Συγνώμη αγγελέ μου..(χτύπημα παιδιού)

[ERIANTON]

Ωραια τα λες.. Αλλα εκεινη τη στιγμη δεν ειχα προχειρο καλυπτρο να βαλω καθως επισης δεν οδηγω για να την επαιρνα αγκαζε και να πηγαιναμε να αγορασουμε ενα....

 

 

μια προχειρη λυση αλλα αποτελεσματικη!!

 

[eirini]

Πριν γίνω μάνα, όποτε έβλεπα γονιό να φωνάζει ή -πολύ περισσότερο- να χτυπάει παιδί, μου σηκωνόταν η τρίχα κ έλεγα "απαράδεκτοι κ αμόρφωτοι γονείς, μια μέρα το παιδί σας θα σας φτύσει"...

Έγινα μάνα όμως πριν 22 μήνες, έχω μια πανέξυπνη κ δραστήρια κόρη που σίγουρα δεν τη λες ζωηρό παιδί. Είναι όμως ξύπνια κ αυτό σημαίνει πως προσπαθεί να ανακαλύψει τον κόσμο γύρω της. Αυτό με τη σειρά του σημαίνει, ζημιές, επικίνδυνες αποστολές και πολλά βρώμικα ρούχα.

Τις περισσότερες φορές κάνω την αδιάφορη, άλλωστε "αν δε χτυπήσουν κ δε λερωθούν τα παιδιά δε μεγαλώνουν", λέει η γιαγιά μου.

Δυστυχώς όμως έχω έρθει κ εγώ αρκετές φορές στα όριά μου. Και η πιο συνηθισμένη αντίδραση είναι να αρχίσω να ουρλιάζω σα γάτα με ορμές... Έχουν υπάρξει όμως κ φορά που σχεδόν ασυναίσθητα της έδωσα μια ξυλιά στα χέρια...

Όταν άρχισε να σιγοκατεβαίνει το χειλάκι της και να γεμίζει με δάκρυ το ματάκι της και να θέλει να με αγκαλιάσει ένιωσα ένα τίποτα, ένα σκουλήκι στο κέντρο της γης, μια σιχαμένη κατσαρίδα στη γωνία του μπάνιου...

Ένιωσα να αδειάζει όλο το μέσα μου κ είπα μέσα μου πως εγώ, η Ειρήνη, ποτέ ξανά δε θα απλώσω χέρι στο παιδί μου...Το ξανάκανα όμως, όταν παρολίγον η μικρή να χτυπήσει άσχημα κ φοβήθηκα τα χειρότερα...Από αγάπη το έκανα, αλλά ήταν λάθος. Δεν είμαι ούτε χαζή, ούτε άχρηστη μάνα. Είμαι όμως άνθρωπος κ θα μάθω μέσα από το παιδί μου και μαζί με το παιδί μου να είμαι μια καλή μάνα, μια μάνα με υπομονή, με αυτοπεποίθηση, με αγάπη...

Μια μάνα για το παιδί μου, όπως εκείνο θα την ήθελε! Μια μάνα, πάντα εκεί!

[DALIA]

Παιδιά αν κάθε φορά που ο Θεόφιλος έκανε κάτι επικύνδινο τον έδινα και από καμιά ξυλιά, δύσκολα τα πράγματα....

Εγώ ειρήνη μου εφαρμόζω αυτό που λέει η γιαγια σου και το έχω πάρει απόφαση....

Κάποια στιγμή ΄γύρισε ο μικρός και μου λέει " λε μαμά άμα δεν μ'αφήσεις πως θα καταλάβω αν πονάει, πόσο πονάει για να μην το ξανακάνω ?? "

[eirini]

Και γω αυτή τη λογική έχω: άσε το παιδί , θα πέσει, θα λερωθεί, θα πονέσει αλλά θα μάθει μόνο του. Εγώ απλά θα προειδοποιώ...και θα πλένω ρούχα!!

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Και γω αυτή τη λογική έχω: άσε το παιδί , θα πέσει, θα λερωθεί, θα πονέσει αλλά θα μάθει μόνο του. Εγώ απλά θα προειδοποιώ...και θα πλένω ρούχα!!

 

Σου εύχομαι να μην ξεφύγεις και εσύ .........

[eirini]

ΣΩΤΗΡΙΑ μου, είναι ΔΕΔΟΜΕΝΟ ότι θα ξεφύγω, όχι μόνο μία και δύο αλλά πολλές φορές!

 

Απλά ελπίζω, εύχομαι κ παρακαλώ, να καταφέρω να μην σηκώσω χέρι...ας μετρήσω μέχρι το 10 όπως πρότεινε μια φίλη νωρίτερα κ ας πράξω αλλιώς...

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

ΣΩΤΗΡΙΑ μου, είναι ΔΕΔΟΜΕΝΟ ότι θα ξεφύγω, όχι μόνο μία και δύο αλλά πολλές φορές!

