Εθιμα, κοινωνικές υποχρεώσεις & ανθρώπινες σχέσεις

[ilonka19]

Τον τελευταίο χρόνο έχω έρθει αντιμέτωπη με πρωτόγνωρες για εμένα καταστάσεις όπου οι οικονομικές υποχρεώσεις που σχετίζονται με έθιμα έχουν μπει ανάμεσα στις ανθρώπινες σχέσεις, λ.χ. μια πολύ καλή μου φίλη δεν έγινε τελικά κουμπάρα επειδή η νύφη ήθελε η κουμπάρα να της πληρώσει ένα ζευγάρι πανάκριβα παπούτσια, πανάκριβη κομμώτρια, πανακριβα στέφανα κλπ, σε άλλη περίπτωση γονιός αντί να ζητήσει από τον καλύτερό του φίλο να βαπτίσει το παιδί του προτίμησε τον εργοδότη του, για να πάρει το παιδί στο μέλλον καλύτερα δώρα, σε άλλη περίπτωση παιδάκι δεν πηγε σε παιδικό πάρτι, αν και το ήθελε, γιατί στα πάρτι πηγαίνουν δωράκια αξίας ανω 15 ευρώ και ο γονιός αδυνατεί κάθε φορά να πληρώνει για δωρακια αυτής της αξίας, σε άλλη περίπτωση κάποιος δεν πήγε στο γάμο (δεν ηταν καλεσμένος στο γλέντι), γιατί οι μελλόνυμφοι είχαν βάλλει στο προσκλητήριο αριθμό λογαριασμού τράπεζαν και το άτομο ντρεπόταν να καταθέσει "μόνο" 50 ευρώ για δώρο (αφου δεν ειχε την οικονομική δυνατότητα για παραπάνω.

Μήπως τελικά τα έθιμα έχουν χάσει τελικά το νόημά τους;

[DALIA]

o καθένας κάνει αυτό που αισθάνεται....

αυτό που λέω εγώ στον εαυτό μου είναι

ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΚΑΤΣΩ ΝΑ ΣΚΑΣΩ....ε μα....

ότι τα έθιμα έχασαν το νόημα είναι το μόνο σίγουρο...

Καλά βρε παιδί μου όλα αυτά σου έχουν τύχει ?

[ilonka19]

Το κερασάκι στην τούρτα ηταν αυτό που μου είπε η πεθερά μου σήμερα. Σε λίγες μέρες παντρεύεται η αδερφη της νονάς του γιού μου και επειδή η νονά είναι απίθανη, σουπερ κλπ θα κατεβούμε αεροπορικός με το μικρό μόνο για το γάμο. Σκεφτόμουν να δώσω χρήματα για δώρο, ένα αρκετό ποσό και σήμερα έμαθα οτι η νύφη θα κάνει και "κρεββάτι". Σκεφτόμουν να ρίξω καθαρά συμβολικά περίπου 20 ευρώ και η πεθερά μου μου είπε να ρίξω μια χρυσή λίρα ή άλλα 100 ευρώ, για να μη γίνω ρεζίλι. Της εξήγησα ότι ήδη με το γάμο (αεροπορικά, δώρο, διαμονή, κομμωτήρια, ρούχα κλπ) θα μου φύγουν περίπου 800 ευρώ και δεν μπορώ να ξοδέψω ακόμα περισσότερα και μου είπε ένα γνωμικό "στα πανηγύρια πλούσιος, στο σπίτι σου φτωχός" και έχω φρικάρει τελείως από εκείνη τη στιγμή.

[dora]

Οχι ρε συ κοριτσι.. Τι εισαι για να πεταξεις χρυση λιρα??

Χρυσες λιρες πετανε οι πεθερες ή οι γιαγιαδες κ αυτες αν τις εχουν απο την κατοχη..

Κ δεν εισαι υποχρεωμενη να πεταξεις τιποτα..

[_mpoumpou_]

άπως έτσι στο βωμό της πολυτέλειας και του χρήματος εχουν χαθεί οι ειλικρινείς και άνευ συμφέροντος ανθρώπινες σχέσεις...

Βασικά για μένα ολα αυτα ειναι too much, πιστευω πως ο καθενας διαθέτει όσα μπορεί να αντέξει η τσέπη του και είναι η κίνηση που μετράει και όχι η αξία ενός δωρου...

 

Καλά το γεγονός με το νονό-εργοδότη είναι λυπηρό κατ'εμέ.. Τι σημαίνει καλύτερα δώρα στο μέλλον...Οι σχέση νονού-παιδιού είναι αυτή που μετράει...

