Απιστία

[Christie]

γιατι για να με απατήσει παει να πει οτι πλέον δεν με θελει, δεν τον καλύπτω, οτι του αρεσει καποια αλλη γυναικα.. Ποιος ο λόγος λοιπον να παραμείνω σε αυτη τη σχέση?

 

Συμφωνώ απόλυτα... Από τη στιγμή που νιώθει την ανάγκη να πάει αλλου σημαίνει πως εγώ δεν τον καλύπτω πια σα γυναίκα, και ποιος ο λόγος να κοροιδευόμαστε... Άλλωστε ποτε πια δεν θα τον έβλεπα το ίδιο, πάντα θα μου ερχόταν η εικόνα στο μυαλο...

[angela]

Τώρα μην πέσετε να με φάτε αλλά εμένα μου είναι αδιάφορο αν συμβεί ή όχι......................

ξέρω σας φαίνομαι από τον πλανήτη Άρη, αλλά σας διαβεβαιώνω ότι είμαι από τη Γη, Ελλληνίδα υπήκοος, κάτοικος Πειραιά.

Τώρα πως το κάνω αυτό? Δεν ξέρω από πάντα έτσι ήμουνα.............

Επειδή δεν το κατάλαβα, εννοείς ότι σου είναι αδιάφορο αν σε απατήσει ή οχι ; δηλ αν το κάνει δεν έχεις πρόβλημα;;; η δεν κατάλαβα ;;;

Βρε Ψηλή με σοκάρεις!!!!

[Marilena]

Θα σας πω εγω για την Ζανα.... Τα βλέπει αφ' υψηλού τα πράγματα, περίπου ... από τα 2 μέτρα ?

 

Εγω πάλι που τα βλέπω από το 1,50... ΟΧΙ, ΟΧΙ και παλι ΟΧΙ....

Δεν ξερω πως θα πορευομουν απο εκει και περα, αλλα να την συγχωρεσω ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!!! Όπως δεν θα το έκανα ποτέ, δεν θελω να μου το κανουν!!!

[angela]

Θα σας πω εγω για την Ζανα.... Τα βλέπει αφ' υψηλού τα πράγματα, περίπου ... από τα 2 μέτρα ?

 

Εγω πάλι που τα βλέπω από το 1,50... ΟΧΙ, ΟΧΙ και παλι ΟΧΙ....

Δεν ξερω πως θα πορευομουν απο εκει και περα, αλλα να την συγχωρεσω ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!!! Όπως δεν θα το έκανα ποτέ, δεν θελω να μου το κανουν!!!

 

συμφωνώ!!!

[karfori's baby]

Τωρα μπορώ να λέω οτι θελω αν ερθει όμως εκεινη η στιγμη δεν ξερω πως θα συμπεριφερθω και τι θα κανω. Πολλές φορες στο παρελθον ήμουν απόλυτη, αλλα στο τελος η ζωή διέψευσε. Μεγαλη μπουκια φάε, μεγαλο λόγο μην πεις.

Θα συμφωνήσω και γω με την ανωτέρω άποψη.

Σε θεωρητικό επίπεδο, ναι, δε θα το άντεχα, δε θα το ανεχόμουν, θα έλεγα "το κουβαδάκι σου και σε άλλη παραλία" κλπ. κλπ.

Στην πράξη, όμως...δεν ξέρω. Μάλλον θα έπαιζε μεγάλο ρόλο αν ήταν κάτι εντελώς περιστασιακό, όποτε θα αναζητούσα τί ήταν αυτό που τον οδήγησε να το κάνει, πού υπάρχει πρόβλημα στη σχέση μας και αν μπορεί να διορθωθεί κλπ.

Ξαναλέω, όμως, ότι επειδή άνθρωποι είμαστε και σφάλματα κάνουμε (που λέει και το άσμα ), δε μπορώ να προδικάσω τον τρόπο με τον οποίο θα το αντιμετώπιζα (και φυσικά εύχομαι να μη χρειαστεί ποτέ ).

[maria70]

Η χαρα του χαρα μου,αρκει να ΜΗΝ το μαθω και να μην φερει καμμια αρρωστια σπιτι....πολυ πεζη η αποψη μου αλλα τα χρονια μου εχουν δειξει οτι δεν πρεπει να λες ΠΟΤΕ και ΠΑΝΤΑ οποτε παραμενω στην αποψη μου

[ΡΙΑ]

[quote name="NTINAT

Κι ας εχω οχι 2 παιδια αλλα 102 θα παρει ποδι αμεσως.[/color]

 

Μπραβο Ντινα μαζι σου και εγω. Ολα μπορω να τα συγχωρεσω εκτος απο την απιστια.