 

Απλά ελπίζω, εύχομαι κ παρακαλώ, να καταφέρω να μην σηκώσω χέρι...ας μετρήσω μέχρι το 10 όπως πρότεινε μια φίλη νωρίτερα κ ας πράξω αλλιώς...

 

Μα ξέρεις το θέμα το άνοιξα για αυτο τον λόγο όταν ξεφεύγουμε. Δεν είπα όταν αν ξεφεύγουμε θα χτυπάμε τα παιδιά μας μέχρι να μας περάσουν τα νεύρα. Εγώ 2ξυλιές απαλές του έδωσα στον πισινό λάθος απο ότι λένε τα κορίτσια και φροντίζω να μην το κάνω.

[eirini]

Το ξέρω καλή μου πως δεν είπες να χτυπάμε τα παιδιά μας! Αλοίμονο!!

Συζήτηση κάνουμε κ νομίζω πως όλοι καταλήγουμε στα ίδια. Η βία, είτε λεκτική, είτε σωματική είτε ψυχολογική είναι καταδικαστέα! Μακάρι να μπορεί ο κόσμος όλος να λύνει όλα του τα θέματα με διάλογο κ επιχειρήματα!

Θεωρώ αυτονόητο πως όλοι ψαχνόμαστε κ συζητάμε με κοινό σκοπό το καλό των παιδιών μας! Με αυτό το δεδομένο ας δείχνουμε κατανόηση σε όλες τις συμπεριφορές κ ας προσπαθήσουμε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι! Όχι για μας...για τα φουκαριάρικα τα παιδιά μας!

[tazoula82]

Κορίτσια απο χθες αισθανομαι πολυ χαλια γιατι εκανα μια κινηση πανω στο παιδί που το χω μετανιωσει πολυ.Ο γιος μου ειναι 13 μηνων και ειναι στη φαση τωρα που εχει αρχισει και κανει λιγα βηματακια και θελει να εξερευνει τα παντα μεσα στο σπιτι και φυσικά παει παντα εκει που δεν πρεπει.Τις τελευταιες μερες λοιπόν εχει βαλει στοχο να μπει μεσα στο τζακι.Του χει κατσει και ολο και γυρναει εκει γυρω και φοβαμαι γιατι εχει και μαρμαρο και μην πεσει και χτυπησει το κεφαλι του.Λοιπον του χω πει ποσες φορες με λιγο πιο εντονο τονο στην φωνη απο οτι του μιλαω συννηθως "οχι εκει κακό θα χτυπήσεις το κεφαλι σου" οχι εκει και του κουναω αρνητικά και το δακτυλο και παω και τον παιρνω παραπερα δινοντας του κατι αλλο να ασχοληθει.Αυτος λοιπόν εχει μαθει τωρα και οποτε πλησιαζει το τζακι μου κουναει το δακτυλο και λεειο ο!ο! κει (οχι εκει)παρολα αυτα παλι προσπαθει να σκαρφαλωσει να μπει μεσα.Χτες λοιπον απτα πολλα οχι και μη την ωρα που πηγε να σκαρφαλωσει του παιρνω το χερακι και του δινω μια φαπα στο χερι.Αυτο βεβαια δεν εκλαψε παραμονο κοιτουσε περιεργα το χερακι του.Εγω ομως αισθανθηκα χαλια μετα απο αυτην την κινηση.Πειτε γνωμες βρε κορίτσια πως μπορω να τον κανω να υπακουει χωρις να λεω οχι, μη και φυσικα χωρις να σηκωνω χερι?

 

ΥΓ:εχει παρει καμια το βιβλιο της νταντας πρωτων βοηθειων?σας εχει βοηθησει?

[nastasia]

Δεν θα χτυπάς ποτέ το παιδί στο χέρι ή στο πρόσωπο! Του μειώνεις την αυτοπεποίθηση, του τσαλαπατάς το εγώ του... Μίλησε του πολύ, εξήγησέ του συνέχεια!

[supermama]

δυστηχως τοχουμε κανει ολες σχεδον αυτο. αυθορμητα για κατι που κανει.και εγω θυμαμαι να τοχω κανει μια φορα.εμμ ισως 2 στην αρχη σε τετοια ηλικια περιπου. να σινεχισεις να του λες οτι ειναι κακο εκει. αλλα! μη ξεχνας να του εξηγεις και γιατι ειναι κακο.οτι θα χτυπησει κτλ. ειναι καλητερα να του δωσεις να καταλαβει (γιατι κατλαβαινει μη νομιζεις πως οχι)παρα να του πεις απλα οτι ειναι κακο. τωρα θελει να τα δοκιμασει ολα. λες οτι ειναι κακο και ξαναπαει για να ανακαλυψει το..κακο.. ελπιζω να καταλαβαινεις τι θελω να πω..

