απαισιες σκεψεις

[maria-giannis]

καλησπερα κοριτσια.

λοιπον θα μπω κατευθειαν στο θεμα.απο τοτε που γεννησα σχεδον 15 μηνες δηλαδη εχω καθε λιγο και λιγακι πολυ ασχημες σκεψεις και πολυ ασχημα ονειρα.επιρεασμενη και απο τις δυσκολες στιγμες στο φορουμ πιανω συνεχεια τον εαυτο μου να σκεφτεται οτι,ουτε λιγο ουτε πολυ,το παιδι μου θα πεθανει.ναι ακουγεται πολυ ασχημο το ξερω και συνοδευονται και απο τις αναλογες εικονες ολες αυτες οι σκεψεις με αποτελεσμα να εχω φτασει σε σημειο να φοβαμαι να διασχισω το δρομο!!!

ποσες φορες εχω ξυπνησει κλαιγοντας με λυγμους και λουσμενη στον ιδρωτα επειδη εχω δει καποιο απαισιο ονειρο!το τελευταιο που θυμαμαι ειναι οτι εψαχνα το παιδι και το βεηκα πνιγμενο στη μπανιερα και εγω να προσπαθω να φωναξω τον αντρα μου και να μη βγαινει φωνη απο το στομα μου!!!απαισια αισθηση δε το συζητω!οταν ειχα ξυπνησει μου ειχε παρει πανω απο διωρο να ηρεμισω.

γιατι μου συμβαινει αυτο ρε παιδια?δε μπορω να ηρεμισω ουτε στον υπνο μου ουτε στον ξυπνιο μου.η μανα μου λεει οτι ειναι φοβιες λογο της ευθυνης που εχουμε σα γονεις.τοσο πολυ ομως?

εχει συμβει σε καμια αλη κοπελα αυτο?μηπως να αρχισω να χαπακωνομαι??

[mamavicky]

κ εγω το εχω αλλα οχι ετσι..οχι σε ονειρα απλα περναει σαν σκεψη απο το μυαλο μου κ λεω παει θα πεθανω.νομιζω ολοι λιγο πολυ το παθαινουν.αγχος ειναι......

[Dimitra83]

εχει συμβει και σε μενα να σκεφτομαι τετοια πραγματα και μαλιστα σε πολυ εντονο βαθμο καποιες φορες που ασηναισθητα γεμιζουν δακρυα τα ματια μου!

και ναι εχω δει και ονειρα οτι πεθανε καποιο απο τα παιδια μου 2-3 φορες για τον γιο μου 2-3 φορες για την κορη μου και 1 φορα για την μπεμπα μου!

ειναι απλα ο φοβος του γονεα που φωλιαζει στο υποσυνειδητο και μας βγαινει στον υπνο μας!εχω δει επισης πριν 2 χρονια περιπου οτι εχασα τα παιδια και τα εψαχνα μεσα στους δρομους και φωναζα και ξυπνησα κλαιγοντας με λυγμους!

δεν εχω φτασει σε σημειο να φοβαμαι να βγω εξω βεβαια...ουτε και να μου γινει εμμονη.απλα οποτε διαβαζω για θανατο παιδιου-βρεφους,η οποτε ακουω στην τηλεοραση ,ΑΜΕΣΩΣ βαζω τον εαυτο μου στη θεση της μανας και με πιανει τρελλα.

αν σε επιρρεαζει πολυ μη διαβαζεις συνεχεια τις δυσκολες στιγμες..εγω βεβαια δε μπορω να το κανω..μολις δω θεμα αμεσως το ανοιγω...

[SKEK]

μηπως να αρχισω να χαπακωνομαι??

 

Νομίζω να αρχίσεις να χαλαρώνεις λίγο και μη διαβάζεις αυτά που αυξάνουν το άγχος σου.

