Χρονια χαμενα...

[Σοφία Τ.]

Αισθανθηκατε ποτε οτι καποια χρονια της ζωης σας ηταν χαμενα χρονια?Οταν κανατε κατι που δεν ηταν επιλογη σας ή δεν σας γεμιζε?Οταν ενω ειχατε τη δυνατοτητα να επιλεξετε κατι αλλο,λογοι ανωτερας βιας σας αναγκαζαν να ζειτε μια ζωη που δεν επιθυμουσατε?

 

Εγω νιωθω ετσι αυτη τη στιγμη...Νιωθω αυτους τους μηνες που εζησα και τους υπολοιπους που θα ζησω στο νησι, σαν χρονια χαμενα (περα απο το μεγαλωμα των παιδιων μου).Δεν ηταν επιλογη συνειδητη να ερθω εδω,να αφησω το σπιτι και τη δουλεια μου, τους φιλους και την οικογενεια μου...Προσπαθησα να προσαρμοστω,να κανω παρεες,να περναω ευχαριστα τον καιρο μου,να αγαπησω αυτον τον τοπο και τη ζωη που κανω εδω...Ομως δεν τα καταφερα...Και μετανοιωνω για την επιλογη μου καθε μερα ολο και περισσοτερο...

[babystar]

Προφανώς μετακόμισες εκεί για λόγους που ο σύζυγος "επέβαλλε"?Αν είναι έτσι, πιστεύω δεν πρέπει να του ρίχνεις ευθύνες, γιατί θα είναι πολύ ψυχοφθόρο για τη σχέση σας. Λες δεν ήταν συνειδητή σου επιλογή, για αυτό και έβγαλα το παράπανω συμπέρασμα, συγγνώμη αν κατάλαβα λάθος...Υποθέτω δεν μπορείς να γυρίσεις άμεσα, αλλά κάποια στιγμή θα γυρίσεις, οπότε προσπάθησε να περάσεις όοοοοοσο πιο καλά γίνεται το χρόνο σου εκεί, χωρίς να σκέφτεσαι κάθε μέρα ότι θες να φύγεις, γιατί θα σε τρώει...Το ξέρω πως είναι δύσκολο και μάλλον λέω βλακείες, αλλά σε νιώθω... και προσπαθώ να σε κάνω να νιώσεις λιιιιιιιγο καλύτερα...(δεν έχω νιώσει ποτέ ότι κάποια χρόνια μου ήταν χαμένα, αλλά φαντάζομαι πόσο δύσκολο είναι να το νιώθεις αυτό....)

[joe]

Ναι,το εχω νιωσει κι εγω αυτο για τα χαμενα χρονια,και αναφερομαι στα 6 χρονια της εφηβειας μου που τα εχασα εξ΄αιτιας της νευρικης ανορεξιας.6 χρονια κατα τη διαρκεια των οποιων αντι να διασκεδαζω,να βγαινω,να φλερταρω και να ερωτευομαι,αντι να ασχολουμαι με ρουχα,αγορια και γενικα με ολα αυτα που πρεπει ενα φυσιολογικο παιδι να ασχολειται στηνεφηβεια του,εγω ασχολιομουν με θερμιδες,ζυγαριες και εξαντλητικες διαιτες παραπαιοντας αναμεσα σε κρισεις ανορεξιας και βουλιμιας.Αυτα κι αν ειναι χαμενα χρονια!!!Οχι τιποτ΄αλλο,αλλα δεν προκειται να ζησω δευτερη εφηβεια,κι ειναι μεγαλη βλακεια που εχασα αυτην την περιοδο της ζωης μου ανεπιστρεπτι,εξ΄αιτιας αυτης της ιστοριας.

