ΕΞΑΓΩΓΗ.... ΤΙ ΑΜΗΧΑΝΗ ΣΤΙΓΜΗ!

[KAT123]

Σήμερα το πρωί ήταν η χειρότερη ημέρα της ζωής μου. Εχθές είχα έναν καβγά με τον άντρα μου και ενώ κανονικά σήμερα θα με πήγαινε στην δουλειά...εγώ η "μπροστάρισα" του είπα θα πάω μόνη μου με το τρένο.

Μπαίνοντας στο τρένο, είχε πολύ κόσμο και πάρα πολύ ζεστή...με αποτέλεσμα (ευτυχώς) μόλις βγήκα από το τρένο να με πιάσει μια τρελή ζαλάδα, κρύος ιδρώτας, και λίγο αργότερα άρχιζα να ξερνοβολάω όπου σταθώ και όπου βρεθώ.... στην ΟΜΟΝΟΙΑ.

Τι αμήχανη στιγμή Θεέ μου...Ευτυχώς ήταν μία κοπέλα και με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου.

Τέλοσπάντων το θέμα είναι οτι είμαι 12 εβδομάδων περίπου και μέχρι σήμερα εκτός από ανακατοσούρες δεν είχα εξάγει ποτέ. Μία συνάδελφος μου είπε ότι οι εμετοί ξεκινάνε από την 12 έως και την 14η εβδομάδα. Ξέρετε αν ισχύει κάτι τέτοιο?

[ΧΡΙΣΤΙΝΑ]

Καταρχας ευχομαι ολοψυχα να πανε ολα καλα!

Στην ερωτηση σου αυτό που ξέρω είναι πως οι εμετοι συνηθως κρατανε μεχρι τον 3ο μηνα(δηλ περίπου 16η εβδομαδα )αλλα και παλι εξαρταται απο το καθε οργανισμο!!!!!

[Κ61207]

καταρχην μην αισθανεσε ασχημα για την εξαγωγη κ μενα μου ειχε συμβει στην δουλεια κ ειχα κ τα παιδακια να με κοιταζουν σαν χαζα οσο το θυμαμαι αστα να πανε οι εμετοι μου ξεκινησαν την 12 εβ κ σταματησαν την 15 φρικη το καλο η ορεξη δεν μου ειχε κοπει καθολου

[IOKASTH]

καλημερα !οι εξαγωγες ειναι κατι φυσιολογικο και αναποφευκτο γιαυτο μην νιωθεις ασχημα...εγκυος εισαι!!! απο οτι θυμαμαι ναι καπου εκει ξεκινουν...βεβαια θα μπορουσε να σου εμφανιστει αποο την πρωτη μερα...καλη συνεχεια και με το καλο...

[TZOYTZA]

Καλημερα οι εξαγωγη συμβενει σχεδον σε ολες μας γι αυτο μην

νοιωθεις ασχημα.καλη συνεχεια στην εγκυμοσυνη σου!!!!!!

[KAT123]

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ κορίτσια! Μου φτιάξατε την διάθεσή!!!!

[konstantina78]

Από εξαγωγές, ανακατοσούρες, και γενικά μποφορ άλλο τίποτα. Είναι άσχημο και ακόμα ασχημότερα αισθάνεσαι για λίγο μετά. Αλλά ευτυχώς συνήθως κρατούν λίγες εβδομάδες. Εσυ πολύ πιθανόν το έπαθες από την κατάσταση που επικρατούσε στο τρένο. Απεφευγέ το.

[KAT123]

Από εξαγωγές, ανακατοσούρες, και γενικά μποφορ άλλο τίποτα. Είναι άσχημο και ακόμα ασχημότερα αισθάνεσαι για λίγο μετά. Αλλά ευτυχώς συνήθως κρατούν λίγες εβδομάδες. Εσυ πολύ πιθανόν το έπαθες από την κατάσταση που επικρατούσε στο τρένο. Απεφευγέ το.

 

Ναι μάλλον πρέπει να το αποφύγω γιατί δεν είναι και οι καλύτερες συνθήκες. Και θεωρώ ότι καμία εγκυμονούσα δεν πρέπει να μπαίνει στο τρένο... ειδικά το πρωί που οι πιθανότητες για ζάλη και εμετό είναι πολύ αυξημένες.

ΤΟ ΠΑΘΗΜΑ ΝΑ ΜΑΣ ΓΙΝΕΙ ΜΑΘΗΜΑ!!!