 

Καλό είναι να ξέρουμε τους κινδύνους για τα παιδιά μας και να προσέχουμε αλλά προις Θεού, όχι να πάθουμε κάτι εμείς μόνο και μόνο από τις σκέψεις.

[elisaki]

καλησπερα κοριτσια.

λοιπον θα μπω κατευθειαν στο θεμα.απο τοτε που γεννησα σχεδον 15 μηνες δηλαδη εχω καθε λιγο και λιγακι πολυ ασχημες σκεψεις και πολυ ασχημα ονειρα.επιρεασμενη και απο τις δυσκολες στιγμες στο φορουμ πιανω συνεχεια τον εαυτο μου να σκεφτεται οτι,ουτε λιγο ουτε πολυ,το παιδι μου θα πεθανει.ναι ακουγεται πολυ ασχημο το ξερω και συνοδευονται και απο τις αναλογες εικονες ολες αυτες οι σκεψεις με αποτελεσμα να εχω φτασει σε σημειο να φοβαμαι να διασχισω το δρομο!!!

ποσες φορες εχω ξυπνησει κλαιγοντας με λυγμους και λουσμενη στον ιδρωτα επειδη εχω δει καποιο απαισιο ονειρο!το τελευταιο που θυμαμαι ειναι οτι εψαχνα το παιδι και το βεηκα πνιγμενο στη μπανιερα και εγω να προσπαθω να φωναξω τον αντρα μου και να μη βγαινει φωνη απο το στομα μου!!!απαισια αισθηση δε το συζητω!οταν ειχα ξυπνησει μου ειχε παρει πανω απο διωρο να ηρεμισω.

γιατι μου συμβαινει αυτο ρε παιδια?δε μπορω να ηρεμισω ουτε στον υπνο μου ουτε στον ξυπνιο μου.η μανα μου λεει οτι ειναι φοβιες λογο της ευθυνης που εχουμε σα γονεις.τοσο πολυ ομως?

εχει συμβει σε καμια αλη κοπελα αυτο?μηπως να αρχισω να χαπακωνομαι??

 

 

Γεια σου! Δεν εισαι τρελη κ μακρια απο τα χαπια!!!!! Εχεις τους "φοβους της μανας " οπως μου ειχε πει κ μενα ο γυναικολογος. Νομιζω οτι ειναι αναμενομενο σε ολες τις γυναικες που γινονται μαμαδες, αλλες σε μικροτερο κ αλλες σε πιο εντονο βαθμο. Ε, μαλλον εσυ το εχεις πιο εντονα. Σιγουρα επηρεαζει πιο πολυ τις "πρωτομαμαδες" αλλα να σου πω την αληθεια μου, εγω κ τωρα στο 2ο παιδακι τα ιδια σκεφτομαι, ισως λιγο πιο χαλαρα... αλλα τα σκεφτομαι. Μεσα σε ολα τα κακα που σκεφτομουν για το παιδακι μου, νομιζα οτι ειμαι αρρωστη (την γνωστη νοσο) κ οτι θα πεθανω κ θ'αφησω ορφανο το μικρο μου... Ασ΄τα... Τεσπα, πιστευω οτι θα χαλαρωσεις σταδιακα με ολα αυτα που περνας τωρα, αλλα παντα θα ζεις με εναν φοβο για το σπλαχνο σου απο δω κ μπρος...

[salomi]

αχ...οι φοβίες μας. εγω εχω πάθει το εξης ανατριχιαστικό. απο τότε που εμαθα για το τέρας που βίασε το παιδάκι του μέχρι θανάτου εχω παθει μεγαλο σοκ και συνεχώς σκέφτομαι πως μπορεί να εκανε κατι τετοιο. Δεν το χωρά το μυαλό μου. καθημερινά περνάω λόγω δουλειάς απο το σημείο που συνεληφθη (τα κτελ) και με το που πλησιάζω με διαπερνά ενα ρεύμα και μου ερχοντε εικόνες φριχτές στο μυαλό αυτης της ψυχούλας την ωρα που εσβηνε. συγνώμη βρε κορίτσια για την περιγραφή μου αλλα πραγματικα δεν μπορώ να το βγάλω απ το μυαλό μου. πάντως απο τότε που γέννησα τρώω πολλα κολήματα. σε ανύποπτο χρόνο κανω ασχημες σκέψεις και σταυροκοπιέμαι συνεχώς. οποτε δεν εισαι η μόνη για ψυχοφάρμακα. την ίδια παράνοια κουβαλάμε ολες...

