Δεν ξερω ....

[mata]

το έχω περάσει και δεν υπάρχει τίποτα πιο οδυνηρό ,

ξέρω πως ίσως δε σου λέει και πολλά αυτή τη στιγμή αλλά μη το βάζεις κάτω...

εγώ επιβίωσα μετά από το χαστούκι που έφαγα πέρυσι την ημέρα της γιορτής μου και τώρα έχω μια μπεμπούλα στην αγκαλιά μου....

 

Κορίτσι μου εμείς ότι και να σου πούμε εκτός από κουράγιο είναι λίγο... Τη δύναμη να συνεχίσεις θα την πάρεις από τέτοιου είδους ενθαρρυντικές μαρτυρίες!!! Να σκέφτεσαι ότι θα έρθει η στιγμή που θα κρατάς ένα μωράκι στην αγκαλιά σου και θα γιατρέψει τις πληγές σου!!!!

[Marilena]

Για αλλη μια φορα θα πω οτι δεν εχω αντιμετωπισει κατι τετοιο, οποτε φανταζομαι οτι δεν μπορω να πω οτι νιωθω το ιδιο.... Ομως σιγουρα νιωθω τον πονο... Δεν μπορω επισης να μην σου πω οτι τα ματακια μου πλημμυρισαν... μολις το διαβασα... Εστω κι αν δεν σε ξερω προσωπικα... Οσο μπορω να σε καταλαβω...

 

Παντως χαιρομαι που ηδη σχεδιαζετε τα επομενα βηματα σας !!!

Μην χασετε τις ελπιδες και το κουραγιο σας...

Ολες και ολοι μαζι σας στελνουμε θετικες σκεψεις και θετικη ενεργεια... ΟΛΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ !!!

[maria]

Όπως έχω ξαναγραψει και σε άλλες κοπέλες που τους συνεβει το ίδιο, κουράγιο.

 

Το έχω πάθει και εγώ και ξέρω ότι χάνεις τη γη κάτω από τα πόδια σου..Τότε όμως εγώ δεν ήξερα ούτε αυτό το forum όυτε καμοια άλλη κοπέλα που είχε πάθει το ίδιο.

 

Μερικές φορές λειτουργεί η "φυσικ'η επιλογή" από μόνη της. Δηλαδή ενα το μωράκι δεν είναι δυνατό να συνεχίσει, το κατλαβαίνει ο οργανισμός και το αποβάλλει. Αυτο μου είχε πει τότε ο γιατρός μου, και μάλιστα δεν θεώρησε ότι είναι ανάγκη να δούμε τι ακριβώε συνέβει εξετάζοντας το έμβρυο.

 

Όπως θα σου πει ο γιατρός σου, ενα δεν τοέχει κάνει ήδη, σύντομα θα μπορείτε να ξαναπροσπαθήσετε..αυτή η απώλεια δεν σημαίνει κάτι κακό..απλά έτυχε..

 

Εγώ μετά από την αποβολή έκανα 2 παιδιάκια υγιέστατα και μάλιστα και οι 2 μου εγκυμοσύνες ήταν πολύ καλές..Διάβασε ότι και άλλες μανο΄λες πάθαν το ίδιο, αλλά τώρα έχουν τα παιδάκια τους και τα χαίρονται..

 

Το καταλαβαίνω πως νιώθεις, αλλά αρκεί να πείσεις τον εαυ΄το σου, ότι είναι από τα πράγματα που συμβαίνουν και μάλιστα συχνά, και ότι θα ξαναπροσπαθήσεις και θα το κάνεις το παιδάκι σου

 

καλό κουράγιο, και πολλές πολλές ελπίδες!!

[rena]

Κουράγιο κορίτσι μου..Το μωράκι αυτό για κάποιο λόγο που η φύση μόνο ξέρει δεν έπρεπε να έρθει στον κόσμο...

 

Δεν ξερω τι αλλο να πω... σε αυτες τις περιπτωσεις οτι και να πεις ειναι λιγο εκτος κι αν εχεις ζησει κατι αναλογο... Ευχομαι να παρεις δυναμη και απο τις εμπειριες αλλων κοριτσιων...Καλο κουραγιο

[ELENA K.]

Κουράγιο κορίτσι ! Είναι όντως πολύ οδυνηρό αλλά όπως είπαν και τα κορίτσια παραπάνω για κάποιο λόγο η φύση δεν το έφερε κοντά μας !

