είμαι σε απόγνωση λόγω...της μαμάς και του μπαμπά μου!!!

[Aeriko]

Διορθώνεται αν τηρήσεις το από μακριά και αγαπημένοι και αν οποιαδήποτε προσπάθεια καλυτέρευσης σχέσεων αφήνει τον άντρα σου απέξω με την έννοια ότι δεν μπορείς ούτε να τον επιβάλλεις ούτε να τους επιβάλλεις σε εκείνον! Το πως θα σας φάνε λεφτά ενώ δεν έχετε μία δεν το κατάλαβα αλλά είναι το τελευταίο που θα έπρεπε να σε απασχολεί Να κάνεις ό,τι νιώθεις εσύ και να έχεις στο πίσω μέρος του μυαλό σου 2 πράγματα:

 

1. Μέχρι που θα τους αφησεις να πάνε για να μην πληγώσουν κανέναν από την οικογένεια ΣΟΥ

2. Όποια προσπάθεια κι αν κάνεις μπορεί να καταλήξει σε καταστροφή και να μην φταις εσύ.

[irene1984]

βρε χριστινα μου μαλλον καλα σου λεει ο αντρας σου να τον αφησεις απ'εξω.αν εσυ θες να φτιαξεις τη σχεση σου με τους γονεις σου-οσο γινεται απ'αυτα που διαβαζω- καντο,αλλα γιατι και ο κακομοιρης να ερχεται.φανταζομαι τωρα μενετε αλλου οποτε οταν θες να βλεπεις τους γονεις σου,αφηνεις τον αντρα σου παιρνεις το παιδι σου,πας και τους βλεπεις.

κι εγω δεν εχω την καλυτερη των σχεσεων με την πεθερα μου οποτε οταν θελει ο αντρας μου να την δει παει μονος του,ουτε συζητηση να παω μαζι,αν εχω κεφι παω,αλλιως καθομαι στην ησυχια μου.αλλωστε τωρα η οικογενεια σου ειναι ο αντρας σου και το παιδι σου!

[ΝΙΚΟΣΧΡΙΣΤΙΝΑ]

Εχουμε καποια χρηματα στην ακρη για περιπτωση αναγκης. Οτι μαζεψαμε στον γαμο δηλαδη. Τους ειχαμε δωσει και 1100 ε γιατι ο αντρας μου ειχε ατυχημα με το αυτοκινητο τους μια μερα πριν τον γαμο, πληρωσαμε τις ζημιες και τωρα τι γινεται με την ασφαλιστικη ουτε φωνη ουτε ακροαση.. Εννοειται οτι δεν τον μπλεκω ουτε θα ξεκινουσα αυτη την προσπαθεια αν εβλεπα οτι τον καταβαλλει, απλα ελπιζω σε ουσιαστικες σχεσεις πλεον. Κενες και επιφανειακες σχεσεις ειχαμε παλια και το πληρωνουμε ακομα. Δεν μ ενδιαφερει κατι τετοιο

[elenip]

Εχουμε καποια χρηματα στην ακρη για περιπτωση αναγκης. Οτι μαζεψαμε στον γαμο δηλαδη. Τους ειχαμε δωσει και 1100 ε γιατι ο αντρας μου ειχε ατυχημα με το αυτοκινητο τους μια μερα πριν τον γαμο, πληρωσαμε τις ζημιες και τωρα τι γινεται με την ασφαλιστικη ουτε φωνη ουτε ακροαση.. Εννοειται οτι δεν τον μπλεκω ουτε θα ξεκινουσα αυτη την προσπαθεια αν εβλεπα οτι τον καταβαλλει, απλα ελπιζω σε ουσιαστικες σχεσεις πλεον. Κενες και επιφανειακες σχεσεις ειχαμε παλια και το πληρωνουμε ακομα. Δεν μ ενδιαφερει κατι τετοιο

 

Συγνώμη βρε κοπέλα μου για να καταλάβω... εσύ προφανώς λόγω του μωρού δεν δούλευες... ο άντρας σου ακόμη δεν έχω καταλάβει γιατί δεν δούλευε (λες ότι κάτι περίμενε από την σχολή)... ο πατέρας σου συντηρούσε τους ίδιους και εσάς?? νομίζω ότι άμα κάνεις ένα παιδί αν μη τι άλλο οι γονείς του πρέπει να φροντίζουν για τα βασικά του όχι οι γιαγιάδες - παππούδες.... ο άντρας σου ψάχνει για δουλειά και δεν βρίσκει ή μήπως βολεύεται με την κατάσταση? τώρα πως τα βγάζετε πέρα?

[ΝΙΚΟΣΧΡΙΣΤΙΝΑ]

περιμενε να του εγκρινουν αδεια για πρακτικη. Μεσα σε μια εβδμαδα απ οταν μας εδιωξαν πηρε την αδεια και βρηκε και πρακτικη. Αμεσως. Παρ οτι φανταζομαι ξερεις οτι δουλεια δεν βρισκεται απ την μια μερα στην αλλη. Απ την δουλεια του αντρα μου τα βγαζουμε περα. Και τοτε δεν ζητουσαμα πανες μωρομαντηλα τιποτα. Οποτε χρειαζομασταν βγαζαμε απ τον λογαριασμο και παιρναμε οτι μας ελειπε. Αυτα τα πραγματα χρειαζονται υπομονη. Αν εσενα τα παιδακια σου παντρευτουν η εστω μετα τις σπουδες δεν βρισκουν δουλεια τ θα κανεις? Δεν θα βοηθησεις μεχρι να σταθουν? Δεν ζητησαμε κατι παραπανω απο ενα πιατο φαι. Σου φαινεται πολυ αυτο να το ζηταω απ τον πατερα μου?

[polina26]

Γεια σας, απογνωση δεν θα πει τιποτα. Λοιπον.., λιγο καιρο πριν ,κατι μηνες ,η μητερα μου με εδιωξε απ το σπιτι, εμενα τον αντρα μου και το 6 μηνων μωρο μας. Χρησιμοποιησε την δικαιολογια οτι χαζευουμε ολη μερα και οτι ο αντρας μου ειναι τεμπελης. Εκεινη την περιοδο ο Νικος διατηρουσε αλληλογραφια με την σχολη για να μπορεσει να κανει πρακτικη. Οποτε ειμασταν στο περιμενε. Πιστευω οτι μας εδιωξε γιατι δεν χωνευει τον αντρα μου και με την παροδο του χρονου απλα δεν αντεχε πια να μας βλεπει. Ειναι και το οικονομικο βεβαια, που οσα και να βγαζει ο πατερας μου ποτε δεν της φτανουν -και βγαζει πολλα, ακομα και τωρα-. Οι σχεσεις μας απο τοτε ειναι ακομη πιο αδυναμες απο οτι ηταν παλια, ποτε δεν ειμασταν ιδιαιτερα δεμενη οικογενεια. Για να μην σας κουραζω.. το θεμα μου. Εγω θελω καλες σχεσεις και αυτο που μ ενδιαφερει πιο πολυ ειναι να δημιουργηθουν, αν οχι σχεσεις αγαπης μεταξυ του αντρα μου και των γονιων μου εστω σχεσεις φιλικες. Ο ιδιος εχει τραβηξει πολλα απο αυτους και δεν τον κατηγορω που θελει να μεινει μακρια τους. Απ την αλλη ειμαι και εγω, που εχω απογοητευτει τοσο πολυ με την συμπεριφορα τους.. Φοβαμαι οτι θα προσπαθησουν να μας χωρισουν η να μας φανε λεφτα η η η. Η μητερα μου προσφατα που πηγα να ξεκαθαρησω την κατασταση ηταν βουρκωμενη συγκινημενη, ελεγε - Δεν σε εδιωξα ουτε τον μικρο, δεν σας βλεπω, δεν εχω χορτασει το εγγονι μου... κτλ. Εχω μπερδευτει, με δουλευουν? Εκει ημουν οταν μ διωξε. Οταν το σπιτι δεν ειχε θερμανση παρα στο υπνοδωματιο μας και κρυωναμε. Οταν στο ψυγειο δεν υπηρχε ουτε ενα κουτι γαλα και οταν της ζητουσα να μας φερει κατι και μου ελεγε να παει ο Νικος. Πως να παει αφου δεν ειχαμε δραχμη πανω μας. Προσπαθω να καταλαβω τι συμβαινει και ακρη δεν βγαζω, και θελω πραγματικα να τους εμπιστευτω να τους εχω διπλα μου αλλα οχι ρισκαρωντας να κανω κακο στο αντρα μου. Ηδη του χουν κανει αρκετα. Ο Νικος μου λεει φτιαχτε τις σχεσεις σας αλλα ασε με απ εξω. Αυτο δεν γινεται. Τι θα κανω θα τον κρυβω? Θα σκυβω το κεφαλι αν τον προσβαλουν? Δεν δεχονται τιποτα απ οτι τους λεω παρα παραπονιουνται. Τι να κανω? Να προσπαθησω καν? Συγνωμη για το τεραστιο μηνυμα και νοιωθω οτι δεν ειπα ουτε τα μισα..

