Παράξενη συμπεριφορά

[ΛΗΤΩ]

Η μπέμπα μου είναι σε γενικές γραμμές κοινωνικό παιδάκι που έχει όμως τις συμπάθειές τις και τις αντιπάθειές τις όπως τα περισσότερα παιδάκια της ηλικίας της άλλωστε.Ποτέ ως τώρα όμως δεν είχαμε αντιμετωπίσει κάποιο σοβαρό πρόβλημα με τις συναναστροφές μας,απλά τον δικαιολογημένο φόβο απέναντι στους ξένους.

Τον τελευταίο καιρό όμως, όποτε βλέπει τη νύφη μου η οποία τυγχάνει να είναι έγκυος και μάλιστα στις μέρες τις, δείχνει απέναντί της μια έντονη επιθετική συμπεριφορά.Απλώνει τα χέρια της προς το πρόσωπό της σα να θέλει να την γρατζουνίσει (δεν το έχει κάνει ποτέ και με κανέναν αυτό,γενικά δεν απλώνει χέρια προς το πρόσωπο κανενός),την κοιτάζει και τις φωνάζει με πολύ έντονο ύφος σαν να την επιπλήττει και γενικά δείχνει μια εικόνα σα να θέλει να της επιτεθεί..δεν τη φοβάται καθόλου,μόλις τη βλέπει θέλει να πάει προς το μέρος της φωνάζοντάς της δυνατά και απλώνοντας τα χέρια της σα να θέλει να την αρπάξει.Σημειωτέον ότι αυτή τη συμπεριφορά απέναντί της την έχει τώρα τελευταία,παλιότερα ήταν μια χαρά μαζί της.Με προβληματίζει γιατί το παιδί αντιδρά τόσο έντονα,δεδομένου ότι η νύφη μου έχει πολύ καλή συμπεριφορά απέναντί της,τις μιλά γλυκά,δεν την αποφεύγει,κάθεται μαζί της να παίξει και γενικά την αντιμετωπίζει λες και δε συμβαίνει τίποτα.Μια φίλη μου είπε σήμερα ότι το παιδί διαισθάνεται ότι είναι έγκυος και μπορεί να ζηλεύει, αλλά εμένα μου φαίνεται παρατραβηγμένη ως εκδοχή.Να σημειώσω ότι είναι το μοναδικό μωρό σε όλη την οικογένεια αυτή τη στιγμή, και ως εκ τούτου απολαμβάνει τα χάδια και την προσοχή όλων μας.

Ποιά είναι η γνώμη σας;Σας έχει συμβεί ποτέ κάτι αντίστοιχο;

[Μαμά του Ωρίων]

μπορεί όντως να ζηλεύει

όχι όμως το μωρό που πιθανά έρχεται αλλά την ίδια τη γυναίκα

δεδομένου ότι όπως λες μέχρι τώρα ήταν το μοναδικό μωρό στην οικογένεια, είχε όλη την προσοχή πάνω της...

τη στιγμή που η νύφη σου έμεινε έγκυος, προφανώς η γυναίκα άρχισε να τραβάει κάποια θετική προσοχή προς το πρόσωπο της απ τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, κάτι το οποίο θα πρόσεξε και η μικρή και ίσως ζήλεψε

 

αυτό είναι το μόνο που μπορώ να σκεφτώ

μάλλον αυτό είναι το πιο ήπιο που μπορώ να σκεφτώ γιατί εγώ δυστυχώς βάζω στο μυαλό μου πολύ άσχημα πράγματα όταν ένα παιδί ξαφνικά αποκτάει άσχημη συμπεριφορά απέναντι σε κάποιον ενήλικα

[Jean]

Μηπως την τρομαζει η κοιλια;

[ΛΗΤΩ]

μπορεί όντως να ζηλεύει

όχι όμως το μωρό που πιθανά έρχεται αλλά την ίδια τη γυναίκα

δεδομένου ότι όπως λες μέχρι τώρα ήταν το μοναδικό μωρό στην οικογένεια, είχε όλη την προσοχή πάνω της...