[revythaki]

Και εγω το βρίσκω νορμαλ να φοβάσαι κ να ανησυχείς.Τόσα γίνονται καθε μέρα...απλά καλύτερα να αποφεύγεις να διαβάζεις τα στενάχωρα μηνύματα εφόσον σε επηρεάζουν τόσο που χάνεις τον ύπνο σου.

Και εγω καθε τρεις κ λίγο παω πανω απο το μωρο οταν κοιμάται κ ακούω την ανάσα του,το σταυρώνω 100 φορές,φοβάμαι πως θα μπουν κλέφτες κ θα πάρουν το μωρό(το παιδικό είναι στην αντίθετη πλευρά του σπιτιου απο τη δικη μας κρεβατοκάμαρα!)

Προχθές στο σουπερ μαρκετ πρόσεξα οτι οπου πήγαινα ηταν ενας περίεργος τύπος μπροστά μου χωρίς καν να ψωνίζει!Και γενικά σαν να ακολουθούσε τις μαμαδες με τα καροτσάκια!Τελικά ήταν μάλλον της ασφαλειας ο άνθρωπος...εγώ φυσικά ήμουν έτοιμη να πω στον άντρα μου να τον βαρέσει!!!

[arleta]

να που νόμιζα πως είμαι παρανοική.....

ότι κάτι δε πάει....

τελικά είναι συνηθες το φαινόμενο....

[AZIA]

Δεκτο το αγχος της νεας μαμας, αλλα βρε Μαρακι μου, εως καπιο σημειο....

 

Δεν σημαινει οτι επειδη καποιοι ζουν, καποιες δυσκολιες, θα πεσουν ολα πανω και σε εμας....

 

Απεφυγε να διαβαζεις θεματα που μπορει να σου επιτεινουν το αγχος σου, γιατι αλλο η ενημερωση και αλλο το "κατα φαντασιαν ασθενης"....

 

Ας μην ειμαστε υπερβολικες και ας χαιρομαστε τα παιδακια μας χωρις δευτερες, ασχημες σκεψεις που μονο κακο μπορουν να μας κανουν.

[AZIA]

Προχθές στο σουπερ μαρκετ πρόσεξα οτι οπου πήγαινα ηταν ενας περίεργος τύπος μπροστά μου χωρίς καν να ψωνίζει!Και γενικά σαν να ακολουθούσε τις μαμαδες με τα καροτσάκια!Τελικά ήταν μάλλον της ασφαλειας ο άνθρωπος...εγώ φυσικά ήμουν έτοιμη να πω στον άντρα μου να τον βαρέσει!!!

 

Καλα εχεις πολυ πλακα, βρε ρεβυθακι.....:D:D

 

Μπραβο σου με εκανες και γελασα.... ειχα και πιεστικη ημερα στο γραφειο...

[fridoula]

και εγω το εχω παθει κοριτσια αλλα οχι σε τετοιο βαθμο....προσπαθω να μην διαβαζω ιατρικα θεματα εδω στο φορουμ που θα με αναστατωσουν ασε που μερικες φορες απο τους τιτλους και μονο,,,καταλαβαινεις...

και γενικα προσπαθω να σκεφτομαι θετικα...

[eirini ag]

καλησπερα κοριτσια.

