ούτε δημόσιο, ούτε ιδιωτικό(homeschooling)

[alcyon]

Δεν είχα καμία πρόθεση να σε φέρω σε δύσκολη θέση "εγώ", νομίζω πως το κατάλαβες αυτό, έτσι;

 

Μου άρεσε αυτή η απάντηση.... πως δεν ήθελες να τους κάνεις τη χάρη και να το βάλεις στα πόδια. Αυτό που γυρίζει στο μυαλό μου είναι πως περιγράφεις μια προσπάθεια να ταιριάξεις με κάποιους, επομένως δοκίμασες "περισσότερα" πράγματα από τα συνηθισμένα.

 

Ο λόγος που σε ρώτησα αν ήταν έτσι όλοι οι συμμαθητές σου ή μερικοί από αυτούς, είναι πως πιστεύω ότι κάποιοι σίγουρα δε θα σε κορόιδευαν. Ακόμα και στους πιο διαφορετικούς χαρακτήρες, δε μπορώ να φανταστώ απόρριψη από το 100% του κοινωνικού συνόλου. Άρα... ίσως υπήρχε κάποια δίοδος που δε χρησιμοποιήθηκε, ίσως επίσης να υπήρχε η δυνατότητα κάποιου ενηλίκου να πει μια κουβέντα που θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα... Εννοώ πως το σχολείο πιστεύω πως δίνει τέτοιες εναλλακτικές.

 

Το να κάνει κάποιος κατ' οίκον την εκπαίδευση, νομίζω πως είναι σα να κρύβεται από την κοινωνία. Όπως λες δεν άλλαξες σχολείο γιατί δεν ήθελες να το βάλεις στα πόδια. Το να έκανες όμως hs... δεν είναι πάλι φυγή; Εκεί, δεν τους κάνεις το χατήρι;;

 

Πού το πάω...; Για να το βγάλω λίγο από τη δική σου προσωπική εμπειρία και να το πάω λίγο πιο γενικά. Αυτό που θέλω να πω είναι πως ακόμα και στις πιο δύσκολες περιστάσεις, υπάρχουν εναλλακτικές που δε χρησιμοποιήθηκαν. Συναναστρεφόμενοι με ένα ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο είναι πιο πιθανό να βρούμε κάποιο στήριγμα, μια καλή κουβέντα ή κάποια δεξιότητα (χρησιμοποιώντας την αρχέγονη κοινωνική μάθηση) που να την αξιοποιήσουμε προς όφελός μας.

 

Ενώ στο hs το περιβάλλον είναι πιο περιορισμένο και κλειστό με όλες τις συνέπειες που μπορεί να έχει ένα τέτοιο περιβάλλον.

 

Αν θέλεις... μπορείς να φανταστείς τον εαυτό σου να κάνει hs, και να μας πεις πώς φαντάζεσαι τη ζωή σου με αυτό τον τρόπο; Τι θα κέρδιζες, τι θα έχανες και αν τελικά πιστεύεις πως τα θετικά θα ήταν περισσότερα από τα αρνητικά; [Δεν είναι απαραίτητο να μιλήσεις προσωπικά, θα ήθελα όμως τη δική σου σκέψη και κριτική για το θέμα αυτό.. αν φυσικά δε σε πειράζει.]

[θεοδώρα3]

Πέρα από το τι ΘΑ έπρεπε να κάνει η "εγώ" και κάθε "εγώ" που έχει περάσει τα ίδια αρνητικά συναισθήματα επειδή τολμούσε να θέλει να είναι απλά ο εαυτός της χωρίς να μεταλλαχθεί σε μόρφωμα ....οι έρευνες που έχουν γίνει στους homeschoolers δείχνουν ότι είναι παιδιά με πολύ υγιή και αυξημένη κοινωνική δραστηριότητα. Μπορούν άνετα και ευχάριστα να συναναστραφούν με όλες τις ηλικίες,με διαφορετικές εθνότητες, συμμετέχουν σε κοινωνικές δραστηριότητες, καλλιτεχνικά δρώμενα. Έχουν μάλιστα σημαντικά αυξημένη αυτοπεποίθηση σε σχέση με τα παιδιά που πηγαίνουν σχολείο. Οι επιδόσεις τους είναι πάνω από το μέσο όρο των μαθητών του σχολείου. Αν γνωρίζει κανείς να διαβάζει την αγγλική γλώσσα μπορεί να ψάξει και σε ξένα άρθρα, εκτός από τα λίγα που υπάρχουν στα ελληνικά στο διαδύκτιο, για να ενημερωθεί καλύτερα και πιο σφαιρικά.

 

Στην ευαίσθητη ηλικία μέχρι τα 12 είναι πολύ δύσκολο για ένα παιδάκι να έχει αντιστάσεις ώστε να αρνηθεί να υιοθετήσει τις κακές συνήθειες των "πολλών", τις οποίες επιβάλλουν καναδυό "προχωρημένοι".

 

Ο γονιός πρέπει να έχει τη δυνατότητα εφόσον το επιθυμεί και το μπορεί, να δίνει αγωγή στο παιδί του μέχρι τα 12.

 

Στην ηλικία των δώδεκα μπορεί να ρωτήσει το παιδί εάν θέλει να πάει στο σχολείο. Εάν τελικά θέλει να πάει, δε χάνει τίποτα να δοκιμάσει. Η προσωπικότητά του είναι πλέον σε μεγάλο βαθμό διαμορφωμένη, ώστε να έχει την ικανότητα σιγά σιγά να αναπτύξει προσωπική κρίση και όχι ό,τι του πλασσάρουν εκβιαστικά οι παρέες....γιατί "έτσι είναι ή....έτσι πρέπει....αν θες να είσαι μέλος της ομάδας μας".

 

Πολλή φασαρία γίνεται για τις τάσεις ρατσισμού στην ελληνιική κοινωνία, εναντίον των μεταναστών. Δεν ενοχλεί τους λεγομενους "αντιρατσιστές" ο χυδαίος ρατσισμός που καλλιεργείται στα σχολεία σε κάθε τι απλά διαφορετικο; Δεν ενοχλεί το γεγονός ότι πρέπει να είσαι το ένα ή το άλλο, emo, κάγκουρας κλπ; Δεν ενοχλεί ότι σε αυτήν την κοινωνία πρέπει να είσαι ή ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ ή κάτι τελοσπάντων για να δεις άσπρη μέρα;Για αυτόν τον ρατσισμό που είναι πολύ πιο ισχυρός και παγιωμένος δεν μιλάει κανείς;

 

Όταν υπάρχουν μέσα στα σχολεία τέτοιου είδους κολλήματα πώς να ξεπεραστούν αυτά με τους ξένους;

 

Μαθαίνουμε να είμαστε κάπου. Ποτέ ο εαυτός μας. Κάποιον εκπροσωπούμε χωρίς να εκφράζουμε την προσωπικότητά μας. Αυτό είναι μεγάλη καταπίεση της ψυχής χωρίς αιτία με αποτέλεσμα ενώ κάποια στιγμή της ζωής του ανθρώπου "όλα πάνε καλά", αυτός θέλει κάπου να ξεσπάσει. Και βρίσκει διάφορους τρόπους που δεν είναι πάντα ωραίοι.....για να το πώ πολύ ευγενικά.

 

 

Εμείς ζουμε αυτές τις καταστάσεις. Θέλουμε το ίδιο για τα παιδιά μας;

 

Καλή χρονιά σε όλους!!!!

