Μπαμ σε όλους και σε όλα....

[erica]

H Μάγια μου απο τότε που έγινε ενός, συχνά, αλλά τώρα τελευταία πολύ συχνότερα, όποτε νιώθει θυμό, κούραση, ζήλια, κάνει με το χέρι της δυνατά μπαμ, είτε στο αντικείμενο που την εμπόδισε, είτε στο άτομο που την ενόχλησε.... Ενίοτε τώρα τελευταία, έχει πετάξει και αντικείμενο (κλειδιά, τηλέφωνο) στο άτομο που την ενόχλησε.... Το άτομο μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε (εγώ, ο μπαμπάς της, η κοπέλα που την κρατάει, το μωρό της κουμπαρας μου που μεγαλώνουν πολύ κοντά, κτλ.)

 

Με στεναχωρεί πολύ αυτή η πραγματικότητα και προσπαθώ πολύ καιρό να την διαχειριστώ σωστα...

Εχω ήδη διαβάσει το σχετικό θέμα (μας κάνει ντα-ντα) και προσπαθώ να εφαρμόσω της συμβουλες των μαμάδω και ειδικότερα της Μαρίας Στυλιανάκη, αλλά δεν έχω αποτέλεσμα....

 

Δεν ξέρω τι κάνω λάθος.....Εκτός του ότι δεν ξέρω και πως ξεκίνησε όλη αυτή η επιθετικότητα, δεδομένου ότι είμαστε πολύ ήσυχο σπίτι και γενικά πολύ κατά της βίας και των φωνών..... Το μόνο περιστατικό που μπορώ να φανταστώ ότι εισέπραξε βία το παιδί μου , είναι ένα ατυχές συμβάν στις κούνιες, όπου ένα αγοράκι μεγαλύτερο, επειδή ζήλευε τη μικρότερη αδερφή του και η Μάγια της έμιαζε, της έσκασε μιά φάπα εκεί που παίζανε..... δεν ΄ξέρω το άλλο να πω....

 

Λέτε να πάρω στη Γραμμή σύνδεσμος να μιλήσω , ή καλύτερα να τους αφήσω να αντιμετωπίσουν πιο ουσιαστικά προβλήματα? Είναι θέμα για το οποίο μπορώ να απευθυνθώ εκεί?

 

Την Μάγια όταν το κάνει προσπαθώ να την εμποδίσω (όταν στρέφεται σε ανρθώπους) και της δείχνω το ανάποδο (καλο.... καλο...) και της μιλάω κιόλας με ήρεμη αλλα σοβαρή φωνή, ότι όσους αγαπάμε και μας αγαπούν δεν τους κάνουμε μπαμ, αλλά καλό.... Όταν καταλαβαίνω ότι είναι θυμωμένη, της μιλάω και της λέω οτι καταλαβαίνω ότι θυμώνει (γιαυτό και όταν κάνει μπαμ σε αντικείμενα προσπαθώ να μην δίνω βάση....)...Συνήθως μετά απο αυτή την πράξη, κλαίει...την βλέπω ότι στεναχωριέται και αυτή!

 

Τι άλλο να κάνω?

Γιατί είναι επιθετική? Το μόνο που έχει εισπράξει είναι αγάπη!

[annastasia]

Ερικα μου...

Έτσι γρήγορα αυτό που μπορώ να σκεφτώ... είσαστε σίγουροι για την επιλογή της κοπέλας; Υπάρχει περίπτωση (ακόμα και καλή να είναι, μην την πάρω και στο λαιμό μου) να της το έκανε αυτή σε κανα παιχνίδι της ή σε κάτι που προσπάθησε να πάρει και δεν έπρεπε (δεν είναι καλό... μπαμ) και να το πήρε από εκεί;

[erica]

Το να την χτύπησε, το αποκλείω.... τουλάχιστον απο ότι λαμβάνω απο μένα και τη διαίσθησή μου, το παιδί και πως αντιμετωπίζει την κοπέλα , την ίδια την κοπέλα αλλά και την κουμπάρα μου (η οποία είναι σπίτι με το μωρό και με την οποία μοιραζόμαστε τον όροφο της πολυκατοικίας και έχουμε σχεδόν "ανοιχτά σπίτια")....