 

Σχετικά με το γνωμικό που αναφέρεις δυστυχώς αυτά μας έχουν "φάει" στην Ελλάδα... Εκει κάποιοι δεν εχουν να φανε, αλλά την cayenne στο γκαραζ τη μοστράρουν....

 

Κοριτσάκι μου, ηδη θα κανεις τρελα εξοδα και θα τους τιμησεις, στο κρεβατι δεν νομίζω οτι ειναι απαραιτητο να δωσεις τοσα πολλά ή να ριξεις λίρα - άκου λίρα!

[marandnik]

Χρυσες λιρες πετανε οι πεθερες ή οι γιαγιαδες κ αυτες αν τις εχουν απο την κατοχη..

 

Σωστήηηηη!

 

Πάντως βρε κορίτσια, ειδικά οι γάμοι έχουν εξελιχθεί σε βιομηχανία. Τώρα κοντά έτυχε να παντρευτούν δύο πολύ κοντινές μου φίλες και οι συζητήσεις που κάναμε ήταν του στυλ συζητήσεις με CEO πολυεθνικής για το πώς θα αυξήσουν τα κέρδη τους!

 

Και "στο τάδε ακριβό μαγαζί η λίστα για να αναγκαστούν να δώσουν περισσότερα", και "στην τάδε τράπεζα λογαριασμός, γιατί θέλω μόνο μετρητά" η άλλη και "θα κάνω και κρεβάτι, για να μαζέψω πιο πολλά." και "α, η τάδε έδωσε τόσα λεφτά μόνο, ενώ περίμενα τα διπλά". Στο τέλος μάζεψε ειδικά η μία ένα τεράστιο ποσό σε μετρητά και δεν ήταν πάλι ευχαριστημένη!

 

Αφού να φανταστείτε ενώ έδωσα με την ψυχή μου αρκετά χρήματα και στις δύο για δώρα, μετά από αυτές τις συζητήσεις, μου έμεινε μια πικρή γεύση αφού αισθάνθηκα κι εγώ ως πελάτης και όχι ως φίλη καλεσμένη στο γάμο τους.

[athens2006]

Εγώ ετοιμάζω το γάμο τώρα. Ολα τα παραπάνω τα εχω ακουσει και οχι μια φορα.

Στη δικη μου περιπτωση κορίτσια νομίζω οτι ο Θεος μου ψιλοχαμογελασε...

Τα πεθερικα θα ερθουν στο γαμο με... αδεια χερια φανταζομαι... μαλλον θα εχουν την απαιτηση και για το ξενοδοχειο.

Οι γονεις μου προτειναν να πληρωσουν το μισο γλεντι και να μας δωσουν λεφτα για δωρο μιας και το σπιτι ειναι εξοπλισμενο.

Βεβαια εμεις θελουμε να αλλαξουμε καποια επιπλα, οχι ακριβα πραγματα, μετρημενα και λιγα. Υπολογισα και εγω οτι θα τα αλλαξουμε μετα το γαμο.

Εδω στην Αθηνα μοναδικη συγγενεις ο αδελφος του πατερα μου με τη θεια μου που θα μας στεφανωσουν και ο ξαδελφος μου με τη γυναικα του που του χρονου θα βαπτισουν το νεο μελος μας. Ξεροντας την οικονομικη κατασταση και πολλα αλλα, η θεια μου μας αγορασε καινουργια κρεββατοκαμαρα κομπλε, μου εραψε κουρτινες για το σαλονι και ο ξαδελφος προτεινε να μας δωσει ενα καναπε που εχει χρησιμοποιησει μολις 6 μηνες και μας αγορασε και ενα δευτερο καναπε κρεββατι για να ολοκληρωθει το σαλονι.

Αυτα ολα εμενα μου δειχνουν αγαπη και εκτιμηση. Και ευτυχως που υπαρχουν και αυτα γιατι αν ολοι υπολογιζαμε τι θα δωσει ο καθενας, κριμα μας! Τι να πω εγω δηλαδη της κουμπαρας τωρα και θειας οτι εμεις απο Β.Ελλαδα εχουμε εθιμα και τα παπουτσια και το κομμωτηριο, ε μη τρελαθουμε!

[babystar]

αλλά την cayenne στο γκαραζ τη μοστράρουν....

 

Τι μου θύμισες...Γνωστό μου που έχει παρόμοιο αυτοκίνητο, αλλά δεν το "κουνάει" γιατί θα κάψει βενζίνη και καίει ...πολλά!Αλλά σε όλους περηφανεύεται για το αμάξι που έχει ...πιουφ!

