ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΝΙΑΔΑ

[Tasia]

...

[ευδοκία]

το πόσο σε καταλαβαίνω Τασία δε λέγεται!!! δεν θέλω να γράψω περισσότερα γιατί... το κακό στην περίπτωσή σου είναι πως αυτή η συμπεριφορά δεν γίνεται αντιληπτή από τον άνδρα σου.ίσως αν του έλεγες με γλυκό παράπονο αυτό που σε πειράζει;αλλά και πάλι είναι αδερφή του και πρόσεξε να μην χαλαστείτε μεταξύ σας εξαιτίας τρίτων.εσύ ξέρεις τον άντρα σου και πόσο αντέχει να ακούει για τους δικούς. κουράγιο...

[Jean]

Τασια μου φυσικά και το βλεπει ο αντρας σου, αλλιως θα πρεπει να θεσουμε θεμα "νοημοσύνης" που δεν νομιζω να παιζει κατι τετοιο. Το ζητημα ειναι πως οι αντρες λειτουργουν διαφορετικά απο τις γυναικες σ' αυτα τα ζητηματα. Δεν υπαρχει ποτε περιπτωση να συμφωνησει μαζι σου γιατι τοτε θα πρεπει να "κανει και κατι γι' αυτο" κι αυτα οι αντρες τα βαριούνται αφανταστα. Θα πρεπει να της μιλησει, να της βαλει χερι, να ριξει την οικογενεια του στα ματια σου και παει λεγοντας... Δεν τα κανουν αυτα οι αντρες...Προτιμουν να διαιωνιζεται μια κατασταση παρα να την αντιμετωπισουν. Η γυναικα ειναι αλλιως και αυτη της η διαφορετικότητα ηταν που της "εβγαλε το όνομα" της κατινας και της "ανακατωστρας" εντελως αδικα κατ' εμε στο 90% των περιπτωσεων. Το εχω παρατηρησει κι απ' το δικό μου τον αντρα. Ενω συμβαινουν συνεχεια διαφορα κανει πως δεν καταλαβαινει για να εχει την ησυχια του και εννοειται πως εχουμε μαλωσει ασχημα για λαλακιες αλλων (πεθερας και τα λοιπα) Τον ακουσα όμως μια μερα κατα λάθος να τα χωνει στη μανα του και καταλαβα οτι ΚΑΙ τα πιανει ΚΑΙ δεν του ξεφευγει τιποτα. Οταν γυρισε σπιτι δεν μου ειπε τιποτα για τον καυγα που ειχε... Δεν ξερω τι φοβουνται... Μαλλον δεν μπορουν τους καυγαδες. Τα μεταφραζουν όλα σαν "ξεκατινιασμα" γιατι δεν μπορουν να ξεχωρισουν ποτε καποιος κανει διαλογο και ποτε τσακωνεται. Φταιει ο τροπος που μεγαλωσαν...Φοβουνται μηπως τους πουν οτι η γυναικα τους "τους εβαλε στο βρακι της" Αυτος ειναι ο μεγαλυτερος φοβος των αντρων. Εμαθαν οτι αυτα ειναι γυναικειες "κατινιες" και τα βαζουν ολα στο ιδιο καζανι. Πρωτη διδαξασα;;;; Μα, η μανουλα τους φυσικα!!

[Tasia]

Έχεις απόλυτο δίκιο σε αυτό που λες. Γιατί και εγώ σε ανύποπτο χρόνο του ξεφεύγει και λέει : καλά είναι σοβαρή, όλο τηλεφωνα και τηλέφωνα...ή αντε τωρα τι να της πεις...αφού δεν πάει καλα΄....αλλά μέχρι εκεί...να της τα ΄΄χωσει΄΄ άγρια δεν το έχει κάνει ποτέ. τουλάχιστον όχι μπροστά μου...ίσως ει΄ναι αυτό που λες εσυ΄...δηλία, και φόβος...γιατί αν παραδεχτούν τότε θα πρέπει κάτι να κανουν, ασε που θα τους λένε ότι οι γυναίκες σας σας απομάκρυναν απο μας, και δες πως μας έχει κάνει μια ξένη...αλλά το θέμα όμως ειναι και η δική μας ψυχική ηρεμία...γιατί αν είναι αν φτάσεις να μην θελεις να δεις τον άλλον ζωγραφιστό γιατί συνηρμικά θυμάσαι την αδερφή και τη μάνα του, τότε τι καταφέρνεις?έχουν κερδίσει!! οπότε τί κάνεις??κλεινεις τα μάτια και ΑΔΙΑΦΟΡΕΙΣ???και πως δικαιολογείς την απραγία του άντρα σου στον εαυτό σου ώστε να νιώθεις και καλά απέναντί του....γιατί εμένα αυτό με φοβίζει περισσοτερο από όλα...μην ψυχρανθώ ανεπανόρθωτα με τον άντρα μου και τότε τι κανω??

[Jean]

Τασια, εγω εφαρμοζω τη μεθοδο: Αν εγω με τον αντρα μου ειμαι καλα, χεστηκα και για τη μανα του και για την αδελφή του. Εχω διαχωρισει τις σχεσεις μεσα στο μυαλο μου. Οσο δεν κανουν χοντραδες αλλα πταισματα τα παραβλέπω. Οι αντρες εκτιμουν τις γυναικες που δειχνουν ανωτεροτητα. Ασε αυτες να δημιουργουν τα προβληματα και φροντισε εσυ να εισαι το ¨λιμανι" του. Αποκλειεται να σου γυρισει μπουμεραγκ γιατι δεν θα εχουν τιποτα απολυτως να σου προσαψουν. Αστες να τρωγονται με τα ρουχα τους. Αυτο κανω εγω. Και να σε ρωτησω κατι; Θες πολύ να σε επισκεπτεται η κουνιαδα; Αφου δεν την πας τι την θες; Κατσε εκει στην ησυχια σου και αν δεν θελει να ερχεται...μην σωσει!!