λοιπον θα μπω κατευθειαν στο θεμα.απο τοτε που γεννησα σχεδον 15 μηνες δηλαδη εχω καθε λιγο και λιγακι πολυ ασχημες σκεψεις και πολυ ασχημα ονειρα.επιρεασμενη και απο τις δυσκολες στιγμες στο φορουμ πιανω συνεχεια τον εαυτο μου να σκεφτεται οτι,ουτε λιγο ουτε πολυ,το παιδι μου θα πεθανει.ναι ακουγεται πολυ ασχημο το ξερω και συνοδευονται και απο τις αναλογες εικονες ολες αυτες οι σκεψεις με αποτελεσμα να εχω φτασει σε σημειο να φοβαμαι να διασχισω το δρομο!!!

ποσες φορες εχω ξυπνησει κλαιγοντας με λυγμους και λουσμενη στον ιδρωτα επειδη εχω δει καποιο απαισιο ονειρο!το τελευταιο που θυμαμαι ειναι οτι εψαχνα το παιδι και το βεηκα πνιγμενο στη μπανιερα και εγω να προσπαθω να φωναξω τον αντρα μου και να μη βγαινει φωνη απο το στομα μου!!!απαισια αισθηση δε το συζητω!οταν ειχα ξυπνησει μου ειχε παρει πανω απο διωρο να ηρεμισω.

γιατι μου συμβαινει αυτο ρε παιδια?δε μπορω να ηρεμισω ουτε στον υπνο μου ουτε στον ξυπνιο μου.η μανα μου λεει οτι ειναι φοβιες λογο της ευθυνης που εχουμε σα γονεις.τοσο πολυ ομως?

εχει συμβει σε καμια αλη κοπελα αυτο?μηπως να αρχισω να χαπακωνομαι??

Σε καταλαβαινω απολυτα!Κι εμενα περνανε τετοιες τρελες σκεψεις απο το μυαλο μου και βλεπω και εφιαλτες.Μια φορα ειχα δει οτι τις ειχε δαγκωσει τα ποδαρακια της αρουραιος και αλλη φορα οτι κατι κακο (σαν φιγουρα ας πουμε) ειναι πανω απο την κουνια της-Παναγιτσα μου-παω να φωναξω και νομιζω οτι δεν βγαινει η φωνη μου!!Ειναι φρικτο...

[corina]

λένε ότι αν όλοι οι φόβοι της κάθε μάνας γίνονταν στην πραγματικότητα, δεν θα υπήρχε ...άνθρωπος πάνω στην γη......

 

ΟΛΕΣ έχουμε φόβους για τα παιδιά μας (ευσυνειδησία) ειδικά οι μωρομάνες......

πρέπει να τους χαλιναγωγήσουμε γιατί τα παιδιά το καταλαβαίνουν και γιατί μετά μας βγαίνει σαν υπερπροστασία και δεν τους κάνει καλό....

Ό,τι και να έπαθε το παιδί, άπαξ και το ξεπέρασε πρέπει να ηρεμούμε για να ηρεμεί και να προχωράει και αυτό.

Αν δεν αντέχουμε ειδήσεις με παιδάκια κ.λ.π.....τα ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΜΕ για να δυναμώσουμε πρώτα

Οι εφιάλτες δείχνουν ότι ο φόβος έχει προχωρήσει ....... μην τον αφήνεις να σε νικήσει, μια μάνα πρέπει να είναι δυνατή για να βγάλει και δυνατούς ανθρώπους.

[revythaki]

Καλα εχεις πολυ πλακα, βρε ρεβυθακι.....:D:D

 

Μπραβο σου με εκανες και γελασα.... ειχα και πιεστικη ημερα στο γραφειο...