 

Πράγματι έτσι όπως τα λες είναι ilonka και είναι πολύ λυπηρό. Πλέον ξέρω όταν πάω σε ένα πάρτυ τι λόγια θα ακούσω από τη μαμά αν το δώρο μου είναι φτηνό (κάτω από 30 ευρώ) οπότε και πράττω ανάλογα. Αν ξέρω όμως ότι ο άλλος (που θα δεχτεί το δώρο-σε πάρτυ, γαμο κτλ κτλ) δεν τα κοιτάει αυτά, κάνω ένα δώρο από την καρδιά μου και ας είναι και φτηνό. Και ξέρω πως εκτιμάται...

[agentP]

Αφού να φανταστείτε ενώ έδωσα με την ψυχή μου αρκετά χρήματα και στις δύο για δώρα, μετά από αυτές τις συζητήσεις, μου έμεινε μια πικρή γεύση αφού αισθάνθηκα κι εγώ ως πελάτης και όχι ως φίλη καλεσμένη στο γάμο τους.

Έτσι σου χαλάνε τη χαρά.

Το να σχολιάζουν το δώρο ή το ποσό, το θεωρώ εξαιρετικά μεγάλη γαϊδουριά. Όλη η ντροπή είναι δική τους. Δεν θα ένιωθα καθόλου άσχημα να πάρω ακόμα και δώρο των 15 ευρώ, αν αυτά μόνο μπορούσα να διαθέσω. Άσε που άμα κάποιος δεν έχει πολλά και το ξέρουν, θα πουν α, την ξιπασμένη, πήρε μεγάλο δώρο να δειχτεί. Όσο για το κρεββάτι... θα πετάξω κανένα παιδί για το γούρι...

[mama tou kostantinoulh]

Κορίτσια σύμφωνοι δεν πρέπει να βγάζουμε κομπιουτεράκια όποτε κάνουμε 1 εκδήλωση και ο καθένας να δίνει σύμφωνα με την τσέπη του και με την καρδιά του αλλά υπάρχουν και υποχρεώσεις και δεν μπορείς να δέχεσαι συνέχεια και όταν έρχεται η σειρα σου να προσφέρεις να μην έχεις ποτέ.

Φιλικό μου άτομο για παράδειγμα, στις γιορτές και τα γενέθλιά όλων, φέρνει κάτι πολυ μικρό τυπικό αλλά εχει την απαίτηση στις γιορτες της οικογένειάς της όλοι ναναι γενναιοδωροι. Την καλούν σε εκδηλώσεις σε μαγαζιά και παει πάντα αλλά εκεινη στα δικά της γενέθλια μας βγαζει στο σπιτι με ξηροκάρπια (ούτε κάν ενα φαι ρε κοριτσια)!!!Αφού πια πάμε φαγωμένοι!!!!όταν γεννηθηκε ο μικρός μου μου εφερε 1 δώρο μόνο εντελώς τυπικο, και τα χριστούγεννα ουτε 1 μικρό παιχνιδάκι ενω γνωριζόμαστε χρόνια και όταν γέννησε εκεινη φρίκαρε που κανεις δεν την επισκεφτηκε και δεν της έφερε αξιολογα πράγματα για το παιδί της.

Και ναι δε λεω να κοιτας τον άλλο στα χερια (καλα να μαστε να παιρνουμε στο παιδί μας εμεις όλα τα απαραιτητα) αλλά στις υποχρεωσεις μας ας ειμαστε σωστοι! Κι ας πάμε 1 κομμωτήριο λιγότερο ρε παιδια. Αυτό ειναι άλλωστε το δώρο. Κόβω από τον εαυτό μου για να δώσω σε καποιον άλλο. Αρκεί βέβαια να το αξίζει αλλά αυτό ειναι άλλο θεμα!

[melita]

Ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει. Κι αν κάποιος θα θυμώσει επειδή πήρα μικρό δώρο θα το κάνει έτσι κι αλλιώς με κάποια άλλα αφορμή.

Προσωπικά έχω κάνει πολιτικό γάμο και δεν θα έκανα ποτέ θρησκευτικό μόνο και μόνο για τα δώρα. Αφού και την βάπτιση της μικρής θέλω να την κάνω όσο το δυνατό πιο στενού κύκλου.

Επίσης όταν με καλεί κάποιος άσχετος στο γάμο του προτιμώ να μην πάω.

