"Δεν ξέρω πως να κάνω φίλους"

[Elinaki]

Ο Μιχάλης φέτος πάει πρώτη. Εχω ξανααναφερθεί στο παιδί, είναι λίγο Δρ Τζέκυλ και Μρ. Χάυντ στη συμπεριφορά. Δηλ. ενώ στο σπίτι είναι ζωηρός, απαιτητικός, διεκδικητικός στα παιχνίδια του απέναντι στον αδερφό του, στο σχολείο, στις συναναστροφές του είναι άτολμος, κλειστός και κάνει παρέα μόνο με το πιο θαρρετό παιδάκι της τάξης του. Απόψε, την ώρα της καληνύχτας μου εκμυστηρεύτηκε (με το τσιγκέλι τα βγάζω) ότι στο διάλλειμα σήμερα, έπαιζε με τα χώματα και ήρθαν 2-3 παιδιά από μεγαλύτερη τάξη και κουναγαν το σωλήνα του ποτίσματος κάτω απ' τα πόδια του και παραλίγο να πέσει κάτω. Τελικά τους πρόγκηξε κι έφυγαν ένα παιδάκι της Τετάρτης που μένει απεναντί μας. Τον συμβούλεψα να μην ξεμένει μόνος του, να είναι πάντα με το φίλο του και να προσπαθήσει να βρίσκεται μαζί με περισσότερα παιδιά για να μην τους πειράζουν και μου απάντησε ότι κάνει παρέα με τον Αλ. γιατί είναι δυνατός, δεν τον πειράζουν οι άλλοι και νοιώθει σιγουριά μαζί του... Του είπα ότι θα ήταν καλό να είναι μαζί και με τα άλλα παιδιά που κάνουμε παρέα εκτός σχολείου και είναι στην τάξη του και μου απάντησε ότι δεν του δίνουν σημασία... Του ξαναλέω ότι μπορεί να πάει εκείνος κοντά τους και να κάνει ότι κάνουν, κυνηγητό, κρυφτό και τότε μου λεει, ρε μαμά δεν ξέρω πως να κάνω φίλους, είναι δύσκολο γιατί δε με θέλουν, μόνο ο Αλ. με θέλει...

 

Δεν ξέρω πως να το χειριστώ για να τον βοηθήσω να ξεπεράσει την έμφυτη δειλία του και να πατήσει γερά στα πόδια του... Οσο για παρέες έχουμε 4-5 παιδάκια που βλέπουμε συχνά, είτε από σπίτι σε σπίτι για παιχνίδι, είτε έξω σε κούνιες κλπ. με το ένα μάλιστα, που είναι πολύ κοινωνικό και ανοιχτό παιδάκι, είναι στο ίδιο τμήμα και ξέρω ότι πολλές φορές τον έχει τραβήξει να παίξουν μαζί στο διάλλειμα αλλά ο δικός μου δεν πάει...

 

Θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη σας και τις προτάσεις σας...

[Morchelina]

πολλές φορές τον έχει τραβήξει να παίξουν μαζί στο διάλλειμα αλλά ο δικός μου δεν πάει...

 

Θα ήθελα να ακούσω τη γνώμη σας και τις προτάσεις σας...

 

Θα τον πείσεις να πηγαίνει. Μπορείς να μιλήσεις και στο άλλο παιδάκι και στη μαμά του και να τους πεις το πρόβλημα και αν θέλει το αγοράκι να πει και στους άλλους ότι αν δεν παίξουν το δικό σου ούτε αυτός θα παίξει μαζί τους. Δίνουν τόση μεγάλη σημασία στη φιλία τα μικρά και το θεωρούν τιμή να έχουν φίλο και να τον υπερασπίζονται. Κανά δυο φορές χρειάζονται και θα πάρει θάρρος και ο δικός σου. Δώστου μία μπάλα στο σχολείο να κανονίζει το παιχνίδι, όλοι θα μαζευτούν γύρω του να παίξουν. Κάθε αρχή και δύσκολη αλλά είανι πολύ συνηθισμένο.

