Κατασταση εκτος ελεγχου....

[pantana]

Ειμαι απελπισμενη....

 

η κατασταση με την κορη μου (32μηνων) εχει ξεφυγει απο τον ελεγχο.

 

1. Την πηγαινω στον παιδικο σταθμο και μετα απο 2 μηνες περιπου που ειναι εκει... αρνειται να φαει οτιδηποτε... δεν πηγαινει εκει στην τουαλετα ουτε κανει οταν την πηγαινουν (κατα ταλεγομενα των δασκαλων).. με αποτελεσμα να της φοραω πανα βρακακι για να αποφευγω δυσαρεστες καταστασεις και παρατηρησεις.... (στο σπιτι τα κανει μονη της!!!)

 

2. εχει γινει παρα πολυ κακοφαγη δεν τρωει ουτε στο σπιτι... της κανω παραλλαγες συμφωνα με ιδεες που εχω παρει απο την περιφημη αυτην ιστοσελιδα αλλα τιποτα.. οτι τρωει το τρωει με το ζορι....ελαχιστα τρωει με μεγαλη ορεξη. υποψην οτι ηταν απο τα πολυ καλοφαγα παιδακια και ετρωγε παντα μονη της απο πολυ μικρη.

 

3. την πιανουν υστεριες με το μονο μονο. οταν θελουμε να την ντυσουμε το πρωι γινεται πολεμος, οταν θελει κατι και της λεμε οχι παλι γινεται πολεμος... εχω δοκιμασει οτι μπορω και περναει απο το μυαλο μου. απο φωνες μεχρι διαλογο....

 

σκεφτηκα οτι πρεπεινα αφιερωνω περισσοτερο χρονο μαζι της γιατι αρνειται να παιζει με τα παιχνιδια της.. το καναμε κι αυτο επισασε αλλα η συμπεριφορα ουτε αλλαξε ουτε βελτιωθηκε... δεν ξερω αν περναει καποια φαση της ηλικιας.. αν πρεπει να κανω υπομονη... τι να κανω δεν ξερω...

 

θελει να περναει το δικος της και αν δεν το πετυχει αυτο γινεται χαμος στο σπιτι. το χειροτερο ειναι οτι την προσεχει και η πεθερα μου καποιες ωρες και εχει σηκωσει η γυναικα τα χερια ψηλα!!

 

εχω διαβασει οτι συμβαινει σε αυτην την ηλικια.. αλλα πως το αντιμετωπιζω αυτο?? δεν ακουει τιποτα και αποφευγει και καθε ειδους συζητηση...

 

εχω κουραστει και εχω απελπιστει...

 

εχετε καμια παρομοια εμπειρια, η συμβουλη??

 

ευχαριστω πολυ!

[Afroditi D]

Άννα, πραγματικά πολύ δυσκολη μου ακούγεται

η κατάσταση που περνάτε!

Η μικρή έχει την συμπεριφορά αυτή απο την στιγμή που

ξεκίνησε τον παιδικό; Φέτος την ξεκνήσατε;

Δεν έχω να μοιραστώ κάτι παρόμοιο μαζί σου αλλά

η Αικατερίνη ,η Αγλαία και σίγουρα η Μαρία Στυλ.θα

μπορέσουν να σε βοηθήσουν!

Καλή δύναμη σου εύχομαι και σύντομα η μικρούλα σας

νιώθει καλύτερα!

[alvadi]

Ειμαι απελπισμενη....

 

η κατασταση με την κορη μου (32μηνων) εχει ξεφυγει απο τον ελεγχο.

 

1. Την πηγαινω στον παιδικο σταθμο και μετα απο 2 μηνες περιπου που ειναι εκει... αρνειται να φαει οτιδηποτε... δεν πηγαινει εκει στην τουαλετα ουτε κανει οταν την πηγαινουν (κατα ταλεγομενα των δασκαλων).. με αποτελεσμα να της φοραω πανα βρακακι για να αποφευγω δυσαρεστες καταστασεις και παρατηρησεις.... (στο σπιτι τα κανει μονη της!!!)

