Είναι αργά;

[LA LATINA]

εγω παλι πιστευω οτι υπαρχει

αν δηλαδη ειναι σημερα γυρω στα 55-60 η κυρια αυτη σιγουρα γαλουχηθηκε με το "τον παντρευτηκες τωρα κατσε και φατον" δε νομιζω να ειχε την ευχερεια της γενιας μας που πολυ πιο ευκολα λεμε "τερμα" δηλαδη ξερω πολλες που ετρωγαν τρελλο ξυλο και τις απατουσαν οι αντρες τους και πολυ πιο μικρες απ την ηλικια που λεω...οποτε το πιστευω οτι καθοτανε για τα παιδια της και για την κοινωνικη κατακραυγη....

τωρα γιατι το χρεωνε αυτο στα παιδια της...απαραδεκτο!! με τι μουτρα θελει να κανει τωρα οτι δε συνεβη τιποτα....απαραδεκτο! προφανως ελπιζει οτι η κορη της τωρα που εγινε μανα μαλακωσε? ξεχασε? ειναι πιο ευαλωτη? δεν ξερω....

δεν πιστευω οτι την πλησιασαν για κακο...δηλαδη απο κακο σκοπο....

αλλα το κακο θα γινει αν αρχισει το πανε ελα

 

εμενα ο πεθερος μου εδερνε πολυ ασχημα τον αντρα μου ποτε δεν του μιλησε σαν πατερας επικοινωνια μηδεν....τωρα με τα εγγονια αμα παμε να τα μαλωσουμε ¨μηηηηη" μια μερα του λεω "βεβαια, εσυ σακατευες στο ξυλο το γιο σου και τωρα μηηηηη" ξερετε τι μου ειπε?

¨ημουν μικρος, δεν ηξερα, τωρα καταλαβαινω"

θελω να καταληξω για να μη σας κουραζω οτι αυτοι οι ανθρωποι

 

ξερουν οτι εκαναν λαθος

ηρθε η ηλικια που πλησιαζει το τελος

μετανιωσαν σιγουρα

και θελουν να χαρουν τις τελευταιες σταλες ευτυχιας που ομως δεν αξιζουν

 

πες οτι ολα πανε καλα

πες οτι τα ξαναβρισκετε γονεις και κορη

και πανε και ερχονται και ολα καλα

 

καθε φορα που κανει κατι το μωρο μου τρεμω μηπως ο πεθερος σηκωσει το χερι του!!!σας ορκιζομαι το σκεφτομαι συνεχεια----μην το κανεις αυτο στον εαυτο σου!!!!!

[DALIA]

sillia εγώ στη θέση σου θα τους έδινα μία και μοναδική ευκαρία να με πλησιάσουν αλλά ΜΟΝΟΝ όταν θα ένιωθα έτοιμη και φυσικά θα τους έλεγα όλα όσα ένιωσα...

Πιστεύω ότι όλοι αξίζουμε μία ( αλλά μόνο μία ) ευκαιρία.

[taz18]

εγω επειδη ειμαι λιγο τσουχτρα θα εφτιαχνα εναν φακελο με φωτογραφιες απο τον γαμο και φωτογραφιες απο την μικρη.

και θα τους εστελνα τον φακελο χωρις σχολια.

αν επιχειρουσαν να επικοινωνησουν μαζι μου αφου επαιρναν το μηνυμα μπορει να τους εδινα και μια ευκαιρια, απλα για να τους αποδειξω οτι ειμαι ανωτερη τους

[PEPI1979]

Εγώ θεωρώ ότι αν εσύ δεν θες να τους δεις γιατί να θέλει το παιδάκι σου ?? Εγω δεν είδα ποτέ τους παππουδες από την πλευρά του πατερα μου και μια χαρά είμαι !

[mylife10]

Πολύ δύσκολη η κατάσταση που περνάς και πολύ δύσκολα τα χρόνια που πέρασες. Ολα σου τα παιδικά χρόνια στιγματίστηκαν από ξύλο και καθόλου στοργή, αγκαλιά και αγάπη. Εσύ που είσαι τώρα μαμα μπορείς να φανταστείς να το έκανες αυτό στην κόρη σου? Ακουσες πολύ βαριές κουβέντες, όπως πχ ότι θα χρωστάς και εσύ και τα αδέρφια σου μια ζωή στη μαμά σου για αυτα που περνούσε υποτίθεται εξαιτίας σας. Τι καλό έχεις να θυμάσαι απο τα παιδικά σου χρόνια? Δεν το έχω ζήσει αυτό και δεν μπορώ να σε καταλάβω. Παρόλο που έχω χάσει τον πατέρα μου, θα μπορούσα να σου πω ότι τουλάχιστον έχεις πατέρα κι ας είναι έτσι.Αλλά φυσικά δεν θα στο πω.

