ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΧΑΛΙΑ

[Μαράκι]

Δεν καταλαβαίνω αλλά τον τελευταίο καιρό νιώθω ότι είμαι στα προθυρα μελαγχολίας..με τον άντρα μου μίλια μακρια στην επικοινωνία εννοώ..πολλή δουλειά αυτός και εγώ με τα παιδιά αστα να πάνε..αυτό που με στενοχωρεί πολύ είναι που όταν είναι εκενυρισμένος, κουρασμενος αγχωμένος μιλάει απότομα, και μάλιστα σε τριτους, καλή ώρα στη μαμά μου..μετά το μετανιώνει αλλά τί να το κανεις..πήρε τηλ κάτι να μας πει για το μωρό, τίποτα δηλαδή και αμέσως αυτός καλά δεν ξέρουμε εμείς??καταφραμκώθηκε η μαμα μου..δεν είπε τίποτα και ούτε από τότε μου είπε εμένα τιποτα..αλλά ξέρω από τη αδερφή μου ότι στενοχωρήθηκε παρα πολυ, και μια φορά και ο πατέρας μου που είχε νευριάσει αμζί μου για άσχετο μου είπε: τί συμπεριφορά είναι΄αυτή, και ο άντρας σου μας έχει προσβάλλει τόσεσ φορέσ και εμείσ δεν έχουμε πει τιτποα...τελοσπαντων..απο τοτε μα βδομαδα τώρα δνε θέλω να τον βλέπω..μου είπε οτι δεν εχε τιποτα με τους γονείς μου αλλά θα προσπαθήσει να βελτιώσει τον χαρακτήρα του..η αλήθεια είναι ότι οι γονείς μου δεν ειναι χλααροί ανθρωποι..δηλαδή μετράνε τα πάντα, στην αρχή μου λέγανε (σιγά σιγα θα τον φέρουμε στα νερά μας), μου ελεγαν εμένα να του κάνω παρατηρήσεις για την στενή σχέση του με τη μάνα του, γενικά είναι απρεμβατικοί με τη συμπεριφορά τους όμως..στον ίδιο νομίζω κρατάνε αποστάσεις..η μαμά μου δηλ δεν είναι η άνετη μαμα πυο θα ερθει θα γελάσει θα πει ένα αστειο κλπ είναι αυστηροί οι γονείς μου..φυσικά και αυτό δεν τον δικαιολογεί αλλά απλά πιστεύω ότι καια υτός το εκλαμβανει αυτό. απο την άλλη έχουν γίνει θυσία να μας βοηθήσουν παντιοτρόπως και αυτό θα πρέπει να τους το αναγνωρίσει..τους δικούς του ουτε λόγο να τους στενοχωρήσει ή να τους κουράσει...όλο γινομαστε μπιλιες με το η δική σου μαμά η δική μου κοκ..και αυτό ξεκινάει που για μένα είναι κομπλεξικός και μιλάει έτσι απότομα και δεν φέρεται καλα..τι να πω δεν ξερω..ξερω ότι αν ήμουνα πιο ΄΄γατούλα΄΄ θα πετυχαινα περισσότερα..είναι εγωιστής πολύ και μόνο έτσι αντιμετωπίζεται..αλλά εγω εχω ψυχρανθεί πολύ και δεν έχω δύναμη να το παιζω ετσι..είναι παραδεκτο το πως φερεται καιε γώ φοβάμαι κάθε 3 και λίγο όταν έρχονται οι γονείς μου σπιτι μη γίνει καμιά στραβη΄και απαντήσει απότομα και στνοχωρηθούνε..και από την άλλη κουραστηκα να νιώθω ότι πρεπει να προσπαθώ παντα να ικανοποιησω τους παντες..δεν μπορώ όμως να βλεπω να καταστρεφεται λιγο λιγο η σχεση μου με τον αντρα μου κατι πρεπει να κανω..