[ultraviolet]

σοφια, αν επαιρνες την αλλη αποφαση, δηλαδη να μεινεις εκει που αγαπας, τι θα θυσιαζες? μηπως ετσι εβαζες σε δοκιμασια το γαμο σου? σκεψου το ετσι. ξερω πως ειναι να αφηνεις τα χρονια να περνανε ασκοπα και εγω πεταξα χρονια στα σκουπιδια και ηταν δικη μου επιλογη. αλλα δεν ειχα τοτε το παιδι μου. εσυ εχεις τα δικα σου. σκεψου πως μπορεις να αξιοποιησεις ο,τι σου προσφερει αυτο το νησι,ή τουλαχιστον τι εχει εστω να προσφερει στα παιδια σου... ισως ετσι τα πραγματα να δειχνουν λιγοτερο ασχημα

[ANABELA]

σοφακι μη νιωθεις ετσι βρε κοριτσι μου.εγω πιστευω οτι θελει λιγο χρονο μεχρι να προσαρμοστεις.λογικο ειναι.εισαι σε ξενο μερος μονη με παιδια και δεν σε ευχαριστει ολο αυτο.

αλλα δεν μπορω να σου πω κατι αλλο γιατι εμεις εξω απο τον χορο πολλα τραγουδια λεμε!

κανε υπομονη και θα περασει ο καιρος!

[alcyon]

Αργότερα, βλέποντας τα πράγματα με άλλο μάτι και με καλύτερες συνθήκες.... θα δεις πως αυτά τα χρόνια δεν είναι χαμένα.

 

Αυτό το περιεχόμενο που κλείνεις σε μισή σειρά.... που λες πως μεγαλώνεις τα παιδιά σου καθώς και το άλλο που αποσιωπείς... το ότι βρίσκεσαι κάθε βράδυ μαζί με τον άντρα σου.... είναι μια πολύ καλή επένδυση χαρακτήρων και δεξιοτήτων προς την οικογένειά σου.

 

Αυτά δεν είναι χαμένα χρόνια.

Είναι χτίσιμο γερών θεμελίων... οικογενειακών δεσμών!

 

Ένα σπίτι για να φτιαχτεί δε χρειάζεται μόνο άποψη περί διακόσμησης. Χρειάζεται και πολύ περισσότερο χρόνο για να σκαφτούν τα θεμέλια, να μπουν οι βάσεις. Όλο αυτό τον καιρό φαίνεται το σπίτι.. άσχημο και φυσικά μοιάζει αφιλόξενο.

Όταν όμως θα βρίσκεσαι μέσα σε αυτό μετά την ολοκλήρωσή του και θα απολαμβάνεις τη διακόσμηση που εσύ με το γούστο σου έχεις βάλει, θα κάθεσαι ήρεμη και δε θα φοβάσαι μήπως κάποιος σεισμός το γκρεμίσει, ούτε αν ο δυνατός άνεμος θα το ρίξει. Γιατί θα είσαι σίγουρη για τα θεμέλεια.

 

Αυτό είναι κάτι που δε γίνεται αργότερα. Τώρα γίνεται....

και στο σπίτι και στην οικογένεια. Ο χρόνος σου γίνεται επένδυση ανθρωπίνων σχέσεων που θα χρειαστείς στο μέλλον... και στην εφηβεία που θα έρθει... στα εύκολα και στα δύσκολα. Θα νιώθεις καλά....

 

Τα υπόλοιπα είναι παροδικές συνθήκες που θα μεταβάλλονται πότε προς τη μια πλευρά και πότε προς την άλλη.

 

Είναι πολύ μεγάλη η βαρύτητα αυτής της φράσης που είπες..... το μεγάλωμα των παιδιών.... θα το δεις σιγά σιγά......... Απόλαυσέ το!!

[mama2]

p

Αργότερα, βλέποντας τα πράγματα με άλλο μάτι και με καλύτερες συνθήκες.... θα δεις πως αυτά τα χρόνια δεν είναι χαμένα.

 

Αυτό το περιεχόμενο που κλείνεις σε μισή σειρά.... που λες πως μεγαλώνεις τα παιδιά σου καθώς και το άλλο που αποσιωπείς... το ότι βρίσκεσαι κάθε βράδυ μαζί με τον άντρα σου.... είναι μια πολύ καλή επένδυση χαρακτήρων και δεξιοτήτων προς την οικογένειά σου.

