οι νηπιαγωγοι "πετανε" το μπαλακι στους γονεις

[apo+mpempa]

Ο γιος μου παει σε ολοημερο νηπιαγωγειο, μπορω να πω ότι ειναι ζωηρος αλλό ειναι καλό παιδι. Απο την αρχη που ξεκινησαμε στο νηπιο και οι δυο δασκαλες του , και σχεδον καθε μεσημερι, μου λενε ότι ειναι ΠΟΛΥ ζωηρός, πηδαει απο τα τραπεζακια, τον βαζουν τιμωρια αλλα αυτος αδιαφορει, δλδ καθεται στην τιμωρια αλλα μετα κανει παλι τα ιδια. Να σας πω οτι στο νηπιο υπαρχουν και 3 παιδακια (βασικα ειναι γυφτακια, δεν θελω να ειμαι ρατσιστρια αλλα δεν ξερω πως αλλιως να σας το πω, ουτε στον μικρο εχουμε πει κατι), που ειναι εκτος οριων.Ο μικρος μου λεει για περιστατικά που γινονται στο σχολειο, τα 3 αυτα παιδακια ειναι τα πιο ζωηρα! Το προβλημα μου ειναι οτι ΚΑΘΕ μεσημερι η δασκαλα μου λεει, παλι ζωηρος ηταν σημερα, να του μιλατε στο σπιτι, να μην του κανετε τα χατηρια, να του κοψετε βολτες.....

και ρωταω εγω η μανα..... αυτες φαινεται οτι δεν μπορουν να τα κανουν κουμαντο, εγω πρεπει να συνεχιζω με "τιμωριες" στο σπιτι? ετσι όμως ο μικρος θα ειναι μεχρι τις 4 στο σχολειο, με οποιες τιμωριες και μετα στο σπιτι παλι με τιμωριες, ετσι δεν θα ειναι χειροτερα την αλλη μερα? στο σπιτι ειναι ζωηρος βεβαια, και μπαινει τιμωρια αν κανει κατι κακο, δεν τον λυπαμαι, αλλα δεν μου καθεται καλα να του πω: "δεν ησουν καλο παιδι στο σχολειο, δεν θα παμε βολτα". Εννοειτε οτι του μιλαω, προσπαθω να μου πει τι κανουν στο σχολειο, πως τα περναει και μου λεει ότι βαριεται, οτι κανουν όλο τα ιδια τραγουδακια, οτι αυτος θελει να παιξει με playmobil (που δεν εχουν στο σχολειο!), γιατί πηδατε απο τα τραπεζακια? - ετσι κανει ο Ραφαηλ (ενα απο τα 3 παιδακια)

 

Σας παρακαλω πειτε μου την γνωμη σας, και αν μπορει και καμια νηπιαγωγος να μου απαντησει, να δω και την δικια της αποψη. Πρεπει να κανω μια συζητηση και με την δικια μας νηπιαγωγο. .. αλλα τι να της πω? οτι πιστευω οτι δεν κανει καλα την δουλεια της? δεν θελω....

Να σας πω ακομα ότι περυσι στο προνηπιο, που το εκανε στον παιδικο, ειχαν μια δασκαλα που ειχε 24 παιδακια, τα κρατουσε 5 ώρες (9με 2), όλα ζωηρα και όμως τα 5-6 παιδακια που εχουμε ακομα επαφες λενε ότι ηταν καλυτερη απο τις φετινες τους δασκάλες! τους ειχε βαλει σε ταξη!

[emmaki]

Ο γιος μου παει σε ολοημερο νηπιαγωγειο, μπορω να πω ότι ειναι ζωηρος αλλό ειναι καλό παιδι. Απο την αρχη που ξεκινησαμε στο νηπιο και οι δυο δασκαλες του , και σχεδον καθε μεσημερι, μου λενε ότι ειναι ΠΟΛΥ ζωηρός, πηδαει απο τα τραπεζακια, τον βαζουν τιμωρια αλλα αυτος αδιαφορει, δλδ καθεται στην τιμωρια αλλα μετα κανει παλι τα ιδια. Να σας πω οτι στο νηπιο υπαρχουν και 3 παιδακια (βασικα ειναι γυφτακια, δεν θελω να ειμαι ρατσιστρια αλλα δεν ξερω πως αλλιως να σας το πω, ουτε στον μικρο εχουμε πει κατι), που ειναι εκτος οριων.Ο μικρος μου λεει για περιστατικά που γινονται στο σχολειο, τα 3 αυτα παιδακια ειναι τα πιο ζωηρα! Το προβλημα μου ειναι οτι ΚΑΘΕ μεσημερι η δασκαλα μου λεει, παλι ζωηρος ηταν σημερα, να του μιλατε στο σπιτι, να μην του κανετε τα χατηρια, να του κοψετε βολτες.....