[Ευάκι]

Σε καταλαβαίνω τόσο πολύ. Είχα και εγώ το ίδιο σχεδόν πρόβλημα στην αρχή. Είναι πολύ δύσκολο. Ευτυχώς ή δυστυχώς σε μένα δεν είχαν οι γονείς μου τελικά τόσο δίκιο, κι ο άντρας μου όταν του ξεκαθάρισα κάποια πράγματα όχι ήρεμα μπορώ να πω έγινε άλλος άνθρωπος. Ίσως πρέπει να ταρακουνήσεις πολύ τον άντρα σου. Εγώ αυτό που του είπα (και σε μένα δε μιλούσε όμορφα) είναι ότι πλέον δεν πρόκειται να ανεχτώ άσχημη συμπεριφορά από μέρους του. Όπως τον σέβομαι και του μιλώ όμορφα, έτσι απαιτώ να με σέβεται και να μου μιλά όμορφα. Διαφορετικά δε μπορώ να λειτουργήσω και προτιμώ να είμαι μόνη με τα παιδιά μου. Από τότε άλλαξε εντελώς. Σκέψου καλά και πράξε γιατί είναι πολύ δύσκολα έτσι.

[fraoulopoulitsa]

Νομίζω ότι κάπου κάνετε λάθος και οι δύο σας , μόνο που εσύ από τα λεγόμενά σου καταλαβαίνω ότι κάπου το διαισθάνεσαι και δεν θα περάσει πολύ καιρός που θα το ξεδιαλύνεις. Όλη σου η αναφορά (πέρα από το αρχικό κομμάτι που αναφέρεσαι στο φόρτο εργασίας σας) γυρνάει γύρω από τους γονείς του και τους γονείς σου. Νομίζω ότι αρχικά θα πρέπει και οι δύο σας να κατανοήσετε ότι αυτή τη στιγμή είσαστε οικογένεια και όχι ζευγάρι και σαν οικογένεια θα πρέπει να πράττετε. Αυτό λοιπόν σημαίνει ότι δεν είναι ούτε η μαμά σου ούτε η μαμά του αυτοί που φταίνε, εσείς φταίτε που τους αφήνετε και τρυπώνουν στη σχέση σας με κάθε ευκαιρία. Και μπορεί εσύ σίγουρα να υπεραμυνθείς των δικών σου λέγοντας (όπως και αναφέρεις) ότι οι δικοί σου ουδέποτε παρενέβησαν όταν όμως σου λένε ότι δεν τους αρέσει ο τρόπος που τους μιλάει ο άντρας σου αυτό εμένα σαν παρέμβαση μου ακούγεται (αλλιώς γιατί να το πουν σε σένα και δεν το κουβεντιάζουν με τον ίδιο που έχουν το πρόβλημα?).

Από πικρή εμπειρία και μετά από δέκα χρόνια γάμου θα σου πρότεινα να κοιτάξετε να θωρακίσετε τη σχέση σας γιατί δυστυχώς η καθημερινότητα και τα προβλήματά της δημιουργούν απίστευτες εντάσεις και όταν υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που μαθαίνουν το πως ζείτε βλέποντας μόνο τη μία πλευρά (αυτή του παιδιού τους) τότε το μόνο που συμβαίνει είναι να πυροδοτούνται ακόμη μεγαλύτερες διαμάχες.

[mor@ki_K]

Από πάντα μιλούσε έτσι στους γονείς σου ή το κάνει τελευταία?

[Μαράκι]