Οσο για σενα σε καταλαβαινω. καιγω ενιωθα ασχημα σε κατι τετοια αλλα ηρεμησε. συμβαινουν αυτα.μη το περνεις τοσο μεσα σου. ακομα και να εκλεγε δε πειραζει. εξηγησε του μονο αυτο.

[koukounaki]

Συγνωμη βρε κοριτσια, καλως η κακως καποιες φορες αναγκαστικα το μαλωνεις το παιδι. Στο προσωπο διαφωνω κι εγω να το χτυπας αλλα στο χερι μου φαινεται λιγο υπερβολη να μην το χτυπας. Οχι στο προσωπο, οχι στο χερι, οχι στο σωμα , ε τοτε που?

Κι εγω της δικιας μου προσπαθω συνεχεια να της μιλαω και να της τα εξηγω χωρις να την δερνω αλλα πολλες φορες ειναι αναποφευκτο δυστυχως. Κι εγω νιωθω ασχημα την στιγμη εκεινη αλλα μετα προσπαθω συζητωντας να εξομαλυνω την καταταση με την συζητηση.

[salomi]

το εχω κανει 1 φορα στο χερι και εσκασε στα γελια...τι να πω.

[mpap]

Συγνωμη βρε κοριτσια, καλως η κακως καποιες φορες αναγκαστικα το μαλωνεις το παιδι. Στο προσωπο διαφωνω κι εγω να το χτυπας αλλα στο χερι μου φαινεται λιγο υπερβολη να μην το χτυπας. Οχι στο προσωπο, οχι στο χερι, οχι στο σωμα , ε τοτε που?

Κι εγω της δικιας μου προσπαθω συνεχεια να της μιλαω και να της τα εξηγω χωρις να την δερνω αλλα πολλες φορες ειναι αναποφευκτο δυστυχως. Κι εγω νιωθω ασχημα την στιγμη εκεινη αλλα μετα προσπαθω συζητωντας να εξομαλυνω την καταταση με την συζητηση.

 

ΠΟΥΘΕΝΑ !!!!!....είμαι 33 χρονών και δεν εχω φάει ουτε μια στον πωπο απο τους γονεις μου και τους εκτιμω και τους αγαπω ακομα περισσοτερο για αυτη τους τη σταση !!!!!

 

Μιλησε εντονα....εξηγησε πως οχι εκει κακο...θα χτυπησεις κτλ κτλ...μιλα του μεχρι τελικης πτωσεως ....ΜΗ σηκωσεις χερι !!!!!

 

Αν δεν καταλαβαινει πως αυτο που κανει ειναι κακο....υπάρχει και η λυση της τιμωριας.....οι ψυχολογοι λενε οτι αναλογα με την ηλικια του παιδιου ειναι και η τιμωρια ! ειναι 1 ετους ...ενα λεπτο τιμωρια....ειναι 3 ετων....3 λεπτα τιμωρια.....Θελει να παιξει με το αγαπημενο του παιχνιδι???...οχι δεν επιτρεπεται εαν δεν καταλαβει οτι δεν κανει να ξαναπαει στο τζακι .....οταν το καταλαβει πως αυτο που κανει ειναι λαθος τοτε θα παρει και το παιχνιδακι !

[koukounaki]

ΠΟΥΘΕΝΑ !!!!!....είμαι 33 χρονών και δεν εχω φάει ουτε μια στον πωπο απο τους γονεις μου και τους εκτιμω και τους αγαπω ακομα περισσοτερο για αυτη τους τη σταση !!!!!

 

!

 

Φυσικα και εγω θεωρω οτι καλυτερο να μην σηκωσεις χερι στο παιδι, αλλα πολλες φορες ξεφευγεις απο τα ορια. Συγνωμη κιολας, αλλα δεν εκτιμω λιγοτερο τους γονεις μου επειδη μου τις εβρεχαν που και που. Αλλα και στην ηλικια της μικρης μου δεν θυμαμαι αν μου τις εβρεχαν η οχι. Αυτο το θυμαμαι απο την εποχη που πηγαινα σχολειο περιπου 6-7 χρονων.

[koukounaki]

 

Αν δεν καταλαβαινει πως αυτο που κανει ειναι κακο....υπάρχει και η λυση της τιμωριας.....οι ψυχολογοι λενε οτι αναλογα με την ηλικια του παιδιου ειναι και η τιμωρια ! ειναι 1 ετους ...ενα λεπτο τιμωρια....ειναι 3 ετων....3 λεπτα τιμωρια.....Θελει να παιξει με το αγαπημενο του παιχνιδι???...οχι δεν επιτρεπεται εαν δεν καταλαβει οτι δεν κανει να ξαναπαει στο τζακι .....οταν το καταλαβει πως αυτο που κανει ειναι λαθος τοτε θα παρει και το παιχνιδακι !

