Συμμετοχη γιαγιας στο μεγαλωμα

[iphi]

Ηθελα να ρωτησω τις αλλες μανουλες ποσο και σε ποιο βαθμο "ανακατευεται" η μαμα ή ή πεθερα στο μεγαλωμα του μωρου και ποσο τις αφηνετε να συμμετεχουν.Η δικη μου μαμα με βοηθαει σε ολα και στη φροντιδα του μωρου και πολλες φορες νιωθω να φροντιζω μονο για το φαι του(το θηλαζω).Επισης εχει αποψη για ολα τα θεματα και πολλες φορες νιωθω σα να περναω εξετασεις για το πως φροντιζω το μωρο μου.Μη παρεξηγηθω τη μαμα μου την αγαπω παρα πολυ και η βοηθεια της ειναι ανεκτιμητη αλλα φοβαμαι πως κατι κανω λαθος και πρεπει να αναλαβω δραση.

[Μαριρενα]

ναι την αφηνω μια ωρα αντε δυο το πολυ

σπαστα ομως

10 λεπτα δηλαδη να παω τουαλετα να ειναι διπλα μου και να μαγειρευω να την αφησω κανα 20λεπτο να σκουπισω να σφουγκαρισω τετοια στο μεγαλωμα της δεν εχει καμοια συμετοχη και λογο δεν της αφηνω και πολλα περιθωρια

[EFH]

ειμαι απολυτη σε αυτο το θεμα...

δεν αφηνουμε κανεναν να παρεμβει ουτε για τα πιο απλα πραγματα στο μεγαλωμα της κορης μας, και εννοειται ουτε στη ζωη μας σαν ζευγαρι.

εγω βαζω στη θεση τους τους δικους μου και ο συζυγος τους δικους του.

φυσικα εχω τη δυνατοτητα και το κανω αυτο γιατι αυτον τον καιρο δεν εργαζομαι και εχω αναλαβει το μεγαλωμα της κορης μας αποκλειστικα. Οταν βοηθανε οι γονεις μας με τα παιδια, δεν μπορεις να τους βαλεις φρενο στο να μην επεμβαινουν και να μην εχουν αποψη.

[Μαριρενα]

οι γιαγιαδες μπορουν να δωσουν πολυ αγαπη στο παιδι οποτε δεν τους στερουμε απο το παιδι οσο και αν δεν εχουμε κανενα κοινο σημειο

και εγω αυτο τον καιρο δεν εργαζομαι αλλα οταν θα παω τον Νοεμβρειο για δουλεια δεν θα μπορουσα να την αφησω με ξενη γυναικα για να την κραταει

ουτε ομως σε μια μονο γιαγια θα την αφησω δεν εχω απολυτη εμπιοστοσυνη σε καμοια οσο αφορα στο να προσεχουν το παιδι και οι δυο ωρες ωρες ειναι δυο λαλανε 3 χορευουν!!!!!οταν ειναι καλες μερες πιθανον να την παιρνω και μαζι μου εχω αυτη τη δυνατοτητα

 

παντως οι παππουδες ειναι μονο για να τα κανακευουν να τους λενε τραγουδακια να μην τους χαλανε τα χατηρια και μεχρι εκει

στο να προσπαθησει να μεταδωσει τα δικα της ονειρα η ιδεες η γιαγια στο παιδι ειναι λαθος καλυτερα να μην εχεις καμοια βοοηθεια παρα να μπλεκετε στο πως θα μεγαλωσεις εσυ το παιδι σου!!!!!!!!!

[iphi]

Εχω το εξης προβλημα απο τη μια εχω βολευτει που παρα πολλα τα κανει η μαμα μου και απο την αλλη νιωθω τυψεις που δεν τα κανω εγω,αναφερομαι κυριως σε δουλειες του σπιτιου.Καταλαβαινω οτι πρεπει καπως να αλλαξει αυτο γιατι δε νιωθω ανετα πια με την κατασταση.Εσεις τι κανετε το μωρο οσο κανετε δουλειες πως το απασχολειται?Εχω την τυχη και την ατυχια να εχω μανα δυναμικη και παντογνωστρια και στα περισσοτερα δηλαδη βγαινει σωστη αλλα καποιες φορες οταν επιμενει στο δικο της ενω εχω αντιθετη γνωμη εκνευριζομαι πολυ...Ειναι το τιμημα της βοηθειας!!!Δε γινεται να τα εχουμε ολα!Μπραβο παντως που ειστε τοσο ανεξαρτητες.Θαυμαζω πολυ τις γυναικες που ειναι τελειως αυτονομες.

[Μαριρενα]

και εμενα η μανα μου με βοηθαει στις δουλιες του σπιτιου αλλα στο παιδι εχω μονο εγω τον λογο αντε καμοια φορα και ο μπαμπας του!!!!!!!