και ρωταω εγω η μανα..... αυτες φαινεται οτι δεν μπορουν να τα κανουν κουμαντο, εγω πρεπει να συνεχιζω με "τιμωριες" στο σπιτι? ετσι όμως ο μικρος θα ειναι μεχρι τις 4 στο σχολειο, με οποιες τιμωριες και μετα στο σπιτι παλι με τιμωριες, ετσι δεν θα ειναι χειροτερα την αλλη μερα? στο σπιτι ειναι ζωηρος βεβαια, και μπαινει τιμωρια αν κανει κατι κακο, δεν τον λυπαμαι, αλλα δεν μου καθεται καλα να του πω: "δεν ησουν καλο παιδι στο σχολειο, δεν θα παμε βολτα". Εννοειτε οτι του μιλαω, προσπαθω να μου πει τι κανουν στο σχολειο, πως τα περναει και μου λεει ότι βαριεται, οτι κανουν όλο τα ιδια τραγουδακια, οτι αυτος θελει να παιξει με playmobil (που δεν εχουν στο σχολειο!), γιατί πηδατε απο τα τραπεζακια? - ετσι κανει ο Ραφαηλ (ενα απο τα 3 παιδακια)

 

Σας παρακαλω πειτε μου την γνωμη σας, και αν μπορει και καμια νηπιαγωγος να μου απαντησει, να δω και την δικια της αποψη. Πρεπει να κανω μια συζητηση και με την δικια μας νηπιαγωγο. .. αλλα τι να της πω? οτι πιστευω οτι δεν κανει καλα την δουλεια της? δεν θελω....

Να σας πω ακομα ότι περυσι στο προνηπιο, που το εκανε στον παιδικο, ειχαν μια δασκαλα που ειχε 24 παιδακια, τα κρατουσε 5 ώρες (9με 2), όλα ζωηρα και όμως τα 5-6 παιδακια που εχουμε ακομα επαφες λενε ότι ηταν καλυτερη απο τις φετινες τους δασκάλες! τους ειχε βαλει σε ταξη!

 

Κοίτα, σίγουρα, στις ώρες που είναι το παιδί στο σχολείο δεν μπορούν να μπουν τα κατάλληλα όρια.

Χρειάζεται συνεργασία με την οικογένεια.

Χρειάζεται και στο σπίτι να μπαίνουν όρια και χρειάζεται στο σπίτι να μάθει το παιδί ότι δεν συμπεριφερόμαστε όπως θέλουμε, αλλά σε κάθε χώρο υπάρχουν συγκεκριμένοι κανόνες.

Ακόμα και το ότι κάτι το έκανε κάποιο άλλο παιδί και ο δικός σου ακολούθησε, πρέπει να μάθει να μην το κάνει..... Πρέπει να μάθει να κρίνει μόνος του ποια συμπεριφορά θα πρέπει να ακολουθήσει και ποιά όχι.

Το ότι τα άλλα 3 παιδιά είναι "γυφτάκια" (τσιγκανάκια ή ρομ είναι η σωστή ορολογία) δεν παίζει κανένα ρόλο. Θα μπορούσαν να είναι και τα παιδιά του γιατρού ή του εφοριακού ή του ψαρ'α ή του μπακάλη....

 

Οι νηπιαγωγοί καλά κάνουν και ζητούν βοήθεια/συνεργασία....

Επ΄σιης, μην συγκρίνει παιδικό σταθμό με νηπιαγωγείο.

Στον παιδικό δεν υπάρχει πάντα εκπαιδυετικό πρόγραμμα, ενώ στο νηπιαγωγείο υπάρχει υποχρέωση να ακολουθείται εκπαιδευτικό πρόγραμμα! Και πίστεψε με, όταν υπάρχει έστω και ένα παιδί που δεν μπαίνει σε όρια και πηδάει από τραπέζι σε τραπέζι (με την επισήμανση ότι αυτό είναι πολύ επικίνδυνο για τη σωματική ακεραιότητα του παιδιού, γιατί σκέψου εσύ η ίδια τι θα κάνεις αν πέσει και χτυπήσει...σίγουρα δεν θα πεις ήταν μια κακιά στιγμή, αλλά θα πεις τι έκανε η δασκάλα!) είναι π΄ροβλημα για τη συνοχή της τάξης και για τη δουλειά που γίνεται....

[apo+mpempa]

Σε ευχαριστώ για την διορθωση, τσιγκανακια ειναι αλλα την ωρα που εγραφα κολλησα.....

Να ζητησει βοηθεια, δεν λεω, και φυσικα του λεω οτι δεν ειναι σωστο να πηδαμε απο τα τραπεζακια, ουτε στο σπιτι πηδαει, γιατι το κανει μονο στο σχολειο? Το κανει γιατι αυτο βλεπει, γιατι η μαμα του Ραφηλ δεν ενδιαφερεται αν το κανει ο γιος της (η νηπιαγωγος το λεει αυτο, οτι δεν βρισκει ανταποκρινση απο εκεινη την πλευρα) Πως να του δωσω να καταλαβει οτι δεν κανουμε ότι κανει ο αλλος? Με το δικιο της η δασκαλα αγχωνεται για να μην χτυπύσουν, την καταλαβαινω, προσπαθω να εξηγησω στον δικο μου τους κανονες αλλα δεν ειναι δουλεια και της δασκαλας αυτη?