[Tasia]

Δεν θέλω καθόλου να με επισκέπτεται ιδίως μετά την τόσο απαράδεκτα αδιάφορη συμπεριφορά...Είναι προκλητικά αδιάφορη και με εκνευρίζει πολυ αυτό...ενώ από την άλλη είναι βδέλλα στον άντρα μου...αλλά έχεις δίκιο ότι δνε πρέπει να πέφτω στο επίπεδο αυτό...για να μην έχει να μου προσάψει τίποτα και ο άντρας μου γιατί με τους τόσους καβγάδες που ακτά καιρούς έχουμε κάνει για το θέμα, σε ανάλογες περιστάσεις μου λέει ΄΄καλά γιατί δεν χωνέυεις την αδερφή μου? ή τι σου έχει κάνει?/'' και τότε είναι που τα παίρνω γιατί νιώθω να έχω φτάσει πάλι στο σημείο 0...εκεί που λέω ότι έχουμε κάνει κάποια πρόοοδο, στο να αντιλαμβάνεται κάποια πράγματα, εκεί επιστρέφουμε πίσω..αντε να κάτσεις να του εξηγήσεις πάλι όλη τη γαιδουρινή συμπεριφορά της...και η μια κουβέντα φέρνει την άλλη, και θα μου πει και αυτός μετά κάτι για τους δικούς μου και παει λέγοντας...νιώθω ότι μου κάνει πολύ κακό και η σκέψη μόνο...πρέπει να την αποβάλλω...αλλά δεν θελω να με περνάνε για χαζή..οτι δνε καταλαβαίνω και να συνεχίζουν..θέλω να ουρλιάξω: ΤΟ ΟΤΙ ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΩ ΣΚΗΝΕΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΠΙΝΩ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΗΜΙΟΡΓΗΣΩ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΜΟΥ..ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΣΑΣ ΕΠΑΙΡΝΕ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΣΗΚΩΝΕ!!

[ελισαβετ]

Τασια μου ομως μην καταπινεις και πολλα γιατι σε αυτους τους τυπους οσο δεν μιλας τοσο σε καβαλανε ετσι εκανε και η δικια μου ειχε την ιδια ακριβως συμπεριφορα δεν μιλαγα δεν μιλαγα αλλα αυτη χειροτερευε στο τελος τσακωθηκαμε και εληξε το θεμα.Βεβαια εσυ εχεις ενα λογο παραπανω επειδη δεν θελεις να στεναχωρησεις το συζυγο σου σε καταλαβαινω και εχεις δικιο αλλα πες μου η δικη σου ψυχολογια δεν παιζει μεγαλυτερο ρολο γιατι να σε κανει μονιμως κουρελι?

[ελισαβετ]

Συγνωμη κιολας που απαντησα δεν θελω να σε στεναχωρησω αλλα ξερω τι περνας γμτ και με πνιγει το δικιο

[Tasia]

Όπως τα λες Ελισσάβετ είναι!!! όσο δεν μιλάς και δείχνεις ότι τα ανέχεσαι τόσο σε καβαλάνε και σου λένε αφού με παίρνει γιατί να μην το κάνω και αυτό?? εγώ κατέληξα ότι θα έχω ΠΑΡΑ πολύ τυπική ευγενική όμως στάση, δηλαδή όταν μου λέει ο άντρας μου να παμε θα πηγαίνω αλλα ως εκεί! τη 1 ώρα που θα καθόμαστε θα ασχολούμαι με το παιδί μου, με κάτι άλλο με οτιδήποτε ώσπου να περάσει η ώρα, ασχημη κουβέντα δεν θα πώ αλλά θα αφήνω πολύ ομορφα να φαίνεται ότι τους κρατάω σε απόσταση...και ας τολμήσει κάποιος να μου ζητήσει τον λόγο!!!!είναι δυνατόν μόλις παντρευτεί ο αδερφος να μας πιάνει η ανασφάλεια ότι θα μας ξεχάσει?? αφού είναι΄δεδομένη η σχέση τόσα χρόνια 40 χρόνια!!!, η νέα σχέση με τη γυναίκα θέλει να κτιστεί και θέλει αφοσίωση...γι αυτό έπρεπε να με καλοδεχτεί, να με κάνει φίλη της να βγαίνουμε μαζί...αλλα από μονόχνωτο άτομο τι περιμένεις...από άτομο που δεν έχει φίλες??

[Νίκη]

Καλό είναι να δείχνουμε εξ αρχής τα όριά μας, πιστεύω. Εξηγούμαστε για να μην παρεξηγούμαστε....

[ελισαβετ]

Ναι τασια μου οι περισσοτερες ειναι κομπλεξικα και ζηλιαρικα ατομα οχι βεβαια οτι δεν υπαρχουν οι σωστες και καλες κουνιαδες προς θεου αλλα ειναι λιγο σπανιες.Εμεις απο οτι φαινεται ειμασταν απο τις ατυχες.Δε βαριεσαι ομως εγω ενα πραγμα ξερω οτι ολα εδω πληρωνονται θα ρθει και η ωρα τους οτι κανουν θα λαβουν μπορει οχι απο μας βεβαια αλλα απο καπου θα το βρουν.

[mimika]

Αντε βρε Τασια εσενα ηρθε 4 ολοκληρες φορες στο σπιτι σου, εμενα καμια.

Δεν εχει δει τον μικρο παρα μονο στο μαιευτηριο για 5 λεπτα και μια φορα τυχαια στο σπιτι της πεθερας μου για 7 λεπτα!

 

Παρολα αυτα μου εστειλε χρυσαφικα για το παιδι (λες και θα το βαφτισει, μη χειροτερα!) και για μενα και κοντεψα να τα στειλω πισω (σεβαστηκα τον αντρα μου που επεμενε) γιατι ειμαστε 10 λεπτα αποσταση και δεν επιτρεπεται.

Μη νομιζει κιολας οτι θελω τα δωρα της.

 

Εστω το τυπικο θα επρεπε να το κρατησει, στο σπιτι μας εχει να πατησει εδω και ενα χρονο και βαλε!