 

Για μένα απο την στιγμή που έχεις περάσει τόσα κόψτους εντελώς και κράτα μόνο ένα γεια.. γονείς ξεγονείς όλα τα πράγματα έχουν τα όρια τους.. Όσο για τα κλάματα και το ότι δεν χάρηκε το εγγόνι της μην πιστεύεις τίποτα.. Αν ενδοιαφέρονταν πραγματικά για την κόρη της και το εγγονάκι της δεν θα σας έδιωχνε απο το σπίτι (που τη μάνα είναι αυτή που διώχνει το ίδιο της το σπλάχνο όταν την χρειάζεται περρισσότερο) Δες τον άντρα σου και το παιδί σου και άσε όλους τους άλλους απέξω

[elenip]

περιμενε να του εγκρινουν αδεια για πρακτικη. Μεσα σε μια εβδμαδα απ οταν μας εδιωξαν πηρε την αδεια και βρηκε και πρακτικη. Αμεσως. Παρ οτι φανταζομαι ξερεις οτι δουλεια δεν βρισκεται απ την μια μερα στην αλλη. Απ την δουλεια του αντρα μου τα βγαζουμε περα. Και τοτε δεν ζητουσαμα πανες μωρομαντηλα τιποτα. Οποτε χρειαζομασταν βγαζαμε απ τον λογαριασμο και παιρναμε οτι μας ελειπε. Αυτα τα πραγματα χρειαζονται υπομονη. Αν εσενα τα παιδακια σου παντρευτουν η εστω μετα τις σπουδες δεν βρισκουν δουλεια τ θα κανεις? Δεν θα βοηθησεις μεχρι να σταθουν? Δεν ζητησαμε κατι παραπανω απο ενα πιατο φαι. Σου φαινεται πολυ αυτο να το ζηταω απ τον πατερα μου?

 

Τώρα είδα το μήνυμά σου.. έχεις εστιάσει λιγο λάθος στο θέμα κατ΄εμέ... προσωπική μου άποψη είναι πως εάν κάποιος αποφασίσει να γίνει γονιός θα πρέπει να μπορεί να εξασφαλίσει τα αυτονόητα για το παιδί του.. εάν για οποιοδήποτε λόγο δεν μπορεί να το κάνει (π.χ. απολύθηκε / έκατσαν στραβές κλπ) δεν είναι κακό να ζητήσει βοήθεια από τους γονείς του οι οποίοι όμως εάν θέλουν και μπορούν μπορούν να προσφέρουν ... κακό είναι να θεωρείται αυτονόητο ότι οι γονείς "πρέπει" να προσφέρουν οπωσδήποτε .... μιλάμε για ενήλικους σωστά??? εάν είσαι κάτω από 18 τότε ναι οι γονείς σου πρέπει να ζήσουν εσένα και το παιδί, για τον άντρα σου δεν έχουν καμία υποχρέωση.. εάν είσαι πάνω από 18 και με τον σύζυγό σου επιλέξατε να κάνετε παιδί την πρωταρχική ευθύνη για το μεγάλωμα του παιδιού την φέρετε εσείς και μόνο.... μην περιμένεις από τους άλλους... το παιδί σου περιμένει από εσένα....

[itsme]

Τώρα είδα το μήνυμά σου.. έχεις εστιάσει λιγο λάθος στο θέμα κατ΄εμέ... προσωπική μου άποψη είναι πως εάν κάποιος αποφασίσει να γίνει γονιός θα πρέπει να μπορεί να εξασφαλίσει τα αυτονόητα για το παιδί του.. εάν για οποιοδήποτε λόγο δεν μπορεί να το κάνει (π.χ. απολύθηκε / έκατσαν στραβές κλπ) δεν είναι κακό να ζητήσει βοήθεια από τους γονείς του οι οποίοι όμως εάν θέλουν και μπορούν μπορούν να προσφέρουν ... κακό είναι να θεωρείται αυτονόητο ότι οι γονείς "πρέπει" να προσφέρουν οπωσδήποτε .... μιλάμε για ενήλικους σωστά??? εάν είσαι κάτω από 18 τότε ναι οι γονείς σου πρέπει να ζήσουν εσένα και το παιδί, για τον άντρα σου δεν έχουν καμία υποχρέωση.. εάν είσαι πάνω από 18 και με τον σύζυγό σου επιλέξατε να κάνετε παιδί την πρωταρχική ευθύνη για το μεγάλωμα του παιδιού την φέρετε εσείς και μόνο.... μην περιμένεις από τους άλλους... το παιδί σου περιμένει από εσένα....

Θεωρητικά ορθό.

Να σε ρωτήσω όμως κάτι. Αν έρθει ένας άγνωστος και σου ζητήσει ένα πιάτο φαί για το παιδί του θα του πεις όχι;

Θα είσαι εντάξει σκεπτόμενη πως αφού δεν έχει λεφτά ας μην έκανε παιδί για να μην πεινάει;

Στην θέση του άγνωστου τώρα βάλε το παιδάκι σου, το παιδάκι που σου χαμογελάει και φωτίζεται ο κόσμος σου. Αυτό το ίδιο παιδάκι θα είναι και όταν φτάσει και 18 και 30 και 140! Το ίδιο παιδάκι που θα κουβαλάει όμως όλα τα καλά και τα κακά που του δίδαξες! Το παιδάκι που θεωρεί την αγκαλιά σου το πιο ασφαλές καταφύγιο και το αντίστροφο!

Δεν είναι υποχρέωσή μου λοιπόν να βοηθάω το παιδί μου, είναι ανάγκη μου.

[elenip]

Θεωρητικά ορθό.

Να σε ρωτήσω όμως κάτι. Αν έρθει ένας άγνωστος και σου ζητήσει ένα πιάτο φαί για το παιδί του θα του πεις όχι;

Θα είσαι εντάξει σκεπτόμενη πως αφού δεν έχει λεφτά ας μην έκανε παιδί για να μην πεινάει;

Στην θέση του άγνωστου τώρα βάλε το παιδάκι σου, το παιδάκι που σου χαμογελάει και φωτίζεται ο κόσμος σου. Αυτό το ίδιο παιδάκι θα είναι και όταν φτάσει και 18 και 30 και 140! Το ίδιο παιδάκι που θα κουβαλάει όμως όλα τα καλά και τα κακά που του δίδαξες! Το παιδάκι που θεωρεί την αγκαλιά σου το πιο ασφαλές καταφύγιο και το αντίστροφο!