[mmdad]

Και εμεις ειχαμε προβληματα με την συμπεριφορα του περισυ. Βεβαια εμας ξεκιναγαν απο το οτι δεν μπορουσε να επικοινωνισει γιατι δεν ηξερε την γλωσσα. Αυτο που εκανα ηταν να τον ρωταω ποως περασε, αν εκανε καποια αταξια και να του λεω οτι δεν πρεπει να κανει αταξιες και να πειραζει τα παιδακια κτλ. Φυσικα δεν μπορουσα να τον μαλωσω γιατι χτυπησε το συμμαθητη του αλλα πειραζει και τον μικρο οποτε τον μαλωνω για αυτο τον λογο. Παντως ειναι και λιγο θεμα εκπαιδευτικου γιατι δεν νομιζω οτι ξαφνικα φετος ηρεμησε (τουλαχιστον μεχρι τωρα) σιγουρα επικοινωνει καλυτερα γιατι εμαθε καπως την γλωσσα αλλα και δασκαλα του φετος ειναι του στυλ "τα αγορια ειναι πιο ατακτα". Παντως τον χωρισαν και απο τον κολλητο του που τον επιρεαζε και θετικα (εκτελουσε τις εντολες της δασκαλας γιατι εβλεπε τον φιλο του να το κανει) αλλα και αρνητικα μια και κατα τη δασκαλα το αλλο παιδακι ειναι πιο ζωηρο και ο δικος μας εβρισκε ευκιαρια και ξεσηκωνε τα "κολαπ"

[μπουρμπουλιθρα]

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΕΝΟΣ ΣΤΑΜΑΤΑΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΑ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ..Εγώ αυτόν τον κανόνα έχω και το ΚΔΑΠ όπου εργάζομαι,όπου ως επι τω πλείστω έχω Αλβανάκια,,Αρμενάκια , Ελληνάκια ,και Μουσουλμανάκια Ελληνάκια και φέτος έχω 2 ζουζούνια(Ελληνάκια) που έρχονται για να ξεσπάσουν.'Οντως είναι διαφορετικά ο παιδικός σταθμός και διαφορετικά στο νηπιαγωγείο .Αλλά κατα τη ταπεινή μου άποψη τα υπερκινητικά ή διασπασματικά ή απλώς τα ζωηρά ή τα έξυπνα παιδιά που βαριούνται ευκολα και γρήγορα,θέλουν ένα super full σε δραστηριότητες πρόγραμμα για να μην ανέβουν στα τραπέζια,για να μήν ασχοληθούνε με τη ζωγραφιά του διπλανού για να μην τσιρίζουν χωρίς λόγοκλπ........κλπ........κλπ.......... μόνο και μόνο για να τους δώσουμε περισότερη σημασία.Αυτά τα παιδιά χρειάζονται την αγάπη μας και την υπομονή μας και στο σχολείο και στο σπίτι.Με τίποτα μη συνεχιστεί η τιμωρία στο σπίτι επειδή δεν έκατσε (σούζα)στο σχολείο αλλα ούτε και να λέμε στη δασκάλα μάλωσέ το αν δεν κάθεται καλά, έχεις το ελεύθερο απο μένα -κι'αυτό το έχω ακούσει- ή να κόβουμε δραστηριότητες.Η((( τιμώρία))) πρέπει να είναι άμεση εκείνη τη στιγμή και όχι μετά απο ώρες η μέρες.πχ.δεν θα δείς τηλεόραση γιατι χτύπησες τον Γιάννη σχολείο και με έκανες ρεζίλι....ή δέν θα πάς στο παρτυ το Σάββατο γιατι μου έβγαλες τη γλώσσα.Η((( τιμωρία))) θα πρέπει να είναι η συζήτηση εκείνη την ώρα για να μπορεί να συνδέσει το παιδί την αιτία με το αποτέλεσμα.Να το βάλουμε στη θέση του άλλου θα του άρεσε να το χτυπήσουν στη κοιλιά-γι'αυτό η ελευθερία του ενός σταματά εκεί που αρχίζει η ελυθερία του άλλου-αυτό όμως θέλει πολύ δουλειά από όλες τις πλευρές αλλά κυρίως από την οικογένεια ,ας μη κοροιδευόμαστε το πιό υσχυρό πρότυπο είναι οι γονείς.Κατά τη γνώμη μου μίλα με τη δασκάλα και μην είσαι επιθετική ,πές της οτι την ευχαριστείς που δεν τον μαλώνει αλλά θέλετε από κοινού να βρείτε μία φόρμα συμπεριφοράς για τους λόγους που βαριέται το παιδί και ακολουθεί τις κακές συμπεριφορές,αλλά να είσαι ειλικρινής και ελπίζω να έχεις πέσει σε ευαίσθητο άνθρωπο πάνω απο όλα.

[emmaki]

Σε ευχαριστώ για την διορθωση, τσιγκανακια ειναι αλλα την ωρα που εγραφα κολλησα.....