 

Οσο για την τιμωρια σε τετοιες ηλικιες θεωρω οτι δεν εχει αποτελεσμα. Και το λεω συνειδητα εχοντας προσπαθησει να την βαλω. Μπορει σε αλλα παιδακια να πιανει αλλα στην δικια μου στην παρουσα φαση οχι.

[tazoula82]

Κορίτσια ευχαριστω για τις απαντησεις σας.Οσο για την τιμωρια δεν ξέρω σε ενα παιδακι 13 μηνών τι μπορω να κανω...

[elenik]

Τις τελευταιες μερες λοιπόν εχει βαλει στοχο να μπει μεσα στο τζακι.Του χει κατσει και ολο και γυρναει εκει γυρω και φοβαμαι γιατι εχει και μαρμαρο και μην πεσει και χτυπησει το κεφαλι του.Λοιπον του χω πει ποσες φορες με λιγο πιο εντονο τονο στην φωνη απο οτι του μιλαω συννηθως "οχι εκει κακό θα χτυπήσεις το κεφαλι σου" οχι εκει και του κουναω αρνητικά και το δακτυλο και παω και τον παιρνω παραπερα δινοντας του κατι αλλο να ασχοληθει.Αυτος λοιπόν εχει μαθει τωρα και οποτε πλησιαζει το τζακι μου κουναει το δακτυλο και λεειο ο!ο! κει (οχι εκει)παρολα αυτα παλι προσπαθει να σκαρφαλωσει να μπει μεσα.Χτες λοιπον απτα πολλα οχι και μη την ωρα που πηγε να σκαρφαλωσει του παιρνω το χερακι και του δινω μια φαπα στο χερι.Αυτο βεβαια δεν εκλαψε παραμονο κοιτουσε περιεργα το χερακι του.Εγω ομως αισθανθηκα χαλια μετα απο αυτην την κινηση.Πειτε γνωμες βρε κορίτσια πως μπορω να τον κανω να υπακουει χωρις να λεω οχι, μη και φυσικα χωρις να σηκωνω χερι?

 

 

Οταν το ξανακανει απλα παρε τον απο εκει και βαλε τον στην κουνια ή στο παρκο (χωρις να εισαι αγρια εκφραστικα). Ξανα εκει, ξανα κουνια ή παρκο για λιγο , μεχρι να το εμπεδωσει. Ετσι εκανα οταν αρχισε να ανεβαινει σε καρεκλες για να πιασει οτι δεν εφτανε (και δεν επρεπε να φτασει ).

 

Επισης μπορεις να βαλεις κατι που δεν μπορει να περασει μπροστα. Πχ στην τηλεοραση μπροστα εχω κολησει το τραπεζακι του σαλονιου . Μου την "δινει" που βλεπω "καπως" το σπιτι αλλα εχω το κεφαλι μου ησυχο απο καποια που ξερω οτι θα γινει μαχη.

[tazoula82]

elenik αυτο σκέφτηκα να κανω και γω, να βάλω καποιο εμποδιο εκει μπροστα να μην πηγαίνει αλλα πιστευω πως πρεπει να καταλαβει γιατι δεν πρεπει να παει εκει.Βεβαια ειναι μονο 13 μηνων και ισως να μην μπορει να καταλαβει ακομα.Μια λυση επισης που μου πες και θα την εφαρμοσω αυριο που σίγουρα θα ξαναπαει εκει, ειναι να τον βάλω τιμωρια μεσα στο παρκο για λίγο και κάθε φορα που θα το κανει.

[Eve]

αν το λες, και το ξαναλες και το ξαναλές, καπου τους αποτυπωνεται το απαγορευτικο και δεν το κανουν. εγω πχ που εχω φοβια με τις πριζες και τις σκαλες (αν και στις πριζες εχω καλυματα και στη σκαλα καγκελακι) παρατηρω οτι δεν πλησιαζει ουτε σε αλλα σπιτια. Και αν καμια φορα θελει να πλησιασει καποια πριζα σε ξενο σπιτι-ακαλυπτη μου το ζηταει. Νομιζω ειναι επειδη του εχει αποτυπωθει ολο αυτο το ΜΗ απο μικρο.

 

οσο για τη φαπα...ενταξυ, προσπαθησε να το ελεγχεις. Κι εμενα μου εχει ξεφυγει καμια φορα ειδικα οταν τρομαζω με κατι που κανει (επικινδυνο) και μου βγαινει ετσι το στρες εκεινη τη στιγμη. θελει προσοχη ομως..

[Rasputin]

Καλά τι τρελένεσαι. Μεταξύ των 2-3 στον πισινό και του ξυλοδαρμού υπάρχει τεράστια απόσταση. Ειναι γνωστό πως το ξύλο είναι αντιπαιδαγωγικό αλλά μη φτάσουμε το άκρο να καταριόμαστε τον εαυτό μας αν μας ξεφύγει καμία. Εγώ τουλάχιστον έζησα την εποχή που και στο σχολείο ακόμα τις τρώγαμε. Δε νιώθω να μου χει αφήσει κατάλοιπα.