Σου εύχομαι του χρόνου τέτοια εποχή να κρατάς στην αγκαλιά σου , ένα άλλο αγγελούδι .

[Αθηνά]

Δεν ξερω τι να πω οτι και να πω αισθάνομαι οτι ειναι λιγο.

 

Σου εύχομαι να το ξεπεράσεις γρήγορα και του χρόνου τέτοια εποχή να κρατάς στην αγκαλιά σου, ένα άλλο αγγελούδι.

 

Καλο κουραγιο.

[eleana]

σε νιωθω κοπελα μου.μην χανεις το κουραγιο σου και ολα θα πανε καλα ευχομαι σε συντομο διαστημα να περιμενεις ενα αλλο μωρακι και ολα να πανε καλα

[ΧΡΙΣΤΙΝΑ]

Υπομονη και κουραγιο ειναι τα αυτα που θα πρεπει να σκεφτεσαι αυτη τη περιοδο!

Δεν εχουν χαθει οι ελπιδες!Θα αποκτησεις το πολυποθητο μωρακι που τοσο επιθυμειτε!!!

Ευχομαι το καλυτερο!!!

[CHRISTIE.M]

μετα απο αρκετό καιρό ξαναήρθα κοντά σας.τον περασμένο μήνα έμαθα οτι ήμουν έγκυος,αλλά το χάσαμε στην 4η εβδομάδα.δεν ξέρω τι έφταιξε,προχωράω μπροστά ομως.miracle,σε καταλαβαίνω απόλυτα,ισα που πρόλαβες να χαρείς,εκεί σου κοβονται τα ποδια και λες γιατι.πάρε τα πάνω σου κορίτσι μου,στησου στα ποδια σου,κανονίστε κάτι με τον αντρούλη σου για τις γιορτές,θα σου κάνει καλό.κουράγιο,κι εμένα η κουμπάρα μου την περασμένη εβδομάδα το έχασε στον 3ο μήνα.δεν μας πάει καλά το 2007.να δεις ομως τι ωραία που θα μας έρθει το 2008.έχε πίστη κορίτσι μου...

[mimika]

Καποτε μου ειπαν οτι ο Θεουλης μα ςστελνει τοσα οσα μπορουμε να αντεξουμε.

Συνεχισε με αισιοδοξια και στην επομενη εξωσωματικη να μας εχεις υπεροχα νεα!

[ελισαβετ]

Σοφη κουβεντα αυτη μιμικα μου ο θεουλης μας στελνει οσα μπορουμε να αντεξουμε.Καποτε ακουσα μια ιστορια .......ηταν ενας ανθρωπος και παραπονιοταν στο θεο οτι του εστειλε μεγαλο σταυρο ........μεγαλη δοκιμασια και δεν μπορει να την αντεξει.Τοτε ο θεος του λεει καλα παιδι μου και τον πηγαινει σε ενα μεγαλο δωματιο με σταυρους .....μεγαλους,μικρους..........ετσι οπως κοιταζε τριγυρω βλεπει σε μια γωνια ενα πολυ μικρο σταυρουδακι και λεει του θεου να αυτο το σταυρο θελω να μου δωσεις και τοτε ο θεος με χαμογελο του απανταει αυτο το σταυρο σου εχω δωσει παιδι μου.

[mimika]

Καταπληκτικη ιστορια και τοσο μα τοσο αληθινη!

[embryoyla]

Λυπάμαι πολύ, κάνε κουράγιο, υπομονή και σύντομα θα μείνεις πάλια έγκυος.

Δόξα το Θεό εσύ και ο άντρας σου είσαστε υγιέστατοι και εύκολα θα ξαναπιάσετε το πολυπόθητο μωράκι.

Να σκέφτεσαι θετικά.

απλα, αγχωνομαι γιατι εχουμε προβλημα και ειχαμε κανει εξωσωματικη......

Ki γω με εξωσωματική έκανα τον γιο μου κ πριν λίγες μέρες έκανα εμβρυομεταφορά για το 2ο..Τη 2η μερα των Χριστουγέννων θα ξέρω..Εχω βιώσει 2 παλίνδρομες με εξωσωματική,σε καταλαβαίνω...Αν χρειαστείς πληροφορίες πες μου..

[miracle]

embryoula να σου ζησει ο γιος και ευχομαι να εχεις θετικα αποτελεσματα και αυτη τη φορα!

