Το φετίχ της ...τσιμπίδας

[no doubt]

Ο ένας μου γιος που είναι 2 χρονών έχει εδώ και κάποιο διάστημα που για να κοιμηθεί θέλει να έχει μαζί του μια ....τσιμπίδα .

Είδε αρχικά μια τσιμπίδα με την οποία έψηνε ο παππούς το καλοκαίρι (για να πιάνει τα κάρβουνα) και την ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα. Όπου πήγαινε με την τσιμπίδα μαζί. Δεν υπήρχε περίπτωση να του την πάρουμε. Κάποια στιγμή την κρύψαμε, τον έκλαψε το μακαρίτη και την ξέχασε.

Πριν τα Χριστούγεννα ανάψαμε το τζάκι και είδε πάλι την τσιμπίδα, μέγα λάθος μας, το είχαμε ξεχάσει, εμείς εκείνος όχι.

Αφού δεν την άφηνε από τα χέρια του πήγαμε και του αγοράσαμε πλαστική τουλάχιστον να μην χτυπήσει και αυτός και κανένα από τα αδελφάκια του.

Μιλάμε για τρελό έρωτα, φετίχ.... Μπαίνει στην κούνια του και αρχίσει να τσιμπιδιάζει τα κάγκελα, το χέρι του, το πάπλωμα ότι βρει και έτσι κοιμάται.

Τη νύχτα όμως ξυπνάει έντρομος και ουρλιάζει η μπιμπίδα μουυυυυ και μας ανεβάζει την πίεση στα ύψη από την κραυγή του ξαφνικά. ο δίδυμος του δε τρέμει ο ταλαίπωρος.

Ψάχνουμε μέσα στα σκοτάδια τί να κάνουμε;

Εχθές βράδυ την είχε πάει στη γιαγιά και την ξέχασε εκεί.

Έκλαιγε ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ επί 3 ώρες αν είναι δυνατόν για την τσιμπίδα. Ήρθαμε οικογενειακώς σε απόγνωση, όλοι άυπνοι. Τελικά βράχνιασε από το πολύ κλάμα, έκλεισε ο λαιμός του σας λέω και αποφάσισε να κοιμηθεί.

Εννοείται πώς πρωί πρωί πήγαμε να την πάρουμε.

Πώς εξηγείται αυτό το φετίχ;;;;;;;;

Έχει κανένας παρόμοια εμπειρία; και τί κάνατε;

[mmdad]

Ο ένας μου γιος που είναι 2 χρονών έχει εδώ και κάποιο διάστημα που για να κοιμηθεί θέλει να έχει μαζί του μια ....τσιμπίδα .

Είδε αρχικά μια τσιμπίδα με την οποία έψηνε ο παππούς το καλοκαίρι (για να πιάνει τα κάρβουνα) και την ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα. Όπου πήγαινε με την τσιμπίδα μαζί. Δεν υπήρχε περίπτωση να του την πάρουμε. Κάποια στιγμή την κρύψαμε, τον έκλαψε το μακαρίτη και την ξέχασε.

Πριν τα Χριστούγεννα ανάψαμε το τζάκι και είδε πάλι την τσιμπίδα, μέγα λάθος μας, το είχαμε ξεχάσει, εμείς εκείνος όχι.

Αφού δεν την άφηνε από τα χέρια του πήγαμε και του αγοράσαμε πλαστική τουλάχιστον να μην χτυπήσει και αυτός και κανένα από τα αδελφάκια του.

Μιλάμε για τρελό έρωτα, φετίχ.... Μπαίνει στην κούνια του και αρχίσει να τσιμπιδιάζει τα κάγκελα, το χέρι του, το πάπλωμα ότι βρει και έτσι κοιμάται.

Τη νύχτα όμως ξυπνάει έντρομος και ουρλιάζει η μπιμπίδα μουυυυυ και μας ανεβάζει την πίεση στα ύψη από την κραυγή του ξαφνικά. ο δίδυμος του δε τρέμει ο ταλαίπωρος.

Ψάχνουμε μέσα στα σκοτάδια τί να κάνουμε;

Εχθές βράδυ την είχε πάει στη γιαγιά και την ξέχασε εκεί.