[Danielaki]

Διαβασα μονο το αρχικο μηνυμα της Σωτηριας και συγνωμη αν ειναι ακυρο αυτο που θα γραψω γιατι απ οτι βλεπω εχει προχωρησει το θεμα..

Οι γονεις μου με μεγαλωσαν με διαλογο..δεν εχω φαει ουτε μια ξυλια στον ποπο..ποσο μαλλον κατι περισσοτερο απ αυτο..δεν εγινα αχαριστη..ισα ισα που σεβομαι τους γονεις μου περισσοτερο απ οτι πιστευω οτι θα τους σεβομουν αν μου τις εβρεχαν..επισης δεν με εβαλαν ποτε τιμωρια για οτιδηποτε κι αν εκανα..μια χαρα ανθρωπος θελω να πιστευω οτι εγινα..

το αλλο ακρο τωρα..μια θεια μου ξεκινησε απο μια δυο ξυλιες και στη συνεχεια χαστουκια στον ξαδερφο μου κι επειδη οσο περνουσε ο καιρος εχανε κι αυτη την υπομονη της πιο ευκολα και ο ξαδερφος μου δεν γινοταν πιο υπακουος, κατεληξε να τον χτυπαει κανονικα..σημερα ο ξαδρφος μου ειναι 17 και περιμενει πως και πως να φυγει απ το σπιτι για να φυγει μακρια απ τη μητερα του..

δυο ακραια παραδειγματα..σκεψου τα..

υγ.δεν υπονοω οτι ανηκεις στο δευτερο παραδειγμα προς Θεου..

[Arianna]

Μην αισθανεσαι τυψεις απλα να ξερεις οτι το παιδι δε μπορει να καταλαβει γιατι απλα οπως δε καταλαβαινει τον κινδυνο που διατρεχει αν πεσει απο το τζακι το ιδιο περιεργο του φαινεται γιατι η μαμα χτυπησε το χερι του. Σιγουρα ως νεοι γονεις δεν ξερουμε πως να συμπεριφερθουμε αλλα ειμαι κατα του ξυλου και κατα της τιμωριας νομιζω οτι απλα πρεπει να μπαινουμε στο κοπο να τους εξηγουμε και να τα προστατευουμε εως οτου αρχισουν να καταλαβαινουν τις συνεπειες των πραξεων τους. Πιστευω οτι η υπομονη πρεπει να ειναι η κυρια λεξη στο μυαλο μας για οσο περιοδο χρειαστει.

Δε θα ξεχασω ποτε το σκηνικο που μια μητερα εξαλλη (αφου τα δυο αγορια της εκαναν σαν τρελλα) πιανει το ενα και αρχιζει τις ξυλιες στον ποπο και γυριζει με απαθεια και της λεει βαρα οσο θες δε ποναω....ειχαν γινει τελειως αναισθητα πλεον και συνεχισε ακαθεκτο να κανει τις αταξιες του...

[tazoula82]

Μην αισθανεσαι τυψεις απλα να ξερεις οτι το παιδι δε μπορει να καταλαβει γιατι απλα οπως δε καταλαβαινει τον κινδυνο που διατρεχει αν πεσει απο το τζακι το ιδιο περιεργο του φαινεται γιατι η μαμα χτυπησε το χερι του. Σιγουρα ως νεοι γονεις δεν ξερουμε πως να συμπεριφερθουμε αλλα ειμαι κατα του ξυλου και κατα της τιμωριας νομιζω οτι απλα πρεπει να μπαινουμε στο κοπο να τους εξηγουμε και να τα προστατευουμε εως οτου αρχισουν να καταλαβαινουν τις συνεπειες των πραξεων τους. Πιστευω οτι η υπομονη πρεπει να ειναι η κυρια λεξη στο μυαλο μας για οσο περιοδο χρειαστει.

Δε θα ξεχασω ποτε το σκηνικο που μια μητερα εξαλλη (αφου τα δυο αγορια της εκαναν σαν τρελλα) πιανει το ενα και αρχιζει τις ξυλιες στον ποπο και γυριζει με απαθεια και της λεει βαρα οσο θες δε ποναω....ειχαν γινει τελειως αναισθητα πλεον και συνεχισε ακαθεκτο να κανει τις αταξιες του...