[ellain]

Εμείς στο γάμο, λόγω επαγγέλματος του άντρα μου (στρατιωτικός), δεν βάλαμε λίστα γάμου μια και είμαστε νομάδες και δεν χρειαζόμαστε πολλά πολλά για το σπίτι και οι περισσότεροι μας δώρισαν χρήματα. Έχουμε μια γειτόνισσα η οποία έχει φοβερά χρέη από κακούς χειρισμούς του συζύγου της στο παρελθόν. Όμως είναι ψυχούλα, ο καλύτερος και ευγενικότερος άνθρωπος που έχω γνωρίσει. Αυτή λοιπόν μας δώρισε ένα σετ πετσέτες γνωστής ακριβής φίρμας. Όταν μου έφερε το δώρο, την αγκάλιασα και έκλαιγα, γιατί ήξερα ότι η γυναίκα είχε στερηθεί πραγματικά. Το καλύτερο δώρο που μας έφεραν.

Ένα δώρο λοιπόν μπορεί σαφώς να αποδείξει την εκτίμησή σου σε αυτόν που το προσφέρεις, αλλά αν πάλι δεν το αντέχεις οικονομικά δεν πρέπει να είναι λόγος να απέχεις από κοινωνικές συναναστροφές. Τέτοιες κινήσεις που περιέγραψες στην αρχή ilonka μου είναι αστείες, έχουμε μπλέξει τα μυστήρια και τον συμβολισμό τους με τα οικονομικά οφέλη που μπορούμε να έχουμε από αυτά. Έλεος ρε παιδιά!

(όσο για την λίρα ούτε που να το σκέφτεσαι, θα εκτιμήσουν μόνο και μόνο το ταξίδι σου και την ταλαιπωρία σου!)

[sweet_february]

Εμεις κοριτσια καναμε λιστα γαμου σε γνωστη τραπεζα μονο και μονο επειδη καταγομαστε και οι δυο απο επαρχια, οι περισσοτεροι καλεσμενοι ηταν απο επαρχεια λοιπον, αλλα ο γαμος εγινε στην Αθηνα. Το καναμε επειδη μας το ζητησανε αρκετα ατομα που δεν θα μπορουσαν να ερθουν και δεν θελανε να στειλουν χρηματα ή δωρα μεσω του ταχυδρομειου (κατι σαν διευκολυνση δηλαδη). Να σας πω την αληθεια τελικα στη λιστα βαλανε χρηματα μονο τα ατομα που ειχανε ζητησει λογαριασμο για να βαλουνε. Δεν με πειραξε καθολου! Υπηρξανε ατομα που ηρθανε στο γαμο και τη βαφτιση (τα καναμε παρεα) και δεν φερανε τιποτα, ομως εμεις αισθανομασταν καλα μονο με την παρουσια τους. Κρεβατι δεν καναμε γιατι ηταν λιγακι δυσκολο με το μωρο μας. Προβληματα ειχαμε κι εμεις με τον κουμπαρο οχι γιατι δεν εδωσε λεφτα αλλα γιατι προσπαθουσε να μας επιβαλλει να αγορασουμε καποια πραγματα που -υποτιθεται- πως τα πληρωνει ο κουμπαρος. Και λεω υποτιθεται γιατι αν μας εκανε μια καλη κουβεντα και μας εξηγουσε πως δεν θελει να κανει κατι, δεν θα ειχαμε προβλημα να το κανουμε εμεις. Ετσι κι αλλιως ολα ειναι σχετικα μιας και τα εθιμα διαφερουν απο τοπο σε τοπο, το θεμα ηταν η συμπεριφορα και ο τροπος. Ετσι, μειναμε χωρις κουμπαρο 2 μηνες πριν τη γαμο - βαφτιση κι ευτυχως ανελαβε ενα πολυ κοντινο μας ζευγαρι.

Ολα ειναι θεμα συννενοησης. Αν καποιος ειναι να παρεξηγηθει, θα παρεξηγηθει οσα και να δωσεις ή ο,τι και να κανεις!

[bp-IOLH]

Πόσες φορές τα έχω σκεφτεί όλα αυτά! Πόσες φορές θέλω να πάω σε μια κοινωνική εκδήλωση κι ενώ δεν έχω τη δυνατότητα, αναγκάζομαι να στερούμαι, για να μη φανώ τσιγκούνα!

Κάνω κι εγώ σαν την πεθερά της ilonka.

Τι να πρωτοθυμηθώ!

Το καλοκαίρι παντρεύτηκαν τρία πρώτα μου ξαδέλφια, επί τρία συνεχόμενα Σ/Κ.

Σε κάθε ξάδελφο έδωσα από 200 ευρώ, γιατί κάπως έπρεπε να μοιραστούν, μιας και δεν είχα δυνατότητα για περισσότερα. Αντί για ευχαριστώ, ένα από τα ξαδέλφια, μετά το γάμο, μας απαριθμούσε πόσα χρήματα έδωσε ο καθένας και "ο τάδε έδωσε τόσα, ήταν πάρα πολλά, είμαι καταϋποχρεωμένος και ο τάδε, τόσα πολλά, και σ' αυτόν είμαι υποχρεωμένος, μπράβο του" και άλλα τέτοια ωραία, προφανώς, για να με κάνει να αισθανθώ άσχημα που έδωσα μόνο τόσα.