 

Αυτά δεν είναι χαμένα χρόνια.

Είναι χτίσιμο γερών θεμελίων... οικογενειακών δεσμών!

 

Ένα σπίτι για να φτιαχτεί δε χρειάζεται μόνο άποψη περί διακόσμησης. Χρειάζεται και πολύ περισσότερο χρόνο για να σκαφτούν τα θεμέλια, να μπουν οι βάσεις. Όλο αυτό τον καιρό φαίνεται το σπίτι.. άσχημο και φυσικά μοιάζει αφιλόξενο.

Όταν όμως θα βρίσκεσαι μέσα σε αυτό μετά την ολοκλήρωσή του και θα απολαμβάνεις τη διακόσμηση που εσύ με το γούστο σου έχεις βάλει, θα κάθεσαι ήρεμη και δε θα φοβάσαι μήπως κάποιος σεισμός το γκρεμίσει, ούτε αν ο δυνατός άνεμος θα το ρίξει. Γιατί θα είσαι σίγουρη για τα θεμέλεια.

 

Αυτό είναι κάτι που δε γίνεται αργότερα. Τώρα γίνεται....

και στο σπίτι και στην οικογένεια. Ο χρόνος σου γίνεται επένδυση ανθρωπίνων σχέσεων που θα χρειαστείς στο μέλλον... και στην εφηβεία που θα έρθει... στα εύκολα και στα δύσκολα. Θα νιώθεις καλά....

 

Τα υπόλοιπα είναι παροδικές συνθήκες που θα μεταβάλλονται πότε προς τη μια πλευρά και πότε προς την άλλη.

 

Είναι πολύ μεγάλη η βαρύτητα αυτής της φράσης που είπες..... το μεγάλωμα των παιδιών.... θα το δεις σιγά σιγά......... Απόλαυσέ το!!

 

 

 

 

Η ομορφοτερη τοποθετηση που εχω ποτε διαβασει...!!!!

Να σε καλα alkyon μου!!!!!!!!

[nnm004]

Alkyon οντως οτι καλυτερο μπορουσα να διαβασω , δεν θα μπορουσα να συμφωνησω περισοτερο .

Για μενα αρχικα να πω οτι δεν θεωρω τιποτα χαμενα χρονια στη ζωη μου γιατι οσο και να υπεφερα σε καποιες καταστασεις στο τοτε , το παρελθον μου εφτια3ε το μελλον μου . Εζησα τη νεοτητα μου οπως επρεπε , γεμησα απο παρεες , διασκεδαση και γκομενους , εζησα τα 25+ με δουλεια και σχεσεις , και ζω και το τωρα μεγαλωνοντας τα παιδια μου και λατρευοντας τον αντρα μου και τωρα ειμαι απολυτα γεματη , περασα και εγω τις καταθλιψεις μου , τις αμφισβητησεις μου αλλα τωρα ειμαι πραγματικα αυτο που λενε γεματη , περιφανη μητερα που παρατησε τα παντα για να αφοσιωθει στα παιδια και την οικογενεια , εντα3ει με επερνε κιολας να το κανω , δεν ειχαμε και οικονομικο προβλημα .

Βρε Σοφακι μου , γιατι το κανεις στον εαυτο σου ? νομιζα οτι καπως ησουνα καλυτερα , εφοσον ομως δεν μπορεις να προσαρμοστεις καλυτερα να γυρησεις πισω γιατι φοβαμαι οτι η μονιμη κακια διαθεση θα επιρεασει και τις σχεσεις σου με τον αντρα σου και τα παιδια σου .

[Σοφία Τ.]

Συνηθως ειμαι καλα.Γινομαι ετσι οταν ο αντρας μου εχει υπηρεσια και ειμαι ολη μερα μονη με τα παιδια ή οταν μιλαω με καποιον απο την πατριδα και θυμαμαι τη ζωη μου εκει.Η αληθεια ειναι οτι δεν ειναι ευκολη η καθημερινοτητα μου.Η xristina1 μπορει να με καταλαβει καλυτερα, τα εχει περασει στο περιπου κι αυτη.Ομως το μονο για το οποιο ελπιζω τωρα ειναι ο χρονος:απο τη μια να περασει για να φυγω κι απο την αλλη να γιατρεψει το σαρακι που μου τρωει την ψυχη μου ωρες ωρες.

