Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!μου ειναι αδυνατον να διαβασω ολα οσα γραφετε αλλα εγω ε δεν προκειτε να βαλω ποτε το παιδι μου τιμωρια.δεν θελω να το κανω.δεν μπορω να το κανω!προτιμω να του μιλαω με λογια και να του εξηγω το σωστο!παρακαλω την κυρια κυπραιου να μου πει τις συνεπειες αν υπαρχουν σε αυτο που λεω καλες η κακες και αν πραττω σωστα η οχι. διοτι μου ειναι αδυνατο να βαλω τιμωρια!


Διαφημίσεις


  • Απαντήσεις 74
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Δημοσιεύτηκαν

Στο παράδειγμα της κυρίας Κυπραίου

 

Το θέμα είναι τι κάνουμε αν παρόλο που διαλέξουμε την καθοδήγηση το

παιδί επιμένει να χτυπάει το αδερφάκι του.

Αν αφού του εξηγήσουμε πολλές φορές και εκείνο επιμένει τότε το στέλνουμε

στο δωμάτιο? και του λέμε ότι το κάνουμε για να μην χτυπήσει το αδερφάκι του?

και αυτό είναι τιμωρία πλέον ή καθοδήγηση?

ή μάλλον και τα δύο ?

 

Σοφία Νεφέλη.. με βλέπεις πως δυσκολεύομαι..

και εγώ έχω τρελαθεί..

διαβάζω προσπαθώ και παλι δεν είμαι σίγουρη αν κάνω το σωστό..

και εγώ έχω σκεφτεί να χαλαρώσω και να το αφήσω πιο πολύ στο ένστικτό μου.

Αυτό κάνω αφού βέβαια έχω ενημερωθεί γενικά για να μην κάνω τραγικά λάθη.

 

Οι καλύτερες τακτικές μου είναι εκείνες που είναι εξαιρετικά αφιερωμένες στο παιδί μου.

Δηλαδή από μια έμπνευση στιγμής λέω κάτι με κάποιον τρόπο που πιάνει..

απλά πιάνει..

και εγώ τότε νιώθω πραγματικά υπέροχα!!!!

Δημοσιεύτηκαν
Οι καλύτερες τακτικές μου είναι εκείνες που είναι εξαιρετικά αφιερωμένες στο παιδί μου.

Δηλαδή από μια έμπνευση στιγμής λέω κάτι με κάποιον τρόπο που πιάνει..

απλά πιάνει..

και εγώ τότε νιώθω πραγματικά υπέροχα!!!!

 

Αυτό ακριβώς συμβαίνει και μ'εμένα κάποιες φορές και παθαίνω πλάκα...

Αλλά πρέπει και η ίδια να είμαι χαλαρή και να μην υπάρχει πίεση από άλλους παράγοντες και να υπάρχει αυτή η "σύνδεση" με το παιδί που επιτρέπει να συμβεί αυτό...

 

Και περιμένω κι εγώ τις συμβουλές σας κα. Κυπραίου:)

Δημοσιεύτηκαν
Αυτό ακριβώς συμβαίνει και μ'εμένα κάποιες φορές και παθαίνω πλάκα...

Αλλά πρέπει και η ίδια να είμαι χαλαρή και να μην υπάρχει πίεση από άλλους παράγοντες και να υπάρχει αυτή η "σύνδεση" με το παιδί που επιτρέπει να συμβεί αυτό...

 

Πόσο .. πόσο δίκιο έχεις!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Αυτό ακριβώς συμβαίνει και μ'εμένα κάποιες φορές και παθαίνω πλάκα...

Αλλά πρέπει και η ίδια να είμαι χαλαρή και να μην υπάρχει πίεση από άλλους παράγοντες και να υπάρχει αυτή η "σύνδεση" με το παιδί που επιτρέπει να συμβεί αυτό...

 

Και περιμένω κι εγώ τις συμβουλές σας κα. Κυπραίου:)

 

 

Ακριβώς αυτό......είναι πολύ σημαντικό να ήμαστε αφοσιωμένοι στο παιδί και εμείς να ήμαστε χαλαρές και το παιδί όταν συμβαίνουν όλα αυτά είναι πιο συνεργάσιμο, πιο ήρεμο....

a94dd1bc2e.png
Δημοσιεύτηκαν

ετσι ειναι!! παιδια ειχα μεγαλο προβλημα....τωρα πλεον ξερω οτι για το δικο μου παιδι η καλυτερη ειδικος ειμαι εγω!!! η μικρη μου ειναι εγωιστρια κ πεισματαρα (αυτο βασικα μου αρεσει!!) κ εχει κ το συνηθειο να χτυπαει το κεφαλι της...απο τοτε που αφεθηκα βλεπω διαφορα!! τα τσογλανια μας παιρνουν χαμπαρι οταν δεν ειμαστε σιγουρες....

μπαμπουρακι ειναι οπως το κολυμπι....ασε τα μπρατσακια κ βουτα βαθια!!! νομιζω θα το απολαυσουμε περισσοτερο!!!! ε κ λαθος να κανουμε καπου μας κανει ανθρωπους!

Δημοσιεύτηκαν

Το κακο ειναι οτι δεν υπαρχει ενα εγχειριδιο που να ερχεται με το παιδι κ να σου λεει τι ακριβως να κανεις σε καθε περιπτωση.. Απο εκει κ περα ο καθε γονιος κανει οτι πιστευει ο ιδιος καλυτερο, αναλογα με τις προσωπικες του εμπειριες κ φυσικα αναλογα κ με το παιδι.