Μα,φαντάσου εγω μετο μωρό στο καρότσι,ο άντρας μου παραπέρα με το καρότσι του σουπερ και όπου πήγαινα μπροστά μου να βλέπω ενα μαντράχαλο με καπαρντίνα να κοιτάει προς το καρότσι:shock:στα ζυμαρικά εγω,στα ζυμαρικά κ αυτός,στις πάνες εγώ στις πάνες κ αυτόςκάποια στιγμή τον έχασα κ είδα οτι ήταν κοντά σε μια άλλη με καρότσι...τα'παιξα!

Με έβλεπε ο χριστιανός με τα ψώνια στα χέρια κ μάλλον νόμιζε πως ήθελα να τα τσεπώσω(λες και μπορώ να βάλω στις τσέπες μου την κούτα με τα παμπερς!),δεν είχε δει οτι το καρότσι το είχε ο άντρας μου!Μετά που κατάλαβε..παρακολουθούσε άλλη!!:lol::lol:Μπα,σε καλο του με τρόμαξε πάντως!

[anastasiaspil]

Αχ κορίτσια θα την έκανα και γω κάποια στιγμή την ερώτηση. Ζω όπως οι περισσότερες, βλέπω μέσα στην αγωνία από τότε που έμεινα έγκυος. Όπου και να πάω με ή χωρίς τον γιο μου δεν μπορώ να ησυχάσω. Ακόμα και στο σχολείο που πάει μέσα μου ανησυχώ πολύ. Προσπαθώ να μην το δείχνω σε κανέναν, αλλά οι άσχημες σκέψεις περνάνε συνέχεια απ' το μυαλό μου.

Και παλιά φοβόμουνα για τη ζωή του άντρα μου, της οικογένειάς μου κ.τ.λ. αλλά σίγουρα δεν είναι το ίδιο. Υπήρχαν στιγμές που ήμουνα χαλαρή. Τώρα όμως για τον γιο μου, ο φόβος έχει φωλιάσει μέσα μου. Είναι φυσιολογικό αυτό που περνάμε ? Νιώθω πολλές φορές ότι κάποια στιγμή θα αρρωστήσω με όλο αυτό.

[vouraikos]

αααα καλως ηρθες.....δεν ειναι τιποτα. εμενα αυτο ειναι ο λογος που βρηκα το φορουμ. ειχα σαλταρει. εχω ξυπνησει τον γιο μου οταν ηταν μηνων μωρο, επειδη κοιμοταν τοσο γαληνια που φανταστηκα οτι αν ειχε πεθανει ετσι θα ηταν και εχω τρελαθει......να σου πω ακομα περναω φασεις τετοιες. και ειναι και ο λογος που δεν μπορω να δω ταινια που εχει μεσα παιδια.....νομιζω οτι ειναι τα δικα μου και υποφερω. μου κοβεται η ανασα!!!

 

ριξε μια ματια στο θεμα που ειχα τοτε ανοιξει.

http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=27745

[anastasiaspil]

αααα καλως ηρθες.....δεν ειναι τιποτα. εμενα αυτο ειναι ο λογος που βρηκα το φορουμ. ειχα σαλταρει. εχω ξυπνησει τον γιο μου οταν ηταν μηνων μωρο, επειδη κοιμοταν τοσο γαληνια που φανταστηκα οτι αν ειχε πεθανει ετσι θα ηταν και εχω τρελαθει......να σου πω ακομα περναω φασεις τετοιες. και ειναι και ο λογος που δεν μπορω να δω ταινια που εχει μεσα παιδια.....νομιζω οτι ειναι τα δικα μου και υποφερω. μου κοβεται η ανασα!!!

 

ριξε μια ματια στο θεμα που ειχα τοτε ανοιξει.

http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=27745

 

 

Αυτό το έχω κάνει και γω. Πηγαίνω πάνω απ' το κρεβάτι του για να δω αν αναπνέει. Άστα δεν είμαστε καλά. Έχω δυο βδομάδες τώρα που κοιμάμαι μαζί του, λόγω ίωσης. Έπεφτα στο κρεβάτι μου και δεν μπορούσα να κλείσω μάτι. Έτσι πήγα και ξάπλωσα μαζί του για να τον έχω δίπλα μου. Μόνο τότε κοιμήθηκα. Φοβίες τελικά έχουμε εμείς και όχι τα παιδιά μας.