[nnm004]

Καλα Σοφια σε νοιωθω με τις υπηρεσιες , για ενα διαστημα και εγω τα ειχα παι3ει , τωρα ευτυχως κοιταω να καλω κοσμο στο σπιτι οταν ειναι σε υπηρεσια ο αντρας μου οποτε να μην ειμαι και μονη , εμεις εχουμε ενα μεσο ορο 1 με 2 υπηρεσιες το μηνα , εκτος οκτωβριου οπου λογο εκπαιδευσης νεοσυλεκτων δοκιμων κανει μαζεμενα 5-6 βραδυνα αλλα φευγει 1.00 το μεσημερι .

[ANABELA]

Συνηθως ειμαι καλα.Γινομαι ετσι οταν ο αντρας μου εχει υπηρεσια και ειμαι ολη μερα μονη με τα παιδια ή οταν μιλαω με καποιον απο την πατριδα και θυμαμαι τη ζωη μου εκει.Η αληθεια ειναι οτι δεν ειναι ευκολη η καθημερινοτητα μου.Η xristina1 μπορει να με καταλαβει καλυτερα, τα εχει περασει στο περιπου κι αυτη.Ομως το μονο για το οποιο ελπιζω τωρα ειναι ο χρονος:απο τη μια να περασει για να φυγω κι απο την αλλη να γιατρεψει το σαρακι που μου τρωει την ψυχη μου ωρες ωρες.

 

 

κοριτσι μου και φυσικα σε καταλαβαινω.απολυτα πως νιωθεις.

ειναι αρχη ακομη.

να σου πω κατι για να ηρεμησεις?

ο δικος μου συζ κανει υπηρεσιες 7 το μηνα και λειπει 4ημερα και πενταημερα συνεχομενα.εχει τυχει και 15ημερο να λειπει με διακοπη δυο ημερων.

και ημουν ενετελως μονη με το μωρο μου αλλα δεν το βαλα κατω.και πολλες φορες αρρωστη κι εγω και η μικρη.

δεν το βαλα κατω ομως.σηκωθηκα και συνεχιζω.γιατι η ζωη ειναι μια μαχη και εμεις πολεμαμε.

εγω σου λεω μην το βαλεις κατω.τα παιδια σου σε χρειαζονται και να εισαι δυνατη.να θα ρθει και το καλοκαιρακι και θα κανετε και μπανακια ,οποτε θα ξεσκασεις κι εσυ λιγο.

ο πρωτος χρονος ειναι δυσκολος κι αυτοι που λενε τα δικα τους και σε κατηγορουνε μην τους ακους.κανεις δεν ξερει αν δεν το περασει!

σε φιλω!!!

[mom]

Αργότερα, βλέποντας τα πράγματα με άλλο μάτι και με καλύτερες συνθήκες.... θα δεις πως αυτά τα χρόνια δεν είναι χαμένα.

 

Αυτό το περιεχόμενο που κλείνεις σε μισή σειρά.... που λες πως μεγαλώνεις τα παιδιά σου καθώς και το άλλο που αποσιωπείς... το ότι βρίσκεσαι κάθε βράδυ μαζί με τον άντρα σου.... είναι μια πολύ καλή επένδυση χαρακτήρων και δεξιοτήτων προς την οικογένειά σου.

 

Αυτά δεν είναι χαμένα χρόνια.

Είναι χτίσιμο γερών θεμελίων... οικογενειακών δεσμών!

 

Ένα σπίτι για να φτιαχτεί δε χρειάζεται μόνο άποψη περί διακόσμησης. Χρειάζεται και πολύ περισσότερο χρόνο για να σκαφτούν τα θεμέλια, να μπουν οι βάσεις. Όλο αυτό τον καιρό φαίνεται το σπίτι.. άσχημο και φυσικά μοιάζει αφιλόξενο.