Γιατι σαφως κ ολα τα παιδια δεν ειναι ιδια κ γιαυτο αλλωστε βλεπεις αδερφια που μεγαλωσαν στο ιδιο περιβαλλον με τον ιδιο τροπο κ ομως εχουν εντελως διαφορετικους χαρακτηρες κ αναγκες. Κ φυσικα ολοι λιγο πολυ ψαχνουν τη σωστη μεθοδο να. Κ ναι, οι ειδικοι σημερα λενε οτι πρεπει να μιλας με το παιδι σου κ οτι με το διαλογο ολα τα καταφερνεις. Κ εν μερη συμφωνω κ προσπαθω κ εγω να το τηρω παντου, οχι μονο με τα παιδια. Αλλα καταρχας δεν ειναι παντα ευκολο να διατηρησεις τη ψυχραιμια σου κ δευτερο δε βλεπω να εχει παντα αποτελεσμα.

Σκεφτομαι ποσες γενιες μεγαλωσαν με αυστηροτητα κ πολυ ξυλο κ δε βλεπω να ειναι ψυχολογικα διαταραγμενοι ολοι αυτοι οι ανθρωποι.. Συμφωνω οτι ειναι πολυ καλο που αυτες οι τακτικες εχουν πια παραμεριστει κ πραγματικα αν δω εξω καποιον γονιο να χτυπαει ή να φωναζει στο παιδι του στεναχωριεμαι πολυ. Προερχομαι απο οικογενεια που ποτε κανεις δε σηκωσε χερι πανω μας κ σπανια μας ειχαν φωναξει κ το ιδιο προσπαθω να κανω κ εγω.

Αλλα οταν ομως δε βλεπεις αποτελεσμα τι κανεις? Κ του το λες, κ χαμηλωνεις στο υψος του, κ προσπαθεις να κρατησεις τη ψυχραιμια σου, κ προσπαθεις να του εξηγησεις αλλα αυτο το κανει παλι κ παλι. Οποτε τοτε τι κανεις? Θεωρειτε κακο να του πεις οτι αν το κανεις παλι θα στερηθεις κατι που θες πολυ κ σου αρεσει? Κ ιδιως οταν πειραζει αλλα παιδακια θεωρω οτι πρεπει να κανουμε κατι δραστικο.

Δε θα μου αρεσε προσωπικα να στελνω την κορη μου στο σχολειο ή σε ενα παιδοτοπο κ εκει ενα παιδακι συστηματικα να την πειραζει, να την χτυπαει κ της τραβαει τα μαλλια κ αν ζητησω το λογο απο τη μαμα του αλλου παιδιου ή τη δασκαλα γιατι δεν κανει κατι να την προστατεψει, να μου πει οτι δυστυχως ειναι ακομα στη διαδικασια να εξηγει ηρεμα στο αλλο παιδακι οποτε το κανει οτι δεν ειναι ευγενικο να κτυπαμε τα αλλα παιδακια γιατι κ εκεινα πονανε..

Δημοσιεύτηκαν

Για αρχή θα μπω στη θέση της δασκάλας, που την αντιλαμβάνομαι πλήρως. Ένας γονιός είναι ικανός να σε κάνει σκουπίδι και να σε εξευτελίσει δημόσια για μια ανεπαίσθητη κοκκινίλα στο χεράκι του παιδιού του, για μια γρατζουνιά που μπορεί να είχε γίνει και στο σπίτι και να μην την είχε προσέξει και ο ίδιος και γενικότερα πλανάται στον αέρα μια τρομερά αρνητική αντίληψη για τους εκπαιδευτικούς και ειδικά για εμάς της προσχολικής ηλικίας. Κατανοητό και σεβαστό μέχρι ενός σημείου γιατί δεν είναι καθόλου εύκολο να εμπιστευτείς σε μια ξένη το μωρό σου. Γιαυτό και τα μάτια μας είναι 3014, τα αυτιά μας τεντωμένα και όταν επιστρέφουμε στο σπίτι μας χρειαζόμαστε χρόνο αποσυμπίεσης από την τεράστια ένταση που προκαλεί η ευθύνη. Επίσης η συμπεριφορά μας έχει διαβαθμίσεις ανάλογα με το κάθε περιστατικό και όχι ανάλογα με την όποια προσωπική συμπάθεια (στην τάξη δε χωράνε συμπάθειες και αντιπάθειες όλα τα παιδιά έχουν την ανάγκη μου το ίδιο δεν μπορώ να στερήσω από κανέναν τίποτα)

 

Elachi καταλαβαίνω κι εσένα όμως. Νιώθεις ότι θα γίνεις πολύ "κακιά" αν τιμωρήσεις το παιδί, ότι διακινδυνεύεις την αγάπη του. Όμως η μέχρι τώρα πείρα μου (δουλεύω με μικρά παιδιά από το 1998 ), αλλά και το τρελό διάβασμα που ρίχνω συνέχεια γιατην επιστήμη μου, επιβεβαιώνουν διαρκώς ότι το να βάζεις όρια στο παιδί σου είναι θεμελιώδες για τη σωστή ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.

 

Όρια που θα του διδάξουν ότι η κοινωνία έχει κανόνες που όταν παραβιάζονται υπάρχουν συνέπειες.

Όρια που σημαίνουν ότι η συμπεριφορά μας έχει αντίκτυπο και στον εαυτό μας και στους άλλους γύρω μας.

Όρια που θα του δώσουν ένα προσανατολισμό και ένα αίσθημα ασφάλειας (φαντάσου να σε αφήσει κάποιος μόνη σου χωρίς οδηγίες σε ένα τεράστιο στάδιο γεμάτο Γιαπωνέζους που δεν ξέρεις ούτε τις κοινωνικές τους συμβάσεις, ούτε τη γλώσσα, ούτε τίποτα φρίκη!!!! Τρόμος)

Όρια που θα το βοηθήσουν στη εφηβεία του να επαναστατήσει, να αμφισβητήσει, να κατευθύνει την οργή του, να γκρεμίσει για να ξαναχτίσει.