Κανείς όμως δεν συνυπολόγισε ότι εγώ αγόρασα ρούχα, ότι ταξίδεψα και ξόδεψα.

Και κανείς δεν συνυπολόγισε ότι είχα κι άλλους γάμους να πάω.

Σε ένα συγγενικό μου ζευγάρι, κάθε φορά που γιορτάζουν τα παιδιά τους, πηγαίνω από 2 δώρα στο κάθε παιδί. Αν το δώρο δεν είναι της αξίας που προσδοκούν, η μητέρα των παιδιών κατεβάζει μούτρα, στην οποία σημειωτέον, κάθε χρόνο πηγαίνω και στην ίδια δώρο στη γιορτή της, ενώ το ζευγάρι δεν μου έφερε δώρο στο γάμο μου, παρόλο που ήρθε και κάθισε και στο τραπέζι. Κάποτε που γιόρταζε ένα από τα παιδιά, είχα ξεχάσει να πάρω δώρο κι, επειδή ήταν αργία, δεν μπορούσα να βγω έξω να αγοράσω κάτι. Ντρεπόμουν τα παιδιά να πάω χωρίς δώρο και τηλεφώνησα κι εξήγησα στη μητέρα ότι δεν θα πάω στη γιορτή, διότι ξέχασα να πάρω δώρο και ότι ίσως θα ήταν καλύτερα να πάω άλλη μέρα με τα δωράκια, για να μη στενοχωρηθούν τα παιδιά. Η μητέρα συμφώνησε να πάω άλλη μέρα. Ευτυχώς μίλησα στο τηλ. και με τον άντρα της, για να του ευχηθώ και του εξήγησα για ποιο λόγο δεν πηγαίνω και ο άνθρωπος τρελάθηκε, μου λέει "έλα τώρα, εμείς εσένα θέλουμε, δε θέλουμε το δώρο". Πήγα και εξήγησα στα παιδιά ότι θα τους πάω άλλη μέρα το δώρο, τα παιδάκια μου είπαν "μην ανησυχείς, δε θέλουμε δώρο" και η μητέρα απάντησε "δεν πειράζει, θα σας φέρει δώρο την επόμενη φορά".

Πράγματι μετά από μέρες πήγα το δώρο.

Όμως υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι αυτό το δώρο θα ήταν το τελευταίο. Δεν ξέρω αν θα το πράξω, το πιο πιθανό είναι ότι θα τους πάω δώρο, γιατί τα παιδάκια δεν φταίνε σε τίποτε, ίσα ίσα που είναι ευγενέστατα, αλλά γιατί η μητέρα τους εμένα να με φέρνει σε τόσο δύσκολη θέση?

Κι έχω κι άλλα πολλά περιστατικά και με άλλα άτομα.

Έχω φτάσει σε σημείο να μη θέλω να πάω σε κοινωνική εκδήλωση, αν δεν έχω ένα ποσό που θεωρώ εγώ ότι πρέπει να δώσω.

Ο άντρας μου από την άλλη δεν θέλει να καταλάβει. Ακόμη κι αν δεν πάει σε γάμο ή βάφτιση, πάντα θα στείλει ένα φακελάκι, το οποίο είναι στη χειρότερη 100 ευρώ.

Μ' αυτά και μ' αυτά μας φύγανε το καλοκαίρι πάνω από 1500 ευρώ μέσα σε 3 μήνες, μόνο για γάμους και βαφτίσεις.

Το αποτέλεσμα ήταν να μην πάμε διακοπές αλλά και τώρα να έχω φτάσει σε σημείο να θέλω να κάνω μια υστεροσκόπηση και να τρέμω μήπως μου πει ο γιατρός να πάω σε ιδιωτικό μαιευτήριο.

[sweet_february]

Πόσες φορές τα έχω σκεφτεί όλα αυτά! Πόσες φορές θέλω να πάω σε μια κοινωνική εκδήλωση κι ενώ δεν έχω τη δυνατότητα, αναγκάζομαι να στερούμαι, για να μη φανώ τσιγκούνα!

Κάνω κι εγώ σαν την πεθερά της ilonka.

Τι να πρωτοθυμηθώ!

Το καλοκαίρι παντρεύτηκαν τρία πρώτα μου ξαδέλφια, επί τρία συνεχόμενα Σ/Κ.

