Zητείται φιλόλογος....

[Sam]

Συγνώμη για το of topic δεν ήξερα που αλλού να το γράψω:oops:

 

Έχω μία απορία για μια λέξη που έχει γίνει πολύ της μόδας τελευταία.

 

Ιθαγενής=Ιθαγένια ή Ιθαγένεια?

 

 

 

Ποιά είναι η ρίζα της λέξης και πως το η γίνεται ι ή ει ?

 

Ευχαριστώ

[Eleftheria]

ιθαγενής

-ής, -ές επίθ. πρόσωπο καταγόμενο από την ίδια χώρα, όπου μόνιμα κατοικεί, ντόπιος

 

[<αρχ. ιθαγενής < ιθύς (= αληθινός) + γένος]

 

Συνώνυμα: αυτόχθων, γηγενής, επιχώριος

Αντίθετα: αλλοδαπός, αλλογενής, ξένος

 

 

ιθύνω

[<αρχ. ιθύνω < ιθύς (ιων. τύπος του αττ. ευθύς)]

 

ρ. κατευθύνω: ο ναύτης με μόχθους ιθύνων το σκάφος (Σπ. Βασιλειάδης) - είναι ο ιθύνων νους της επιχειρήσεως | κυβερνώ: η ιθύνουσα τάξη | η μτχ. ιθύνοντες ως ουσ., οι κρατούντες, τα πρόσωπα που ρυθμίζουν την τύχη μιας χώρας ή ενός οργανισμού

 

 

 

Ιθαγένεια,

ουσ. η ιδιότητα του ιθαγενούς | ο νομικός δεσμός του πολίτη με το κράτος του

 

 

ps. Από το λεξικό

[Sam]

Eυχαριστώ Eleftheria

τον ορισμό τον γνωρίζω μάλλον δεν το έγραψα σωστά τον κανόνα θέλω.

λέξεις που καταλήγουν σε....μετατρέπονται σε....

δλδ

 

πως μετατρέπεται ο ιθαγενής ή το δεύτερο συνθετικό γένος σε (ει)

 

(έχω κολλήσει σήμερα και αργώ να πάρω στροφές ελπίζω αυτή τη φορά να έχω γράψει σωστά αυτό που ψάχνω)

[Niki81]

Αν και πρωτοδεσμιτισσα...νομιζω ο κανόνας είναι:

Ουσιαστικά προπαροξύτονα (τονιζονται στην προπαραληγουσα) που τελειωνουν σε -εια γραφονται με ει.

πχ ιθαγένεια,οικογένεια,ευγένεια κλπ

[mariazil]

Έτσι νομίζω κι εγώ, αν τα θυμάμαι καλά

[marchalina]

Συχνα στο φορουμ διαβαζω "εχω δικαιο" αντι του γνωστου "εχω δικιο"

Ειναι και τα δυο σωστα; Ειναι καποιο απο τα 2 λαθος; Θα με κατατοπισετε;

Ευχαριστω!

[marchalina]

Κανεις δεν ξερει;;

[depy302]

Δίκαιο

 

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%94%CE%AF%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CE%BF

 

 

 

Δίκαιο ονομάζεται το σύνολο των υποχρεωτικών και εξαναγκαστικών κανόνων οι οποίοι και ρυθμίζουν τις σχέσεις των, στη αυτή κοινωνία δια-βιούντων προσώπων. Επίσης κατ΄ άλλο ορισμό: Δίκαιο είναι η ανθρώπινη θέληση η οποία ρυθμίζει την κοινωνική ζωή κατά τρόπο «ετερόνομο», «επιτακτικό» και «εξαναγκαστικό». Συνεπώς το δίκαιο δεν προέρχεται από την ατομική θέληση των επιμέρους ατόμων αλλά επιβάλλεται εξωτερικά (ετερόνομος ρύθμιση), επιτάσσοντας και καθορίζοντας τι δύναται και τι πρέπει ή τι δεν δύναται και τι δεν πρέπει να πράττουν χωρίς ωστόσο να ζητεί τη συγκατάθεσή τους (επιτακτική ρύθμιση), επιβάλλοντας όμως στους μη συμμορφούμενους προς τους κανόνες του κυρώσεις (εξαναγκασμός). Εκτός των κανόνων δικαίου τη συμπεριφορά των μελών μιας κοινωνίας ρυθμίζουν και οι κανόνες της

Ηθικής και της Εθιμοτυπίας.

 

 

Χρησιμοποιείται σε φράσεις όπως:

• Εσωτερικό δίκαιο

  
  

• Δημόσιο Δίκαιο

  
  

• Ιδιωτικό Δίκαιο

  
  

• Εργατικό Δίκαιο,

  
  

• Γεωργικό Δίκαιο,

  
  

• Βιομηχανικό Δίκαιο,

  
  

• Μεταλλευτικό Δίκαιο

  
  

• Δίκαιο Καταναλωτών.

  
  

• Σ

  υνταγματικό Δίκαιο.

  
  

• Δ

  ιοικητικό Δίκαιο.

  
  

• Ποινικό Δίκαιο.

  
  

• Δικονομικό Δίκαιο:

  
  

• Εκκλησιαστικό Δίκαιο:

  
  

• Δημοσιονομικό Δίκαιο

  
  

• Φορολογικό δίκαιο.

  
  

• Αστικό Δίκαιο:

  
  

• Ενοχικό Δίκαιο,

  
  

• Εμπράγματο Δίκαιο,

  
  

• Οικογενειακό Δίκαιο

  
  

• Κληρονομικό Δίκαιο.

  
  

• Εμπορικό Δίκαιο

  
  

• Δίκαιο αξιογράφων

  
  

• Πτωχευτικό Δίκαιο,

  
  

• Ναυτικό Δίκαιο

  
  

• Ασφαλιστικό Δίκαιο.

  
  

• Διεθνές Δίκαιο

  
  

Αντίθετα, η λέξη "δίκιο" δεν χρησιμοποιείται στα παραπάνω γλωσσικά περιβάλλοντα. Χρησιμοποιείται στην καθομιλουμένη κοινη νεοελληνικη (και ιδίως στον προφορικό λόγο) ως αντίθετο της λέξης "άδικο" π.χ. έχεις δίκιο, έχω άδικο, βρίσκω το δίκιο μου κ.τ.ό.