 

Άρα δεν τιμωρείς, απλά αφήνεις το παιδί να υποστεί τις συνέπειες της πράξης του. Διαφορετικά το αφήνεις να ζει σ' ένα γυάλινο πύργο με θεμέλια από άμμο. Τι θα συμβεί όταν ο πύργος γκρεμίστεί;

Δημοσιεύτηκαν
εγω εχω να πω οτι τελικα δε καταλαβα ποιος ειναι ο σωστος τροπος....

και εχω επισης να πω οτι προσωπικα εγω για να λειτουργησω με το παιδι μου διαβαζα το φορουμ ετσι ομως εχασα το ενστικτο μου το κριτηριο μου κ δεν μπορουσα να λειτουργησω...νομιζω οτι καλυτερα αφου διαβασουμε πεντε πραγματα να αφησουμε το τι λεει ο ενας κ ο αλλος κ να επικεντρωθουμε στη προσωπικη σχεση που εχουμε με το παιδι μας....να το ακουσουμε να το νοιωσουμε κ ετσι θα γινουμε οι καλυτερες μαμαδες...

 

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας!

Μόνο ο γονιός ξέρει το παιδί του τόσο καλά ώστε να μπορεί να αποφασίσει ποια θα είναι η καταλληλότερη αντιμετώπισή του.

Εάν νιώθατε ότι «λειτουργούσατε» μια χαρά πιο πριν, δεν υπάρχει λόγος να μπερδεύεστε!

 

Κανείς δεν μπορεί να κρίνει ποια είναι η καλύτερη μαμά!

Εάν νιώθετε ότι η σχέση σας με το παιδί σας είναι σωστή και ότι είστε ικανοποιημένη από την συμπεριφορά του ή ότι έχετε βρει τον τρόπο να αντιμετωπίζετε την αρνητική συμπεριφορά του, ακολουθήστε το ένστικτό σας.:)

 

εχω πλεον σταματησει να επηρρεαζομαι απο τους ειδικους και προσπαθω μονη μου να βρω απο μεσα μου τον σωστο τροπο....

οταν στηριζεσαι στις απαντησεις του ειδικου χανεις τον ρολο σου...

Εάν νιώθετε ότι τα καταφέρνετε μια χαρά δεν υπάρχει λόγος να "μπερδεύεστε" με τις απαντήσεις «ειδικών». :)

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο γονιός «χάνει το ρόλο του» .

Αν κάποιος νιώθει μπερδεμένος και δεν ξέρει ποια είναι η καλύτερη αντιμετώπιση σε μια κατάσταση,

μπορεί να «ακούσει» -αυτός επιλέγει εάν θα το κάνει –

έναν ειδικό και να κρίνει τι από αυτά θα κρατήσει και τι ταιριάζουν στην προσωπικότητά του και τι όχι.:)

 

το συνειδητοποιησα οταν η αδερφη μου μου ειπε οτι με το παιδι δεν ειμαι σιγουρη για το τι να κανω κ αν ειναι σωστο...γιατι σκεφτομουν: η Κα στυλιανακη τι ειχε πει? θα συμφωνουσε?

Το ότι δεν κάνετε κάτι σύμφωνα με όσα έχει πει η κυρία Στυλιανάκη ή κάθε σωστή παιδαγωγός ή ψυχολόγος δεν σημαίνει ότι κάνετε λάθη!!!

 

Δεν υπάρχει μόνο ένας τρόπος αντιμετώπισης μιας κατάστασης!!

 

Οι γνώμες αυτές μας βοηθούν όταν δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, όταν νιώθουμε ότι χρειαζόμαστε λίγη παραπάνω καθοδήγηση σε κάτι.

Εάν νιώθουμε ότι όσα κάνουμε έχουν αποτέλεσμα, σαφώς και δεν τα αλλάζουμε!

Επίσης, μπορούμε να τροποποιούμε σε κάποια θέματα τη συμπεριφορά μας αν διαβάσουμε κάτι που θεωρούμε πιο σωστό.

Το να «ακούμε τους ειδικούς» δεν σημαίνει να αλλάζουμε ολόκληρο τον τρόπο διαπαιδαγώγησης που ακολουθούμε!

 

ολα αυτα τα λεω οχι προσπαθωντας να μειωσω τους ειδικους αλλωστε το μονο που θα καταφερνα θα ηταν να μειωσω τον εαυτο μου αλλα θελω να τονισω οτι ΠΡΕΠΕΙ να αφηνουμε τον εαυτο μας να κρινει το σωστο κ το λαθος!!!

Και πάλι θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σας!

Τους «ειδικούς» τους ακούμε όταν νιώθουμε ότι τους χρειαζόμαστε.:)


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
Συμφωνώ και εγώ απλά ήθελα να πω πως επειδή κάποιος είναι επαγγελματίας δεν σημαίνει πως πρέπει πάντα να συμφωνούμε μαζί του.

 

Συμφωνώ απόλυτα και μαζί σας.:-)

Είναι στην κρίση του κάθε γονέα το πως θα μεγαλώσει σωστά τα παιδιά του.

 

Πάλι μπορούμε να διαφωνήσουμε

Πάλι μπορούμε να ρωτήσουμε

 

Εννοείται:)

 

Θα επιμείνω λοιπόν για να καταλάβω.

 

Τιμωρία, καθοδήγηση.

 

Διάβασα αυτά που γράψατε και θελω να ρωτήσω κάτι συγκεκριμένο.

Είπατε πως αυτό που έκανε η δασκάλα ήταν σωστό με κάποιες προυποθέσεις. Αυτές τις προυποθέσεις τις έχω καταλάβει και τις εφαρμόζω στο παιδί μου.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση (ας αφήσουμε στην άκρη την διαφωνία για την δασκάλα)

πες ότι όλα γίναν σωστά όπως τα περιγράψατε, αυτό ήταν τιμωρία ή καθοδήγηση?