Σε κάθε ξάδελφο έδωσα από 200 ευρώ, γιατί κάπως έπρεπε να μοιραστούν, μιας και δεν είχα δυνατότητα για περισσότερα. Αντί για ευχαριστώ, ένα από τα ξαδέλφια, μετά το γάμο, μας απαριθμούσε πόσα χρήματα έδωσε ο καθένας και "ο τάδε έδωσε τόσα, ήταν πάρα πολλά, είμαι καταϋποχρεωμένος και ο τάδε, τόσα πολλά, και σ' αυτόν είμαι υποχρεωμένος, μπράβο του" και άλλα τέτοια ωραία, προφανώς, για να με κάνει να αισθανθώ άσχημα που έδωσα μόνο τόσα.

Κανείς όμως δεν συνυπολόγισε ότι εγώ αγόρασα ρούχα, ότι ταξίδεψα και ξόδεψα.

Και κανείς δεν συνυπολόγισε ότι είχα κι άλλους γάμους να πάω.

Σε ένα συγγενικό μου ζευγάρι, κάθε φορά που γιορτάζουν τα παιδιά τους, πηγαίνω από 2 δώρα στο κάθε παιδί. Αν το δώρο δεν είναι της αξίας που προσδοκούν, η μητέρα των παιδιών κατεβάζει μούτρα, στην οποία σημειωτέον, κάθε χρόνο πηγαίνω και στην ίδια δώρο στη γιορτή της, ενώ το ζευγάρι δεν μου έφερε δώρο στο γάμο μου, παρόλο που ήρθε και κάθισε και στο τραπέζι. Κάποτε που γιόρταζε ένα από τα παιδιά, είχα ξεχάσει να πάρω δώρο κι, επειδή ήταν αργία, δεν μπορούσα να βγω έξω να αγοράσω κάτι. Ντρεπόμουν τα παιδιά να πάω χωρίς δώρο και τηλεφώνησα κι εξήγησα στη μητέρα ότι δεν θα πάω στη γιορτή, διότι ξέχασα να πάρω δώρο και ότι ίσως θα ήταν καλύτερα να πάω άλλη μέρα με τα δωράκια, για να μη στενοχωρηθούν τα παιδιά. Η μητέρα συμφώνησε να πάω άλλη μέρα. Ευτυχώς μίλησα στο τηλ. και με τον άντρα της, για να του ευχηθώ και του εξήγησα για ποιο λόγο δεν πηγαίνω και ο άνθρωπος τρελάθηκε, μου λέει "έλα τώρα, εμείς εσένα θέλουμε, δε θέλουμε το δώρο". Πήγα και εξήγησα στα παιδιά ότι θα τους πάω άλλη μέρα το δώρο, τα παιδάκια μου είπαν "μην ανησυχείς, δε θέλουμε δώρο" και η μητέρα απάντησε "δεν πειράζει, θα σας φέρει δώρο την επόμενη φορά".

Πράγματι μετά από μέρες πήγα το δώρο.

Όμως υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι αυτό το δώρο θα ήταν το τελευταίο. Δεν ξέρω αν θα το πράξω, το πιο πιθανό είναι ότι θα τους πάω δώρο, γιατί τα παιδάκια δεν φταίνε σε τίποτε, ίσα ίσα που είναι ευγενέστατα, αλλά γιατί η μητέρα τους εμένα να με φέρνει σε τόσο δύσκολη θέση?

Κι έχω κι άλλα πολλά περιστατικά και με άλλα άτομα.

Έχω φτάσει σε σημείο να μη θέλω να πάω σε κοινωνική εκδήλωση, αν δεν έχω ένα ποσό που θεωρώ εγώ ότι πρέπει να δώσω.

Ο άντρας μου από την άλλη δεν θέλει να καταλάβει. Ακόμη κι αν δεν πάει σε γάμο ή βάφτιση, πάντα θα στείλει ένα φακελάκι, το οποίο είναι στη χειρότερη 100 ευρώ.

Μ' αυτά και μ' αυτά μας φύγανε το καλοκαίρι πάνω από 1500 ευρώ μέσα σε 3 μήνες, μόνο για γάμους και βαφτίσεις.

Το αποτέλεσμα ήταν να μην πάμε διακοπές αλλά και τώρα να έχω φτάσει σε σημείο να θέλω να κάνω μια υστεροσκόπηση και να τρέμω μήπως μου πει ο γιατρός να πάω σε ιδιωτικό μαιευτήριο.

Βρε Ιολη μου 200 ευρω ειναι πολλα.. Και κατεβασε και μουτρα ενα απο τα ξαδερφια σου? Δηλαδη ποσα ηθελε να δωσεις?