Δεν είναι υποχρέωσή μου λοιπόν να βοηθάω το παιδί μου, είναι ανάγκη μου.

 

Ωραία αυτά που λες αλλα η ευθύνη του γονιού πάει περίπατο? εσύ δηλ. θες να μου πεις ότι θα έκανες 1-2-3 παιδιά και θα ζητιάνευες φαγητό ή θα περίμενες από την πρόνοια να στα ζήσουν? δεν μιλάω για την συγκεκριμένη κοπέλα που άνοιξε το θέμα γενικά μιλάω και δυστυχώς τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν πολλές.... όταν γράφει εδώ κάποιος την άποψή του προσωπικά απαντώ όπως θα απαντούσα στα δικά μου τα παιδιά... εννοείται πως εάν το παιδί μου ήταν τόσο ανεύθυνο να κάνει δικά του παιδιά και να μην μπορεί να τα θρέψει θα τα αναλάμβανα όχι γιατί είχα καμία υποχρέωση αλλά γιατί θα το ήθελα.. μπορεί να μιλάω λίγο σκληρά αλλά θέλω να δείξω στην κοπέλα που άνοιξε το θέμα και έγραψε "πως τους έδιωξαν γιατί θεωρούν τεμπέλη τον άντρα της" .. "πως φοβάται μη τους χωρίσουν / μην τους φάνε λεφτά" "πως ποτέ δεν ήταν καμία δεμένη οικογένεια" μου κάνει εντύπωση λοιπόν γιατί εστιάζει μόνο στο οικονομικό.... επίσης τι πάει να πει? "ο άντρας μου περίμενε να τον ειδοποιήσουν για τη δουλειά και από την άλλη δεν είχαν γάλα για το παιδί?" όσα πανεπιστήμια και να έχω τελειώσει εάν έφτανα στο σημείο να μην έχω γάλα να δώσω στο παιδί μου δεν θα καθόμουν να περιμένω πότε θα με ειδοποιήσουν στον κλάδο μου, θα έβγαινα και θα έπλενα σκαλες για να έχω χρήματα να το θρέψω.... επαναλαμβάνω μπορεί να ακούγομαι σκληρή αλλά όταν κάποιος αναλαμβάνει την ευθύνη να γίνει γονιός είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ να κινήσει γη και ουρανό και να προσφέρει το καλύτερο στο παιδί του.. και όχι να "απαιτεί" από τους άλλους να νοιαστούν γιατί τους περισσεύουν ή δεν ξέρω τι άλλο... το παιδί αυτό έχει γονιούς και θα πρέπει να κάνουν το καλύτερο δυνατό...

[riniw 1980]

Ωραία αυτά που λες αλλα η ευθύνη του γονιού πάει περίπατο? εσύ δηλ. θες να μου πεις ότι θα έκανες 1-2-3 παιδιά και θα ζητιάνευες φαγητό ή θα περίμενες από την πρόνοια να στα ζήσουν? δεν μιλάω για την συγκεκριμένη κοπέλα που άνοιξε το θέμα γενικά μιλάω και δυστυχώς τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν πολλές.... όταν γράφει εδώ κάποιος την άποψή του προσωπικά απαντώ όπως θα απαντούσα στα δικά μου τα παιδιά... εννοείται πως εάν το παιδί μου ήταν τόσο ανεύθυνο να κάνει δικά του παιδιά και να μην μπορεί να τα θρέψει θα τα αναλάμβανα όχι γιατί είχα καμία υποχρέωση αλλά γιατί θα το ήθελα.. μπορεί να μιλάω λίγο σκληρά αλλά θέλω να δείξω στην κοπέλα που άνοιξε το θέμα και έγραψε "πως τους έδιωξαν γιατί θεωρούν τεμπέλη τον άντρα της" .. "πως φοβάται μη τους χωρίσουν / μην τους φάνε λεφτά" "πως ποτέ δεν ήταν καμία δεμένη οικογένεια" μου κάνει εντύπωση λοιπόν γιατί εστιάζει μόνο στο οικονομικό.... επίσης τι πάει να πει? "ο άντρας μου περίμενε να τον ειδοποιήσουν για τη δουλειά και από την άλλη δεν είχαν γάλα για το παιδί?" όσα πανεπιστήμια και να έχω τελειώσει εάν έφτανα στο σημείο να μην έχω γάλα να δώσω στο παιδί μου δεν θα καθόμουν να περιμένω πότε θα με ειδοποιήσουν στον κλάδο μου, θα έβγαινα και θα έπλενα σκαλες για να έχω χρήματα να το θρέψω.... επαναλαμβάνω μπορεί να ακούγομαι σκληρή αλλά όταν κάποιος αναλαμβάνει την ευθύνη να γίνει γονιός είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ να κινήσει γη και ουρανό και να προσφέρει το καλύτερο στο παιδί του.. και όχι να "απαιτεί" από τους άλλους να νοιαστούν γιατί τους περισσεύουν ή δεν ξέρω τι άλλο... το παιδί αυτό έχει γονιούς και θα πρέπει να κάνουν το καλύτερο δυνατό...

 

 

είσαι σκληρή κι ένα δίκιο το χεις...αλλά αν μιλάγαμε για μια πενταετία πίσω θα σε υποστήριζα 100%...τώρα απλώς γελάω ειρωνικά!

 

έχεις ψάξει για καθαρίστηρια;

να πλένεις τζάμια;

υπάλληλος σε βενζινάδικο;

τηλ. πωλήσεις;

προωθήτρια;

γραμματεία;

πωλήσεις βιβλίων πόρτα-πόρτα;

υπάλληλος σε κρεοπωλείο-ντελικατέσεν;

πωλήτρια;

 

κι αυτά είναι μόνο όσα θυμάμαι πρόχειρα απο τον 1,5 χρόνο που έψαχνα ως τον Φλεβάρη που ανακάλυψα την εγκυμοσύνη...ούτε μισός απο αυτούς δεν με πήρε πίσω τηλ. να μου πει έστω να περάσω να με δει..κι έχω τελειώσει Βοηθός Ιατρικών Εργαστηρίων,στα δε εργαστήρια ούτε καν απ'εξω να περάσεις οχι να μπεις και μέσα!!

απορώ λοιπόν με τί ευκολία λες:

 

"όσα πανεπιστήμια και να έχω τελειώσει εάν έφτανα στο σημείο να μην έχω γάλα να δώσω στο παιδί μου δεν θα καθόμουν να περιμένω πότε θα με ειδοποιήσουν στον κλάδο μου, θα έβγαινα και θα έπλενα σκαλες για να έχω χρήματα να το θρέψω...."

 

πόσο εύκολο νομίζεις οτι είναι;και πόσο πρέπει να πατάς στην αξιοπρέπειά σου την ανθρώπινη αλλά και τη γονεική για να ζητάς να σου ταίσουν το παιδί σου;

[elenip]

είσαι σκληρή κι ένα δίκιο το χεις...αλλά αν μιλάγαμε για μια πενταετία πίσω θα σε υποστήριζα 100%...τώρα απλώς γελάω ειρωνικά!