Να ζητησει βοηθεια, δεν λεω, και φυσικα του λεω οτι δεν ειναι σωστο να πηδαμε απο τα τραπεζακια, ουτε στο σπιτι πηδαει, γιατι το κανει μονο στο σχολειο? Το κανει γιατι αυτο βλεπει, γιατι η μαμα του Ραφηλ δεν ενδιαφερεται αν το κανει ο γιος της (η νηπιαγωγος το λεει αυτο, οτι δεν βρισκει ανταποκρινση απο εκεινη την πλευρα) Πως να του δωσω να καταλαβει οτι δεν κανουμε ότι κανει ο αλλος? Με το δικιο της η δασκαλα αγχωνεται για να μην χτυπύσουν, την καταλαβαινω, προσπαθω να εξηγησω στον δικο μου τους κανονες αλλα δεν ειναι δουλεια και της δασκαλας αυτη?

 

Δεν είναι ΜΟΝΟ δουλειά της δασκάλς να το εξηγήσει αυτό στο παιδί σου.

Η δασκάλα θα εξηγήσει τους κανόνες σε όλη την τάξη και απο εκεί και πέρα οι κανόνες πρέπει να σουλετούν και στο σπίτι.

Η δασκάλα έχει να κάνει δουλειά και με τα υπόλοιπα παιδιά. Δεν μπορεί εκ των πραγμάτων να κάτσει με το ένα ή τα 2 διασπαστικά (αν δεν αρέσει ο όρος βάελ το ζωηρά) παιδιά και να εξηγεί συνέχεια τι πρέπει να κάνουν και τι δεν πρέπει. Θα το πει 1, θα το πει 2....μετά στέρηση/τιμωρία/time out και "αναφορά" στη μαμά για να δουλέψει και εκείνη τους κανόνες στο σπίτι.

Πρακτικά, βάλτον κάτω και μίλα του! Πιπίλησε του το μυαλό.... Να του γίνουν βίωμα οι κανόνες....Να πράττει χωρίς να χρειάζεται να σκέφτεται... Να μάθει ότι δεν κάνουμε ό,τι κάνουν οι άλλοι, αλλά κάνουμε υατό που είναι σωστό... Δεν ανεβάινουμε στα τραπέζια γιατί μπορεί να πέσουμε, γιατί μπορεί να χτυπήσουμε, γιατί εκεί πάνω τρώμε και δεν κάνει να το ερώνουμε με τα παπούτσια, γιατί μπορεί να σπάσει το τραπέζι και δεν θα έχουμε πού να καθίσουμε μετά....Αν το κάνουν άλλα παιδιά, τους το λέμε ότι δεν είναι σωστό...κλπ κλπ κλπ

Πλύση εγκεφάλου....

[ΑΡΙΑΔΝΗ]

Καλησπέρα και από μένα...Διαβάζοντας το θέμα σου θυμήθηκα κάπως την περσινή μου εμπειρία και μου βγήκε μια ανάγκη να γράψω...αν κι εμένα ο γιος μου είναι μικρότερος, 3.5, πέρσι 2,5 , σε μεταβρεφικό τμήμα. Θυμήθηκα απλά πώς ένιωθα και εγώ και ο σύζυγός μου όταν η δασκάλα μας έλεγε το "ΠΟΛΥ ζωηρός". Φυσικά ένιωθα άσχημα και είχα άγχος πως θα πήγαινε την επόμενη μέρα...Να σημειώσω πως ήταν η δεύτερη χρονιά του γιου μου σε παιδικό, η πρώτη σε άλλον παιδικό με ΚΑΝΕΝΑ απολύτως πρόβλημα προσαρμογής (αν και 18 μηνών θα πουν μερικοί "δεν καταλαβαίνουν τόσο μικρά", ωστόσο υπήρχαν βρέφη που έκλαιγαν και ήθελα το χρόνο προσαρμογής τους ). Τέλος πάντων... από τη μία η αλλαγή παιδικού, από την άλλη κάτι που εμένα προσωπικά δεν μου άρεσε και ίσως άθελά μου μετέδωσα στον μικρό , ίσως και η ηλικιακή φάση που περνούσε (του "όχι") :η περσινή χρονιά ξεκίνησε με αντίδραση από τη μεριά του και κλάμα. Λοιπόν, μετά άρχισαν αυτά τα "πολύ ζωηρός"- δεν είχα ακούσει ΤΙΠΟΤΑ θετικό. Επειδή τυχαίνει να είμαι και η ίδια εκπαιδευτικός (στη δευτεροβάθμια) το ερώτημα που έθετα κάθε φορά "τι εννοείτε, τι ακριβώς έκανε;" , διότι και από τα ΑΣΕΠο-διαβάσματά μου θυμόμουν αυτό:σκοπός δεν είναι να χαρακτηρίζουμε το παιδί(σημειωτέον :μπροστά στο παιδί και με έντονο ύφος!) αλλά να εστιάζουμε στις πράξεις και να δώσουμε και στον γονιό να καταλάβει την ακριβή συμπεριφορά του. Το αποκορύφωμα για μένα ήταν όταν η δασκάλα αφού της έθεσα το ερώτημα "τι έκανε" (ως τότε η απάντηση ήταν γενικά "δεν ακούει" μου αποκάλυψε πως "δεν καθόταν στο χαλάκι να ακούσει σχετικά με την 17 Νοέμβρη" - εκεί λοιπόν χαλάρωσα και είπα μέσα μου: " Ο.κ.!Είναι 2,5 , και κατά τη γνώμη μου είναι πολύ φυσιολογικό να αρνηθεί κάποια στιγμή να καθήσει σε ένα σημείο" -αποφάσισα να μην ξαναρωτήσω τίποτα σχετικά με το πώς πάει. Δεν ξέρω αν ήταν τυχαίο :μετά από λίγο άρχισα να ακούω για πρώτη φορά θετικά σχόλια. Ξέχασα να πω και πως υπήρχε και μια δεύτερη δασκάλα από την οποία άκουγα πως όλα είναι μια χαρά- μου ανέφερε όταν ήταν επιθετικός με κάποιο παιδάκι (και την ευχαριστούσα για την ενημέρωση) αλλά και για ο, τι θετικό έκανε (συμμετοχή, κάτι χαριτωμένο κ.τ.λ.). Πού καταλήγω :

