Συμμετοχη γιαγιας στο μεγαλωμα

[mininie]

Το κοριτσάκι μου 15μηνών είναι ένα πολύ καλόβολο παιδί και τα φέρνω βόλτα μαζί της. Δεν δουλευα τους πρώτους 9-10 μήνες, ενώ τώρα δουλεύω λίγες ώρες (12 ωρες /βδομαδα). Τις ώρες που δουλεύω την κρατάει η πεθερά μου.Βλέπω ότι η μικρή γίνεται άλλος άνθρωπος όταν είναι με τη γιαγιά της..Έχει μάθει να της κάνουν όλα τα χατήρια.Έτσι όταν η γιαγιά είναι μπροστά, μεταμορφώνεται σε ένα πολύ δύστροπο παιδί που γκρινιάζει..Δεν θα γίνω περισσότερο αναλυτική..Σκέφτομαι σοβαρά να τη στείλω του χρόνου σε βρεφονηπιακό..Το δεκέμβρη γίνεται 2.Είναι μικρή?

[SKEK]

Το κοριτσάκι μου 15μηνών είναι ένα πολύ καλόβολο παιδί και τα φέρνω βόλτα μαζί της. Δεν δουλευα τους πρώτους 9-10 μήνες, ενώ τώρα δουλεύω λίγες ώρες (12 ωρες /βδομαδα). Τις ώρες που δουλεύω την κρατάει η πεθερά μου.Βλέπω ότι η μικρή γίνεται άλλος άνθρωπος όταν είναι με τη γιαγιά της..Έχει μάθει να της κάνουν όλα τα χατήρια.Έτσι όταν η γιαγιά είναι μπροστά, μεταμορφώνεται σε ένα πολύ δύστροπο παιδί που γκρινιάζει..Δεν θα γίνω περισσότερο αναλυτική..Σκέφτομαι σοβαρά να τη στείλω του χρόνου σε βρεφονηπιακό..Το δεκέμβρη γίνεται 2.Είναι μικρή?

 

Καλημέρα Clementine. Είναι δικιά σου απόφαση αν θα την στείλεις. Εμένα γίνεται 2 τον Αύγουστο και πάει βρεφονηπιακό από 4 μηνών. Τα παιδιά συνηθίζουν πολύ εύκολα απλά θέλουν χρόνο προσαρμογής (πιθανά να χρειαστεί να πηγαίνεις μαζί της κάποιες ώρες τις πρώτες μέρες). Ίσως δυσκολευτείς λίγο με τις ιώσεις το πρώτο 6μηνο αλλά πραγματικά μαθαίνουν πολλά πράγματα εκεί όπως τρόπους στο τραπέζι, μιμούνται τα μεγαλύτερα παιδάκια (και στα καλά και στα άσχημα). Απλά ψάξε καλά για να είσαι σίγουρη ότι αφήνεις το παιδί σου σε καλά χέρια. Τον πρώτο καιρό που την πήγα, έσκαγα κάθε μέρα μήπως της κάνουν αυτό ή εκείνο. Τι εφόδους έκανα, τι τηλέφωνα, τι πήγαινα νωρίτερα να την πάρω για να τσεκάρω τι γίνεται σε ανύποπτο χρόνο, άσε...δύσκολα. Πιο δύσκολα βέβαια για μας τις μητέρες και καλύτερα για τα παιδιά. Τα παιδάκια παίζοντας με τα άλλα ξεχνιούνται, κοινωνικοποιούνται και κάνουν φίλους. Αυτά και πάλι εσύ αποφασίζεις. Πιθανά αν είχα και γω βοήθεια να μην την πήγαινα πριν τα 4 στο βρεφικό.

[anti1980]

Σκέφτομαι σοβαρά να τη στείλω του χρόνου σε βρεφονηπιακό..Το δεκέμβρη γίνεται 2.Είναι μικρή?

 

 

Εννοείτε ότι γίνεται!!!

 

Στο βρεφονηπιακό τα περνούν από βρέφη. Γι' αυτό και λέγεται βρεφονηπιακός. Αν όμως καταφέρεις και της κόψεις την πάνα μέχρι τον Σεπτέμβρη, τότε μπορείς να τη στείλεις και στον παιδικό κατευθείαν. Εγώ αυτό προσπαθώ να κάνω, γιατί ο βρεφονηπιακός που έχουμε εδώ κοντά είναι απαράδεκτος και αναγκαστικά θα πρέπει να πάει παιδικό.

[PASOUMI]

η μητερα μου ειναι πολυ μα πολυ δυναμικος ανθρωπος.μεγαλωσε 2 παιδια μονη της, χηρα απο μικρη. μπορω να πω οτι ακομα κ τωρα προσπαθει να επιβαλει καποια πραγματα κ σε μενα κ στον αδερφο μου(περισσοτερο σε μενα) .αλλα ευτυχως με "τακτ" συνηθως. στον μικρο γενικα ενω θελει να περασει καποια πιστεύω της οσον αφορα την ανατροφη του, οταν δει εμας να μην συμφωνουμε κανει πισω (παραδοξως). γενικα δεν μ ενοχλει παντως να περνω κ την δικια της αποψη σε καποια θεματα γιατι της εχω αρκετη εμπιστοδυνη ή οταν ειναι στο σπιτι να φερεται στο μικρο οπως θελει αυτη. δεν εννοω σε θεματα σοβαρα ή διαπεδαγωγησης αλλά πχ τον εχει συνεχεια αγκαλιά. σε μενα ο μικρος δεν μου ζηταει πολυ αγκαλια αλλα μεσα σε λογικα πλαισια. ε μολις μπει στο σπιτι η μητερα μου τρεχει πανω της για αγκαλια κ σχεδον θα κατεβει οταν φυγει. αφου δεν την ενοχλει αυτην κ δεν επηρεαζει κ τη γενικοτερη συμπεριφορα του μικρου σε μας, δεν μ ενδιαφερει. ας κανει οτι θελει.