 

έχεις ψάξει για καθαρίστηρια;

να πλένεις τζάμια;

υπάλληλος σε βενζινάδικο;

τηλ. πωλήσεις;

προωθήτρια;

γραμματεία;

πωλήσεις βιβλίων πόρτα-πόρτα;

υπάλληλος σε κρεοπωλείο-ντελικατέσεν;

πωλήτρια;

 

κι αυτά είναι μόνο όσα θυμάμαι πρόχειρα απο τον 1,5 χρόνο που έψαχνα ως τον Φλεβάρη που ανακάλυψα την εγκυμοσύνη...ούτε μισός απο αυτούς δεν με πήρε πίσω τηλ. να μου πει έστω να περάσω να με δει..κι έχω τελειώσει Βοηθός Ιατρικών Εργαστηρίων,στα δε εργαστήρια ούτε καν απ'εξω να περάσεις οχι να μπεις και μέσα!!

απορώ λοιπόν με τί ευκολία λες:

 

"όσα πανεπιστήμια και να έχω τελειώσει εάν έφτανα στο σημείο να μην έχω γάλα να δώσω στο παιδί μου δεν θα καθόμουν να περιμένω πότε θα με ειδοποιήσουν στον κλάδο μου, θα έβγαινα και θα έπλενα σκαλες για να έχω χρήματα να το θρέψω...."

 

πόσο εύκολο νομίζεις οτι είναι;και πόσο πρέπει να πατάς στην αξιοπρέπειά σου την ανθρώπινη αλλά και τη γονεική για να ζητάς να σου ταίσουν το παιδί σου;

 

Συγνώμη να σε ρωτήσω κάτι? εάν θέλεις μου απαντάς.. όταν έμεινες έγκυος είχες δουλειά εσύ και ο σύζυγος / σύντροφος?

[itsme]

Ωραία αυτά που λες αλλα η ευθύνη του γονιού πάει περίπατο? εσύ δηλ. θες να μου πεις ότι θα έκανες 1-2-3 παιδιά και θα ζητιάνευες φαγητό ή θα περίμενες από την πρόνοια να στα ζήσουν? δεν μιλάω για την συγκεκριμένη κοπέλα που άνοιξε το θέμα γενικά μιλάω και δυστυχώς τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν πολλές.... όταν γράφει εδώ κάποιος την άποψή του προσωπικά απαντώ όπως θα απαντούσα στα δικά μου τα παιδιά... εννοείται πως εάν το παιδί μου ήταν τόσο ανεύθυνο να κάνει δικά του παιδιά και να μην μπορεί να τα θρέψει θα τα αναλάμβανα όχι γιατί είχα καμία υποχρέωση αλλά γιατί θα το ήθελα.. μπορεί να μιλάω λίγο σκληρά αλλά θέλω να δείξω στην κοπέλα που άνοιξε το θέμα και έγραψε "πως τους έδιωξαν γιατί θεωρούν τεμπέλη τον άντρα της" .. "πως φοβάται μη τους χωρίσουν / μην τους φάνε λεφτά" "πως ποτέ δεν ήταν καμία δεμένη οικογένεια" μου κάνει εντύπωση λοιπόν γιατί εστιάζει μόνο στο οικονομικό.... επίσης τι πάει να πει? "ο άντρας μου περίμενε να τον ειδοποιήσουν για τη δουλειά και από την άλλη δεν είχαν γάλα για το παιδί?" όσα πανεπιστήμια και να έχω τελειώσει εάν έφτανα στο σημείο να μην έχω γάλα να δώσω στο παιδί μου δεν θα καθόμουν να περιμένω πότε θα με ειδοποιήσουν στον κλάδο μου, θα έβγαινα και θα έπλενα σκαλες για να έχω χρήματα να το θρέψω.... επαναλαμβάνω μπορεί να ακούγομαι σκληρή αλλά όταν κάποιος αναλαμβάνει την ευθύνη να γίνει γονιός είναι ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ να κινήσει γη και ουρανό και να προσφέρει το καλύτερο στο παιδί του.. και όχι να "απαιτεί" από τους άλλους να νοιαστούν γιατί τους περισσεύουν ή δεν ξέρω τι άλλο... το παιδί αυτό έχει γονιούς και θα πρέπει να κάνουν το καλύτερο δυνατό...

 

Ναι, καταλαβαίνω από ποια σκοπιά το προσεγγίζεις. Λες πως, εντάξει οι γονείς σου δεν σε ταίζουν αλλά κι εσύ τι έκανες για να ταίσεις το παιδί σου... Σωστό κι αυτό...

 

Απλώς ξέρεις, αν δεν έχεις πάρει αγάπη από τους γονείς σου και έρχεται η ώρα που χρειάζεσαι ένα πιάτο φαί και σου το αρνούνται σε πνίγει το παράπονο. Δεν είναι το φαί το θέμα. Αν οι γονείς σου σε έχουν μεγαλώσει με αγάπη, τους λατρεύεις κι ας τρώτε όλοι από ένα πιάτο φασόλια στην μέση του τραπεζιού, αν δεν σου έχουν δώσει τίποτα συναισθηματικά, βρίσκεις προσωρινή παρηγοριά στα υλικά αγαθά που μπορεί να σου προσφέρουν.

Αυτό είναι δύσκολο να το αντιληφθεί ένας άνθρωπος που έχει μεγαλώσει με αγάπη.

 

(ΝΙΚΟΣΧΡΙΣΤΙΝΑ, εννοείται πως δεν υποννοώ πως δεν φροντίζεις το παιδί σου και πως δεν προσπαθείς για το καλύτερο! Αλλοίμονο, γενικά μιλάω)

[itsme]

Συγνώμη να σε ρωτήσω κάτι? εάν θέλεις μου απαντάς.. όταν έμεινες έγκυος είχες δουλειά εσύ και ο σύζυγος / σύντροφος?

Δεν έχει σημασία αυτό. Ολοι κινδυνεύουμε να μείνουμε στον δρόμο. Σήμερα έχω δουλειά αύριο δεν θα έχω, τί θα το κάνω το παιδί μου;

Ολοι μας αύριο μπορεί να μην έχουμε να φάμε, κι εμείς που έχουμε παιδιά και εκείνοι που δεν έχουν.

[elenip]

Ναι, καταλαβαίνω από ποια σκοπιά το προσεγγίζεις. Λες πως, εντάξει οι γονείς σου δεν σε ταίζουν αλλά κι εσύ τι έκανες για να ταίσεις το παιδί σου... Σωστό κι αυτό...

 

Απλώς ξέρεις, αν δεν έχεις πάρει αγάπη από τους γονείς σου και έρχεται η ώρα που χρειάζεσαι ένα πιάτο φαί και σου το αρνούνται σε πνίγει το παράπονο. Δεν είναι το φαί το θέμα. Αν οι γονείς σου σε έχουν μεγαλώσει με αγάπη, τους λατρεύεις κι ας τρώτε όλοι από ένα πιάτο φασόλια στην μέση του τραπεζιού, αν δεν σου έχουν δώσει τίποτα συναισθηματικά, βρίσκεις προσωρινή παρηγοριά στα υλικά αγαθά που μπορεί να σου προσφέρουν.

Αυτό είναι δύσκολο να το αντιληφθεί ένας άνθρωπος που έχει μεγαλώσει με αγάπη.