 

μετράει πολύ ο τρόπος που θα σου πουν κάτι :κακά τα ψέματα δεν είναι ευχάριστο να ακούς κάτι άσχημο για το παιδί σου-αν σου πουν έστω και ένα τόσο δα θετικό μαζί με το αρνητικό πρώτον δεν σου κόβονται τόσο εύκολα τα φτερά αλλά και δημιουργείται η προϋπόθεση για κλίμα συνεργασίας. (και το θετικό της όλης υπόθεσης: στην περσινή δασκάλα οφείλω και την δική μου ευαισθητοποιήση απέναντι στους γονείς:θα προσέξω πολύ περισσότερο το ΠΩΣ θα πω τους πω κάτι)

 

κατα τ'αλλα συμφωνώ πως και στο σπίτι πρέπει να υπάρχει μία σταθερότητα σχετικά με τις συνέπειες "κακών " πράξεων. "Ναι" και στη στέρηση βόλτας ή άλλων προνομίων αλλά λόγω παραπτώματος στο σπίτι , όχι λόγω συμβάντος στον παιδικό.

 

Επίσης "ναι " στο "δεν μπορεί να φταίει μόνο το παιδί μου", αλλά να μην ρίχνουμε και τις ευθύνες αποκλειστικά στα άλλα παιδιά- διαφορετικά άυριο μεθάυριο δεν θα μάθουν να αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις δικές τους πράξεις, εστω και αν αναλογικά ίσως είναι λιγότερο σοβαρές ή όχι "η πηγή του κακού"(αυτό το βλέπω συχνά στο γυμνάσιο "αυτός το ξεκίνησε, κυρία" και το θεωρώ βασικό να μάθουν να παραδέχονται αλλά και να επιλέγουν συνειδητά να μην ανταποκρίνονται σε "κακά" ερεθίσματα).

 

Ελπίζω να βοήθησα κάπως αν και μιλάμε για διαφορετικές ηλικίες...

[ΑΡΙΑΔΝΗ]

ξέχασα: Φέτος με άλλη δασκάλα, πολύ πιο ήρεμη και γλυκιά , έχει και πολύ διάθεση ο γιος μου και είναι επίσης πιο ήρεμος- όχι πως δεν θα υπάρξουν και στιγμές ένταση ή άρνησης.

Και στο ερώτημά σου: ναι, κουβέντα με τις δασκάλες εφόσον βλέπεις πως υπάρχει καλή διάθεση. Γνώμη μου: ρώτα ανοιχτά αν μόνος ο γιος σου φέρεται έτσι, διευκρίνισε πως εννούν τη τιμωρία στο σπίτι, σε συνάρτηση με τη συμπεριφορά του στον παιδικό ή ανεξάρτητα; Διότι πιστεύεις αυτό και αυτό...Ανοιχτή κουβέντα δίχως να κρύβεις προβληματισμούς ούτε να προσβάλεις βέβαια αυτές ή να επικρίνεις τη δουλειατους Και χαλάρωσε και λίγο ως προς το τί θα σκεφτούν για σένα ή το το παιδί (δηλ. πες στο ευατό σου : ξέρω πώς είναι το παιδί μου στο σπίτι, είμαι υπέυθυνη για το τί θα του διδάξω και κρίνω εγώ ως σημαντικό να μάθει -στο σχολείο όμως είναι οι δασκάλες υπέυθυνες για το πώς θα χειριστούν τις διάφορες καταστάσεις).

[marandnik]

Ο δικός μου γιος που είναι φέτος στα νήπια είναι ένα φυσιολογικό 5χρονο αγόρι με τις σκανδαλιές του, με τη ζωηράδα του και με την τρυφερότητά του.

 

Ενώ η συμπεριφορά του στο σπίτι μας είναι η ίδια, η συμπεριφορά του στο σχολείο έχει κάνει στροφή 180 μοιρών.

 

Στο προνήπιο που το έκανε σε παιδικό σταθμό, οι κοπέλες μου έκαναν παράπονα ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ και έβγαζε ένα μεγάλο μέρος της ώρας τιμωρία στην καρέκλα.