Έκλαιγε ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ επί 3 ώρες αν είναι δυνατόν για την τσιμπίδα. Ήρθαμε οικογενειακώς σε απόγνωση, όλοι άυπνοι. Τελικά βράχνιασε από το πολύ κλάμα, έκλεισε ο λαιμός του σας λέω και αποφάσισε να κοιμηθεί.

Εννοείται πώς πρωί πρωί πήγαμε να την πάρουμε.

Πώς εξηγείται αυτό το φετίχ;;;;;;;;

Έχει κανένας παρόμοια εμπειρία; και τί κάνατε;

 

Τσιμπιδα οχι αλλα εγω ειχα τον "μπουμπουκο", ενα κουκλακι που του ειχα κανει τα μαλλια ραστα και το ειχα παντα μαζι μου. Το πειρα και στο πανεπιστημιο και τωρα βρισκεται σε περιοπτη θεση στο πατρικο μου. Φυσικα και δεν μπορουσα να κοιμηθω χωρις αυτο. Η θεια μου ακομη και τωρα (σχεδον 40 χρονια μετα) θυμαται οτι ενα βραυ τραβαγε τους καναπεδες για να τον βρει (δεν νομιζω οτι με ξαναφιλοξενησαν)

[no doubt]

Τσιμπιδα οχι αλλα εγω ειχα τον "μπουμπουκο", ενα κουκλακι που του ειχα κανει τα μαλλια ραστα και το ειχα παντα μαζι μου. Το πειρα και στο πανεπιστημιο και τωρα βρισκεται σε περιοπτη θεση στο πατρικο μου. Φυσικα και δεν μπορουσα να κοιμηθω χωρις αυτο. Η θεια μου ακομη και τωρα (σχεδον 40 χρονια μετα) θυμαται οτι ενα βραυ τραβαγε τους καναπεδες για να τον βρει (δεν νομιζω οτι με ξαναφιλοξενησαν)

Να είχε ένα αρκουδάκι, ένα κουνελάκι κάτι νορμάλ το καταλαβαίνω πολλά παιδάκι κάτι έχουν αλλά ....τσιμπίδα;;;;;;

Μήπως το παιδί μου είναι παράξενο; Τί να πω. Με προβληματίζει.

[mmdad]

Ε το τι μπορει να τους κολλησει που να το ξερουμε? Ο μικρος μου περνει τα βιβλια μου..

[no doubt]

Απλά φοβάμαι μην τραυματιστει. Πλαστική είναι αλλά δεν παύει να είναι τσιμπίδα.

[Niki81]

Μωρε ας κοιμοταν ο δικος μου και ας μου ζηταγε και κομπρεσερ...

[Thaumataki]

Χαριτωμένο το βρίσκω. Αλλά θα το φοβόμουν μη χτυπήσει....

[MarcoPolo]

Kατα καιρους και ο δικος μου τραβαει τετοιες εμμονες με διαφορα και θελει να κοιμαται οπωσδηποτε μαζι τους. Δεινοσαυρους μπουλοντοζες μεγαλες τερατα στο κρεββατι του φτυαρι παιδικο και ακομα δεν ξερω τι με περιμενει.

 

Μεσο ορο η καθε εμμονη ξεπερνιεται με την επομενη ανα δυο με 3 μηνες. Αν δεν ειναι επικινδυνη μην σε ανησυχει.

[no doubt]

Καλά τα αυτοκινητάκια που μαζεύω κάθε πρωί από τα κρεβάτια απλά δεν υπάρχουν χαχααα. Απορώ πώς κοιμούνται πάνω τους και δεν τρυπιούνται.

Τί άλλο θα δουν τα μάτια μας; Άραγε;

[chatzico]

Μωρέ ας πήγαινε νωρίς για ύπνο και ας έπαιρνε μαζί της ένα μαγκάλι κάρβουνα........

[MarcoPolo]

Καλα και ο δικος μου σχεδον 3 χρονων κατι μηνες εχει που κοιμαται σαν ανθρωπος φτου μην τον ματιασω. Και τωρα που το σκεφτομαι απο τοτε που αρχισε να κουβαλαει πραγματα στο κρεββατι αρχισε να κοιμαται καλα. Αλλα συνεπεσε και το τελειωμα του βγαλσιματος των δοντιων .

[no doubt]

:lol::lol::lol::lol::lol:

πολλές "καμένες" μαζευτήκαμε.