Αληθεια, κανατε τις σχετικες εξετασεις? Βρηκατε που οφειλονταν οι παλινδρομες?

 

Ευχαριστω ολα τα κοριτσια για την συμπαρασταση. Η αληθεια ειναι ειμαι καλυτερα και δεν βλεπω την ωρα ποτε θα προσπαθησουμε και παλι!

[elenik]

Λυπαμαι.

.... Δεν εχω λογια

[LOREEN]

ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΣΥΝΕΒΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΥΜΠΑΡΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΩ ΠΟΣΟ ΟΔΥΝΗΡΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΧΩ ΖΗΣΕΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ.

ΤΗΣ ΕΙΧΕ ΠΕΙ ΟΜΩΣ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΟΤΙ ΥΠΗΡΧΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΓΙ΄ ΑΥΤΟ ΕΙΧΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΗΞΗ..

ΝΑ ΜΗ ΧΑΣΕΙΣ ΤΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΔΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΞΑΝΑΜΕΙΝΕΙΣ ΕΓΚΥΟΣ ΣΕ ΑΝΥΠΟΠΤΟ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΝΕ ΟΛΑ ΚΑΛΑ....

ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΕΣΑΙ!

[TZOYTZA]

ΚΟΥΡΑΓΙΟ ΕΓΩ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΠΑΕΙ ΣΤΟ ΓΙΑΤΡΟ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΜΗΤΕΡΑ Η ΟΠΟΙΑ ΗΤΑΝ 22 ΕΒΔΟΜΑΔΩΝ ΚΑΙ Η ΚΑΡΔΟΥΛΑ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ ΕΙΧΕ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΝΑ ΧΤΥΠΑ ΣΤΕΝΟΧΩΡΗΘΗΚΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ!!!!!!

[Kotopoulo]

Το μόνο ίσως παρήγορο για όσες έχουν κάνει αποβολή ή διαπίστωσαν ότι το μωρό τους σταμάτησε να αναπτύσσεται, να αναπνέει ή να έχει καρδιακούς κτύπους είναι να σκέφτονται ότι τουλάχιστον ό,τι έγινε έγινε χωρίς δική τους εμπλοκή...

 

Το χειρότερο είναι να αναγκαστείς να διακόψεις την εγκυμοσύνη με δική σου απόφαση...

Μου συνέβη πριν 2,5 χρόνια. Ήμουν 32 χρονών και ήταν η πρώτη μου εγκυμοσύνη. Σύνδρομο Down, 9% των κυττάρων με τρισωμία 21 (δηλαδή μωσαϊκισμός). Είχα μέτρια αυχενική και έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη αμνιοπαρακέντηση, παρόλο που τα υπόλοιπα στοιχεία έδειχναν ότι το μωρό μάλλον ήταν φυσιολογικό.

Τελικά, δυστυχώς, τα νέα ήταν άσχημα. Έκανα διακοπή κύησης την 22η εβδομάδα, η διακασία της οποίας είναι ακριβώς όπως ο τοκετός με πρόκληση. Απλά μετά δεν πονάς, σωματικά εννοώ. Ο "τοκετός" κράτησε 17 ώρες. Τις 16 είχα επισκληρίδιο.

Η λέξη "εξάντληση" εκείνη την ημέρα πήρε για μένα άλλη έννοια...

Άλλαξε όλη μου η ζωή, όλη μου η βιοθεωρία...

Όταν μετά από κάποιες μέρες πήγα στον γυναικολόγο μου για την εξέταση που κάνουν μετά τον τοκετό και μου έκανε υπέρηχο για να δει την επαναφορα των οργάνων, είδα ξαφνικά μια άδεια μήτρα, ένα κενό εκεί που πριν ένα μήνα, στον τελευταίο υπέρηχο, υπήρχε ένα μωράκι που κουνούσε χέρια-πόδια..Κατέρρευσα...

Τέλος πάντων, είναι αδύνατο να εκφράσω με λόγια τον πόνο για την απώλεια και την αμφιβολία για την ορθότητα της απόφασής μας.

Μπορεί σε κάποιους να φαίνεται λογική και πρακτικά σωστή, σε άλλους ανήθικη, φόνος...Πίστεψέ με, για μένα είναι όλα αυτά μαζί, και σωστή και λάθος και ηθική και ανήθικη.