τη στιγμή που η νύφη σου έμεινε έγκυος, προφανώς η γυναίκα άρχισε να τραβάει κάποια θετική προσοχή προς το πρόσωπο της απ τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, κάτι το οποίο θα πρόσεξε και η μικρή και ίσως ζήλεψε

 

Ναι αλλά τώρα το θυμήθηκε να ζηλέψει την έγκυο;;;Τώρα που κοντεύει να γεννήσει;Είναι έγκυος και η άλλη θεία της-η αδερφή του άντρα μου,δεν φαίνεται και πολύ η κοιλιά της όμως-με αυτήν μια χαρά συμπεριφορά έχει...και με τη νύφη μου μια χαρά ήταν μέχρι πριν ένα μήνα...

 

αυτό είναι το μόνο που μπορώ να σκεφτώ

 

Σε ευχαριστώ πάντως Ωριωνομαμά μου!

 

μάλλον αυτό είναι το πιο ήπιο που μπορώ να σκεφτώ γιατί εγώ δυστυχώς βάζω στο μυαλό μου πολύ άσχημα πράγματα όταν ένα παιδί ξαφνικά αποκτάει άσχημη συμπεριφορά απέναντι σε κάποιον ενήλικα

 

Όπως;;;;;Τώρα μου εξάπτεις την περιέργεια...

[ΛΗΤΩ]

Μηπως την τρομαζει η κοιλια;

 

jean μου το χω σκεφτεί...αλλά την κοιτάζει στο πρόσωπο,στην κοιλιά δε δίνει σημασία..εκτός αν της φαίνεται γενικά σαν εικόνα πιο χοντρή και φουσκωμένη και αντιδρά έτσι...τι να πω;;;μας προβληματίζει πάντως γιατί είναι καλό και αγαπητό παιδάκι με τους μεγάλους και αυτή η συμπεριφορά της είναι πολύ παράξενη...

[Μαμά του Ωρίων]

Όπως;;;;;Τώρα μου εξάπτεις την περιέργεια...

 

επειδή πολλά ακούγονται μωρέ... εμένα μου μπαίνει πάντα στο μυαλό ότι "κάτι του έκανε του παιδιού" ο ενήλικας και για αυτό...

συνήθως το μυαλό μου πάει σε χτύπημα ή ακόμα χειρότερα σε κάτι πολύ κακό όπως κάτι σεξουαλικό

φυσικά και δεν εννοώ ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο στην δική σου περίπτωση

απλά εγώ με όλα όσα ακούω σκέφτομαι πάντα το χειρότερο δυστυχώς

[Jean]

Εμενα αυτο το κανει με την κουνιαδα μου. Μια φορα της φωναξε για αστειο "σιωπη!! Οριστε μας!! Σς Σς!!" Φυσικα το παιδι δεν αντιληφθηκε το αστειο του πραγματος δεδομενου οτι εμεις δεν της φωναξαμε ποτε ουτε γι' αστειο. Απο τοτε δεν θελει ουτε να την βλεπει και μολις τη δει γαντζωνεται πανω μου και μυξοκλαιει. Βρε καλο μου, βρε χρυσο μου η κουνιαδα μου. Τιποτα αυτη! Της το κραταει ακομη! Μηπως συνεβη τιποτα αναλογο;

[ΛΗΤΩ]

