Γκρινια γκρινια γκρινια...

[kosoul]

Καλησπερα σας. Ειναι η πρωτη φορα που γραφω στο forum και θα ηθελα να μοιραστω την ανησυχια μου για το μικρουλι μου. Ειναι 45 ημερων και μεχρι στιγμης ειχαμε καποια μικροπροβληματα με κολικους αλλα τιποτα το ιδιαιτερο.

Εδω και τρεις μερες ομως εχει μια καθημερινη γκρινια απο το πρωι μεχρι το βραδι που θα τον παρει ο υπνος. Μονο οταν τρωει ειναι ηρεμος αλλα μολις τελειωσει το γευμα του και τον βαζουμε να ρευτει αρχιζει η γκρινια, δεν κοιμαται ολη μερα παρα μονο κανα 2 ωρες και οχι συνεχομενες και το βραδι που θα κοιμηθει θα σηκωθει μια φορα για να φαει κατα τις 4:30 και να κοιμηθει παλι μεχρι το πρωι και αφου ξυπνησει αρχιζει παλι το σοου... οποιος μπορει να βοηθησει σε κατι θα ημουν ευγνώμων...

[alcyon]

Πρώτη σκέψη: Αουτς!

Δεύτερη σκέψη: Ωχ.. υπάρχουν κι άλλα παιδιά εκτός από το δικό μου που είχαν αυτή την εικόνα ως μωρά! (Δε βελτίωσε κανείς το καλούπι; )

 

Πρόταση:

Δοκίμασε να βάλεις λίγη μουσική (απαλή π.χ. κλασσική. Έχει το ραδιόφωνο το 3ο Πρόγραμμα της ΕΡΑ).

 

Δοκίμασε να βάλεις κάποιο μονότονο ήχο να ακούγεται, π.χ. σεσουαρ, απορροφητήρα, ηλ. σκούπα. Αυτό για κάποιο λόγο είναι ικανό να ηρεμεί τα μωρά.

 

Να πω καλό κουράγιο.....; Να πω πως σε κατανοώ; ... Ό,τι και να πω λίγο θα είναι. Υπομονή. Θα στρώσουν τα πράγματα!

[kosoul]

Μα ετσι εντελως ξαφνικα;;; δεν μπορω να το καταλαβω... Χωρις να το ενοχλει κατι

 

Σε ευχαριστω παντος για τις συμβουλες σου.

[alcyon]

Τι ακριβώς συμβαίνει, μόνο εκείνα ξέρουν πραγματικά.

Κι εμένα ξεκινούσε το πρωί και σταματούσε το βράδυ. Και τη νύχτα ξύπναγε πολλές φορές.

Αν σκεφτείς πως είχα δίδυμα, μπορείς άνετα να υποθέσεις πως έκανα μήνες να κοιμηθώ πάνω από 1 συνεχόμενη ώρα. Κάπου στο 6μηνο έκανα 4 συνεχόμενες ώρες ύπνου, και το θυμάμαι ακόμα!! (Μετά ξαναχάλασε κι αυτό!)

 

Πάντως με το σεσουάρ ή απορροφητήρα, σταματάνε τη γκρίνια λες και τα βγάζεις από την πρίζα τα παιδιά! Είναι εντυπωσιακό. Δεν το πίστεψα όταν μου το πρότειναν. Μου φάνηκε χαζό. Στην απελπισία μου το δοκίμασα. Και τελικά πιάνει!! Το έκανα έκτοτε σε όλα μου τα παιδιά (4 στο σύνολο). Σε εμάς λειτούργησε 100%.

[v.polina]

και ο δικος μου ο μπεμπουλης παντως δεν κοιμοταν περισσοτερο.και δεν ηξερα και πως να τον απασχολησω τοσο μικρουλης που ηταν...ειχαμε ομως ενα καροτσι στο σπιτι σε ξαπλωτη θεση,του εχω βαλει και το στρω,α της καλαθουνας πανω και τον κουναω,αλλοτε με το χερι,και οταν θελω να φαω ασφαλιζω τις ροδες και τον κουναω με το ποδι!!!τωρα βεβαια οσο μεγαλωνει και καταλαβαινει περισσοτερο τον απασχολω πιο ευκολα...δεν χρειαζεται να ανησυχεις παντως,αν ειναι απλα γκρινια και οχι κλαμα...

