πρωτη μερα στον βρεφονηπιακο σταθμο

[kourkoumpini]

Δεν ξερω αν εβαλα στο σωστο μερος το θεμα που ανοιξα γιατι ανοιγω ουσιαστικα δυο θεματα, ενα για την ψυχολογια του παιδιου και ενα για του γονιου.

 

Την Τεταρτη ξεκινησαμε προσαρμογη στον βρεφικο σταθμο. Ο δικος μου μεχρι τωρα δεν ειχε μεινει πουθενα χωρις εμας αφου στην αθηνα δεν ειχαμε και κανεναν να τον αφησουμε. στο σταθμο λοιπον εκατσε μια χαρα. ουτε κλαμα, ουτε γκριναι ουτε τιποτα. μες την τρελη χαρα. παω να τον παρω, τον βλεπω να παιζει, να απλωνει χερια, να μην θελει να φυγει.

ΚΑι μου δημιουργηθηαν αναμεικτα συναισθηματα, αν και οταν τον αφησα ολες τις φορες ημουν παρα πολυ ηρεμη. Χαρηκα και ηρεμησα πολυ απο τη μια που εκατσε και του αρεσε. λεμε με τον αντρα μου "οκ, τουλαχιστν δεν θα σκεφτομαστε οτι παει εκει και κλαιει και κακοπερναει κτλ. δεν θα εχουμε το νου μας πισω και για αυτο".

απο την αλλη σκεφτηκα "καλα τοσο χαλια περνουσε με μενα στο σπιτι;" "και αν κανενας το ξεγελαει με παιχνιδια και κουνιες και μου το αρπαξει" (καλα και εγω που παω και τα σκεφτομαι), ζηλεψα και λιγο που δεν ηθελε να φυγει αλλα εντελως στιγμιαια και μου περασε. και μετα δαγκωθηκα απο μεσα μου και ειπα "δεν λες παλι καλα που καθεται; τι θα τον εκανες 1 σεπτεμβρη που ανοιγουν τα σχολεια; εδω παρακαλουσαμε να καθεται".

 

ηθελα να ρωτησω και εσας, πρωτον πως αντιμετωπισε το παιδι σας την πρωτη μερα στο σταθμο και δευτερον πως την αντιμετωπισατε εσεις;

[Ευάκι]

Θα σου πω την αντίδραση του άντρα μου, στην πρώτη μας κόρη. Ο άντρας μου προετοίμαζε τον εαυτό στην περίπτωση που η μικρή κλαίει και σέρνεται στα πατώματα. Όταν όμως η κόρη μας ήταν μια χαρά, όταν ξεμάκρενε το λεωφορείο, ήταν έτοιμος να κλάψει, πήγε φουρτζιόζος στο σπίτι (εγώ να θέλω να δω το λεωφορείο να στρίβει στη γωνία και αντ΄αυτού να τρέχω πίσω του να τον παρηγορήσω) και πρωί πρωί ήπιε ουίσκι που δεν πίνει ποτέ. Πώς σου φαίνεται; Η μικρή δε άρρωστη να θέλει να πάει παιδικό και να είναι απαρηγόρητη. Το παιδάκι σου απλά περναέι καλύτερα στον παιδικό, γιατί περνάει με πιο ενδιαφέρον τρόπους την ώρα του με παιδάκια της ηλικίας του. Βάλε τον εαυτό σου στη θέση του. Μην αγχώνεσαι καθόλου.

[LA LATINA]

πολλα παιδακια που στην αρχη ειναι μια χαρα μετα αρχιζουν να κλαινε

εχω κι εγω τετοιο παιδι ανεξαρτητο, αντε γεια μαμα και τετοια, φετος την πρωτη μερα ειπε γιατι ηρθες τοσο γρηγορα ουτε 5 ωρες δεν εκατσα και εκανα αμαν να τον παρω

καταλαβαινω απολυτα τι λες αλλα να χαιρεσαι που το παιδι σου ειναι ετσι και να παρακαλας ετσι να μεινει γιατι στην κοινωνια που θα βγει θα το βοηθησει πολυ αυτο

[elachl]

και η δικια μου μια χαρα εκατσε εκει..ουτες κλαμα ουτε τιποτα..τωρα εχει κλεισει για αυγουστο και καθε μερα με ρωταει ποτε θα ανοιξει.της ελειψε λεει!

[kourkoumpini]

Παλι καλα που ο συζυγος ειναι αθηνα δηλαδη και γλιτωσαμε τα δραματα. χαχαχα.

