ψυχολογία διδύμων

[SC]

Είμαι μαμά δύο διδυμων κοριτσιών ηλικίας 19 μηνών και ανησυχώ ιδιαίτερα για τις σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους.Κοιμούνται στο ίδιο δωμάτιο και αυτό δεν είναι κάτι που θα αλλάξει αμεσα.Οι κόρες μου έχουν ήδη αρχίσει να σχηματίζουν προσωπικότητα. Παρατηρώ λοιπόν ότι η μία είναι ποιό ανεξάρτητη η άλλη ποιό μαμάκιας. Και οι δύο είναι διεκδηκιτικές. Η Ερση όμως δείχνει να μην έχει ανάγκη τόσο την αγκαλιά της μαμάς της όσο η Εύα.Η Ευα κλαίει τα βράδυα για να κοιμηθεί θέλει αγκαλίτσες κλπ. Παρατηρώ λοιπόν ότι οι γύρω ενισχύουμε την ανεξαρτησία της Ερσης και την μαμακίαση της Εύας. "Ευα πάρε αγκαλίτσα την Ερση" λέει η γιαγιά της. Ποτέ όμως δεν λένε το ανάποδο. Η Ερση πάει να γίνει ο αρχηγός της Εύας λοιπόν. Ξυπνάνε το πρωί και η Ευα ψάχνει αμέσως την Ερση.Παίρνουμε ποιό συχνά αγκαλιά την Εύα γιατί από την μία καποιες φορές το παιδάκι το ζητάει από την άλλη γιατι νομίζουμε ότι το θέλει. Αισθάνομαι δηλαδή ότι την μαμακίαση την ενισχύουμε άθελά μας όλοι και αντίστοιχα την ανεξαρτησία της άλλης επίσης την ενισχύουμε. Μην με παρεξηγήσετε, θέλω τα παιδιά μου να έιναι αδέλφια. Αλλα όχι κολλημένα η μία με την άλλη. Δεν θέλω να έχουν σχέση εξάρτησης. Θέλω να αναπτυχθούν σαν αυτόνομα όντα με προσωπικότητα.Τώρα στο σπίτι έχω μία κυρία να μας βοηθάει Ελληνίδα, η οποία τους τραγουδάει λέει παραμύθια παίζει μαζί τους. Σκέφτηκα ότι αν τα πάω σταθμό θα ανεξαρτητοποιηθούν περισσότερο.Στην ηλικία των 2,4 που θα έιναι οι κορες μου τον Σεπτεμβριο όμως οι σταθμοί έχουν μία ταξη για τα παιδιά και επομένως θα είναι μαζί. Αρα μήπως πάλι δεν καταφέρω τίποτα και βρεθούν κιόλας νωρίς σε ένα ξένο περιβάλλον και κολλησουν περισσότερο? Σκέφτηκα να τις πάω και σε διαφορετικό σταθμό κατι βέβαια που για μένα δεν έιναι καθόλου πρακτικό, όμως εκει θα έχει αναγκαστηκά η κάθε μιά διαφορετικούς φίλους. Δεν θα υπάρχει κίνδυνος η μιά να κάνει το αφεντικό της άλλης ούτε να μην κοινωνικοποιηθούν επαρκώς και να κολλήσουν μεταξύ τους. Μήπως πάλι όμως είναι μικρές για κάτι τόσο απότομο?Αν τις κρατήσω σπίτι και τις στείλω στα 3,5 που τότε οι σταθμοί εχουν περισσοτερα τμήματα θα είναι καλύτερα για αυτές ή θα έχουν ήδη γίνει σουπερ αυτοκολλητάκια και δεν θα ξεκολάνε με τίποτα.Τι εμπειρία έχετε για το θέμα της σχέσης των διδύμων μεταξύ τους. Πως φερεστε εσείς ή οι άλλοι απέναντι στα παιδιά σας. Πως αντιδράτε όταν βλέπετε ότι οι άλλοι χωρις να το θέλουν τις ξεχωρίζουν? Πώς τα πήγαν στον σταθμό, σχολείο κλπ?

[Eleftheria]

Σκέφτηκα ότι αν τα πάω σταθμό θα ανεξαρτητοποιηθούν περισσότερο.Στην ηλικία των 2,4 που θα έιναι οι κορες μου τον Σεπτεμβριο όμως οι σταθμοί έχουν μία ταξη για τα παιδιά και επομένως θα είναι μαζί. Αρα μήπως πάλι δεν καταφέρω τίποτα και βρεθούν κιόλας νωρίς σε ένα ξένο περιβάλλον και κολλησουν περισσότερο? Σκέφτηκα να τις πάω και σε διαφορετικό σταθμό κατι βέβαια που για μένα δεν έιναι καθόλου πρακτικό, όμως εκει θα έχει αναγκαστηκά η κάθε μιά διαφορετικούς φίλους. Δεν θα υπάρχει κίνδυνος η μιά να κάνει το αφεντικό της άλλης ούτε να μην κοινωνικοποιηθούν επαρκώς και να κολλήσουν μεταξύ τους. Μήπως πάλι όμως είναι μικρές για κάτι τόσο απότομο?Αν τις κρατήσω σπίτι και τις στείλω στα 3,5 που τότε οι σταθμοί εχουν περισσοτερα τμήματα θα είναι καλύτερα για αυτές ή θα έχουν ήδη γίνει σουπερ αυτοκολλητάκια και δεν θα ξεκολάνε με τίποτα.Τι εμπειρία έχετε για το θέμα της σχέσης των διδύμων μεταξύ τους.