Ακόμη κλαίω πολλές φορές για αυτό που συνέβη, για αυτό που έκανα και το οποίο ίσως να ξαναέκανα αν προέκυπτε θέμα.

Για να το "ξεπεράσω" έπεσα με τα μούτρα στη δουλειά, πήγα διακοπές, έκανα ταξίδια, τα πιο πολλά μόνη μου, έτσι για να ξεχαστώ.

Σήμερα είμαι 2 μηνών μαμά μιας μπέμπας. Είναι γλύκα και φυσιολογική.

Αυτό το παιδί βγήκε με ISO, του κάναμε πάρα πολλές εξετάσεις πριν γεννηθεί καν.

Παρόλο που μου έλεγαν ότι θα ξεχάσω την πρώτη εγκυμοσύνη με μια δεύτερη, τρίχες! Ακόμη και τώρα που κοιτάω το μωρό μου, νιώθω ότι σε ένα άλλο στέρησα όλη αυτή την αγάπη και τη στοργή. Αλλά δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς, έτσι έπρεπε.

 

Οπότε, κορίτσι μου ή κορίτσια που έχετε περάσει από την εμπειρία των αποβολών, τουλάχιστον σκεφτείτε ότι η φύση αποφάσισε για σας, και δεν χρειάζεται να ζείτε με το βάρος τόσο σοβαρών αποφάσεων για όλη σας τη ζωή. Αυτός είναι χειρότερος πόνος από τον πόνο μια χαμένης εγκυμοσύνης...

Και προπάντων, θυμηθείτε ότι η ζωή είναι γεμάτη πόνο όσο και χαρές. Έτσι είναι... Μαθαίνεις να ζεις με αυτά.

Πάντως, σφίξε τα δόντια, κάνε ένα break και ξεκίνα και πάλι όταν αισθανθείς έτοιμη.

Καλή τύχη.

[miracle]

Kotopoulo..

σε ευχαριστω πολυ που μοιραστηκες την ιστορια σου...και λυπαμαι παρα πολυ για ο,τι σου συνέβει.

Πραγματικα εχεις δικιο και τωρα που εχουν περαει αρκετες μερες και βλεπω το γεγονος λιγο πιο αποστασιωπημένα και ψυχραιμα, αυτο ακριβως σκεφτομαι. Τουλαχιστον στη περίπτωση μου αποφασισε η φυση για μενα, και ετσι με προστατευσε διπλα, και σωματικά και συναισθηματικα.

 

Να χαίρεσαι την μπεμπουλα σου, να ειναι παντα υγιης και ευτυχισμένη!

[Rosangel]

Το μόνο ίσως παρήγορο για όσες έχουν κάνει αποβολή ή διαπίστωσαν ότι το μωρό τους σταμάτησε να αναπτύσσεται, να αναπνέει ή να έχει καρδιακούς κτύπους είναι να σκέφτονται ότι τουλάχιστον ό,τι έγινε έγινε χωρίς δική τους εμπλοκή...

 

Το χειρότερο είναι να αναγκαστείς να διακόψεις την εγκυμοσύνη με δική σου απόφαση...

Μου συνέβη πριν 2,5 χρόνια. Ήμουν 32 χρονών και ήταν η πρώτη μου εγκυμοσύνη. Σύνδρομο Down, 9% των κυττάρων με τρισωμία 21 (δηλαδή μωσαϊκισμός). Είχα μέτρια αυχενική και έκανα χωρίς δεύτερη σκέψη αμνιοπαρακέντηση, παρόλο που τα υπόλοιπα στοιχεία έδειχναν ότι το μωρό μάλλον ήταν φυσιολογικό.

Τελικά, δυστυχώς, τα νέα ήταν άσχημα. Έκανα διακοπή κύησης την 22η εβδομάδα, η διακασία της οποίας είναι ακριβώς όπως ο τοκετός με πρόκληση. Απλά μετά δεν πονάς, σωματικά εννοώ. Ο "τοκετός" κράτησε 17 ώρες. Τις 16 είχα επισκληρίδιο.

Η λέξη "εξάντληση" εκείνη την ημέρα πήρε για μένα άλλη έννοια...

Άλλαξε όλη μου η ζωή, όλη μου η βιοθεωρία...

Όταν μετά από κάποιες μέρες πήγα στον γυναικολόγο μου για την εξέταση που κάνουν μετά τον τοκετό και μου έκανε υπέρηχο για να δει την επαναφορα των οργάνων, είδα ξαφνικά μια άδεια μήτρα, ένα κενό εκεί που πριν ένα μήνα, στον τελευταίο υπέρηχο, υπήρχε ένα μωράκι που κουνούσε χέρια-πόδια..Κατέρρευσα...