[alcyon]

Βάζω το λουλουδάκι μου στη γυάλα... για να μη μαραθεί. Πιστεύω πως θα αναδείξει το φίνο άρωμά του, το υπέροχο χρώμα του, το λυγερό μίσχο του. Πιστεύω πως δε μπορεί να ζήσει χωρίς εμένα. Κατά βάθος δε θέλω να ζει χωρίς εμένα. Θέλω να με έχει ανάγκη γιατί νιώθω χρήσιμη έτσι. Στο κάτω κάτω... είναι δικό μου!! Μου ανήκει!! Πιστεύω πως του δίνω πνοή, πως αναδεικνύω τα χαρακτηριστικά του. Παίρνω τη γυάλα και τη βάζω κοντά σε ένα θερμοκήπιο για να έχει ένα ελεγχόμενο περιβάλλον. Έξω... ζιζάνια πολλά καραδοκούν για να το πνίξουν. Το χώμα είναι σκληρό, λίπασμα δεν έχει.... Κι αν πάει κοντά κάποιο ζώο και αφήσει τα περιττώματά του δίπλα; Πώς θα φαίνεται το άρωμά του; Κι αν κάποιο ζώο αποφασίσει να το κάνει τροφή; Κι αν κάποιο παράσιτο πέσει πάνω του και το μαράνει; Κι αν .... κι αν ... κι αν....... Θα τρελαθώ! Πρέπει οπωσδήποτε να το φυλάξω! Οφείλω να το προφυλάξω από αυτόν τον μαύρο και απαίσιο κόσμο! Όλοι θέλουν να μου το κατασπαράξουν! Φοβάμαι! Είναι φυσικό να φοβάμαι. Ναι... σίγουρα έχω δίκιο! Παίρνω λοιπόν το πιο φίνο γυαλί, το πιο επεξεργασμένο χώμα, το καταπληκτικό μου λίπασμα και επεδίδομαι με περισσή φροντίδα στο πραγματικά ανίσχυρο λουλούδι μου. Πόση δύναμη να έχει πια; Στο κάτω κάτω ένα τόσο δα σποράκι ήταν κάποτε. Σιγά μην έχει δύναμη!

 

Και φυσικά οι κόποι μου αποδίδουν! Ωωω ναι! Έβγαλε το πρώτο του άνθος! Ήμουν εκεί όταν ήταν μπουμπούκι, ήμουν στο πρώτο άνοιγμα του φύλλου του. Είμαι εκεί κι όταν αυτό δυσκολεύεται, είμαι πάντα εκεί. Δε μπορεί να υπάρξει χωρίς εμένα. Στο κάτω κάτω, αν δεν είμαι εκεί... δεν έχει νόημα η ύπαρξή του. Μια χαρά τα καταφέρνουμε οι δύο μας! Νιώθω ικανοποίηση........ Μπράβο μου! Να το πω και στους άλλους! Αυτό είναι σωστό! Ναι!! Εγώ ξέρω!

 

 

-----------------------------------------------------------------

Έχω ένα μικρό σποράκι... Το σποράκι μου ξέρω πως έχει δύναμη μέσα του. Χμμμ για να δείξει τη δύναμή του, χρειάζεται χώμα! Χωρίς περιστροφές τινάζω το χέρι μου και το πετάω στο μέρος του κήπου που είναι πιο καλό το χώμα. Ρίχνω μια ματιά να μην έχει πολλά αγριόχορτα κοντά, ούτε να είναι ξερό το χώμα, και χωρίς δυσταγμούς... αφήνω το σποράκι μου να φύγει από το χέρι μου.

 

Ναι, εκεί θα βρει νερό από την υγρασία, θα κρυφτεί δίπλα από τα άλλα χόρτα και δε θα γίνει βορρά στα πουλιά.

 

Το αφήνω να καταλάβει πού βρέθηκε και να "ξυπνήσει"... Έχω το νού μου.. ρίχνω κανένα ποτηράκι νερό όταν έχει μέρες να βρέξει κάπου εκεί που έπεσε το σπόρι μου. Το σποράκι μου, πράγματι φυτρώνει! Δίχνει μόνο του τη δύναμή του! Καμαρώνω! Ναι... τα κατάφερε! Κάθε μέρα περνάω από εκεί και το κοιτάω. Καμιά φορά θέλω να το χαζεύω πιο πολύ, μα προσέχω να μη του κρύβω τον ήλιο. Κρατάω τις αποστάσεις μου, αλλά κρατάω και κάποιες στιγμές για να βρεθώ πολύ κοντά του και να το χαϊδέψω!

 

Μια μέρα είδα πως έβγαλε ένα μπουμπούκι... Πότε πρόλαβε!?! Μμμμ μπράβο του!! Είναι "αστέρι"!! Πόσο χαρούμενη είμαι που τα κατάφερε! Κάποια άλλη στιγμή... είδα ένα ανοιχτό λουλούδι. Μα δεν ήμουν εκεί όταν άνοιγε τα πέταλά του. Κοίτα το πόσο ανεξάρτητο και αυτόνομο είναι! Δε με ρώτησε καν! Δε με χρειάστηκε! Αχ, σίγουρα θα τα καταφέρει να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες.

 

Φυσικά την άνοιξη ... τα χόρτα κόντεψαν να το πνίξουν! Μα εκείνο ήξερε καλά τι να κάνει! Είχε μάθει το χώμα... ήξερε ποια χόρτα είναι φίλοι του και ποια όχι. Έκανε πιο ισχυρό το μίσχο του, μεγάλωσε τις ρίζες του, ανέβαλε λίγο την ανθοφορία του, αλλά ήξερε καλά γιατί το έκανε! Μόνο ένα ανθάκι ασθενικό έβγαλε, έτσι για .... το "καλό".

 

Κάθε χρόνο αυτό έκανε... μικρά τα άνθη, μεγάλωνε το μίσχο και τις ρίζες. Μα μια χρονιά... πωω πωωω έκπληξη! Το κατά τα άλλα χοντροκομμένο μου λουλούδι, αποφάσισε πως έχει αρκετά ικανές ρίζες, και δυνατό μίσχο. Έδωσε λοιπόν όλη του τη δύναμη και γέμισε λουλούδια! Τώρα πια είχε τη δική του προσωπικότητα στον κήπο. Έδινε τη δική του νότα..

 

Και είμαι περήφανη που κράτησα αυτή τη -χαμηλών τόνων- στάση απέναντί του. Ήμουν εκεί στην επιλογή του σημείου που θα αναπτυχθεί. Ήμουν εκεί όταν ένα μεγάλο ζιζάνιο πήγε να το πνίξει, ήμουν εκεί όταν το διπλανό χορτάρι του έκρυψε τον ήλιο και πήγε να μαραζώσει. Το παρατηρούσα όμως από απόσταση όταν έβλεπα μικρά ζιζάνια να το κυκλώνουν, είδα πως τα καταφέρνει μια χαρά! Το λουλούδι μου είναι δυνατό. Το ξέρω αυτό! Το βλέπω κάθε μέρα! Ααα ναι... θα τα καταφέρει, ακόμα κι όταν εγώ δε θα είμαι εκεί .... η ζωή είναι δική του!

 

Στο κάτω κάτω... το λουλούδι δεν ανήκει σε μένα, ανήκει στον εαυτό του και στη ζωή. Εγώ είμαι μονάχα κάποιος... μικρός οδηγός... τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

 

------------------

Ελπίζω να μη σας κούρασα.

[marron]

alcyon έχεις πολύ δυνατή πένα...