 

(ΝΙΚΟΣΧΡΙΣΤΙΝΑ, εννοείται πως δεν υποννοώ πως δεν φροντίζεις το παιδί σου και πως δεν προσπαθείς για το καλύτερο! Αλλοίμονο, γενικά μιλάω)

 

Αυτό που θέλω να δείξω είναι ότι ως γονιός έχεις την απόλυτη ευθύνη απέναντι στο παιδί σου.. ιδανικό θα ήταν να υπάρχουν άνθρωποι να σε στηρίζουν είτε ψυχολογικά είτε οικονομικά είτε και σωματικά βρε αδελφέ (να ξεκουραστείς λίγο) .. όταν όμως δεν υπάρχουν το χειρότερο για σενα και το παιδί σου είναι να χαλιέσαι με αυτές τις καταστάσεις.. ούτε τίποτε κερδίζεις και χειρότερα σε κάνει να αισθάνεσαι... το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να στηριχτείς στις δικές σου δυνάμεις και του συντρόφου σου για να αναστήσεις αυτό το παιδί... γίνομαι σκληρή γιατί δεν μπορώ να διαβάζω ότι "δεν είχαμε γάλα στο ψυγείο και ο Νίκος περίμενε τηλέφωνο για την πρακτική" εεεε πείτε με παλαβή αλλα μου γυρίζει το μάτι.. και επειδή σε όλες τις καταστάσεις υπάρχουν 2 πλευρές για να τους διώξει λέγοντας τεμπελη τον πατέρα του παιδιού μπορεί και η άλλη πλευρά να έχει τα δίκια της... μπορεί λέω δεν είπα ότι έτσι είναι.. και ξέρω πόσο δύσκολο είναι στις μέρες μας να βρεις δουλειά... δεν γίνεται όμως βρε κορίτσια όλες οι αλλοδαπές να βρίσκουν δουλειά σε σπίτια / καθάρισμα / σίδερο κλπ κλπ και εμείς μόνο να μην βρίσκουμε....

[riniw 1980]

Συγνώμη να σε ρωτήσω κάτι? εάν θέλεις μου απαντάς.. όταν έμεινες έγκυος είχες δουλειά εσύ και ο σύζυγος / σύντροφος?

 

ο σύζυγος δουλεύει,εγώ είχα απολυθεί τον Απρίλη του '10 κι απο Γενάρη του '11 έψαχνα δουλειά συστηματικά..πιο πριν κοίταγα πιο χαλαρά αφ'ενός μεν γιατί είχα τη σιγουριά του ταμείου αφ'ετέρου δε γιατί ήθελα λίγο να απολαύσω το καθησιό.

[elenip]

Δεν έχει σημασία αυτό. Ολοι κινδυνεύουμε να μείνουμε στον δρόμο. Σήμερα έχω δουλειά αύριο δεν θα έχω, τί θα το κάνω το παιδί μου;

Ολοι μας αύριο μπορεί να μην έχουμε να φάμε, κι εμείς που έχουμε παιδιά και εκείνοι που δεν έχουν.

 

Δεν είναι τόσο απλά τα πράγματα.. συμφωνώ μαζί σου ότι ανά πάσα στιγμή μπορείς να βρεθείς χωρίς δουλειά αλλά άλλο πχ είναι να λες ότι είμαι 30 χρονών π.χ. έχω μια σταθερή δουλειά (όσο σταθερή μπορεί να είναι) έχω ένα σπίτι, έχω 5 πράγματα βρε αδελφέ και αποφασίζω να παντρευτώ και να προσφέρω στο παιδί μου ότι καλύτερο και άλλο π.χ. να είμαι 18 φοιτήτρια, χωρίς δουλειά, με οικογένεια που ποτέ δεν με είχε στηρίξει και να αποφασίσω να κάνω παιδί ... αυτό κατ'εμέ είναι εγωιστικό και ανεύθυνο.... χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μόνο όσοι έχουν οικονομική άνεση μπορούν να κάνουν παιδιά ... αλλά θα πρέπει να τα ζυγίσεις όλα... απλώς δυστυχώς στις μέρες μας υπάρχουν κοπέλες που σκέφτονται το τώρα και όχι το μετά... γνωστή μου έκανε παιδί πριν λίγους μήνες, χωρίς δουλειά αυτή και ο σύντροφός της αλλά με το που έμαθε ότι είναι έγκυος, ζήτησε από γνωστούς και αγνώστους ότι μπορούσαν να την βοηθήσουν (ρούχα / επιπλάκια ) ο σύντροφός της δουλεύει πιτσαρία (και οι 2 με πτυχίο πανεπιστημίου)... δέχεται την βοήθεια που μπορούν να της προσφέρουν όσοι μπορούν με αξιοπρέπεια και ποτέ δεν έχει κατηγορήσει την οικογένεια της που δεν μπορεί να την βοηθήσει (δεν μπορούν οικονομικά οι άνθρωποι να προσφέρουν)....

[elenip]

ο σύζυγος δουλεύει,εγώ είχα απολυθεί τον Απρίλη του '10 κι απο Γενάρη του '11 έψαχνα δουλειά συστηματικά..πιο πριν κοίταγα πιο χαλαρά αφ'ενός μεν γιατί είχα τη σιγουριά του ταμείου αφ'ετέρου δε γιατί ήθελα λίγο να απολαύσω το καθησιό.

 

Οπότε στην δική σου περίπτωση, υπήρχε κάτι σταθερό (δουλειά συζύγου)για να πεις ότι ξεκινάς οικογένεια... εάν ο άντρας σου δεν δούλευε και εσύ όπως λες ψαχνόσουν για δουλειά θα έπαιρνες ελαφριά την καρδία την απόφαση να κάνεις παιδί? δεν νομίζω... γράφω λίγο σκληρά στην κοπέλα που άνοιξε το θέμα για να της δείξω ότι τώρα πια απαιτήσεις πρέπει να έχει από τον ευατό της και τον πατέρα του παιδιού της.. άσε τους άλλους απέξω (δεν μπορούν δεν θέλουν) .. δεν με ενδιαφέρει στο κάτω κάτω γιατί... όσο ρομαντικές και να είστε θα πρέπει να ξέρετε ότι ναι δυστυχώς υπάρχουν και γονείς που δεν δίνουν στο παιδί τους νερό που λέει και ο ποιητής.. τι απαιτήσεις να έχεις από τέτοιους ανθρώπους???

[kopela]