τωρα με τις δουλιες τοιυ σπιτιου οταν ελειπες μια βδομαδα σκουπιζα σφπυγκαριζα μονο το δωματιο μας επλενα το βραδυ τα πιατα που κοιμοταν η μικρη και ενα μαγειρεμα με δωσεις σε πρωτη φαση αν εκανα π.χ φακες καθαριζα τα λαχανικα μετα απο μια ωρα τα εβαζα να βρασουν και μετα πηγαινα ανα μιση ωρα να δω τι γινεται στην κουζινα

η κοτοπουλο στο φουρνο σου κοβεει ο χασαπης το κρεας που θελεις στο μεγεθος που θελεις και μετα επαιρνα και ετοιμα μειγμα λαχανικων

ξεπαγωμα λιγο το κρεας πετας το κρεας στο ταψι βαζεις και τα ετοιμα μειγμα λαχανικων λαδακι και κρασι και στο φουρνο πηγαινα μια φορα να το ερλενξο με το μωρο αγκαλια και αλλη μια φορα για να το κλεισω οσο για σιδερο ειχε μεινει πολυ πισω δεν το κοιταζα καν

μετα απο αυτο θα βρω την πρεσα ιδερωματος που την ειχα φυλαξη καποτε επειδη επιανε πολυ χωρο!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Ellemphriem]

Ηθελα να ρωτησω τις αλλες μανουλες ποσο και σε ποιο βαθμο "ανακατευεται" η μαμα ή ή πεθερα στο μεγαλωμα του μωρου και ποσο τις αφηνετε να συμμετεχουν.Η δικη μου μαμα με βοηθαει σε ολα και στη φροντιδα του μωρου και πολλες φορες νιωθω να φροντιζω μονο για το φαι του(το θηλαζω).Επισης εχει αποψη για ολα τα θεματα και πολλες φορες νιωθω σα να περναω εξετασεις για το πως φροντιζω το μωρο μου.Μη παρεξηγηθω τη μαμα μου την αγαπω παρα πολυ και η βοηθεια της ειναι ανεκτιμητη αλλα φοβαμαι πως κατι κανω λαθος και πρεπει να αναλαβω δραση.

 

Κοριτσι μου εμενα η μανα μου εχει πεθανει εδω και 3 1/2 χρονια, αλλα και να ζουσε ΔΕΝ θα ανακατευοταν.....την πεθερα την γουσταρω να σου πω την μαυρη μου αληθεια αλλα στο μεγαλωμα της μικρης εχει 0% συμμετοχη και ετσι θα συνεχισει. Ειμαι καθετη και απολυτη σε αυτο. Την μικρη την μεγαλωνω μονη μου με τον αντρα μου και μονο εμεις και ΚΑΝΕΙΣ αλλος δεν αποφασιζει ή εχει το δικαιωμα αποψης επανω της. Μερικες φορες παρακαλαω να ζουσε να με βοηθουσε γιατι κουραζομαι πολυ, αλλα ξερω οτι και ετσι να ηταν ΔΕΝ θα την αφηνα ουτε να βοηθαει πολυ ουτε να ανακατευεται. Νομιζω πως οντως πρεπει να αναλαβεις δραση.... Παρε το μωρο στα χερια σου.....εγω αυτης της αποψης ειμαι. Ειναι ΠΟΛΥ δυσκολο αλλα αξιζει τον κοπο. Εμενα με μεγαλωσε η γιαγια μου να καταλαβεις. Οταν μεγαλωσα και μου ελεγε κατι η μανα μου ξερεις τι απαντουσα. Εσυ να κατσεις στα αυγα σου, με παρατησες στην μανα σου και εκανες τα δικα σου....... Δεν εχεις δικαιωμα να μιλας.....(ναι ξερω ντροπη μου).....ολα γινονται. Για να καταφερνω εγω σπιτι, ψωνια και μωρο ταυτοχρονα ολες μπορουν να το καταφερουν. Απλα θελει οργανωση και την γνωση οτι οντως θα λιωσεις στα ποδια σου........

[DaF]

δεν νομιζω οτι ειναι θεμα ανεξαρτησιας, περισσοτερο αυτοπεποιθησης...αν δλδ νιωθεις οτι μπορεις να ανταπεξελθεις στο μητρικο ρολο.(οχι εσυ, γενικα μιλωντας)

αν νιωθεις να ενοχλεισαι που εχει αναλαβει περισσοτερα απο αυτα που της αναλογουν, κατι σημαινει κ καλο ειναι να το ξεκαθαρισεις.

μιλαω εκ πειρας τωρα...κ εμενα στο 1ο τριμηνο της μικρης ερχοταν καθε μερα σχεδον, μαγειρευε και σιδερωνε. τα υπολοιπα εγω ή ο συζυγος. αυτο ομως αρχισε να με ενοχλει .....απο τοτε που χωνοταν ολο κ περισσοτερο κ ελεγε ολο κ περισσοτερο τη γνωμη της ενιωσα οτι κατι πρεπει να αλλαξει...

οκ, αλλον ισως να μην τον ενοχλουσε αυτο, αλλα εγω ετσι ενιωσα κ ετσι αρχισα να μην την καλω τοσο συχνα. επισης αρχισα δουλεια και με τη βοηθεια του συζυγου τελειωσα κ το μεταπτυχιακο. η γιαγια πλεον ερχεται για 1-2 ωρες την εβδομαδα , μονο αν δεν μπορουμε να κανουμε αλλιως.