Τι να πω.. στεναχωριεμαι πολυ με αυτα! Κι εγω εχω φοβηθει να παω με λιγα -κατα τη γνωμη μου- καπου, αλλα ευτυχως (περα απο το περιστατικο του παρολιγον κουμπαρου) δεν με εχει κανει καποιος να αισθανθω ασχημα..

[bp-IOLH]

Βρε Ιολη μου 200 ευρω ειναι πολλα.. Και κατεβασε και μουτρα ενα απο τα ξαδερφια σου? Δηλαδη ποσα ηθελε να δωσεις?

Τι να πω.. στεναχωριεμαι πολυ με αυτα! Κι εγω εχω φοβηθει να παω με λιγα -κατα τη γνωμη μου- καπου, αλλα ευτυχως (περα απο το περιστατικο του παρολιγον κουμπαρου) δεν με εχει κανει καποιος να αισθανθω ασχημα..

 

Φαίη μου, δυστυχώς έτσι είναι. Σε γάμους όχι πολύ κολλητών και συγγενών, δίνουμε οπωσδήποτε 100 ευρώ. Σε γάμους κολλητών και κοντινών συγγενών δινουμε τουλάχιστον 200. Αλλά ο άντρας μου επιμένει να στέλνουμε 100 ευρώ ακόμη και όταν δεν παριστάμεθα σε γάμους-βαφτίσεις. Έχει κόψει ταρίφα.

Αλλά το θέμα είναι ότι φέτος ζοριστήκαμε, δεν πήγαμε διακοπές και τώρα εγώ δεν έχω να κάνω τη δουλειά μου (την ιατρική εξέταση).

Και το χειρότερο είναι ότι εγώ ακόμη βαρυγκομάω για τα χρήματα που ξόδεψα το καλοκαίρι. Ο άντρας μου ούτε που νοιάζεται, μου λέει "έχει ο Θεός".

Αλλά το βρίσκω πραγματικά τραγικό να σκεφτόμαστε να πάμε κάπου, γιατί μπορεί να μην έχουμε τη δυνατότητα να πάμε δώρο.

Οπως επίσης, τα παιδάκια να μην πηγαίνουν σε πάρτυ, γιατί οι γονείς τους φοβούνται οτι θα τους παρεξηγήσουν.

Εμείς δεν είχαμε την οικονομική δυνατότητα να κάνουμε δεξίωση και αποφασίσαμε να κάνουμε πολιτικό γάμο με τραπέζι, στον οποίο ήμαστε όλοι κι όλοι 12 άτομα (εμείς οι δύο, οι γονείς και ελάχιστοι στενοί συγγενείς), ώστε να μην έχει να πει κανείς ότι κάναμε θρησκευτικό γάμο χωρίς δεξίωση και καλέσαμε κόσμο, για να μας φέρουν δώρο.

[Σοφία Τ.]

Εχω κι εγω καποια τετοια ιστορια να διηγηθω από τον κυκλο μου……Και ενιωσα πολύ ασχημα…

[ΠΕΖΗ]

Εχω κι εγω καποια τετοια ιστορια να διηγηθω από τον κυκλο μου……Και ενιωσα πολύ ασχημα…

!

 

Σοφία μου...έμπλεξες, δεν καταλαβαίνω μερικοί λες και κάνουν αγγαρεία, καλύτερα αφού δεν είχε σκοπό να είναι συνεπής στις υποχρεώσεις της να μην το πρότεινε κιόλας, τουλάχιστον θα γινόταν νονός του παιδιού σου κάποιος που θα ενδιαφερόταν πραγματικά. Και δεν μιλάω για τα δώρα και για το πόσα διαθέτει, η κίνηση μετράει και από ότι φαίνεται στην περίπτωσή σας ούτε αυτην κάνει. Απορώ απλά μερικοί άνθρωποι δεν ντρέπονται??'

 

Και τώρα πετάγομαι σε άλλο θέμα...στη βάφτιση μας κουβαλήθηκαν από το σόι του άντρα μου καμιά 25αρια άτομα και ούτε ένας δεν έφερε δώρο για το μωρο. Λένε πως δεν το έχουν έθιμο στον τόπο τους..και για πείτε μου τώρα, το ότι ήρθαν φάγαν , ήπιαν τόσα άτομα από ευγένεια και μόνο δεν μπορούσαν να πάρουν έστω και ένα μικρό δωράκι ο καθένας?? Έτσι για το καλό?? Δεν είμαι πολύ φαν των εθίμων απλά κάποια πράγματα είναι αυτονόητα.

[Σοφία Τ.]

Επισης αμα καποιος εχει πολλα βαφτιστηρια ηθελα να ηξερα σε ολα ετσι κανει???

adit admin request by member 3/10/2011

[ΠΕΖΗ]

Επισης αμα καποιος εχει πολλα βαφτιστηρια ηθελα να ηξερα σε ολα ετσι κανει???