[Christie]

Πωπω βρε παιδιά τι κρίμα να είναι τέτοια άτομα... Η δική μου κουνιάδα μακάρι να έμενε πιο κοντά (μένει μόνιμα έξω από την Αιδηψο από τότε που παντρεύτηκε), είναι πολύ καλή κοπέλα και θα κάναμε παρέα, είμαστε και συνομήλικες... Γενικά στην οικογενεια του άντρα μου έιναι ολοι άψογοι, έιμαι πολύ τυχερή δόξα τω Θεώ...

[Μαρια Στυλιανακη]

από την άλλη είναι βδέλλα στον άντρα μου...

 

βρέ κορίτσια......... (δεν έγραψε ακόμα κανένας αλμακ )

να σας πώ κάτι...?

σαν πολύ υπερβολικά μου ακούγονται όλα αυτά

 

σκεφτείτε κάτι.

κάνετε ένα κορίτσι και ένα αγόρι, και έχετε την τύχη να έχουν καλές σχέσεις...!! τα αγαπάτε κα είσαστε τόσο χαρούμενοι που μιλάνε και μοιράζονται τις ανησυχίες τους και έχουν ενηλικιωθεί... αυτό τους έχετε ενθαρρύνει να κάνουν.

 

Γιατί, επειδή είναι άντρας και γυναίκα να μην είναι αποδεκτό να κάνουν παρέα, και όταν είναι δύο αδερφές, ο άντρας να μην νιώθει έτσι για αυτή την εγγύτητα των δυο αδερφών?...???

γιατί πχ δυο αδερφές, όταν κάνουν παρέα, δεν παίρνουν μαζί και τον άντρα της μιας? ?

Θεωρείται αυτό "αποκλεισμός?" ή ότι κολλάει σαν βδέλλα η αδερφή στην άλλη αδερφή? ΟΧΙ ΒΕΒΑΙΑ!

ο άντρας ειδικά θα χαρεί πολύ που η γυναίκα του έχει καλές σχέσεις με την αδερφή του. (απο ότι ξέρω!! )

Αν δεν έχουν καλές σχέσεις και εκείνη δεν τους επισκέπτεται, απλως θα λυπηθούν για την γυναίκα τους.

 

Τι σχέση έχουν τα χρυσαφικά?! και το πόσες φορές επισκέπτονται?

Τι σχέση έχουν οι προτιμήσεις της οποιαδήποτε κουνιάδας, είτε είναι γυναίκα γυναίκα είτε αδερφια γυναίκα άντρας,

με το να νιώθει η γυναικα, (πχ όσες γράψατε οτι αισθάνεστε έτσι) ΤΟΣΟ χάλια...

βρε κορίτσια, μήπως μιλάνε οι ορμόνες και οι ανησυχίες σας?...

δεν είναι αυτά σοβαροί λόγοι για να μην τα πας καλά με ένα άτομο που δεν σου έχει κάνει κάτι.

 

τώρα εάν κάποια πράγματα δεν τα λέτε, καλώς,

αλλά αν είναι μόνο αυτά, ε τότε δεν δικαιολογείται τέτοια έχθρα!

 

είναι πρόβλημα αυτού που το νιώθει, ο τόσο μεγάλος θυμός, όταν αυτό για το οποίο θυμώνει, ΔΕΝ είναι κάτι χοντρό......

 

και ΔΕΝ είναι χοντράδα να μιλάνε στο τηλέφωνο δυο αδέρφια... αλοίμονο!

μήπως το θέμα είναι άλλο?

μήπως έχετε ανησυχία για την σχέση σας και ψάχνετε την αιτία έξω αντί μέσα????

μήπως είναι επιλόχεια κατάθλιψη?? είναι ένοχη για ΠΑΡΑ πολλά συναισθήματα θυμού και απελπισίας και μήνες μετά την γέννα. (εμφανίζεται κατα μεγάλο ποσοστό μετά τους 3 πρώτους μήνες)

 

η γνώμη μου είναι όσο και να μη συμπαθεί κανείς την οικογένεια του άντρα του,

δεν γίνεται να περιμένει επειδή παντρεύτηκε να γίνουν όλοι κολλητάρια...

αυτό είναι ψεύτικο.

μετά απο χρόνια δημιουργουνται οι σχέσεις εγγύτητας -

και εξάλλου, οι υπόλοιποι στην οικογένεια δεν είναι αυτοί που είναι παντρεμένοι - αλλά μόνο ο συγκεκριμένος άντρας!

ότι όλοι στην οικογένεια θα πρέπει να φέρονται ξαφνικά σαν να ήταν αδέρφια και εκείνοι.

αυτό θέλει ΧΡΟΝΙΑ να δημιουργηθεί, και δεν γίνεται μόνο μετά απο λίγο καιρό που είναι κάποιος παντρεμένος.

 

εγώ έτσι το αισθάνομαι ελπίζω να μην προσβληθεί καμιά σας αλλά το λέω μηπως και βοηθήσω στο να μην αισθάνεστε έτσι,

γιατί προφανώς, αυτά τα συναισθήματα δεν έχουν τέλος...!

 

αισθάνομαι σαν να ζητάτε κάτι που δεν μπορεί να γίνει,,,... έστω τώρα...

μετά απο χρόνια θα αισθάνονται όλοι οικειότητα μεταξύ τους! και πάλι, μπορεί να μην υπάρχει οικειότητα.

 

Ε ΚΑΙ ?

 

όπως έγραψε και η Jean με τα πολυ σωστά σχόλια,

τον άντρα σου θέλεις για την σχέση σου, όχι όλους τους άλλους.

 

σκέφτείτε μήπως βγαίνουν άλλα συναισθήματα που έχουν να κάνουν με το να σας αποδέχονται όπως είσαστε, απο το δικό σας παρελθόν....

μήπως ψάχνετε σε αυτή την οικογένεια την οικογένεια που πιθανόνν δεν είχατε, και η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας ότι δεν μπορεί να την αντικαταστήσει, (τουλάχιστον στο παρόν)

σας πεισμώνει?

