ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΠΕΘΕΡΙΚΑ

[love4four]

Καλέ πλάκα κάνω! Δεν πρόκειται να πω το παιδάκι μου Τέρμα!!! Απλά προκειμένου να μην πω της πεθεράς θα έλεγα ό,τι να'ναι, ακόμα και κάτι άσχετο και άσχημο. Αλλά Καλλιόπη με τίποτα, κρίμα δεν είναι?

 

:mrgreen:... είπα κι εγώ ότι θα φωνάζατε το παιδί "Τέρμα" λες κι είναι στάση λεωφορείου... άντε μαρή με κατατρόμαξες !!!!

ΟΚ, εάν δεν γουστάρεις με τπτ να βγάλεις την πεθερά με γεια σου και χαρά σου... πάω πάσο !

[Lucy]

δεν εχω τυψεις απλα το μετανιωσα....μετανιωσα γιατι δεν του χαρισα λιγο χαρα!Παντως για να αντιδρουν ετσι παει να πει οτι τους πειραζει πολυ!δεν ειναι οτι δεν του εκανα το χατηρι αλλα ξερεις κατι σε καθε ηλικια οι ανθρωποι δινουν σημασια σε διαφορετικα πραγματα...και στην ηλικια τους αυτα που τους δινουν χαρα ειναι λιγα....και δυστυχως για εμας, το να ακουσουν το ονομα τους ειναι σημαντικο για καποιους παππουδες και γιαγιαδες!τι να κανουμε...και στο κατω κατω οι αντρες που παντρευτηκαμε δεν φυτρωσανε εχουν και αυτοι γονεις...οπως και αν ειναι ειναι οι γονεις τους μας χαρισαν τον αντρα που ερωτευτηκαμε και καναμε παιδια....και απλα καταλαβα οτι δινουμε παραπανω σημασια απο οτι πρεπει..

 

sevoula για αλλη μια φορα συμφωνω μαζι σου ισως ειναι και μια πραξη επιδειξης δυναμης και εγωισμου!

 

Εγώ πάντως το βλέπω αλλιώς... Αν κάποιος επιμένει πολύ, σε σημείο να αγνοεί τα εγγόνια του (μιλάω γενικά) ή να κάνει φασαρίες ή να απειλεί ή να μην έρχεται στη βάπτιση κτλ, τότε το θέμα ξεφεύγει. Δεν του δίνεις χαρά αν κάνεις το δικό του, παρά μόνο την ικανοποίηση ότι επιβλήθηκε. Το να χαρεί ένας παππούς ή μια γιαγιά όταν ανακοινώσεις ότι θα δώσεις το όνομά του/της, αυτό ναι. Αν τυχόν όμως δεν το δώσεις τι σήμαίνει? Ότι θα λυπηθεί? Αν είναι δυνατόν... Και με την ίδια λογική όπως επιμένει ο ένας παππούς, θα μπορούσε να επιμένει και ο άλλος παππόυς. Γιατί να μπει το ζευγάρι στη μέση?

Θα το θεωρήσω τραγικό πάντως αν καταντήσω αργότερα να απαιτήσω από τα παιδιά μου να βγάλουν το όνομά μου...

[sevoula]

αυτό λέμε Λούση μου. ότι ακόμα και στην περίπτωση που ένας παππούς ή οι παππούδες από τη μια μεριά γίνονται γραφικοί, καλό είναι να μην τραβάμε το σκοινί, γιατί το όνομα του παιδιού δεν είναι σκοινί, να το τραβάμε, ποιός έχει τη δύναμη, ποιός την εξουσία...αυτό θα πει ωριμότητα.

[sevoula]

το έχω ξαναδηλώσει, τέλειο το Στεφανία!!!!!!!!!!!!!!!!

[Aeriko]

αυτό λέμε Λούση μου. ότι ακόμα και στην περίπτωση που ένας παππούς ή οι παππούδες από τη μια μεριά γίνονται γραφικοί, καλό είναι να μην τραβάμε το σκοινί, γιατί το όνομα του παιδιού δεν είναι σκοινί, να το τραβάμε, ποιός έχει τη δύναμη, ποιός την εξουσία...αυτό θα πει ωριμότητα.