 

Να θέσω στο forum ένα ουτοπικό-φανταστικό σχολικό μοντέλο

-Πώς θα σας φαινόταν να κάνατε μάθημα 2 ώρες γεμάτες τη μέρα,

 

-να τρώγατε σπιτικό φαγάκι στην ώρα σας,

 

-να κοιμόσασταν και λίγο το μεσημεράκι αν θέλατε (γιατί δεν θα ήσασταν υποχρεωμένοι να μείνετε στο σχολείο μέχρι τις 4.15 το απόγευμα)

 

-και την υπόλοιπη μέρα(πριν το φαγητό, πριν τη μελέτη, όποτε θέλατε τέλοσπάντων) να παίζατε με τους φίλους σας;

[eleni_k]

Καλή Χρονιά σε όλες, να είστε γερές, να χαίρεστε τα παιδάκια και τις οικογένειές σας!!!

Συγχαρητήρια για το υψηλό, υψηλότατο επίπεδο της συζήτησης! Χαίρομαι να διαβάζω το συγκεκριμένο τόπικ, είναι ο ορισμός του διαλόγου, ειδικά οι τελευταίες σελίδες...

Διαφωνία με άρτια επιχειρήματα, άψογος γραπτός λόγος, ουσιαστικές σκέψεις.... Αλκυών και Θεοδώρα συγχαρητήρια!!!

 

Όσο για μένα, συμφωνώ και με τις δύο απόψεις... Γενικά, συμφωνώ απολύτως με την Αλκυών όμως ειδικά για το παιδάκι μου τείνω προς την Θεοδώρα... Δεν με έχει απασχολήσει όμως ακόμα, απλά απολαμβάνω αυτήν την συζήτηση όσο καμία άλλη εδώ μέσα... Και σε λίγο με βλέπω να έχω άποψη βάσει των δικών σας επιχειρημάτων...

Συγχαρητήρια και πάλι και συνεχίστε έτσι!!!

[θεοδώρα3]

Δεν επιτρέπεται πλέον να συγχέουμε άσχετα πράγματα. Πρέπει να γίνουμε εύστοχοι στις κινήσεις μας προκειμένου τα παιδιά μας να μη γίνουν συνεχιστές του ίδιου μοτίβου, το οποίο δοκιμασμένο εδώ και δύο αιώνες, έχει οδηγήσει στην συνεχώς φθίνουσα κατάσταση της κοινωνίας μας.

 

Το τι αγωγή θα πάρει το παιδί μας έχει να κάνει με αυτά που θα του δώσουμε. Η λεγόμενη "γυάλα" είναι το σημερινό ΕΛΛΗΝΙΚΟ σχολείο που δεν επιτρέπει την επαφή του μαθητή ― παιδιού με τη ζωή, παρά τα νέα προγράμματα που δήθεν εφαρμόζονται στα σχολεία.

 

Αντίθετα οι πολυετείς σπουδές καθιστούν τους καλούς και υπάκουους μαθητές συναισθηματικά και κοινωνικά ανάπηρους. Ανήμπορους να συμβιβαστούν με την ελληνική πραγματικότητα στην αγορά εργασίας αλλά, το σημαντικότερο, στην κοινωνία, όπου το μεγάλο ψάρι τρωει το μικρό.

 

Όταν μιλάμε για την κατ΄οίκον εκπαίδευση δεν αναφερόμαστε πλέον σε κάτι το φανταστικό και ουτοπικό. Είναι πραγματικότητα που λαμβάνει χώρα σε όλο τον κόσμο εδώ και πολλά χρόνια. Πολλοί το αμφισβήτησαν και το πολέμησαν, αλλά οι έρευνες και η ίδια η πραγματικότητα, οι γονείς και τα ίδια τα παιδιά που είναι πλέον "φανατικοί" homeschoolers, συντρίβουν τον συντηρητισμό των "προοδευτικών" που θέλουν "δημόσια και δωρεάν παιδεία" με το τσιγκέλι και όπως τη θέλουν αυτοί.

 

Υπενθυμίζω κάτι που είχα δημοσιεύσει πιο παλιά για όποιον δεν το έχει προσέξει: Η Ευρωπαϊκή σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα αναφέρει καθαρά στο 26ο άρθρο της ότι ο γονέας έχει το πρωταρχικό δικαίωμα να διαλέγει το είδος της αγωγής ― εκπαίδευσης που θα λάβει το παιδί του. Δείτε τον υπερσύνδεσμο στα αγγλικά

universal declaration of human rights

article 26, para 3

Parents have a prior right to choose the kind of education that shall be given to their children.

http://www.un.org/en/documents/udhr/

 

ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΕΡΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΡΑΜΕΛΑ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ.

[alcyon]

Ωχ ωχ.. τι γράφω... Όλα καλά και στο τέλος αντί να γράψω "ελπίζω να ΜΗ σας κούρασα"... ο δαίμων του τυπογραφείου.... Ελπίζω να μου το συγχωρέσετε!

 

 

Να διευκρινήσω κάτι...

Το σχολείο και το εκπαιδευτικό σύστημα έχει πράγματι προβλήματα. Πολλά προβλήματα. Μα ο μόνος τρόπος για να το λύσουμε δεν είναι η φυγή. Ούτε είναι τα παιδιά μας αυτά που θα το λύσουν (ως μαθητές, γιατί ως ενήλικοι αργότερα θα φέρουν κι αυτοί ευθύνη για το εκπαιδευτικό σύστημα και τη μοίρα του). Είμαστε όμως εμείς οι κύριοι υπεύθυνοι.

 

Το εξαντλητικό πρόγραμμα και η ελληνική νοοτροπία που θέλει όλους τους μαθητές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι οι δύο βασικοί πόλοι που καθιστούν αρκετά αφιλόξενο το σχολείο.

 

Η δική μου άποψη είναι να παλαίψουμε για να διορθώσουμε, και όχι να εξαφανίσουμε μια μορφή εκπαίδευσης η οποία έχει αρκετές δυνατότητες.

 

Το hs μπορώ να το φανταστώ ως εξαίρεση. Δηλαδή σε παιδιά που είναι άρρωστα ή για κάποιο λόγο δεν μπορούν να βρίσκονται στο σχολείο, να δίνεται η δυνατότητα για hs μέχρι να μπορέσουν να ενταχθούν ξανά στη σχολική πραγματικότητα. Αντί λοιπόν να χάνουν τη χρονιά τους και μαζί μ' αυτή, τους συμμαθητές τους, να μπορούν να αναπληρώνουν για κάποιο διάστημα ή και όλη τη χρονιά τα μαθήματα στο σπίτι.

 

Αυτό όμως να γίνεται με τη σύμφωνη γνώμη κάποιου φορέα, π.χ. της πρόνοιας (?!). Δηλαδή να υπάρχει μέριμνα να μη χάνεται η χρονιά κάποιου παιδιού, ώστε να μην απομονώνεται ακριβώς εξαιτίας αυτού του γεγονότος.

 

Για γενική και παγιομένη όμως στάση στα παιδιά, ως πάγιο εκπαιδευτικό σύστημα... χμμμ δε θα το έλεγα.

 

Επίσης οι έρευνες είναι μια ένδειξη. Από εκεί και πέρα εξαρτάται και ποιος τις πραγματοποιεί, καθώς και πώς μεταφράζει τα δεδομένα. Είναι αρκετά ευαίσθητο το θέμα της αξιοποίησης δεδομένων των διαφόρων ερευνών. Πρέπει κάποιος να έχει αρκετή εμπειρία στο θέμα, και πάλι τίποτα δεν είναι σίγουρο. Κι όταν λέω εμπειρία, εννοώ και στη διεξαγωγή ερευνών αλλά και στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων της.