Και στο κατω κατω τι ειμαστε εμεις?διακοσμητικα στοιχεια? Αλλου τρωει,αλλου πινει και αλλου παει και το δ......?

Συγχιζομαι!!!

[fay]

Έχω αντιμετωπίσει την απιστία παλιότερα και χώρισα. Συγχώρησα (λόγω του νεαρού της ηλικίας-είμασταν μαζί από τα 15,5 ως τα 21) και κακία δεν κράτησα, αλλά χώρισα.

Και τώρα πιστεύω ότι θα έκανα το ίδιο, γιατί είναι σαν να γκρεμίζεται ο κόσμος σου κι αυτό που έχεις στο μυαλό σου για τον άλλον.

Είναι και θέμα χαρακτήρα. Είμαι πολύ εγωίστρια για να δεχτώ ότι με απέρριψε (έστω και μια φορά). Θέλω να είμαστε μαζί για όσο καιρό στα δικά του μάτια είμαι η καλύτερη. Επίσης, εγώ επιμένω πολύ στις σχέσεις μου, δε φεύγω εύκολα και δεν το βάζω κάτω μπροστά σε μικρόπροβλήματα κι έχω την απαίτηση κι ο άλλος να είναι έτσι και πριν ψάξει να βρει κάτι άλλο να μου έχει πει τα παράπονά του και να το έχει παλέψει μέσα του.

Και στα τελευταία, αν θέλει κάτι άλλο από τη ζωή του να το πει πριν το κάνει και να φύγει σαν κύριος, κι όχι να γυρνάει μετά και να δικαιολογεί τα αδικαιολόγητα.

Από τις βασικές απαιτήσεις μου στη σχέση μου με τον άντρα μου είναι να με σέβεται, να σέβεται αυτά που έχω κάνει γι αυτόν στα 11 χρόνια που είμαστε μαζί και να μου φερθεί με τον ανάλογο τρόπο. Όχι να μη φύγει, αν το θέλει, αλλά να είναι σωστός απέναντί μου γιατί διαφορετικά θα πέσει τόσο χαμηλά στα μάτια μου, που δεν ξανασηκώνεται με τίποτα!!!!

[Jean]

Συμφωνω απόλυτα με τη Fay... Kαι θα ήθελα να προσθεσω και κάτι άλλο... Αν μαθαινα οτι ο άντρας μου κοιμήθηκε με άλλη γυναικα (ακόμη κι αν τον συγχωρουσα που δεν νομίζω να εβρισκα τη δύναμη να κανω ουτε κι αυτο, η συγχωρεση σε μια τετοια προδοσία προϋποθετει θεική ψυχη κι εγω Θεός δεν ειμαι) δεν θα μπορουσα ποτε μα ποτε να ξανακοιμηθώ μαζί του γιατι θα ΣΙΧΑΙΝΟΜΟΥΝΑ!!! Στη σκεψη και μόνο αηδιαζω ΜΠΛΙΑΧ!!!

[almak]

Πιστεύω πως για να φτάσει κανείς στην απίστία , κατά την γνώμη του πάντα "σπρώχτηκε " να το κάνει.

Σίγουρα σπρώχτηκε από το έτερο ήμιση.

Αρα κατά την γνώμη του ορθά έκανε....και κατά την γνώμη μου καλά έκανε , αλλά μαζί στο κρεββάτι τελειώσαμε.

 

-Τα υπόλοιπα παραμένουν ώς έχουν , εγώ μπορώ να το κάνω έτσι.

Εκτός κι αν θέλει να φύγει η κυρία ....τότε δεν μπορείς να την κρατήσεις.

 

Λοιπόν μπορώ να την ανεχτώ στο σπίτι κανονικά ακόμα και ύπνο στο ίδιο κρεββάτι. Τα παιδιά είναι παιδιά μας , αλλά επειδή με απάτησε δεν θα τους στερήσω την μαμά ή τον μπαμπά επειδή αισθάνομαι προδομένος.

Δεν είμαι προδομένος , κάποια μ@^@%!@ έκανα κάτι δεν έκανα καλά και την έκανα να με απατήσει.

