ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ ΚΑΙ ΕΛΛΕΙΨΗ ΥΠΟΜΟΝΗΣ

[evinicolas]

ΑΝΟΙΓΩ ΝΕΟ ΘΕΜΑ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΒΑΣΑΝΙΖΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ.!!!ΠΑΡ' ΟΛΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΤΕΡΜΑΤΙΣΕΙ (ΑΝΑΓΑΣΤΙΚΑ )ΜΙΑ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΣΤΗΝ 13Η ΒΔΟΜΑΔΑ,ΔΕΝ ΝΙΩΘΩ ΑΓΧΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΜΟΥ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ, ΑΛΛΑ ΜΙΑ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑ. ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΡΕΞΗ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΙ ΟΣΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΟΤΙ ΑΥΤΗ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ (ΑΝ ΘΕΛΕΙ Ο ΘΕΟΣ) ΘΑ ΚΡΑΤΗΣΕΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΕΝΑΡΗ,ΤΟΤΕ ΤΟ ΒΛΕΠΩ ΒΟΥΝΟ... ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΒΡΕ ΚΟΡΙΤΣΙΑ???

[depy302]

Και μένα μου φαίνεται βουνό και παρόλο που αυτή την εγκυμοσύνη την ήθελα όσο τίποτα στον κόσμο τώρα ακόμα δεν μπόρώ να χαρώ γιατί ακόμα δεν έχω δει το σποράκι μου και νιώθω ότι ακόμα δεν είναι σίγουρο... Νόμιζα ότι όταν θα έμενα έγκυος θα είχα μονίμως ένα τεράστιο χαμόγελο αλλά ακόμα δεν το έχω χαρεί... φοβαμαι να το πιστέψω παρόλο που δεν έχω κάτι που να με αποθαρρύνει... Ασε που δεν ξέρω πόσων εβδομάδων είμαι... Αλλο μπέρδεμα κι αυτό!!!

[elenik]

Ατιμες ορμονες .

[fay p.]

η μελαγχολία είναι πολύ μικρή λέξη για να περιγράψει την ψυχολογική μου κατάσταση.. είμαι στην 10η εβδομάδα, έχω κι εγώ κάνει μια διακοπή πριν λίγους μήνες και περιμένω την αυχενική για να πάρω λίγο τα πάνω μου.. evinicolas, πες μου το μυστικό σου, τι κάνεις και δεν έχεις άγχος;;;

[SKEK]

Θα περάσουν όλα μέχρι το 2ο τρίμηνο. Στην πρώτη εγκυμοσύνη έπαθα κατάθλιψη το 1ο τρίμηνο. Νόμιζα θα τρελλαθώ από τα διλήμματα που είχα. Το θέλω? Δεν το θέλω? Είμαι καλά? Δεν είμαι? Αγαπώ τον άντρα μου? Θέλω να τον βλέπω ή θέλω να μην τον ξαναδώ μπροστά μου? Με καταλαβαίνει κανείς?

 

Πέρασαν μόλις μπήκα στο 2ο τρίμηνο. Σ'αυτή την εγκυμοσύνη τα ίδια αλλά σε λιγότερο βαθμό αφού δεν έχω το χρόνο να φιλοσοφήσω τις σκέψεις μου, πρέπειν να φροντίσω και το πρώτο παιδί.