 

Αυτή την κατάσταση δεν την έχω περάσει αλλά πιστεύω ότι σε αυτό το σημείο πρέπει να βοηθήσουν και οι δασκάλες του παιδικού.

 

2. εχει γινει παρα πολυ κακοφαγη δεν τρωει ουτε στο σπιτι... της κανω παραλλαγες συμφωνα με ιδεες που εχω παρει απο την περιφημη αυτην ιστοσελιδα αλλα τιποτα.. οτι τρωει το τρωει με το ζορι....ελαχιστα τρωει με μεγαλη ορεξη. υποψην οτι ηταν απο τα πολυ καλοφαγα παιδακια και ετρωγε παντα μονη της απο πολυ μικρη.

 

Αυτή την φάση την έχω περάσει και ΄γω, μάλλον για να το εκφράσουμε καλύτερα είναι φάσεις των παιδιών, υπάρχουν περίοδοι που τρώνε ικανοποιητικά και υπάρχουν περίοδοι που δεν τρώνε και ανυσηχούμε. Εμένα η κόρη μου όταν πέρναγε τη φάση του "δεν τρώω τίποτα" έπινε αρκετό γάλα και έτσι δεν με ανυσηχούσε ιδιαίτερα....Ααα στον παιδικό όμως εμένα έτρωγε, συνήθως η δασκάλα τους έδινε ένα κίνητρο για να φάνε πχ. όποιος φάει θα βγει στο κήπο να παίξει....

 

3. την πιανουν υστεριες με το μονο μονο. οταν θελουμε να την ντυσουμε το πρωι γινεται πολεμος, οταν θελει κατι και της λεμε οχι παλι γινεται πολεμος... εχω δοκιμασει οτι μπορω και περναει απο το μυαλο μου. απο φωνες μεχρι διαλογο.... .

 

Το περνάω ακόμη, όχι στο βαθμό που το πέρναγα στην ηλικία 2,5-5. Για παράδειγμα σήμερα το πρωί μαλώσαμε γιατί ήθελε να βάλει ένα συγκεκριμένο μπλουζάκι και γω το είχα πλύνει και δεν είχε στεγνώσει. Σε καταλαβαίνω απόλυτα, και γω έχω δοκιμάσει και με διάλογο και να ετοιμάζουμε τα ρούχα από το βράδυ (το βράδυ συμφωνούσαμε, το πρωί άντε ξανά μία από τα ίδια).

 

Αυτές είναι προσωπικές εμπειρίες, σίγουρα η Μαρία Στ. και η Αικατέρινη θα σε βοηθήσουν περισσότερο. Επισης συνεργαζόμουν πολύ με τις δασκάλες στο παιδικό εν αγνοία της κόρης μου .. μερικές φορές είχε καλά αποτελέσματα..

 

Καλό κουράγιο και μην απελπίζεσαι.......γιατί έχουμε μέλλον ακόμα.......

[Μαρια Στυλιανακη]

Pantana θα προλάβω αργότερα σήμερα να σου απαντήσω..!

δεν είναι κάτι τρομερό όλα αυτά είναι της ηλικίας, με κάποια πράγματα που θα σου πω θα είναι εύκολο να δείς που θέλει οριοθέτηση και που όχι -

είναι μέχρι να βρείς τη συνταγή.

θα γραψω αργότερα περισσότερα!

 

είναι πιθανό απο αυτά που γράφεις και να υπάρχει μεγάλη αυστηρότητα στο σχολείο που πηγαίνει και να βγάζει μετά το άχτι της στο σπίτι.

Ρώτα για το πως επικοινωνούν μαζί της, λεκτικά - τι ακριβώς της λένε?