 

 

Ξέρεις όμως ποιο είναι το θέμα; Ότι σε πιάνει και το αντιδραστικό σου ρε παιδί μου. Όταν ο άλλος απαιτεί και απειλεί (το ένιωσα στη συζήτηση με την αποκλήρωση που περιέγραψα πιο πάνω) βγαίνει το αντιδραστικό σου και λες όχι δεν θα σου περάσει έτσι. Περιμένεις την ωριμότητα να την δείξουν οι πιο ώριμοι... δεν μπορώ να δεχτώ ότι αποβλακώνονται λόγω ηλικίας και ξεπερνούν τα όρια!

[Lucy]

αυτό λέμε Λούση μου. ότι ακόμα και στην περίπτωση που ένας παππούς ή οι παππούδες από τη μια μεριά γίνονται γραφικοί, καλό είναι να μην τραβάμε το σκοινί, γιατί το όνομα του παιδιού δεν είναι σκοινί, να το τραβάμε, ποιός έχει τη δύναμη, ποιός την εξουσία...αυτό θα πει ωριμότητα.

 

Έχεις δίκιο ως ένα σημείο, αλλά επειδή πρόκειται για ένα θέμα που στην ουσία δεν τους αφορά, εγώ θα το τράβαγα το σκοινί. Για ποιο λόγο να υποχωρήσω και να κάνω κάτι που δεν θέλω? Για να χαρούν? Με την ίδια λογική αργότερα θα ανακατευτούν σε κάτι άλλο. Πάλι θα κάνω το δικό τους για να χαρούν?

Δεν με νοιάζει να το παίξω ανώτερη. Απλώς δεν θέλω να ανακατεύονται τρίτοι (και μάλιστα με άσχημο τρόπο) σε θέματα που αφορούν τα παιδιά μου ή την οικογένειά μου. Το όνομα του παιδιού, το που θα πάμε διακοπές, το που θα μείνουμε, το πως θα διαχειριστούμε οικογενειακά θέματα, είναι αποφάσεις που θα πάρω εγώ με τον άντρα μου. Οι υπόλοιποι δεν έχουν λόγο παρά μόνο εάν τους ζητηθεί και πάλι ο λόγος τους θα είναι μόνο συμβουλευτικός.

Το θέμα δεν είναι το όνομα καθεαυτό, αλλά το ότι τους δίνει το ζευγάρι το δικαιωμα να επεμβαίνουν στη ζωή τους.

Έτσι το βλέπω...

[Morchelina]

εγω κοντευω να χωρισω για τα ονοματα εβαλα στην κορη μου το ονομα της πεθερας κ τωρα που εκανα το γιο θελουν σον κ καλα να βαλω του πεθερου αμαν πια ολα δικα τους ασε που ουτε με τον αντρα μου μπορω να σηνενοηθω σκοτονομαστε χαμος :cry:

 

Bρε κορίτσια αυτή είναι η κλασική παγίδα που πέφταν οι μάνες μας. Τα παιδιά πάνε ένα και ένα αν θέλετε να είστε παραδοσιακοί και να βάλετε οικογενειακά ονόματα και μέχρις εκεί. Πήρε η πεθερά σου, τώρα αποφασίζεις εσύ και οι δικοί σου. Πρώτο έκανα κορίτσι, τα πεθερικά μου θέλαν να περιμένουν το δεύτερο. Έβαλα τη μαμά μου και είναι το γλυκύτερο όνομα στο κόσμο και ότι όνομα και να είχε πάλι αυτό θα έβαζα.

[Morchelina]

Έχεις δίκιο ως ένα σημείο, αλλά επειδή πρόκειται για ένα θέμα που στην ουσία δεν τους αφορά, εγώ θα το τράβαγα το σκοινί. Για ποιο λόγο να υποχωρήσω και να κάνω κάτι που δεν θέλω? Για να χαρούν? Με την ίδια λογική αργότερα θα ανακατευτούν σε κάτι άλλο. Πάλι θα κάνω το δικό τους για να χαρούν?

Δεν με νοιάζει να το παίξω ανώτερη. Απλώς δεν θέλω να ανακατεύονται τρίτοι (και μάλιστα με άσχημο τρόπο) σε θέματα που αφορούν τα παιδιά μου ή την οικογένειά μου. Το όνομα του παιδιού, το που θα πάμε διακοπές, το που θα μείνουμε, το πως θα διαχειριστούμε οικογενειακά θέματα, είναι αποφάσεις που θα πάρω εγώ με τον άντρα μου. Οι υπόλοιποι δεν έχουν λόγο παρά μόνο εάν τους ζητηθεί και πάλι ο λόγος τους θα είναι μόνο συμβουλευτικός.