 

γιατί να πεισμωσεις αλλιώς και να μαλλώνεις με τον άντρα που αγαπάς, τον άντρα της κόρης σου...και να φοβάσαι να ψυχραθείς μαζί του!!!

 

ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ θα ψυχραθείς, όταν προσπαθείς να τον κάνεις να αισθανθεί θυμό για την ίδια του την οικογένεια!!! είναι εκβιασμός και πιστεύω κάτι άδικο για την σχέση του οποιουδήποτε ζευγαριού.. και σίγουρη παγίδα για την περεταίρω εξέλιξη της σχέσης!

 

και στην τελική, ότι και να κάνει κάποιος συγγενείς, δεν έχει ευθύνη για αυτό, ο σύζυγος.. και χοντράδα ακόμα και να κάνει... μπαμπάς του/της δεν είναι και είναι άδικο να του δίνετε ευθύνη ή να τον βάζετε να διαλέξει!

ε τότε η καλύτερη λύση, είναι γνωστή!!!

απο μακριά, και αγαπημένοι!

 

Tasia ελπίζω να σε κάνω να αναθεωρήσεις !!!

[Tasia]

από την άλλη είναι βδέλλα στον άντρα μου...

 

ο άντρας ειδικά θα χαρεί πολύ που η γυναίκα του έχει καλές σχέσεις με την αδερφή του. (απο ότι ξέρω!! )

Αν δεν έχουν καλές σχέσεις και εκείνη δεν τους επισκέπτεται, απλως θα λυπηθούν για την γυναίκα τους.

 

Τι σχέση έχουν οι προτιμήσεις της οποιαδήποτε κουνιάδας, είτε είναι γυναίκα γυναίκα είτε αδερφια γυναίκα άντρας,

με το να νιώθει η γυναικα, (πχ όσες γράψατε οτι αισθάνεστε έτσι) ΤΟΣΟ χάλια...

βρε κορίτσια, μήπως μιλάνε οι ορμόνες και οι ανησυχίες σας?...

δεν είναι αυτά σοβαροί λόγοι για να μην τα πας καλά με ένα άτομο που δεν σου έχει κάνει κάτι.

 

και ΔΕΝ είναι χοντράδα να μιλάνε στο τηλέφωνο δυο αδέρφια... αλοίμονο!

μήπως το θέμα είναι άλλο?

μήπως έχετε ανησυχία για την σχέση σας και ψάχνετε την αιτία έξω αντί μέσα????

 

όπως έγραψε και η Jean με τα πολυ σωστά σχόλια,

τον άντρα σου θέλεις για την σχέση σου, όχι όλους τους άλλους.

 

σκέφτείτε μήπως βγαίνουν άλλα συναισθήματα που έχουν να κάνουν με το να σας αποδέχονται όπως είσαστε, απο το δικό σας παρελθόν....

μήπως ψάχνετε σε αυτή την οικογένεια την οικογένεια που πιθανόνν δεν είχατε, και η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας ότι δεν μπορεί να την αντικαταστήσει, (τουλάχιστον στο παρόν)

σας πεισμώνει?

 

ΚΑΙ ΒΕΒΑΙΑ θα ψυχραθείς, όταν προσπαθείς να τον κάνεις να αισθανθεί θυμό για την ίδια του την οικογένεια!!! είναι εκβιασμός και πιστεύω κάτι άδικο για την σχέση του οποιουδήποτε ζευγαριού.. και σίγουρη παγίδα για την περεταίρω εξέλιξη της σχέσης!

 

:

 

Αυτό που ήθελα εγώ να πω είναι ότι δεν είναι κακό να μιλάνε δύο αδέρφια στο τηλέφωνο! ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ Μαρία...κακό όμως είναι η αδερφή του άντρα σου να ΜΗΝ παίρνει εσένα ούτε μια φορά τηλέφωνο να δει τι κάνεις..αυτό θεωρείται λογικό??Κακό δεν είναι να έχουν στενή σχέση δύο αδέρφια μεταξύ τους, ΚΑΚΟ όμως είναι να μην θέλει η αδερφή να έχει οποιαδήποτε φιλική σχέση με την νύφη της γιατί την βλέπει ανταγωνιστικά...και βέβαια έχει σημασία Μαρία πόσες φορές θα σε επισκεφτεί η αδερφή του άντρα σου...δείχνει το αν προσπαθεί να σε πλησιάσει ιδίως αν εσύ έχεις κάνει τόσες προσπάθειες...Μην τα ισοπεδώνουμε όλα...τότε δεν θα μιλούσαμε καθόλου για οιδιπόδεια συμπλέγματα, ούτε για εμμονές πεθερών με γιούς κλπ κλπ...οι γυναίκες το ξέρουμε πολύ καλά όλες, είναι κτητικές πολύ και ανταγωνιστικές...και κυρίως σε ότι αφορά το άλλλο φύλλο...έτσι 2 αδερφές μπορεί να είναι κολλητές αλλά επειδή δεν έχει καμιά σχέση η αδερφή σου με τον άντρα σου δεν θα σε δει ποτέ ανταγωνιστικά, ότι δηλαδή της πήρες κάτι (ή τουλάχιστον τις περισσότερες φορές)..και δεν μπορώ να καταλάβω γιαί ακούγεται τόσο παράλογο που κάποια ενοχλείται όταν ο άντρας της μιλάει ώρες στο τηλ με την αδερφή του σαν να έχουν να λύσουν το μεσανατολικό, ενώ στις ώρες αυτές τηλεφώνου δεν ζήτησε μία φορά να πεί μια καλησπέρα στην γυναίκα του αδερφού της...