συμφωνω επισης σε αυτο:

Ειναι το τιμημα της βοηθειας!!!Δε γινεται να τα εχουμε ολα!

ειναι στο χερι σου να διαλεξεις το τιμημα, το 'κοστος'..περισσοτερη βοηθεια απο τη γιαγια με ο,τι συνεπαγεται (ανακατεμα, κοντρες...δευτερες σκεψεις ;;;;; αλλα και ξεκουραση, ελευθερο χρονο δικο σου....), ή περισσοτερες δικες σου ευθυνες με επισης ο,τι συνεπαγεται (κουραση, σχεδον ανυπαρκτο προσωπικο χρονο, αλλα και περηφανια, αυτοπεποιθηση, περισσοτερη ψυχικη δυναμη ......-ο,τι ειναι σε παρενθεση ειναι εντελως υποκειμενικο, μην παρεξηγηθω, δεν θεωρω οτι αυτα ταιριαζουν σε ολους!)

να σημειωσω κατι πολυ σημαντικο, αν δεν ειχα τον αντρα μου να με βοηθαει τοσον καιρο θα ηταν αναγκαια η βοηθεια απο 2ο προσωπο....

τι να κανουμε, το ρολο αυτο τον ειχαν οι γιαγιαδες στις παραδοσιακες κοινωνιες, τωρα ομως εχουν αλλαξει πολλα πραγματα και νομιζω χρειαζομαστε να 'αναπνεουμε' οι μαμαδες

 

υγ:επισης....αν το μωρο σου ειναι μικρο, και αφου το θηλαζεις κιολας (δεν χανεις χρονο σε προετοιμασια γαλακτος κτλ) το βαζεις σε ενα σλινγκ κ κανεις τις απειρες δουλειες ετσι!μαγειρεμα, ψωνια, τακτοποιηση, μεχρι κ σφουγγαρισμα εχω κανει....

[martha]

εξαρταται τι θεωρειται ανακατεμα και τι οχι...Και μενα η μαμα μου την κοιταει καθημερινα επειδη δουλευω, εννοειται οτι αυτη θα αποφασισει τι θα φαει, ποτε θα κοιμηθει κτλ τις ωρες που την εχει.Μετα αναλαμβανω εγω.Αν εχει να προτεινει κατι πανω στο παιδι το λεει, αυτο δεν σημαινει οτι εγω θα το κανω κιολας.Την εμπιστευομαι με κλειστα ματια!!!και ειναι δυναμικη και παντογνωστρια σαν και μενα!!!και ετσι την θελω να παιρνει πρωτοβουλιες. Με μεγαλωσε δινοντας μου τα καλυτερα και βλεπω οτι εξισου προσφερει τον εαυτο της και στην εγγονη!!Και μου αρεσει.Εαν δεν με βοηθησει τωρα που μπορει και την χρειαζομαι ποτε θα το κανει?...

[Νινίνα]

Καλησπέρα! Το ζήτημα νομίζω είναι τα όρια που θα βάλεις. Εμένα οι γονείς μου την προσέχουν και για μεγάλο χρονικό διάστημα, λόγω του ότι χρειάστηκε να τους την αφήσω κάποια στιγμη. Επίσης τους τηλεφωνω και ρωτάω τη γνώμη τους μιας και μένουμε σε άλλες πόλεις ΑΛΛΑ η μητερα της είμαι ΕΓΩ και παίρνω τις αποφάσεις και αυτές γίνονται ΑΠΟΛΥΤΑ σεβαστές. Και όταν χρειάστηκε να την κρατήσουν με ρωτούσαν και ακολουθουσαν την δική μου γραμμή. Αυτό δεν είναι ανακάτεμα αλλά βοήθεια. Βέβαια οι γονείς μου είναι νέοι και δεν θεωρούν τους εαυτους τους παντογνώστες.

[Marigoula]

Το θέμα είναι εσύ πως νιώθεις για όλα αυτά. Αν κάτι δεν σου παει καλά να το συζητήσεις με τη μαμά σου και να βάλεις κάποια όρια που κρίνεις εσύ. Ο άντρας σου αλήθεια τι λεέι για όλα αυτά;

Επειδή οι γονείς μας μας βοηθάνε δε σημαίνει ότι θα μας κανονίζουν και τη ζωή μας, κι εμείς αργότερα έχουμε χρέος να βοηθήσουμε τα παιδιά μας όσο μας αφήνουν αυτά. Άλλο βοήθεια άλλο παρέμβαση. Επειδή λες ότι είναι δυναμική και παντογνώστρια φαντάζομαι δεν θα σου αφήνει πολλά περιθώρια αλλά πρέπει να ξεκινήσεις να παίρνεις πρωτοβουλίες -εφόσον κάτι σε ενοχλεί- γιατί μεθαύριο θα είσαι εσύ το πρότυπο για το παιδί σου και όχι η μάνα σου. Για τις δουλειές, προσπάθησε να κάνεις κάτι όσο εκείνο κοιμαται ή αν κάθεται μάεσα στο παρκο, ή αν παίζει στο κρεβατάκι του, τι ηλικια έχει το μωράκι σου; Μην περιμένεις να τα κάνεις και όλα τέλεια, θα σε βοηθάει και άντρας σου όσο μπορεί. Κάθε αρχή και δύσκολη δε λένε;; Μην αγχώνεσαι αλλά βαλε όρια όσο είναι νωρίς!!