[Ευάκι]

Υποθέτω πως νομίζει ότι τον θέλουν όταν είναι το επίκεντρο. Ίσως. Εγώ θα έπερνα ένα τηλ. στην γραμμή υποστήριξης. Σίγουρα θα μπορέσουν να σε βοηθήσουν.

[tanya77]

Θα μπορούσες να κάνεις εσύ παρέα με κάποιες μαμάδες από το τμήμα του και να τις καλείς στο σπίτι σας μαζί με τα παιδιά τους. Στο δικό του χώρο θα είναι πιο σίγουρος για τον εαυτό του και εκτός απ αυτό θα έχει να μοιράζεται εξωσχολικές εμπειρίες με τους συμμαθητές του. Επίσης δε χρειάζεται να τον πιέζεις να κάνει φίλους και να τον ρωτάς κάθε μέρα αν έπαιξε με άλλους ή αν καθόταν μόνος του. Θα του προκαλέσει μόνο άγχος και θα αισθάνεται αποτυχημένος αν δεν τα καταφέρνει κάθε φορά. Τέλος μπορείτε να θέσετε καθημερινούς μικρούς στόχους, όπως για παράδειγμα τη μία μέρα να μάθει όλα τα ονόματα των άλλων παιδιών, την άλλη να πει πού ακριβώς κάθονται στην τάξη, την επόμενη να βρει ένα αστείο χαρακτηριστικό για τους άλλους κλπ. Υπομονή και κατανόηση και όλα θα πάνε καλά!

[MY TREASURE]

εγώ θυμάμαι απο τα δικά μου μαθητικά χρονια ένα κοριτσάκι που ήρθε στην τάξη μας (δεν ήταν τα προηγουμενα χρονια). έφερνε στην αρχή τσιχλες ή καραμέλες και χάριζε σε μερικά παιδάκια και έτσι την έκαναν φίλη...έπιανε το κολπο

[kyra]

Το να 'μπαίνουν' σε παρέες είναι ένα ταλέντο που το έχουν έμφυτο τα παιδιά. Νομίζω ότι το παιδάκι σου δεν έχει κανένα πρόβλημα, απλά εγώ δεν θα το καθοδηγούσα τόσο άμεσα. Κατά την ταπεινή μου γνώμη μην του λές τί να κάνει. Θα το βρει μόνο του, μικρό είναι ακόμα. Λέγε του μόνο γενικά πράγματα για τη θέση του ατόμου στην ομάδα, δηλαδή ότι σε μία ομάδα όλοι είναι χρήσιμοι, ότι ο καθένας συμβάλλει όπως μπορεί, ότι σε μία ομάδα πρέπει να σε σέβονται κλπ κλπ κλπ.

Νομίζω ότι έχεις λίγο άγχος για το πώς θα ενταχθεί το παιδί, ξεχνάς όμως ότι τα προβλήματα που εμφανίζουν τα παιδιά στην ηλικία αυτή δεν είναι γι αυτά τόσο σημαντικά, τα ξεπερνάνε γρήγορα, ενώ αν εμείς κολήσουμε, θα κολήσουν κι αυτά.

Εμένα ο γιος μου πήγε πιο αργά φέτος στο νηπιαγωγείο. Την πρώτη εβδομάδα μου είπε: Πάει, φέτος δεν θα έχω κανένα φίλο, δεν με παίζει κανείς.

Κάποια στιγμή από το μυαλό της ανασφαλούς μάνας, που δεν θέλουν το αστέρι της, μου πέρασε να του δώσω συμβουλή. Προτίμησα να μην το κάνω και του είπα ότι είναι ιδέα του, όλοι τον θέλουν, αλλά θα πρέπει να τους δώσει λίγο χρόνο να τον γνωρίσουν καλύτερα.

Δεν μου το έχει αναφέρει ξανά. Νομίζω ότι αν ξεκίναγα να το συζητά μαζί του, θα το συζητούσαμε ακόμα.