πολύ ευρωπαϊκά και υπεράνω μου ακούστηκαν όλα αυτά, και μακάρι να μπορούσαμε όλες να μην επηρεαζόμαστε απο τετοια..δεν είναι όμως εδώ Αγγλία, ή Γερμανία που οι οικογένειες είναι τελείως ανεξάρτητες...είναι ΕΛΛΑΔΑ και όλοι ξέρουμε πως λειτουργούν τα πράγματα εδω, εκτός και αν εγω που ζω στην επαρχία δεν γνωρίζω πως ζουν οι άνθρωποι στις μεγαλουπόλεις..

[Tasia]

σκέφτείτε μήπως βγαίνουν άλλα συναισθήματα που έχουν να κάνουν με το να σας αποδέχονται όπως είσαστε, απο το δικό σας παρελθόν....

μήπως ψάχνετε σε αυτή την οικογένεια την οικογένεια που πιθανόνν δεν είχατε, και η συνειδητοποίηση της πραγματικότητας ότι δεν μπορεί να την αντικαταστήσει, (τουλάχιστον στο παρόν)

σας πεισμώνει?

 

 

και μια χαρά είναι η οικογένεια μου και μια χαρά με μεγάλωσε με τις αρχές να σέβομαι την οικογένεια του άντρα που θα παντρευτώ και τουλάχιστον εδώ στην επαρχία ΑΚΟΜΗ θεωρούμε ότι η οικογένεια του άντρα σου είναι και δική σου οικογένεια...γι αυτό Μαρία στενοχωριέμαι...κάποιοι άνθρωποι τα βλέπουν τα πράγματα πιο επιφανειακά, είναι υπεράνω τέτοιων συναισθημάτων και κάποιοι άλλοι λίγο περισσότερο ευαίσθητοι ίσως ή στενάχωροι τα βλέπουν περισσότερο ρομαντικά..δεν είναι παράλογοι πιστεύω ούτε λίγότερο αξιοπρεπείς.

[Μαρια Στυλιανακη]

ούτε λίγότερο αξιοπρεπείς

ΚΑΛΕΕΕ ..... μίλησα εγώ πουθενά για αξιοπρέπεια?????.. 'όοοπα... !

 

Tasia, έχεις δίκιο, που αναφέρεσαι σε χώρες του εξωτερικού, η μητέρα μου είναι γερμανίδα και ίσως είμαι επηρεασμένη απο αυτό. Όμως έχω μεγαλώσει στην Ελλάδα με Ελληνες θείους θείες ξαδέρφια.

 

πάντως αυτό που γράφω το γράφω όχι με γνώμωνα το να μην είναι κοντά οι οικογένειες αλλά ακριβώς το αντίθετο !

διατυπώνω την άποψη του ότι είναι κρίμα να είσαι εσύ αρνητικά παθιασμένη, για κάτι,... που δεν έγινε ακόμα, δεν είναι τετελεσμένο!

 

Της έχεις πεί ποτέ αυτό που νιώθεις???? ατόφια όμως -

 

οι γυναίκες το ξέρουμε πολύ καλά όλες, είναι κτητικές πολύ και ανταγωνιστικές

αυτό είναι μια γενίκευση όμως... Δεν λειτουργούν όλες οι γυναίκες έτσι. Στην οικογένειά μου καμία γυναίκα δεν ήταν έτσι. (ούτε απο την Γερμανική πλευρά ούτε απο την Ελληνική). Δεν είναι όλες οι Ελληνίδες ανταγωνιστικές και κτητικές.

 

Όσο και ανταγωνιστική που λες ότι είναι η κουνιάδα σου, αυτά προέρχονται συνήθως απο ανασφάλεια του ατόμου που είναι ανταγωνιστικό! Αν της μιλήσεις χωρίς θυμούς και υπόννοιες, εντελώς ειλικρινά ΤΟΤΕ και μόνο θα ξέρεις την άποψή της... τότε βασικά, θα μπορέσεις να την κάνεις και να νιώσει ότι θέλεις όντως να την πλησιάσεις!

 

δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ακούγεται τόσο παράλογο που κάποια ενοχλείται όταν ο άντρας της μιλάει ώρες στο τηλ με την αδερφή του σαν να έχουν να λύσουν το μεσανατολικό, ενώ στις ώρες αυτές τηλεφώνου δεν ζήτησε μία φορά να πεί μια καλησπέρα στην γυναίκα του αδερφού της...

 

... Έχεις σκεφτεί μήπως η γυναίκα αυτή, αισθάνεται τρομερό φόβο μήπως χάσει τον αδερφό της τον προστάτη της (πιθανώς), και ότι ίσως θέλει χρόνο για να ξεπεράσει αυτό το φόβο?

και ότι ίσως εσύ δεν μπορείς να κάνεις κάτι για αυτό?

μπορεί να χρειάζεται απλώς χρόνο, περισσότερο χρόνο απο αυτόν που θα χρειαζόσουνα εσύ, ή κάποια άλλη γυναίκα... αλλά αυτό είναι δικό της πρόβλημα...

 

μην το κάνεις δικό σου..!

 

η σχέση σου δεν σου έχει κάνει τίποτα για να τσακώνεσαι με τον άντρα σου για αυτό το θέμα, αλλά ούτε και η ψυχική σου υγεία και το παιδάκι σου, που σίγουρα αποδέχονται το κλίμα αυτό,...

 

σκέφτηκα επίσης το ότι

ιδίως αν εσύ έχεις κάνει τόσες προσπάθειες...

(έστω και αν ήταν στο παρελθόν) μήπως το έχει εκλάβει σαν ψεύτικη προσπάθεια δική σου να σε συμπαθήσει? Ο καθένας έχει το δικό του όριο όπου αρχίζει και το πιστεύει αυτό, μπορεί το δικό της να ήταν χαμηλό!

 

δες στο άτομο αυτό, αυτό που είναι,

όχι σε σύγκριση με αυτό που θέλεις να είναι.... όπως λειτουργεί έτσι είναι.

 

αν θέλεις να έχεις την κουνιάδα που "ονειρεύεσαι" μάλλον πρέπει να περιμένεις, χωρίς πόλλά πολλά, και κάποια στιγμή να κάνεις το βήμα και να της μιλήσεις. Μίλα της πολύ ειλικρινά! εξέφρασέ της την στεναχώρια σου.