Τώρα μπορεί να έγινε το εξής: να χτυπησε η Μάγια στο τραπέζι , να έβαλε τα κλαματα, και η κοπέλα προσπαθώντας να την παρηγορήσει να εκανε μπαμ στο τραπεζι που χτυπησε τη Μάγια.... αυτό μπορώ να το φανταστώ. Και πιθανώς το παιδί να το εισέπραξε ως σωστό τρόπο εκτόνωσης.

 

Αλλά απο τότε που εμφάνισε αυτή την αντίδραση το παιδί, διάβασα εδώ πως πρέπει να το αντιμετωπίσουμε, και μάζεψα την κοπέλα και τον άντρα μου και τους είπα πως πρέπει να αντιδρούμε, ετσι ώστε να έχουμε όλοι την ίδια αντίδραση στα μπαμ της.

 

Επίσης η κοπέλα, κάθε φορά που η Μάγια κάνει μπαμ, με παίρνει και μου λέει τι έγινε και πως το αντιμετώπισε για να ξέρω....

 

Ασχετα με πως το εμφάνισε όμως, γιατί τώρα πλέον το εμφάνισε, δεν ξέρω πως αλλιώς να το αντιμετωπίσω και νιώθω ότι είναι πολύ λεπτό σημείο: Δεν θέλω να ακυρώσω τα συναισθήματα του παιδιού μου, αλλά θέλω να του δείξω ποιος είναι ο καλυτερος αποδεκτός τρόπος να τα εκφράζει....

[annastasia]

Άσχετα με το πώς πρέπει να αντιδράσετε Ερικα και σε αυτό δεν μπορώ να βοηθήσω γιατί δε μου έχει συμβεί... παραπάνω εννοούσα όχι το να κακοποιεί η κοπέλα το παιδί αλλά όπως είπες και εσύ να της το έκανε σε κάποιο αντικείμενο για να της δείξει ότι δεν είναι καλό.... για να μην παρεξηγούμαι ότι κατηγόρησα την κοπέλα γιατί δε θέλω....

[erica]

Ναι annastasia μου κατάλαβα πως το εννοούσες, αλλά διευκρίνησα επιπλέον, για να μην παρεξηγήσει όποιος άλλος θελήσει να απαντήσει!

 

Να πάρω στη γραμμή σύνδεσμος, λες, ή είμαι υπερβολική?

[annastasia]

Γνώμη μου είναι (αν μετράει και ας μην έχω εμπειρία ) είναι να τους πάρεις... να χάσεις τίποτα δεν έχεις... να σου την πούνε πάλι γιατί το θέμα σου δεν είναι "σοβαρό"; Αν είναι σωστοί σε αυτό που κάνουν δεν πρόκειται... άρα;

[Αντιγόνη]

erica μου,

την περάσαμε κι εμείς αυτή τη φάση. Γιατί πιστεύω πως είναι μόνο μία φάση, η οποία δεν χαρακτηρίζει το παιδί. Κράτησε κάποιο καιρό και μετά πέρασε σχεδόν από μόνο του αλλά φυσικά και με τη δική μας βοήθεια. Νομίζω είναι που δεν ξέρουν να διαχειριστούν το θυμό τους. Τους βγαίνει σαν μία άμεση αντανακλαστική αντίδραση, από ένστικτο ίσως. Κάνε λίγο υπομονή.

[erica]

Αντιγόνη μου σε ευχαριστώ για την απάντηση (δεν είμαι μόνη μου! ).

 

Αυτά περίπου σκεφτόμουν και εγώ, αλλά επειδή διαισθάνομαι ότι είναι κρίσιμο σημείο στο πως θα της δείξω να διαχειρίζεται την επιθετικότητά της απο τώρα, προβληματίζομαι αρκετά....Μήπως κάνω κάτι λάθος? Μήπως είναι κάτι αλλο που πρέπει να προσέξω και δεν πρόσεξα?

 

Επιστημονικά τι ισχύει? Είναι η επιθετικότητα ένστικτο του ανθρώπου ή είναι κάτι που καλλιεργείται? Πως μπορώ να οδηγήσω το παιδί μου να την εκτονώνει σωστά σε τόσο μικρή ηλικία?

 

(προφανώς οι ερωτήσεις δεν απευθύνονται σε σένα... Χάριν της συζήτησης τις παραθέτω!)