[joe]

Υπαρχει κι αλλος ενας λογος που καμμια εγκυμοσνουσα δεν πρεπει να μπαινει σε τρενα,λεοφωρεια και μετρο:μη μου πειτε οτι σηκωνεται κανεις για να σας δωσει τη θεση του!!! Η γαιδουρια που επικρατει στις μερες μας ειναι αλλο πραγμα!!! Υπαρχουν και σχετικα topic στο forum οπου πολλες κοπελες εχουν γραψει για την απαισια εντιμετωπιση που ειχαν ως εγκυες οχι μονο στα μεσα μαζικης μεταφορας αλλα και γενικα,και κυριως απο γυναικες.

Γι' αυτο KATI123,φροντισε να αγαπησεις συντομα με το συζυγο για να σε πηγαινει εκεινος κι ασε το τρενο!!!

[Maria-P]

Εγώ έμπαινα κανονικά σε τρένα και λεωφορεία καθημερινά ΚΥΡΙΩΣ όταν είχα ναυτίες!

 

Θα σας φανεί εξωφρενικό αλλά ζαλάδες, κρύο ιδρώτα και λιποθυμικές τάσεις είχα όταν έμπαινα σε αυτοκίνητο!

Αντιθέτως όταν ήμουν σε τρένο ή λεωφορείο, τίποτα!

Ακόμα δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλά αυτό συνέβαινε...

 

Όσον αφορά τη θέση... απλά σηκώνεις κάποιον που βλέπεις ότι είναι σε θέση να σηκωθεί...

 

Καταλαβαίνω ότι ντρέπεστε, κι εγώ ντρεπόμουν στην αρχή, ειδικά όταν η κοιλιά δεν φαινόταν, αλλά είναι λάθος!

Πρώτα απ' όλα σκεφτείτε ότι δεν είναι για τη δική σας βολή αλλά για την ασφάλεια του μωρού. Τι θα γίνει αν σε ένα απότομο φρενάρισμα, πέσετε και χτυπήσετε;

Μην το σκέφτεστε, σηκώστε τους!

[sunsun]

Όσον αφορά τη θέση... απλά σηκώνεις κάποιον που βλέπεις ότι είναι σε θέση να σηκωθεί...

 

Σωστά... Δεν το ΄χω κάνει αλλά έτσι πρέπει! Υπάρχουν θέσεις για ανθρώπους με ειδικές ανάγκες που θα αισθάνεσαι καλύτερα αν σηκώσεις κάποιον -εννοείται χωρίς ειδικές ανάγκες-

[Sotiria]

Μη νιώθεις άσχημα γιατί αυτές οι εξαγωγες ( πολύ ευγενική λέξη ) είναι κάτι συνηθισμένο το πρώτο τρίμηνο. Εγώ προσωπικά πέρασα τότε μια φρίκη με αυτό το θέμα και δε θέλω να το θυμάμαι...

 

Υπάρχουν όμως -δεν ξέρω αν το έχετε υποψιν σας- κάτι βραχιολάκια ναυτίας όπως τα λένε στα φαρμακεία. Είναι απο ύφασμα με ένα κουμπάκι που το ακουμπάς στο σημείο του καρπού στο χέρι, ανάμεσα στους τενοντες. Αυτά κάνουν λίγη δουλειά. Σου κόβουν υποτίθεται τη ναυτία στα ταξίδια και στην εγκυμοσύνη. Κάνουν περίπου 6 ευρω αν θυμάμαι καλά.

[bon-bon]

Κατ123 το ίδιο είχα περάσει και εγώ με μια διαφορά οτι είμασταν με τον άντρα μου στο μετρό και πηγαίναμε στο γυναικολόγο για την προγραμματισμένη εξέταση. Ημουν και εγώ στο 3ο μήνα και εκείνη τη μέρα είμασταν και εμείς τσακωμένοι, μάλιστα ήθελα να πάω μόνη μου στο γιατρό Ευτυχώς που ήρθε μαζί μου, ήταν Μάρτιος μεσημέρι και στο μετρό πανικός. Είχα αρχισει να ζεσταίνομαι αλλά δεν έδωσα σημασία. Φυσικά και δεν είχε θέση να καθήσω. Σε κάποια στιγμή τον κοιτάω και του λέω '' δε νοιώθω καλά'', μετά έσβησαν τα πάντα. Ξύπνησα και κατάλαβα οτι με έχει πάρει αγκαλια και με κουβαλάει μέσα στο κόσμο στο Σύνταγμα Για την ιστορία λυποθύμησα μέσα στο βαγόνι στον Ευαγγελισμό, ο άντρας μου πρόλαβε και με έπιασε, κανένας δεν τον βοήθησε να μαζέψει τη τσάντα μου και τις εξετάσεις που μου έπεσαν , ούτε να με βγάλει έξω στο Σύνταγμα Με τα πολλά με έβαλε και κάθησα στα παγκάκια στην αποβάθρα, αλλά εκείνη τη στιγμή άρχισε να μου έρχεται και εμετός, τι να έκανα... Αδείαζει η δική μας αποβάθρα , εμένα μου έρχεται εμετος , ο άντρας μου δεν ξέρει τι να κάνει, μία κοπέλα σταματάει και μου δίνει μερικά χαρτομάντηλα, και κοιτάμε απένατι, .... , η άλλη αποβάθρα ήταν γεμάτη κόσμο. Ενιωσα πολύ άβολα, νόμιζα οτι όλοι κοίταζαν εμάς. Τελικά έκανα εμετό... στη κουκούλα του μπουφαν. Αηδία το ξέρω αλλά τι να έκανα Αφού συνήλθα ξεκινήσαμε να πάμε στο γιατρό, ο άντρας μου άρχισε να μου λεέι ''αμαν teleshopping, κουκούλα μπουφάν, τώρα και σακούλα για εμετό''. Με έκανε και χαλάρωσα, βέβαια μέχρι να μας πει και ο γιατρός οτι όλα είναι καλά ήμουν λίγο στη τσίτα.