αν είσαι σίγουρη ότι είναι ανταγωνιστική και δεν αλλάζει αυτό που είναι, και επιμένεις στο θυμό σου,

θα οδηγηθείτε σε ρήξη με τον άντρα σου! ΑΞΙΖΕΙ αυτό το πράγμα!???

 

Ίσως και εσύ είναι δυσκολο να δεχτείς, ότι δεν θα έχεις ποτέ την κουνιάδα που θα ήθελες να έχεις.... αλλά όμως,... έχεις ήδη τον άντρα που θα ήθελες να έχεις... το μωράκι σου, και την δική σου οικογένεια! και άλλοι, δεν έχουν τίποτα ...!

 

Tasia να σε βοηθήσω προσπαθώ!

έχω γράψει για να σε κάνω να δείς και μια άλλη πλευρά,...

 

Για τις αδερφές:

δεν έχει καμιά σχέση η αδερφή σου με τον άντρα σου δεν θα σε δει ποτέ ανταγωνιστικά

αυτό που γράφεις δεν ισχύει καθόλου. Υπάρχουν αδερφές κορίτσια και αδέρφια άντρες ίδιου φύλου δηλαδή, που μιά χαρά είναι ανταγωνιστική η σχέση τους. Ύπάρχουν αδερφές που ρίχνονται εμμέσως στον άντρα της αδερφής τους, και άντρες οι οποίοι ρίχνονται στην γκόμενα του αδερφού τους... και είναι κάτι που έχω ζήσει ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΟ ΒΕΡΖΙΟΝ

Δεν έχει σχέση με το φύλλο αυτό, είναι καθαρά ο τρόπος διαπαιδαγώγησης που ορίζει αν θα είναι αδέρφια οποιουδήποτε φύλου ανταγωνιστικά ή όχι.... !!!

 

Να σου πώ κάτι που δεν έχει σχέση με όλα αυτά -

είναι ΕΛΛΑΔΑ και όλοι ξέρουμε πως λειτουργούν τα πράγματα εδω, εκτός και αν εγω που ζω στην επαρχία δεν γνωρίζω πως ζουν οι άνθρωποι στις μεγαλουπόλεις..

η Ελλάδα δεν είναι πια Ελλάδα όπως την γνωρίζαμε/τε πριν απο πόλλάααα χρόνια. Οι εθνικότητες είναι αναμεμειγμένες. Ίσως στην επαρχία δεν ζουν ακόμα αναμεμειγμένες αλλά περισσότερο παράλληλα, στην Αθήνα όμως ζούν. Αυτό συνεπάγεται να υπάρχει μια σχετική ανέχεια όσον αφορά τους διαφορετικούς τρόπους επικοινωνίας, και κατανόηση για την διαφορετικότητα γενικά. (νομίζω δηλαδή!)

Με λίγα λόγια, σίγουρα δεν είναι το ίδιο να ζείς έξω απο αυτό το ανακάτεμα, με το να είσαι μέσα σε αυτό, όπου οι κανόνες ίσως είναι λίγο διαφορετικοί.

Εγώ όμως αυτά που έγραψα δεν τα έγραψα με γνώμωνα το που μένεις.

Τα έγραψα με γνώμωνα την προσωπική μου άποψη, γενικά! Δεν πρόσεξα καν κιόλας ότι πχ μένεις στα Ιωάννινα ! - Ίσως και να είναι δικό μου λάθος που δεν το υπολόγισα αυτό γιατί σίγουρα απο που είναι ο καθένας παίζει και κάποιον ρόλο όσον αφορά το τι διαφορετικές πεποιθήσεις υπάρχουν - που σίγουρα ( και είναι καλό να )διαφέρουν απο πεποιθήσεις κατοίκων άλλων πόλεων/συνθηκών.

Αυτή είναι η διαφορετικότητα, και είναι καλή.

 

τέλος πάντων, νομίζω ότι τώρα ίσως είναι πιο κατανοητό το μύνημά μου

[gavrias]

Καλημέρα, ας πώ κι εγώ πως το σκέφτομαι.Η ιδανική κατάσταση , είναι να υπάρχουνε η καλύτερες σχέσεις μεταξύ αδερφών και των συντρόφων τους, όμως όπως σε όλες τις σχέσεις με κάποιους ανθρώπους ταιριάζουμε και με άλλους όχι.

Ως νύφη, αν και πάντα είχα μιά πολύ ρομαντική εικόνα στο μυαλό μου, η σχέση με την κουνιάδα μου είναι κυριολεκτικά ανύπαρκτη γιατί δεν μπορέσαμε ποτέ να επικοινωνήσουμε σαν χαρακτήρες και από την πλέυρά της δεν υπήρχε και καμιά διάθεση.Δεν υπάρχει όμως και αντιπάθεια με την ένοια ότι δεν έχει συμβεί ποτέ κάτι που να μας φέρει αντιμέτωπες.

Ως κουνιάδα, η πρώτη επαφή με το γαμπρό μου ήτανε καταστροφική και γιά τους δύο.Αντιπάθησε αμέσως ο ένας τον άλλο και καταλήξαμε σε ένα γενναίο καυγά. Αυτό ήτανε η αφορμή να μιλήσουμε μεταξύ μας και να πεί ο καθένας μας τι ένοιωθε. Εκείνος φοβότανε ότι μπορεί να επηρεάσω τη σχέση τους και να του στερήσω τη μοναδικότητα στην καρδιά της γυναίκας του, κι εγώ ότι θα με απομακρύνει απο τη δίδυμη αδερφή μου.