Καταρχήν η κουβέντα σου ότι αν πιάσουν το μωρό θα σε πιάσει αηδία, λέει πολλά.Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι με το ζόρι για να μη χαλάσεις χατήρι στον άντρα σου. Θα του κάνεις πολλά χατήρια από δω και πέρα!!

Δεν ξέρω τι θα έκανα στη θεση σου. Εσύ έχεις ξεκαθαρίσει ότι έχεις κρυώσει μέσα σου, αλλά φαντάζομαι σκέφτεσαι ότι έιναι παππούς και γιαγιά του παιδιού σου και οφείλει να τους γνωρίσει.Το πιο πιθανο βέβαια κατά τη γνώμη μου έιναι ότι έχουν ήδη απορριφθεί απο τα αδέρφια σου και είσαι η τελευταία τους ελπίδα για να έχουν κάποιον να τους προσέχει στο μέλλον ίσως? Αλλά να μην έρθουν όυτε στο γάμο ούτε στη γέννα? Ποιος γονέας το κάνει αυτό?Δεν μπορώ να το φανταστώ. Ξεκαθάρισε μέσα σου τι θες πραγματικά.Ισως να έδινα μία και μοναδική ευκαιρία, αλλά το μετά το σκέφτεσαι?Εσύ μπορείς να θέλεις να συναντηθείτε τυπικά για μία φορά και μετά εκείνοι να θέλουν να διεκδικήσουν σημαντική θέση στη ζωή σου. Αλλά απο την άλλη έιναι και γονείς σου.Δεν ξέρω, έχω μπερδευτεί. Καλή τύχη σε ό,τι κι αν αποφασίσεις και να χαίρεσαι την οικογένειά σου!

[tzini]

silia.... μεινε μακρια.

[zwza]

σκέφτομαι τι θα έκανα αν ήμουν στη θέση σου...

Προβληματικά παιδικά χρόνια σε σημείο ώστε τα ψυχοφάρμακα να σου προσφέρουν την γαλήνη και την ηρεμία..

Απόντες απο την ζωή σου πάντα και ειδικά στα πιο σημαντικά γεγονότα της ζωής σου..

Και τώρα τι?

Να γίνεται μια ευτυχισμένη και όμορφη οικογένεια?

Να προσφέρουν τι στο παιδί σου και εγγόνι τους?

Αυτά που δεν πρόσφεραν σε σένα και στα αδέλφια σου? Που διαμόρφωσαν τον ψυχισμό σας εγκληματώντας?

Να κατάλαβαν τα λάθη τους και να μετανόησαν? Δεν το αποκλείω αλλά... προσωπικά δεν θα με ενδιέφερε αυτό. Κάποια λάθη δεν συγχωρούνται κατα εμέ. Σε είχα ανάγκη τότε γονέα μου να με πάρεις απο το χέρι και να μου δείξεις τη ζωή, δεν το εκανες και απεναντίας με φόρτωσες με χίλια δυο που δεν τα άξιζα..

Τώρα που βρήκα την ηρεμία μου, που δημιούργησα μια ευτυχισμένη οικογένεια, που έγινα μάνα .... να σε βάλω στη ζωή μου, γιατί?

Για να μου τα τινάξεις όλα στον αέρα?

Και εγώ θα κρατούσα την ιδια στάση με τα αδέρφια σου. Μαύρη πέτρα επίσης θα έριχνα.

Αν και ειλικρινά δεν πιστεύω πως μετάνοιωσαν για ότι έγινε, πάλι το "εγώ" τους, τους ενδιαφέρει.

Φτάνουν στη δύση της ζωής του και αποζητούν απλά ένα αποκούμπι. Αυτό μονο, ένα αποκούμπι.

Δεν θέλεις να τους συναντήσεις γράφεις.... θα συμφωνήσω με την φίλη πιο πάνω, εμπιστεύσου το ένστικτό σου.

[anastasiaspil]

Ότι και να σου λέμε εμείς, εσύ πρέπει να κάνεις αυτό που αισθάνεσαι. Κοίταξε όμως λίγο μακροπρόθεσμα και σκέψου αν φύγουν κάποια στιγμή απ' τη ζωή χωρίς να γνωρίσουν το εγγόνι τους, μήπως μετά νιώθεις άσχημα εσύ ? Δεν ξέρω λεπτομέρειες απ' τη ζωή σου, αλλά αν νομίζεις ότι δεν αντέχεις ούτε να τους βλέπεις ή αν τους έχεις ξεγράψει οριστικά, χωρίς όμως να πισωγυρίσεις, τότε μην δεχτείς συνάντηση μαζί τους. Η δικιά σου ψυχολογία μετράει.