Ο άλλος δίδυμος για να κοιμηθεί ακόμα με ξεμαλλιάζει και ο μεγάλος μου ξύνει το χέρι μέσα από το μανίκι που με τρελαίνει, με εκνευρίζει απίστευτα.

Από αυτή την άποψη καλύτερη η τσιμπίδα, έχετε δίκαιο.

[miamama]

και που είσαι ακόμα...κάποια στιγμή κάτι άλλο θα θέλει!!ενώ ποτέ 2 1/2 χρόνια δεν ήθελε τίποτα η δική μου,ξεκίνησε ανά διαστήματα να κολλάει με διάφορα...την μίνυ της,μια κουβέρτα που είχα πλέξει για το καρότσι,ένα αυτοκινητάκι,τα παραμύθια της,το μαξιλαράκι της, το παιχνίδι τηλέφωνο μέχρι κι έναν κατάλογο scrapbooking ήθελε για παρέα!! κάθε λίγο αλλάζουμε!!

την τσιμπίδα και τα μάτια σου,μην την χάσετε.

[chatzico]

και που είσαι ακόμα...κάποια στιγμή κάτι άλλο θα θέλει!!ενώ ποτέ 2 1/2 χρόνια δεν ήθελε τίποτα η δική μου,ξεκίνησε ανά διαστήματα να κολλάει με διάφορα...την μίνυ της,μια κουβέρτα που είχα πλέξει για το καρότσι,ένα αυτοκινητάκι,τα παραμύθια της,το μαξιλαράκι της, το παιχνίδι τηλέφωνο μέχρι κι έναν κατάλογο scrapbooking ήθελε για παρέα!! κάθε λίγο αλλάζουμε!!

την τσιμπίδα και τα μάτια σου,μην την χάσετε.

:razz::razz::razz::razz::razz::razz::razz::razz:

[melina_g]

Είσαι τυχερή που θέλει την τσιμπίδα! Ο ανηψιός μου (τώρα είναι 20 χρονών) στην ηλικία του δικού σου είχε φάει κόλλημα με το.... τουμπελέκι μου! Αναγκαστήκαμε και του το δώσαμε και μου πήραν άλλο οι γονείς μου για να μπορώ να πηγαίνω στο ωδείο και να μελετάω στο σπίτι γιατί έμενε μερόνυχτα ξύπνιος κλαίγοντας όταν δεν είχε το συγκεκριμένο τουμπελέκι. Και όχι απλά κοιμόταν μαζί του αλλα για να κοιμηθεί το βάραγε κιόλας...

Τώρα που είναι 20 είναι ένας φυσιολογικός ενήλικας βέβαια. Οπότε μην αγχώνεσαι.

Ο δικός μου κοιμάται με ένα σκύλο, μια αγελάδα, ένα χταπόδι, ένα καβούρι, ένα ελέφαντα, μια σαρανταποδαρούσα και τα τέσσερα πιο αγαπημένα του αυτοκινητάκια. Χωρίς όλα αυτά απλά δεν κοιμάται (βέβαια απορώ πως χωράει στο κρεβάτι ο ίδιος...) και μάλιστα κάθε βράδυ με βάζει να πω καληνύχτα και σε όοοοολα αυτά ξεχωριστά στο καθε ένα. Προχθές μάλιστα με έβαλε να καληνυχτίσω και την κουβέρτα!

[fito]

Όταν ήταν 2 χρονών η κόρη μου είχε ένα αγαπημένο κουκλάκι, τον Κούλη (χα,χα μόνη της τον βάφτισε). Είχαν έρθει οι νονοί της Μ.Σάββατο από την επαρχία για το Πάσχα και τους φιλοξενούσαμε. Καθόμασταν, λοιπόν, το απόγευμα στο μπαλκόνι και μάλλον της έπεσε κάτω χωρίς να το καταλάβει κανείς. Όταν γυρίσαμε από την Ανάσταση και πήγα να την κοιμίσω για να φάμε σαν άνθρωποι, άφαντος ο Κούλης....Ε, το τι έγινε....Η μικρή να σπαράζει, να ψάχνουμε όλοι σαν τρελοί σε όλο το σπίτι, να λέω στον άντρα μου " κάτσε να φας με τους ανθρώπους τους ξελιγώσαμε", αυτοί έχουν τρελή αδυναμία στη μικρή, ούτε να το ακούσουν, κατεβήκαν στο δρόμο και έψαχναν. Ωραία φιλοξενία....Φάγαμε στις 3.00 όταν κοιμήθηκε το παιδί από την εξάντληση. Περάσαμε άλλες 2 μέρες με γκρίνια και κλάματα- ήταν και Πάσχα- και την Τρίτη που άνοιξαν τα μαγαζιά πήγα και της πήρα ένα παρόμοιο κουκλάκι της ίδιας εταιρείας που σιγά σιγά το συνήθισε. Ακόμα το λέμε με τους κουμπάρους και γελάμε τώρα που η κόρη μου είναι 10 χρονών....