γιατί όταν εγώ προσωπικά μιλάω για τιμωρία αυτό εννοώ.

 

και μάλιστα προσέχω να μην αναφέρω ποτέ την λέξη τιμωρία για τον ίδιο το παιδί.

 

Και πολύ καλά κάνετε.

Ας υποθέσουμε τώρα ότι μιλάμε για το σπίτι και όχι για το σχολείο, γιατί αλλιώς περιπλέκουμε τα πράγματα με τη δασκάλα.

 

Πότε η συγκεκριμένη πράξη θα ήταν καθοδήγηση:

 

Εάν γενικά εξηγούμε στα παιδί ότι δεν είναι ωραίο να πονάμε τα άλλα παιδιά.

Εάν προσπαθούμε να τους μάθουμε τρόπους για να λύνουν τις διαφωνίες τους.

Εάν προσπαθούμε να αποσπάσουμε την προσοχή ενός μικρού παιδιού από έναν καβγά.

Εάν του δείχνουμε συνεχώς αλλά και του δίνουμε εναλλακτικούς τρόπους για να εκφράσει το θυμό του.

- Είναι πολύ σημαντικό και να δείχνουμε στα παιδιά ότι ο θυμός είναι κάτι φυσιολογικό αλλά και τρόπους να τον διοχετεύουν -

Εάν του δείχνουμε την προσοχή που χρειάζεται για να νιώθει ασφαλές με άλλους τρόπους.

Εάν δεν χρειάζεται να χτυπήσει για να νιώσει τραβήξει το παιδί την προσοχή μας.

 

(τα θέματα αυτά αναλύονται όλα παραπάνω από την κυρία Στυλιανάκη)

 

Και εάν το παιδί συνεχίζει....

Μπορούμε να του εξηγήσουμε ξανά ότι δεν μπορεί να πονάει τα άλλα παιδιά.

Ότι θέλουμε και αυτό να είναι ευτυχισμένο αλλά και τα άλλα παιδάκια, άρα δεν μπορούμε να το αφήσουμε να τα πονάει.

Το ρωτάμε αν θα ήθελε να το χτυπάει και να το πονάει κάποιος χωρίς εμείς να κάνουμε κάτι για αυτό.

Του λέμε λοιπόν ότι αν πονέσει ξανά κάποιο παιδάκι θα χρειαστεί να μείνει μακριά του για λίγο και αν συμφωνεί με αυτό. Μόνο για λίγο. Για πέντε - δέκα λεπτά ίσως. Είναι πολύ για ένα δίχρονο παιδάκι το παραπάνω!

 

-Σε μεγαλύτερα παιδιά μπορούμε να συζητάμε μαζί τους για τις συνέπειες και να ακούμε τη γνώμη τους.-

 

Εάν λοιπόν το παιδάκι ξαναχτυπήσει του επισημαίνουμε ότι ήταν δική του απόφαση να το κάνει αυτό και του εξηγούμε γιατί δεν μπορεί να παίξει για λίγο με τα άλλα παιδιά.

 

Αυτό είναι φυσική συνέπεια μιας πράξης.

 

Το παιδί έχει καταλάβει ακριβώς τι συνέβη.

 

Το έχουμε εμπλέξει στη διαδικασία της απόφασης του τι μπορεί να κάνει!

Του έχουμε δώσει εναλλακτικές.

–Είναι δική σου απόφαση αν θα χτυπήσεις ή αν θα κάνεις κάτι άλλο από αυτά που σου έχω δείξει και που εννοείται κάνω και εγώ. Αν άλλα τους λέμε και άλλα κάνουμε εμείς, τα παιδιά δεν θα μάθουν ποτέ σωστή συμπεριφορά.-

 

Αυτό είναι πειθαρχία / καθοδήγηση.

 

Τιμωρία, από την άλλη, είναι, «αφού χτύπησες το παιδί, πήγαινε στο δωμάτιό σου ή μην πας στην πιλοτή μαζί του».

Το παιδί δεν έχει ιδέα γιατί!!!

Δεν συνδέει την συμπεριφορά με το αποτέλεσμα.

-Ανάλυση καλύτερη της τιμωρίας έχω κάνει παραπάνω-

 

Συχνά, δε, η «ποινή» δεν έχει κάν σχέση με την πράξη . π.χ. αφού ουρλιάζεις δεν θα σε πάω παιδική χαρά!!! Συχνά μια μητέρα πάνω στα νεύρα της μπορεί να πει κάτι τέτοιο ή παρόμοιο, αυτό όμως δεν καθοδηγεί το παιδί.

Δεν του εξηγεί γιατί να μην ουρλιάζει, ότι δεν πετυχαίνουμε τους στόχους με το ουρλιαχτό, δεν του δείχνει τι να κάνει όταν θυμώσει αντί να ουρλιάξει..... απλά του στερεί κα΄τι που αγαπάει πολύ! Το παιδί νιώθει ακόμα πιο δυστυχισμένο ή θυμωμένο και πάει λέγοντας...

 

Καλό είναι ακόμη να έχουμε συνέπεια στην συμπεριφορά μας. Αν του έχουμε πει ότι δεν μπορεί να κάνει κάτι και μόλις ουρλιάξει του κάνουμε το χατίρι, του μαθαίνουμε ότι μπορεί να πετύχει ό,τι θέλει αρκεί να ουρλιάζει.

Ομως κάποιες φορές που το ζουζουνι μου το παρακάνει με τα παιχνίδια του και αρχίζει να τα πετάει με δύναμη ή να τα πατάει και να αρχίζει να γίνεται το παιχνίδι του ακόμα

και επικύνδινο για τους άλλους ή τον εαυτό του και δεν με ακούει όσες φορές και να του μιλήσω...