καλημέρα σας! να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα για να έχετε καλύτερη εικόνα..δεν μιλάει έτσι παντα, απλά έχει τύχει κάποιεσ φορές που μιλάει απότομα..όπως σας το είπα: δεν ξερουμε εμείς για τα παιδιά μας ή αν τύχει και κανουν κάποιο σχόλιο για τα παιδιά πάλι το ίδιο στυλ..και καλά δεν ανέχεται τις υποδείξεις..το πρόβλημα του είναι ότι όλα τα εκαλμβάνει ως υπόδειξη..αυτό λέω, ενώ οτιδήποτε κουλό λεει η μανα του το περναμε χαριτολογώντας και λέγοντας ότι το λέει έτσι..ε αυτό μου τη δίνει κατακούτελα!!απαιτώ να μιλάει με σεβασμό στους δικούς μου ακόμη και αν λένε μια κουβέντα παραπανω όπως ακριβώς μιλάω και εγώ..πάντα είχε αυτή την αμυντική στάση επιθετική από την άλλη δεν ξέρω γιατί..πραγματικά..σα να είναι εύθικτος πέραν του δεοντος..εχετε δίκιο όταν λέτε ότι πρεπει να ιωρακίσω τη σχέση μου, απλά νιώθω συνέχεια ότι θα πρέπει να υπερασπίζομαι και τους γονείς μου, και κρίμα έχουνε κουραστεί και μου έχουνε προσφέρει τόσα πολλά, και ντροπή του που φέρεται ετσι και σιγά σιγά απομακρύνομαι γιατί βρίσκομαι στη μέση..δεν καταλαβαίνει ότι για μένα είναι πολύ σημαντικό να μιλάει ευγενικά, και απο κει πιστευω ξεκινάνε τα προβλήματα μας..αν το έκανε αυτό πσιτεύω οτι δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα..τί εχει να χωρίσει άλλωστε..απλά πσιτεύει ότι κανουν υποδείξεις και εκνευρίζεται..το σωστό όμως είναι κατά τη γνώμη μου, και να πούνε κατι να το περναμε ντούκου...τί μας νοιάζει?γιατί δεν το βλέπει έτσι? εγώ γιατί το κάνω??και πιστεψτε με έχω πολύ περισσότερες αφορμές να φερθώ το ίδιο στους δικούς του..τελοσπαντων ας ελπισω ότι θα αλλάξει συμπεριφορά

[elenik]

Οταν ενας γονιος παραφερετε πρεπει να τον βαλει στην θεση του το παιδι του και να μην αφηνει να φτασει ο αλλος να πρεπει να υπερασπιστει τον εαυτο του απενατι στην πεθερα - πεθερο. Ειναι αλλο να της την "πει" το παιδι της και αλλο ενας "ξενος" .

Κοινως μαζεψτε ο καθενας τους δικους του γονεις.

 

ΥΓ. Και εγω εκνευριζομαι αν οι γονεις του αλλου κανουν "ηληθιες" παρατηρησεις για τα παιδια μου και δεν επεμβαινει το εταιρον ημιση να τους βαλει στην θεση τους.

ΥΓ2. Επειδη εσυ εισαι υποχωρητικη σε καποια πραγματα δεν σημαινει οτι πρεπει να ειναι και εκεινος.

[mor@ki_K]

απαιτώ να μιλάει με σεβασμό στους δικούς μου ακόμη και αν λένε μια κουβέντα παραπανω όπως ακριβώς μιλάω και εγώ..

 

απλά νιώθω συνέχεια ότι θα πρέπει να υπερασπίζομαι και τους γονείς μου, και κρίμα έχουνε κουραστεί και μου έχουνε προσφέρει τόσα πολλά, και ντροπή του που φέρεται ετσι και σιγά σιγά απομακρύνομαι γιατί βρίσκομαι στη μέση..

 

δεν καταλαβαίνει ότι για μένα είναι πολύ σημαντικό να μιλάει ευγενικά, και απο κει πιστευω ξεκινάνε τα προβλήματα μας..αν το έκανε αυτό πσιτεύω οτι δεν θα είχαμε κανένα πρόβλημα..

 

τί εχει να χωρίσει άλλωστε..απλά πσιτεύει ότι κανουν υποδείξεις και εκνευρίζεται..το σωστό όμως είναι κατά τη γνώμη μου, και να πούνε κατι να το περναμε ντούκου...τί μας νοιάζει?

 

 

Μαράκι μου όλα αυτά που μας γράφεις να του τα πεις κατά γράμμα!