Τελικά και με τον καιρό διαπιστώσαμε ότι κανένας δεν κινδύνευε απο τον άλλο, θυμήθηκα πόσο άβολα ένοιωθα όταν προσπαθούσα να προσαρμοστώ στην οικογένεια του άντρα μου και μένοντας σε απόσταση απο τη σχέση τους προσπάθησα να του δείξω ότι θέλουμε και μπορεί να έιναι ουσιαστικά δικός μας άνθρωπος κι όχι αντίπαλός.Και τώρα είμαστε οι καλύτεροι φίλοι, είδαμε ότι έχουμε ένα κοινό.Αγαπάμε κι οι δυό (με διαφορετικό τρόπο και είδος σχέσης) πολύ το ίδιο άτομο.

[Tasia]

έχεις δίκιο Μαρία στο ότι θα πρέπει να μιλάς στον άλλον για το πώς νιώθει...πιστεύω όμως ότι μερικά άτομα αυτό το εκλαμβάνουν ως αδυναμία και το εκμεταλλεύονται...(όπως στη δική μου περίπτωση)..έχω καταλήξει λίγο ως πολύ σε αυτό που λές και αυτό που και άλλες κοπέλες έχουνε πει..ότι τελικά το πρόβλημα ειναι δικό της, και πηγάζει από τη δική της ανασφάλεια μήπως χάσει τον αδερφό της, γιατί το ίδιο κάνει και με τους γονείς της, που τους θέλει συνέχει γύρω της...οπότε συμφωνώ ότι με το να αντιδικώ εγώ με τον άντρα μου το μόνο που θα καταφέρω είναι να χαλάω τη δική μας σχέση, και κάποιες φορές όντως να τον σπρώχνω στο να θέλει να βρίσκεται στο σπίτι της αδερφής του πιο πολύ...ευχαριστώ για τις συμβουλές, θα πρέπει να επικεντρωθώ περισσότερο στη δική μου σχέση, ΑΔΙΑΦΟΡΩΝΤΑΣ για το τί θα κάνουν οι όποιοι άλλοι...

[maryp]

Ενα μόνο θα σας πώ: με τον άντρα μου έχουμε γενέθλια την ίδια μέρα και φυσικά το ξέρουν όλοι οι δικοί μας! ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ δεν μου έχουν πει οι κουνιάδες μου (2) χρόνια πολλά, ποτέ δεν έχω πάρει ένα πράσινο φύλο για δώρο. Αυτά!!!

[Νίκη]

Μια από τα ίδια... Στην αρχή, εξοργιζόμουν, θύμωνα. Μετά πληγωνόμουν, πικραινόμουν. ΤΩΡΑ έπαθα ανοσία. Δε με αγγίζει τίποτα Ότι κι αν κάνουν μου είναι παντελώς αδιάφορο... κι ότι ΔΕΝ κάνουν...

[Μαρια Στυλιανακη]

maryp τρελλό αυτό !!!! τι να πείς... κάποιοι άνθρωποι είναι στον κόσμο τους,... αλλά υπάρχει και αυτό τι να κάνουμε...

αν δε μπορείς να τους αλλάξεις,.. αναγκαστικά τους αποδέχεσαι!

χαίρομαι πάντως που καταφέραμε και πείσαμε την Τασία!

 

Χαίρομαι για αυτά που λες Νίκη!

[balabol]

Δεν θέλω να πω καμία άποψη για το θέμα αν και την έχω ακέραια και ατόφια. Θα σας πω μόνο εμπειρίες.

 

Η μητέρα μου σκοτωνότανε με την αδερφή του πατέρα μου για οτιδήποτε μπορείτε να φανταστείτε. Η αδερφή του πατέρα μου σκοτωνότανε με την δική της κουνιάδα -επίσης- για ότι μπορείται να φανταστείτε. Φυσικά κάποια στιγμή σταματήσανε να μιλιούνται για χρόνια μέχρι που......

 

Εμείς τα παιδιά τους μεγαλώσαμε και αντιμετωπίσαμε σοβαρά προβλήματα (εγώ ευτυχώς τα λιγότερα σοβαρά). Η μια ξαδέρφη παντρεύτηκε έναν ψυχάκια και σε 2 μήνες από το γάμο κόντεψε να την σκοτώσει στο ξύλο, με αποτέλεσμα να τρέχουμε 6 χρόνια στα δικαστήρια (αθάνατο Ελληνικό δημόσιο). Εκτός του ότι για αντίποινα η οικογένεια του γαμπρού έκανε καταγγελία στην Πολεοδομία για το μικρό αυθαίρετο (προκάτ) που έχουν οι θείοι μου και τους έστειλαν μέχρι και εντολή καταδάφισης (ας όψεται ο Μαγγίνας με το αναψυκτήριό του).

Η άλλη ξαδέρφη έχει 2 παιδιά εκ των οποίων το 1 είναι αυτιστικό, οπότε καταλαβαίνετε τι τραβάει η οικογένεια (αθάνατο Ελληνικό κράτος για άλλη μια φορά).

 

Μετά από 30 χρόνια λοιπόν όλες οι νύφες, κουνιάδες και άλλες παρελκόμενες της οικογένειας έχουν ξεχάσει τους καβγάδες και προσπαθούν να βοηθήσουν η μια την άλλη όπως μπορεί αφού επιτέλους καταλάβανε ότι οι ηλίθιοι τσακωμοί τους ήταν ανούσιοι και μόνο ενωμένη όλη η οικογένεια μπορούσε να αντιμετωπίσει τα σοβαρά προβλήματα που έτυχαν σε μας τα παιδιά τους.

[xazomama]

Aυτό που έχω παρατηρήσει εγώ από προσωπική εμπειρία αλλά και από πολλές περιπτώσεις φίλων και συγγενών, είναι ότι σχεδόν πάντα (θέλω να τονίσω το "σχεδόν" γιατί φυσικά υπάρχουν και οι εξαιρέσεις) υπάρχει ένα άτομο που θα μπει ανάμεσα στο ζευγάρι για να δημιουργήσει πρόβλημα, και πολύ συχνά από το κοντινό οικογενειακό περιβάλλον.

Oι λόγοι είναι διάφοροι, ανασφάλεια, κόμπλεξ, ανωριμότητα, ζήλια, κτητικότητα, ακόμα και επειδή έχει πολύ ελεύθερο χρόνο και δεν ξέρει πώς αλλιώς να τον διαθέσει.