Μπα,σίγουρα δεν είναι κάτι ανάλογο...δεν τη βλέπει συχνά και ποτέ δεν της έχει μιλήσει αυστηρά,πάντα της μιλάει πολύ γλυκά...,άλλωστε η μικρή δεν τη φοβάται ούτε την αποφεύγει..ίσα ίσα όλο προς το μέρος της πάει με σκοπό να της επιτεθεί είτε λεκτικά,είτε χειρωνακτικά...την τελευταία φορά που έγινε μας είχε πιάσει όλους νευρικό γέλιο..ήταν λίγο γελοία φάση να βλέπεις ένα τόσο δα πλασματάκι να αντιδρά έτσι,τόσο επιθετικά προς κάποιον ενήλικα..απλά εγώ σα μαμά προβληματίζομαι -ίσως παραπάνω από όσο θα έπρεπε-...αλλά μου κάνει εντύπωση γιατί ξέρω το παιδί μου,τις συνήθειές του,τις αντιδράσεις του...

από την άλλη ποιός όμως μπορεί να ξέρει σίγουρα τι σκέφτονται με το μυαλουδάκι τους τη στιγμή που δεν μπορούν να το εκφράσουν με λόγια...;;;

[ΛΗΤΩ]

Όπως;;;;;Τώρα μου εξάπτεις την περιέργεια...

 

επειδή πολλά ακούγονται μωρέ... εμένα μου μπαίνει πάντα στο μυαλό ότι "κάτι του έκανε του παιδιού" ο ενήλικας και για αυτό...

συνήθως το μυαλό μου πάει σε χτύπημα ή ακόμα χειρότερα σε κάτι πολύ κακό όπως κάτι σεξουαλικό

φυσικά και δεν εννοώ ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο στην δική σου περίπτωση

απλά εγώ με όλα όσα ακούω σκέφτομαι πάντα το χειρότερο δυστυχώς

 

Συμφωνώ...αλλά νομίζω συνήθως συμβαίνει σε μεγαλύτερες ηλικίες παιδιών και όχι σε τόσο μικρά μωράκια...και αν συμβεί κάτι τέτοιο λογικά το παιδί θα φοβηθεί και η στάση του θα είναι περισσότερο αμυντική παρά επιθετική..

[Μαρια Στυλιανακη]

έτσι όπως το περιγράφεις ίσως φαίνεται σαν επιθετική διάθεση αλλά νομίζω ότι δεν είναι αυτό που φαίνεται...

 

δηλαδή μπορεί αυτή η ένταση που έχει να είναι μια ένταση χαράς,

με τον ίδιο τρόπο που τα παιδάκια σε αυτή την ηλικία χτυπάνε τα πράγματα με δύναμη, και το εννούν

σαν να λένε

 

είμαι δυνατός/ή κοίτα τι μπορώ να κάνω! αγκρμπαμ!

 

( το κάνουν απο χαρά αλλα απο εμάς μεταφράζεται σαν "τσαντίλα" πχ)

 

και ίσως προέρχεται απο αυτοπεποίθηση και ενέργεια -

 

ίσως το άτομο αυτό να της προκαλεί έντονα θετικά συναισθήματα, και αυτά να βγαίνουν με αυτό το τρόπο.

 

θα ήταν καλό η νύφη σου να προσπαθήσει με ένα τραγούδι νανουριστικό, να χαμηλώσει την ένταση... με ψιθυριστή φωνή κλπ.

 

σε αυτή την ηλικία τα παιδιά δεν μπορούν ακόμα να διαχειριστούν τα έντονα συναισθήματα όπως το κάνουν μεγαλύτερα παιδιά, ή οι ενήλικες -

δηλαδή όταν είμαστε χαρούμενοι γελάμε, όταν θυμωμένοι θυμώνουμε, όταν στεναχωρημένοι στεναχωριόμαστε,

 

οι αντιδράσεις τους καμιά φορά μπερδεύονται και εναλλάσσονται και μπερδεύουν και τους ενήλικες...

 

δεν ξέρω, εσύ θα καταλάβεις καλύτερα αν το παρατηρησεις την επόμενη φορά.

 

γενικα απο την στιγμή που στρέφεται προς ένα άτομο και θέλει να πάει κοντά του, είναι κάτι θετικό.... ότι και να κάνει στην πορεία (σε αυτή την ηλικία!)