 

"Γυάλα" είναι οποιοδήποτε (υπερ)-"προστατευμένο" περιβάλλον. Άρα δε μπορεί να θεωρηθεί το σχολείο ως τέτοιο. Ίσα ίσα, το σχολείο έχει αφεθεί στη μοίρα του κάπως... και κατά τη γνώμη μου θέλει φροντίδα γιατί γέμισε από "πέτρες" και "ζιζάνια".... Αυτό ναι! Ισχύει.

[θεοδώρα3]

Υπενθυμίζω κάτι που είχα δημοσιεύσει πιο παλιά για όποιον δεν το έχει προσέξει: Η Ευρωπαϊκή σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα αναφέρει καθαρά στο 26ο άρθρο της ότι ο γονέας έχει το πρωταρχικό δικαίωμα να διαλέγει το είδος της αγωγής ― εκπαίδευσης που θα λάβει το παιδί του. Δείτε τον υπερσύνδεσμο στα αγγλικά

universal declaration of human rights

article 26, para 3

Parents have a prior right to choose the kind of education that shall be given to their children.

http://www.un.org/en/documents/udhr/

 

ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΕΡΙ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΡΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΟΤΑΝ ΣΥΜΦΕΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΡΑΜΕΛΑ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΚΑΙΡΟ.

 

Για τελευταία φορά θα αναφέρω ότι δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση για κατάργηση του σχολικού θεσμού, αλλά για μία δυνατότητα, ένα αναφαίρετο δικαίωμα που αφαιρείται από τους έλληνες γονείς, να διαλέξουν τον τύπο εκπαίδευσης και αγωγής των παιδιών τους, όπως ΟΛΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ! Είτε το κάνουν μόνοι τους , είτε με τη βοήθεια επαγγελματιών εκπαιδευτικών.

 

Τουλάχιστον για τις τάξεις του δημοτικού. Μετά, μόλις μπει στο γυμνάσιο θα έχει όλη την ελευθερία το παιδί να φύγει από τη "γυάλα" των γονέων, του σπιτιού, και να ερωτευθεί, να πειραματισθεί, να παίξει μπουγέλο, να κάνει καμάκι στον όμορφο καθηγητή, να κάνει σκασιαρχεία, να νοιώσει όλα αυτά τα ωραία που νοιώσαμε κι εμείς και φτιαξαμε τη ζωή μας τόσο όμορφη καλλιεργώντας τον εσωτερικό μας κόσμο.

[marron]

Να θέσω στο forum ένα (...) μοντέλο

-Πώς θα σας φαινόταν να κάνατε μάθημα 2 ώρες γεμάτες τη μέρα,

 

-να τρώγατε σπιτικό φαγάκι στην ώρα σας,

 

-να κοιμόσασταν και λίγο το μεσημεράκι αν θέλατε (γιατί δεν θα ήσασταν υποχρεωμένοι να μείνετε στο σχολείο μέχρι τις 4.15 το απόγευμα)

 

-και την υπόλοιπη μέρα(πριν το φαγητό, πριν τη μελέτη, όποτε θέλατε τέλοσπάντων) να παίζατε με τους φίλους σας;

 

Αγαπητή Θεοδώρα3, αφαίρεσα το ουτοπικό-φανταστικό,από τη σύνταξή μου.

Και ξαναρωτάω. Όλους όσους διαβάζουν τη συζήτηση:

 

- Θα σας άρεσε ένα τέτοιο σχολείο(όπως περιγράφω παραπάνω);

Εμένα θα μου άρεσε . Έτσι φαντάζομαι το σχολείο στο σπίτι. Αυτή είναι η γνώμη μου. Δεν μπορώ να έχω, δηλαδή, γνώμη;

Εσάς;

 

Επίσης, ποτέ δεν θα ήθελα να μου φορέσουν καπέλο κάτι που γίνεται στην Αμερική και σε όλον τον κόσμο χάριν κάποιας μόδας ή ρεύματος.

Κάθε τι που καλούμαι να δεχτώ το εξετάζω από την αρχή (αυτό λέγεται, αν δεν κάνω λάθος, κριτική σκέψη) σαν να μην εφαρμόστηκε πουθενά στον κόσμο.

 

Αν θέλει και κάποιος άλλος, ας περιγράψει πώς φαντάζεται μια τέτοια εκπαίδευση.

Θα μου άρεσε να ανταλλάξουμε απόψεις, μήπως και φτιάξουμε ένα μοντέλο που να ταιριάζει στα ελληνικά δεδομένα.

 

Εϊναι το θέμα μας η "κατ'οίκον εκπαίδευση" (homeschooling) ή τα "κακώς κείμενα της (ελληνικής ή όχι) εκπαίδευσης";

Σε αυτή την συζήτηση θα πρότεινα να μην αναφερθούμε φανερά σε προσωπικά βιώματα, να σκεφτούμε τα θετικά,... και μην ανησυχείτε όλοι στο βάθος του μυαλού μας, αναπόδραστα, θα σκεφτόμαστε το δικό μας κακό σχολείο.

[θεοδώρα3]

Αγαπητή marron,

την πραγματικότητα την φτιάχνουμε εμείς οι άνθρωποι. Αυτό πρέπει να συνειδητοποιήσουμε. Αν η βάση της λεγόμενης πυραμίδας της κοινωνίας,οι πολλοί και αδύναμοι δηλαδή, αποκτούσαμε μία συνείδηση αυτού του γεγονότος τότε και τα λίγα και δυνατά κεφάλια στους οποίους προσάπτουμε συνήθως τις ευθύνες, θα ακολουθούσαν θέλοντας και μη.

 

Γιατί να είναι φανταστικό και ουτοπικό αυτό το μοντέλο για την ελλάδα; Αν αυτό έχει αποτέλεσμα θετικό στα παιδιά, γιατί να μην το εφαρμόσουμε; Η δική μου εμπειρία μέχρι στιγμής δείχνει πολύ θετικά προς αυτή την κατεύθυνση.

 

Από μόνο του ένα παιδί έχει την τάση για να συγκεντρώνεται και να αποδίδει πνευματικά μέσα στην ημέρα. Εκτός αν για κάποιο λόγο το παιδί αντιμετωπίζει γενικά πρόβλημα συγκέντρωσης. Όπως έγραψες κι εσύ τις υπόλοιπες ώρες μπορεί να τις περάσει ευχάριστα με φίλους, και δημιουργικά ταυτόχρονα. Με τους φίλους μπορεί να παίξει, αλλά μπορεί και να παρακολουθήσει μία μουσική παράσταση,να επισκευθεί ένα μουσείο, να οργανώσει μία ομαδική εργασία. Η υπόθεση αυτή θέλει φαντασία. Όχι χρήματα.

 

Τώρα γι αυτό που λες για το αμερικάνικο πρότυπο και "καπέλο". Έχω ξαναπεί σε προηγούμενο ποστ, δε με πειράζει να το επαναλάβω, αυτό καθεαυτό το ξένο πρότυπο δεν είναι αυτό που υποστηρίζω, διότι και αυτό σε πολλές περιπτώσεις εμπεριέχει άλλους κινδύνους. Πολλά από τα προγράμματα που υπάρχουν στο εξωτερικό απευθύνονται σε συγκεκριμένες κοινωνικές και θρησκευτικές ομάδες. Πολύ πιθανό να είναι ευκαιρία για κάποιους να κάνουν πλύση εγκεφάλου. Μακρυά από εμάς τέτοια πράγματα.