[Mammy in love]

Καλημέρα κορίτσια!Εγώ έχω γεννήσει εδώ και 13 μήνες.Θα κάνω μόνο μια ερώτηση και μην με παρεξηγήσετε εντάξει;Τα μωράκια σας τα θέλετε;Ρωτάω γιατί υπάρχουν και μανούλες που δεν το θέλουν το μωρό για τους χ ψ προσωπικούς τους λόγους...Εγώ για παράδειγμα δεν το ήθελα το μωρό μου.Ήρθε στη ζωή μας από ατύχημα και μας την έκανε άνω κάτω.Τα οικονομικά μας.σ@@@ά ,οι εποχές δύσκολες...Εκείνο το καλοκαίρι είχαν πει και στον σύζυγο πως θα γίνει μείωση στον μισθό του...Και ξαφνικά ανακαλύπτω πως είμαι έγκυος.Τρελάθηκα.2ο μήνα ξεκινούν οι εμετοί και ενώ ο καιρός ήταν υπέροχος εγώ κλεισμένη μέσα.Με το που σταματάνε οι εμετοί ξεκινάει η βαβούρα με την γνωστή γρίπη.Ο γιατρός για να αποφύγω τα χειρότερα μου προτείνει να μείνω μέσα στο σπίτιΗ μάνα μου απορούσε με την υπομονή που έκανα όμως πλέον δεν με ένοιαζε είχα αρχίσει να αισθάνομαι το μωρό μου και ένιωσα πως θα γίνω μανούλα...Το μόνο που με ενδιέφερε ήταν πότε θα το ξανανιώσω...Γι΄αυτό μανούλες κουράγιο είστε στην αρχή ακόμα.Η αρχή δεν είναι ότι καλύτερο ,να ,μην αναφέρω και τις άτιμες τις ορμόνες.Οι δικές μου μου είχε πει ο γιατρός μου πως ήταν λίγο σαλταρισμένες.Κουράγιο κορίτσια.

[evinicolas]

δεν εχω αγχος γιατι η μελαγχολια που νιωθω ειναι μεγαλυτερη.ελπιζω οπως λενε και οι πιο εμπειρες να περασει οταν θα καταλαγιασουν οι ορμονες στο 2ο τριμηνο.

οσο αν θελω το μωρο ειναι μια αλλη ιστορια.περσι ειχα χασει το εμβρυακι μου που ειχε ερθει χωρις να το περιμενω αλλα αυτη τη φορα το ειχα προγραματισει και μεχρι τα μεσα τησ 6ης βδομαδας ημουνα μια χαρα.τωρα με εχει πιασει η θλιψη...... και δεν με αφησει με ΤΙΠΟΤΑ.

[Thaumataki]

Έτσι νιώθω κι εγώ!

Συνέχεια είμαι μέσα στο άγχος, νιώθω απαίσια, νευριάζω εύκολα, μιλάω απότομα.... Χάλια τελείως! Έχω ήδη κι ένα μωρό και πρέπει να τρέχω συνεχώς από πίσω του.....και δε θα το αντέξω να πάει έτσι μέχρι το Γενάρη.

Πιστεύω όλα να φτιάξουν, προσπαθώ να αφήνω πίσω όλες τις άσχημες σκέψεις και να σκέφτομαι όμορφα γιατί με βλέπω σε τρελοκομείο διαφορετικά...!

[boy'smam]

Θα περάσουν όλα μέχρι το 2ο τρίμηνο. Στην πρώτη εγκυμοσύνη έπαθα κατάθλιψη το 1ο τρίμηνο. Νόμιζα θα τρελλαθώ από τα διλήμματα που είχα. Το θέλω? Δεν το θέλω? Είμαι καλά? Δεν είμαι? Αγαπώ τον άντρα μου? Θέλω να τον βλέπω ή θέλω να μην τον ξαναδώ μπροστά μου? Με καταλαβαίνει κανείς?

ΜΟΝΕ

Πέρασαν μόλις μπήκα στο 2ο τρίμηνο

Mia απο τα ιδια αλλα στην 2η εγκυμοσυνη!οποτε ειχα και τυψεις που με βλεπε το μωρο μου ετσι +τυψεις για αυτα που ενιωθα για την εγκυμοσυνη!Ενα ματσο χάλια δηλαδη!μετα τον 3ο μηνα εσιωσα!!!

Μην στεναχωριεσαι...!!!!Οπως γραφει και μια φIλη πιο πανω :

ATIMEΣ OΡΜΟΝΕΣ!!!!