Πως φερεστε εσείς ή οι άλλοι απέναντι στα παιδιά σας. Πως αντιδράτε όταν βλέπετε ότι οι άλλοι χωρις να το θέλουν τις ξεχωρίζουν? Πώς τα πήγαν στον σταθμό, σχολείο κλπ?

 

Είναι πολύ ισχυρός ο δεσμός τους, γιατί δεν ξέρουν τι σημαίνει να είσαι ο μόνος λιλιπούτειος μέσα στην οικογένεια.

 

Εμείς φιλοδοξούμε να πάμε παιδικό σταθμό τον ερχόμενο Σεπτέμβρη. Δεν θα έστελνα τα μικρά σε διαφορετικό παιδικό σταθμό. Νομίζω ότι σε πρώτη φάση, ο στόχος (όπως και στα άλλα παιδάκια) είναι η ομαλή τους ένταξη σε ένα εξω-οικογενειακό περιβάλλον. Ίσως σε αυτό το σημείο τα δίδυμα να υπερτερούν γιατί θα έχουν ήδη την παρέα τους. Δεν θα βρεθούν ξαφνικά τελείως μόνα. Από εκεί και πέρα, νομίζω ότι μία καλή συνεργασία γονέα-παιδαγωγού θα βοηθήσει πραγματικά τα παιδιά.

Στον παιδικό σταθμό που πρόσφατα επισκέφτηκα, θα υπάρχει ένα τμήμα για την ηλικία των μικρών μου, οπότε θα είναι μαζί. Αλλά και 2 τμήματα να υπήρχαν, εγώ θα ζητούσα να είναι μαζί.

Πάντως, η παιδαγωγός ενός παιδικού σταθμού που επισκέφτηκα, έχοντας κάποια εμπειρία στα δίδυμα μου μίλησε για πολύ ισχυρούς δεσμούς. Προς το παρόν, δεν συζήτησα περισσότερες λεπτομέρειες για την «ανεξαρτητοποίησή» τους, γιατί το πρώτο μου μέλημα ήταν η διαδικασία προσαρμογής τους.

Αλλά δεν μπορώ να πω ότι δεν σκέφτομαι την πιθανή αντίδρασή τους, όταν η Κατ θα κάνει μπαλέτο στη δίπλα αίθουσα και ο Νικ θα πρέπει να παίξει με αυτοκινητάκια στην άλλη αίθουσα?

 

Υπάρχουν άλλες διδυμομανούλες να μας πουν τις εμπειρίες τους σχετικά με τον παιδικό σταθμό, τις φιλίες των παιδιών, αντιδράσεις σε περίπτωση διαχωρισμού κάποιων δραστηριοτήτων,…

Και οι παιδαγωγοί αν μπορούν να μας διαφωτίσουν!

[maman]

Εγώ περιμένω δίδυμα(κοριτσάκια)και σκέφτομαι απο τώρα το θέμα της ανεξαρτησίας.Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να κολλήσουν η μια στην άλλη γιατί:

1)Έχω ήδη ένα κοριτσάκι δύο χρόνια μεγαλύτερο και δεν θα ήθελα να κάνουν ''κόμμα''τα δίδυμα με κίνδυνο να νιώσει η μεγάλη ''κάπως''.Θέλω να είναι και οι τρεις ενωμένες και αγαπημένες

2)Πρέπει να αναπτύξουν ξεχωριστές προσωπικότητες μη επηρρεασμένες απο το άλλο τους μισό.Όπως είπε και η SC να μην είναι η μία αρχηγός και η άλλη εξαρτημένη απο την αδερφή της.

Το μέχρι τώρα πλάνο μου είναι:

α)Να ασχοληθώ ξεχωριστά με την κάθε μια και να ξεκινήσουμε απο νωρίς να ψάχνουμε κλίσεις/ταλέντα/ενδιαφέροντα.Υπάρχει περίπτωση να είναι κοινά ή μη κοινά.Θέλω να πω πως αν στην μία αρέσει το μπαλέτο δεν σημαίνει οτι θα το επιβάλλω και στην άλλη αν δεν της αρέσει.

β)Θα έχουνε το ίδιο δωμάτιο λόγω έλλειψης χώρου,αλλά θα αποφύγω τα κοινά ρούχα,χτενίσματα,παιχνίδια κτλ.