[iphi]

Ευτυχως που το θηλαζω γιατι ετσι αισθανομαι οτι του προσφερω κατι που κανενας αλλος δε μπορει.Ανυπομονω να δω καποια επιβεβαιωση απο το μωρο οτι με ξεχωριζει σα μαμα του.Η μαμα μου τον παιζει πολυ και τον ταχταριζει και συμμετεχει και στο μπανιο και στις αλλαγες ρουχων κλπ οχι γιατι δε μπορω η δε θελω να τα κανω μονη μου αλλα γιατι την ευχαριστει και εκεινη να τα κανει αυτα.Ετσι ειναι σα να εχει δυο γυναικες να τον περιποιουνται.Ειναι αραγε σωστο αυτο απο ψυχολογικης αποψης?Ειχα ακουσει οτι καλυτερα ενας και κακος να ασχολειται με το μωρο παρα πεντε και καλοι,αυτο μεχρι να γινει ενος ετους το παιδι.Ποσο και σε ποιο βαθμο θα πρεπει να αφηνουμε τους παππουδες να αναλαμβανουν την φροντιδα του μωρου?Μηπως βλαπτει η παρουσια πολλων ατομων στην καθημερινη του φροντιδα?Νιωθει αραγε τη διαφορα οταν ειναι με τη μαμα?Οταν το αφηνουμε για καποιες ωρες νιωθει εγκαταλειψη?Ευχαριστω πολυ ολες τις μανουλες που απαντησαν-φοβερα ενδιαφερουσες αποψεις!!!!!!!

[iphi]

Ολο αυτο ξεκινησε σιγα σιγα απο τη στιγμη που εμεινα εγκυος-ειχα δυσκολη εγκυμοσυνη και ερχοταν η μαμα μου για βοηθεια και καπως συνηθισαμε αν μπορεις να το πεις να συμμετεχει στις δουλειες του σπιτιου και μετα στο μεγαλωμα του μωρου.Το μωρο ειναι τωρα σχεδον τεσσαρων μηνων.Ο αντρας μου ενω ειναι ανθρωπος που θελει την αυτονομια του και την ησυχια του και δε θελει πολλα πολλα ουτε με τους δικους του γονεις επειδη θελει να ειμαι καλα και να εχω βοηθεια το δεχεται και δε φερνει αντιρρηση.Αν και πολλες φορες λεει οτι δεν τον αφηνω να κανει πραγματα στο σπιτι και οτι δεν του εχω εμπιστοσυνη.

[MARIAEVA]

iphi, είναι λες και τα γράφω εγώ! δεν έχω χρόνο τώρα, αλλά θα επανέλθω αργότερα!

[Skybeam]

Δεν έχω παιδί. Έχοντας χάσει τη μαμά μου όμως, και μην έχοντας ούτε πεθερά, σκέφτομαι πως, αν αξιωθώ να κάνω το πολυπόθητο παιδί, δεν θά'χω έναν άνθρωπο να μου παρέχει την παραμικρή βοήθεια. Ας είχα έστω την πεθερά μου (η μάνα μου θα ήταν το ιδανικό). Καλά κάνετε και δεν τις αφήνετε πολλά πολλά περιθώρια. Καλό θα ήταν όμως, από την άλλη πλευρά, να εκτιμήσετε την προσφορά τους. Αγάπη και βοήθεια θέλουν μόνο να δώσουν (εκτός από ακραίες τρελές καταστάσεις). Αφήστε τις. Μην τις παίρνετε τοις μετρητοίς κιας είναι υπερβολικές καμιά φορά. Και μην ζηλευετε. Δε νομίζω πως κανένα παιδί ποτέ θα αγαπήσει παραπάνω τη γιαγιά του, όταν έχει τη μάνα του να το μεγαλώνει.

[iphi]

Skybeam εχεις δικιο κι εγω σκεφτομαι οτι πλησιαζουν την αχαριστια καποιες σκεψεις μου.Απλως προσπαθω να καταλαβω τι ειναι αυτο που με ενοχλει-αν θα επρεπε να με ενοχλει-στην καθημερινοτηταμου,στη ζωη μου και τι να αλλαξω για να γινει πιο ισορροπημενη.Να ειμαι ικανη για ολα και ας εχω βοηθεια,να ειμαι εγω ο κεντικος αξονας και βοηθητικοι οι αλλοι οχι το αντιθετο.Ειναι παντως δυσκολο αν συνηθισεις καπως να αλλαξεις μετα.Θελει πολυ προσπαθεια.