[Αντιγόνη]

Σίγουρα υπάρχει το (αρχέγονο) ένστικτο της επιβίωσης! Κατ΄εμέ από κει πηγάζουν πολλά. Εμείς από δω και μπρος έχουμε υποχρέωση να τους το τιθασεύσουμε δείχνοντάς τους το σωστό. Δεν είναι και εύκολο να το ξεριζώσεις αν το καλοσκεφτείς! Τα παιδάκια μας είναι τόσο... ακατέργαστα! (..Διαμαντάκια φυσικά! )

Την δικιά μου την αφήνω καμιά φορά και δίνει καμία στα μαξιλάρια! Πρέπει κι αυτά να εκτονώνονται κάπου κάπου. Νομίζω πως αυτό που κάνεις έως τώρα είναι πολύ σωστό. Θέλει το χρόνο του όμως για να φέρει αποτελέσματα σε ένα μικρό παιδάκι. Ίσως σου δώσει και τα φώτα της η Μαρία Σ.

[erica]

Τι να πω, μακάρι Αντιγόνη μου....

Γι' αυτό και εγώ την αφήνω να ρίχνει καμία σε αντικείμενα....Δεν ξέρω αν πρέπει στα αλήθεια όμως...Αλλά σκέφτομαι ότι όλοι θυμώνουμε και όλοι έχουμε επιθετικότητα μεσα μας..Δεν θέλω να την πνίξω, αλλα να την εκτονώσω με τον καλύτερο και ασφαλέστερο τρόπο....

 

Επίσης, γιατί να εμφανίζει θυμό και επιθετικότητα τόσο συχνά? Μήπως έκανα κάτι και την θύμωσα τόσο και το εκτονώνει πιο συχνά?

 

Αυτά είναι που με καίνε.....

[Μαρια Στυλιανακη]

έτσι είναι.

Γιατί πιστεύω πως είναι μόνο μία φάση, η οποία δεν χαρακτηρίζει το παιδί.

δεν νομιζω κιόλας ότι το χαρακτηρίζουν σαν επιθετικότητα.

 

δεν είναι επιθετικότητα, αυτό, είναι απλώς οι νέοι τρόποι

(ξαφνικά έχει δύναμη στα χέρια μεγάλη ενώ πρίν δεν είχε πολύ)

και η αίσθηση ότι αυτή η δύναμη εχει μεγαλόπρεπο αποτέλεσμα!

μπορεί να σπάσει, να κανει θόρυβο! να ρίξει!

 

όσο λιγότερο αντιδράτε σε αυτά τόσο καλύτερα, όταν παει νακανει μπαμ σε κατι θα της προσφέρετε ένα μουσικό όργανο (ένα μικρό τύμπανο)

για να κάνει εκεί μπαμ.

 

όταν κανει σε εσάς απλως θα εμποδίζετε μη δίνοντας καποια έκφραση σε αυτό... το ψιλοαγνοείτε δηλαδη.

 

ακόμα και αν είναι απο θυμό, θα το αντιμετωπίζετε σαν κατι που συμβαίνει "καταλάθος"

οπότε δεν το "βαφτίζετε" με καποιο τρόπο αρνητικό.

 

σε αυτή την ηλικία ακόμα δεν έχουν ιδέα τι προκαλεί αυτή τους η δύναμη,

και ξαφνιάζονται καθε φορά που υπάρχει καποια εντονη αντίδραση η αποτέλεσμα, χαίρονται δηλαδή για αυτό, και έτσι το επαναλαμβάνουν, είναι ένα νέο παιχνίδι, ένας νέος κόσμος που τους ανοίγεται, και ακόμα

δεν έχουν ικανότητες

λεπτής κινητικότητας, συγκέντρωσης κτλ για να έρθουν σε επαφή με αντικείμενα όπως θα το κάνει ένα μεγαλύτερο παιδί.

μπορούν μόνο έτσι ακόμα...

κουνώντας ρίχνωντας χτυπώντας... δεν είναι όμως απο "επιθετικότητα",

και θυμός να είναι , είναι απλώς μια προσπάθεια έκφρασής του (αν είναι θυμωμένο εκείνη την ώρα).