Συμβουλή: αν μπορείτε, πάρτε ένα ίδιο αγαπημένο σκατουλάκι και έχετέ το κρυμμένο. Που να το είχα φανταστεί αυτό το δράμα...

[yiannoula]

Εμένα ο γιός μου σε ηλικία περίπου 2,5 χρονών - για να σε παρηγορήσω - κοιμόταν για κανένα τρίμηνο αγκαλιά με ένα πακέτο καλαμάκια!!!!!!

[taz18]

κι εμενα τελευταια κοιμαται πιο ευκολα αν εχει μια πλαστικη μπαλα του μποουλινγκ διπλα του. παιδικη, οχι τα γνωστα κουρσουμια. στην αρχη δεν το εδινα σημασια. χθες μου εκανε πολυ εντυπωση. τον ειχα στο δωματιο με την καγκελοπορτα κλειστη για να μην σουλατσαρει στα αλλα δωματια μπας και κοιμηθει. με τιποτα να μην κοιμαται. του ανοιξα την πορτα τελικα. βγηκε πηρε την μπαλα ξαπλωσε και αποκοιμηθηκε αμεσως.... θα το δοκιμασω και το βραδυ μηπως με αφησει να φυγω απο διπλα του ποτε.....

[joan80]

Εμείς τις τελευταίες μερες, εκτός από το βατραχάκι μας, θελουμε στην κούνια και ένα παμπερς. Οταν πάω να τον αλλάξω, κρατάει ένα στα χέρια και κοιτάει τις φιγούρες που έχει πάνω. Μετα βεβαια δεν υπάρχει περίπτωση να του το πάρεις από τα χέρια, παρα μόνο όταν κοιμηθεί.

 

Παντως για καλό και για κακό θα κρύψω τα σύνεργα του τζακιού!

[kounelitsa]

Βρε κορίτσια ο ξάδερφός μου όταν ήταν μικρός ήθελε να κοιμάται αγκαλιά με τα παπούτσια του! Εκει να δεις χαμός που ήταν και βρώμικα....μόνο ένα συγκεκριμένο ζευγάρι και ήταν και δύσκολες εποχές να πάρεις και δεύτερο ίδιο....

[BENA]

Ο ένας μου γιος που είναι 2 χρονών έχει εδώ και κάποιο διάστημα που για να κοιμηθεί θέλει να έχει μαζί του μια ....τσιμπίδα .

Είδε αρχικά μια τσιμπίδα με την οποία έψηνε ο παππούς το καλοκαίρι (για να πιάνει τα κάρβουνα) και την ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα. Όπου πήγαινε με την τσιμπίδα μαζί. Δεν υπήρχε περίπτωση να του την πάρουμε. Κάποια στιγμή την κρύψαμε, τον έκλαψε το μακαρίτη και την ξέχασε.

Πριν τα Χριστούγεννα ανάψαμε το τζάκι και είδε πάλι την τσιμπίδα, μέγα λάθος μας, το είχαμε ξεχάσει, εμείς εκείνος όχι.

Αφού δεν την άφηνε από τα χέρια του πήγαμε και του αγοράσαμε πλαστική τουλάχιστον να μην χτυπήσει και αυτός και κανένα από τα αδελφάκια του.

Μιλάμε για τρελό έρωτα, φετίχ.... Μπαίνει στην κούνια του και αρχίσει να τσιμπιδιάζει τα κάγκελα, το χέρι του, το πάπλωμα ότι βρει και έτσι κοιμάται.

Τη νύχτα όμως ξυπνάει έντρομος και ουρλιάζει η μπιμπίδα μουυυυυ και μας ανεβάζει την πίεση στα ύψη από την κραυγή του ξαφνικά. ο δίδυμος του δε τρέμει ο ταλαίπωρος.