 

Στα νήπια οι νηπιαγωγοί του μου λένε ότι παρακολουθεί το μάθημα με ενδιαφέρον, είναι υπάκουος με μια φυσιολογική αναμενώμενη ζωηράδα. Τιμωρία δεν πήγε ποτέ....

 

Στα προνήπια δεν ήθελε να πάει το πρωί στον παιδικό.

Στα νήπια ξυπνάει το πρωί χαρούμενος και ετοιμάζεται για το "σχολείο".

 

Στα προνήπια οι βρεφονηπιοκόμοι προσπαθούσαν να τον συνετίσουν με τιμωρίες.

Στα νήπια οι νηπιαγωγοί του δεν χρειάστηκε να καταφύγουν σε τιμωρία γιατί φροντίζουν να δίνουν στα παιδιά θετική ενίσχυση και επιβράβευση.

 

Η δική μου η άποψη είναι ότι φυσικά και είναι θέμα του εκπαιδευτικού να κρατήσει τους μαθητές του σε τάξη. Επίσης, όταν κάτι πάει στραβά καλό είναι να κάνει πρώτα ο ίδιος την αυτοκριτική του και όχι να ρίχνει ευθύνες σε 5χρονα.

 

Ο γονιός εφόσον δεν είναι παρών στα περιστατικά δεν μπορεί να κάνει και πολλά πράγματα πέραν από το να επισημάνει κάποια πράγματα στο παιδί του. Αλλά σαφώς έχει πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα η συμπεριφορά του εκπαιδευτικού στο περιβάλλον του σχολείου και τη στιγμή της αταξίας από την παρέμβαση του γονιού εκ των υστέρων και στο περιβάλλον του σπιτιού.

 

Επίσης, έχοντας πτυχίο καθηγητικής σχολής κι εγώ και έχοντας διαβάσει αρκετά για τη διδακτική και την παιδαγωγική, πάντα ο εκπαιδευτικός είναι αυτός που οφείλει να κερδίζει το ενδιαφέρον και την προσοχή των μαθητών του και όχι οι μαθητές αυτοί που οφείλουν να του τα παρέχουν χωρίς καθόλου προϋποθέσεις.

Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για 5χρονα...

[ΑΡΙΑΔΝΗ]

ήμουν παράλληλα στο facebook και πήγα να κάνω like

[jannis]

Στο σπίτι πως είναι?

Σε ακούει?

Πέρσι δηλαδή άκουγε και φέτος δεν ακούει?

Το "να του κόψετε τις βόλτες" και το "να μην του κάνετε τα χατήρια" είναι ζωηρός... μου ακούγετε κάπως κουφό.

Σαν μαμα πρέπει να προσπαθήσεις να βοηθήσεις το παιδί να αποκτήσει αυτοέλεγχο, μαζί με αυτό έρχεται η πειθαρχία. Δηλαδή εγώ θα επικεντρωνόμουν σε αυτά που κάνει στο σπίτι και όχι να τον τιμωρώ γενικά και αόριστα γιατί ήταν ζωηρός. Θα μπορούσες από την νηπιαγωγό να ζητάς να σου αναφέρει συγκεκριμένα γεγονότα και συμπεριφορές κάθε φορά που συμβαίνουν και αυτά να τα συζητάς.

 

Αλλά νομίζω ότι οι κανόνες της τάξης μπαίνουν στην τάξη και αυτό δεν συμβαίνει στα νήπια, συμβαίνεις από πολύ μικρά όταν πάνε παιδικό. Τα δικά μου παιδιά από 2 χρονών είχαν στην τάξη ζωγραφιά με τους κανόνες! Από 3 χρονών είχαν "καρέκλα της σκέψης". Στο νήπιο τα κρατάνε τιμωρία μέσα το διάλειμα αν κάνουν κάτι χονδρό.

 

Επίσης γενικά μου φαίνεται παράξενο αν ενα παιδί ακούει σπίτι να κανει χαλασμό στο σχολείο (το αντίθετο είναι πιο συνιθισμένο, αφού στο σπίτι τα παιδιά χαλαρώνουν και το περιβάλλον δεν είναι δομημένο).

[jannis]

Η δική μου η άποψη είναι ότι φυσικά και είναι θέμα του εκπαιδευτικού να κρατήσει τους μαθητές του σε τάξη. Επίσης, όταν κάτι πάει στραβά καλό είναι να κάνει πρώτα ο ίδιος την αυτοκριτική του και όχι να ρίχνει ευθύνες σε 5χρονα.

 

Ο γονιός εφόσον δεν είναι παρών στα περιστατικά δεν μπορεί να κάνει και πολλά πράγματα πέραν από το να επισημάνει κάποια πράγματα στο παιδί του. Αλλά σαφώς έχει πολύ μεγαλύτερη βαρύτητα η συμπεριφορά του εκπαιδευτικού στο περιβάλλον του σχολείου και τη στιγμή της αταξίας από την παρέμβαση του γονιού εκ των υστέρων και στο περιβάλλον του σπιτιού.