[anastasiaspil]

Να μην ξεχάσω ακόμα ότι έχω μεγάλη φοβία με τον πνιγμό. Είναι 5 ετών και τον κοιτάω στο στόμα την ώρα που μασάει και είμαι σε ετοιμότητα. Αν καμμιά φορά βήξει πανικοβάλλομαι. Τώρα το έχει καταλάβει και το κάνει επίτηδες. Με δουλεύει κιόλας

[Dimitra83]

αυτο παλι τι κακο ρε κοριτσια!κιεγω το κανω και στα 3!!πηγαινω οταν κοιμουνται να δω αν αναπνεουν

επισης απο τοτε που ακουγοταν προπερσι κατι περιστατικα με καλοριφερ που βγαζανε κατι και πεθανανε ποσα ατομα...μου εχει κολλησει στον εγκεφαλο!

τα καιω βεβαια οταν κοιμουνται γιατι εχει ψοφοκρυο αλλα παντα παω και μυριζω το καλοριφερ να δω αν βρωμαει τιποτα:shock:

[βιολετα3]

αχ τ τραβαμε.λοιπον εγω πριν 3μιση χρονια η κορη μου μου ειχε κρυφτη στο σπιτι κ νομιζα πως τ εχασα το τι ακολουθουσε δεν φανταζεστε τ εψαχναμε παντου πουθενα ν μην τ πολυλογο καποια στιγμη βγηκε σαν μ μην ειχε συμβει τιποτα.απο εκεινη τ ημερα αρχισε ο εφυαλτησ μου.δεν μπορουσα ν κοιμηθω τ βραδυα γιατι νομιζα οτι θα μου τ κλεψουν δεν μπορουσα να βγω εξω απο τ σπιτι γιατι νομιζα οτι θα τ χασω.κατα τ διαρκει τ ημερασ ειχα ταχυκαρδια κ επισκευτικα εναν καρδιολογο του ειπα αυτ που μου ειχαν συμβει κ μου ειπε πως αυτο που εχω ειναι κριση πανικου.πηγα και σε εναν ψυχωλογο ο οποιος μου ειπε πως ολοι αυτη η κατασταση δημιουργιθηκε απο τ σοκ που περασα.δεν πηρα χαπια κ με εμαθε πως με καποιες αναπνοες ν τ ξεπερνω.εγω αυτες τ φοβιεσ τ ξεπερασα μετα απο 2 χρονια.βεβαι εαν κατι με ανχωσει μ πιανει κρισει πανικου αλλα εχω μαθει ν τ ελενχω κ μεσα σ 5 λεπτα μου περναει

[eleanax]

αχ...οι φοβίες μας. εγω εχω πάθει το εξης ανατριχιαστικό. απο τότε που εμαθα για το τέρας που βίασε το παιδάκι του μέχρι θανάτου εχω παθει μεγαλο σοκ και συνεχώς σκέφτομαι πως μπορεί να εκανε κατι τετοιο. Δεν το χωρά το μυαλό μου. καθημερινά περνάω λόγω δουλειάς απο το σημείο που συνεληφθη (τα κτελ) και με το που πλησιάζω με διαπερνά ενα ρεύμα και μου ερχοντε εικόνες φριχτές στο μυαλό αυτης της ψυχούλας την ωρα που εσβηνε. συγνώμη βρε κορίτσια για την περιγραφή μου αλλα πραγματικα δεν μπορώ να το βγάλω απ το μυαλό μου. πάντως απο τότε που γέννησα τρώω πολλα κολήματα. σε ανύποπτο χρόνο κανω ασχημες σκέψεις και σταυροκοπιέμαι συνεχώς. οποτε δεν εισαι η μόνη για ψυχοφάρμακα. την ίδια παράνοια κουβαλάμε ολες...