 

ισως οταν το μεγαλοποιουμε τελικα το ολο ζητημα να δημιουργουμε προβλημα εκει που δεν υπαρχει.

 

χαιρομαι πραγματικα που καθεται. εννοειται αυτο. αλλα με παρανεξεψαν τα στιγμιαια αντιφατικα συναισθηματα που μου δημιουργηθηκαν. γι' αυτο ρωταω. αν το εχει παθει κι αλλος κοσμος η ειμαι μονη στον πλανητη.

[LA LATINA]

Παλι καλα που ο συζυγος ειναι αθηνα δηλαδη και γλιτωσαμε τα δραματα. χαχαχα.

 

ισως οταν το μεγαλοποιουμε τελικα το ολο ζητημα να δημιουργουμε προβλημα εκει που δεν υπαρχει.

 

χαιρομαι πραγματικα που καθεται. εννοειται αυτο. αλλα με παρανεξεψαν τα στιγμιαια αντιφατικα συναισθηματα που μου δημιουργηθηκαν. γι' αυτο ρωταω. αν το εχει παθει κι αλλος κοσμος η ειμαι μονη στον πλανητη.

 

ναι εννοειται, και οι σκεψεις οι ηλιθιες πχ θα συνηθισει τη δασκαλα τοσες ωρες και θα την αγαπαει πιο πολυ απο μενα (μπουχουχου) και αλλα πολλα!

[kourkoumpini]

Μη μου βαζεις ιδεες, χαχαχα. ευτυχως αυτο με τη δασκαλα και οτι θα την αγαπαει περισσοτερο απο εμενα δεν το εχω, τουλαχιστον ακομα και ελπιζω να μην το αποκτησω.

 

αλλα νομιζω οτι στιγμιαια μου γυρισε περισσοτερο η παλια φοβια οτι θα μου το αρπαξουν. τωρα που το επεξεργαζομαι προς τα εκει τεινω να το αποδωσω περισσοτερο. στο οτι καθισε με αγνωστους ετσι και αυτο μου ηρθε πρωτα σο μυαλο. "δηλαδη καθεται ετσι αμα δει κουνιες και παιδακια; αμα μου το αρπαξει κανενας και το παιε στις κουνιες;"

 

ε μετα στιγμιαια ειπα "με μενα στο σπιτι δεν περναει καλα;"

 

αλλα και εγω τοσο καιρο τον προετοιμαζα, "θα παμε και οι δυο σχολειο, και η μαμα και το μωρο" και εκει στο σχολειο θα ειναι ωραια κτλ...

[AthinaP]

Το παιδί περνάει καλά, αυτό είναι το σημαντικό. Όταν σε κάποιο σταθμό δείχνουν ευαισθησία στις ανάγκες του παιδιού και κάνουν προσαρμογή όπως σε εσάς, υπάρχει και η περίπτωση τα περισσότερα παιδιά να αντιδράσουν καλά, παρά το αντίθετο.

 

Προσωπικά, από ένα σημείο και πέρα δεν έβρισκα τι μπορει να κάνει ένα παιδί άνω του έτους στο σπίτι και να μην πλήξει. Αν ο σταθμός είναι καλός (που πιστεύω ότι πολύ πολύ λίγοι είναι καλοί για αυτές τις ηλικίες), μπορεί να προσφέρει ποικιλία ερεθισμάτων και να κάνει ενδιαφέρουσα τη μέρα. Και δεν είμαι από τις μαμάδες που δεν ασχολούνται με τα παιδιά και περιμένουν να περάσει η μέρα στο σπίτι. Αυτή η ηλικία όμως είναι ιδιαίτερη, γιατί τα παιδιά δεν μπορούν να κάνουν και πολλά ενδιαφέροντα πράγματα στο σπιτι. Αφού γυρίσουν το σπίτι μερικές χιλιάδες φορές, αφού παίξουν με τουβλάκια και βρεφικά παζλ, αφού διαβάσουν μερικά βιβλία με τη μαμά... Δεν ξέρω εγώ πάντως έβλεπα μια δόση βαρεμάρας στο σπίτι, σε αυτές τις ηλικίες.

 

Φαίνεται ότι το παιδί σου βρήκε εκεί μια όμορφη αγκαλιά. Βέβαια πάντα θέλει τις κεραίες μας ανοιχτές, αλλά θα έλεγα ότι προς το παρόν είστε πολύ πολύ τυχεροί, που δεν είστε στη δουλειά να αναρωτιέστε αν περνάει καλά το παιδί.