Τέλος πάντων, είναι αδύνατο να εκφράσω με λόγια τον πόνο για την απώλεια και την αμφιβολία για την ορθότητα της απόφασής μας.

Μπορεί σε κάποιους να φαίνεται λογική και πρακτικά σωστή, σε άλλους ανήθικη, φόνος...Πίστεψέ με, για μένα είναι όλα αυτά μαζί, και σωστή και λάθος και ηθική και ανήθικη.

Ακόμη κλαίω πολλές φορές για αυτό που συνέβη, για αυτό που έκανα και το οποίο ίσως να ξαναέκανα αν προέκυπτε θέμα.

Για να το "ξεπεράσω" έπεσα με τα μούτρα στη δουλειά, πήγα διακοπές, έκανα ταξίδια, τα πιο πολλά μόνη μου, έτσι για να ξεχαστώ.

Σήμερα είμαι 2 μηνών μαμά μιας μπέμπας. Είναι γλύκα και φυσιολογική.

Αυτό το παιδί βγήκε με ISO, του κάναμε πάρα πολλές εξετάσεις πριν γεννηθεί καν.

Παρόλο που μου έλεγαν ότι θα ξεχάσω την πρώτη εγκυμοσύνη με μια δεύτερη, τρίχες! Ακόμη και τώρα που κοιτάω το μωρό μου, νιώθω ότι σε ένα άλλο στέρησα όλη αυτή την αγάπη και τη στοργή. Αλλά δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς, έτσι έπρεπε.

 

Οπότε, κορίτσι μου ή κορίτσια που έχετε περάσει από την εμπειρία των αποβολών, τουλάχιστον σκεφτείτε ότι η φύση αποφάσισε για σας, και δεν χρειάζεται να ζείτε με το βάρος τόσο σοβαρών αποφάσεων για όλη σας τη ζωή. Αυτός είναι χειρότερος πόνος από τον πόνο μια χαμένης εγκυμοσύνης...

Και προπάντων, θυμηθείτε ότι η ζωή είναι γεμάτη πόνο όσο και χαρές. Έτσι είναι... Μαθαίνεις να ζεις με αυτά.

Πάντως, σφίξε τα δόντια, κάνε ένα break και ξεκίνα και πάλι όταν αισθανθείς έτοιμη.

Καλή τύχη.

 

Να χαιρεσαι την κορουλα σου,να ειναι παντα γερη και καλοτυχη!Οτι εγινε,εγινε για καλο.Απο εκεινο το σημειο και περα κοιτας μονο μπροστα!

[Αθηνά]

Λυπάμαι πραγματικά.

Να χαίρεσαι την κορούλα σου να ειναι παντα υγιης και ευτυχισμένη.

[mimika]

Kotopoulo καποιες φορες καλουμαστε να παρουμε τις πιο δυσκολες αποφασεις. Ισως οτι εκανες να ηταν τελικα για καλο.

 

Σημασια εχει οτι προχωρησες μπροστα και κρατας στα χερια σου μια μπουμπου που σε εχει 100% αναγκη.

Να εισαι καλα και να την χαιρεσαι.

[Αθηνά]

Kotopoulo καποιες φορες καλουμαστε να παρουμε τις πιο δυσκολες αποφασεις. Ισως οτι εκανες να ηταν τελικα για καλο.

 

Σημασια εχει οτι προχωρησες μπροστα και κρατας στα χερια σου μια μπουμπου που σε εχει 100% αναγκη.

Να εισαι καλα και να την χαιρεσαι.

 

Συμφωνώ απόλυτα.

[Kotopoulo]

Σας ευχαριστώ όλες, ΠΟΛΥ!

Και καλή τύχη σε όσες θα γίνουν στο μέλλον μαμάδες!

[NTINAT]

Kotopoulo καποιες φορες καλουμαστε να παρουμε τις πιο δυσκολες αποφασεις. Ισως οτι εκανες να ηταν τελικα για καλο.

 

Σημασια εχει οτι προχωρησες μπροστα και κρατας στα χερια σου μια μπουμπου που σε εχει 100% αναγκη.

Να εισαι καλα και να την χαιρεσαι.

 

Συμφωνώ απόλυτα.