[Marigoula]

Ευτυχως που το θηλαζω γιατι ετσι αισθανομαι οτι του προσφερω κατι που κανενας αλλος δε μπορει.Ανυπομονω να δω καποια επιβεβαιωση απο το μωρο οτι με ξεχωριζει σα μαμα του.Η μαμα μου τον παιζει πολυ και τον ταχταριζει και συμμετεχει και στο μπανιο και στις αλλαγες ρουχων κλπ οχι γιατι δε μπορω η δε θελω να τα κανω μονη μου αλλα γιατι την ευχαριστει και εκεινη να τα κανει αυτα.Ετσι ειναι σα να εχει δυο γυναικες να τον περιποιουνται.Ειναι αραγε σωστο αυτο απο ψυχολογικης αποψης?Ειχα ακουσει οτι καλυτερα ενας και κακος να ασχολειται με το μωρο παρα πεντε και καλοι,αυτο μεχρι να γινει ενος ετους το παιδι.Ποσο και σε ποιο βαθμο θα πρεπει να αφηνουμε τους παππουδες να αναλαμβανουν την φροντιδα του μωρου?Μηπως βλαπτει η παρουσια πολλων ατομων στην καθημερινη του φροντιδα?Νιωθει αραγε τη διαφορα οταν ειναι με τη μαμα?Οταν το αφηνουμε για καποιες ωρες νιωθει εγκαταλειψη?Ευχαριστω πολυ ολες τις μανουλες που απαντησαν-φοβερα ενδιαφερουσες αποψεις!!!!!!!

 

Καταρχήν δεν είναι κάποιος διαγωνισμός ποιος θα δώσει τα περισσότερα η γιαγιά ή η μαμά. Άλλα πράγματα δίνει ο καθένας και είναι λογικό. Επίσης το μωράκι σου είναι πολύ μικρό για να σου δώσει την επιβεβαίωση που ζητάς αλλά μεγαλώνοντας να είσαι σίγουρη ότι θα καταλαβαίνει ποιος είναι ποιος ακόμα και αν το φροντίζουν πολλά ατομα. Το πόσο θα συμμετέχει η γιαγιά στην φροντίδα του μωρού θα πρέπει να το καθορίζεις ΕΣΥ και όχι η μητέρα σου. Αν νιώθεις ότι δεν συμμετέχεις στη φροντίδα του μωρού σου όσο θα ήθελες να της το πεις, πάντα οι γιαγιάδες έχουν την τάση να τα ξέρουν όλα αλλά μέχρις ενός σημείου. Δεν ξέρω αν βλάπτει η παρουσία πολλών ατόμων, στη δική μου περιπτωση ανέλαβε η πεθερά την μικρή μου από 40 ημερών τα πρωινά (εγώ δούλευα)και η μητέρα μου ερχόταν σχεδόν κάθε μέρα τα μεσημέρια. Και οι παπουδες πολύ συχνά και κόσμος γενικά ερχόταν από τον πρώτο καιρό. Δεν ξέρω αν έχει σχέση αλλά από μωρό είναι πολύ χαρούμενο και πολύ γελαστό, βολικό με όλους, πάει από αγκαλιά σε αγκαλιά, δεν φοβαται ξένα μέρη, της αρεσουν τα παιδάκια, τρεχει να τα αγκαλιαζει, θέλει να επικοινωνεί με όλους, γενικα δόξα το Θεό όλα καλά!

[Skybeam]

[...]να ειμαι εγω ο κεντικος αξονας και βοηθητικοι οι αλλοι οχι το αντιθετο.[..].

αυτό είναι κατανοητό. Αλλά εσείς οι μανουλες είστε ο κεντρικός άξονας, μόνο που μπλέκεστε και δεν το καταλαβαίνετε! Ανθρώπινο είναι, να σας ζήσουν τα μωράκια σας και να τα χαίρεστε

[arleta]

εχω ενα μωρο 10 μηνων κι ειμαι εγκυος στην 7 εβδομαδα. εχω επισης τη πολυτελεια να μη δουλευω. χωρις αυτο να σημαινει οτι δεν υπαρχουν στιγμες που η δουλεια η ο εξω κοσμος δε μου λειπουν.

ειχα αποφασισει οταν θα γεννουσα το μωρο τη πρωτη μερα και τη πρωτη νυχτα να εμενε η μανα μου στο σπιτι. πρωτη φορα με το μωρο θεωρησα οτι θα τη χριαζομουν, τουλαχιστον θα ημουν σιγουρη οτι καποιος εμπειρος θα ηταν στο σπιτι. λιγο πριν γεννησω ο αντρας μου γυρναει και μου λεει "δεν εχω προβλημα να ερθει η μανα σου για να νιωσεις ασφαλης... αλλα εμενα ο ρολος μου σαν πατερας ποιος ειναι; δε μου εχεις εμπιστοσυνη; δε μπορουμε να τα κατφερουμε με ενα τοσο δα ανθρωπακι;;" και τοτε ειπα οτι μπορω και μονη μου....