Το θέμα δεν είναι το όνομα καθεαυτό, αλλά το ότι τους δίνει το ζευγάρι το δικαιωμα να επεμβαίνουν στη ζωή τους.

Έτσι το βλέπω...

 

Πέστα Χρυσόστομη

[σπουργίτι]

Εμείς πάλι ανήκουμε στην "παραδοσιακή" οικογένεια... επιλέξαμε να δώσουμε και στα δυο παιδιά μας τα ονόματα των πεθερικών μου (1+1) -με αγάπη και χαρά χωρίς γκρίνιες και παρατράγουδα-. Έτσι το βρήκα κι έτσι το συνέχισα... Είμαι περήφανη γι' αυτό, τούς έδωσα λίγη χαρά ως ένδειξη σεβασμού για όσα κάνουν για εμάς...

Και για να πω και την αλήθεια, επειδή είχε προηγηθεί ο αδερφός μου κι εκείνος με δυο παιδιά -ένα αγόρι, ένα κορίτσι- τα οποία πήραν τα ονόματα των γονιών μου, είχα αισθανθεί την συγκίνηση σε πολύ μεγάλο βαθμό εγώ ως θεία... φανταστείτε οι παππούδες τί μπορεί να νοιώθουν !

Γενικά πάντως θεωρώ πολύ ψυχοφθόρο όλο αυτόν τον ντόρο που γίνεται με τα ονόματα... έχω δει ζευγάρια να πλακώνονται στην κυριολεξία και είναι κρίμα.. σημασία έχει τα παιδάκια μας να γίνονται Χριστιανοί και να είναι γερά...

Και για μην σκεφτείτε ότι μιλάω εκ του ασφαλούς, να αναφέρω πως όταν ήμουν έγκυος στην μικρή πέθανε ο πατέρας μου. Τότε τα πεθερικά μου -προς τιμήν τους- πρότειναν η μπέμπα να πάρει το όνομα του μπαμπά μου... Ήταν μια κουβέντα που με χαροποίησε και με συγκίνησε ιδιαίτερα, για λίγο το σκέφτηκα αλλά μετά είπα με τον εαυτό μου πως εάν ζούσε ο πατέρας μου (ως γνήσιος Κρητικός κι έχοντας ήδη ακούσει το όνομά του απ το παιδί του αδερφού μου) δεν θα το ήθελε αυτό... ήταν και κορίτσι. Εμείς Ιωάννα δεν είχαμε ποτέ στο σόι, κι έτσι αποφάσισα να ακουστεί όπως είχαμε πει αρχικά το όνομα της πεθεράς μου. Μόνο εάν και το 2ο ήταν αγόρι θα έβγαζα τον πατέρα μου...

Καταλαβαίνω όμως και τις κοπέλες που δεν έχουν αδερφούς και που θέλουν ένα όνομα. Κι αυτό σεβαστό είναι. Το παν είναι να υπάρχει αγάπη και συνεννόηση μεταξύ του ζευγαριού...

 

Μεταξάκι και εγώ στην ίδια κατηγορία ανήκω! Και τα 2 ονόματα στα πεθερικά μου! Πολύ παράδοση μιλάμε! Για το 1ο δεν υπήρχε περίπτωση να μην πάρει το όνομα του πεθερού, ακόμη και ο πατέρας μου θα με σκότωνε! Για το 2ο που ήταν κορίτσι το όνομα της πεθεράς μου (Αναστασία) μου άρεσε πολύ περισσότερο από της μαμάς μου (Φρειδερίκη), αν και η πεθερά μου είχε προτείνει να τη βαφτίσω στη μαμά μου, μια που αυτή είχε ακούσει ήδη το όνομά της (3 φορές παρακαλώ, η δική μου 4η). Έτσι, έκανα και το χατίρι του αντρούλη μου που ήθελε να ακολουθήσει τα χνάρια των 3 μεγαλύτερων αδελφών του. Για να πω την αλήθεια βέβαια, αναρωτιέμαι μερικές φορές, αν θα είχαμε προβλήματα στην περίπτωση που ήθελα να βγάλω το όνομα της μαμάς μου ...

[sevoula]

Ξέρεις όμως ποιο είναι το θέμα; Ότι σε πιάνει και το αντιδραστικό σου ρε παιδί μου. Όταν ο άλλος απαιτεί και απειλεί (το ένιωσα στη συζήτηση με την αποκλήρωση που περιέγραψα πιο πάνω) βγαίνει το αντιδραστικό σου και λες όχι δεν θα σου περάσει έτσι. Περιμένεις την ωριμότητα να την δείξουν οι πιο ώριμοι... δεν μπορώ να δεχτώ ότι αποβλακώνονται λόγω ηλικίας και ξεπερνούν τα όρια!