[evinicolas]

απο το στομα σας και στου θεου το αυτι.ελπιζω σιγα σιγα να φυγει αυτη η μελαγχολια γιατι μου εχει σπασει τα νευρα.το κακο μαζι μου ειναι οτι τα καλοκαιρια δεν δουλευω και εχω ολη την ωρα μπροστα μου για να σκεφτομαι τη θλιψη μου.τουλαχιστον με τη δουλεια αλλαζεις παραστασεις,ξεχνιεσαι και περνα η ωρα. οταν λεω στον αντρα οτι ειναι τυχερος οταν φευγει για δουλεια, με θεωρει τρελη!!!!

[nikol28]

please πείτε μου μια κουβέντα να ηρεμήσω.....

 

2η εγκυμοσύνη....την ήθελα αλλά την φοβόμουν...

εκεί που είμαι καλά ,...εκεί έρχονται σκέψεις και έλλειψη υπομονής πώς 8α περάσει ο χειμώνας.....

αισθάνομαι τύψεις γιατί προσπαθούσα χρόνια για να έχω παιδάκια και τώρα που ο θεός μου δίνει την ευκαιρία να έχω 2 εγώ "δε το θέλω?"

κι όμως το θέλω και στεναχωριέμαι οταν σκέφτομαι οτι μπορεί να αισθάνεται κι αυτό τη στεναχώρια μου....θέλω να το αγαπήσω και οι σκέψεις για τον χρόνο που έχω μπροστά μου δε με αφήνουν!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

τι θα κάνω/?????

έφτασα σε σημείο να πάρω λεχοτανιλ να ηρεμήσω

[dimmi]

Θα περάσουν όλα μέχρι το 2ο τρίμηνο. Στην πρώτη εγκυμοσύνη έπαθα κατάθλιψη το 1ο τρίμηνο. Νόμιζα θα τρελλαθώ από τα διλήμματα που είχα. Το θέλω? Δεν το θέλω? Είμαι καλά? Δεν είμαι? Αγαπώ τον άντρα μου? Θέλω να τον βλέπω ή θέλω να μην τον ξαναδώ μπροστά μου? Με καταλαβαίνει κανείς?

 

Πέρασαν μόλις μπήκα στο 2ο τρίμηνο. Σ'αυτή την εγκυμοσύνη τα ίδια αλλά σε λιγότερο βαθμό αφού δεν έχω το χρόνο να φιλοσοφήσω τις σκέψεις μου, πρέπειν να φροντίσω και το πρώτο παιδί.

Πωπω δεν τρελαίνομαι μόνη, σας αγαπώ!!! :lol: Ατιμες ορμόνες! Καλά είπε όποια το είπε!

Είναι τα πιο ανάμεικτα συναισθήματα που έω βιώσει ποτέ. Πρίν λίγο χαίδευα την κοιλιά μου στο παιδικό δωμάτιο μπροστά στον καθρέφτη, σκεφτόμουν τί όμορφη που είμαι και τί υπέροχο που θα γίνει το δωμάτιο.

Ενώ συνήθως σκέφτομαι τί χάλια που είμαι και τί χάλια που είναι το δωμάτιο με τον υπολογιστή και τα όργανα γυμναστικής, τα ασιδέρωτα και τα άπειρα βιβλία! Ο,τι νά'ναι!

Πιστεύω όταν είναι στα καλά τους οι ορμόνες πρέπει να σκεφτόμαστε όσο πιο όμορφα μπροούμε και θετικά, να αναπληρώνουμε για τις άσχημες στιγμές!

[nikol28]

θελω να σας πιστέψω οτι φταίνε οι ορμόνες.....

αλλά φταίνε και σε τέτοιο βαθμό ώστε να υπάρχουν στιγμές που να τα βλέπουμε μαύρα?

 

εσείς του 2ου τριμήνου πείτε μας έχουν υποχωρήσει αυτές οι σκέψεις??