 

σημαντικό είναι απλώς να βαζετε το χέρι σας ενδιάμεσα σαν μπάρα για να μην φτάνει σε εσάς η δυναμη του παιδιού... (να μην σας χτυπάει και απο την αντίδραση να παίρνει επιβράβευση της πράξης και ενίσχυσή της για επανάληψη)

 

στα άλλα σημεία, μαξιλάρια καναπές και παιχνίδια αφήστε να εκτονωθεί

(εξαιρεση οι στιγμές όπου αυτό μπορεί να εχει κίνδυνο - τζάμι, πέταγμα αντικειμενων σκληρών κτλ)

[erica]

όταν κανει σε εσάς απλως θα εμποδίζετε μη δίνοντας καποια έκφραση σε αυτό... το ψιλοαγνοείτε δηλαδη.

 

ακόμα και αν είναι απο θυμό, θα το αντιμετωπίζετε σαν κατι που συμβαίνει "καταλάθος"

οπότε δεν το "βαφτίζετε" με καποιο τρόπο αρνητικό.

 

 

Μαρία,

καταρχάς σε ευχαριστώ πρώτα για το forum ( ) και έπειτα για την άμεση απάντηση.

 

Μπορείς να μου εξηγήσεις λίγο περισσότερο τα παραπανω για να δω αν κάνω κάτι λαθος?

 

Δηλαδή, αν κάνει μπαμ σε μας, να μην της λέω "δεν κανουμε μπαμ στην μαμα που σε αγαπάει. Σε εχω κάνει μπαμ εγώ ποτέ? Εσυ γιατί με κάνεις?". Απλά να την αποτρέπω. Να της κάνω το αντίθετο "καλό -καλό" ή όχι?

 

Όταν είναι θυμωμένη και κάνει μπαμ, πως μπορώ να της δείξω ότι το αντιμετωπίζω σαν κάτι που έγινε καταλάθος? (δεν μπορώ να φανταστώ κάτι)?

 

Σε ευχαριστώ πολύ και πάλι!

[Μαρια Στυλιανακη]

Να της κάνω το αντίθετο "καλό -καλό"

ναι, δεν λες τιποτε άλλο. ότιδήποτε άλλο (όλα αυτά τα λόγια που λες)

απλώς ενισχύει την συμπεριφορά και δεν βοηθάει σε κάτι μιας και αυτό που κάνει δεν το κάνει απο " κακία" αλλά λόγω αυτών που έγραψα πιο πάνω.

 

αν είναι πολύ θυμωμένη τότε απλά αφήνεις να εκτονωθεί σε οτιδήποτε δεν είναι επικίνδυνο σωματικά ή κανει ζημιά μεγάλη (να σπάσει κατι κτλ)

ας την πας σε ένα καναπέ ή κρεβάτι και εκεί αν θέλει να χτυπιέται, ας το κάνει - είναι και όλα μαλακά οπότε δε μπορεί να κανει κακό στον εαυτό της.

 

αν δε μπορείς να φύγεις απο δίπλα πχ στο αυτοκίνητο, κάνεις την μπάρα δηλ ,ότι κανει να μην φτάνει στο πρόσωπό σου ή στο σώμα του αλλά στο χέρι που θα έχεις μπροστά σου για να μη πετύχει το στόχο.

 

αν πετυχε στόχο και πόνεσες, μπορείς να κανεις στεναχωρημένη φάτσα (όχι υπερβολικά αλλά ειλικρινά) και μετα να κανεις αυτό

 

απλώς κάνε λίγο πιο πέρα (τόσο όση η απόσταση ενός τεντωμένου χεριού σου πχ) για να καταλάβει ότι όταν κανει κατι ανεπιθύμητο χάνει για (πολύ λίγο και πολυ μικρή απόσταση) την εγγύτητά σου.

 

μια πολύ λογική αντίδραση όπου θα βοηθήσει να καταλάβει ότι σε κανέναν δεν αρέσει να τον χτυπουν και όταν τον χτυπουν φυσικά δεν θα συνεχίσει το παιχνίδι, κοντά, αλλα μπορεί να το συνεχίσει λίγο πιο μακριά.