μαρήηηηηηηηηηηηηηηη, σε εμένα τα λες που έφαγα όλη τη φρίκη με τους εκβιασμούς, τα πισώπλατα, ενώ τα είχαμε μιλημένα, συμφωνημένα;

ιδίως αφού είχα κάνει εξήγηση για το τάμα και είχαν πει ο.κ.;

και μετά άρχισε το παρατράγουδο!!!!!!!!!!!!!!!!

[sevoula]

Έχεις δίκιο ως ένα σημείο, αλλά επειδή πρόκειται για ένα θέμα που στην ουσία δεν τους αφορά, εγώ θα το τράβαγα το σκοινί. Για ποιο λόγο να υποχωρήσω και να κάνω κάτι που δεν θέλω? Για να χαρούν? Με την ίδια λογική αργότερα θα ανακατευτούν σε κάτι άλλο. Πάλι θα κάνω το δικό τους για να χαρούν?

Δεν με νοιάζει να το παίξω ανώτερη. Απλώς δεν θέλω να ανακατεύονται τρίτοι (και μάλιστα με άσχημο τρόπο) σε θέματα που αφορούν τα παιδιά μου ή την οικογένειά μου. Το όνομα του παιδιού, το που θα πάμε διακοπές, το που θα μείνουμε, το πως θα διαχειριστούμε οικογενειακά θέματα, είναι αποφάσεις που θα πάρω εγώ με τον άντρα μου. Οι υπόλοιποι δεν έχουν λόγο παρά μόνο εάν τους ζητηθεί και πάλι ο λόγος τους θα είναι μόνο συμβουλευτικός.

Το θέμα δεν είναι το όνομα καθεαυτό, αλλά το ότι τους δίνει το ζευγάρι το δικαιωμα να επεμβαίνουν στη ζωή τους.

Έτσι το βλέπω...

καλά τα λες. αν όμως ο άντρας σου δεν μπορεί να το διαχειριστεί, να κρατήσει το λόγο του απέναντί σου, είναι πιεσμένος, νιώθει να πνίγεται... εσύ θα συνεχίσεις να μιλάς για δικαιώματα και όρια ή θα κινηθείς έξυπνα υπέρ της οικογένειάς σου;

διαφωνώ μαζί σου. πίστεψέ με τα έχω περάσει όσα λέω.

[patousitses]

Ξέρεις όμως ποιο είναι το θέμα; Ότι σε πιάνει και το αντιδραστικό σου ρε παιδί μου. Όταν ο άλλος απαιτεί και απειλεί (το ένιωσα στη συζήτηση με την αποκλήρωση που περιέγραψα πιο πάνω) βγαίνει το αντιδραστικό σου και λες όχι δεν θα σου περάσει έτσι. Περιμένεις την ωριμότητα να την δείξουν οι πιο ώριμοι... δεν μπορώ να δεχτώ ότι αποβλακώνονται λόγω ηλικίας και ξεπερνούν τα όρια!

Κοιτα και εγω συμφωνω οτι μπορει να σε πιασει το αντιδραστικο σου και ολα σου να σε πιασουν γιατι το ειδα με τη γυναικα του αδερφου του αντρα μου αλλα εκεινη απο το πρωτο λεπτο ενω ηξερε και καλα οτι ο πεθερος θελει να συνεχιστει το ονομα ηταν ανενδοτο και το εδειχνε και με ασχημο τροπο ετσι και του πεθερου του γυρισαν τα ματια.Εφοσων λοιπον βλεπουμε οτι λογω ενος τετοιου χαζου θεματος ειναι ετοιμες να διαλυθουν οικογενειες γαιτι να μην πας με τα νερα τους δηλαδη ειναι καλυτερο να βγει το ονομα που θελουμε εμεις και μετα αν μην ξαναμιλησει πατερας και γιος ή να μην εχει καμια επαφη η νυφη με το πεθερο και ο γιος-αντρας ειναι στη μεση και να προσπαθει να βρει μια λυση..δεν ξερω απλα επειδη το ειδα μεσα στην οικογενεια μου φαινεται χαζο να χωρισω με τον αντρα μου η να τον κανω να τσακωθει με τους δικους του για ενα τετοιο θεμα και εγω ελεγα οτι δεν προκειται να βγαλω ουτε τα ονοματα των δικων μου γονιων ουτε του αντρα μου γαιτι και στη δικη μου βαφτιση ειχαν γινει παρατραγουδα να ομως που μου εξηγησαν γιατι θα ηταν καλο να το κανω και αλλαξα γνωμη