πάντως ακόμα και αν όντως είναι θυμός, (γιατί απο τα γραπτά λογικό είναι να μην μπορώ να έχω πλήρη εικόνα)

ένα νανουριστικό τραγουδάκι σε ένα ήσυχο δωμάτιο.... και ηρεμία μαζί με το άτομο αυτό, θα έιναι το καλύτερο για να μπορέσουν να συνυπάρξουν πιο ειρηνικά

[ΛΗΤΩ]

ίσως το άτομο αυτό να της προκαλεί έντονα θετικά συναισθήματα, και αυτά να βγαίνουν με αυτό το τρόπο.

 

Πολύ ανακουφιστικό αυτό που λες Μαρία μου!Για να πω την αλήθεια είχα σκεφτεί και αυτή την εκδοχή και μέσα μου ήλπιζα ότι κάπως έτσι θα ήταν...

 

θα ήταν καλό η νύφη σου να προσπαθήσει με ένα τραγούδι νανουριστικό, να χαμηλώσει την ένταση... με ψιθυριστή φωνή κλπ.

 

Αυτό κάνει ούτως ή άλλως,της μιλά χαμηλόφωνα,τη χαϊδεύει,δεν κάνει απότομες κινήσεις προς το μέρος της,προσπαθεί να είναι κοντά της,να μην την αποφεύγει δηλαδή και να την ηρεμεί..

 

 

γενικα απο την στιγμή που στρέφεται προς ένα άτομο και θέλει να πάει κοντά του, είναι κάτι θετικό.... ότι και να κάνει στην πορεία (σε αυτή την ηλικία!)

 

Πολύ σωστό έτσι όπως το θέτεις..αυτό με προβλημάτιζε κι εμένα,αν ένοιωθε κάτι αρνητικό θα την απέφευγε,δε θα άπλωνε τα χέρια προς το μέρος της...

 

Σε ευχαριστώ.Ήσουν πολύ κατατοπιστική...

[Nikole00]

και ο δικος μας το κανει αυτο. Δηλαδη απλωνει το χερι και γρατζουναει, αλλα νομιζα οτι ειναι αγαρμπο χαδι, γιατι αν του πουμε εκεινη την στιγμη "γιατι γρατζουνας τον...ταδε" αμεσως μαζευεται και παει να του δωσει την πιπιλα του. Δεν ξερω , ετσι το ερμηνευα μεχρι τωρα.

[Lia2007]

Και οι δικες μου ετσι κανουν σε αυτους που θελουν και αναγνωριζουν. Βγαζουν κραυγες και προσπαθουν καθε φορα να ειναι πιο δυνατη η κραυγη τους. Μετα κανουν και πρρρρρρρρρ.......

Απλωνουν το χερι τους στο προσωπο του αλλου και επειδη δεν μπορουν ή δεν καταλαβαινουν να κανουν χαδι χτυπανε ή γρατζουνανε το προσωπο......

Οταν το κανουν σε μενα τους παιρνω το χερακι και τους το κουναω στο προσωπο για να κανουν χαδι και λεω..... καλό , καλό....

Γελανε και φαινεται να τους αρεσει αλλα μονες τους δεν μπορουν να το κανουν ακομα.

Παντως ετσι καταλαβαινω εγω οτι θελουν να εχουν σχεση και να παιζουν με το ατομο που τις κραταει.

Εχω παρατηρησει οτι οταν δεν θελουν καποιον που τις κραταει τον κοιτανε με γουρλωμενα ματια και μετα βαζουν τα κλαματα δυνατα και με παραπονο και με ψαχνουν να τις παρω.......