Το ότι μπορώ να παραδεχτώ το ότι δεν ήμουν "αρκετός" δεν σημαίνει ότι πρέπει και να την συγχωρήσω.

Διότι προφανός κατά την γνώμη μου έκανα ότι καλύτερο μπορούσα.

Έτσι αφού την σχέση την φτάσαμε έως εδώ και με παιδιά , οφείλουμε να την συνεχίσουμε έτσι μέχρι τα παιδιά να βρούν τον δρόμο τους.

Έως τότε δεν αποκλείω το γεγονός να την αποκαλώ "αγάπη μου" από συνήθεια.

 

Για φανταστείτε , και κερατάς και αγάπη μου ΟΕΟ

[Αντιγόνη]

Για φανταστείτε , και κερατάς και αγάπη μου ΟΕΟ

 

[jodido]

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου almak. Το μόνο όμως που θέλω να προσθέσω είναι ότι καλό θα ήταν να είχα προειδοποιηθεί για το γεγονός ότι δεν είμαι αρκετή για αυτόν. Μπορώ να ακούσω τα λάθη μου και να τα διορθώσω φυσικά αν μπορώ.

 

Και κάτι ακόμη, πιστεύεις οτι τα παιδιά δεν θα καταλάβουν την ψυχρότητα μεταξύ του ζευγαριού γιατί νομίζω πως είναι αδύνατο να μην υπάρξει ψυχρότητα μετα απο ένα τέτοιο γεγονός. Πως λοιπόν θα μεγαλώσουν τα παιδιά βλέποντας δύο γονείς ο ένας στην μια άκρη του καναπέ και ο άλλος στην άλλη. Δεν νομίζω ότι είναι καλό για αυτούς να βιώνουν καθημερινά τέτοια καταστάσεις....

 

Για μένα το διαζύγιο δηλώνει έναν αποτυχημένο γάμο όχι δύο αποτυχημένους γονείς. Βέβαια δεν αντιμετωπίζω το θέμα του διαζυγίου τόσο ελαφράν την καρδία, αλλα δεν θέλω τα παιδιά μου να ζούν μέσα στην απάθεια. Θα συνεχίσω και μετά το διαζύγιο να μιλάω στα παιδια μου με τα καλύτερα λόγια για τον πατέρα τους γιατί είναι ένα καταπληκτικός άνθρωπος και φυσικά θα συνεχίσει να είναι ακόμη και μετα απο την απιστία.

[BIZELI]

τι καυτο θεμα μόλις πηρα χαμπαρι....

 

νομιζω πως δε θα ήθελα να το μαθω ποτε αν ηταν κατι που ο αλλος μετανοιωσε οικτρα...γιατι κακα τα ψεμματα ανθρωποι ειμαστε και σφαλματα κανουμε ολοι σε τουτη τη ζωη...

 

τωρα αν το μαθω νομιζω πως δε θα κάτσω στο γαμο...θα ειμαι μια ζωη καχυποπτη, μια ζωη θα καθομαι σε αναμμενα κάρβουνα...οχι οχι σιγουρα δε θα το συγχωρουσα...

[Jean]

Almak δυστυχως αυτο που λες ειναι ανεφικτο... Καποια στιγμη ο "κερατας" θα νιωσει τοσο αδειος μεσα του που θα αποζητησει τη στοργη σε αλλη αγκαλια. Δεν ειναι δυνατον να ζησεις μια ζωη χωρις "τρυφεροτητα". Ετσι δεν ειναι. Οση αγαπη κι αν εισπραττεις απ' τα παιδια σου παντα κατι θα λειπει. Αρα το μοντελο της οικογενειας που προτεινεις καποια στιγμη θα σε εξελιχθει σε δυο γονεις που ζουν παραλληλες ζωες με τους συντροφους του ο καθενας ΠΟΥ ΟΜΩΣ την Κυριακη πανε εκδρομη τα παιδια τους και προσποιούνται οτι ολα ειναι καλα. Υποκρισια που δεν θα διαφυγει της παρατηρητικότητας των παιδιων με τις όποιες συνεπειες στον ψυχισμο τους... Μεσες λυσεις στην αντιμετωπιση της απιστιας δεν υπαρχουν, ή χωριζεις ή συγχωρεις!

[almak]

jodido & jean δεν διαφωνώ καθόλου με τις υποθέσεις που κάνετε για το πως θα εξελιχθεί

η σχέση αλλά και για το τι θα εισπράξουν τα παιδιά.