Ψάχνουμε μέσα στα σκοτάδια τί να κάνουμε;

Εχθές βράδυ την είχε πάει στη γιαγιά και την ξέχασε εκεί.

Έκλαιγε ΑΣΤΑΜΑΤΗΤΑ επί 3 ώρες αν είναι δυνατόν για την τσιμπίδα. Ήρθαμε οικογενειακώς σε απόγνωση, όλοι άυπνοι. Τελικά βράχνιασε από το πολύ κλάμα, έκλεισε ο λαιμός του σας λέω και αποφάσισε να κοιμηθεί.

Εννοείται πώς πρωί πρωί πήγαμε να την πάρουμε.

Πώς εξηγείται αυτό το φετίχ;;;;;;;;

Έχει κανένας παρόμοια εμπειρία; και τί κάνατε;

 

ο γιος μου (2,5 χρ) απ'οταν γεννηθηκε ειχε κολλημα με μια αλεπουδιτσα απο την ΙΚΕΑ οπου πηγαινε και η αλεπου μαζι, μεχρι που μια μερα την χασαμε.... μας εσωσε μια συμφορουμιτισσα (η goblin) που την ειχε αχρησιμοποιητη και μας την εστειλε την επομενη μερα.... η καινουργια ομως δεν ειχε την γλυκα της παλιας..... εκλαψε εκλαψε εκλαψε,μετα "εχασε" και την πιπιλα του (χιχιχιχι βρηκα ευκαιρια η κακουργα:mrgreen:) και μετα απο μια εβδομαδα που δυσκολευοταν να κοιμηθει -δεν εκλαιγε πια,απλα δεν μπορουσε να κοιμηθει) τα ξεχασε και τα δυο. και την αλεπου και την πιπιλα...... βεβαια κατα διαστηματα "φιλοξενουμε" διαφορους στο κρεββατι του (αυτοκινητακι-οδοντοβουρτσα-ποτηρι- αυγογδαρτη!!- τον τομας το τραινακι στην μεγαλη του εκδοση.) αλλα ειναι περιστασιακοι φιλοξενουμενοι... μην αγχεσαι απλα προσπαθησε να την εξαφανισεις μολις ξυπνησει το πρωι (τυπου "τωρα που εισα ξυπνιος δεν την χρειαζεσαι") και σιγα σιγα θα ξεκολλησει..... αν παρ'ολα αυτα αποτυχεις εχω να σου στειλω κ εγω μια πλαστικη τσιμπιδα για την συλλογη σας :mrgreen::mrgreen::mrgreen::mrgreen::mrgreen:

[no doubt]

Καλά μιλάμε γέλασα πάρα πολύ με τα ...βίτσια των παιδιών σας.

Άβυσσος η ψυχή τους.

Έχουμε και δεύτερη τσιμπίδα αλλά οι άλλοι δύο πάνε και την κρύβουν και ούτε αυτή βρίσκαμε. Ο μικρός, όταν τον ρωτάμε που την έβαλε, μας λέει την πήρε το νιάου.

Δεν καταλαβαίνουν τί βρίσκει σε αυτήν την τσιμπίδα και προσπαθούν να του την παίρνουν και αυτός δεν τη δίνει με τίποτα. όλη την μέρα και τη νύχτα με την τσιμπίδα αγκαλιά. Βέβαια μας εξυπηρετεί κιόλας. Αν δεν μπορούμε να πιάσουμε κάτι παίρνει δράση με την τσιμπίδα και το φτάνει!

[Ellemphriem]

Ναι κλασσικα εχουμε και εμεις φετιχ. Ενα μικρο πλαστικο Νεμο (το ψαρι απο την ταινια) που ομως ειναι μικρο σαν ρεβυθι και το οποιο ΧΑΝΕΤΑΙ συνεχεια. Οταν χαθει γινεται της επαναστασης του 21.....κλαμμα σαν να την σακατευουν στο ξυλο.....'ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΖΕΔΑΚΙ ΜΟΥΥΥΥΥ?!' και φυσικα μου εχει γινει και εμενα εμμονη το ρημαδι γιατι αν χαθει παει ο υπνος μου........ κοιματε με αυτο στο χερι και με το καλημερα ψαχνει να το βρει......

[fistikaki]

ΚΛΑΙΩ

[Ellemphriem]

ΚΛΑΙΩ

 

Με τι με τα χαλια μας?

 

Που εισαι εσυ ?........