Εγώ στη θέση σου δεν θα προσπαθούσα να τα ξαναβρώ μαζί τους και δεν καταλαβαίνω γιατί να τα ξαναβρείς με δύο τόσο άπονους ανθρώπους που θέλουν να λέγονται γονείς και προπάντων παππούδες. Σε δυο ξένους και άσχετους να ζητούσες φαγητό, καλύτερα θα σου φέρονταν κι όσο για τα κλάμματα, είναι για να καλύψει τα νώτα της και άνετα να γυρίσει στο μέλλον και να σου πεί "εγώ που έκλαιγα επειδή έφυγες" ώστε και να μην ξαναπάς για βοήθεια και να΄χει βγεί κι από πάνω. Δεν βγάζεις άκρη, μην ψάχνεις λογική απλά βάλε Χ. Όσο επιμένεις να τους πλησιάσεις, τόσο θα πληγώνεσαι και σου το λέω από ιδία πείρα.Τσάμπα ελπίδα και τσάμπα κόπος. Επίσης απορώ με την ευκολία που έχουν ορισμένοι άνθρωποι να βάζουν ταμπέλες στους άλλους και μάλιστα στην Ελλάδα του 2012 που οι δουλειές δεν πέφτουν από τον ουρανό και που με ένα σκασμό πτυχία, χρειάζεσαι τουλάχιστον τρία χρόνια για να βρείς μια στοιχειώδη και αυτή με 400 ευρώ.Ποιός από δω μέσα είναι τόσο "υπεύθυνος" (η ανεργία ξαφνικά από σημείο των καιρών έγινε ανευθυνότητα; ) απέναντι στο παιδί του σε σημείο να μην δέχεται απολύτως καμία οικονομική βοήθεια από τους παππούδες είτε αυτό σημαίνει φαγητό είτε ρουχισμό είτε οτιδήποτε; Κακά τα ψέμματα σχεδόν όλοι βοηθιόμαστε από τους γονείς μας -σε λογικά πλαίσια πάντα-για να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας όπως αντίστοιχα στηρίζονταν και εκείνοι από τους δικούς τους γονείς, δεν είναι κακό είναι ανθρώπινο. Η θεματοθέτρια δεν ζήτησε να την ταίζουν οι γονείς της μια ζωή, ζήτησε μόνο να τη στηρίξουν μέχρι να ορθοποδήσει σε μία δύσκολη συγκυρία της ζωής της. Πρώτη φορά ακούμε για δύσκολη συγκυρία; Τις καλύτερες προοπτικές να έχεις για να προσφέρεις έστω και τα βασικά σ' ένα παιδί, τα δεδομένα σήμερα είναι τόσο ρευστά που σήμερα κοιμάσαι στο σπίτι σου και αύριο στα παγκάκια. Εγώ σήμερα έχω δουλειά και ο άντρας μου.Αν αύριο μας απολύσουν και τελειώσουν και οι αποζημιώσεις και το ταμείο ανεργίας, πρέπει να βάλω ένα πιστόλι στο κεφάλι του παιδιού μου; Ας μην είμαστε τόσο επικριτικοί και σκληρόκαρδοι τη σήμερον ημέρα που συνάνθρωποί μας αυτοκτονούν επειδή δεν έχουν να φάνε ή να ταίσουν τις οικογένειές τους και καλύτερα ας θυμηθούμε τί συμβουλεύουμε και πώς κατακρίνουμε κάθε φορά που μπαίνει κάποια κοπέλα εδώ μέσα και γράφει πως θέλει να κάνει έκτρωση επειδή είναι 18-20 ετών φοιτήτρια και δεν έχει να το ζήσει.....

[riniw 1980]

Οπότε στην δική σου περίπτωση, υπήρχε κάτι σταθερό (δουλειά συζύγου)για να πεις ότι ξεκινάς οικογένεια... εάν ο άντρας σου δεν δούλευε και εσύ όπως λες ψαχνόσουν για δουλειά θα έπαιρνες ελαφριά την καρδία την απόφαση να κάνεις παιδί? δεν νομίζω... γράφω λίγο σκληρά στην κοπέλα που άνοιξε το θέμα για να της δείξω ότι τώρα πια απαιτήσεις πρέπει να έχει από τον ευατό της και τον πατέρα του παιδιού της.. άσε τους άλλους απέξω (δεν μπορούν δεν θέλουν) .. δεν με ενδιαφέρει στο κάτω κάτω γιατί... όσο ρομαντικές και να είστε θα πρέπει να ξέρετε ότι ναι δυστυχώς υπάρχουν και γονείς που δεν δίνουν στο παιδί τους νερό που λέει και ο ποιητής.. τι απαιτήσεις να έχεις από τέτοιους ανθρώπους???

 

 

σε καμία πείπτωση δεν παίρνεις ελαφριά τη καρδία την απόφαση να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο...

κι όμως η δουλειά του συζύγου δεν είναι κάτι σταθερό...τα εισοδήματα έχουν πέσει...προφανώς μιλάς εκ του ασφαλούς γι'αυτό και γίνεσαι σκληρή.Και καλά κάνεις δηλαδή!!

[elenip]

σε καμία πείπτωση δεν παίρνεις ελαφριά τη καρδία την απόφαση να φέρεις ένα παιδί στον κόσμο...

κι όμως η δουλειά του συζύγου δεν είναι κάτι σταθερό...τα εισοδήματα έχουν πέσει...προφανώς μιλάς εκ του ασφαλούς γι'αυτό και γίνεσαι σκληρή.Και καλά κάνεις δηλαδή!!

 

Δεν μιλάω καθόλου εκ του ασφαλούς .. προσωπικά επέλεξα να κάνω παιδί όταν βρήκα έναν άνθρωπο που θεώρησα ότι μου κάνει και είχαμε και οι δύο σταθερή δουλειά (στον ιδιωτικό τομέα δουλεύουμε με ότι αυτό συνεπάγεται).... και θεωρώ ότι για να πάρεις μια τόσο σοβαρή απόφαση θα πρέπει αν μη τι άλλο να ξεκινά με τους καλύτερους οιωνούς.. χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα πράγματα στην πορεία δεν μπορούν να αλλάξουν... στην Ελλάδα ναι στηριζόμαστε στην οικογένεια όποιοι και όσοι μπορούν.. δεν είνι όμως όλες οι οικογένειες έτσι... εμενα π.χ. ο άντρας μου έχει δικό του σπίτι στο οποιο υποτίθεται θα μέναμε όταν παντρευόμασταν.. είναι στο όνομά του το σπίτι... έχουν κατσικωθεί τα πεθερικά μέσα και δεν βγαίνουν.. τι να τους κάνουμε? τόσο τους κόβει τόσο κάνουν... καθόμαστε στο ενοίκιο / δουλεύω και πληρώνω γυναίκα για το παιδί .. κάνω ότι μπορώ και δεν ΘΕΛΩ και την βοήθειά τους.. και δεν είναι πω είναι πεθερικά... από τα 18 μου που έφυγα από το σπίτι και σπουδαζα / δούλευα δεν ζητησα μία δραχμή από τους δικούς μου... και για να απαντήσω και σε ένα άλλο θέμα που θίχτηκε ναι πρώτη εγώ είμαι που θα στηρίξω μία κοπέλα 18 χρονών που έμεινε έγκυος να μην κάνει έκτρωση αλλά βρε κορίτισα έλεος κιόλας.... ζούμε σε μία εποχή που αν μη τι άλλο η ενημέρωση μας βομβαρδίζει από παντού... ειναι ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΕΥΘΥΝΟ να θεωρούμε τον ευατό μας στα 14-15-16-18 ώριμο για σεξ χωρίς προφυλάξεις και όταν έρχεται η "ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη" (γράφω και σε αυτό το θέμα παράλληλα ) πέφτουμε να πεθάνουμε.... όσες νέες κοπέλες διαβάζουν τα θέματα θα πρέπει να καταλάβουν επιτέλους ότι το σεξ δεν είναι μόνο χαρά... πρέπει να ξέρουμε απόλυτα τι κανουμε.... και δεν είναι όλες οι περιπτώσεις "ατυχήματα" όταν συμβαίνουν... οι πιο πολλές δυστυχώς είναι λόγω επιπολαιότητας.... και για να ξαναγυρίσω στην κοπέλα που άνοιξε το θέμα το μόνο που μπορώ να την συμβουλέψω είναι να μην χαλιέται με την οικογένειά της και να προσπαθήσει με τον άντρα της να μεγαλώσει το παιδάκι....

