Έξω για καφέ

[bouboukakia]

Όταν βγαίνετε για καφέ ή φαγητό, κάθονται καθόλου ήσυχα τα παιδάκια σας ή σας φέρνουν σε δύσκολη θέση; Έχω την εντύπωση ότι μόνο εμείς δίνουμε το "στίγμα" μας όπου πηγαίνουμε! Δυστυχώς δεν μπορώ να μη νιώθω άσχημα. Στο κάτω-κάτω οι άλλοι δεν βγαίνουν για να ακούν εμάς.

[culte]

bouboukakia και εγώ αυτό το άγχος έχω κάθε φορά που βγαίνω! και να σκεφτείς ότι η δική μου είναι ακόμη μικρή (δεν ξέρω πόσο είναι τα δικά σου). Όμως παιδάκια είναι, θα φωνάξουν δεν γίνεται αλλιώς..γιαυτό τον λόγο συνηθίζουμε να πηγαίνουμε σε μέρη όπουν συχνάζουν οικογένειες για να μην είμαστε οι μοναδικοί...δεν μπορείς να κλείσεις και τα παιδιά στο σπίτι , έτσι δεν είναι?

[bouboukakia]

Να σου ζήσει το μωράκι σου και να συνεχίσεις να θηλάζεις! ο Μεγαλύτερος αντάρτης είναι ο τρίτος (5 χρονών) τον οποίο δυστυχώς μιμείται ο τέταρτος (2 χρονών) και καμιά φορά και ο δεύτερος!(8 χρονών). Η μεγάλη (9χρονών) απλώς τους αποδοκιμάζει! Έμεινες;

[culte]

ναιιιιιιιιιι...να τα χαιρεσαι!!!!!!! και ας φωναζουν χαχα

[bouboukakia]

culte, τώρα που τους ετοιμάζω για το πάρκο συνειδητοποίησα ότι εκεί είμαι λίγο ήσυχη και τα λέμε και λίγο με τους άλλους γονείς. Λες να καθιερώσω καφέ- πακέτο ή έξι μερίδες φαγητό πακέτο και παιδική χαρά κατευθείαν;

[culte]

όχι καλέ..εγώ ξέρω πολλά μαγαζιά που είναι τίγκα στα παιδάκια..μην κολώνεις!

[agentP]

Εμένα μου προκαλεί τεράστιο άγχος το να τους προσέχω να κάθονται ήσυχοι και τελικά δεν πηγαίνω πουθενά...

[bouboukakia]

Το να μη βγαίνεις καθόλου είναι παγίδα, γιατί κι εσύ πέφτεις στη ρουτίνα και το παιδί δεν θα μάθει ποτέ πώς συμπριφερόμαστε όταν βγαίνουμε έξω (όπως οι δικοί μου, χαχα).

[agentP]

Το να μη βγαίνεις καθόλου είναι παγίδα, γιατί κι εσύ πέφτεις στη ρουτίνα και το παιδί δεν θα μάθει ποτέ πώς συμπριφερόμαστε όταν βγαίνουμε έξω (όπως οι δικοί μου, χαχα).

Αυτό που λες είναι πολύ σωστό, απλώς δεν έχω το κουράγιο.

Ελπίζω σε δυο-τρία χρόνια να είναι πιο ελεγχόμενη η κατάσταση.

[bouboukakia]

Σε καταλαβαίνω κι εγώ είμαι έτσι τον τελευταίο καιρό. Ίσως να καθιερώσεις μικρές εξόδους, χωρίς πολλές απαιτήσεις για να μην κλείνεσαι κι εσύ και να συνηθίζουν και τα παιδιά. Έχεις παρατηρήσει ότι όταν είμαστε ευδιάθετοι είναι και τα παιδιά πιο ήρεμα;

[ANNA27!]

ο δικός μου δε κάθεται ποτέ και πουθενά! πάντα τον αφήνουμε στη γιαγιά ακόμα και στα ψώνια της βδομάδας! δε κάθεται, δε θέλει, δεν έχει υπομονή, θέλει να τρέχει πάνω κάτω να κυλιέται στα πατώματα, να φωνάζει και να τα κάνει όλα χάλια.