Όταν όμως θα βρίσκεσαι μέσα σε αυτό μετά την ολοκλήρωσή του και θα απολαμβάνεις τη διακόσμηση που εσύ με το γούστο σου έχεις βάλει, θα κάθεσαι ήρεμη και δε θα φοβάσαι μήπως κάποιος σεισμός το γκρεμίσει, ούτε αν ο δυνατός άνεμος θα το ρίξει. Γιατί θα είσαι σίγουρη για τα θεμέλεια.

 

Αυτό είναι κάτι που δε γίνεται αργότερα. Τώρα γίνεται....

και στο σπίτι και στην οικογένεια. Ο χρόνος σου γίνεται επένδυση ανθρωπίνων σχέσεων που θα χρειαστείς στο μέλλον... και στην εφηβεία που θα έρθει... στα εύκολα και στα δύσκολα. Θα νιώθεις καλά....

 

Τα υπόλοιπα είναι παροδικές συνθήκες που θα μεταβάλλονται πότε προς τη μια πλευρά και πότε προς την άλλη.

 

Είναι πολύ μεγάλη η βαρύτητα αυτής της φράσης που είπες..... το μεγάλωμα των παιδιών.... θα το δεις σιγά σιγά......... Απόλαυσέ το!!

 

Πραγματικά υπέροχη τοποθέτηση alcyon μου!! Με συγκίνησες....

 

Σοφάκι μου, σε καταλαβαίνω....κι εγώ θεωρώ πως έχασα κάποια χρόνια απο τη ζωή μου για διαφορετικούς λόγους.

Συγκεκριμένα, έμεινα στο σπίτι περιμένοντας για μια "θέση" περίπου 2,5 χρόνια. Και συνέχεια, μετανιώνω γιατί αυτά τα χρόνια θα μπορούσα να είχα δουλέψει κάπου αλλού (και να μην είχαμε δυσκολευτεί οικονομικά ή να μην σκεφτόμουν τα ένσημα που έχω χάσει) ή θα μπορούσα να είχα μείνει έγκυος στο 2ο παιδί μου και να μην έχουν τόσο μεγάλη διαφορά. Το μόνο που με παρηγορεί, είναι ότι αυτά τα χρόνια ευχαριστήθηκα τον μεγάλο μου γιό!!! Τα έζησα όλα!! Ήμουν συνέχεια μαζί του, τα είδα όλα πρώτη, παίζαμε μαζί, μαγειρεύαμε μαζί, δημιουργούσαμε μαζί, διασκεδάζαμε μαζί, μαθαίναμε μαζί......

 

Τον 1 1/2 τελευταίο χρόνο, πάλι δεν εργάζομαι και τα πράγματα είναι λίγο δύσκολα οικονομικά και τα χρόνια περνάνε..... και οι αγγελίες ζητούν κοπέλες έως 25 ετών χωρίς υποχρεώσεις και πάλι χάνω ένσημα...... αλλά και πάλι το καλό είναι ότι χαίρομαι το μωρό μου!! Αν δούλευα, δεν θα το έβλεπα σχεδόν καθόλου, αφού όταν θα γύριζα στο σπίτι, θα έπρεπε να "διαβάσω" τον μεγάλο, να μαγειρέψω και να τα βάλω για ύπνο.

 

Καταλαβαίνω, πως "σε έχει πάρει απο κάτω" τώρα ...., είναι και χειμώνας, που ούτως ή άλλως όλοι κλεινόμαστε σπίτι μας και ακόμα παραπάνω στο νησί που φαντάζομαι θα είναι σχεδόν έρημο....προσπάθησε να δεις όμως τα θετικά της κατάστασης....Είσαι μαζί με τα παιδάκια σου και μπορείς να κάνεις tutu, χιονανθρωπάκια, μπισκοτόσπιτα, τούρτες με ζαχαρόπαστα, diaper cakes:-P, να μιλάς σε φόρουμ με άλλες μαμάδες και έχεις ακόμα και την πολυτέλεια να "κουράζεσαι" κάποια στιγμή απο τα παιδιά και να θέλεις να ξεφύγεις. Ναι, είναι πολυτέλεια, γιατί υπάρχουν πολλές μαμάδες δεν τα βλέπουν παραπάνω απο 1 ώρα την ημέρα....