[riniw 1980]

Δεν μιλάω καθόλου εκ του ασφαλούς .. προσωπικά επέλεξα να κάνω παιδί όταν βρήκα έναν άνθρωπο που θεώρησα ότι μου κάνει και είχαμε και οι δύο σταθερή δουλειά (στον ιδιωτικό τομέα δουλεύουμε με ότι αυτό συνεπάγεται).... και θεωρώ ότι για να πάρεις μια τόσο σοβαρή απόφαση θα πρέπει αν μη τι άλλο να ξεκινά με τους καλύτερους οιωνούς.. χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα πράγματα στην πορεία δεν μπορούν να αλλάξουν... στην Ελλάδα ναι στηριζόμαστε στην οικογένεια όποιοι και όσοι μπορούν.. δεν είνι όμως όλες οι οικογένειες έτσι... εμενα π.χ. ο άντρας μου έχει δικό του σπίτι στο οποιο υποτίθεται θα μέναμε όταν παντρευόμασταν.. είναι στο όνομά του το σπίτι... έχουν κατσικωθεί τα πεθερικά μέσα και δεν βγαίνουν.. τι να τους κάνουμε? τόσο τους κόβει τόσο κάνουν... καθόμαστε στο ενοίκιο / δουλεύω και πληρώνω γυναίκα για το παιδί .. κάνω ότι μπορώ και δεν ΘΕΛΩ και την βοήθειά τους.. και δεν είναι πω είναι πεθερικά... από τα 18 μου που έφυγα από το σπίτι και σπουδαζα / δούλευα δεν ζητησα μία δραχμή από τους δικούς μου... και για να απαντήσω και σε ένα άλλο θέμα που θίχτηκε ναι πρώτη εγώ είμαι που θα στηρίξω μία κοπέλα 18 χρονών που έμεινε έγκυος να μην κάνει έκτρωση αλλά βρε κορίτισα έλεος κιόλας.... ζούμε σε μία εποχή που αν μη τι άλλο η ενημέρωση μας βομβαρδίζει από παντού... ειναι ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΕΥΘΥΝΟ να θεωρούμε τον ευατό μας στα 14-15-16-18 ώριμο για σεξ χωρίς προφυλάξεις και όταν έρχεται η "ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη" (γράφω και σε αυτό το θέμα παράλληλα ) πέφτουμε να πεθάνουμε.... όσες νέες κοπέλες διαβάζουν τα θέματα θα πρέπει να καταλάβουν επιτέλους ότι το σεξ δεν είναι μόνο χαρά... πρέπει να ξέρουμε απόλυτα τι κανουμε.... και δεν είναι όλες οι περιπτώσεις "ατυχήματα" όταν συμβαίνουν... οι πιο πολλές δυστυχώς είναι λόγω επιπολαιότητας.... και για να ξαναγυρίσω στην κοπέλα που άνοιξε το θέμα το μόνο που μπορώ να την συμβουλέψω είναι να μην χαλιέται με την οικογένειά της και να προσπαθήσει με τον άντρα της να μεγαλώσει το παιδάκι....

 

οι καλύτεροι οιωνοί για να κάνεις παιδί χωρίς άγχη είναι να είσαι η Χρουσαλά και να παντρευτείς τον Πατίτσα.

Οι υπόλοιποι τώρα πια βασιζόμαστε στην καλή κρίση του Θεούλη

και να μην κόψουν άλλα!!!

[Ερωτευμένη με τον γιο μου]

Δεν μιλάω καθόλου εκ του ασφαλούς .. προσωπικά επέλεξα να κάνω παιδί όταν βρήκα έναν άνθρωπο που θεώρησα ότι μου κάνει και είχαμε και οι δύο σταθερή δουλειά (στον ιδιωτικό τομέα δουλεύουμε με ότι αυτό συνεπάγεται).... και θεωρώ ότι για να πάρεις μια τόσο σοβαρή απόφαση θα πρέπει αν μη τι άλλο να ξεκινά με τους καλύτερους οιωνούς.. χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα πράγματα στην πορεία δεν μπορούν να αλλάξουν... στην Ελλάδα ναι στηριζόμαστε στην οικογένεια όποιοι και όσοι μπορούν.. δεν είνι όμως όλες οι οικογένειες έτσι... εμενα π.χ. ο άντρας μου έχει δικό του σπίτι στο οποιο υποτίθεται θα μέναμε όταν παντρευόμασταν.. είναι στο όνομά του το σπίτι... έχουν κατσικωθεί τα πεθερικά μέσα και δεν βγαίνουν.. τι να τους κάνουμε? τόσο τους κόβει τόσο κάνουν... καθόμαστε στο ενοίκιο / δουλεύω και πληρώνω γυναίκα για το παιδί .. κάνω ότι μπορώ και δεν ΘΕΛΩ και την βοήθειά τους.. και δεν είναι πω είναι πεθερικά... από τα 18 μου που έφυγα από το σπίτι και σπουδαζα / δούλευα δεν ζητησα μία δραχμή από τους δικούς μου... και για να απαντήσω και σε ένα άλλο θέμα που θίχτηκε ναι πρώτη εγώ είμαι που θα στηρίξω μία κοπέλα 18 χρονών που έμεινε έγκυος να μην κάνει έκτρωση αλλά βρε κορίτισα έλεος κιόλας.... ζούμε σε μία εποχή που αν μη τι άλλο η ενημέρωση μας βομβαρδίζει από παντού... ειναι ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΝΕΥΘΥΝΟ να θεωρούμε τον ευατό μας στα 14-15-16-18 ώριμο για σεξ χωρίς προφυλάξεις και όταν έρχεται η "ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη" (γράφω και σε αυτό το θέμα παράλληλα ) πέφτουμε να πεθάνουμε.... όσες νέες κοπέλες διαβάζουν τα θέματα θα πρέπει να καταλάβουν επιτέλους ότι το σεξ δεν είναι μόνο χαρά... πρέπει να ξέρουμε απόλυτα τι κανουμε.... και δεν είναι όλες οι περιπτώσεις "ατυχήματα" όταν συμβαίνουν... οι πιο πολλές δυστυχώς είναι λόγω επιπολαιότητας.... και για να ξαναγυρίσω στην κοπέλα που άνοιξε το θέμα το μόνο που μπορώ να την συμβουλέψω είναι να μην χαλιέται με την οικογένειά της και να προσπαθήσει με τον άντρα της να μεγαλώσει το παιδάκι....

 

Συμφωνώ σε όσα έχεις πει ένα παιδι εχει ανάγκες κ εμείς ως γονείς κ ποσο μάλλον οι μαμάδες οφείλουμε να τα εξασφαλίσουμε πριν κάν τα φέρουμε στον κόσμο.κανεις δεν ειναι υποχρεωμένος να μεγαλώσει το παιδι του καθένα παρα μονο οι γονείς.

[Giwta85]

το βασικοτερο ομως ειναι πως μου τη λεει συνεχως για το καθετι και μαλιστα οχι με ιδιαιτερα κομψο τροπο!

σημερα ας πουμε ηρθε σπιτι μου περιπου 5 ωρες-οχι για να με βοηθησει ή να μας δει,απλα επρεπε να περιμενει τον πατερα μου-

μεσα σε αυτες τις ωρες ακουσα

-πρεπει να διωξω το σκυλι μου-αυτο καμια 20αρια φορες

-δεν παω απο το σωστο δρομο στο σχολειο του παιδιου

-δεν παιρνω τη σωστη μαρκα σφουγγαροπανου

-δεν κοβω καλα τα νυχια των παιδιων

-δεν κανω αρκετες υποδειξεις στον αντρα μου για τη δουλεια του

-δεν ξερω τι μου γινεται σε θεματα τιμων σπιτιων

-θα γινει πτωχευση και δεν ειμαι ετοιμη να την αντιμετωπισω

-δεν εχω ωραιο ηχο κλησης στο κινητο μου

-δεν κρεμαω τη σκουπα στο σωστο σημειο

-η φουστα μου ειναι της λαικης

-δεν προσεχω τα παιδια μου

-δεν ενημερωνομαι

-δεν εχω τιποτε φαγωσιμο(...)στα ντουλαπια μου

-δεν κανω τα χτενισματα που μου πανε...μονο αυτη ξερει τι μου παει

εγω ειμαι ασχετη και εχω γουστο υπο το μηδεν...