[Lucy]

καλά τα λες. αν όμως ο άντρας σου δεν μπορεί να το διαχειριστεί, να κρατήσει το λόγο του απέναντί σου, είναι πιεσμένος, νιώθει να πνίγεται... εσύ θα συνεχίσεις να μιλάς για δικαιώματα και όρια ή θα κινηθείς έξυπνα υπέρ της οικογένειάς σου;

διαφωνώ μαζί σου. πίστεψέ με τα έχω περάσει όσα λέω.

 

Ναι βρε Σεβούλα, αλλά αν δεν μπορεί να διαχειριστεί αυτό, σημαίνει ότι δεν θα μπορεί να διαχειριστεί και άλλα παρόμοια θέματα. Οπότε τί θα γίνεται? Θα υποχωρείς προκειμένου να μην έρχεται σε δύσκολη θέση ο άντρας σου και τελικά δεν θα ορίζετε εσείς την οικογένειά σας αλλά οι απαιτητικοί παππούδες/γιαγιάδες ? Κάπου πρέπει να μπει ένα φρένο. Αν μιλάς για τη δική σου οικογένεια, αυτό είναι το μοναδικό θέμα στο οποίο ανακατεύτηκαν έμμεσα ή άμεσα? Δεν νομίζω. Τέτοιοι άνθρωποι δεν σταματούν εκεί. Θέλουν να επιβεβαιώνονται συνεχώς.

Και ναι, κάποιες κινήσεις στρατηγικής είναι καλές, αλλά σε μη σημαντικά θέματα (πχ τι φαί θα μαγειρέψεις σήμερα). Το συγκεκριμένο εγώ το βλέπω πολύ σημαντικό.

[sevoula]

εγώ έδωσα το όνομα της πεθεράς και πάλι δεν μου μιλάνε, γιατί τους μίλησα για τα δικαιώματα, για τους ρόλους, για τα όρια.... και με έδιωξαν από το σπίτι τους, γιατί ενώ με τον άντρα μου είχαμε συμφωνήσει ότι αν το πρώτο παιδί μας είναι κορίτσι θα της δώσουμε το όνομα Ειρήνη Χρυσοβαλάντω, αν και όταν κάνουμε αγόρι του πεθερού. αν το 2ο πάλι κορίτσι της πεθεράς, Παναγιώτα.

και τα πεθερικά το γνώριζαν, συμφώνησαν, όμως πισώπλατα γινόταν πόλεμος. καταλήξαμε στο Παναγιώτα Χρυσοβαλάντω και παρόλα αυτά τα πεθερικά πήγαν Αιδηψό. δεν ήθραν στη βάφτιση.

λες να μη θέλω να δώσω στο παιδάκι μου, αν κάνω αγόρι το όνομα του πατέρα μου, που ποτέ δεν είχε απαίτηση και πάντα μου στέκεται λαμπάδα; θέλω.

ενώ όμως ο πεθερός μου έχει κάνει το βίο αβίωτο στον άντρα μου, ο άντρας μου εξακολουθεί να θέλει να τον τιμήσει. είναι απορίας άξιο πώς σκέφτεται. αλλά έτσι είναι η κατάσταση και οφείλω ως γυναίκα να σκεφτώ έξυπνα. θέλω παιδιά περισσότερο από το όνομα, τα ονόματα. θέλω λιγότερα προβλήματα στο σπίτι μου.

[Lucy]

Αν ήταν γονείς μου πάντως δεν θα τους ξαναμίλαγα και το λέω συνειδητοποιημένα. Θα είχα πληγωθεί ανεπανόρθωτα αν μου έκαναν τέτοιο πόλεμο και δεν έρχονταν στη βάπτιση ή δεν ενδιαφερόντουσαν για το παιδί σε περίπτωση που έδινα άλλο όνομα (το έχω δει και αυτό).

Μακάρι να μην συναντήσεις άλλα προβληματα με αυτούς, αλλά να ξέρεις ότι όσο υποχωρείς, τόσο θα καταλαμβάνουν έδαφος και θα σου κάνουν τη ζωή δύσκολη.