Η βάση με την οποία σκέφτομαι το hs είναι ίδια με τη δική σου. Πάνω σε αυτό μπορείς να κάνεις πολλά διανθίσματα και να καλλιεργήσεις πολύπλευρα το ημερίσιο και εβδομαδιαίο πρόγραμμα.

[marron]

Ευχαριστώ Θεοδώρα3,που απάντησες. Καλύφθηκα από την απάντηση.

Χαίρομαι που κατάλαβα τι εννοείς, και... αν δεν είχες ανοίξει το θέμα, ούτε που θα προβληματιζόμουν!!

Το ψάχνω το θέμα πολύ, στο διαδίκτυο. Ξεκινώντας από το υπουργείο και τα υπάρχοντα δεδομένα για την κατ' οίκον εκπαίδευση...

 

Σε κανέναν άλλον, θα άρεσε ένα τέτοιο σχολείο;

Ουρίμ,τουμίμ...

[θεοδώρα3]

http://www.youtube.com/watch?v=RU2jdDGStsg

Δύο ωραία βιντεάκια στο you tube.

Ενδιαφέροντα τα σχόλια που παρατίθενται κάτω από τα βίντεο.

[mariazil]

alcyon, σου βγάζω το καπέλο, είσαι αχτύπητη Συμφωνώ απολύτως μ΄αυτά που γράφεις.

Παρ΄όλα αυτά, επειδή δεν μου αρέσουν τα απόλυτα "ναι" ούτε και τα απόλυτα "όχι", προσωπικά δεν θα είχα καμμία αντίρρηση να έχουν οι γονείς το δικαίωμα επιλογής ως προς την "κατ΄οίκον διδασκαλία" αλλά θα ήθελα να ξέρω κάτω από ποιές προϋποθέσεις ελέγχου θα ήταν κάτι τέτοιο δυνατό.

 

Ας αφήσουμε την κοινωνικοποίηση στην άκρη κι ας δούμε όπως λέει κι η marron μια σχολική ημέρα:

Υποθέτω πως θα ακολουθείται το πρόγραμμα που είναι καθορισμένο από το Υπουργείο ως διδακτέα ύλη. Χωράει σε 2 ώρες την ημέρα? Πολύ αμφιβάλλω, ακόμα και για την πιο προικισμένη περίπτωση μαθητή. Από την άλλη, δεν είναι κανείς υποχρεωμένος να μείνει στο σχολείο μέχρι τις 4.15. Αυτό έχει μάλλον να κάνει με την διευκόλυνση των γονέων κι όχι με την εκπαίδευση των παιδιών. Επομένως, δυνητικά μπορεί ο μαθητής να είναι στο σπίτι του, να φάει το ζεστό φαγητό του και να πάρει τον υπνάκο του μια χαρά, όπως κάνει η 10χρονη ανηψιά μου κάθε μέρα. Τις υπόλοιπες ώρες, ναι μπορεί να τις διαθέσει για τη διασκέδασή του, αν οι γονείς του δεν παρασυρθούν από τη μόδα των εξωσχολικών δραστηριοτήτων χωρίς τελειωμό (γνωρίζω οικογένειες που τα παιδιά τρέχουν σε εξωσχολικά μαθήματα κάθε απόγευμα. Λυπάμαι τα παιδιά τους που δεν έχουν μισή ώρα ελεύθερη, μόνο και μόνο για να κοκορεύονται οι μεγάλοι ότι το παιδί μαθαίνει πιάνο, μπαλέτο κλπ)

 

Θέλω λιοπόν να πω: έχετε κάποιο συγκεκριμένο μοντέλο να προτείνετε? Γιατί μέχρι τώρα τα επιχειρήματα (και συγγνώμη αν κάνω λάθος) είναι λίγο συγκεχυμένα. Το πρόβλημά μας είναι οι άλλοι (συμμαθητές, δάσκαλοι κλπ)?

Είναι η ύλη και το σύστημα? Είναι όλα μαζί? Οι κατ΄οίκον διδασκόμενοι θα πρέπει να περνάνε όλες τις δοκιμασίες, διαγωνίσματα κλπ που περνάνε και τα άλλα παιδιά ή όχι?

 

Αυτά προς το παρόν και να ξεκαθαρίσω ότι δεν είχα σκοπό να προσβάλλω κανένα όταν μίλησα για ρατσισμό. Ότι έγραψα, το έγραψα με αγάπη και έννοια για το αύριο των παιδιών μας και κυρίως με ειλικρίνεια. Το τί με ενοχλεί και πώς το αντιμετωπίζω είναι ίσως θέμα άλλης κουβέντας, αλλά θα το μοιραστώ μαζί σας: Φροντίζω, όσο μπορώ, να είμαι ανοιχτή στους ανθρώπους, τις ιδέες, σε κάθε τι καινούριο. Έχει τα ρίσκα του, αλλά πάντα κάτι μαθαίνει κανείς απ΄αυτό.

[θεοδώρα3]

......

Αφού ο δάσκαλος δείξει στο μαθητή τα γράμματα του αλφαβήτου και το πως διαβάζονται, ο μαθητής έχει την αυθόρμητη τάση και επιθυμία να αρχίσει το συνδιασμό των γραμμάτων για τη δημιουργία λέξεων με ή χωρίς νόημα. Θέλει να αρχίσει να διαβάζει μόνος του πράγματα που τον ενδιαφέρουν και του αρέσουν. Ο δάσκαλος είναι απλός θεατής αλλά και σύντροφος στην προσπάθεια του μαθητή. Δεν επεμβαίνει όσο ο μαθητής διαβάζει, παρά μόνο ενθαρρύνει γνέφοντας καταφατικά, δείχνοντας ότι ακούει και ενδιαφέρεται. Αν κάνει λάθος ο μαθητής , τότε παρεμβαίνει, και πάλι μόνο αν κρίνει ότι δεν θα δημιουργήσει περισσότερο στρες στο μαθητή από όσο έχει. Η διαδικασία αυτή είναι από μόνη της σαν μία επικίνδυνη περιπέτεια για τον άνθρωπο που τώρα κάνει τα πρώτα βήματα στην ανάγνωση. Πολύ περισσότερο για ένα παιδί. Υπάρχει ήδη ο φόβος της αποτυχίας. Αυτές τις ανασφάλειες πρέπει ο δάσκαλος να τις κατευνάζει και όχι να τις επιτείνει κάνοντας παρατηρήσεις και επικρίνοντας το μαθητή.

Στην πράξη οι δάσκαλοι αυτοί έχουν δει ότι τα παιδιά που δεν τα διορθώνεις όταν κάνουν λάθος, σιγά σιγά αυτοδιορθώνονται.....

Αν το μελετήσεις λίγο και απελευθερωθείς από τα ασφυκτικά και οπισθοδρομικά "πρέπει" που μας έχουν φορτώσει οι δικοί μας δάσκαλοι (με όλο το σεβασμό και την ευγνωμοσύνη που τους τρέφω), θα δεις ότι η βαθμολογία μόνο που δεν βοηθάει στη διαδικασία της μάθησης. Πόσα ψυχολογικά προβλήματα δεν έχουν καταλήξει σε τραγικά γεγονότα εξαιτίας της.