Έχω περάσει κι εγώ πολλές ώρες τσακωμού με τον συζυγό μου για τέτοια θέματα και το αποτέλεσμα ήταν πάντα το ίδιο: μια τρύπα στο νερό. Kοντέψαμε να χωρίσουμε (πριν ακόμα παντρευτούμε) επειδή η γκόμενα του κολλητού είχε προβλήματα στη σχέση τους και δεν ήθελε κανένας άλλος να τα πάει καλά στη σχέση του (!!). Γι'αυτό έλεγε τα απίστευτα ψέμματα για πράγματα που δήθεν είχα κάνει ή είχα πει, τα οποία φυσικά προσέβαλαν τον σύντροφό μου.

Tο βασικό θέμα έιναι ότι οι άντρες δεν βλέπουν πράγματα που βλέπουμε εμείς. Δεν ξεχωρίζουν εύκολα την κατινιά και την διπροσωπία. Oι γυναίκες, όμως, δυστυχώς (ή και ευτυχώς καμιά φορά) έχουμε στο αίμα μας την πουτανιά (sorry για την λέξη) και αμέσως μπορούμε να διακρίνουμε το μέγεθός της σε μία άλλη γυναίκα.

Oι άντρες είναι μπουνταλάδες και σ'αυτό το θέμα εντελώς άσχετοι.

Kαι IΔIΩΣ αν αφορά άτομα της οικογενείας τους. Ένα πράγμα που έχω μάθει καλά όλα αυτά τα χρόνια σχέσεων και γάμου, είναι ποτέ να μη θίξεις σε έναν άντρα την οικογένειά του και τους φίλους του. Eίναι γι'αυτούς κάτι πολύ ιερό και συνήθως δε δέχονται κουβέντα. Πού να τους πεις κουβέντα για την μανούλα ή την αδερφούλα τους? Θα πέσουν να σε φάνε! Tα βλέπουν εντελώς μονόπλευρα και απόλυτα.

 

Mετά από πολλά κλάματα, πολύ στεναχώρια και αρκετούς τσακωμούς, έφτασα στο σημείο που τα πάω "καλά" με όλους! Kατάλαβα ότι με τον τσακωμό ο άλλος δεν καταλαβαίνει τίποτα, αντιθέτως μπαίνει αυτόματα σε κατάσταση άμυνας, χωρίς καν να ξέρει το πρόβλημα.

Kι έτσι τώρα πια εφαρμόζω την μέθοδο "τα γράφω όλα", κοιτάω μόνο το σπίτι μου και την ισορροπία της οικογενειάς MOY και ασχολούμαι μόνο μ'αυτά που έχουν πραγματικό κίνδυνο να μου δημιουργήσουν πρόβλημα.

Kαι το βασικό, πάω κατευθείαν στην πηγή του προβλήματος και την πλευρίζω... έμμεσα...

Δε μπορείτε να φανταστείτε πόσα θέματα έχω τακτοποιήσει έμμεσα, πόσους ανθρώπους έχω βάλει στη θέση τους χωρίς καν να αναφερθώ στο εκάστωτε συμβάν!

Δυστυχώς, αφορμές μου δίνουν συνέχεια, αν και έχει μειωθεί αισθητά η συχνότητά τους. Aλλά τουλάχιστον φιλτράρω τα σοβαρά και ασχολούμαι μόνο μ'αυτά.

 

Kαι όταν πια λυθεί το θέμα ή απλά καταλαγιάσει, τότε φροντίζω να ενημερώσω και το σύζυγο, μέσες άκρες, φυσικά για να ξέρει τί συμβαίνει γύρω του. Kαι μη νομίζεις ότι δεν παίρνει το μήνυμα. Kαταλαβαίνουν πολλά περισσότερα από αυτά που δείχνουν απλά δεν τους αρέσουν τα μπερδέματα και προτιμούν να αδιαφορήσουν παρά να μπλεχτούν σε γυναικοκαταστάσεις...[/u]

[mimika]

Εγω προσωπικα δεν θελω ουτε τα δωρα τους ουτε τιποτα. Την ησυχια μου θελω και να μην πρηζουν τον αντρα μου για μ******ες sorry κιολας αλα τα χω παρει!

Καθε λιγο τηλεφωνο και τι του λεει? Οτι πχ δεν εφαγε η μεγαλη....

Τωρα τελευταια εχουν κοπει (να δουμε για ποσο...) γιατι εκει που τον πηρε τηλ 15.30 μεσαμεριατικα ακουστηκα εγω "κατα λαθος" να λεω "αμαν πια ποιος παιρνει τετοια ωρα και μου ξυπναει το μωρο". Εμ δεν αντεξα....

 

Εγω δεν θελω ουτε να τους βλεπω ουτε αυτη ουτε τον αντρα της κι αυτο γιατι μου κανει κακο αυτος.

Σχεδον με εχει παρενοχλησει σεξουαλικα (μου μιλαγε για το στηθος μου, για το πως να κανω ερωτα με τον αντρα μου κλπ. στον αρραβωνα μου οταν βγαζαμε φωτο μου λεει στο αυτι να προσεχω το στηθος μου κι απορω πως κρατηθηκα και δεν τον πλακωσα) αυτα τα ξερει η πεθερα μου και τον δικαιολογει οτι εχει ψυχολογικα προβληματα και να μην δινω σημασια αλλα εγω μονο ξερω πως αισθανθηκα και της ειπα οτι δεν θελω ουτε να τον βλεπω ουτε καμια σχεση μαζι τους.

 

Ακους εκει να τον δικαιολογει κιολας τον μακακα και να το παιζει κινεζα.

Βρε ουστ απο δω.

Τωρα που το καλοσκεφτομαι να μην σωσει να πατησει στο σπιτι μου κανενας τους και μακρια απο το παιδι μου γιατι θα βγαλω το κουμπουρι κι οποιον παρει ο χαρος.