 

Επίσης, έχοντας πτυχίο καθηγητικής σχολής κι εγώ και έχοντας διαβάσει αρκετά για τη διδακτική και την παιδαγωγική, πάντα ο εκπαιδευτικός είναι αυτός που οφείλει να κερδίζει το ενδιαφέρον και την προσοχή των μαθητών του και όχι οι μαθητές αυτοί που οφείλουν να του τα παρέχουν χωρίς καθόλου προϋποθέσεις.

Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για 5χρονα...

 

Συμφωνώ.

Χωρίς να είναι κακό όμως να μιλήσει η εκπαιδευτικός στους γονείς και να ζητήσει συνεργασία για κοινή αντιμετώπιση κάποιων συμπεριφορών (φτάνει να μην ρίχνει τις ευθύνες αποκλειστικά στους γονείς).

[Morchelina]

Εγώ είχα ακριβώς το αντίθετο πρόβλημα στα νήπια. Επειδή είχα δει τη συμπεριφορά του στον παιδικό ότι δεν ακολουθούσε πάντα το πρόγραμμα, δηλ. διαβάζανε παραμύθι και ο δικός μου έπαιζε, το είχα επισημάνει στις νηπιαγωγούς να τον μην τον αφήνουν να κάνει τα δικά του. Πάντα μου έλεγαν ότι είναι μια χαρά, δεν υπάρχει πρόβλημα, κλπ, στις 2 τάξεις προνήπια-νήπια.

 

Ε, στο δημοτικό στην αρχή φάνηκε έντονα το πρόβλημα και ήταν συνέχεια τιμωρία όρθιος να κοιτάει την κρεμάστρα. Έκανε το αεροπλανάκι ξαπλωμένος στην καρέκλα, διέκοπτε συνέχεια με ότι θυμόταν και προσπαθούσε πάντα να κάνει τη δασκάλα να γελάσει. Και φυσικά αυτή η συμπεριφορά επηρεάζει και τη διαδικασία μάθησης. Θέλω να καταλήξω ότι αργά ή γρήγορα το παιδί πρέπει να μάθει τους κανόνες της τάξης. Σε κάποια παιδιά παίρνει λίγο περισσότερο χρόνο και θέλει υπομονή αλλά πρέπει να γίνει αν δεν θέλετε να έχετε προβλήματα με τα μαθήματα αργότερα.

[apo+mpempa]

Σας διαβασα πριν μερες αλλα δεν ειχα χρονο να απαντησω....

Βρεθηκαμε σε ενα παιδικο παρτυ το ΣΚ με δυο αλλες μαμαδες απο τον παιδικο και μου ειπαν ότι κι αυτες ειχαν αναλογα προβληματα / οδηγιες απο την δασκαλα. Δεν εγινε μονο με μενα δλδ, ειναι συστημα. Στην μια ειπε να παει το παιδι της καποια εξωσχολικη δραστηριοτητα (με ρωτησες αν μπορω? ηταν η απαντηση της μαμας που ειναι κι αυτη δασκαλα και απο οτι καταλαβα δεν κολλαει σε κατι τετοια) . Στην αλλη ειπε να κανουν εξασκηση με το ψαλιδι στο σπιτι.

 

Δεν λεω να μας πει καποια πραγματα, να την βοηθησουμε κι εμεις αλλα εγω την ειχα παρει στραβα γιατι εβαλες "ταμπελες" στον δικο μου, ειναι κουτσομπολης και ψευτης. Κουτσομπολης λεει, γιατι αν την δει να μιλαει με καποιον αλλον γονεα παει και κοιταει. Την πρωτη φορα που μου το ειπε, επαθα ενα σοκ, τα εχασα και δεν ειπα τιποτα, την δευτερη όμως της ειπα: Ακου να δεις, κουτσομπολης ειναι αυτος που θα ακουσει κατι και θα το πει παραεξω, ο Α ειναι περιεργος γιατι απο αυτα που θα ακουσει τα μισα δεν θα τα καταλαβει.

Το ψευτης τωρα.... την Δευτερα παει ο Α σχολειο και λεει " η μαμα μου ειναι με την αδερφη μου στο νοσοκομειο". Ημασταν στο νοσοκομειο με την μικρη απο το Σαββατο και βγηκαμε Δευτερα πρωι. Παω εγω το μεσημερι να τον παρω, μου λεει η δασκαλα:" ησουνα στο νοσοκομειο ή ψεμματα μου ειπε?" Γιατι κυρια μου να σου πει ψεμματα? Τι λογο εχει το παιδι?

 

Για κατι τετοια λοιπόν ότι και να γινοταν ειχα μια περιεργη αντιδραση. Θα προσπαθησω να ειμαι συνεργασιμη μαζι της και δεν θα ανεχτω παρομοιους χαρακτηρισμούς. Με το παιδι φυσικα πεφτει πολύ συζητηση στο σπίτι. Αυτην την εβδομαδα βαλαμε στοχο να μην πηδαμε απο τα καρεκλακια / τραπεζακια!

[emmaki]

Σας διαβασα πριν μερες αλλα δεν ειχα χρονο να απαντησω....

