν ο μικρός μου με απέριπτε.Δεν ξέρω βέβαια αν κατανοείς πως το εννοώ.Τα αισθήματα μου για το παιδί μου εννοείται πως δεν θα άλλαζαν άλλα πραγματικά θα με πλήγωνε αν ο μικρός μου με απέριπτε.Δεν ξέρω γιατί σου φαίνεται τόσο παράλογο...