μήπως λένε συνέχεια πρέπει πρέπει πρέπει και της βγαίνει τέτοια αντιδραστικότητα?

είναι μια προβλεπόμενη αντίδραση αυτό κάπως. απο την άλλη μπορεί απλώς και να είναι η ιδιοσυγκρασία της να ξέρει ακριβώς τι είναι αυτό που θέλει και να επιμένει εντελώς σε αυτό μέχρι τελικής πτώσεως.

 

θα γράφω μετά περισσότερα και για αυτό.

[Μαρια Στυλιανακη]

1

με αποτελεσμα να της φοραω πανα βρακακι για να αποφευγω δυσαρεστες καταστασεις και παρατηρησεις

Αυτό δυστυχώς πρέπει (με συζήτηση μαζί της) να το σταματήσετε.

Είναι μεγάλη, 32 μηνών είναι σχεδόν 3 ετών, παιδάκι που καταλαβαίνει αυτή την αλλαγή και σίγουρα την εκλαμβάνει και ως αποτυχία.

 

Μαζί με τις δασκάλες και ίσως την υπεύθυνη πρέπει να συζητήσετε όχι παρουσία της μικρής φυσικά, ποια θα είναι η πολιτική σας απο εδώ και πέρα.

Δεν θα φοράει βρακάκι τέτοιο, αλλά όταν γίνει κάποιο ατύχημα, ούτε θα το κάνουν θέμα ούτε θα γελάσουν μαζί της ούτε θα πουν οτιδήποτε που να μπορεί νατην κάνει να αισθανθεί άσχημα για αυτό.

Το μόνο που θα λένε είναι

"α βράχηκες? έλα να αλλάξουμε" (αν τα αλλάζει άλλος τα παιδιά τότε η παρατήρηση στον άλλον δεν πρέπει να είναι κοροιδευτική ή περίεργη)

την ώρα που αλλάζει ή μετά, η δασκάλα θα πεί "την επόμενη φορά θα προσπαθήσουμε να το θυμηθούμε, θέλεις να σε βοηθήσω και να σε ρωτάω μήπως θέλεις πιπί ή κακά? κάθε τόσο?" αν πεί όχι,

τότε λέει η δασκάλα

"ξέρεις γιατί, γιατί απλώς θα βρέχονται τα ρούχα σου και δεν είναι και τόσο ευχάριστο έτσι δεν είναι? κολλάνε μετά και γίνονται κρύα μπρρρ"

 

Η ένδειξη ότι δεν θέλει να πάει εκεί τουαλέτα μπορεί να σημαίνει διάφορα.

Ίσως το αν αισθάνεται ασφάλεια εκεί - συναισθηματική ή σωματική, ....

Το ότι δεν εμπιστεύεται ακόμα το προσωπικό... ή το ότι κάτι της είπαν και την άγχωσαν για το να προλαβαίνει και έκανε μπούμερανγκ.

 

Δεν το θεωρώ δηλαδή αυτό σαν κάτι που δεν σημαίνει τίποτε. Κάποιο απο όλα αυτά τα πράγματα είναι, και μπορείς μόνο με συζήτηση μαζί της κάποια χαλαρή στιγμή να το αποκρυπτογραφήσεις, για να δείς τι θα κάνετε απο εδώ και πέρα. Εμπιστεύσου το ένστικτό σου για τα συναισθήματά της, την αντίδρασή της όταν είναι με την δασκάλα και τα άλλα παιδιά. Ρώτα την κιόλας για όλα αυτά (όχι συγκεκριμένα για το θέμα της τουαλέτας αλλά πιο γενικά, για να πάρεις μια αίσθηση καλύτερη για το γιατί έχει ωθηθεί σε αυτό) και μετά βλέπουμε παραπέρα.