και το τελικο χτυπημα

-αφου μου ζητησε να της κανω γαλλικο μανικιουρ και το εκανα

''κακως δεν δουλευεις σα μανικιουριστρα,θα εβγαζες ένα σωρο λεφτα''

(ειμαι διορισμενη καθηγητρια!)

 

και δεν τα εγραψα ολα,σας λυπηθηκα προς το τελος κοριτσια...[/quote

 

 

πόσο πολύ μου θύμησες τις κουβέντες της μάνας μου.

Κάθε φορά που έρχεται στο σπιτι μου μου κάνει υποδείξεις για την διακόσμηση του σπιτιού.

Πρέπει να αγοράσεις κάτι για αυτό το τραπεζάκι..

Το χαλί δεν πάει εκεί που το έβαλες..

Να αλλάξεις την γλάστρα που έχεις στην είσοδο και να πάρεις εκείνες τις ψιλές με ένα μεγάλο φυτό για την είσοδο..

Μου αλλάζει τις θέσεις που έχω τα λουλούδια στο ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ.

Άσε τις υποδείξεις για τον μικρούλη μου.

Με τέτοιο καύσωνα το μικρουλι 4μηνών τον έχω μόνο με την πάνα του.

και εκεί αρχίζει το παραλήρημα....Να ντύνεις το μικρό και είναι σαν γυφτάκι.....και να είμαστε σπίτι με 40 βαθμούς στην κύπρο και να θέλει να τον ντύνει....

πολλά πολλά μην τα θυμηθώ και φουντώσω:evil::evil:

[Giwta85]

Να συμπληρώσω επισης ότι με έχει πρήξει να ανανεώσω την γκαρνταρόμπα μου τώρα που θα επιστρέψω στη δουλεία.είμαι με άδεια μητρότητας και επιστρέφω Σεπτέμβριο πισω.Να μην είμαι με τα ίδια ρούχα πρίν την εγκυμοσύνη. Κάθε μέρα τις ίδιες κουβέντες 45 φορές την ημέρα..τα ίδια και τα ίδια....

[Amarullida]

Αχ "κακούργες" το ανοίξατε το θεματάκι:p:p!!!

Έχω λατρεμένο μπαμπά, δεν έχω λόγια να πω για να τον περιγράψω.

Είναι τόσο καλός, που πεθαίνω γι'αυτόν.

Φυσικά και την μαμά μου την αγαπάω, όπως και εσείς τις μανούλες σας, αλλά έχω πάρα μα πάρα πολλά παράπονα.

Ευτυχώς τώρα που έχω μεγαλώσει αρκετά (είμαι 33), μπορώ να εξηγήσω σε ένα μεγάλο βαθμό, γιατί συμπεριφερόταν έτσι και γιατί εξακολουθεί να συμπεριφέρεται ακόμη και τώρα έτσι.

-Η μαμά μου μεγάλωσε πολύ άσχημα, είχε άσχημα παιδικά χρόνια.

-Το αποτέλεσμα είναι να έχει πολλά απωθημένα και να της βγαίνει να θέλει να εκδικηθεί γι'αυτό.

-Νομίζει πως όλοι εκμεταλλεύονται την καλοσύνη της.

-Κουβαλάει το μόνιμο σύνδρομο του "θύματος".

-Αυτή ό,τι το παθαίνει, το παθαίνει από την καλή της την καρδιά.

-Εννοείται πως έχει αδυναμία στον αδερφό μου (το ξεπέρασα και αυτό).

-Όταν ήμουν μικρή με απειλούσε πάντα, πως θα πει στον πατέρα μου, "τι έκανα" και θα μάθω "εγώ".

-Ήταν το χειροτερό μου, γιατί δεν ήθελα να πέσω ποτέ στην υπόληψη που μου είχε ο μπαμπάς μου.

-Ό,τι και εαν συμβαίνει, η ίδια δεν φταίει ποτέ και έχει πάντα μα πάντα δίκιο.

-Είναι απίστευτα ξεροκέφαλη και ξερόλας.

-Δεν έχει αίσθηση του χιούμορ.

-Δεν ζητάει ποτέ συγγνώμη γιατί όπως είπαμε δεν φταίει ποτέ.

-Άλλα της λες, άλλα καταλαβαίνει.

-Είναι μονίμως κατσούφα και χαμογελάει δύσκολα.

-Μου επισημαίνει πάντα, πως εαν δεν υπήρχε αυτή, εγώ δεν θα είχα καταφέρει ποτέ τίποτε στην ζωή μου.

-Εγώ κατά τη γνώμη της είμαι μια "άβγαλτη", που δεν ξέρω τι μου γίνεται.

-Εννοείται πως είναι πάντα πάρα πολύ κουρασμένη.

-Όποτε τσακωνόμαστε, επειδή διαφωνούμε, μου λέει πως είμαι κακιά, αχάριστη και ότι ο Θεός βλέπει την αχαριστία μου και άλλα πολλά χαριτωμένα.

-Είναι κυκλοθυμική, εγωίστρια και απίστευτα περίφανη.

Δεν συνεχίζω άλλο, γιατί ήδη έχω φουντώσει.

Πλεον για να είμαστε καλά, έχω συμφιλιωθεί μετά από πάρα πολλούς άσχημους καβγάδες, ότι δεν πρόκειται να αλλάξει, δεν της κρατάω ποτέ μούτρα και κακία, απλά προσπαθώ να μην στενοχωριέμαι, γιατί ξέρω πως πολλά από αυτά, που λέει, δεν τα εννοεί.

Ο άνθρωπος δεν αλλάζει, το γνωρίζουμε όλοι , προτιμώ να έχω σχέσεις μαζί της, παρά να είμαστε μακριά, ξέρω πως κατά βάθος τρέμει για μένα.

Αλλά δεν έχει μάθει να δείχνει την αγάπη της, επειδή και η ίδια δεν εισέπραξε ποτέ αγάπη από την μητέρα της.

Αυτό που κάνω και τώρα, είναι να της εξηγώ με επιχειρήματα και με πιο σοφές κουβέντες, γιατί δεν πρέπει να κάνει αυτό ή να λέει εκείνο.

Και ευτυχώς μπορώ να πω, πως μετά από πολλά χρόνια, τα πάμε πολύ καλύτερα.

 

Αχ καλη μου την μανα μου περιγραφεις???Κι εγω εχω προσπαθησει απειρες φορες να την συναιτησω με λογικα και ορθα επιχειρηματα αλλα τα λεω στον τοιχο!!!Απλα επιμενει στο δικο της.Εγω τον μονο τροπο που βρηκα για να ειμαστε καλα ειναι να μην εχουμε πολλες επαφες και φυσικα οταν μιλαμε ειδικα στο τηλεφωνο να λεμε τα τυπικα.''Τι κανεις?''''Καλα ειμαι'' και ας μπορει να εχω τα δικα μου και να θελω να μιλησω σε καποιον.Γιατι αν κανω το λαθος και της πω π.χ. ενα παραπονο για τον αντρα μου οχι μονο συμπαρασταση δεν θα μου κανει αλλα θα αρχισει τις κατηγοριες του τυπου''Καλα να παθεις...στα ελεγα οτι δεν εκανε αυτος για σενα...δεν ηθελες το ταδε προξενιο που θα σε ειχε βασιλισσα τωρα κατσε να τα λουστεις...και μην μου χτυπησεις την πορτα αν αλλαξεις γνωμη''και αλλα τετοια ομορφα!!!