τότε του παίρνω τα παιχνίδια και του λέω "αυτό το παιχνίδι θα μπει τιμωρία τώρα για να μην χτυπήσεις"

 

Ειλικρινά θα με υποχρεώνατε αν μου λέγατε αν αυτή η συγκεκριμένη τακτική είναι σωστή!

 

Δεν ξέρω αν η παραπάνω τακτική είναι σωστή.

Εγώ προσωπικά δεν διαφωνώ με το... να μπει ένα παιχνίδι «τιμωρία»!

Είναι εφευρετικό...

Ωστόσο θα μπορούσατε να πείτε "το παιχνίδι θα μείνει εκεί και όχι θα μπει τιμωρία", να μην χρησιμοποιήσετε δηλαδή αυτή τη λέξη ούτε και για το παιχνίδι.

Μπορείτε να πείτε στο παιδί σας ότι το να πετάμε τα παιχνίδια είναι πολύ επικίνδυνο γιατί μπορεί να χτυπήσουμε. Δείξτε του εκείνη τη στιγμή. Πάρτε ένα παιχνίδι και κάντε ότι το ρίχνετε πάνω σας και δείξτε πόσο θα πονούσατε αν το πετούσατε στα αλήθεια. Κάντε το παραστατικά!

Μπορείτε να κάνετε έναν μορφασμό και να πείτε άουτς!.... Διαλέξτε εσείς τον τρόπο που σας ταιριάζει...

Αν τον προλάβετε πριν πετάξει το παιχνίδι πιάστε του απαλά το χεράκι και πείτε ʽμη! Μπορεί κάποιος να πονέσειʼ. Και ακουμπήστε το μαζί στο πάτωμα.

 

Μία άλλα καλή τακτική είναι να του δείξετε ποια είναι τα παιχνίδια που μπορεί να πετάει χωρίς να είναι επικίνδυνο. Δείξτε του τα μαλακά και τα πάνινα παιχνίδια του και πείτε του ότι αυτά μπορεί να τα πετάει!!

Θα ενθουσιαστεί αν η μαμά του το αφήσει να πετάει κάτι. Θα την έχει «σύμμαχο» σε κάτι που ως τώρα απαγορευόταν και αυτό είναι γενικά πολύ καλό να συμβαίνει!

Στα μικρά παιδιά αρέσει πολύ να πετούν πράγματα και γιατί να μην το κάνει εφόσον δεν είναι επικίνδυνο?

Θα εκπλαγείτε με το ότι μπορεί να ξεχωρίσει και μόνο του ποια είναι αυτά που «επιτρέπεται» να πετάει! Σε λίγο καιρό θεωρώ ότι θα σταματήσει.

Το να πετάνε τα παιδιά παιχνίδια είναι μέρος της αναπτυξιακής του πορείας, αρκεί να μην γίνει, όπως λέτε, επικίνδυνο. :)

Δημοσιεύτηκαν

Οι καλύτερες τακτικές μου είναι εκείνες που είναι εξαιρετικά αφιερωμένες στο παιδί μου.

Δηλαδή από μια έμπνευση στιγμής λέω κάτι με κάποιον τρόπο που πιάνει..

απλά πιάνει..

και εγώ τότε νιώθω πραγματικά υπέροχα!!!!

 

Τότε σίγουρα κάνετε το σωστό!

Η συμπεριφορά του παιδιού σας είναι αυτή που σας το δείχνει και σας ανταμείβει κάθε μέρα!

 

Επίσης, το να κάνουμε καμιά φορά κάτι που αντιλαμβανόμαστε ότι δεν είναι και το καλύτερο δεν σημαίνει πως δεν διαπαιδαγωγούμε το παιδί μας σωστά.

Όταν κάνουμε κάτι και μετά το θεωρούμε λάθος και το μετανιώνουμε μπορεί να γίνει ένας ωραίος τρόπος να δείξουμε στα παιδιά ότι όλοι κάνουν λάθη. Να του το εξηγήσουμε,

να του ζητήσουμε συγγνώμη και να του μάθουμε παράλληλα και την έννοια της συγχώρεσης!

Δημοσιεύτηκαν
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σας!

Μόνο ο γονιός ξέρει το παιδί του τόσο καλά ώστε να μπορεί να αποφασίσει ποια θα είναι η καταλληλότερη αντιμετώπισή του.

 

Εάν νιώθατε ότι «λειτουργούσατε» μια χαρά πιο πριν, δεν υπάρχει λόγος να μπερδεύεστε!

 

Κανείς δεν μπορεί να κρίνει ποια είναι η καλύτερη μαμά!

 

Εάν νιώθετε ότι η σχέση σας με το παιδί σας είναι σωστή και ότι είστε ικανοποιημένη από την συμπεριφορά του ή ότι έχετε βρει τον τρόπο να αντιμετωπίζετε την αρνητική συμπεριφορά του, ακολουθήστε το ένστικτό σας

 

Εάν νιώθετε ότι τα καταφέρνετε μια χαρά δεν υπάρχει λόγος να "μπερδεύεστε" με τις απαντήσεις «ειδικών». :)

 

Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ο γονιός «χάνει το ρόλο του» .

Αν κάποιος νιώθει μπερδεμένος και δεν ξέρει ποια είναι η καλύτερη αντιμετώπιση σε μια κατάσταση,

μπορεί να «ακούσει» -αυτός επιλέγει εάν θα το κάνει –

έναν ειδικό και να κρίνει τι από αυτά θα κρατήσει και τι ταιριάζουν στην προσωπικότητά του και τι όχι.:)

 

 

 

Το ότι δεν κάνετε κάτι σύμφωνα με όσα έχει πει η κυρία Στυλιανάκη ή κάθε σωστή παιδαγωγός ή ψυχολόγος δεν σημαίνει ότι κάνετε λάθη!!!