[MINNI]

Αναφέρεις οτι το ήθελες το μωράκι...

Οπότε γιατί κάνεις τώρα άσχημες σκέψεις? Μήπως δε πάει καλά η εγκυμοσύνη? Μήπως δε τα καταφέρεις με δύο παιδιά? Οικονομικοί λόγοι?

 

Γιατί νιωθεις μια μαυρίλα? Μπορείς να το εξηγήσεις? Είχες αυτές τις σκέψεις και στη πρώτη σου εγκυμοσύνη?

[nikol28]

η εγκυμοσυνη δοξα το θεο παει πολύ καλά

στην προηγούμενη δεν ήμουν έτσι, είχα άγχος για να καταφέρω να έχω ένα μωρό αλλά είχα περισσότερη υπομονη

 

απλά είναι η 5η έγκυμοσύνη(είχα καθ εξίν αποβολές) και ίσως εχω κουραστεί ψυχολογικά...εκεί το αποθέτω εγώ.....

το θέμα είναι τι κάνω τώρα.....

έχω ένα μωρό μέσα μου και μου φέρνει τόση στεναχώρια ? είναι δυνατόν ? τα βάζω με τον εαυτό μου !!!!!!!!!!!!!

[boy'smam]

To 1ο τριμηνο μεχρι που ειχα σκεφτει οτι 4κανα λαθος και εμεινα εγκυος και ο πανικος με ειχε κυριευσει!Πως θα τα καταφερω?Τι θα κανω με 2 παιδια?ποσο θα αλλαζε η ζωη μου!?μηπως εκανα μεγαλο λαθος?Μια φορα μες τη νυχτα που ιχε ξυπνησει ο μικρος και ουρλιαζε σκεφτηκα ακομη και να διακοψω την εγκυμοσυνη!Ντρεπομαι που το λεω και τωρα που το θυμαμαι ανατριχιαζω!Στεναχωριομουν κι εκλαιγα απο φοβο και τυψεις αλλα μολις συνηλθα ολα οκ.Ενιωθα βεβαια τρελλη κουραση και τα χα δει ολα που ημουν μεσα με 1 παιδι ολο το χειμωνα αλλα οι μαυρες σκεψεις εφυγαν σιγα σιγα ιδιαιτερα αφου τον ενιωσα να κουνιεται!Ο συνδιασμος αγχους και τρελλων ορμονων ειναι οτι χειροτερο!

Εισαι ηδη μανουλα και ηδη αγαπας το σπορακι σου και πιστευω οτι το νιωθει ηδη!

Πηρες αληθεια λεξοτανιλ?

[nikol28]

Εισαι ηδη μανουλα και ηδη αγαπας το σπορακι σου και πιστευω οτι το νιωθει ηδη!

Πηρες αληθεια λεξοτανιλ?

 

 

ναι πήρα , είχα ρωτήσει πρώτα τον γιατρό μου βέβαια....μισο....

 

σήμερα κάναμε αυχενική και δόξα το θεό πήγαν όλα καλά

το είδα να κουνιέται και πραγματικά σήμερα αισθάνθηκα οτι το αγαπάω αυτό το μωρό!!!!!!

 

σε καμμία περίπτωση δε θα έκανα έκτρωση....το μωρό να είναι καλά κι εγώ ας παιδεύομαι με σκέψεις.....

 

το θέμα είναι οτι όταν νιώθεις αυτόν τον πανικό είναι το χειρότερο συναίσθημα

ελπίζω οτι μόλις αισθανθώ και το μωράκι μου ....όλα θα τα ξεχάσω....