 

Πάντως εάν δεν υπάρχει αρνητική επίπτωση όχι συναισθηματική αλλά του αποτελέσματος (να τα κάνει πάνω της) αναγκαστικά δεν θα μάθει κιόλας το να πηγαίνει εκεί τουαλέτα. Είναι θέμα του να συνειδητοποιήσει εκείνη ότι θα κερδίσει κάτι εάν πηγαίνει όταν χρειάζεται. Όμως αυτό πρέπει να γίνεται όπως έγραψα πιο πάνω χωρίς καμία άλλη συναισθηματική επιβάρυνση ή άγχος.

 

2. αυτό δεν είναι ανησυχητικό - τέτοιες διακυμάνσεις στην ηλικία αυτή υπάρχουν. Αν η ανάπτυξή της είναι κανονική να μην σε ανυσηχεί. Εάν δείς ότι όπα, έχει αδυνατίσει πολύ και φαίνεται σαν να της λείπει κάτι σωματικά, τότε είναι διαφορετικά. Δες τις καμπύλες και πες.

 

3. Σε αυτή την ηλικία όπως θα έχεις διαβάσει είναι πολύ σημαντικός ο έλεγχος.

Κάποιο παιδί που έιναι πιο συνειδητό για το τι θέλει και τι όχι, (πράγμα βασικά πάρα πολύ καλό) δεν θα είναι εύκολο στην οριοθέτηση.

Όμως είναι κάτι που γίνεται με τον εξής τρόπο.

 

Απο πρίν ο γονέας πρέπει να έχει κάποια πράγματα στο μυαλό του που θα επιτρέπει και κάποια όχι. Είναι πολύ σημαντικό να έχει μια εικόνα καλή για αυτό το πράγμα.

Σημαντικό επίσης είναι να υπάρχουν διαβαθμίσεις σε αυτή την λίστα.

- αυτό δεν επιτρέπεται με τίποτα

- αυτό επιτρέπεται αλλά εάν το πεί ευγενικά ή δεν φωνάξει θα το σκεφτώ

- αυτό δεν μου αρέσει και πολύ αλλά εντάξει το επιτρέπω

- αυτό είναι οκ

- αυτό είναι πολύ θετικό.

 

σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, η θέση θα είναι πολύ ξεκάθαρη του γονιού, και πρέπει να την εκφράζει και ανάλογα, και να επιμένει σε αυτήν.

 

Εάν και μόνο μια φορά,

σε μια περίπτωση που ο γονέας σκέφτεται

- αυτό δεν επιτρέπεται με τίποτα

αλλά δείξει στο παιδί του ότι το επιτρέπει μετά απο κλάμα και ουρλιαχτά,

τότε το παιδί ξέρει ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ τι ωραία, χρειάζεται λοιπόν απλώς κλάμα και ουρλιαχτά για να γίνει αυτό που θέλω, ότι και αν είναι.

 

εάν δεν είσαι σίγουρη λοιπόν ότι θέλεις και μπορείς να απαγορεύσεις κάτι,

ΔΕΝ θα το απαγορεύεις και δεν θα λες μη και τα λοιπά.

 

Για να καταφέρεις να απαγορεύσεις κάτι

πχ το να ανέβει στο στερεοφονικό και να τραβάει τα καλώδια και τα σι ντι.

κάτι που μάλλον θέλεις να είναι κάτι που απαγορεύεται,

 

πολύ απαλά αλλά χωρίς να αφήσεις να πραγματοποιήσει αυτό που θα ήθελε, βάζεις το χέρι σου ενδιάμεσα και κατευθείαν , της δείχνεις τι μπορεί να κάνει.

μπορεί στην προκειμένη περίπτωση, να γυρίσει το volume και να της πείς να σε βοηθήσει να βάλετε μαζί μουσική.

ΔΕΝ αναφέρεις καθόλου ότι να μην το κάνει αυτό κτλ κτλ. ΚΑΘΟΛΟΥ! δεν χρειάζεται! καταλαβαίνει ένα παιδάκι κατευθείαν εάν κάποιος το καθοδηγήσει με το χεράκι του σε κάτι άλλο, ότι μάλλον αυτό το άλλο θα είναι καλύτερο.