Είναι όλα αυτά μέσα στο παιχνίδι από την στιγμή που προχωράμε

στην λύση να συνεχίσουμε σε κοινή στέγη.

Η άλλη λύση είναι να συνεχίσεις σε διαφορετική στέγη , όπου σε αυτήν την

περίπτωση κάντε καινούργιες υποθέσεις για το τι θα εισπράξουν τα παιδιά.

 

Εγώ ξεκαθάρισα ότι δεν συγχωρώ και Bizeli λάθη όλοι κάνουμε ( ορθογραφικά ,

οικονομικά , γλίστρησα κι έπεσα ) αλλά αν παρατηρήσεις αραιά και που τα επαναλαμβάνουμε

Τι να συγχωρήσεις αφού είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα ξανασυμβεί λίαν συντόμως.

 

Ίσως δεν σας έδωσα να καταλάβετε τι ακριβώς εννοώ

 

-Έφτασα στο σημείο να έχω δυο παιδιά με μια γυναίκα.

Έχω οικογένεια , άρα και πολλές υποχρεώσεις απέναντι τους.

Οι υποχρεώσεις είναι πολλές και θα τις απαριθμήσω:

1) Μεγαλώνουμε παιδιά τα οποία χρειάζονται την φυσική μας παρουσία αλλά

και την οικονομική μας επάρκεια.

2) Στην δική μου περίπτωση η σύζυγος δεν εργάζεται , άρα οικονομικά εξαρτάται

από την δική μου εργασία.

 

Λοιπόν δεν θα έδιωχνα ποτέ την μητέρα των παιδιών μου από το σπίτι επειδή με κεράτωσε.

Απλά δεν ξανά έχει sex μαζί , thats all.

Σε καμία περίπτωση δεν θα έφευγα μακριά από τα παιδιά μου.

Όπως τσακωνόμασταν πριν έτσι θα συνεχίσουμε με τον ίδιο ζήλο.

Μάλιστα θα έχουμε ένα λιγότερο θέμα στο μυαλό μας την απιστία.

Στα παιδιά δεν χρειάζεται να πεις κανένα ψέμα , τα παιδιά τα έχουν καταλάβει

αυτά πολύ πιο νωρίς από όσο νομίζουμε.

Το ότι θα δουν τους γονείς τους να κοιμούνται σε ξεχωριστά κρεβάτια είναι

σταγόνα στον ωκεανό.

Τα παιδιά, μας θέλουν εκεί χαρούμενους κι ευτυχισμένους , αν αυτό το καταλαβαίνουμε

και το θεωρούμε πιο σημαντικό από την προσωπική μας ζωή τότε θα κάνουμε

τις υποχωρήσεις μας και θα ζήσουμε στο ίδιο σπίτι.

Αν όμως κάθε δεύτερη κουβέντα που αλλάζουμε μες το σπίτι έχει θέμα την απιστία

τότε καλύτερα να αλλάξουμε ημισφαίριο.

 

-Είναι θέμα προτεραιοτήτων και όταν ενσυνείδητα βάζεις προτεραιότητες ( τις οποίες έχεις την

θέληση να τις παραλλάξεις άμα χρειαστεί) τότε τα πράγματα είναι εύκολα.

Τελικά απ’ ότι καταλαβαίνεται σας μιλώ για μένα και όχι για το τι να κάνετε εσείς.

Για το εαυτό μου την στιγμή που μιλάμε είμαι σίγουρος , και αυτή η σιγουριά απορρέει

από το γεγονός πως γνωρίζω τι έχω κάνει έως σήμερα , όπως και τι δεν έχω κάνει .

Είμαι χαρούμενος που τα κατάφερα έως εδώ και σίγουρος ότι θα τα καταφέρω και στην πορεία.

 

Και γα να μην σας πολύ ζαλίζω πιστεύω πως αν με κερατώσει αυτή θα χάσει.

[Μαρια Στυλιανακη]

Εγώ θα πω κάτι που μου είχε πεί γνωστή, ψυχολόγος, σύμβουλος ζευγαριών.

 

Σε ένα ζευγάρι όταν υπάρχουν προβλήματα είναι συγκεκριμένοι οι δρόμοι που μπορεί να πάρει η κατάσταση

 

- να στραφούν προς τα έξω

είτε με την εργασιομανία

με χόμπι και ξενύχτια απασχολούμενοι με αυτό ή με

άλλο σύντροφο,

 

- ή να στραφούν προς τα μέσα, προς το τι περνάει η σχέση τους και αν περνάει κρίση και τι μπορούν να κάνουν.