Εχεις δίκιο Arianna και γω ειμαι κατα του ξύλου αν και σαν παιδί τις ειχα φαει τις ξυλιές μου και δεν επαθα τιποτα αλλα το θεωρω τελείως αντιπαιδαγωγικο τροπο.Ξέφυγα ομως χτες και το χω μετανιωσει.Σήμερα μπορω να πω οτι τα πήγαμε καπως καλύτερα.Πήγε να πειράξει κάτι αλλο όχι το τζακι αυτη την φορά αλλα πιαστηκε απο την τραπεζαρία σαν να κανει μονόζυγο φαντάσου και μολις του μίλησα πιο εντονα "Οχι εκει θα χτυπήσεις και θα πονέσεις" με κοιταξε του το ξαναλεω ξαναπλησιαζει, παω κοντα χαμηλωνω στο υψος του και του το ξαναλεω παλι και τον παίρνω και τον παω πιο περα.Μου εκανε εκπληξη που δεν ξαναπήγε μετα.Βεβαια μπορει να ξαναπαει αλλα πιστευω πως τελικά μία δύο τρεις μπορει να αρχίσει να καταλαβαίνει οτι δεν πρεπει να παει εκει.

[Μαρια Στυλιανακη]

απαντάω και στην Ellisavet

 

σορρυ αν επαναλαμβάνομαι αλλα για καποιο λογο δεν είχα δει την τελευταια απαντηση !!! το βαζω ομως οπως και να εχει για οσους ίσως δεν κατέληξαν ακόμα στο συμπέρασμα που κατέληξε ηδη η tazoula!

 

Συγνωμη βρε κοριτσια, καλως η κακως καποιες φορες αναγκαστικα το μαλωνεις το παιδι. Στο προσωπο διαφωνω κι εγω να το χτυπας αλλα στο χερι μου φαινεται λιγο υπερβολη να μην το χτυπας. Οχι στο προσωπο, οχι στο χερι, οχι στο σωμα , ε τοτε που?

Κι εγω της δικιας μου προσπαθω συνεχεια να της μιλαω και να της τα εξηγω χωρις να την δερνω αλλα πολλες φορες ειναι αναποφευκτο δυστυχως. Κι εγω νιωθω ασχημα την στιγμη εκεινη αλλα μετα προσπαθω συζητωντας να εξομαλυνω την καταταση με την συζητηση.

(ξανα εβαλα τα αρθρα που εβαλε κ ο συντ. περιεχομενου)

http://parents.org.gr/psych/a183

δειτε αυτό το άρθρο.

εξηγεί ποιός είναι ο ιδανικός τρόπος αντίδρασης του γονέα σε τέτοιες ηλικίες.

 

 

για μεγαλύτερες ηλικίες, είναι αποδεδειγμένο με μελέτες ότι ο εγκέφαλός μας μαθαίνει πιο γρήγορα, πιο ευχάριστα, με την θετική μέθοδο ενίσχυσης.

 

http://parents.org.gr/psych/a42 (must)

 

σε μικρές ηλικίες αυτό μεταφράζεται με το να αποσπάμε την προσοχή και να παραπέμπουμε σε κάτι άλλο.

 

δεν ειναι εφικτό σε τέτοιες ηλικίες να πιάσει απλώς μόνο μια οδηγία απο μακριά, (λεκτική) όταν αυτή είναι αρνητική, ίσα ίσα αντιδρά ενισχυτικά στο να θέλουν να κάνουν κάτι περισσότερο...

η σωματική τιμωρία είναι κάτι που δεν ενδείκνυται γιατί δεν καταλαβαίνει το παιδί γιατι τιμωρείται για κάτι που έκανε,

 

καθώς δεν εχει τη συνειδητότητα να καταλάβει την αιτία, ή τον κίνδυνο.

Δεν είναι σωστό να τιμωρείται ένα παιδί εξαιτίας του ότι επειδή είναι τόσο μικρό, δεν ξέρει ακόμα τους κανόνες...

 

επισης όταν είναι πιο μεγάλο, κ δεν τους έχει μάθει ακόμα, παρόλο που οι γονείς τους έχουν εξηγήσει, σημαίνει ότι οι γονείς δεν τους εχουν εξηγήσει με σωστό τρόπο.

 

Δεν φταίει εκείνη τη στιγμή το παιδί, για να τιμωρείται εκ νέου,

όταν ο ο γονέας δεν έχει καταφέρει να βρεί λύση θετική, για το πώς να ρυθμισει ή να καθοδηγήσει την συμπεριφορά του παιδιού.

 

Αυτό είναι μόνο κ μόνο ευθύνη του γονέα. Στο παιδί δεν μπορει να καταλογίζεται η ευθυνη των πράξεων του σε τέτοιες ηλικίες και άρα,

δεν στέκει να "τιμωρείται".

 

Σκεφτείτε το λίγο, και θα δείτε ότι στην ουσία, έχετε άδικο όταν τα τιμωρείτε με χτυπηματάκια.