 

Δεν υπάρχει μόνο ένας τρόπος αντιμετώπισης μιας κατάστασης!!

 

Οι γνώμες αυτές μας βοηθούν όταν δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, όταν νιώθουμε ότι χρειαζόμαστε λίγη παραπάνω καθοδήγηση σε κάτι.

Εάν νιώθουμε ότι όσα κάνουμε έχουν αποτέλεσμα, σαφώς και δεν τα αλλάζουμε!

Επίσης, μπορούμε να τροποποιούμε σε κάποια θέματα τη συμπεριφορά μας αν διαβάσουμε κάτι που θεωρούμε πιο σωστό.

 

Το να «ακούμε τους ειδικούς» δεν σημαίνει να αλλάζουμε ολόκληρο τον τρόπο διαπαιδαγώγησης που ακολουθούμε!

 

 

 

Και πάλι θα συμφωνήσω απόλυτα μαζί σας!

Τους «ειδικούς» τους ακούμε όταν νιώθουμε ότι τους χρειαζόμαστε.:)

 

Κυρια Κυπραιου,

Θα ηθελα απλα να σας συγχαρω για την ευγενεια του λογου σας....πραγμα που δεν συμβαινει στις απαντησεις αλλων "ειδικων" και μη..............

 

Δημοσιεύτηκαν
Κα Αρετή Κυπραίου , προσωπικα εγω σας ευχαριστω που απαντησατε....

η φραση σας αυτή «καθοδηγώντας το και όχι τιμωρώντας το.» λέει πολλά για όλους τους τομείς της συμπερυφορας μας.

Θα ηθελα να μας βοηθησετε και σε θεματα υπνου αν εχετε φυσικα το χρονο και τη διαθεση.

 

Πολύ θα ήθελα να προσπαθήσω να σας βοηθήσω να βρείτε έναν τρόπο να λύσετε το θέμα που σας απασχολεί,

χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η κάθε κατάσταση έχει μία μόνο πιθανή αντιμετώπιση.:-)

Αν θέλετε γράψτε σε ένα από αυτά τα θέματα

 

http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=19982

http://parents.org.gr/forum/showthread.php?p=120097#post120097

http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=19474

 

και θα σας απαντήσω το συντομότερο δυνατόν. :)


Διαφημίσεις

Δημοσιεύτηκαν
ΚΑΛΗΜΕΡΑ!μου ειναι αδυνατον να διαβασω ολα οσα γραφετε αλλα εγω ε δεν προκειτε να βαλω ποτε το παιδι μου τιμωρια.δεν θελω να το κανω.δεν μπορω να το κανω!προτιμω να του μιλαω με λογια και να του εξηγω το σωστο!παρακαλω την κυρια κυπραιου να μου πει τις συνεπειες αν υπαρχουν σε αυτο που λεω καλες η κακες και αν πραττω σωστα η οχι. διοτι μου ειναι αδυνατο να βαλω τιμωρια!

 

Καλησπέρα σας.:)

Δυστυχώς δεν μπορώ να σας απαντήσω με βεβαιότητα στα ερωτήματα που θέτετε,

καθώς στο θέμα της διαπαιδαγώγησης λίγα πράγματα είναι απόλυτα. :)

 

Ωστόσο, προσωπικά θεωρώ ότι το "να του μιλάτε με λόγια και να του εξηγείτε το σωστό" είναι η καλύτερη αντιμετώπιση.

Παράλληλα, μπορείτε - αν δεν το κάνετε ήδη- όταν το παιδί σας φέρετε με τρόπο που εσείς θεωρείτε σωστό και επιθυμητό,

να το επιβραβεύετε τονίζοντάς του τι σας αρέσει στην συμπεριφορά του -όσο αυτονόητο και αν μπρεί να είναι για εμάς-

και δείχνοντάς το με λόγια (για παράδειγμα "μπράβο που έκανες αυτό, η μαμά είναι πολύ ευχαριστημένη") ή και πράξεις (για παράδειγμα μία αγκαλιά).

 

Παρόλα αυτά, από όσα γράφετε δεν διέκρινα να έχετε κάποιον προβληματισμό ή ανησυχία σχετικά με τη συμπεριφορά του παιδιού σας.:)

Εάν θεωρείτε ότι η συμπεριφορά του παιδιού σας είναι αυτή που εσείς περιμένετε από αυτό,

ακολουθήστε το ένστικτό σας και προσπαθήστε να μην θορυβείστε ή προβληματίζεστε με όσα διαβάζετε.

 

Μπορείτε επίσης -εφόσον, βέβαια, το επιθυμείτε- να διαβάσετε όσα έχουν γραφτεί

και να υιοθετήσετε όσα από αυτά θεωρείτε ότι ταιριάζουν στον χαρακτήρα σας και στον τρόπο που εσείς έχετε επιλέξει να μεγαλώσετε το παιδί σας.:)

Δημοσιεύτηκαν

ελενη αλλο να πεις δε χρειαζεται το παιδι μου "τιμωρια" γιατι ακουει κτλ και αλλο να πεις δε μπορω. αν το παιδι σου βλεπεις οτι σε εκμεταλλευεται λογω αυτης της αδυναμιας σου πιστευεις οτι ειναι σωστη η μεθοδος σου? εχω δει πααααρα πολλα παιδια τα οποια εκμεταλλευονται τους γονεις τους διοτι δεν εχουν θεσει ορια. και να ξερεις οτι τα παιδια εκτιμουν τον γονεα που θα τα τιμωρησει οταν εχουν αδικο. εγω εχω καταλαβει οτι τα παιδια καταλαβαινουν ποτε λειτουργουμε για το καλο τους. οσες μαναδες υποχωρουν συνεχεια ποτε δεν ειδα να χαιρουν της εκτιμησης των ππαιδιων τους

Δημοσιεύτηκαν

ο ορος εκμεταλλευση ενηλικα απο παιδι ειναι αβασιμος και δεν ισχυει.Κανενα παιδι δεν εκμεταλλευται το γονιο του.Δεν μπορει βιολογικα να το κανει, το μυαλο του δεν ειναι σε θεση να μηχανοραφει και να λεει πως θα εκμεταλλευτω τη μαμα και το μπαμπα.