[Maya]

Αυτά όλα θα ίσχυαν, αν η συμπεριφορά του παιδιού ήταν ίδια για όλους. Όμως αν αντιδρά έτσι μόνο στη νύφη σου και μόνο τώρα τελευταία, ίσως να έχει να κάνει κατι με την εγκυμοσύνη της. Όχι βέβαια να ζηλεύει το παιδί, είναι πολύ μικρό. Ίσως όμως να άλλαξε το άγγιγμά της, ο τρόπος που το πλησίαζε πριν ακόμα και το πιάσίμό της. Μία έγκυος γυναίκα, ειδικά στον τελευταίο καιρό, γίνεται ιδιαίτερα προστατευτική με το σώμα της και αυτό μπορεί να το καταλαβαίνει το παιδί και να μην του αρέσει.

[Νινεττα]

Εχω μια απορια και θελω αν μπορει η Μαρια Στ.η καποιος που γνωριζει να μου πει οσο μπορει με περισσοτερες λεπτομερειες, ποια ειναι η συμπεριφορα που μπορει να εχει ενας γονιος που κακοποιει το παιδι του.Οχι την ωρα που το κακοποιει μα τις υπολοιπες ωρες που ειναι αναμεσα σε κοσμο και δεν θα το εκανε μπροστα τους.εχω διαβασει αρκετα για την συμπεριφορα του παιδιου που εχει υποστει κακοποιηση ομως και αυτο θα μου ηταν χρησιμο.Ισως ειναι κατι που δεν ξερω.

Υπαρχει περιπτωση να δειχνει υπερπροστασια στο παιδι του και παρολα αυτα να το κακοποιει?

[Jean]

Νινεττα μου με ανθρωπους που κακοποιουν τα παιδια τους ολα ειναι πιθανα. Γιατι ποτε δεν ξερεις μεσα στο μυαλο τους πως εκλαμβανουν την κακοποιηση. Ενα αρρωστο μυαλο πχ θα μπορουσε να θεωρει πως με το ξυλο το κανει καλυτερο ανθρωπο, η οτι χτυπωντας το, του σφιγγει τα χαλιναρια αποτρεποντας το απο ελευθεριες οι οποιες θα μπορουσαν να το βλαψουν... Αρρωστημενο αλλα παντα πιθανο...

Ενας πατερας ας πουμε χτυπαει την εφηβη κορη του επειδη: α. θελει να βγαινει εξω, β την ειδε με καποιο αγορι, γ. του μπηκε η υποψια οτι καπνιζει κτλ κτλ. Την χτυπαει και καλα για να της σφιξει τα λουρια σε μια προσπαθεια του (ετσι το βλεπει μεσα στην αρρωστια του) να την αποτρεψει απ' τα "κακα"... Αβυσσος η ψυχη του θυτη!!

 

Ομοιως ενας πατερας που κακοποιει το παιδι του μπορει να δειχνει προς τα εξω εικονα υπερπροστατευτικου για να εχει το παιδι "απο κοντα". Να μην μιλησει, να μην φανει τιποτα παραεξω, να δωσει λανθασμενη εντυπωση, να φανει καλος πατερας στα ματια των αλλων, να καθησυχασει τις οποιες τυψεις του...Πολλα παιζουν. Πολλοι απ' αυτους εχουν πολυ καλη εικονα εξω απο το σπιτι, ειναι κοινωνικοί, ευχαριστοι αλλα κανεις δεν ξερει τι συμβαινει σ' ενα σπιτι μόλις κλεισουν οι πορτες του. Κι επειδη οπως λενε ενας σκυλος μπορει να εχει και ψυλους και ψωρα... Ενας βιαιος ανθρωπος δεν αποκλειεται να εχει τοσο θρασσος που να πλασαρει συνειδητα μια εικονα τελειου οικογενειαρχη... Το λεω απο πειρα. Ασχετο μεν, αλλα γνωριζα επι χρονια ενα ζευγαρι που το θεωρουσα τελειο. Κοινωνικοι, ευχαριστοι, το δε αντρα τον θεωρουσα ιδανικο, τελειο. Το διαζυγιο τους επεσε σαν κεραυνος εν αιθρια...Το τι μαθευτηκε μετα για τον εν λογω κυριο και για το τι τραβαγε η γυναικα στα χερια του...ουτε στον εχθρο μου.... Θελω να πω οτι η δημοσια εικονα ειναι πολλες φορες παραπλανητική... Δεν ειναι τυχαιο οτι η κακοποιηση ειναι πιο συχνη σε ανθρωπους με οικονομική επιφανεια, μορφωση και επαγγελματική καταξιωση... Ξερεις ποσα τετοια γουρουνια, χαμογελανε κι ανοιγουν σαμπανιες και αγορευουν αφ' υψηλου ενω στο σπιτι τους γινεται της κακομοιρας;