Υπάρχει όμως όπως βλέπεις και άλλος τρόπος. Θα δώσουμε σημασία στο αν ένα παιδί έχει διαβάσει στην πρώτη και δευτέρα δημοτικού το βιβλίο "η γλώσσα μου", ή θα δούμε εάν γνωρίζει να κάνει ανάγνωση; Θα εξετάσουμε εάν διδάχθηκε τα "μαθηματικά μου" ή το "εμείς και ο κόσμος" ή θα δούμε εάν μπορεί να κάνει πρόσθεση, αφαίρεση και αν γνωρίζει ότι η γη είναι σφαιρική;

 

Επίσης μας ενδιαφέρει το παιδί μας να αρέσκεται στο να βρίσκεται απλά σε ένα χώρο με άλλα είκοσι παιδιά, ή όσα είναι....ή αν μπορεί να επικοινωνήσει και να συνεργαστεί με άλλο ένα, δύο πέντε παιδιά προκειμένου να φέρει εις πέρας μία συγκεκριμένη εργασία; Αυτό το τελευταίο δεν είναι και το σημαντικότερο "πτυχίο" για το σημερινό εργαζόμενο πλην των δημοσίων υπαλλήλων; Το hs προσφέρει τη δυνατότητα της καλλιέργειας κοινωνικών δεξιοτήτων βαθμιαία και αποτελεσματικά. Αρκεί να έχουμε το μυαλό μας ανοιχτό στην πραγματικότητα.

[mariazil]

Δεν μίλησα για βαθμολογία, αν και το ζήτημα της αξιολόγησης είναι ανοιχτό και να σου πω, στην πράξη, οι βαθμοί έχουν την αξία που τους δίνουμε εμείς. Αυτό σημαίνει ότι αν ένα παιδί μεγαλώνει σε ένα υγιές οικογενειακό περιβάλλον που δεν μετρά την αξία του με τις επιδόσεις του στο σχολείο, δεν πρόκειται να το πληγώσουν καθόλου οι κακοί βαθμοί.

 

Όμως εγώ ρώτησα ποιός είναι ο παιδαγωγικός στόχος αυτής της μεθόδου! Στην Αυστραλία π.χ. και σε κάποια μέρη της Αμερικής είναι η μόνη λύση για εκπαίδευση, λόγω απόστασης της κατοικίας από το κοντινότερο σχολείο, αλλά εκεί η εκπαίδευση κατευθύνεται και ελέγχεται από το κράτος, παλιότερα χρησιμοποιούσαν το ραδιόφωνο ή και ασύρματο και τώρα βέβαια διαδίκτυο και τηλεόραση, αλλά διδάσκονται και εξετάζονται στην ίδια ύλη με τους υπόλοιπους.

 

Υπάρχει βεβαίως και το ανεξάρτητο hs, κυρίως σε κοινωνίες Μορμόνων και παρόμοιων αιρέσεων/δογμάτων, όπου και πάλι υπάρχει έλεγχος αυτή τη φορά από τους ιθύνοντες των οργανώσεων αυτών, οι οποίοι στα πλαίσια του ελέγχου που θέλουν να ασκούν, προωθούν αυτό τον τρόπο "ελεύθερης" διδασκαλίας. Για ποιό hs μιλάμε?

 

Συγγνώμη αν οι ερωτήσεις μου είναι κουραστικές ή φαίνομαι οπισθοδρομική, αλλά φαντάζομαι πως έχω κι εγώ το δικαίωμα να έχω τις απορίες μου, εφόσον είναι καλοπροαίρετες, έτσι δεν είναι?

[θεοδώρα3]

Αν θέλεις σε παρακαλώ ανάτρεξε σε προηγούμενα μηνύματα γιατί οι ερωτήσεις που θέτεις έχουν απαντηθεί.

[mariazil]

Καλημέρα! κατ'αρχήν να απαντήσω στην ερώτηση:

 

 

Υπάρχει όμως όπως βλέπεις και άλλος τρόπος. Θα δώσουμε σημασία στο αν ένα παιδί έχει διαβάσει στην πρώτη και δευτέρα δημοτικού το βιβλίο "η γλώσσα μου", ή θα δούμε εάν γνωρίζει να κάνει ανάγνωση; Θα εξετάσουμε εάν διδάχθηκε τα "μαθηματικά μου" ή το "εμείς και ο κόσμος" ή θα δούμε εάν μπορεί να κάνει πρόσθεση, αφαίρεση και αν γνωρίζει ότι η γη είναι σφαιρική;

Λοιπόν, για μένα, ο σωστός δάσκαλος θα δώσει σημασία και στα δύο. Και ανάγνωση να μάθει καλά το παιδί και το βιβλίο του να διδαχτεί καλά για να έχει ένα ελάχιστο κοινό παρονομαστή γνώσεων με τα υπόλοιπα συνομίληκα, γιατί είναι ένα παιδί που μεγαλώνει τον 21ο αιώνα και θα διδαχτεί συμφωνα με την εποχή του. Αυτό απαντάει και στα περί υπολογιστών και σεξουαλικής διαπαιδαγώγισης (όπως βλέπεις, έχω διαβάσει όλο το θέμα).

 

Τώρα, επειδή ακριβώς έχω διαβάσει όλο το θέμα, γι αυτό και επιμένω στα ερωτήματά μου. Η alcyon σου έδωσε συγκεκριμένα ερεθίσματα με τα επιχειρήματά της κυρίως στα μηνύματα 35 και 41, όμως δεν είδα να παρουσιάζεις κάτι που να τα καταρίπτει. Ίσως να μην κατάλαβα κι εγώ καλά.

 

Πάντως για μένα το hs θα ήταν δυνατό μόνον στα πλαίσια αυστηρού ελέγχου από την πλευρά του Υπ. Παιδείας, με το αναλυτικό πρόγραμμα που ισχύει για όλους και από ελεγχόμενους εκπαιδευτικούς.

 

Αν το θέμα σου ήταν καθαρά η σωματική ακεραιότητα και εξέλιξη των παιδιών, η ευτυχία τους και η ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους υποθέτω πως θα εμπιστευόσουν ένα μοντεσσοριανό σχολείο για παράδειγμα (που το ανέφερς κιόλας) ή ένα πρωτοπόρο ιδιωτικό. Μάλλον όμως θέλεις να ελέγχεις τί μαθαίνει το παιδί σου και με ποιό τρόπο. Κατάλαβα καλά?

 

Θα συνεχίσω να παρακολουθώ το θέμα με πολύ ενδιαφέρον, θέλω πραγματικά να καταλήξω σε ένα συμπέρασμα για αυτό το είδος εναλλακτικής εκπαίδευσης.

[marron]

Ας αφήσουμε την κοινωνικοποίηση στην άκρη κι ας δούμε όπως λέει κι η marron μια σχολική ημέρα:

Υποθέτω πως θα ακολουθείται το πρόγραμμα που είναι καθορισμένο από το Υπουργείο ως διδακτέα ύλη. Χωράει σε 2 ώρες την ημέρα? Πολύ αμφιβάλλω, ακόμα και για την πιο προικισμένη περίπτωση μαθητή. Από την άλλη, δεν είναι κανείς υποχρεωμένος να μείνει στο σχολείο μέχρι τις 4.15. Αυτό έχει μάλλον να κάνει με την διευκόλυνση των γονέων κι όχι με την εκπαίδευση των παιδιών. Επομένως, δυνητικά μπορεί ο μαθητής να είναι στο σπίτι του, να φάει το ζεστό φαγητό του και να πάρει τον υπνάκο του μια χαρά, όπως κάνει η 10χρονη ανηψιά μου κάθε μέρα. Τις υπόλοιπες ώρες, ναι μπορεί να τις διαθέσει για τη διασκέδασή του, αν οι γονείς του δεν παρασυρθούν από τη μόδα των εξωσχολικών δραστηριοτήτων χωρίς τελειωμό

 

-Τολμώ να πω ότι η διδακτέα ύλη γλώσσας και μαθηματικών στο δημοτικό και μαθηματικών φυσικής στο γυμνάσιο χωράει σε 2 ώρες παράδοσης με δύο λυμένες ασκήσεις για κάθε μάθημα.