 

ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΡΑΓΜΑ που θέλεις να απαγορεύσεις, πρέπει να έχεις κάτι να αντιπροτείνεις έτσι ώστε ΕΚΕΙΝΗ τη στιγμή, να μην χρειαστεί να πεις όχι μή κτλ κτλ.

 

Σκέψου τις στιγμές που έχει θελήσει να κάνει κάτι που δεν θέλεις να της επιτρέψεις. Βρες κάτι που να μπορείς να ταιριάξεις και να προτείνεις -

κάνε το αναδρομικά, σαν άσκηση στο μυαλό σου.

 

Θα σε βοηθήσει, στο να μπορείς εκείνη τη στιγμή, στιγμιαία δηλαδή να έχεις την απαραίτητη ιδέα και ελαστικότητα στο τι θα της πείς.

 

σκέψη: Αυτό δεν επιτρέπεται? -τότε αυτό επιτρέπεται.

όταν το έχεις βρεί αυτό, απλώς επαναλαμβάνεις.

χωρίς αλλαγή στον τόνο της φωνής.

Ενα παιδάκι καταλαβαίνει μετά απο την τρίτη φορά 99,99999%" ότι -

"α μάλλον δεν θα μου πεί κάτι διαφορετικό οπότε μάλλον αυτό ισχύει ".

 

την πρώτη φορά που θα το πείς πιθανόν ήδη να ουρλιάζει, την δεύτερη ακόμα αλλά στην τρίτη ήδη αρχίζει και το καταλαβαίνει.

Παρατηρείς και ακόμα βρίσκεσαι σωματικά εκεί έτσι ώστε να διασφαλίσεις ότι δεν θα προσπαθήσει εκνέου, ΧΩΡΙΣ ΟΜΩΣ κάποιο άλλο σχόλιο.

(αυτό απλώς θα έδινε αρνητική προσοχή και δικαίωμα σε εκ νέου διεκδίκηση του ίδιου πράγματος, μιάς και θα καταλάβει ότι σε έκανε να πείς κάτι διαφορετικό - άρα αν ξανακλάψει ίσως πάλι πεις κάτι διαφορετικό και αν ξανακλάψει ίσως πάλι, και τελικά αλλάξεις την γνωμη σου......)

και απλώς βρίσκεσαι εκεί - την κοιτάς ή κοιτάς αλλού. Αυτό που είχες να πείς το είπες. Το κάθε παιδάκι που ακούει καλά και έχει την νόηση ενός παιδιού αυτής της ηλικίας, έχει ήδη κατανοήσει μιά χαρά τι εννοείς.

Μπορείς να κοιτάξεις και λίγο σαν "χαμένη αγελάδα" (αυτό είναι πολύ αστείο πραγματικά αλλά πιάνει εντελώς!!) ή να κάνεις την "πάπια".

Έτσι την ώρα που ουρλάζει αλλά σε κοιτάει, βλέπει ότι "ΑΓΚΡ - καμιά διαφορά δεν κάνει το κλάμα μου ΑΓΚΡΑγκρ! " και σε λίγο το συνειδητοποιεί κιόλας μετά την παρατήρηση της δικής σου αντίδρασης.

Την ώρα που κάνεις την πάπια, παίρνεις και τις ανάσες σου.

 

στις επαναλήψεις η φωνή σου πρέπει να είναι πολύ ήρεμη και γλυκιά .

 

Κάποια παιδιά είναι εξαιρετικά ισχυρογνωμονες, - αυτό απο ψυχολογικής απόψεως όπως έγραψα και πιο πάνω, είναι εξαιρετικά θετικό! Απλώς για τους γονείς, είναι πολύ δύσκολο να το μεταχειριστούν με τρόπο που να μην τους "ταράζει" συνεχώς.