 

Επίσης μην ανακατέψεις το άλλο παιδάκι (να του πεις να τον παίζει κλπ κλπ), δεν υπάρχει χειρότερο για ένα παιδί από να πιάνει η μαμά τους φίλους και να τους καθοδηγεί

 

Επίσης μην πλακώσεις την τάξη με δώρα και κεράσματα, περνάει το μήνυμα ότι προσφέρω κάτι για να με έχουν φίλο.

 

Κάνε υπομονή και κάθε παιδί βρίσκει την παρέα που του ταιριάζει. Αν για το δικό σου είναι σημαντικό να κάνει παρέα με δυνατά παιδιά αυτό τον καιρό, σεβάσου του.....

 

Sorry για το κατεβατό...

[miriki]

Συμφωνώ με την kyra. Παρόλα αυτά κάνε μια συζήτηση με τη δασκάλα του παιδιού να σου πει τι έχει προλάβει μέχρι στιγμής να παρατηρήσει κι εκείνη. Ζήτησέ της, αν θέλεις, να σου προτείνει και κανένα δυο παιδιά με τα οποία θεωρεί ότι θα μπορούσε να ταιριάζει ο μικρός σου και προσέγγισε τις μητέρες τους να κάνετε παρέα. Ρώτα και τον ίδιο ποιον συμπαθεί από την τάξη για να τον καλέσετε στο σπίτι σας να παίξουν ή να δώσετε ραντεβού στην παιδική χαρά (ακόμα καλύτερα γιατί είναι λιγότερο προσωπικό για τη μητέρα του άλλου παιδιού, που δε θα χρειαστεί να σας καλέσει κι εκείνη αν δεν μπορεί).

 

 

Μπορείς επίσης να του προτείνεις να βρει ποιος κάθετε μόνος του στο διάλειμμα και να πάει να τον βρει να του κάνει εκείνος παρέα. Όμως κυρίως άκου και μη μιλάς. Άσε να σου πει εκείνος πώς το σκέφτεται και τι θέλει να κάνει.

[MY TREASURE]

Τ

 

 

Επίσης μην πλακώσεις την τάξη με δώρα και κεράσματα, περνάει το μήνυμα ότι προσφέρω κάτι για να με έχουν φίλο.

 

 

ολα στη ζωή ειναι δουναι και λαβειν και επίσης ο σκοπός αγιάζει τα μέσα... προσωπικά δεν το θεωρώ καθόλου κακή ιδέα για μια αρχή

[MY TREASURE]

 

 

Μπορείς επίσης να του προτείνεις να βρει ποιος κάθετε μόνος του στο διάλειμμα και να πάει να τον βρει να του κάνει εκείνος παρέα.

 

και αυτό θέλει λιγη έρευνα... όποιος κάθεται μόνος του δεν ειναι απαραιτητα το ντροπαλο ησυχο παιδακι που απλώς δειλιαζει και μένει μονο...πολλά μπορει να συμβαινουν...

[agentP]

Νομίζω ότι πέρα από το να επιδιώκεις να κάνει παρέα με παιδάκια της τάξης του εκτός σχολείου δεν μπορείς να κάνεις και πολλά πράγματα, δώσε στο παιδί το χρόνο του. Εμένα πέρυσι μέχρι τα Χριστούγεννα, έκανε παρέα μόνο μ΄ένα συμμαθητή του, μ' ελαφρύ πρόβλημα. Γνωρίστηκα και με μια άλλη μαμά και τους κάλεσα στο σπίτι κι έγινε φίλος και με το άλλο παιδάκι. Τώρα έχει τους φίλους του και κάνει παρέα με όλα τ' αγόρια της τάξης.

[stefanakos]

και αυτό θέλει λιγη έρευνα... όποιος κάθεται μόνος του δεν ειναι απαραιτητα το ντροπαλο ησυχο παιδακι που απλώς δειλιαζει και μένει μονο...πολλά μπορει να συμβαινουν...