Βρεθηκαμε σε ενα παιδικο παρτυ το ΣΚ με δυο αλλες μαμαδες απο τον παιδικο και μου ειπαν ότι κι αυτες ειχαν αναλογα προβληματα / οδηγιες απο την δασκαλα. Δεν εγινε μονο με μενα δλδ, ειναι συστημα. Στην μια ειπε να παει το παιδι της καποια εξωσχολικη δραστηριοτητα (με ρωτησες αν μπορω? ηταν η απαντηση της μαμας που ειναι κι αυτη δασκαλα και απο οτι καταλαβα δεν κολλαει σε κατι τετοια) . Στην αλλη ειπε να κανουν εξασκηση με το ψαλιδι στο σπιτι.

 

 

 

Γιατί θεωρείται κακό που είπε στη μαμά να έχει και άλλες δραστηριότητες; Αν το παιδί είναι πολύ ζωηρό (λέω εγώ τώρα) καλό είναι να βγάζει την ενέργεια του κάπου....Αυτό το "κάπου" δεν είναι απαραίτητο να είναι επί πληρωμή, μπορεί να είναι στην παιδική χαρά 1 ώρα την ημέρα...να τρέξει, να τσιρίξει, να σκαρφαλώσει και να ηρεμήσει...

Επίσης, γιατί είναι κακό νμα ζητήσει κάποια πράγματα να γόνονται και στο σπίτι για εξάσκηση; Πολλές φορές έχω ζητήσει στο νηπιαγωγείο από τους γονείς να κάνουν κάποια πράγματα στο σπίτι (να κόβουν, να κολλάνε, να μάθουν να πιάνουν το μολύβι, να μάθουν να βάζουν παπούτσια....) ΚΑΙ εκέι έγκειται η συνεργα με το σπίτι.... Δεν προλαβαίνεις στο σχολέιο να τα κάνεις όλα και να τα μάθει όλα το παιδί. Είναι απαραίτητη η δουλειά στο σπίτι (όχι με τη μορφή εργασιών/φωτοτυπιών όπως στο δημοτικό)

[apo+mpempa]

Emmaki το συγκεκριμενο κοριτσακι στο οποιο ειπε η δασκαλα να παει εξωσχολικη δραστηριοτητα ειναι πολύ ντροπαλό, και σιγουρα η δασκαλα εννοουσε κατι σε αθλημα για να κοινωνικοποιηθεί. Το θέμα ειναι ο τροπος της δασκαλας....πες: εγω προτεινω..., αν ειναι ευκολο... , ΟΧΙ να πατε μπαλετο! Οταν μου το λες σαν διαταγη, δεν το δεχομαι.

 

Ειπαμε όμως, εχω γενικοτερα νευρα με την δασκαλα και ισως όλα να τα παιρνω στραβα. Και οι αλλες μανουλες όμως στραβα το πηραν!

[emmaki]

Emmaki το συγκεκριμενο κοριτσακι στο οποιο ειπε η δασκαλα να παει εξωσχολικη δραστηριοτητα ειναι πολύ ντροπαλό, και σιγουρα η δασκαλα εννοουσε κατι σε αθλημα για να κοινωνικοποιηθεί. Το θέμα ειναι ο τροπος της δασκαλας....πες: εγω προτεινω..., αν ειναι ευκολο... , ΟΧΙ να πατε μπαλετο! Οταν μου το λες σαν διαταγη, δεν το δεχομαι.

 

Ειπαμε όμως, εχω γενικοτερα νευρα με την δασκαλα και ισως όλα να τα παιρνω στραβα. Και οι αλλες να μουνουλες όμως στραβα το πηραν!

 

Κοίτα, πρόκειται για κάτι που δεν το άκουσες, αλλά σου το μετέφεραν.

Εγώ από αυτά που μου μεταφέρουν πιστεύω ελάχιστα.

Έτσι, λοιπόν, δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι μια συνάδελφος θα έλεγε "ΠΑΤΕ εκεί"΄σαν διαταγή.... Πολλές φορές αυτό που λέμε πρέπει να το εντάξουμε και τσο γενικό πλαίσιο.... Αν μιλούσανε για το παιδί, και προσπαθούσαν να βρούνε τι να κάνουν για να ανοιχτεί...εκεί μπορεί να ειπώθηκε "πάτε μπαλέτο, βοηθάει"....

Όντως, σε συνεσταλμένα παιδάκια δραστηριότητες όπου έρχονται σε επαφή με άλλα παιδιά και κάνουν πράγματα μαζί με άλλα παιδιά βοηθάει πολύ! Όχι αναγκαστικά μπαλέτο, αλλά ποδόσφαιρο, παιδική χαρά (ναι, και εδώ), οτιδήποτε μπορεί να φέρει σε επαφή τα πιτσιρίκια....

Και ξαναλέω, το σχολείο δεν μπορεί να τα κάνει όλα. Πρέπει να γίνεται δουλειά και από την οικογένεια, είτε πρόκειται για συμπεριφορά, είτε για κανόνες, είτε για δεξιότητες....