 

Ξέρω, έξω απο τον χορό......αλλά ειλικρινά νομίζω ότι σε νιώθω και προσπαθώ να σου δείξω ότι υπάρχει και άλλη οπτική γωνία.....

 

Μήπως να έκανες κάτι να ανανεωθείς; Κάποια αλλαγή στο σπίτι? Κάποια αλλαγή στον εαυτό σου?

Αφού φτιάχνεις διάφορα πράγματα, γιατί δεν κάνεις κι εσύ ένα blog να ασχολείσαι με αυτό?

[apricot]

παντως αυτο με τις υπηρεσιες ειναι πολυ δυσκολο γιατι και εγω φρικαρω πολυ.....

τωρα ειναι λιγο καλυτερα τα πραγματα γιατι μεγαλωσαν τα παιδια και ειμαι λιγο πιο χαλαρη. Σοφακι μονο υπομονη μπορω να σου πω να κανεις γιατι καταλαβαινω απολυτα τι περνας! καλο το μεγαλωμα των παιδιων και μου αρεσει η τοποθετηση της alkyon καθως συμφωνω απολυτα αλλα υπαρχει και το αλλα...και αυτο ειναι η ψυχολογια που οταν δεν ειναι καλα ολα ειναι βουνο. και δεν φτιαχνει οταν αντιμετωπιζεις δυσκολιες μακρυα απο τα αγαπημενα σου προσωπα. ειναι δυσκολη η ζωη των οικογενειων μας οπως και να το δει κανεις οσο ελπιδοφορα και να θελει να ειναι εκδοχη δεν παυει να ειναι δυσκολη. εγω συνεχεια σκεφτομαι ποτε θα φυγει και ποτε θα λειπει και ποτε θα εχει ασκηση και ποτε .... και ποτε....

αλλα τον αγαπαω τον αντρα μου και λατρευω τα παιδια μου και για αυτο προσπαθω αλλα εχω γινει κουρελι και ειμαι συνεχεια μεσα στα νευρα γιατι οι ευθυνες πολλες και τα αγχη ακομη περισσοτερα!

κουραγιο σοφακι μονο κουραγιο θα περασει ο καιρος οπως περναει παντα.

[ssamaria]

Εχω βρεθει στη θέση σου συγκεκριμένα περυσι τον χειμωνα βρεθηκαμε σε νησι αλλ πολυ μακρυα απο την πολη. Δυσκολο πολυ δυσκολο αν δεν το ζησεις οτι και να λες δεν μπορεις να το περιγραψεις. Βγαινεις απο τα νερα σου ξαφνικα ολα ειναι ξενα σου λειπει η κινηση το καυσαεριο ο κοσμος, ζεις στην απομονωση οση υπομονη και να κανεις αν δεν σου αρεσει το μερος δεν προκειται να το συμπαθισεις. Μην εθελοτυφλης ψαξε να βρεις να κανεις πραγματα που λιγο σε κανουν να ξεχνας που βρισκεσαι περπατα κανε βολτα κοιτα τη θαλασσα να σου παρει ολη την ενεργεια κανε ταξιδια και προσπαθησε να δημιουργησεις παρεες για να λες και καμοια κουβεντα μαγειρεψε για την οικογενεια σου εγω μεχρι και ψωμι εμαθα να ζυμωνω !!!!! τι να κανω ωσπου εμεινα εγκυος και σηκωθηκα και εφυγα γυρισα στο σπιτι μου δεν με ενδιεφερε τιποτα αλλο... Περναει ο καιρος γρηγορα μονο οταν περνα ομορφα.