γ)Τα δίδυμα πρέπει να καταλάβουν απο νωρίς οτι είναι δυο ξεχωριστοί άνθρωποι(αυτό πρέπει προτίστως να το καταλάβει το περιβάλλον οπου μεγαλώνουν τα δίδυμα).Παρολαυτά,το καθένα απο τα δίδυμα είχε την τύχη να γεννηθεί μαζί με έναν άλλον άνθρωπο που θα τον καταλαβάινει περισσότερο και απ'τους γονείς και θα έχουν πάντα ένα αόρατο,πανίσχυρο δέσιμο

Κατά τη γνώμη μου αν τα παιδάκια μαθαίνουν απο νωρίς οτι είναι ξεχωριστά δεν θα έχουν κανένα απολύτως πρόβλημα μεγαλώνοντας και θα μπορούν να είναι στο ίδιο σχολικό τμήμα και να έχουν τις ίδιες παρέες(αν το επιθυμούν)

Δεν είναι πάντα τόσο άσχημο να έχεις κάποιον δικό σου στο σχολείο.Προφανώς η ανεξαρτιτοποίηση απο μικρή ηλικία θα τα προιδεάσει για την μετέπειτα ζωή:<<Δεν έχουμε κάποιον δικό μας δίπλα μας και πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις στηριζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις>>

[alphae]

Χαίρομαι πολύ πολύ όταν συναντάω μανούλες διδύμων και μάλιστα κοριτσιών. Τα παιδιά έχουν διαφορετικό χαρακτήρα μπράβο στις μανούλες που το διαπιστώνουν και προσπαθούν να αλλάξουν λίγο τις ισορροπίες. Όμως σας το λέω εκ πείρας λίγα πράγματα μπορεί να κανεί κάνεις γιαυτό. Το καλύτερο είναι να δείχνουμε αποδοχή και αγάπη και για τις δύο προσωπικότητες και τα παιδιά θα βρούνε το δρόμο του, άλλωστε στη ζωή υπάρχουν όλοι οι τύποι χαρακτήρων και δεν σημαίνει πως ο πιο δυναμικός πετυχαίνει πάντοτε! Το σπουδαίο είναι πως παρατηρείτε τα παιδιά και έχετε γνώση της κατάστασης ωστε το ένα να μη σκεπάζει το άλλο και αν χρειαστείτε να επέμβετε με γλυκό τρόπο..Πάντως είναι αθλος να μεγαλώνεις δίδυμα και αν είναι και τα πρώτα σου, τα παίζεις τελείως όπως έπαθα εγώ!

[AthinaP]

Τα δικά μας τα παιδάκια τα αντιμετωπίσαμε από την αρχή ως αδερφάκια με κοινη ημερομηνία γέννησης. Ίσως βοήθησε και το ότι είναι διαφορετικού φύλου και έδειξαν τελείως διαφορετικό ταμπεραμέντο το ένα από το άλλο. Στην πορεία όλοι οι γνωστοί μας κινήθηκαν ανάλογα και τα παιδιά απέκτησαν ανάλογη εικόνα για τον εαυτό τους. Ότι δεν τρέχει και κάτι το ιδιαίτερο που είναι δίδυμα.

 

Στο σχολείο σκέφτομαι να είναι μαζί, καθώς και στις περισσότερες δραστηριότητες, για εξοικονόμηση χρόνου δικού μας. Αν δούμε βέβαια ότι αυτό δημιουργεί κάποιο πρόβλημα, θα τροποποιήσουμε ανάλογα το πρόγραμμα.

 

Πάντως, δεν δείχνει ιδιαίτερη εξάρτηση το ένα από το άλλο και παίζουν ευχάριστα το καθένα με τα άλλα παιδάκια.

 

Ταιριαστά ρούχα τους φοράω, για πρακτικούς λόγους. Για να μπορούν να μοιράζονται πχ μπουφάν, φούτερ, κάλτσες, παπούτσια. Και επειδή μου αρέσουν τα χρώματα να ταιριάζουν μεταξύ τους. Δεν το κάνω θέμα, όμως, δηλαδή δεν έχω πει πουθενά φωναχτά ότι πρέπει να ταιριάζουν! Και αν μεγαλώνοντας διαλέξουν χρώματα που δεν μου πάνε στο μάτι, θα επέμβω διακριτικά, αλλά στο τέλος, αν επιμείνουν θα το καταπιώ χαχαχαααα...

[alphae]

Να σου ζήσουν και σενα τα διδυμάκια σου, αυτό μπορείς να το κάνεις όμως επειδή είναι διαφορετικού φύλου, τα κορίτσια δίδυμα είναι εντελώς άλλη περίπτωση τελείως διαφορετική και απο τα αγόρια δίδυμα. Επειδή τα δικά σου είναι ενα και ένα και ο περίγυρος τα βλέπει σαν δύο, εμάς όμως όλοι λένε έρχονται οι δίδυμες, ούτε εγώ τα ντύνω ίδια απλά όταν φορέσω στη μια παντελόνι φοράω και στην άλλη κάπως έτσι. Η κουνιάδα μου έχει και αυτή δίδυμα διαφορετικού φύλου και είναι όπως τα λές εσύ!