[elachl]

συμφωνω με αλκυον!και σε μας επιασε αυτο!

[kosoul]

Σ'ευχαριστω alcyon αν και δεν ειναι το πιο ιδανικο να δουλευουν πιστολακια και σκουπες κατι ειναι κι αυτο. το μικρακι τωρα κοιμαται, αυριο θα δουμε αποτελεσματα.

[v.polina]

οντως και το πιστολακι για τα μαλλια κανει φοβερη δουλεια.με εχει σωσει κι εμενα οταν τον ντυνω που δεν ηθελε με τιποτα....

[sweet_february]

Να σου πω κι εγω πως δεν σε καταλαβαινω, θα σου πω ψεμματα! Γκρινια ανελεητη που συνεχιζοταν χωρις διακοπες, και στο φαγητο και στον υπνο (λεμε τωρα, γιατι ΔΕΝ κοιμοταν καθολου με τιποτα, απλα γλαρωνε καποιες φορες αλλα και παλι ειχε γκρινια) και στη βολτα και στο μπανιο και γενικα δεν σταματουσε πανω απο 5 λεπτα με τιποτα και για κανεναν λογο...

Ελεγα κανε υπομονη ισως βγαζει δοντια... Απο την αλλη ειναι και τα αλματα αναπτυξης στη μεση, ισως νιωθει ανασφαλεια και αντιδρα ετσι (λεμε τωρα αν και ποσα αλματα να περασει μαζεμενα?).. Φτανοντας 9 μηνων και αφου βγαλαμε 4 δοντια την πηγα στο γιατρο και το συζητησα μαζι του.. Τι να πει κι αυτος? Μας εστειλε για εξετασεις ουρων μπας και εχει ουρολοιμωξη και γκρινιαζει γι' αυτο! Μπαααα... Καθαρες οι εξετασεις.. Απλα ειναι το σκαρι της ετσι..

Μηπως βγαζει δοντακια? Ή μηπως περναει καποιο αλμα αναπτυξης και γι' αυτο αντιδρα με γκρινια? (Αν κανεις αναζητηση θα δεις συζητησεις που εχουν γινει πανω στα αλματα αναπτυξης και ισως βρεις κατι..)

Απο εκει και περα δεν ξερω να σου πω πως να το αντιμετωπισεις! Δυστυχως εμας δεν επιασε το κολπο με την ηλεκτρικη.. ομως ξερω αρκετους που πραγματικα τους βοηθησε πολυ!

Ευχομαι καλη υπομονη και κουραγιο!

[alcyon]

Σ'ευχαριστω alcyon αν και δεν ειναι το πιο ιδανικο να δουλευουν πιστολακια και σκουπες κατι ειναι κι αυτο. το μικρακι τωρα κοιμαται, αυριο θα δουμε αποτελεσματα.

 

Θα συμφωνήσω με το ιδανικό... Από την άλλη όμως... όταν έχεις μέρες να κοιμηθείς, όταν τα διαστήματα ύπνου αγγίζουν τα 20λεπτα και συνολικά στη μέρα ο (δικός μας) ύπνος έφτανε το πολύ στις 2 ώρες (κι αυτές αποσπασματικά), δεν είχαμε περιθώρια για να επιλέξουμε κάτι άλλο. Εμάς μας έσωσε. Αυτή η ιστορία τράβηξε κάπου μέχρι τους 10 μήνες. Μαραθώνιοι θηλασμοί, δίδυμα, αϋπνία, (μια πεθερά στο κεφάλι), απειρία, πανικός..... Κι όλα αυτά δε σου τα λέω για να σε απογοητεύσω, απλά καμιά φορά αν βλέπουμε κάποιον να έχει περάσει χειρότερα εε ίσως νιώσουμε κάπως τυχεροι!