 

αυτό που αισθάνομαι εγώ είναι ότι είναι πολύ πιο δύσκολο να κοιτάξει ένα ζευγάρι προς τα μέσα, (και δεν φτάνει μόνο ο ένας να το κάνει, χρειάζεται και οι δύο να είναι ώριμοι να το κάνουν)

και πολύ πολύ πολύ πιο εύκολο και ανώδυνο,

να κοιτάξει ο ένας απο τους δύο ή και οι δύο, σε κάτι απο έξω, που θα τον κάνει να ξεχαστεί και να πιστέψει ότι έτσι θα λυθούν τα όποια προβλήματα και τσακωμοί και διαφωνίες.....

 

δυστυχώς το ζώ σε πολύ φιλικό ζευγάρι που έχει παιδί,

και είναι πολύ πολύ κρίμα....

 

όταν όμως και οι δύο, βλέπουν προς τα έξω,

(δεν νομίζω ότι μια απιστία μπορεί να συμβεί εάν η προσοχή είναι προς την σχέση και πως μπορεί να διορθωθεί η όποια ασυμφωνία)

τότε, δεν υπάρχει περίπτωση να λυθούν τα προβλήματα.

είναι ένας φαύλος κύκλος λοιπόν. η απιστία είναι μόνο το σύμπτωμα.

 

Σίγουρα υπάρχουν όρια τα οποία ένα παιδί είναι καλό να ζήσει ή δεν είναι καλό να ζήσει... εξαρτάται φαντάζομαι απο την κάθε περίπτωση και την ικανότητα των ατόμων να αφήσουν στην άκρη τις όποιες ασυμφωνίες τους και να λειτουργήσουν απλώς σαν γονείς -

Σίγουρα αυτό δίνει ανάμεικτα συναισθήματα σε ένα παιδί που πιθανώς να το κάνουν να πιστέψει ότι σε μια σχέση, μπορεί να μείνει κανείς ακόμα και εάν το έχουν πληγώσει, προδώσει και οι δυο μεταξύ τους δεν τρέφουν τρυφερότητα και αγάπη. (και να δεχτεί πχ αργότερα κακοποίηση λεκτική συναισθηματική εξαιτίας αυτής της ανοχής)

 

Τι είναι όμως χειρότερο δεν ξέρω? Το να αισθάνονται ότι ΄κάθε σχέση οδηγεί στον χωρισμό και στην απώλεια?

Μπρος γκρεμός, και πίσω ρέμα.

Το διαζύγιο επηρεάζει ΠΑΡΑ πολύ τα παιδιά περισσότερο απο όλα στην μελλοντική τους ζωή. Επηρεάζει το ίδιο άσχημα και μια διαρκής κρίση στον γάμο των γονιών τους ? μόνο οι έρευνες θα μπορούσαν να δείξουν κάτι τέτοιο.

 

Πάντως σίγουρα το να μάθουμε να κοιτάμε προς τα μέσα αντί προς τα έξω, είναι κάτι που δεν μπορώ να πώ ότι καλλιεργείται τόσο στην κοινωνία.

 

Οπότε πως να μην λειτουργούν έτσι και οι ανθρώποι?

Για τους άντρες, που απο την φύση του και απο έρευνες που έχω διαβάσει και απο βιβλία πολλών ψυχολόγων με εμπειρία συμβουλευτικής σε ζευγάρια, δυσκολεύονται πολύ περισσότερο απο ότι οι γυναίκες, να εκφράσουν συναισθήματα και να κάνουν ενδοσκόπηση, και άρα να κοιτάξουν προς τα μέσα -

είτε στον εαυτό τους είτε στην σχέση τους...

 

για αυτό το λόγο πιστεύω μαθηματικά πολύ πιο εύκολο είναι να συμβεί σε έναν άντρα η απιστία, απο ότι σε μια γυναίκα.

Δεν είμαι προκατειλημένη απλώς αυτά που συμπαιρένω απο αυτά που έχω διαβάσει γράφω. Στο φιλικό μου ζευγάρι, ήταν η γυναίκα! δεν θέλω να πω περισσότερα για αυτό, ...