[evinicolas]

Γεια σας κοριτσια.εγω είμαι αυτή που είχα ανοίξει το θέμα 4 μήνες πριν.κοριτσια αισθανόμουν τρελή και ήθελα να κτυπω το κεφάλι μου στον τοίχο.ΕΥΤΥΧΩΣ αυτά σταμάτησαν γύρω στις 15βδ.και τώρα ανυπομονω να γέννησω αλλα αυτή η μαυρίλα που περιέγραφα στα 1α μηνύματα ανήκουν στο παρελθόν. Υπομονή κοριτσια!!

[dimmi]

Γεια σας κοριτσια.εγω είμαι αυτή που είχα ανοίξει το θέμα 4 μήνες πριν.κοριτσια αισθανόμουν τρελή και ήθελα να κτυπω το κεφάλι μου στον τοίχο.ΕΥΤΥΧΩΣ αυτά σταμάτησαν γύρω στις 15βδ.και τώρα ανυπομονω να γέννησω αλλα αυτή η μαυρίλα που περιέγραφα στα 1α μηνύματα ανήκουν στο παρελθόν. Υπομονή κοριτσια!!

Αντε να δούμε! Νικολ υπομονή γλυκιά μου!

[crazygirl80]

Έτσι νιώθω κι εγώ!

Συνέχεια είμαι μέσα στο άγχος, νιώθω απαίσια, νευριάζω εύκολα, μιλάω απότομα.... Χάλια τελείως! Έχω ήδη κι ένα μωρό και πρέπει να τρέχω συνεχώς από πίσω του.....και δε θα το αντέξω να πάει έτσι μέχρι το Γενάρη.

Πιστεύω όλα να φτιάξουν, προσπαθώ να αφήνω πίσω όλες τις άσχημες σκέψεις και να σκέφτομαι όμορφα γιατί με βλέπω σε τρελοκομείο διαφορετικά...!

κοριτσια υπαρχουν και χειροτερα.... 13 Νοεμβριου θα κανω τροφοβλαστη εως τωρα εχω παθει μια μικρη αποκολληση , εχω μυκοπλασμα ειμαι με αντιβιωση και εχω μια κορη που κλεινει τα 3 το Δεκεμβριο και κανει για 10 αγοριααααα, το μεγαλυτερο αγχος μου ειναι η εξεταση γιατι αν το μωρο τελικα εχει μεσογ. αναιμια θα μου το παρουν!!!!:( δεν ξερω μετα πως θα το αντιμετωπισω αυτο, ουτε να το σκεφτομαι δε θελω:(

[COME BABY COME]

ω χριστε μου, σφιχτηκε η καρδια μου. σας εννιωσα πραγματικα.... ειμαι στο κρεβατι σχεδον απο την αρχη, με μια αποκολλησαρα και μαλιστα χωρις συμπτωματα. την ειδαμε στην προγραμματισμενη εξεταση. πριν ολα ηταν τελεια. τωρα εχω τρελες αναγουλες και απιστευτες καουρες απο σημερα!!!! σκεφτομαι μηπως δεν μου αξιζει αυτο το παιδι, μηπως γι'αυτο δεν το ειχα τοσα χρονια, κ τετοια. αλλα δεν αντεχω αλλο!!!!

Η επιστημη εχει προχωρησει τοοοοσο πολυ, γιατι δεν κανει κατι και για τα συμπτωματα??????

Εχω κουραστει πολυ. Απο την αλλη σκεφτομαι πως υπαρχουν πολυ χειροτερα συμπτωματα και ντρεπομαι που γκρινιαζω.

αλλα δεν αντεχω αλλο και εχω και τρελες τυψεις....

[ΕΛΕΝΗ ΚΑΡ]

καλημέρα κορίτσια, εγώ έχω που γέννησα 2,5 χρόνια. Είχα μελαγχολία που λίγο κόντεψε να γίνει κατάθλιψη!Το μωράκι μου το ήθελα σαν τρελή και έκανα (και ακόμα κάνω) πολλά όνειρα για αυτόν και για μας. "Έψαξα" τον εαυτό μου και "είδα" ότι οφείλονταν στις ειδήσεις!!