[natalia_pa]

Ζόρικη κατάσταση, αλλά εγώ θα σταθώ σε αυτό:

Εγώ δεν θέλω καθόλου. Το χατήρι του άντρα μου δεν θέλω να χαλάσω. Δεν ξέρω αν έχω δικαίωμα να εμποδίσω την μικρή να τους γνωρίσει, να έχει επαφή μαζί τους. Τι να πω βρε παιδιά. Εσείς τι θα κάνατε;

 

Δεν το βρίσκω καθόλου σωστό να το κάνεις για χατήρι άλλων... Η σχέση σου με τους γονείς σου είναι αυστηρά προσωπική και ειλικρινά δεν νομίζω οτι η κόρη σου θα χάσει κάτι αν δεν τους γνωρίσει τώρα... Άν εκφράσει η ίδια επιθυμία, μπορείς να το σκεφτείς. Όσο για την ζεστασιά μιας σχέσης με παππούδες μπορεί να την έχει από μια γλυκειά γειτόνισσα ή θεία και να τη θυμάται για μια ζωή (εγώ που δεν γνώρισα τους πραγματικούς μου παππούδες γιατί είχαν πεθάνει, έχω ανθρώπους που αγαπώ σαν παππούδες κι ας μην μας συνδέουν δεσμοί αίματος!)

 

ΥΓ Με όλο το θάρρος: Τώρα που το σκέφτομαι, πάνω που έκανες τόσο δρόμο να γλιτώσεις, μην πέσεις στη λούμπα να "θυσιαστείς" για χάρη του παιδιού σου. Θυμίζει λίγο την στάση της μητέρας σου... Κρίμα είναι, γιατί απ' ότι καταλαβαίνω είσαι πολύ δυνατός άνθρωπος και κατάφερες να δημιουργήσεις μια υγιή σχέση και να ξεφύγεις από αυτούς!

 

Καλή τύχη!

[XΡΙΣΤΙΝΑ]

τι να πω βρε κοριτσι..μετα απο ολα αυτα που σας εχουν κανει..μακρια..κατι ξερουν τ΄αδερφια σου.Αν αποφασισεις να το κανεις για τους δικους σου λογους φυσικα..μην τους βαλεις στο σπιτι σου καν, καπου εξω, να νιωθεις πιο ελευθερη

[νελλίτσα]

δε νομίζω ότι ο αντρας σου έχει κάποια ανάγκη να βρεθείτε με τους γονείς σου. στο είπε για να αποφασίσεις εσύ τι πραγματικα θες χωρίς πίεση ή άγχος. μήπως διέκρινε κάπου βαθιά μέσα σου ότι θέλεις αυτ΄λη τη συνάντηση; μήπως υπάρχει μέσα σου η ελπίδα ότι θα σου προσφέρουν τη ν ρυφερότητα που σου στέρησαν αυτά τα χρόνια; σκέψου αν είσαι διατεθιμένη να ρισκάρεις τις ισοροπίες που έχεις βρει στην καινούρια σου ζωή και αποφάσισε τι θέλεις να κάνεις. κράτα όμως στο μυαλό σου πως η απόφασή σου αφορά πρωτίστως εσένα, ούτε τον άντρα σου όυτε την κόρη σου.

[elenik]

Τώρα ένα χρόνο μετά θελουν να έρθουν να δουν τη μικρή. (σ.σ Μένουμε σε άλλη πολη). Δεν ξέρω τι να κάνω. Απο τη μία ξέρω ότι η μικρη έχει δικαίωμα να δει τους παπούδες της από την άλλη μόνο που την φαντάζομαι στα χέρια τους με πιάνουν τα κλάματα και η αηδία. Και αυτό που μου την δίνει ακόμα περισσότερο είναι οτί φοβάμαι οτι το κανουν επειδή γερνάνε και τους πιάνει ανασφάλεια. Τα αδέλφια μου δεν τους μιλάνε ούτε αυτά και έχουν μείνει μόνοι. Αισθάνομαι κακός άνθρωπος που ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΟΗΘΗΣΩ! Που ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΑΓΚΑΛΙΑΣΟΥΝ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ. Πνίγομαι.....Βοηθήστε ..

 

Οχι βεβαια.

Ειμαι υπερ μεχρι αισχατων να διατηρει το παιδι μου σχεση με τους γιαγιοπαππουδες του οτι και αν μου εχουν κανει αλλα μεχρι εκει δεν φτανω.

 

Ευλογησε την τυχη σου που μπορεσες να χτισεις μια υγιη οικογενεια μετα απο οσα περασες και γυρνα την πλατη σου.

 

Μακρια και καλα.

 

Δεν χρειαζεται να πνιγεσαι και δεν χρειαζεται το παιδι σου να γνωρισει και να εμπιστευτει τετοιους ανθρωπους. Συνεχισε απλα την πορεία σου προς την ... ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ απο εκεινους και τις αναμνησεις τους.