[Αγγελίνα#2]

Οπωσδήποτε είναι σημαντικό το θέμα, αλλά εγώ, από αυτά που έχω δει, είναι ότι και διακριτικοί άνθρωποι γενικά να είναι τα πεθερικά, για το θέμα του ονόματος θα επιμείνουν, θα κατεβάσουν μούτρα, θα πιέσουν κτλ. Και δεν είναι μόνο το ξεμώραμα της ηλικίας ή η επιθυμία να μη χαθεί το όνομα, αλλά το ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ. Ότι θα τους κοροϊδέψουν, ότι θα τους λυπηθούν, ότι θα τους πουν ότι η νύφη τους κάνει ό,τι θέλει, ότι έβαλε το γαμπρο στο βρακί της και άλλα παρόμοια. Αυτό είναι το κυρίως πρόβλημα...όλα για το φαίνεσθαι.

Πάντως εγώ είχα εξηγηθεί με τα πεθερικά μου από την πρώτη εγκυμοσύνη, όταν ακόμα δεν ξέραμε το φύλο. Τους είπα, διαλέξτε, αν είναι κορίτσι και βάλω όνομα από εσάς, μην περιμένετε και στο δεύτερο, αν είναι αγόρι, πάλι από εσάς, με τίποτα. Κι έτσι είχαμε συμφωνήσει το πρώτο αν είναι κορίτσι να διαλέξω εγώ το όνομά του και το δεύτερο εκείνοι.

Τελικά μας ήρθαν δυο αγοράκια, ακουσαν οι παππούδες τα ονόματά τους κι έμειναν όλοι ευχαριστημένοι. Μόνο στην πεθερά μου έμεινε ο καημός για το κοριτσάκι, καθότι αγορομάνα και η ίδια, κι όχι για το όνομά της, που δεν της αρέσει κιόλας.

[marandnik]

Συμφωνώ με τη Lucy 100%.

Σε τέτοια θέματα στρατηγική κίνηση είναι να μην συμφωνούμε σε παράλογες απαιτήσεις για να είναι καλά η οικογένειά μας και όχι το αντίθετο.

Καλό είναι να δίνει κανείς στους άλλους το μήνυμα με μεγάλα γράμματα και λαμπάκια αναβοσβήνοντα ότι για κάποια πράγματα στην οικογένειά του ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΠΕΦΤΕΙ ΛΟΓΟΣ.

 

Σεβούλα, αν εγώ ήμουν εσύ με όλα αυτά τα τρομακτικά που περιγράφεις δεν παιζότανε να βγάλω το όνομα της πεθεράς ούτε δεύτερο, ούτε τρίτο. Και στο δεύτερο παιδί δεν παιζότανε να τους στείλω ούτε πρόσκληση.

[sevoula]

Αγγελίνα, έτσι κάναμε κι εμείς. με συμφωνία. μετά όμως έγιναν ταλιμπάν. και αναγκαστικά πήρε το κορίτσι μου το διπλό όνομα. τελικά ευχαρίστησα και την Παναγία και την Αγία Ειρήνη!!!!!!!!!!!

 

και όπως λέει η Λούσυ, δεν στεκονται μόνο σε αυτό. είναι γραφικοί γενικώς.

όμως πέρα από την κίνηση που έκανα να πάω εγώ η ίδια να τους μιλήσω, ο σύζυγος είναι αυτός που θα έπρεπε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους.

όχι μόνο δεν το έκανε, αλλά θέλει και να τον τιμήσει τον σπασίκλα στο ενδεχόμενο να κάνω γιο. τους πήγε και γλυκάκια από τη βάφτιση, μαζί τους είναι καλά.

βέβαια μας κρατάνε τη μικρή πάρα πολύ καλά, την προσέχουν, την φροντίζουν με το παραπάνω όλα. αλλά ....

ο Στέφανος είναι αδύναμος μπροστά τους. τί θα πρέπει να κάνω. όσο συζήτησα, συζήτησα. δεν πέτυχα απολύτως τίποτα.

γι' αυτό, το είδα αλλιώς!

[sevoula]

Συμφωνώ με τη Lucy 100%.

Σε τέτοια θέματα στρατηγική κίνηση είναι να μην συμφωνούμε σε παράλογες απαιτήσεις για να είναι καλά η οικογένειά μας και όχι το αντίθετο.

Καλό είναι να δίνει κανείς στους άλλους το μήνυμα με μεγάλα γράμματα και λαμπάκια αναβοσβήνοντα ότι για κάποια πράγματα στην οικογένειά του ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΠΕΦΤΕΙ ΛΟΓΟΣ.