Οι εργασίες που μπορεί να κάνει ο μαθητής εκτός ωρών παράδοσης θα είναι λίγες και συγκεκριμένες. (Από τις ασκήσεις του βιβλίου κάποιες επιλέγονται για παράδειγμα στο μάθημα και κάποιες για επίλυση από τον μαθητή καταμόνας). Σημασία έχει ο μαθητής να κατανοήσει, να κινητοποιηθεί η μάθηση και όχι ο πονοκέφαλος.

 

Οι υπόλοιπες (εξωσχολικές?)δραστηριότητες όπως προτείνει η Θεοδώρα3 θα είναι αρκετά δημιουργικές και όχι καταναγκαστικές.

Επίσης οι ξένες γλώσσες και η μουσική θα μπορούν να διδάσκονται με αυτόν τον τρόπο.{Το πρόγραμμα των εξωσχολικών μαθημάτων πέφτει πολύ βαρύ και πολύ υποχρεωτικό,και από πολύ νωρίς!!)

 

-για τον "ρόλο του εκπαιδευτικού", δηλαδή για το ποιός θα είναι ο εκπαιδευτικός του σχολείου στο σπίτι...

Προτείνω να είναι κάποιος που θα έχει πάρει ανάλογο πτυχίο ή κάποιος που έχει τελειώσει οποιοδήποτε πανεπιστήμιο, ή κάποιος που τελοσπάντων έχει δώσει εξετάσεις "επαρκούς γνώσης" της ύλης για την κάθε χρονιά που θέλει να διδάξει.

 

-Η κατανόηση της ύλης θα μπορεί να ελέγχεται με (πρωτότυπες?) εργασίες που θα συνθέτει ο ίδιος ο μαθητής σε θέμα της επιλογής του,ή σε θέματα που θα ορίσει ο δάσκαλός του, ή σε θέματα που έχει ορίσει το υπουργείο( αν και τρέμω για το τελευταίο και το απρόσωπο του πράγματος,ελπίζω από ανθρώπους με φαντασία και εμπειρία σε θέματα διδασκαλίας, όπως π.χ.δασκάλους ειδικής αγωγής ή σχολικούς συμβούλους) {Σας θυμίζει κάτι από πανεπιστήμιο ή μεταπτυχιακό σας;}

[mariazil]

marron, αυτή είναι μια πολύ ικανοποιητική απάντηση και θέτει πολύ πρακτικά ζητήματα προς συζήτηση!!!

Νομίζω πως στο θέμα του 2ωρου θα διαφωνήσουμε, γιατί εξαρτάται κι από τις δυνατότητες του μαθητή να αφομοιώσει την ύλη και εξάλλου τα μαθήματα είναι περισσότερα από 2, αλλά αυτό δεν είναι τραγικό.

Το μοντέλο που προτείνεις δεν ασκεί έλεγχο στη σκέψη και την γνώση και επιδέχεται έλεγχο και κριτική.

Αντιθέτως δεν έχω ακόμη καταλάβει τί ακριβώς προτείνει η Θεοδώρα, δεδομένου ότι και οι αναφορές της σε βιντεάκια στο διαδίκτυο με μπέρδεψαν κάπως

O Tim Hawkins π.χ. ανήκει στην Christian Comedy Association και επειδή γνωρίζω ότι η λέξη Christian στις ΗΠΑ επιδέχεται πολλές ερμηνείες, για να το θέσω κομψά, δεν μου εμπνέουν και πολύ εμπιστοσύνη οι διακηρύξεις του!

[marron]

μήνυμα 35 , [alcyon τα σέβη μου!]

 

Υ.Γ. Το θυμήθηκα εκ των υστέρων....

Σκέψου ... στην κατ' οίκον διδασκαλία.... πως τα παιδιά που κακοποιούνται.... δε θα βρουν ποτέ το δρόμο για να γλυτώσουν.

Γιατί........ δεν πρέπει να σκεφτόμαστε μόνο τα θετικά αλλά και τα αρνητικά. Το λέω επείδη βλέπω πως έχεις μια τάση να κοιτάς την αρνητική εικόνα του σχολείου (ίσως και κάπως υπερτονισμένη κατά τη γνώμη μου) με μια εξειδανικευμένη εικόνα της κατ' οίκον διδασκαλίας.

 

ποιός θα μου βρει μια λύση ώστε να ελέγχεται το παιδί; Το ψάχνω...

 

επίσης

διαβάζοντας παλαιότερα μηνύματα, θέλω να θέσω έναν προβληματισμό, στην εποχή που ζούμε και που οι θρησκείες βάλλονται από την παγκοσμιοποίηση, ακόμα και η ορθόδοξη πίστη που το σύνταγμα της χώρας υπερασπίζεται, η Θεοδώρα3 έγραψε...

 

Γνωρίζουμε όλοι τις άπειρες χρήσεις καλές και κακές που μπορεί να κάνει κάποιος με το διαδίκτυο. Ούτε το μαχαίρι όμως , ούτε το διαδίκτυο το καταργούμε.Έτσι είναι και με το homeschooling. Αν το ασκεί ένας λαός για να φανατίσει τα παιδιά του εναντίον άλλου λαού, τότε ίσως είναι κάτι που πρέπει να αποφευχθεί. Πχ στη Γερμανία απαγορεύτηκε νομίζω γιατί το εφήρμοζαν οι μουσουλμάνοι υπό μορφή προσηλυτισμού.

Οι νόμοι έγιναν για τους παρανόμους. Γιατί να στερούνται όμως όλοι την ελευθερία τους;

 

Εφόσον οι γονείς έχουν την ευθύνη για την εκπαίδευση των παιδιών τους γιατί να απαγορεύσουμε σε ένα μουσουλμάνο να κάνει το παιδί του σωστό μουσουλμανάκι, αντί να το υποβάλουμε στη μομφή του "συστήματος" που του στρερεί την μαντήλα;

Επεξεργάστηκαν 3 Ιανουαρίου,2010 by marron
προσθήκη

[mariazil]

Νομίζω επειδή υποτίθεται ότι πρέπει να εναρμονιστεί με το κοινωνικό περιβάλλον της χώρας που το φιλοξενεί.

Προσωπικά θεωρώ ότι η αρχή της ανεξιθρησκείας πρέπει να γίνεται σεβαστή για όλους ανεξαιρέτως, δυστυχώς όμως οι προθέσεις των ανθρώπων δεν είναι πάντα ξεκάθαρες.

Ούτως ή άλλως τα παιδιά όλων δέχονται τη θρησκευτική αγωγή κατ΄αρχή μέσα από την οικογένειά τους και δεν πιστεύω ότι περιμένει κανείς από το σχολείο να τονώσει τα θρησκευτικά του πιστεύω.

Οπωσδήποτε όμως είναι ανεπίτρεπτο να χρησιμοποιείται το hs ως δόλωμα για να περάσουν ορισμένες σέκτες τις απόψεις τους στο ανυποψίαστο κοινό. Αυτό είναι προσηλυτισμός.