δεν αλλάζει αυτό (προς το παρόν τουλάχιστον), ούτε με το καλό ούτε με το κακό, έχει τύχει να τον σέρνω κάτω μες τη βροχή γιατί δε πατούσε τα πόδια με τίποτα!

 

πάντα νευριάζω, πάντα όμως λέω ότι δεν είναι υποχρεωμένος να κάθεται στην ηλικία που είναι ούτε σε καφετέριες ούτε σε τράπεζες ούτε σε σουπερ μάρκετ.

πάμε πάντα μαζί του εκεί που περνάει εκείνος καλά και πάμε πάντα μόνοι μας εκεί που περνάμε εμείς καλά.

 

προς το παρόν στα 2,5 όλα αυτά.

 

πραγματικά δεν έχω άλλη επιλογή

[agentP]

///////////////

Επεξεργάστηκαν 24 Ιουλίου,2009 by agentP
διπλό

[agentP]

Σε καταλαβαίνω κι εγώ είμαι έτσι τον τελευταίο καιρό. Ίσως να καθιερώσεις μικρές εξόδους, χωρίς πολλές απαιτήσεις για να μην κλείνεσαι κι εσύ και να συνηθίζουν και τα παιδιά. Έχεις παρατηρήσει ότι όταν είμαστε ευδιάθετοι είναι και τα παιδιά πιο ήρεμα;

Έτσι είναι. Θα φύγουμε για ο εξοχικό σε λίγες μέρες και ελπίζω εκεί να τους αφιερώσω περισσότερο χρόνο και να μάθουμε να κυκλοφορούμε παρέα, που είναι καλύτερες οι συνθήκες.

[Κοριτσομανα]

Οταν μπορω, βγαινω για φαγητο περιπου 12 πριν να παει ο κοσμος και περιπου 3- 4 οταν εχει φυγει ο κοσμος. Και για να πω την αληθεια το προσωπικο απο την ταβερνα που πηγαμε μας ειπε οτι καναμε το καλυτερο για ολους!!! Εχω αεικινητα ζουζουνια! Αλλα ετσι ειμαι και ανετα και δε με νοιαζει.

 

Για καφε δεν το διανοουμαι, μονο σε μερη που ειναι και παιδοτοποι.

[agentP]

Το έξω το έχουμε κόψει αλλά μου φαίνεται ότι θα κόψω και τις επισκέψεις.

Πήγαμε σήμερα οικογενειακώς σε μια φίλη που είχα να δω πολύ καιρό, που έχει και εκείνη ένα μωρό 8 μηνών. Δεν έκαναν κάτι πολύ κακό τα παιδιά μου, αλλά δεν καθόντουσαν και ήσυχοι ακριβώς, μάλλον είχαμε θέμα διαχείρισης πλήθους.

Ο μικρός (λιγότερο από 1,5) πείραζε τα διακοσμητικά του σαλονιού και μετά ήθελε να ανεβοκατεβαίνει την εσωτερική σκάλα, οι μεγάλοι κάποια στιγμή ζωηρέψανε και τρέχανε πάνω - κάτω, το αποτέλεσμα είναι ότι καθήσαμε περίπου μιάμιση ώρα και είναι ζήτημα αν μίλησα παραπάνω από ένα τέταρτο με τη φίλη μου. Ένιωσα πολύ άσχημα κι αναρρωτιέμαι αν το πρόβλημα το έχω εγώ τελικά. Φοβόμουν μην σπάσουν, μη λερώσουν, μην κατεβάσουν τις μπάλλες απ' το δέντρο, ουφφφ!!!

[apo+mpempa]

Μήπως αν τους άφηνες λίγο χωρίς παρατηρήσεις και ας μην ήταν ''αποδεκτά'' αυτά που έκαναν (εννοείται όχι καμιά ζημιά αλλά όχι και με το παραμικρό παρατηρηση) να ήταν τελικά φρόνιμοι? Συνηθως όλα τα κανουν για να τραβανε την προσοχή μας.