Αν του μιλήσεις γι όλα αυτά που νιώθεις, αν του πεις τι πραγματικά σε πειράζει στη στάση του, όλα θα βρούνε το δρόμο τους!;)

[nnm004]

Διαβασα καλη τι ειπες , θα σου συμβουλεψω αρχικα να μην αφηνεις τη μαμα σου να λεει τη γνωμη του για την ανατροφη των παιδιων σας , δε ειχε δικιο να το πει καταμουτρα στη μητερα σου ,επρπε εσυ να της εχεις κοψει απο πριν . Συμφωνω στο οτι θα πρεπει να ειναι τυπικα ευγενικος στους γονεις σου , ομως ρε κοριτσι μου το συμπερασμα που βγαινει ειναι οτι εισαι καπως κολημενη με τους γονεις σου , θα στεναχωρησει τους γονεις μου, εκαναν πολλα για να με μεγαλωσουνε , η μανα σου η μανα του κτλ , ρε παιδια ζειστε για εσας και την δικια σας οικογενεια και αφηστε τους γονεις σας εξω απο ολο αυτο , αμα ηρεμησεις εσυ σκεφτικες οτι ισως ηρεμησει και εκεινος . Ισως να τον ενοχλει οτι υπερασπιζεσαι παντα τοσο τους γονεις σου , μεταξυ μας η μητερα μου στην αρχη του γαμου ηταν πολυ επικριτικη μαζι μου και με την ανατροφη του παιδιου , σε πολυ ζορικο βαθμο αλλα ποτε δεν ειπε τιποτα στον αντρα μου , απο διακριτικοτιτα , εγω σιγα σιγα με τον τροπο μου της τα εκοψα και δεν λεει πια ουτε σε μενα . Και τι παει να πει σιγα σιγα θα τον φερετε με τα νερα σας , τι ειναι ο ανθρωπος ? αμα δεν σου αρεζε απο την αρχη οπως ητανε επρεπε να το σκεφτεις καλυτερα ,συγνωμη κιολας δεν ξερω καν αμα καταλαβα σωστα . Αλλα ειμαι της γνωμης οτι πρεπει να μιλησεις στους γονεις σου πρωτα και μετα στον αντρα σου .

[Niki81]

Θα συμφωνησω απολυτα με τη grafistria.

Βασικά νομίζω οτι το λαθος ειναι δικο σου.εχεις ενα μονιμο αγχος μη στεναχωρηθουν οι γονεις σου ,μην ενοχληθουν οι γονεις σου ,μη τους μιλησει απότομα,μη τοθς θιξει...κλπ.Αυτο ειναι λαθος.Ενταξει τους αγαπα ςκαι δε θελεις να στεναχωριουνται αλλα κουλαρε λιγακι.Τον αντρα σου παντρευτηκες ,εκανες μαζι του οικογενεια και αυτη η οικογενεια θα επρεπε να ειναι πανω απόλα.Και αν οι υποδειξεις της μαμας σου τον ενοχλουν τοτε ειναι αυτη που θα επρεπε να σταματησει να κανει υποδειξεις και οχι ο αντρας σου που θα πρεπει να μπει σε καλουπι και να καθεται να ανεχεται τα παντα.Επισης αν ηρεμησεις λιγο και σταματησεις να απαιτεις να κριτικαρεις και να τρωγεσαι νομιζω θα το εκτιμησει κι αυτος και θα αλλαξει.Λιγο αντιδραστικη συμπεριφορα μου ακουγεται αυτο που περιγραφεις ...και μαλιστα οχι ωσ προς τους γονεις σου αλλα ως προς εσενα που μονιμως τους υπερασπιζεσαι.Με τσακωμους και γκρινια να ξερεις δε θα καταφερεις τπτ.Μη του μιλας λες και απαιτεις να αλλαξει το χαρακτηρα του.Μη σκας και χαλας τον εαυτο σου για χαζα πραγματα.Παρτο λιγο στην πλακα και κοιτα να χαιρεσαι τις στιγμες με την οικογενεια σου.