Το προβλημα ειναι των ενηλικων οι οποιοι επειδη δυστυχως γυρω μας υπαρχει η ταση να εκμεταλλευεται ο ενας ενηλικας τον αλλο ,ειτε στον εργασιακο χωρο ειτε στις σχεσεις μας ειτε στην οικογενεια μας, ειναι οτι θεωρουμε οτι το ιδιο θελει να μας κανει και ενα 3χρονο παιδι.Επίσης επειδη στους πιο πανω δε μπορουμε να αντιδρασουμε(γονεις, οικογενεια, φιλους) οταν ερθει το παιδακι στο κοσμο λεμε " τωρα θα δεις πια ειμαι εγω, δε θα σε αφησω να με εκμεταλλευτεις σε τιποτα, παραημουν καλη με ολους τοσα χρονια, εσυ θα μαθεις να με σεβεσαι"και αρχιζουμε με φρασεις τυπου "δε θα περασει το δικο σου","θα γινει αυτο που θελω εγω","αν νομιζεις πως θα με κανεις οτι θες εισαι γελασμενος"," την επομενη φορα που θα πω κατι αν δεν γινει θα....." κτλ.

Πρεπει να αλλαξουμε σκεπτικο , τα παιδια μας δε θελουν να μας εκμεταλλευτουν ουτε να μας καβαλησουν, πανω στη διαδικασια του ανακαλυπτω και μεγαλωνω, ζητανε συνεχεια και πολλες φορες απαιτουν να ειμαστε εκει και να αποτελουμε για αυτα μια ασφαλη βαση που θα τους επιτρεπει να εξερευνουν και να ανακαλυπτουν χωρις να τα κρινουμε και να τα περιοριζουμε .

Δημοσιεύτηκαν

Κ ομως πιστευω οτι καταλαβαινουν πολυ καλα κ πολλες φορες μας δοκιμαζουν για να δουν μεχρι που τα παιρνει...

Θυμαμαι πριν μερικα χρονια ειμασταν με τον μπαμπα μου κ την ανιψια μου (που τοτε ηταν γυρω στα 3) στο δωματιο κ εγω κατι ηθελα απο τομ μπαμπα μου αλλα εκεινος μου ειπε οχι. Κ τοτε γυρναει πολυ φυσιολογικα η μικρη κ μου λεει σιγα να μη μας ακουσουν "κλαψε λιγο κ θα σου το κανει"!!! Το θυμαμαι ακομα...

Ισσως ο ορος εκμεταλευση να μην ειναι ο πιο δοκιμος, αλλα οτι τα παιδια ειναι πονηρα κ ξερουν που να παν κ τι να κανουν για να παρουν αυτο που θελουν πιστευω οτι ισχυει.

Δημοσιεύτηκαν

Κι εγώ πιστεύω πως με τον όρο "εκμετάλλευση" βάζουμε δόλο στη συμπεριφορά του παιδιού που δεν υπάρχει. Αλλά σίγουρα τα παιδιά δοκιμάζουν τα όρια που τους έχουν τεθεί, το λένε αυτό και όλα τα βιβλία.

Δε μηχανορραφεί το παιδάκι, αλλά όταν θέλει κάτι θα το ζητήσει με τον πιό αποτελεσματικό τρόπο. Ετσι δεν κάνουμε κι εμείς οι μεγάλοι;;

Δημοσιεύτηκαν

ρε παιδια θα μιλησω για τα σκυλακια. τα παιδια ειναι τοσο αθωα οσο τα ζωα. ελπιζω να καταλαβαινετε πως το λεω κ μη πειτε τι συγκρινω! τα σκυλακια λοιπον ξερουν ποιοι τα αγαπουν και ποιοι τα περιποιουνται. δεν εχουν δολο μεσα τους. ομως αν δε τους βαλεις ορια δε σε σεβονται.

οταν λεω ορια και σεβασμο δεν εννοω να ειναι καποιος στρατιωτακι. εννοω οτι ενα παιδι μεχρι να ενηλικιωθει πρεπει να ειναι απο πισω του καποιος να του υποδεικνυει καποια πραγματα. θυμαμαι οταν ειχα μιλησει ασχημα σε μια γειτονισσα ο μπαμπας μου με απολυταρχικο τροπο με εστειλε ΜΟΝΗ μου να ζητησω συγγνωμη. ηταν κατι το οποιο με εκανε να ντραπω παρα πολυ κ να θυμωσω απιστευτα με τον μπαμπα μου. το εκανα κ ειμαι χαρουμενη που τοτε επεσαν τα μουτρα μου γιατι εμαθα να ζητω συγγνωμη. ηταν ενα οριο που ξεπερασα κ εισεπραξα τη πιο σωστη "τιμωρια".

 

αντζελα θεωρω οτι αυτο που λες εκφραζει διαταραγμενους γονεις κ προσωπικοτητες και δε θα σταθω εκει καθολου. ειναι ατυχες αυτο που λες κ αν οχι ατυχες προσβλητικο για εμενα που εκφρασα αυτη την αποψη.