ευκολο δεν ηταν, ειδικα στην αρχη. αλλα με ενδιεφερε μονο η φροντιδα του μωρου. απο δουλειες μονο τα απαραιτητα. και φυσικα με τη βοηθεια του καλου μου που εξελιχθηκε σε εξαιρετικος πατερας.

οι παππουδες κι οι γιαγιαδες δεν εχουν λογο πανω στο παιδι. μονο παιζουν μαζι του, γελανε κτλ. εχει μαθει το παιδι σε ενα ησυχο κι αρμονικο περιβαλλον με προγραμμα κι ειναι το πολυ πολυ ευκολο μωρο. γι αυτο αλλωστε παω αμεσως για το δευτερο. οταν εχουμε πολυ κοσμο στο σπιτι δε ξερει να το χειριστει κι ολο γκρινιαζει, δε μπορει να κοιμηθει κτλ. προτιμω μια ηρεμη οικογενεια. προτιμω ο καθενας να εχει το ρολο του. οι γονεις μας μεγαλωσαν διαφορετικα, το παιδι μου θελω να το μεγαλωσω διαφορετικα...

ολα αυτα ειναι θεμα επιλογων και δυνατοτητων κι η καθε περιπτωση ειναι διαφορετικη.

[DaF]

Ο αντρας μου ενω ειναι ανθρωπος που θελει την αυτονομια του και την ησυχια του και δε θελει πολλα πολλα ουτε με τους δικους του γονεις επειδη θελει να ειμαι καλα και να εχω βοηθεια το δεχεται και δε φερνει αντιρρηση.Αν και πολλες φορες λεει οτι δεν τον αφηνω να κανει πραγματα στο σπιτι και οτι δεν του εχω εμπιστοσυνη.

 

καλα εδω σαν να ακουω τον δικο μου επισης η bounitsa τα λεει πολυ καλα! αυτο εννοω οταν λεω οτι εχουν αλλαξει τα πραγματα απο τις παραδοσιακες κοινωνιες...τωρα οι ευθυνες πεφτουν στο ζευγαρι, οι γιαγιαδες (η και παππουδες) ειναι βοηθητικοι, που σημαινει οτι αν δουλευουμε πχ, αν δεν γινεται διαφορετικα, τοτε ερχονται κ βοηθανε....ειναι ξεκαθαρο πια πως υπευθυνοι ειναι οι γονεις. ειδικα αν εσυ εχεις εναν αντρα που θελει να συμμετεχει, οφειλεις να κρατησεις τις ισορροπιες...οσο μεγαλωνει το μωρο, και αν η μαμα σου εχει αυτο το στυλ της παντογνωστριας (αλλοτε θετικο, αλλοτε αρνητικο, εσυ ξερεις) ο αντρας σου θα σε διεκδικησει και θα διεκδικησει τη θεση του στην οικογενεια...

 

skybeam, εσυ αναφερεσαι στην γενικοτερη βοηθεια απο τις γιαγιαδες που ειναι οντως σωτηρια στις περιπτωσεις που ανεφερα πιο πανω κ ο καθενας λογικος ανθρωπος νομιζω πως εκφραζει την ευγνωμοσυνη του στην φροντιδα τους και τον χρονο που αφιερωνουν.

Αλλα εχω την εντυπωση πως η iphi θετει το ζητημα των οριων που , κατα τη γνωμη μου, χρειαζεται να τηρουνται σε καθε ειδους σχεση, αλλιως φοβαμαι πως δημιουργουνται ασχημες καταστασεις κ μπερδεματα.

 

iphi προσωπικα δεν με ενδιεφερε κ πολυ τι λεει θεωρητικα η ψυχολογια....αφου εβλεπα οτι κατι δεν μου αρεσε κ δημιουργουσε δυσκολιες, και αφου το συζητησα διεξοδικα με τον συζυγο για να ξερω τι πιστευει κ εκεινος, πηραμε τις αποφασεις μας κ τωρα οκ, μπορει να μην προλαβαινουμε τα παντα, αλλα ειμαστε ηρεμοι κ αυτο το θεωρουμε το πιο σημαντικο.

 

ελπιζω λιγουλακι να εγινα κατανοητη κ να βοηθησα, καλη τυχη!!

[iphi]

Ευχαριστω πολυ για τις απαντησεις!Οταν βλεπω το θεμα μεσα απο το ματια αλλων μαμαδων και οταν ακουω για γυναικες που τα καταφερνουν ολα και δεν εχουν βοηθεια τοτε εμπνεομαι παρα πολυ.Βασικα αυτο που χρειαζεται ειναι να κρατηθουν οι ισορροπιες.Να δω πως θα γινει αυτο χωρις να προσβαλλω τους γονεις μου-ειναι και το πρωτο εγγονι και εχουν πολλη χαρα.Οταν ειναι σπιτι μας σχεδον ο αντρας μου και εγω περισσευουμε,ειναι απο πανω του και οι δυο και εμεις αλλαζουμε δωματιο!!Ευχαριστω και παλι,αν ηξερα να κανω παραθεση θα σας ευχαριστουσα ξεχωριστα με βοηθησατε πολυ!