 

Ειναι απαραίτητο να υπάρχουν σαφή, εντελώς σαφή όρια που δεν θα είναι μόνο στο μυαλό του γονέα αλλά θα γίνονται και κάθε μέρα σαφή και στο παιδί.

Φυσικά θα πρέπει να υπάρχει η δέουσα ποικιλία σε επιτρεπόμενα και ελαστικά θέματα, αλλά σε όσα είναι πραγματικά απόλυτα, θα πρέπει μετά τα ένα δύο λεπτά όπου έχει γίνει η ενημέρωση ότι

"α είναι η ώρα να φύγουμε",

ή

δώσε το παιχνίδι πίσω γιατί δεν είναι δικό σου "κοιμάται" σε αυτό το σπίτι και θα "κλαίει" αν το πάρεις απο το κρεβατάκι του"

 

μετά απο αυτά τα λεπτά της μετάβασης, τότε να γίνεται η ενημέρωση και η οριοθέτηση με την έννοια ότι αυτό που είπε ο γονέας ότι θα γίνει, θα γίνει.

Χωρίς κανέναν τιμωρητικό ή θυμωμένο τόνο. Θυμηθείτε, το χαρακτηριστικό αυτό είναι θετικό (το να ξέρουν τι θέλουν) άρα γιατί να τιμωρηθεί!

 

Σιγά σιγά, όταν αυτά τα όρια είναι σαφή, και ο γονέας καταφέρνει να τα τηρεί, τότε το παιδί συνειδητοποιεί ότι δεν έχει πλέον νόημα να χτυπιέται και να κλαίει, αφού, δεν αλλάζει ο γονέας τη στάση του.

 

Το χειρότερο, είναι βασικά το να ενδίδει κανείς σε κάτι τέτοιο μετά απο κλάμματα κτλ.

 

Για αυτό, γράφω πιο πάνω, καλύτερα να μην απαγορεύετε τίποτα και να μην λέτε μη και μη, εάν δεν είσαστε έτοιμοι να το τηρήσετε - όντας και παρόντες σωματικά έτσι ώστε να διασφαλίσετε την τήρηση αυτή.

 

Κόπιαρέ τα αυτά, και δώσε τα και στην πεθερά σου να τα διαβάσει.

 

Α επίσης, εάν είναι πολύ απαιτητική και φωνάζει ουρλιάζει διατάζοντας θα σκεφτείς πρώτα αν μπορεί να γίνει αυτό που θέλει (αν είναι τόσο τρομερό ή όχι)

και μετά το αν θα έχεις ανελαστική αντίδραση (η παραπάνω πχ που δεν επιρέπει κάτι) ή

αν θα την αφήσεις να κάνει αυτό που θέλει αν μιλήσει ευγενικά και πει παρακαλώ.

θα της μάθεις εάν δεν μιλάει ακόμα, να κάνει με το χεράκι στην καρδιά πατ πατ, σαν ευχαριστώ. Δείξε της πώς, έτσι ώστε να καταλάβει ότι αυτό είναι σαν να λές παρακαλώ.

Την πρώτη φορά θα περιμένεις λίγη ώρα δεν θα της δώσεις αυτό που θελει κατευθείαν αλλά πρώτα θα της δείξεις αυτό, και θα της το δώσεις ευγενικά λέγοντας

"θέλεις αυτό,? πες παρακαλώ.ωωωωωωωω (κάνοντας την κίνηση με γλυκό τόνο ) να και θα στο δώσω - παρακαλώωω"

θα της το δώσεις, δεν θα περιμένεις να το κάνει εκείνη απο την πρώτη φορά.

Σιγά σιγά θα το προβάρετε και σιγά σιγά θα μπορείς να της λές κάνε παρακαλώωω και να το κάνει και εκείνη και τότε να της δίνεις αυτό που θέλει. μην έχεις δηλαδή την προσδοκία ότι αμέσως θα το μάθει.