 

Κάτι άλλο που είχα κάνει ήταν να ηχογραφήσω τον ήχο από το σεσουάρ και να το παίζω στο κασεττόφωνο. (Ήταν καλοκαίρι και το σεσουάρ μου δεν είχε παρά μόνο ζεστό αέρα και υποφέραμε πραγματικά. Η ηχογράφηση έπιασε αλλά όχι στον ίδιο βαθμό με το αυθεντικό. Μπορεί να έφταιγε η ποιότητα εγγραφής... τι να πω; Πάντως έκανε κι αυτό κάποια δουλειά).

[sweet_february]

http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=28430&highlight=%E1%EB%EC%E1%F4%E1+%E1%ED%E1%F0%F4%F5%EE%E7%F2

 

Εδω ειναι μια απο τις συζητησεις που εχουν κανει μελη για τα αλματα αναπτυξης!

Ελπιζω να βοηθησα! Και παλι κουραγιο!

[gema]

Καλημέρα και χρόνια πάρα πολλά σε όλους!!Εμένα το μπεμπάκι μου αλλάζει συμπεριφορά κάθε βδομάδα!!!Η γκρίνια είναι συχνό φαινόμενο!Απλά προσπαθώ να προλαβαίνω τισ επιθυμίες του πριν κλάψει.Βέβαια με τον καιρο επειδή είμαι μόνη λείπει ο αντρας μου τον αφήνω να κλαίει να μην του κάνω τα χατήρια γιατί πρέπει να κάνουμε και καμιά δουλειά!!

Δε θέλω να μάθει σε πιστολάκια και άλλα τέτοια.Είμαι λίγο σκληρή αλλά μερικές φορές πρέπει να μάθει οτι δεν έχει άλλη επιλογή!!βέβαια υπάρχουν στιγμές που δεν πιάνει τίποτα γιατί απλά θέλει να γκρινιάξει!!'οταν είναι όρθιος πάντως σταματάει ό,τι και να χει!!

[Elinaki]

gema καλημέρα και χρόνια πολλά.

 

Οσο αντέχεις τη γκρίνια του και το κλάμα του, μια χαρά είναι.

Αν όμως δεις ό,τι δεν αντέχεις ε, τότε δοκίμασε και το πιστολάκι, δεν είναι κακό, έχει δίκιο η alcyon.

Στο μεγάλο μου γιο που είχε κολικούς άπό 20 ημερών μέχρι που έκλεισε τους 4 μήνες, το πιστολάκι και ο απορροφητήρας έκαναν θαύματα τις πιο πολλές φορές. Στις μεγάλες κρίσεις που δεν έπιαναν, τον πήγαινα βόλτα με το αυτοκίνητο. δοκιμασέ το, ο παιδίατρος μου το είχε πει το κόλπο. Πίσω εγώ με το μωρό και μπροστά ο μπαμπάς. Ενα παράξενο πράγμα βρε παιδί μου, μόλις άρχιζε να τσουλάει το αυτοκίνητο το κλάμα κοβόταν μαχαίρι και σε 5΄λεπτά κοιμόταν ο σκατούλης. Εχουμε ρίξει βόλτες στη Βουλιαγμένης 2 η ώρα το πρωί.. ούτε στα νιάτα μας τέτοιο ξενύχτι...Και μιλάμε για δύσκολη κατάσταση, τέτοιο κακό δεν είχε ξαναγίνει, 2 ώρες και βάλε σπαραχτικά κλάματα κάθε μα κάθε απόγευμα, βράδυ, ξημερώματα...

Ο μικρός μου ήταν αγγελούδι, ούτε κλάμα, ούτε κολικούς ούτε τίποτα, κοιμόταν όλο το βράδυ από 40 ημερών (υπάρχουν και τέτοια παιδιά!).