Άλλά και θυμάμαι και παλιό ζευγάρι γνωστων των γονιών μου που μου έλεγε ότι είναι γνωστό σε όλη την παρέα ότι η γυναίκα, είχε πάντα γκόμενους. (όχι -ο) Έμειναν μαζί, παρόλα αυτά...(ίσως λόγω παλαιών αρχών?) η κόρη έχει αποκτήσει μια χαρά οικογένεια για τον γιό δεν ξέρω.

 

εξαρτάται και απο τον άνθρωπο και τι έχει ζήσει, πως έχει μάθει να χειρίζεται τις καταστάσεις, γρήγορα, εύκολα ή προσπαθώντας και κάποιες φορές δίνοντας περισσότερο για να φτιάξει κάτι.

 

Εγώ ίσως με αυτά τα δεδομένα, εντελώς υποθετικά, ίσως θα το έβλεπα ώς εξής.

απο τη στιγμή που προσπάθησα, και ο σύντροφος έκανε λάθος επιλογή και αντί να βοηθήσει μαζί μου να λύσουμε ότι είναι να λύσουμε, έκανε αυτό,

θα προσπαθούσα να το δώ σαν δικό του λάθος, το οποίο θα είναι μόνο κακό να είναι ο τελικός αποδέκτης, το παιδί.

Γιατί τελικά το παιδί είναι αυτό που νιώθει ότι φταίει, ότι κάτι έγινε, κάτι έφταιξε.

αυτό, που δεν μπορεί να το αντέξει τόσο εύκολα, θα βιώσει πρώτα απο όλα την απώλεια.

Για τον ενήλικα το διαζύγιο μπορεί να είναι απλώς μια πολύ δύσκολη κατάσταση, αλλα΄για το παιδί, είναι σαν να σπάει ένα γυαλί, που φαινόταν άθραυστο. κλονίζεται η εμπιστοσύνη στα πάντα...

 

Νομίζω ότι μια απιστία δεν θα μπορούσα να την δώ ξεχωριστά απο το άτομο αυτό - θα προσπαθούσα σίγουρα να καταλάβω γιατί έγινε ότι έγινε. τι έφταιξε? γιατί έφτασε η κατάσταση ώς εκεί? έκανα ότι μπορούσα?

τι προβλήματα έχει ο σύντροφός μου και επιλέγει αυτό σαν λύση των προβλημάτων του? είναι παιδί καταβάθος σε θέματα ευθύνης? περνάει κρίση? θέλει να αποδείξει κάτι? ήταν εξαρχής άνθρωπος που θα το έκανε αυτό αλλα απλώς εγώ εθελοτυφλούσα/το έκρυβε καλά?

 

είναι πολλά γιατί και πως κτλ που προκύπτουν που σίγουρα θα επηρέαζαν την απόφασή μου, και θα έκρινα, πως αυτά τα δεδομένα (όχι αυτό της απιστίας)

 

-θα επηρέαζαν το παιδί που έβγαλα απο την κοιλιά μου και οφείλω να προστατέψω

- το αν αυτά τα δεδομένα αλλάζουν ή όχι - κατ επέκταση και το αν ο σύντροφός μου είναι ικανός και θέλει να κάνει μια "ενδοσκόπηση" που θα τον οδηγήσει στο να επιλέξει την επόμενη φορά να στραφεί προς τα μέσα αντί προς τα έξω.

 

αυτά.... βαρύ θέμα.....

[ΑΡΙΑΔΝΗ]

βαρύ θέμα.....

'Βαρύτατο", θα έλεγα... και θα συμφωνήσω σε όλα όσα γράφεις , Μαρία.

Προφανώς κάτι στην σχέση δεν πάει καλά όταν ένας από τους δύο καταλήγει να απατήσει. Ειδικά όταν ένα ζευγάρι έχει ζήσει πολλά χρόνια μαζί δίχως να τεθεί θέμα απιστίας, δίχως να υπήρχε ποτέ τέτοια πρόθεση είναι να αναρωτιέται κανείς για ποιούς λόγους οδηγήθηκε εκεί.

Ελπίζω να μην χρεισατεί ποτέ να το ζήσω, ούτε να απατήσω εγώ, ούτε να απατηθώ. Και στις δύο περιπτώσεις θα έχανα το έδαφος κάτω από τα πόδια μου. Δεν νομίζω να το ξεπερνούσα ποτέ, δεν γνωρίζω όμως και πώς θα αντιδρούσα.