[patousitsa]

εγω κοριτσια αν και δεν τον εχω στειλει ακομη ηδη εχω αυτες τις φοβιες γιατι οντως αισθανομαι πως στο σπιτι εχουμε βαλτωσει και οι δυο! ειναι 1,5 χρονω και τον τελευταιο καιρο αισθανομαι πως δεν εχω κατι να του προσφερω. σα να βαριομαστε και οι δυο. απλα επειδη δεν εχουμε και παιδακια γενικως φοβαμαι μηπως γενικα δυσκολευτει. αλλα επειτα ακουω και αυτα που ειπε η κοπελα και οντως καταλαβαινω πως τα παιδια εχουνε αναγκη κατι τετοιο. και ισως γεμιζουμε και εμεις τις μπαταριες μας εκεινες τισ ωρες. τι να πω. καλη δυναμη σε ολες μας.

[stafroditi2353]

ξεκινησατε παιδικο απο αυτη τη βδομαδα για προσαρμογη???μπραβοοο!!!!εμεις ξεκιναμε την πεμπτη πρωτη φορα. και ενω μεχρι τωρα περιμενα με ανυπομονησια να αρχισει και ελεγα αντε να παει σχολειο να κανει πραγματα, γιατι νομιζω οτι εχει βαρεθει με την γιαγια, οσο φτανουν οι μερες φοβαμαι και αγωνιω. σκετομαι πως θα παω και θα την αφησω??θα κατσει?θα κλαιει??θα περναει καλα??φοβαμαι μη μου την κλεψουν και αλλα τετοια!!!

[kourkoumpini]

Το παιδί περνάει καλά, αυτό είναι το σημαντικό. Όταν σε κάποιο σταθμό δείχνουν ευαισθησία στις ανάγκες του παιδιού και κάνουν προσαρμογή όπως σε εσάς, υπάρχει και η περίπτωση τα περισσότερα παιδιά να αντιδράσουν καλά, παρά το αντίθετο.

 

Φαίνεται ότι το παιδί σου βρήκε εκεί μια όμορφη αγκαλιά. Βέβαια πάντα θέλει τις κεραίες μας ανοιχτές, αλλά θα έλεγα ότι προς το παρόν είστε πολύ πολύ τυχεροί, που δεν είστε στη δουλειά να αναρωτιέστε αν περνάει καλά το παιδί.

 

Εχεις απολυτο δικιο. ειναι παρα πολυ σημαντικο να το αφηνεις και να μη σκεφτεσαι τοσο εντονα οτι δεν περναει καλα, οτι πιεζεται και οτι εσυ εισαι ανικανοσ να κανεις κατι γι' αυτο. δηλαδη οτι πρεπει να πας στη δουλεια οποε πρπει να το αφησεις κτλ. να εισαι συνεχεια στη δουλεια στην τσιτα.

 

παντα εννοεειται οτι θα το προσεχεις αμα ειναι χαρουενο, αμα προοδευει, αμα ειναι χτυπημενο, κατουρημενο, αμα θελει να παει. αλλα ειναι διαφορετικο να ξερεις οτι το αφηνεις και κλαιει και διαφορετικο οτι το αφηνεις και χαιρεται. σημερα τον πηγα και μολις ειδε την πορτα την εδειχνε για να μπει.

 

ναι βαριουνται. εγω που κανω και τις δουλειες μαζι του και του μιλαω συχεια, και με τα παιχνιδια παω να παιξουμε (δεν τα θελει με τιποτα) και που τον αφηνω να ανοιγοκλεινει τα συρταρια κτλ και παλι πρπει να τον βγαλω βολτα γιατι δεν μπορει, βαριεται, θελει να χαζεψει...

[kourkoumpini]

εγω κοριτσια αν και δεν τον εχω στειλει ακομη ηδη εχω αυτες τις φοβιες γιατι οντως αισθανομαι πως στο σπιτι εχουμε βαλτωσει και οι δυο! ειναι 1,5 χρονω και τον τελευταιο καιρο αισθανομαι πως δεν εχω κατι να του προσφερω. σα να βαριομαστε και οι δυο. απλα επειδη δεν εχουμε και παιδακια γενικως φοβαμαι μηπως γενικα δυσκολευτει. αλλα επειτα ακουω και αυτα που ειπε η κοπελα και οντως καταλαβαινω πως τα παιδια εχουνε αναγκη κατι τετοιο. και ισως γεμιζουμε και εμεις τις μπαταριες μας εκεινες τισ ωρες. τι να πω. καλη δυναμη σε ολες μας.