 

Υπομονή, θα έρθουν μέρες και νύχτες με ύπνο, που θα πάει!

[Elinaki]

και κάτι άλλο gema. Κάνω τώρα το μεταπτυχιακό μου στο EAΠ. Η ενότητα που είχα πέρισυ αφορούσε την ψυχολογία του παιδιού από τη σύλληψη μέχρι τα 18 χρόνια. Γινόταν εκτενή αναφορά στο κλάμα του νεογέννητου και στο ότι ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να είμαστε κοντά του και να μην το αφήνουμε να κλαίει, να το παίρνουμε αγκαλιά και να το κανακεύουμε. Η αδιαφορία δεν συμβάλλει στη δημιουργία ασφαλούς δεσμού με τη μητέρα και δημιουργεί αισθήματα εγκατάλειψης και αδιαφορίας στο μωράκι:(

[korinaki80]

Γκρινια?????? Μα τι ειναι γκρινια? Εγω δεν θα ελεγα απλα γκρινια δεν ξερω τι λεξη να πω. Εμενα απο ημερων ειχε κολικους, ειχαμε και ενα προβλημα με τον αφαλο οποτε διπλο το κατω. Κλαμα κλαμα και συνεχεια ανησυχια. Υπνος γιοκ και συνεχεια ξυπνηματα το βραδυ. Αφου περασαν και αυτα σιγα σιγα το κλαμα και αυτη η γκρινια δεν εφευγαν με τιποτα. Αυτο το βραδυνο κοριτσια πραγματι ηταν το χειροτερο. Που υπνος, που ξεκουραση. Μια φορα ηρθε η πεθερα μου να τον κρατησει για βραδυ για να κοιμηθω και αντι να ακουει το μωρο απο την ενδοεπικοινωνια ακουγε εμενα και τον αντρα μου που ροχαλιζαμε....

Αυτο με τον αποροφητηρα επιασε σε εμας. Το πιστολακι τζιφος ενω με την σκουπα βαζαμε τα κλαματα και χτυπιομασταν (για να σκουπισω τον εβγαζε το καλοκαιρι η μανα μου στο μπαλκονι και εκλεινε τις πορτες για να μην ακουει). Οι βολτες με το κατοτσι δεν επιαναν οταν ειχαμε γκρινια (μας κοιτουσαν ολοι), ηθελε αγκαλια και να κοιταζει. Οι βολτες με το αμαξι ουτε αυτες επιαναν. Εκει ιδιως ευχομουν να μην πηγαινουμε πουθενα γιατι γινοταν ο χαμος (το χειροτερο το εζησα στο αμαξι 9 μηνων σχετικα μεγαλος που με τον αντρα μου για μια διαδρομη 10 λεπτων δεν ξεραμε τι να τον κανουμε).

Γενικα η αγκαλια με το μωρ να κοιταζει μπροστα και να κοιταζει το τι κανεις εσυ σε εμενα ηταν σωτηριο. Αμα ειχα και μαρσιπο θα τον εβαζα εκει αλλα ειχε μια αντιρρηση ο αντρας μου.

Το μονο που σου ευχομαι ειναι πολυ πολυ υπομονη και καποια στιγμη θα στρωσει.

[efitsa]

το ανεφερα και αλλου κ το λεω και σε σενα.τυλιξε το μικρο σου με μια πανα τετραγωνη φασκιωσε το δηλαδη ετσι ωστε να νιωσει ασφαλες οπως ηταν στην κοιλια σου.τις περισσοτερες ωρες της μερας κ το βραδυ κα θα δεις μεγαλη διαφορα!ολα τα μωρακια ηρεμουν με το φασκιωμα.

[baby love]

Εμείς κάθε απόγευμα από τις 5 και μετά αγκαλιά, χριστουγεννιάτικα του FRANK SINATRA και πάνω κάτω στο σαλόνι και βέβαια να κοιτάζει προς τα έξω μη του ξεφύγει τίποτα.