καλημερα θα ήθελα να προσθεσω μια παρατηρηση και εμενα η κορη μου δεν ειναι και η πιο κοινωνικη στο σχολειο αλλα δεν μου εχει παραπονεθει για κατι παιζει με ολα τα παιδακια το θεμα ειναι αυτο που σχολιαστηκε με τις μητερες. εχω δει στο σχολειο της μικρης οτι υπαρχουν κλικες. απο την πρωτη μερα προσπαθησα να ειμαι φιλικη με ολες αλλα λιγες μου μιλανε. δεν εχει προσπαθησει καποια να με πλησιασει για να γνωριστουμε ολες εχουν τις δικες τους γνωστες. δεν ξερω ισως να φταιω εγω που δεν μπορω να προσεγγισω νεους φιλους. ισως ειναι αρχη ακομα και γνωριστουμε μετα τι να πω ?

[agentP]

απο την πρωτη μερα προσπαθησα να ειμαι φιλικη με ολες αλλα λιγες μου μιλανε. δεν εχει προσπαθησει καποια να με πλησιασει για να γνωριστουμε ολες εχουν τις δικες τους γνωστες. δεν ξερω ισως να φταιω εγω που δεν μπορω να προσεγγισω νεους φιλους. ισως ειναι αρχη ακομα και γνωριστουμε μετα τι να πω ?

Έτσι είναι, είναι όλοι πολύ κουμπωμένοι. Σ' εμάς βοήθησαν πολύ δυο - τρία πάρτυ που έγιναν και πάλι γνωριστήκαμε αυτοί που λέγαμε μια καλημέρα από την αρχή.

[stefanakos]

ναι οντως ειναι δυσκολες οι σχεσεις των ανθρωπων στις μερες μας

[danel]

Eγώ πιστεύω ότι και οι δάσκαλοι μπορούν να βοηθήσουν, για να μην πω ότι κατά κύριο λόγο αυτοί πρέπει να ενώνουν τα παιδιά σε μία παρέα και να "σπάνε" τις κλίκες. Είτε μέσα στην τάξη βάζοντας τα παιδιά να κάθονται κάθε βδομάδα και με άλλον συμμαθητή τους, είτε δίνοντας μία ομαδική εργασία που πρέπει να γίνει και σε κάποιου παιδιού το σπίτι.

 

Εμάς έτσι έκαναν στο δημοτικό οι δάσκαλοι και πράγματι τα παιδιά ήταν όλα μεταξύ τους πολύ ενωμένα. Βέβαια βοηθούσαν και οι γονείς..δεν υπάρχε πάρτυ που να μην είναι καλεσμένα όλα τα παιδιά-και τα 23! Μίλησε στο δάσκαλό του..να βοηθήσει διακριτικά.

[Elinaki]

Κορίτσια, μέσα από την καρδιά μου σας ευχαριστώ που αφιερώσατε λίγα λεπτά να μου γράψετε.

Διάβασα όλα τα ποστ με προσοχή και χάρηκα που είδα διαφορετικές προσεγγίσεις γιατί όλα μου έδωσαν υλικό για σκέψη

 