Εξαλλου νομιζω ότι όταν καποιος μαας καλει σε επισκεψη με τα παιδια γνψρίζει ότι μπορεί να γίνει και καποια ζημιά ή να λερώσουν λίγο.

Εγω πάντως τον μεγάλο που είναι ζωηρούλης τον παίρνω πάντα μαζί μου ακόμα και σσε καφετερια. Βεβαια το κάνω από τότε που γεννηθηκε και έχει προσαρμοστεί. Παντα όμως κουβαλαμε και καποιο παιχνιδακι μαζί για να παίξει. Και μπορώ να σου πω ότι σε καφε καθεται περιπου μιμιση ώρα μετά το χανουμε τοπαιχνιδι αλλά νομιζω είναι καλα. Μην τα θελουμε και όλα δικά μας!

[agentP]

Εξαλλου νομιζω ότι όταν καποιος μαας καλει σε επισκεψη με τα παιδια γνψρίζει ότι μπορεί να γίνει και καποια ζημιά ή να λερώσουν λίγο.

Νομίζω ότι αυτό είναι το κλειδί, το να κάνουν ζημιά δεν έπαιζε σαν σενάριο... το σπίτι ήταν "αστάλακτο".

Για τις παρατηρήσεις έχεις δίκιο, γενικά είμαι χαλαρή μαμά. Οι μεγάλοι ήταν σχετικά ήσυχοι, την αναστάτωση την προκαλούσε ο μικρός, αλλά δεν μπορείς να περιμένεις πειθαρχία από 17 μηνών παιδί...

[marandnik]

Αυτό που έχω καταλάβει πάντως από τα δικά μου παιδιά είναι ότι η "άτακτη" συμπεριφορά τους δεν έχει να κάνει με θέμα έλλειψης πειθαρχίας ή προσπάθεια να προακαλέσουν την προσοχή μου αλλά με κρίσεις απίστευτης ενεργητικότητας που πρέπει κάπως να εκτονωθεί.

 

Νομίζω ότι οι συνθήκες που ζούμε οι περισσότεροι στις πόλεις έχει αυτές τις παρενέργειες. Τι να κάνουν και τα παιδάκια μας;

[bouboukakia]

Αυτό που έχω καταλάβει πάντως από τα δικά μου παιδιά είναι ότι η "άτακτη" συμπεριφορά τους δεν έχει να κάνει με θέμα έλλειψης πειθαρχίας ή προσπάθεια να προακαλέσουν την προσοχή μου αλλά με κρίσεις απίστευτης ενεργητικότητας που πρέπει κάπως να εκτονωθεί.

 

Νομίζω ότι οι συνθήκες που ζούμε οι περισσότεροι στις πόλεις έχει αυτές τις παρενέργειες. Τι να κάνουν και τα παιδάκια μας;

Κι εμείς όταν μπαίνουμε σε κάποιο σπίτι δίνουμε την εντύπωση ότι τους "αμολήσαμε":smile:, ειδικά τα αγόρια. Τα σπίτια με σκάλες τα αποφεύγω, δυστυχώς. Δοκιμάσαμε και τα παιχνιδάκια στην καφετέρια, όλα όμως γίνονται μετά από λίγο... αεροπλανάκια. Τελευταία, συζητάμε μαζί τους πού θα πάμε, πώς θα μας βοηθήσουν με τη συμπεριφορά τους και συνήθως υποσχόμαστε κάτι ως ανταμοιβή: Βόλτα με το ποδήλατο, ταινία, πάρκο, ανάλογα με τον καιρό.

Όταν πηγαίνουμε σε σπίτια χωρίς παιδιά, παίρνουμε μαζί μας και DVD:oops:.

[bouboukakia]

Παρέλειψα να σας πω τι πάθαμε πριν λίγο καιρό: Πήγαμε με φίλους και τα παιδιά τους σε αμερικανικού τύπου εστιατόριο στην περιοχή ΙΚΕΑ Θεσ/νίκης (οι Θεσσαλονικιές θα καταλάβουν). Τα παιδάκια τους ήταν πολύ μικρά και κυκλοφορούσαν χωρίς επίβλεψη από τους γονείς τους (δυστυχώς). Χωρίς να τα πολυλογώ...μας έδιωξαν!