Τελικά νομίζω πως τη σχέση μας πρέπει να τη φροντίζουμε συνεχώς, να μην επαναπαυόμαστε, να " στρεφόμαστε προς τα μέσα", όπως λέει η Μαρία.

Επίσης είμαι της εξής λογικής: Όταν ένα ζευγάρι περνάει περιόδο κρίσης, μπορεί εκέι -τσουπ! απ΄το πουθενά - να εμφανιστεί κάποιος ή κάποια που θα εκδηλώσει το ενδιαφέρον το οποίο στερούμαστε. Εκείνη τη στιγμή και εφόσον αγαπάμε αληθινά το σύντροφό μας θα πρέπει να βάλουμε κάτω τη λογική. Να αναρωτηθούμε: αξίζει πραγματικά να αφεθώ σε αυτό το συναίσθημα (ή ακόμα και σε μία καθαρά σεξουαλική περιπέτεια); Τί συνέπειες θα έχει η απιστία αυτή στη σχέση μου;

Το ίδιο θα περίμενα και από τον άντρα μου. Πρίν δηλαδή υποκύψει στον όποιο περασμό να υπολογίσει, έστω για μία μικρή στιγμή, πώς θα ένιωθα εγώ μετά από αυτό.

Μπορεί όλα αυτά να ακούγονται ανέφικτα να εφαρμοστούν στην πράξη. Η προεργασία όμως νομίζω πως γίνεται στο μυαλό μας.

[Νίκη]

Σε αυτό θα συμφωνήσω και εγώ...

 

Ότι το αφήνεις....θα σε αφήσει. Έτσι και η σχέση με τον άνθρωπό μας. Πάντα αμοιβαία όμως.

[mimika]

Αν θα συγχωρουσα...????????

Δεν εχω ιδεα γιατι δεν μου εχει συμβει (αν παλι εχει συμβει και δεν το εχω καταλαβει ΜΠΡΑΒΟ ΤΟΥ που παντρευτηκε ενα ζωον και μισο!)

 

Αν υποπεσει κατι τετοιο στην αντιληψη μου (διασταυρωμενο φυσικα) νομιζω οτι οσο και να θελει καποιος να συγχωρεσει παντα θα τριγυρναει στο μυαλο του και θα γινεται η αφορμη για πολλους καυγαδες.

Δεν θα μπορουσα να συμβιωσω με καποιον που πολυ απλα δεν σεβαστηκε ουτε εμενα αλλα ουτε και το παιδι μας.

 

Μια φιλη μου που πηρε διαζυγιο προσφατα, ανακαλυψε οτι οχι μονο την απατουσε αλλα την ειχε σπιτωσει κι ειχε και παιδι με την αλλη. Και προσπαθησε να της παρει και τα παιδια τους στο δικαστηριο! Θα τον ειχα πατησει στο λαιμο τον *@#^&$.............

 

Almak συμφωνω οτι προφανως καπου εφταιξα κι εγω για να παει με αλλη, αλλα υπαρχει και η συζητηση πριν φτασουμε στα ακρα (απιστια) γιατι τα νυχια μου τα βαφω και δεν μυριζουν πια!

[Sam]

Απιστία = εκείνος θα χάσει σιγά μην βρει καλύτερη από μένα όπως καταλάβατε δεν συγχωρώ

πάντως το θέμα είναι τι έχει συμβεί για να φτάσει κάποιος ως εκεί και να αναλάβει ο καθένας τις ευθύνες του, σε μια σχέση δεν φταίει ποτέ ο ένας όσο δύσκολο κι αν είναι να το δεχτούμε αλλά και χωρίς εμπιστοσύνη δεν μπορείς να συνεχίσεις να ζεις.....................

[jodido]

Οι υποχρεώσεις είναι πολλές και θα τις απαριθμήσω:

1) Μεγαλώνουμε παιδιά τα οποία χρειάζονται την φυσική μας παρουσία αλλά

και την οικονομική μας επάρκεια.

2) Στην δική μου περίπτωση η σύζυγος δεν εργάζεται , άρα οικονομικά εξαρτάται

από την δική μου εργασία.

 

Λοιπόν δεν θα έδιωχνα ποτέ την μητέρα των παιδιών μου από το σπίτι επειδή με κεράτωσε.

Απλά δεν ξανά έχει sex μαζί , thats all.