Είναι αλήθεια ότι έχω αγχος για το θέμα, όσο κι αν προσπαθώ να μην του το δείχνω (μάλλον δεν τα καταφέρνω πολύ καλά). Επίσης, κάνουμε παρέα με ένα παιδάκι της τάξης του, που είναι μαζί από το προνήπιο, καθώς και με άλλα 3 παιδιά από τη δευτέρα και είμαι φίλη με τις μαμάδες τους. Θέλω να πω ότι δεν του λείπει η επαφή με τα γνωστά παιδιά γιατί την έχει και εκτός σχολείου. Είναι παιδί που θέλει το χρόνο του σε όλα, στις παρέες, στον αθλητισμό, στα πάρτι, ξεδιπλώνεται σιγά σιγά, γεγονός που στους γονείς και στα παιδιά που είναι έξω καρδιά και μπαίνουν αμέσως στη παρέα, φαίνεται λίγο περίεργο. Από την άλλη και μένα μου φαίνεται περίεργο το πως ένα παιδί γίνεται γρήγορα φίλος με τα άλλα,γιατί εχω συνηθίσει πιο αργές καταστάσεις. Επιπλέον, ο Μιχ. έχει αναπτύξει στενή σχέση με τον αδελφό του που είναι 1,5 χρονο μικρότερος, καμια φορά μου φαίνεται σα να εξαρτάται από αυτόν, σα να έχει ένα στήριγμα και δεν αποζητά την παρέα συνομιλήκων του. Κι όλα αυτά ενώ πριν ένα χρόνο ακριβώς, λόγω της αφόρητης ζήλειας του και της επιθετικότητας, είχαμε απευθυνθεί στο ΚΨΥ στην Καισαριανή, όπου μας βεβαίωσαν ότι είναι μια φάση που θα περάσει -όπως και έγινε- και όλα βαίνουν καλώς με την ψυχολογία του.

 

Αρα, το κλειδί πιστεύω, βρίσκεται στη συχνότερη επαφή με τους συμμαθητές του. Ευτυχως, αρχίζουν τα πάρτι , θα πάμε σε ένα το Σάβ., σε άλλο την Κυριακή και σχεδιάζουμε ήδη το δικό του για τη γιορτή και τα γενέθλιά του, που θα είναι ανοιχτό για όλα τα παιδιά της τάξης. Κάποια μαμά, νομίζω η kyra, έγραψε ότι όσο λιγότερο το κάνω θέμα τόσο καλύτερα για το παιδί και μάλλον έχει δίκιο. Αν κάτι το μεγαλοποιώ έγω, φορτώνω με άγχος το παιδί και δημιουργώ πρόβλημα εκεί που -ίσως- δεν υπάρχει.

 

Και παλι ευχαριστώ

[Elinaki]

Και θα μιλήσω με τη δασκάλα του, περιμένω μόνο να περάσει κι αυτή η βδομάδα για να έχει μια εικόνα του, γιατί την προηγούμενη ήταν άρρωστος και δεν πήγε καθόλου.

[jannis]

και εγώ συμφωνώ με kyra & miriki

σε αντίστοιχη περίπτωση όταν τα παιδιά μου άλλαξαν περιβάλλον ρώτησα την δασκάλα για τις εντυπώσεις της αλλά είπαμε ότι δεν θα παρέμβει.

Οι δασκάλες μπορούν να προωθούν την συνεργασία και την γνωριμία των παιδιών στην τάξη αλλά τα θέματα παρέας και φίλων είναι θέματα αυτορύθμισης. Πρέπει να δώσουμε την ευκαιρία στα παιδιά να λύσουν μόνα τους αυτά τα θέματα. Μπορείς να τον βοηθήσεις συζητώντας μαζί του αυτά που τον απασχολούν, αλλά να μην τα αντιμετωπίζεις σαν προβλήματα που εσύ πρέπει να λύσεις. Μπορείς να τον βάλεις να σκεφτεί λύσεις ή να του προτείνεις μια ιδέα αλλά να μην του δείξεις ότι έχεις αγχωθεί με αυτό το θέμα. Επίσης να εστιαστείς σε θέματα που να του τονώνουν την αυτοπεποίθηση του. Υπομονή και ψυχραιμία θέλει...

[Elinaki]

Χθες και σήμερα γυρίσε ευδιάθετος απ' το σχολείο, δεν του έκανα καμιά κουβέντα για φίλους και παρέες, από μόνος του μου είπε για διάφορα περιστατικά που γίνονταν στα διαλλειματα που αφορούσαν άλλα παιδιά και συμπέρανα ότι για να τα παρατηρεί και να ακούει κουβέντες μάλλον κοντά τους θα είναι... πάντως είναι χαρούμενος, δε δείχνει να τον απασχολεί κάτι ούτε να είναι αγχωμένος.

Ελπίζω να μην πέφτω έξω !