[Νινεττα]

Ευχαριστω πολυ για την απαντηση! Πρωτη φορα στην ζωη μου εχω αυτη τη υποψια για καποιον ανθρωπο και νιωθω ασχημα για αυτο....

ομως κατι οι μελανιες στο σωματακι του παιδιου που ενω ρωταω αθωα στην αρχη, πως εγιναν απαντηση δεν μου δινουν....και ολοι ξερομε ποσο ευκολα μπορουν να γινουν στο παιχνιδι εμενα μικρη τα ποδια μου ηταν γεματα μελανιες απο το ποδηλατο.

κατι που το παιδι μιλαει ελαχιστα ενω ειναι σε ηλικια που θα επρεπε, και ακουει κανονικα....κατι που ο πατερας νομιζω οτι δεν ειναι και πολυ καλα με τα νευρα του.....

Δεν ξερω..... ολα αυτα τα εχω ξανασυνατησει, μα ποτε δεν σκεφτομουν οτι καποιο παιδι εχει κακοποιηθει αυτη την φορα δεν μπορω να το βγαλω απο το μυαλο μου

ευχομαι να κανω λαθος.

ξερει καποιος κατι παραπανω?

[gavrias]

Κατά την βρεφική και πρώτη παιδική ηλικία, ως αποτέλεσμα του ψυχικού τραύματος της κακοποίησης και της διαταραγμένης δυαδικής σχέσης γονέα-παιδιού, το παιδί εκδηλώνει έντονο κλάμα ή εκρήξεις οργής που δεν κατευνάζονται εύκολα. Δυσκολεύεται εξαιρετικά να αντέξει τη ματαίωση και την καθυστέρηση στην ικανοποίηση των αναγκών του, ενώ δίνει την εικόνα απαιτητικού και ανυπόμονου παιδιού.

 

 

Κατά την παιδική και εφηβική ηλικία, το κακοποιημένο παιδί εκδηλώνει συναισθηματικές δυσκολίες, αντιδράσεις και συμπεριφορές όπως:

- Φοβισμένη και επιφυλακτική στάση απέναντι στους άλλους και απέναντι στο σωματικό άγγιγμα, κυρίως όταν βλέπει απότομες κινήσεις (π.χ. σήκωμα χεριού).

- Μια χαρακτηριστική έκφραση που έχει περιγραφθεί ως "παγωμένο βλέμμα", ιδιαίτερα μετά το βίαιο επεισόδιο.

- Έντονη ψυχοκινητική ανησυχία ή/και υπερκινητικότητα.

- Χαμηλή αυτοεκτίμηση, θλίψη, στεναχώρια ή απάθεια, απόσυρση (καταθλιπτικά συμπτώματα).

- Χαμηλή επίδοση στο σχολείο ως αποτέλεσμα του ψυχικού πόνου ή μαθησιακών δυσκολιών.