 

Σεβούλα, αν εγώ ήμουν εσύ με όλα αυτά τα τρομακτικά που περιγράφεις δεν παιζότανε να βγάλω το όνομα της πεθεράς ούτε δεύτερο, ούτε τρίτο. Και στο δεύτερο παιδί δεν παιζότανε να τους στείλω ούτε πρόσκληση.

φίλη μου, αν ο σύζυγός μου φερόταν στους γονείς του τόσο έξυπνα όσο φέρεται σε όλες τις άλλες πτυχές της ζωής του, δεν θα είχαμε φτασει ως εδώ. εγώ είχα γίνει ερείπιο, εκείνος στην πρίζα, τα πεθερικά αμείλικτα, οι γονείς μου να τρέμουν για τα χειρότερα.

μα ακόμα και τώρα που πέρασε ο καιρός, δεν είναι ικανός να συζητήσει λογικά την ιστορία.

δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια και δεν μου αρεσει. αλλά δεν μπορώ να την αλλάξω, γιατί δεν μπορώ να του βάλω το μυαλό στο πλυντήριο να φύγει η μαμακίτιδα, η μπαμπακίτιδα.

γι' αυτό προσαρμόστηκα!

εσείς θα χωρίζατε; θα απειλούσατε με χωρισμό;

[Αγγελίνα#2]

Καλά έκανες μωρέ...άστους, με την κακία και τη βλακεία τους θα μείνουν! Αν δεν είναι και χάλια το όνομα του πεθερού, βγάλτο να πάει στην ευχή και διαλέγεις εσύ του τρίτου!

Πάντως, να πω και την αλήθεια, εκ του ασφαλούς μιλάω, γιατί εμένα αν μου χαλούσανε τη συμφωνία και δεν ερχόντουσαν και στη βάφτιση, πρώτος ο γιος τους θα τους έφτυνε και θα τους διέγραφε και όνομα δεν θα ακούγανε ούτε κι αν κάναμε 10 παιδιά!

[silia29]

εγώ πάλι κορίτσια μου φαίνεται είμαι η εξαίρεση.. Το πρώτο που είναι και κορίτσι πήρε το όνομα της πεθεράς μου. Δεν έκοβα φλέβα αλλά βρήκα ένα΄ωραίο υποκοριστικό και ήμασταν όλοι χαρούμενοι. Το δεύτερο που είναι αγόρι, ήθελα να βγάλω τον μπαμπά μου, μιας και αυτός μου μεγαλώνει τα παιδιά (ναι σωστά διαβάσατε). Ενώ ούτε ο άντρας μου είχε πρόβλημα, ούτε τα πεθερικά μου, ποιός λέτε είχε πρόβλημα?? Η ΜΑΜΑ μου!! Το τι πόλεμο νεύρων μου έκανε για να βγάλω τον πεθερό μου, δεν λέγεται. Για μέρες και βδομάδες να μην μιλιόμαστε, να με απειλεί ότι δεν θα έρθει στην βάφτιση αν δεν βγάλω το όνομα του πεθερού μου και άλλα πολλά. Δεν υποχώρησα βέβαια, αλλά τέτοια ανωμαλία η γυναίκα!!!!!!!!

[Αγγελίνα#2]

Άλλο και τούτο! Καλά πεστης "αφού δεν ασχολείσαι κι όλοι οι άλλοι είναι σύμφωνοι, δεν σου πέφτει λόγος". Γενικά διαβάζω πολλά κουλά εδώ μέσα από μαμάδες και νιώθω πραγματική ευγνωμοσύνη για τη δική μου και τον τρόπο που με μεγάλωσε...κι ας μην μπορεσε να με βοηθήσει με τα παιδιά, αφού από τα 36 της μέχρι και σήμερα τραβιέται στα νοσοκομεία λόγω καρκίνου, η δόλια.

[marandnik]

φίλη μου, αν ο σύζυγός μου φερόταν στους γονείς του τόσο έξυπνα όσο φέρεται σε όλες τις άλλες πτυχές της ζωής του, δεν θα είχαμε φτασει ως εδώ. εγώ είχα γίνει ερείπιο, εκείνος στην πρίζα, τα πεθερικά αμείλικτα, οι γονείς μου να τρέμουν για τα χειρότερα.

μα ακόμα και τώρα που πέρασε ο καιρός, δεν είναι ικανός να συζητήσει λογικά την ιστορία.

δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια και δεν μου αρεσει. αλλά δεν μπορώ να την αλλάξω, γιατί δεν μπορώ να του βάλω το μυαλό στο πλυντήριο να φύγει η μαμακίτιδα, η μπαμπακίτιδα.

γι' αυτό προσαρμόστηκα!

εσείς θα χωρίζατε; θα απειλούσατε με χωρισμό;

 

Κοίτα, ο κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός και διαχειρίζεται με διαφορετικό τρόπο τα προβλήματά του.

Γι' αυτό δεν σου λέω τι να κάνεις αλλά σου μιλάω για μένα. Εγώ είμαι κατά της υποχώρησης όταν οι απαιτήσεις κάποιου είναι παράλογες. Είναι αυτό το περί δικαίου αίσθημα που έχω.

Προσωπικά αν και είμαι γενικώς laissez faire τύπος, έχω τα όριά μου, και είναι σαφές στους γύρω μου ότι αν τα ξεπεράσουν, δεν μπορώ να εγγυηθώ για τις συνέπειες. Αλλά το εννοώ, δεν απειλώ.

Ρε συ σεβούλα, έχω την αίσθηση ότι κάπου σε έχει παρει από κάτω η ιστορία. Πλησιάζει και επέτειος πατριωτική και επαναστατική... Πάρτο κι εσύ επαναστατικά και πες και κανένα Όχι στον εχθρό!!

[sevoula]

Καλά έκανες μωρέ...άστους, με την κακία και τη βλακεία τους θα μείνουν! Αν δεν είναι και χάλια το όνομα του πεθερού, βγάλτο να πάει στην ευχή και διαλέγεις εσύ του τρίτου!

Πάντως, να πω και την αλήθεια, εκ του ασφαλούς μιλάω, γιατί εμένα αν μου χαλούσανε τη συμφωνία και δεν ερχόντουσαν και στη βάφτιση, πρώτος ο γιος τους θα τους έφτυνε και θα τους διέγραφε και όνομα δεν θα ακούγανε ούτε κι αν κάναμε 10 παιδιά!

αν ο σύζυγος κρατούσε τη θέση του, δεν θα χρειαζόταν να πάω εγώ να τους μιλήσω για τα αυτονόητα.

εγώ θα ήθελα να τους φτύσει κατάμουτρα, όταν έμαθε ότι ενώ είχα αποκόλληση αυτοί με έθαβαν για το όνομα που είχαμε συμφωνήσει.

γιατί έλεγαν ότι τον είχα βάλει στο βρακί μου και ότι τους τουμπάρισα με το τάμα.

αλλά ενώ τα έμαθε... πίστεψε τη μανούλα του, ότι ήταν αθώα, ότι τα λόγια της κοπέλας που μας τα είπε ήταν ψέμματα, κι ας του τα είπε και η αδερφή του.

πάλι, μετά από λίγες μέρες τα αρνήθηκε.

δεν βγαίνει νόημα.

[Lucy]

εγώ πάλι κορίτσια μου φαίνεται είμαι η εξαίρεση.. Το πρώτο που είναι και κορίτσι πήρε το όνομα της πεθεράς μου. Δεν έκοβα φλέβα αλλά βρήκα ένα΄ωραίο υποκοριστικό και ήμασταν όλοι χαρούμενοι. Το δεύτερο που είναι αγόρι, ήθελα να βγάλω τον μπαμπά μου, μιας και αυτός μου μεγαλώνει τα παιδιά (ναι σωστά διαβάσατε). Ενώ ούτε ο άντρας μου είχε πρόβλημα, ούτε τα πεθερικά μου, ποιός λέτε είχε πρόβλημα?? Η ΜΑΜΑ μου!! Το τι πόλεμο νεύρων μου έκανε για να βγάλω τον πεθερό μου, δεν λέγεται. Για μέρες και βδομάδες να μην μιλιόμαστε, να με απειλεί ότι δεν θα έρθει στην βάφτιση αν δεν βγάλω το όνομα του πεθερού μου και άλλα πολλά. Δεν υποχώρησα βέβαια, αλλά τέτοια ανωμαλία η γυναίκα!!!!!!!!

 

Δεν είμαστε καλά... Καλά ο μπαμπάς σου τί έλεγε???

 

Πάντως η πίεση και το ανακάτεμα είναι κατακριτέο από όπου και αν προέρχεται. Εϊτε από τα πεθερικά, είτε από τους γονείς, είτε απο τα αδέρφια ή δεν ξέρω ποιον...