Ναι αλήθεια φοβόμουν τόσο πολύ πως θα γεννήσω και πως θα μεγαλώσω το μωρό μου που κόντεψα να λαλήσω! ώσπου είπα κομμένα τα "νέα" και θεού θέλοντος θα τα καταφέρουμε!

Μήπως αυτό επηρεάζει και κάποια από σας;

Έχω να δω ειδήσεις σχεδόν 3 χρόνια και είμαι καλά!

[balentina 02]

καλημέρα κορίτσια, εγώ έχω που γέννησα 2,5 χρόνια. Είχα μελαγχολία που λίγο κόντεψε να γίνει κατάθλιψη!Το μωράκι μου το ήθελα σαν τρελή και έκανα (και ακόμα κάνω) πολλά όνειρα για αυτόν και για μας. "Έψαξα" τον εαυτό μου και "είδα" ότι οφείλονταν στις ειδήσεις!!

Ναι αλήθεια φοβόμουν τόσο πολύ πως θα γεννήσω και πως θα μεγαλώσω το μωρό μου που κόντεψα να λαλήσω! ώσπου είπα κομμένα τα "νέα" και θεού θέλοντος θα τα καταφέρουμε!

Μήπως αυτό επηρεάζει και κάποια από σας;

Έχω να δω ειδήσεις σχεδόν 3 χρόνια και είμαι καλά!

Eιδησεις ???? τι μου θυμιζεις ...η πεθερα μου προτεινε να ριξουμε το μωρο γιατι υπαρχει κριση και δεν ειμαστε αποροι , οταν παρει τηλ.δε θα πει τι κανετε αλλα οτι καταστρεφομαστε...

[dimmi]

καλημέρα κορίτσια, εγώ έχω που γέννησα 2,5 χρόνια. Είχα μελαγχολία που λίγο κόντεψε να γίνει κατάθλιψη!Το μωράκι μου το ήθελα σαν τρελή και έκανα (και ακόμα κάνω) πολλά όνειρα για αυτόν και για μας. "Έψαξα" τον εαυτό μου και "είδα" ότι οφείλονταν στις ειδήσεις!!

Ναι αλήθεια φοβόμουν τόσο πολύ πως θα γεννήσω και πως θα μεγαλώσω το μωρό μου που κόντεψα να λαλήσω! ώσπου είπα κομμένα τα "νέα" και θεού θέλοντος θα τα καταφέρουμε!

Μήπως αυτό επηρεάζει και κάποια από σας;

Έχω να δω ειδήσεις σχεδόν 3 χρόνια και είμαι καλά!

Εχεις δίκιο, κι γω δε βλέπω πια...

Αλλά και όλα τα προγράμματα για την κρίση θα πουν, ακόμα και χιουμοριστικά.

Πλέον βλέπω μόνο κάποιες χαζοεκπομπές με άσχετο περιεχόμενο, τύπου wipe out και βαστάω την κοιλιά μου από τα γέλια!

Βλέπω και πολλές ταινίες και σειρές, να αποσπάται το μυαλό.

Αρκετά είναι τα καθημερινά προβλήματα μας, δε χρειάζομαι τις ειδήσεις για υπενθύμιση.

[XIRENE]

Καλησπέρα σε όλες!!! Χαίρομαι πολύ που βρίσκω και άλλους που έχουν τα ίδια προβλήματα.Είμαι στην 12η εβδομάδα και ενώ φαινομενικά όλα πάνε καλά έχω τρομερή ανησυχία και άγχος ότι κάτι μπορεί να έχει συμβεί και το μωράκι μου να μην είνα καλά. Αποτέλεσμα πολλή πολλή γκρίνια και μαυρίλα. Περιμένω με αγωνία τη Δευτέρα την αυχενική για να βεβαιωθώ αλλά πιστεύω ότι πάλι θα έχω άγχος. Μου δώσατε κουράγιο πάντως ότι αυτό θα περάσει.