 

Αλλα με το να του φωνάζω συνέχεια και να το λεω κακο εκει τζιζ αυτο δεν καταλαβαινει . Αντιθέτως μου γελάει. Εχω δει παραδείγματα στην οικογένεια μου αλλα και σε φιλικό επίπεδο γονείς που δεν έχουν δώσει αυτό που λέμε ούτε μια ξυλιά στον ποπο στα παιδιά τους αυτά έχουν βγει θηρία και στην πορεία κακά και αχάριστα. Οι γονείς αυτοί ήταν και είναι της άποψης ότι με τον διάλογο λύνονται όλα. Ελα όμως που τώρα τρέχουν και δεν φτάνουν και λένε τώρα ότι έπρεπε να δώσουν και μια ξυλιά όταν έπρεπε. Και εγώ είμαι της άπόψης αυτής

όπως θα δείτε απο το παραπάνω άρθρο αλλα και απο το άρθρο της προσοχής κ επιβράβευσης, οι αρνητικές λεκτικές οδηγίες απο μακριά είναι

εντελώς ακατάλληλες για να καθοδηγήσουν ένα παιδί,

καθώς του δίνουν προσοχή, κ δεν καταλαβαινει το νοημα των λέξεων αυτών που του λέτε ή την αιτία της οριοθέτησης.

 

 

Αυτό που αναφέρετε για τις άλλες οικογένειες είναι ένα ακραίο παράδειγμα.

Δεν είναι δυνατόν να συγκρίνετε με αυτό, για να δικαιολογήσετε ότι δεν έχετε βρεί ακόμα άλλο τρόπο δράσης.

 

Θα πρέπει να επιμείνετε, και να βρείτε άλλους τρόπους διαφορετικούς απο αυτους που χρησιμοποιούσατε ώς τώρα,

για την οριοθέτηση.

 

Αυτή είναι η μαγική λέξη,

οριοθέτηση - και αυτή δεν επιτυγχάνεται μέχρι μια ηλικία, αλλά είναι μια σταδιακή διαδικασία στην οποία οι γονείς καλούνται να καθοδηγούν διορθώνοντας την συμπεριφορά του παιδιού τους προς το επιθυμητό.

 

Η σωματική τιμωρία, ΔΕΝ είναι καθοδήγηση. Δεν βοηθάτε δηλαδή κάπως το παιδί σας να καταλάβει κάτι.

Σε αυτή την ηλικία έχει ανάγκη να παίξει με τα υλικά και με τα πράγματα.

Θα πρέπει να το βοηθήσετε στο να ξέρει με ποιά πράγματα μπορεί να παίξει,

και κάθε φορά που βλέπετε ότι κάτι θέλει να κάνει, θα πρέπει να του δείχνετε με χαρά, τι μπορεί να κάνει.

Θέλει να κουνήσει τον κουβά? Δείξτε του πώς να τον σπρώξει για να σας βοηθήσει.

Θέλει να βάλει τα χέρια του στην λεκάνη? βάλτε του μια λεκάνη με καθαρό νερό, για να παίξει με αυτό.

Αν θέλει να τραβήξει κάτι, δώστε του ένα σχοινί, με ένα λίγο βαρύτερο αντικείμενο (μια μπουλντοζίτσα) για να την τραβάει σιγά σιγά γυρω απο το σπίτι κάνοντας κάποια δουλειά τάχα.

 

Σε κάθε συμπεριφορά που έχει ένα παιδί, υπάρχει το αντίδοτό της,

δηλαδή, η προτεινόμενη συμπεριφορά που μπορείτε να βρείτε εσείς,

για να του δείξετε να κάνει,

 

αντί αυτής που κάνει που δεν επιθυμείτε.

 

Με αυτό το τρόπο επιτυγχάνεται οριοθέτηση και απόσπαση προσοχής και ενασχόληση με κάτι διαφορετικό - όλα σε ένα δηλαδή.

 

με την σωματική τιμωρία όπως θα είδατε κιόλας, δεν επιτυγχάνετε κάτι.

Το παιδί, εκείνη τη στιγμή βιώνει την απόρριψη μιας όρεξης που έχει, για να παίξει. δεν καταλαβαίνει γιατί εσείς δεν θέλετε και το τιμωρείτε,

γιατί δεν καταλαβαίνει εκείνη την στιγμή,

που είναι το κακό.

Για ποιό λόγο να τιμωρείται ένα παιδί όταν ΔΕΝ καταλαβαίνει το λόγο... ?

για αυτό κλαίει!... μπορεί να μην το πονέσει η μια φορά στην πάνα,

αλλά όπως και να έχει, ο γονέας εκείνη τη στιγμή, κάνει κάτι που για το παιδί είναια κα τα νο η το γενικά, κ αν πονάει κιόλας, ακόμα περισσότερο.

 

 

όσον αφορά τις παλιές μεθόδους διαπαιδαγώγησης, ήταν περισσότερο βασισμένες στον αυταρχικό τρόπο διαπαιδαγώγησης,

ο οποίος δεν προέκυπτε απο κανένα επιστημονικό υπόβαθρο αλλά ηταν αποτέλεσμα παραδόσεων

και όχι γνώσης.