[eleanax]

Ευτυχως που το θηλαζω γιατι ετσι αισθανομαι οτι του προσφερω κατι που κανενας αλλος δε μπορει.Ανυπομονω να δω καποια επιβεβαιωση απο το μωρο οτι με ξεχωριζει σα μαμα του.Η μαμα μου τον παιζει πολυ και τον ταχταριζει και συμμετεχει και στο μπανιο και στις αλλαγες ρουχων κλπ οχι γιατι δε μπορω η δε θελω να τα κανω μονη μου αλλα γιατι την ευχαριστει και εκεινη να τα κανει αυτα.Ετσι ειναι σα να εχει δυο γυναικες να τον περιποιουνται.Ειναι αραγε σωστο αυτο απο ψυχολογικης αποψης?Ειχα ακουσει οτι καλυτερα ενας και κακος να ασχολειται με το μωρο παρα πεντε και καλοι,αυτο μεχρι να γινει ενος ετους το παιδι.Ποσο και σε ποιο βαθμο θα πρεπει να αφηνουμε τους παππουδες να αναλαμβανουν την φροντιδα του μωρου?Μηπως βλαπτει η παρουσια πολλων ατομων στην καθημερινη του φροντιδα?Νιωθει αραγε τη διαφορα οταν ειναι με τη μαμα?Οταν το αφηνουμε για καποιες ωρες νιωθει εγκαταλειψη?Ευχαριστω πολυ ολες τις μανουλες που απαντησαν-φοβερα ενδιαφερουσες αποψεις!!!!!!!

 

μην ανησυχείς, κι εμένα κάθεται και πάιζει με τη γιαγιά του τα απογεύματα που κάνω δουλειές, ή τον κρατάω όταν θέλω να πάω για εξωτερική δουλειά ή και καμιά φορά για να βγούμε μια βόλτα με τον άντρα μου, στην αρχή κι εγώ ανησυχούσα ότι θα μπερδευτεί, αλλά μεγαλώνοντας, τώρα είναι 6 μηνών, νιώθω ότι καταλαβαίνει πάρα πολύ καλά ποια είναι η μαμά του και μου κάνει και μούτρα όταν φεύγω και μου ρίχνει κάτι φοβερά γελάκια όταν επιστρέφω

η μαμά μου είναι κι εμένα πολύ δυναμική, καμιά φορά με εκνευρίζει γιατί όντως θέλει να έχει λόγο, από αγάπη βέβαια αλλά είναι εκνευριστικό και τσακωνόμαστε, αλλά είναι και φορές που χρειάζομαι τη συμβουλή της, μην ξεχνάμε ότι τουλάχιστον οι μαμάδες έχουν ήδη μεγαλώσει ένα παιδί

από την άλλη κι η μαμά μου είχε τη γιαγιά μου για βοήθεια, τότε στο δημόσιο δεν είχε τις παροχές που έχουν τώρα που κάθονται χρόνο και, τότε στους 2 μήνες πήγαιναν ξανά στη δουλειά, οπότε εμένα με ανέλαβαν γιαγιά-παππούς και θυμάμαι τους υπαραγαπούσα χωρίς όμως να τους μπερδεύω με τη μαμά μου

θεωρώ λοιπόν ότι σίγουρα είναι καλό να περνάνε χρόνο και με άλλους συγγενείς εκτός από τους γονείς, πιστεύω το ανάποδο, όσοι περισσότερο ασχολούνται και αγαπάνε και φροντίζουν ένα παιδί τόσο το καλύτερο γιατί θα γίνει ένα άνθρωπος χορτασμένος από αγάπη, και η αγάπη είναι αναντικατάστατη, όσο δε για τις παρεμβολές είναι στο χέρι σου πια να βάλεις κάποια όρια με τρόπο που να είναι ξεκάθαρα χωρίς να πικράνεις και τη μαμά σου γιατί στο τέλος τέλος δεν έχει και καμιά υποχρέωση να βοηθάει, ούτε η δική μου, για ρώτα και άλλες κοπέλες που έχουν το ανάποδο πρόβλημα, γονείς που δεν ενδιαφέρονται να βοηθήσουν, θα σου άρεσε? εμένα όχι

αυτά και να χαίρεσαι το μπεμπάκι σου

[eleanax]

Ευχαριστω πολυ για τις απαντησεις!Οταν βλεπω το θεμα μεσα απο το ματια αλλων μαμαδων και οταν ακουω για γυναικες που τα καταφερνουν ολα και δεν εχουν βοηθεια τοτε εμπνεομαι παρα πολυ.Βασικα αυτο που χρειαζεται ειναι να κρατηθουν οι ισορροπιες.Να δω πως θα γινει αυτο χωρις να προσβαλλω τους γονεις μου-ειναι και το πρωτο εγγονι και εχουν πολλη χαρα.Οταν ειναι σπιτι μας σχεδον ο αντρας μου και εγω περισσευουμε,ειναι απο πανω του και οι δυο και εμεις αλλαζουμε δωματιο!!Ευχαριστω και παλι,αν ηξερα να κανω παραθεση θα σας ευχαριστουσα ξεχωριστα με βοηθησατε πολυ!