όμως θα ήταν ας πουμε υπερβολικό και χωρίς αποτέλεσμα και μαλλον τιμωρητικό να πας 2 μέτρα πιο πέρα. έχει δηλαδή ΠΟΛΥ μεγάλη σημασία το να είναι μικρές οι αντιδράσεις - σε διάρκεια, τόνο, και ένταση

- αυτό βοηθάει τα παιδιά αυτής της ηλικίας να ηρεμούν.

οι τρείς φράσεις δηλ που αναφέρεις είναι πολλές, είναι δηλαδή μεγάλη αντίδραση απο την πλευρά σου και λειτουργούν ενισχυτικά για την ανεπιθυμητη πράξη.

καλύτερα να επικεντρώσεις δηλ σε κατι θετικό με μια φράση πχ

οπ - παμε να παρουμε μια μπάλλα/αρκουδάκι κτλ να την κανουμε να χοροπηδήσει!

μιας και στις φράσεις που γραφεις δε μπορει και να απαντήσει, και ουτως η άλλως δεν είναι και πρόθεσή της να κανει κατι κακό.

είχε γράψει κάπου η Αικατερίνη, και το είχε εξηγήσει πάρα πολύ καλά πρέπει να το βρώ, πως πρίν απο καποια ηλικία τα παιδιά δεν έχουν συναίσθηση το να κανουν κατι κακό επίτηδες.... (δεν συσχετίζουν δηλαδή τόσο ξεκάθαρα ακομα την πράξη με το αποτέλεσμα) δεν το γράφω καλά τώρα η Αικατερίνη το είχε γραψει καλύτερα...

[erica]

Μαρία σ' ευχαριστώ!

 

Τώρα κατάλαβα καλύτερα το concept!

 

Και είναι πολύ καθησυχαστικό αυτό που λές , ότι το μωρό μου δεν καταλαβαίνει ακόμα ότι κάνει κάτι κακό! (ηταν μία ανησυχία μου... )

 

Ευχομαι τώρα να καταφερω να την βοηθήσω καλύτερα!!!!

[pizizi]

καλησπερα μανουλες,

 

εμενα ο νικολας αρχισε να λεει 'ντα ντα ' αναμεσα σε αλλες συλλαβες που ολα τα μωρα λενε, δεν του ειπαμε οτι το νταντα σημαινει ξυλο η χτυπημα, το θεμα ειναι οτι η πεθερα μου αρχισε να του λεει 'θα σε κανω νταντα ή να κανουμε το σκυλακι και το γατακι νταντα, πιστευεται οτι ολα αυτα αργοτερα θα του βγουν σε επιθετικοτητα?

εχω και την πεθερα μου που με λεει υπερβολικη, ειμαι ?

[erica]

Επαναφέρω το θέμα για να πω ότι , αφού κατανόησα καλύτερα τις οδηγίες που μου έδωσε η Μαρία, της εφαρμόζω εδώ και μία εβδομάδα και η Μάγια έχει βαρεθεί πια να κάνει "μπαμ"!!!!

 

Συνεχίζει να κάνει μερικές φορές αλλά πλέον ελάχιστα!

 

Ευχαριστώ πολύ!

[dora]

Ερικα καταρχην μην αγχωνεσαι και μην το παιρνεις τοσο σοβαρα το θεμα...

Ειναι μια φαση που σιγουρα θα την ξεπερασει.. Τα παιδια ανακαλυπτουν απο μονα τους τροπους εκτονωσης και για τη μικρη προφανως αυτος ειναι ο "προσωρινος' της τροπος..

Τα Χριστουγεννα που ημασταν στο νοσοκομειο ο μικρος αρχισε να μας χτυπαει παρα πολυ... μας ειχε γεμισει μελανιες, γρατζουνιες και δαγκωνιες.. Αυτο το συνεχισε περιπου για 20 μερες.. Δεν δωσαμε και ιδιαιτερη σημασια, απλα προσπαθουσαμε να τον αποφυγουμε και να του τραβηξουμε το ενδιαφερον αλλου, χωρις ιδιατερα λογια και χωρις να το κανουμε θεμα..

Το σταματησε.. Εμεις βεβαια στο σπιτι κανουμε "ντα" πχ το πατωμα αν πεσει και χτυπησει, αλλα περιοριζεται εκει.. Δεν χτυπαει τους αλλους ουτε καν παιδακια που μπορει να τον στρωξουν η να τον χτυπησουν..