- Διαταραχές συμπεριφοράς. Ο έντονος θυμός και η επιθετικότητα που βιώνει το κακοποιημένο παιδί μπορεί να εκδηλώνονται ως: α) αντιδραστική ή επιθετική συμπεριφορά απέναντι σε συνομηλίκους ή μεγαλύτερους, β) καταστροφική συμπεριφορά στα παιχνίδια ή άλλα αντικείμενα ή γ) αυτο-επιθετική συμπεριφορά που μπορεί να κλιμακωθεί σε αυτο-ακρωτηριασμούς (χαράζει καρπούς, μπράτσο) και απόπειρες αυτοκτονίας. Σε άλλες πάλι περιπτώσεις -κυρίως στην εφηβεία- ο θυμός εκτονώνεται μέσω αντικοινωνικής συμπεριφοράς ("διαταραχή διαγωγής") που παραβιάζει τα όρια των ενηλίκων, τους ηθικούς κανόνες ή το νόμο.

 

Σε περιπτώσεις σοβαρής κακοποίησης έχουν παρατηρηθεί και "ψυχωσικές" αντιδράσεις, όπου χάνεται ή περιορίζεται προσωρινά η επαφή του παιδιού με την πραγματικότητα και τους άλλους γύρω του.

Θεραπεία

Στις περιπτώσεις ΠΣΚ, η πιθανότητα να κακοποιηθεί εκ νέου το παιδί φτάνει στο 60%, αν δεν μεσολαβήσει θεραπευτική παρέμβαση των γονέων, ενώ ο κίνδυνος κακοποίησης αδελφών του θύματος φτάνει και το 70%. Γι? αυτό, χρειάζονται παρεμβάσεις που εστιάζονται στη φροντίδα και θεραπεία τόσο του θύματος, όσο και της οικογένειας του, αλλά και στην αποτροπή της επανάληψης της κακοποίησης.

[Μαρια Στυλιανακη]

απο ότι ξέρω γονείς που κακοποιούν - σημαίνει ότι παίρνουν τον έλεγχο και κάνουν κατάχρηση της εξουσίας που έχουν απέναντι στο παιδί.

 

αυτό σημαίνει ότι είναι "απο πάνω" απο το παιδί, κάτι που μπροστά σε άλλους μπορεί να το εμφανίζουν σαν υπερπροστατευτικότητα & υπερβολική αυστηρότητα (και καλά για το καλό των παιδιών) - αυτό είναι τουλάχιστον κάτι που έχω παρατηρήσει.

 

έχω δεί σε πολύ καλούς φίλους τέτοια συμπεριφορά του πατέρα προς τα παιδιά (υπερπροστατευτικός κ πολυ αυστηρός), και έμαθα μετά απο χρόνια ότι όχι δεν κακοποιούσε τα παιδιά αλλά την γυναίκα... την μητέρα τους, την οποία γνωρίζαμε πολύ καλά και επεσα απο τα σύννεφα όταν μου το είπαν τα ίδια τα παιδιά.

όλα γινόντουσαν κρυφά, και τα παιδιά το κατάλαβαν απο επισκέψεις που γίνονταν τακτικά στο νοσοκομείο, και μετά απο συζήτηση με την μητέρα.

 

Τα άτομα που κακοποιούν, ιδιοποιούνται την εξουσία πάνω στο σώμα του άλλου, παιδιού ή ενήλικα, το βλέπουν πιθανώς σαν κάτι δικό τους, και άρα ότι έχουν το δικαίωμα να το βλάψουν.

Να το χρησιμοποιήσουν σαν αποκούμπι της αρνητικής τους ενέργειας, μια εύκολη διέξοδο για τον δικό τους εκνευρισμό.

Τα άτομα αυτά, φαίνεται, νομίζουν, ότι στο παιδί

ή στον ενήλικα

αξίζει μια τέτοια συμπεριφορά.

Αξίζει επειδή δεν υπάκουσε (συνδυασμός και με ενδεχόμενη υπερπροστατευτικότητα )

φταίει επειδή δεν σκέφτηκε πριν κάνει κάτι (αυστηρότητα ανελαστικότητα, έλλειψη κατανόησης, ενσυναίσθησης...).