 

εγω βλεπω οτι οταν βγαιναμε η συναντιομασταν με οικογενεια φιλων με παιδακι συνομιληκο ζχαιρονταν και τα δυο παρα πολυ. "μιλουσαν" μεταξυ τους, επαιζαν, γελουσαν, εδειχναν το ενα το αλλο... γενικα ηθελαν παρεα μεταξυ τους. ισως αυτο να τους εινια αναγκαιο και σημαντικο. δεν ξερω. οτι δυσκολευονται, ε να μην πουμε και ψεματα, δυσκολευονται. εγω τωρα μαι ωρα τον αφηνω και καθεται. αμα ξεκινησει το φουλ ωραριο, να τον ταιζουν, να τον κοιμιζουν αμα χρειαστει δεν ξερωπως θα αντιδρασει. εκει πιστευω θα κανει νουμερα. τωρα το βλεπει σαν παιδικη χαρα απλα.

[kourkoumpini]

ξεκινησατε παιδικο απο αυτη τη βδομαδα για προσαρμογη???μπραβοοο!!!!εμεις ξεκιναμε την πεμπτη πρωτη φορα. και ενω μεχρι τωρα περιμενα με ανυπομονησια να αρχισει και ελεγα αντε να παει σχολειο να κανει πραγματα, γιατι νομιζω οτι εχει βαρεθει με την γιαγια, οσο φτανουν οι μερες φοβαμαι και αγωνιω. σκετομαι πως θα παω και θα την αφησω??θα κατσει?θα κλαιει??θα περναει καλα??φοβαμαι μη μου την κλεψουν και αλλα τετοια!!!

 

ΞΕκινησαμε ξεκινησαμε. αντε και εσεις με το καλο και να μας πεις τα νεα σας. αμα κατσατε, πως περασατε κτλ. την αγωνια δεν τη γλιτωνεις. καλυτερα να το συνειδητοποιησεις εσυ και να μην μεταφερεις το αγχος στο μωρο. νομιζω οτι ο δικος μου εκατσε γιατι δεν αγχωθηκα καθολου οταν τον αφησα. το ειχα παρει πολυ αποφαση μιλαμε. ηδη απο το χειμωνα προετοιμαζομουν ψυχολογικα.

 

κοριτσια, οταν τον πηγα πρωτη μερα, απ' εξω ημουν εγω με τον δικο μου και ηρθε και ενα αλλο παιδακι λιγο μεγαλτερο αλλα το συνοδευαν μαμα, μπαμας και θειος. το παιδακι δεν εκατσε. σκεφτηκα οτι αμα το μεγαλοποιουμε εμεις, το μωρο το καταλαβαινει και το κανουμε πιο δυσκολο. ισως καποια κοπεα που ειναι βρεφοκομος-νηπιαγωγος να μπρει να μας δωσει περισσοτερες πληροφοριες ως πρς αυτο και να μας πει μια πιο εγκυρη γνωμη.

 

κι εσυ μη στην κλεψουν; χαχαχα:lol:

νομιζα οτι μονο εγω το εχω το κολλημα

[Macorina]

Καλησπέρα,

Είναι λίγο παλιό το θέμα, αλλά είμαστε σ'αυτή τη φάση τώρα. Ο μικρούλης μας πάει σταθμό ήδη ένα μήνα, και δεν έχει ρίξει ούτε δάκρυ. Την πρώτη μέρα ήταν λίγο αγχωμένος (χτυπούσε δυνατά η καρδούλα του όταν πήγαμε να τον πάρουμε) και για δύο βδομάδες περίπου δεν κοιμόταν αρκετά το μεσημέρι. Τώρα όμως όλα καλά, τρώει στο σταθμό, κάθεται να τον αλλάξουν μια χαρά, γενικά γουστάρει πολύ και τραβάει τον μπαμπά του να φύγουν για το σχολείο το πρωι. Σήμερα μάλιστα δεν ήθελε να φύγει από το σχολείο το μεσημέρι.

Είναι φυσιολογικό αυτό; Κάπου διάβασα ότι το να κλάψει τις πρώτες μέρες στο σταθμό, είναι απόλυτα φυσιολογικό και δείχνει το δέσιμο που έχει με τους γονείς.