Πλέον η διαπαιδαγώγηση υποστηρίζεται απο την ψυχολογία και την παιδαγωγική,

δυστυχώς όμως, και στην Ελλάδα, όλα αυτά έχουν αργήσει πολύ να έρθουν,

αλλά και οι ίδιες οι παιδαγωγοί πολλές φορές,

δεν έχουν προφτάσει καν να ενημερωθούν, κ αναγκάζονται να ακολουθούν τις "παραδόσεις" των παλιότερών τους διευθυντριών.

 

ουκ ολιγες φορές έχω ακουσει απο παιδαγωγούς πως έπαιρναν παράδειγμα απο τις διευθύντριές τους,

παρόλο που στο πανεπιστήμιο είχαν ακούσει άλλα.

 

Η διαπαιδαγώγηση δεν νοείται πλέον να είναι απλώς αποτέλεσμα της όποιας παράδοσης,

την στιγμή που υπάρχουν οι επιστημες και οι έρευνες και οι θεωρίες,

που μας δίνουν την σωστή κατεύθυνση.

 

Ευχαριστώ που με ακούσατε και ελπίζω να μην φάνηκα εριστική, απλώς κάθε φορά όταν διαβάζω ότι οι γονείς απελπίζονται και προβαίνουν σε σωματική τιμωρία του παιδιού τους,

στεναχωριέμαι.

9 χρόνια εμπειρίας με παιδιά προσχολικής ηλικίας, γνωρίζω ότι η σωματική τιμωρία είναι κάτι εντελώς μή αναγκαίο,

ακόμα και σε μια τάξη με πολλά πολλά παιδιά.

Δεν δίνει απολύτως τίποτα στο παιδί παρά άσχημα συναισθήματα.

Δεν είναι ο σωστός τρόπος διαπαιδαγώγησης κ μάθησης,

καθώς μαθαίνει στο παιδί να φοβάται, να περιμένει τον φόβο,

σαν επίπτωση πράξεών του τις οποίες ακόμα

αδυνατεί να ξεχωρίσει,

(ποιές είναι κακές και ποιές όχι)

αφού πολύ απλά δεν έχει ούτε το μυαλό ακόμα αλλά ούτε και την εμπειρία να το κάνει.

Οπότε πολύ απλά, πάντα, θα φοβάται, στο τι θα πάει να κάνει, μήπως είναι κακό.

Αυτό οδηγεί σε ενοχικές συμπεριφορές, και κρυφές συμπεριφορές,

για να γλιτώσει πιθανή τιμωρία.

 

Αυτό είναι που είναι ΑΚΡΩΣ επικίνδυνο, σε τέτοιες ηλικίες,

καθώς τότε ένα παιδί επειδή ξέρει ότι μπορεί να τιμωρηθεί,

μπορεί να τρέξει στα κρυφά να κάνει κάτι,

ακριβώς την στιγμή που η μαμά δεν κοιτάει,

επειδή ξέρει (νομίζει) ότι τότε δεν κινδυνευει για τιμωρία.

Κάπως έτσι εγώ πάντως σε ηλικία 6 ετών όταν η μητέρα μου, η οποία ήταν διαρκώς στο σπίτι όλη μέρα (δεν εργαζόταν), αλλά έφυγε για 5 λεπτά να δώσει ψωμι στην γειτόνισσα, επέλεξα να χρησιμοποιήσω μόνη μου το ηλεκτρικό μαχαίρι, ήξερα ότι δε θα ενέκρινε αν ήταν εκεί (καθώς χρησιμοποιούσε πάντα το "μάλωμα" για να καθοδηγήσει) , ...το πώς κατά τύχη δεν έκοψα όλο το δάχτυλο δεν ξέρω, την ουλή την έχω ακόμα πάντως, μέχρι το νύχι στο μπροστινό σημείο του αντίχειρα. !

 

και για να σας το πάω παραπέρα,

όταν μεγαλώνουμε με ενοχές κ φόβο, τότε είναι που στην ζωή φοβόμαστε και να πάρουμε πρωτοβουλίες, ή να μιλήσουμε δυνατά, και να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας, γιατί πάντα πίσω θα υπάρχει μια φωνή αμφιβολίας / φόβου/ανασφάλειας, που θα υπερισχύει. Γιατι ο φόβος υπερισχύει όλων των άλλων συναισθημάτων..... είναι αρχέγονο συναίσθημα το οποίο υπάρχει για να μας προστατέψει απο το κακό.

 

Πώς λοιπόν ο φόβος για τιμωρία, ή ο φόβος για την τιμωρία που θα έρθει απο την μαμά,

μας διαπαιδαγωγεί κατάλληλα για την ζωή?

 

ελπίζω να βοήθησα στο να σας καθοδηγήσω για το πώς να βρείτε λύση στο πρόβλημα που αναφέρατε...