[mariazil]

Και για να έχουμε μια πιο σφαιρική εικόνα για τα πράγματα, ας δούμε τί λένε κι όσοι είναι αντίθετοι με την κατ΄οίκον διδασκαλία (τα άρθρα είναι στα αγγλικά)

 

http://www.life123.com/parenting/education/homeschooling/arguments-against-homeschooling.shtml

http://teacherrevised.org/2009/05/30/the-case-against-homeschooling/

[Ντέμπορα]

Οφείλω να ομολογήσω πως΄δεν έχω βρει χρόνο να διαβάσω όλα όσα γράφετε σε αυτό το τοπικ αλλά συμφωνώ πχ με την θέση της mumm...

Δεν είναι μόνο η στείρα γνώση ....ένα παιδί πχ μπορεί να κάτσει μπροστά σε έναν Η/Υ και να μάθει χιλιάδες πράγματα ΔΕΝ θα μάθει όμως να αλληλεπιδρα με τους γύρω του να παίρνει διαφορετικά ερεθίσματα, διαφορετικές οπτικές , διαφορετικές εμπειρίες και συναισθήματα. Η επαφή μας με τους άλλους είανι καθοριστική. Να΄μάθει να παίζει να συνεργάζεται να ερευνά...

έχω δύο παιδιά με τα οποία ασχολούμαστε πολύ και εγώ και ο άνδρας μου στο σπίτι ....η διαφορά ήταν μεγάλη όταν η μεγάλη μου πήγε στον παιδικό ....ένα καλό παιδικό που τον είχαμε επιλέξει προσεχτικά εννοείται ....

Η επαφή με καλούς παιδαγωγούς και άλλα παιδιά είναι κορυφαίο στάδιο στην εξέλιξη ενός παιδιού ...αρκεί να το ενθαρρύνουμε και να του δείξουμε πόσο σημαντική και ευχάριστη και δημιουργική εμπειρία μπορεί να είναι ....εγώ μόνο καλά έχω να θυμάμαι από το σχολείο ....και ήμουν θετική να ξεκινήσει νωρίς η μικρή μου παιδικό

Ήδη ο τρόπος ζωής μας αποξενώνει από τους άλλους να κάνουμε τα παιδιά μας μοναχικούς παντογνώστες ??/

Και επειδή διάβασα και κάποια σχόλια για τον ανταγωνισμό, για το πως φέρονται και επηρρεάζουν τα παιδιά μας οι συμμαθητές τους ...πραγματικά δεν τα καταλαβαίνω καθόλου....δηλαδή βάζοντας σε γυάλα τα παιδιά μας τα προστατεύουμε ??? Κατά την γνώμη μου καθόλου ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΜΑΛΙΣΤΑ . Πιστεύω πως από μικρά πρέπει να βιώνουν την πραγματικότητα και τον κόσμο γύρω τους κάποια στιγμή θα έρθουν σε επαφή έτσι κι αλλιώς και να τους μάθουμε πως ο καθένας μας είναι διαφορετικός και αυτό είναι το πιο ωραίο πράγμα που συμβαίνει στον κόσμο μας. Όλοι είμαστε ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΙ για αυτό που είμαστε για αυτό που μπορούμε ή δεν μπορούμα να κάνουμε για αυτό που θέλουμε ή δεν θέλουμε να κάνουμε....και τέλος πως δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από τις φίλίες και κυρίως αυτές των μαθητικών μας χρόνων

[mariazil]

Οφείλω να ομολογήσω πως΄δεν έχω βρει χρόνο να διαβάσω όλα όσα γράφετε σε αυτό το τοπικ αλλά συμφωνώ πχ με την θέση της mumm...

Δεν είναι μόνο η στείρα γνώση ....ένα παιδί πχ μπορεί να κάτσει μπροστά σε έναν Η/Υ και να μάθει χιλιάδες πράγματα ΔΕΝ θα μάθει όμως να αλληλεπιδρα με τους γύρω του να παίρνει διαφορετικά ερεθίσματα, διαφορετικές οπτικές , διαφορετικές εμπειρίες και συναισθήματα. Η επαφή μας με τους άλλους είανι καθοριστική. Να΄μάθει να παίζει να συνεργάζεται να ερευνά...

έχω δύο παιδιά με τα οποία ασχολούμαστε πολύ και εγώ και ο άνδρας μου στο σπίτι ....η διαφορά ήταν μεγάλη όταν η μεγάλη μου πήγε στον παιδικό ....ένα καλό παιδικό που τον είχαμε επιλέξει προσεχτικά εννοείται ....

Η επαφή με καλούς παιδαγωγούς και άλλα παιδιά είναι κορυφαίο στάδιο στην εξέλιξη ενός παιδιού ...αρκεί να το ενθαρρύνουμε και να του δείξουμε πόσο σημαντική και ευχάριστη και δημιουργική εμπειρία μπορεί να είναι ....εγώ μόνο καλά έχω να θυμάμαι από το σχολείο ....και ήμουν θετική να ξεκινήσει νωρίς η μικρή μου παιδικό

Ήδη ο τρόπος ζωής μας αποξενώνει από τους άλλους να κάνουμε τα παιδιά μας μοναχικούς παντογνώστες ??/

Και επειδή διάβασα και κάποια σχόλια για τον ανταγωνισμό, για το πως φέρονται και επηρρεάζουν τα παιδιά μας οι συμμαθητές τους ...πραγματικά δεν τα καταλαβαίνω καθόλου....δηλαδή βάζοντας σε γυάλα τα παιδιά μας τα προστατεύουμε ??? Κατά την γνώμη μου καθόλου ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ ΜΑΛΙΣΤΑ . Πιστεύω πως από μικρά πρέπει να βιώνουν την πραγματικότητα και τον κόσμο γύρω τους κάποια στιγμή θα έρθουν σε επαφή έτσι κι αλλιώς και να τους μάθουμε πως ο καθένας μας είναι διαφορετικός και αυτό είναι το πιο ωραίο πράγμα που συμβαίνει στον κόσμο μας. Όλοι είμαστε ΞΕΧΩΡΙΣΤΟΙ για αυτό που είμαστε για αυτό που μπορούμε ή δεν μπορούμα να κάνουμε για αυτό που θέλουμε ή δεν θέλουμε να κάνουμε....και τέλος πως δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από τις φίλίες και κυρίως αυτές των μαθητικών μας χρόνων

 

Συμφωνώ απόλυτα

[mariazil]

Μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία:

α) Στην Γερμανία είναι παράνομο το hs (για τα τελευταία 70 χρόνια τουλάχιστον) άσχετα από θρησκευτικές πεποιθήσεις κι όπως θα δείτε παραβάτες δεν είναι οι Μουσουλμάνοι, αλλά "φανατικοί Χριστιανοί"

http://en.wikipedia.org/wiki/Homeschooling_in_Germany

 

β) στην Γαλλία είναι ενταγμένο στο εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας και οι μαθητές εγγράφονται στον αρμόδιο φορέα παροχής εκπαίδευσης από απόσταση, παρακολουθούν και εξετάζονται στην ίδια ύλη με τους συνομηλίκους, προκειμένου να είναι δυνατή αργότερα η ένταξή τους στο σχολικό σύστημα

http://fr.wikipedia.org/wiki/Instruction_%C3%A0_la_maison

 

γ) στο Ην. Βασίλειο είναι πράγματι εντελώς ελεύθερο και ανεξέλεγκτο μέχρι στιγμής, ούτως ή άλλως το εκπαιδευτικό σύστημα της Αγγλίας είναι διαφορετικό από της υπόλοιπης Ευρώπης, όμως πρόκειται σύντομα να τεθεί υπό έλεγχο για προφανείς λόγους (οι γονείς που το εφαρμόζουν αντιδρούν τα μάλα όπως καταλαβαίνετε):

http://www.guardian.co.uk/education/homeschooling