Σε καμία περίπτωση δεν θα έφευγα μακριά από τα παιδιά μου.

 

Αυτό πραγματικά σε τιμά πολύ. Η αλήθεια είναι ότι δεν κατάλαβα αυτή την παράμετρο την οποία υπολόγιζες.... Η άποψη σου γενικά αντιστοιχεί σε έναν ανώτερο άνθρωπο ο οποίος βάζει προτεραιότητες και δεν ασχολείται με πράγματα άνευ ουσίας....

Μέχρι να διαβάσω την άποψη σου ήμουν σίγουρη ότι κανένας άνδρας (συνήθως αυτοί είναι που δεν δέχονται εύκολα την απιστία) δεν θα υπολόγιζε τέτοιες παραμέτρους στην απόφαση του, (ότι δηλαδή η γυναίκα του δεν εργάζεται). Με διαψεύδεις και ειλικρινά χαίρομαι για αυτό.... ΜΠΡΑΒΟ ΣΟΥ..

 

Και γα να μην σας πολύ ζαλίζω πιστεύω πως αν με κερατώσει αυτή θα χάσει.

 

Όλοι μας το έχουμε καταλάβει πια....

[BIZELI]

Και γα να μην σας πολύ ζαλίζω πιστεύω πως αν με κερατώσει αυτή θα χάσει.

 

Πες το μας οτι εδω ηθελες να καταλήξεις ντε!!!

[almak]

Η αλήθεια είναι πως τα υπόλοιπα ήταν σάλτσες ...... αλλά εσείς οι δυο εντοπίσατε το ζουμί των σκεψεών μου.

Ίσως τελικά πρέπει να γράφω λιγότερα....λακωνικά.

[almak]

Μαρία Στυλιανάκη με ψιλομπέρδεψες γιατί μου το πήγες γύρω - γύρω.

Εκείνο που με "τελείωσε" εντελώς είναι το:

Σίγουρα αυτό δίνει ανάμεικτα συναισθήματα σε ένα παιδί που πιθανώς να το κάνουν να πιστέψει ότι σε μια σχέση, μπορεί να μείνει κανείς ακόμα και εάν το έχουν πληγώσει, προδώσει και οι δυο μεταξύ τους δεν τρέφουν τρυφερότητα και αγάπη. (και να δεχτεί πχ αργότερα κακοποίηση λεκτική συναισθηματική εξαιτίας αυτής της ανοχής)

Στην αρχή του το κατάλαβα διότι είναι περίπου αυτά που λέω κι εγώ .....αλλά αυτό περί κακοποίησης ειλικρινά δεν το κατάλαβα

ΥΓ. Σίγουρο ένας από τους λόγους που δεν κατάλαβα είναι το γεγονός πως η οθόνη ήταν (και είναι) ξεχειλωμένη στην σελίδα 3 από το ποστ της ΡΙΑ με τα φαρδιά τικεράκια

[Μαρια Στυλιανακη]

εννοούσα όταν πχ η κατάσταση δεν είναι κόσμια μεταξύ των γονέων, και μένουν όμως στο ίδιο σπίτι, τρέφοντας αρνητικά συναισθήματα που σίγουρα θα εκφράζονται λεκτικά και συναισθηματικά

αργότερα το παιδί θα ανέχεται τέτοιες καταστάσεις και στις σχέσεις του αντί πχ να τις αποφεύγει ή να τις επιλύει.

 

έγραψα για λεκτική κακοποίηση και συναισθηματική -

εκεί υπάγεται πχ ο εκβιασμός

ο ένας γονιός να αγωνίζεται για να έχει με το μέρος του το παιδί και έτσι να το πιέζει να νιώσει το Α πράγμα αλλιώς δεν θα έχει το παιδί την αγάπη και την στοργή του,

ή ο γονιός να μιλάει προς τον άλλο γονιό, με τόνο φωνής συνεχώς υποτιμητικό, με επίκριση και συνεχής κατηγορίες,

δεν ξέρω αν το διατύπωσα σωστά, αλλά κάπως έτσι περιγράφεται η λεκτική και η συναισθηματική κακοποίηση στην ψυχολογία.

όπως έγραψα όμως, δεν ξέρω προσωπικά ποιο είναι το καλύτερο απο τις δύο οψιόν...

 

(το γύρω γύρω πάντως είναι η σπεσιαλιτέ μου )

 

 

ΡΙΑ μίκρυνε τα τίκερ σου !!!