Τώρα το θυμόμαστε και γελάμε , τότε βέβαια ήταν λίγο κωμικοτραγικά...

 

ΥΓ Ανακατωσούρες είχα απο την 1η μέρα του 3ου , μέχρι την την πρώτη του 4ου. Αλλά αυτό είναι κάτι που εξαρτάται απο οργανισμό σε οργανισμό

[KAT123]

Κατ123 το ίδιο είχα περάσει και εγώ με μια διαφορά οτι είμασταν με τον άντρα μου στο μετρό και πηγαίναμε στο γυναικολόγο για την προγραμματισμένη εξέταση. Ημουν και εγώ στο 3ο μήνα και εκείνη τη μέρα είμασταν και εμείς τσακωμένοι, μάλιστα ήθελα να πάω μόνη μου στο γιατρό Ευτυχώς που ήρθε μαζί μου, ήταν Μάρτιος μεσημέρι και στο μετρό πανικός. Είχα αρχισει να ζεσταίνομαι αλλά δεν έδωσα σημασία. Φυσικά και δεν είχε θέση να καθήσω. Σε κάποια στιγμή τον κοιτάω και του λέω '' δε νοιώθω καλά'', μετά έσβησαν τα πάντα. Ξύπνησα και κατάλαβα οτι με έχει πάρει αγκαλια και με κουβαλάει μέσα στο κόσμο στο Σύνταγμα Για την ιστορία λυποθύμησα μέσα στο βαγόνι στον Ευαγγελισμό, ο άντρας μου πρόλαβε και με έπιασε, κανένας δεν τον βοήθησε να μαζέψει τη τσάντα μου και τις εξετάσεις που μου έπεσαν , ούτε να με βγάλει έξω στο Σύνταγμα Με τα πολλά με έβαλε και κάθησα στα παγκάκια στην αποβάθρα, αλλά εκείνη τη στιγμή άρχισε να μου έρχεται και εμετός, τι να έκανα... Αδείαζει η δική μας αποβάθρα , εμένα μου έρχεται εμετος , ο άντρας μου δεν ξέρει τι να κάνει, μία κοπέλα σταματάει και μου δίνει μερικά χαρτομάντηλα, και κοιτάμε απένατι, .... , η άλλη αποβάθρα ήταν γεμάτη κόσμο. Ενιωσα πολύ άβολα, νόμιζα οτι όλοι κοίταζαν εμάς. Τελικά έκανα εμετό... στη κουκούλα του μπουφαν. Αηδία το ξέρω αλλά τι να έκανα Αφού συνήλθα ξεκινήσαμε να πάμε στο γιατρό, ο άντρας μου άρχισε να μου λεέι ''αμαν teleshopping, κουκούλα μπουφάν, τώρα και σακούλα για εμετό''. Με έκανε και χαλάρωσα, βέβαια μέχρι να μας πει και ο γιατρός οτι όλα είναι καλά ήμουν λίγο στη τσίτα.

Τώρα το θυμόμαστε και γελάμε , τότε βέβαια ήταν λίγο κωμικοτραγικά...

 

ΥΓ Ανακατωσούρες είχα απο την 1η μέρα του 3ου , μέχρι την την πρώτη του 4ου. Αλλά αυτό είναι κάτι που εξαρτάται απο οργανισμό σε οργανισμό

 

 

Πωπω...πόσο δύσκολο και αμήχανο ήταν...τι να πω θα τα λέμε και θα τα θυμόμαστε bon bon.... Το πάθημα να μας γίνει μάθημα.. εγώ τώρα χωρίς τον άντρα μου δεν πάω πουθενά και τσακωμένοι να είμαστε. Έχουμε γίνει αυτοκόλλητοι.. δεν με αφήνει ούτε λεπτό...