κ ευτυχως κ ο μπαμπας του δεν εχει εκφραση ενοχληση οποτε ολα καλα.

παντωε για να τον κραταει καθημερινα που δουλευουμε ουτε λογος! θελει να ειναι ανεξαρτητη οποτε εχουμε καταφυγει στη λυση της νταντας ακομας. τα βραδια ομως ή για να παμε καμια κοντινη εκδρομη μας τον κραταει οποτε θελουμε.

[φιλιτσα]

Εμένα η γιαγιά μου με μεγάλωσε και αν δεν ήταν τώρα στο κρεββάτι ανήμπορη θα μεγάλωνε και το δικό μου.

 

συγκινηθηκα αχ !!!!!!!!!!! αυτο μου ελεγε πριν ''φυγει'' φιλιτσακι μου ας μπορουσα να περπατησω και θα στην μεγαλωνα την Κονδυλία ..

 

Κοριτσια και εγω στην αρχη ημουνα υπερβολικη με την μανα μου λες και αυτη δεν μεγαλωσε παιδια αλλα αφηστε να κάνουν αυτο που θέλουν το μυστικο ειναι εσεις να μαθαιτε στα παιδια σας οτι άλλο παππους και γιαγια και αλλο μαμα και μπαμπας ..

 

Εμενα με την μαμα μου ειναι κυρια , μεχρι και στο δικαστηριο την ειχε πάρει μια μερα ηταν μάρτυρας και ουτε που ακουστικε χαχαχαχ Ο δικαστης την κοιταζε και απορρουσε

 

Σε μενα όμως μου αλλαζει τα φωτα ωρες ωρες χχαχαχα

 

 

Αχ Γιαγιουλα μου να ξερες πόσο πολύ μου λειπεις ... τα λόγια σου ειναι στο μυαλλο μου κάθε μερα καθε ωρα καθε λεπτο Σαγαπώωωω

[SKEK]

Πράγματι!! Και να δεις φίλη μου ότι η κόρη μου ανεβαίνει και κάθεται δίπλα στο προσκέφαλο της γιαγιάς και τη χαιδεύει. Ξέρεις πόσο συγκινούμαι όταν την βλέπω? Άσε που μου δίνει πολλές συμβουλές για το μωρό και το μεγάλωμα. Βλέπεις το είχε καημό να μεγαλώσει το δικό μου παιδί.

[spring]

Κι η δικιά μου η γιαγιά (μάνα της μάνας μου) είναι κοντά 80 χρονὠν. Αυτή βοήθησε πολύ την μητέρα μου στο μεγάλωμά μας. Είναι βέβαια καλοστεκούμενη. Αλλά φυσικά δεν έχει τις δυνάμεις που είχε κάποτε. Αφού θέλει να πιάσει την κόρη μου αγκαλιά και η μάνα μου δεν την αφήνει για να μην της πέσει!!! Κι έτσι απλά την προσέχει όταν είναι στη στράτα ή την κάνει βόλτες στην αυλή του πατρικού μου με το καροτσάκι.

 

Και συνέχεια μου λέει "αχ και να ήμουν πιο νέα να μπορούσα να σε βοηθήσω περισσότερο".

[φιλιτσα]

Πράγματι!! Και να δεις φίλη μου ότι η κόρη μου ανεβαίνει και κάθεται δίπλα στο προσκέφαλο της γιαγιάς και τη χαιδεύει. Ξέρεις πόσο συγκινούμαι όταν την βλέπω? Άσε που μου δίνει πολλές συμβουλές για το μωρό και το μεγάλωμα. Βλέπεις το είχε καημό να μεγαλώσει το δικό μου παιδί.

 

ετσι και η δικια μου 2,5 χρόνων ετρεχε και της πήγαινε την περπατουρα της γιαγιας και όταν ''έφυγε '' με ρωταγε μαμα πού πήγε η γιαγια και κραταγε η μικρη την περπατουρα και την εψαχνε ....

 

Ειλικρινα δεν αντεχω να το σκεφτομαι ποναω πολύ

[SKEK]

Σε καταλαμβαίνω... Τουλάχιστον πρόλαβε η κόρη σου και γνώρισε τη γιαγιά σου και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Τα παιδιά αντιλαμβάνονται πάρα πολύ τις αδυναμίες και τις ασθένειες των μεγάλων και με την αντίληψη τους αυτή αναπτύσσουν από πολύ μικρά το αίσθημα της συμπονετικότητας και του σεβασμού στους μεγαλύτερους / ηλικιωμένους.