 

 

Καθολου παράξενο..μαλλον έτσι θα το έχει πάρει συνήθεια που λεμε..

[fraoulopoulitsa]

Χωρίς να παρεξηγηθώ πάντως -κάποιες φορές το τι δώρο σου κάνει ο άλλος δείχνει και το πόσο σε εκτιμάει ή σε σκέφτεται.Και δεν μιλάω για τις περιπτώσεις που κάποιος σου εξηγεί ότι δεν μπορεί να διαθέσει περισσότερα γιατί δεν έχει αλλά σε περιπτώσεις που έχει αλλά δεν τα διαθέτει και εσύ το ξέρεις. Για παράδειγμα πριν κάποιες μέρες γιόρταζε ο γιος μου και ο θείος του του έφερε ένα δώρο που κόστιζε 15 ευρώ (είχε φροντίσει να ξεχάσει και την τιμή επάνω) ενώ εγώ από την άλλη δίνω μεγάλα ποσά για δώρα στο παιδί του κάθε φορά... Τώρα φταίω εγώ για τα Χριστούγεννα να πάω στο μικρό ένα δώρο από τα περίπτερα? γιατί όχι τίποτε άλλο αλλά το ίδιο σου το αίμα , ξένο δεν τον λες, έτσι δεν είναι?

[MARGIO]

Επισης αμα καποιος εχει πολλα βαφτιστηρια ηθελα να ηξερα σε ολα ετσι κανει???

 

Mαλλον ετσι κανει γιατι αλλιως δεν θα ειχε 4 βαφτιστηρια εκτος αν εχει μεγαλη οικονομικη ανεση.Εγω για παραδειγμα που θελω να πιστευω οτι ειμαι ενταξει στις υποχρεωσεις μου με τα βαφτιστηρια (εχουμε απο ενα εγω και ο αντρας μου)το σκεφτομαι αν θα βαφτισω αλλο και μαλλον δεν θα το κανω γιατι ειδικα Χριστουγεννα -Πασχα να παιρνεις δωρα για τοσα παιδια (ειναι και 2 τα δικα μου και 4 τα ανιψια)ειναι πολυ δυσκολο!

[Σοφία Τ.]

Τι να πω...Παντως ξερω απο ιδια πειρα ποσο σκληρο ειναι να περιμενεις το νονο και να μην ερχεται....

[bp-IOLH]

Εχω κι εγω καποια τετοια ιστορια να διηγηθω από τον κυκλο μου……Και ενιωσα πολύ ασχημα…

 

Σοφία Τ., έχεις απόλυτο δίκιο να αισθάνεσαι έτσι. Όταν γίνεσαι νονός, έχεις και κάποιες υποχρεώσεις, αν δεν θέλεις να έχεις υποχρεώσεις, μην αναλαμβάνεις να βαφτίσεις ένα παιδάκι.

 

Και τώρα πετάγομαι σε άλλο θέμα...στη βάφτιση μας κουβαλήθηκαν από το σόι του άντρα μου καμιά 25αρια άτομα και ούτε ένας δεν έφερε δώρο για το μωρο. Λένε πως δεν το έχουν έθιμο στον τόπο τους..και για πείτε μου τώρα, το ότι ήρθαν φάγαν , ήπιαν τόσα άτομα από ευγένεια και μόνο δεν μπορούσαν να πάρουν έστω και ένα μικρό δωράκι ο καθένας?? Έτσι για το καλό?? Δεν είμαι πολύ φαν των εθίμων απλά κάποια πράγματα είναι αυτονόητα.

 

Καλά, είναι τουλάχιστον ντροπή να παραστούν τόσα άτομα και να μη φέρουν ούτε ένα δώρο!

[antigoni84]

ο κόσμος έχει γεμίσει γαιδούρια,πάντα νιώθω υποχρέωση για ενα δωρο όσο μικρό κ φτηνό αν είναι,φετος εφτιαξα σπιτικά γλυκά,τα τυλιξα όμορφα κ μοίρασα σε μερικά σπίτια φίλων κ γειτόνων,μια δεν μου είπε ούτε ευχαριστώ για τα γλυκά,μόνο οτι εχει μια καλύτερη συνταγή γιατι τα δικά μου δεν μασιόντουσαν,κατα κοινή ομολογία όπου τα έδωσα αρεσαν πάρα πολύ,αφού ετρωγαν 2-3 με το που τα πήγαινα,ποτε δεν θα μπορούσα να γίνω τόσο αγενής ακόμα κ αν δεν μου άρεσε κάτι