 

αυτό το αισθάνομαι κι εγώ κάποιες φορές, είναι και για εμάς το πρώτο παιδάκι, και πρώτο εγγόνι για τους γονείς μου, οπότε χαμός, είναι αλήθεια ότι κάποιες φορές οι πολλές γνώμες με κουράζουν, αλλά βλέπω και τη χαρά στα μάτια του μπέμπη όταν ασχολούνται και άλλοι μαζί του, θέλει κόσμο αυτό το παιδί, και τα ξεχνάω όλα, εξάλλου κι οι δικές μου οι αντοχές στο μπίρι μπίρι κάποια στιγμή εξαντλούνται οπότε η βοήθεια της γιαγιάς με extra παραμύθια και παιχνίδια είναι σημαντική

[Morchelina]

iphi, εμείς βάζουμε τα όρια στο σπίτι μας και στο παιδί μας και όχι οι άλλοι όσο σημαντικοί και να είναι. Εγώ έχω εμπειρία ότι έμεινα και πάνω από τη μαμά μου τα πρώτα δύο χρόνια που είχα μωρό και μετά 3 χρόνια πάνω από την πεθερά μου. Η μαμά μου μόνο μας μαγείρευε καμιά άλλη δουλειά. Η πεθερά μου προσφέρθηκε για μαγείρεμα αλλά δεν το δεχτήκαμε. Φύλαξε την κόρη μου για ένα χρόνο και μετά την κράταγε τα απογεύματα όταν πήγε παιδικό. Καλά η κόρη μου μόνη της κατέβαινε στη γιαγιά. Τον πρώτο χρόνο με το μωρό δεν δούλευα αλλά μετά κανονικά. Και οι δύο είχαν κλειδί αλλά ανέβαιναν πάνω μία φορά το μήνα. Γενικά δεν εξέφραζαν γνώμη για τα παιδιά και δεν καταλαβαίνω πώς θα μπορούσαν άλλωστε αλλά και αν έγινε κάποτε εμείς κάναμε πάντα αυτό που θέλαμε.

[babystar]

υγ:επισης....αν το μωρο σου ειναι μικρο, και αφου το θηλαζεις κιολας (δεν χανεις χρονο σε προετοιμασια γαλακτος κτλ) το βαζεις σε ενα σλινγκ κ κανεις τις απειρες δουλειες ετσι!μαγειρεμα, ψωνια, τακτοποιηση, μεχρι κ σφουγγαρισμα εχω κανει....

 

Συμφωνώ απόλυτα, είμαι αυτής της "σχολής"!

 

Στο θέμα...Είμαι απόλυτη. Καμία ανάμειξη. Βέβαια δεν έχω τη μαμά κοντά, μόνο την πεθερά σε διπλανή πολή, μισή ώρα από εδώ. Αλλά και μόνο στη σκέψη ότι θα ανακατευτεί κάποιος στο μεγάλωμα του παιδιού εκτός από τον μπαμπά της και εμένα, βγάζω καντήλες!

 

Για να καταλάβεις...Στον ένατο μήνα της εγκυμοσύνης, ό,τι μαγείρευα για καθημερινό φαγητό, το έκανα σε πιο μεγάλη ποσότητα και το έβαζα στην κατάψυξηξ. Επίσης είχα πλάσει μπιφτέκια και είχα φτιάξει πίτες και τα έβαλα και αυτά στην κατάψυξη. Όταν γέννησα, έβγαζα κάθε μέρα φαγητό και ήταν σα φρέσκο!Έψηνα και καμιά πίτα, κανα μπιφτέκι, ε, μετά το μωρό ξεπετάχτηκε και μαγείρευα. Δεν ανακατεύεται κανένας στο νοικοκυριό μου και την οικογένεια μου, είμαι πολύ εγωίστρια σε αυτό το θέμα...Και οι παππουδογιαγιάδες το ξέρουν και το δέχτηκαν-στην αρχή η πεθερά είχε θυμώσει πολύ όταν έμαθε για την κατάψυξη, αλλά της έδωσα να καταλάβει τις προθέσεις μου και τώρα πια δε λέει τίποτα.

 

Από άλλες δουλειές πλέον κάνω τα πάντα, γιατί η μικρή "μεγάλωσε" και μπορεί να κάθεται ώωωωωρα μόνη και εγώ να κάνω ό,τι θέλω...

 

Συμβουλή μου, όσο κι αν αγαπάς τη μαμά σου, πάρε την κατάσταση στα δικά σου χέρια, αλλιώς πώς θα δεθείτε εσείς οι 3 σαν οικογένεια, αν όλη την ώρα είναι στα πόδια σας κάποιος που βοηθάει?Θα κουραστείς, σίγουρα, αλλά κερδίζεις τόοοοοοοσα πολλά.