εχω δει παααρα πολλα παιδια που οι γονεις τους ικανοποιουν ολα τους τα καπριτσια και εξελισσονται παρα πολυ ασχημα. υπαρχει το οχι και υπαρχει κ η συνεπεια των πραξεων του παιδιου. ειναι "ανοητο" να πιστευουμε οτι αν αφησουμε το παιδι να κανει οτι θελει δε θα μας καβαλησει κ εμας κ ολους ειναι γυρω του κ στο τελος να γινει ενα κακομαθημενο παιδι.

εχω αγανακτησει ακουγωντας θεωριες που αφηνουν τα παιδια ελευθερα να κανουν οτι θελουν διχως καποιος απο πισω τους να τα καθοδηγει. αντζελα μου αν εσυ επιλεξεις να μη περιορισεις το παιδι σου καθολου θελεις να μου πεις ποιος ειναι ο ρολος σου? εκτος του να το αγαπας με ολη σου τη καρδια κ να το φροντιζεις. πραγματικα με ενδιαφερει να ακουσω τι εχεις να πεις οσο ομως δε προσβαλλεις αυτους που εχουν αντιθετη αποψη απο τη δικη σου. νομιζω οτι καλυτερα θα καταλαβω τι εχεις να μου πεις οταν δειχνεις οτι με σεβεσαι κ ας μην ασπαζεσαι τις αποψεις μου.

Δημοσιεύτηκαν

Ευχαριστώ κυρία Κυπραίου

 

Εννοείται πως έχουμε πράγματα ειδικά που πετάμε!!!!!!!!!!!!

τρελή χαρά....

αλλά δυστυχώς δεν μένουμε εκεί ........

 

Άλλη μια ερώτηση που θα ήθελα να κάνω σε όλους όσους παρακολουθούν το θέμα

είναι τι κάνουμε όταν οι άλλοι επεμβαίνουν στον τρόπο καθοδήγησης του παιδιού ?

 

Εχεις βρει τους ρυθμούς.. το παιδί συνεργάζεται και όλα πάνε καλά..

εως ότου παίξει

με τον μπαμπά του (που στην δική μου περίπτωση είναι εκτός σπιτιού, πρόσφατα απλά τον αναγνώρισε, τον βλέπει 2 φορές την εβδομάδα) και όλοι οι κόποι μέσα σε μια ώρα πάνε

χαμένοι γιατί απλά θέλοντας να του γίνει αρεστός τον αφήνει να κάνει ότι θέλει.

Να πετάει παιχνίδια βαριά και εκείνος να χειροκροτάει.... ένα παράδειγμα..

 

Βεβαίως και του εξηγώ .... αλλά ... δεν μπορεί να τον κάνει καλά με τίποτα...

 

Η περίπτωσή μου δεν είναι για συζήτηση είναι απλώς ένα παράδειγμα.

Για κάποιον άλλο εκείνος που δεν ξέρει να φερθεί είναι ίσως ένας παπούς ή μια γιαγιά..

 

πόση ζημιά κάνει ? τι είναι το καλύτερο που μπορείς να κάνεις ?

 

μα είναι φοβερά απογοητευτικό να μπορείς να συννενοηθείς με το 22 μηνών παιδί και όχι με τον ενήλικα!!!!!!!!!!!!

Δημοσιεύτηκαν

κυρια κυπραιου ευχαριστω πολυ για την απαντηση.θα προσπαθησω να ακουω το ενστικτο μου!το μωρο μου καλως καταλαβατε μεχρι τωρα ειναι παρα πολυ καλο πολυ υπακουο και γενικα δεν εχουμε καθολου προβληματα.δεν εχει παρουσιασει ποτε επιθετικη συμπεριφορα ουτε σε μας ουτε σε αλλα παιδακια.δοξα το θεο πιστευω οτι ειναι απο τα καλυτερα παιδια.προτιμω να του μιλαω και να ακολουθω το ενστικτο μου παρα την τιμωρια!ευχαριστω πολυ!

Δημοσιεύτηκαν

στον παιδικό σταθμό που δούλευα ώς δασκάλα αγγλικών, είχαν ένα πολύ ωραίο σύστημα. Την τιμωρία την αποκαλούσαν συνέπεια...πολύ μου άρεσε. Μόλις έκανε κάποιο παιδάκι κάτι που δεν ήταν σωστό, η δασκάλα με ηρεμία εξηγούσε την πράξη και προειδοποιούσε οτι την επόμενη φορά θα έπρεπε να αντιμετωπίσει την συνέπεια της πράξης αυτής. Την επόμενη φορά λοιπόν ή θα στερούνταν το διάλειμμα ή τη ζωγραφική ή θα κοιτούσε τον τοίχο για τρια λεπτά. Εγώ το εφαρμόζω στον ΠΟΛΥ ζωηρό τριχρονο γιο μου και πιάνει. Δηλ τι πρέπει να κάνω; αφού με τα λόγια δεν παίρνει, με τις φωνές ούτε, να το χτυπήσω δεν υπάρχει περίπτωση, οπότε κοιτά τον τοίχο για τρια λεπτά μετα αγκαλιζόμαστε καθόμαστε στον καναπε και το συζητάμε, και τουλάχιστον για την επόμενη μια ωρα μένει ήσυχος. Αφήστε που μαθαίνει οτι δεν μπορεί να κάνει ότι θέλει και οτι όλες οι πράξεις μας έχουν τις συνέπειες τους..Μια μέρα που πήγε να κάνει μια ζαβολιά και τον αγριοκοίταξα μου είπε "θυμάσαι που έχει συνέπεια αυτό;;;" μ έπιασαν τα γέλια, αλλά σκέφτηκα ότι τελικά το κατάλαβε!!!!

80ffc6ceff.png[/url]59b611aa66.png

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...