 

κι εγώ έτσι είμαι, εκείνο το βράδυ που το διάβασα δεν μπορούσα να κοιμήθω, ερχόταν και μένα η εικόνα ξανά και ξάνα και πάθαινα, παλιά δεν ήμουνα έτσι, στεναχωριόμουνα βέβαια, αλλά αυτό που παθαίνω τώρα, και δε θέλω απλά να κλείνω τα μάτια, γιατί αυτά συμβαίνουν γύρω μας και πρέπει να είμαστε ενημερωμένες, αλλά από την άλλη δεν το αντέχω να ακούω μωράκι ή παιδάκι ότι έπαθε κάτι

[aleca]

και εγω, και εγω.....τρεμω ολη την ωρα.....

Ειμαι στην δουλεια, περναει μπροστα μου ασθενοφορο και με λουζει κρυος ιδρωτας.....σκεφτομαι οτι ΤΩΡΑ θα τρωει μηλο και μπορει να πνιγει και αρχιζω να παιρνω τηλεφωνα.....αρρωσταινουν και δεν κοιμαμαι μην τυχον κανουν εμετο η κατι τελος παντως και δεν τα ακουσω...χαλια μαυρα....

και εικονες βλεπω.....θανατου....και μου ερχεται να ριξω ενα κουβα νερο στο κεφαλι μου να συνελθω.....

χαιρομαι που δνε ειμαι μονη!!!!

[Dimitra83]

με το ασθενοφορο εχω παθει και εγω πανικο οταν τα πηρε τα 2 τα μεγαλα ο αντρας μου να τους παει βολτα και μιση ωρα μετα ακουω ασθενοφορο! παραταω τα παντα και να λεω μεσα μου ''να παρω τωρα τηλ?κ αν οδηγαει και παρω τηλ και αποσπασω την προσοχη του και πεσουν πουθενα?και αν δεν οδηγαει αλλα τα εχει και παιζουν εξω και αποσπασω την προσοχη του με το τηλ και του φυγει κανενα στο δρομο???'' περασε αλλη μιση ωρα και αρχισα να τρωγομαι με τα ρουχα μου.ανοιγα τηλεοραση αλλα το μυαλο μου ηταν αλλου.και να κοιταω απο το παραθυρο.τελικα δεν αντεξα και πηρα τηλ.

το σηκωνει ο αντρας μου χαλαρος και εγω να λεω ''καλα ειναι τα παιδια?ολα καλα?εσυ καλα?'' και επειδη ξερει οτι ειμαι τρελλη και σκεφτομαι τετοια χαζα,... μου λεει '' μια χαρα ολοι.οκ εγινε ενας σεισμος μια πλυμηρα ενα τσουναμι καηκε και το μαγαζι που ημαστε και τωρα βρισκομαστε κατω απο κατι συντριμια και μας δινουν νερο με καλαμακι'':shock::shock:

:twisted:

[vouraikos]

τα τραβαω βιντεο σε κατι φανταστικες φασεις και σταματαω στην μεση , κλεινω την στιγμη μηχανη γιατι σκεφτομαι ........αν πεθουν κατι, θα καθομαι να βλεπω τα βιντεακια και θα τρελλαινομαι.....παντως να σας πω την αληθεια, αν καποια στιγμη μπορεσω οικονομικα , εγω την ψυχαναλυση μου θα την κανω.

 

ο μεγαλος μου κανει και χαβαλε......"μαμα, μαμα σκεφτεσαι να πεθανω!!!" ακους ο τσογλανος?? ακουω να λες!

[ego-roula]

χαιρομαι παντως που δεν ειμαι η μονη.

 

 

 

μια ψυχαναλυση την χρειαζομαι, αυτο ειναι το μονο σιγουρο..