"Αν δεν τα κάνετε να καθήσουν δεν μπορείτε να μείνετε", η κα. υπεύθυνη. Υποτίθεται ότι είναι και φιλικό προς τα παιδιά. Και είχαμε ήδη παραγγείλει και τρώγαμε!

Τα ίδια περίπου έπαθε και μια γνωστή μου που της είπε να "τα μαζέψει" γιατί ενοχλούν! Εκείνη έστειλε εμάιλ στην εταιρία αλλά δεν έλαβε απάντηση.

[mamvas]

Κι εμεις περιπου τα ιδια αντιμετωπιζουμε ακομη και τωρα που ειναι σχεδον 5 ετων. Ενταξει τωρα συνεννοουμαστε αρκετα καλα μαζι του,ωστε να μη φοβαμαι για ζημιες, οποτε σε σπιτια φιλων ειναι καλος, αλλα σε καφετερια, ταβερνα κλπ δεν μπορει να καθησει σε καρεκλα πανω απο 10 λεπτα.

Οποτε δεν το φχαριστιεμαι και επιπλεον αγχωνομαι γιατι ο συζυγος νιωθει πολυ αμηχανα αν το παιδι φωναξει η κανει κατι που εκεινος δεν εγκρινει και θυμωνει. Εγω παλι ειμαι της αποψης, παιδι ειναι, οχι κουκλα, θα ακουστει, αλλα δεν συμφωνουν ολοι.

Ετσι επιλεγουμε παιδοτοπους (φετος δεν παμε λογω γριπης και τα εχουμε βρει σκουρα, πολυ κλεισιμο), fast food που εχουν παιδοτοπο κ σπανια ταβερνα με πολυ χωρο να παιξουν τα παιδια η αυλη καλυτερα (οταν δεν εχει κρυο).

Οταν ηταν μικροτερος ειμασταν ακομη πιο περιορισμενοι, αλλα τουλαχιστον καθοταν στην πεθερα μου να βγουμε μονοι μας 1 φορα στο διμηνο. Τωρα δεν καθεται με τιποτα, θελει να ερχεται κι αυτος μαζι μας κι εγω τον λυπαμαι ολο και πιο πολυ οσο μεγαλωνει και καταλαβαινει.

Στο σουπερ μαρκετ παντως τον επαιρνα παντα (δεν ειχα και κανεναν να τον αφησω) κι ας χαλουσε τον κοσμο κ ετρεχε πανω κατω στους διαδρομους ολη την ωρα. Σταδιακα ηρεμησε με τα χρονια.

Τον παιρνω απο μικρο σχεδον παντου μαζι μου (ηταν μαρτυριο πολλες φορες) εκτος απο μαγαζια με ρουχα οπου τον χανω τελειως ακομη κ τωρα γιατι μπαινοβγαινει στα δοκιμαστηρια και ενοχλει πραγματικα.

[yasemi]

για μισο λεπτο ...τι παει να πει σας εδιωξαν??γιατι τι ειναι τα παιδια???ανθρωποι δεν ειναι???ισα δικαιωματα δεν εχουν??αυτα δε θα τρωγανε δηλ????

 

και πριν κανω παιδι δε με ενοχλουσανε ποτε τα παιδιακια που τα επαιρναν μαζι οι γονεις τους σε καφετεριες,ταβερνες κλπ κλπ ουτε και τωρα...

 

και τωρα η κορη μου η μεγαλη οταν παμε καπου ε δε μπορει να κατσει σε μια καρεκλα 2 ωρες επειδη η μανα της θελει να πιει καφε ....θελει να παει απο εδω και απο εκει....οποτε συνηθως ερχετε και η ξαδερφουλα της και παιζουν και τσιριζουν απο τη χαρα τους καμια φορα αλλα δε θα τους βαλουμε ουτε σιγαστηρα ουτε τιποτα.... δε θα μου αρεσε να καθεται σε μια καρεκλα τοσες ωρες και να μη κανει τιποτα....ποσο πια να ζωγραφισει ή να ασχοληθει με ενα παιχνιδακι???