 

Συνήθως τα άτομα αυτά, έχουν ζήσει το ίδιο και απο τους γονείς τους και απλώς επαναλαμβάνουν τον τρόπο επικοινωνίας τον οποίο έμαθαν πολύ νωρίς στην παιδική τους ηλικία. (ισχύει και στην σεξουαλική κακοποίηση)

 

Επίσης και σε άλλη περίπτωση που ξέρω ότι υπήρχε ΠΟΛΥ έντονη σωματική τιμωρία, (καρέκλες που πέταγαν) σε γυναίκα και παιδιά, όλα φαινόντουσαν ΠΑΡΑ πολύ γλυκά και ζεστά και η σχέση του πατέρα πολύ θερμή με τα παιδιά του.

 

αυτά δυστυχώς τα βλέπεις μόνο όταν έχεις πολύ στενη οικογενειακή επαφή με τα μέλη κάποιας τέτοιας οικογένειας. (είχα σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις όχι στην δική μου αλλά δικών μου κ κοντινών ανθρώπων συμπεριλαμβανομενου της σεξ. κακοποιησης, και κακοποιησης απο μητέρα, ή απο πατέρα κτλ ... ναι ... όλα αυτά υπάρχουν... και είναι γύρω μας! )

 

δυστυχώς η εμπειρία μου είναι ότι πολύ δυσκολα αυτά διορθώνονται

και μόνο εάν τα παιδιά τα οποία μεγαλώνουν μέσα σε αυτό, θελήσουν να κάνουν μακρόχρονη ριζική και θεραπεία, μπορούν να σπάσουν τον φαυλο κυκλο.

 

για να τον σταματήσουν οι γονείς πάλι το ίδιο,... αλλά το όλο πρόβλημα είναι ότι αυτό δεν γίνεται καταλάθος (όταν είναι κάτι σταθερό!)

 

Γίνεται συνηδητά, και με επιλογή και πεποίθηση του ατόμου ότι αυτός ο τρόπος δράσης είναι ο αναγκαίος, αναγκαίο κακό.

Ότι μόνο έτσι θα λυθεί το πρόβλημα.

Μόνο εάν μπροστά τους, ζήσουν δούν μέσω ενός οικείου προσώπου στο οποίο υπάρχει εμπιστοσύνη, απο το οποίο δεν θα νιώσουν κατηγορίες, ότι θα μπορούσαν να κάνον κατι διαφορετικό, και τους δοθεί αυτή η λύση τότε ίσως το προσπαθήσουν αλλά νομίζω είναι σπάνιο,...

έχουν συνήθως και τυψεις για το ότι αυτό που κάνουν είναι απαίσιο,αλλά δεν αφήνουν τις τύψεις να βγούν στην επιφάνεια, γιατί θα έπρεπε τότε να αλλάξουν το σύστημα το οποιο πιστεύουν ότι είναι αναγκαίο.

 

αυτά συμφωνα με τα όσα έχω ζήσει.

[Νινεττα]

Σας ευχαριστω παρα πολυ.Αν μπορουσα θα ελεγα κατι παραπανω ομως δεν ειναι κατι σιγουρο και φοβαμαι οτι θα ηταν αδικο.

Ακομα και ετσι να ειναι ,τι μπορω να κανω? Ακομα και να δω μπροστα μου να δινει ενα χαστουκι στο παιδι οπως εχω δει να κανουν πολλοι ,δεν θα φτασει στα ακρα μπροστα μου για να εχω αποδειξεις....και δεν θα το αφηνα να γινει ετσι κι αλλιως.....

οπως και να εχει ευχαριστω.Αν εχω νεα πανω στο θεμα θα σας γραψω.

[Nikole00]

Παναγια μου, ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΑΓΓΙΖΟΥΝ ΠΑΙΔΙΑ???

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ???????