 

 

και στη τελικη γιατι να νιωθεται ασχημα επειδη εχετε παιδακια που εχουν ζωντανια και ενεργεια μεσα τους???θα προτιμουσατε να καθονται παναγιτσες 2 ωρες στη καρεκλα σα ζαβλακωμενα???

 

εγω νομιζω οτι οσο αποφευγεις να παρεις τα παιδια μαζι σου γιατι και καλα κανουν φασαρια τοσο πιο πολυ φασαρια θα κανουν εαν τα παρεις καποια στιγμη καπου εξω βολτα γιατι θα κανουν σα στερημενα ....

 

την επαιρνα τη δικια μου παντου μαζι μου ...και σουπερ (τη εβαζα καθιστη στο καροτσι του σουπερ ακομη και τωρα δηλαδη ) και τραπεζα και για ρουχα ...ισως επειδη ειναι κοριτσακι ειδικα στα ρουχα πια αμα παμε κοιταει και αυτη και ''διαλεγει'' τι θα παρει η μαμα...δε ξερω....οκ αν παει να ξεφυγει ή να παει να τρυπωσει καπου τη προλαβαινω αλλα δε θααρχισω τις φωνες γιατι στο τελος εγω θα αρχισω να ενοχλω και οχι το παιδι μου .....και πιστεψτε με πιο ενοχλητικο ειναι μια μαμα να τρεχει πισω απο τα παιδια της ΜΗΗΗΗΗ γιωργακιιιιιιιιιιιιιι μη ΜΑΡΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ελΑααααααααααααααα εδωωωωωωωω....φυγεεεεεεεεεε απο εκειιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι.....ασεεεεεεεεεεε τηηηηηηηηη μπαλααααααααααα....ελααααααααα να φαςςςςςςςςςςς τα κεφτεδακιαααααααααα σουυυυυυυυυυ (σε ταβερνα παραλια διαλεχτε μερος ) .........ελααααααααααααααααα να βαλειςςςςςςςςςς τη κρεμαααααααααα σουυυυυυυυυυ.......

 

 

παντως υπαρχουν κολπα στο σουπερ να τα απασχολησεις πχ να του δινεις λιστα με τα πραγματα να στα βρισκει αυτο κλπ κλπ

[anasp]

Μα δεν είναι λογικό τα παιδάκια να βαριούνται σε μια καρέκλα για πάνω από πέντε λεπτά? Τι θα κάνουν στην ταβέρνα ή στην καφετέρια?

Όταν βγαίνουμε μαζί με τη μικρή επιλέγουμε να πάμε κάπου που θα μπορεί κι αυτή να περάσει καλά, δηλαδή να μπορεί να τρέξει ή να παίξει με κάτι. Δύσκολο βέβαια και σου περιορίζει τις επιλογές αλλά τι να κάνεις? Άσε που οι περισσότερες ταβέρνες και καφετέριες είναι ακατάλληλες για παιδιά λόγω τσιγάρου οπότε δεν πάμε έτσι κι αλλιώς.

Την έχουμε βρει τη λύση όμως με βόλτες στο βουνό, στη θάλασσα κλπ. Και για να είμαι ειλικρινής κι εγώ σε τέτοια μέρη περνάω πολύ καλύτερα.

[bouboukakia]

για μισο λεπτο ...τι παει να πει σας εδιωξαν??γιατι τι ειναι τα παιδια???ανθρωποι δεν ειναι???ισα δικαιωματα δεν εχουν??αυτα δε θα τρωγανε δηλ????

Υποθέτω ότι είναι καινούρια πολιτική, γιατί παλιότερα απασχολούσε τα παιδιά το προσωπικό, τους έφερνε χαρτιά και μαρκαδόρους, τους έδειχνε την κουζίνα και γενικά ήταν μαθημένοι σε "ελιγμούς", λόγω των παιδιών που έτρεχαν ανάμεσά τους. Τώρα αυτά κόπηκαν.

[flosummer]