 

Ακόμα και αν σε αυτές τις προσπάθειες ακόμα ουρλιάζει, εσύ θα τις κάνεις.

Είναι ισχυρογνώμων δηλαδή δεν θα παρατήσει τόσο εύκολα αυτό τον ευκολο και άμεσο τρόπο να διεκδικεί.

Το θέμα είναι ότι θα πρέπει να μπορεί να διεκδικεί, με τρόπο διαφορετικό - για αυτό πρέπει να υπάρχει μεγάλη και συνεχής επανάληψη αυτών των τεχνικών, και να μην αφήνεται ποτέ χωρίς κάποια τέτοια παρέμβαση, απλώς

δηλαδή να κάνει χαμό και να ακολουθούν όλοι αυτό που θέλει συνεχώς.

 

θελει να περναει το δικος της και αν δεν το πετυχει αυτο γινεται χαμος στο σπιτι

 

αν κάνετε αυτό με τις επαναλήψεις κασέτα 2-3-4 φορές η επανάληψη της ίδιας φράσης

"πάμε να παίξουμε με το μπλέ παιχνίδι. κοιμάται το άλλο σσσσσ "

(μέτρα ώς το 3 ενδιάμεσα σε κάθε επανάληψη κάνοντας την πάπια και παίρνοντας ανάσα - δεν φεύγεις όμως)

ξανά.

ξανά.

ξανά.

(και πάντα κάποιος μαζί της για να διασφαλίσει ότι δεν θα κάνει κάτι άλλο μη επιθυμητό. με τον γνωστό τρόπο - βάζοντας γύρω γύρω τα χέρια σαν "φράγμα" εάν θέλει πχ να πάει να ανέβει στην ντουλάπα, βάζεις τα χέρια ανάμεσά της . Αν πάει να γραπώσει κάτι τότε,

σηκώνεις σιγά σιγά τα δαχτυλάκια απο την άκρη τους για να αφήσει αυτό που πιάνει, την ώρα που επαναλαμβάνεις την άλλη φράση: "πάμε να πάρουμε το μπλέ παιχνίδι κοιμάται/ξεκουράζεται το άλλο ...σσσσσσ "

 

στόχος - να βαρεθεί να επιμένει σε κάτι που δεν είναι εφικτό να γίνει αυτή τη στιγμή. - να επιλέξει και μόνη της δηλαδή στην ουσία την αποδοχή αυτής της έκβασης, απλώς και μόνο απο βαρεμάρα.

[Μαρια Στυλιανακη]

για το πρώτο θέμα, κάποια μαμά είχε γράψει ότι είχε μεγάλη επιτυχία το να αγοράσουν καινούρια βρακάκια με σχέδια κτλ, και να το συζητήσουν ωστε αυτα να μείνουν καθαρά. (όχι με πολύ μεγάλη πίεση έτσι ώστε να μην αγχωθεί εάν λερώσει κάποιο) σαν κίνητρο. Το δεύτερο βρακάκι που θα έχει μαζί στο σχολείο, να μην είναι με σχεδιάκι (αυτό που έχει στην τσάντα) για να μην έχει κίνητρο να βρέξει το πρώτο έτσι ώστε να αλλάξει (για να μην κάνετε σαμποτάζ στην προσπάθεια το λέω ).

[NTINAT]

Μαρια μου αντιμετωπιζω κ εγω με το μικρο μου προβλημα στο σταθμο.

Ο Παναγιωτης ειναι 3.5 χρονων κ απο το Σεπτεμβριο μεχρι τωρα δεν τρωει ουτε πινει τιποτα στο σταθμο.Αναγκαζομαι κ παω κ τον παιρνω νωρις γιατι φοβαμαι που το παιδι μενει νηστικο τοσες ωρες.

Επισης οποτε τον παιρνω απο το σταθμο μου παραπονιεται οτι τον ποναει ο ποπος του οχι γιατι πηγε τουαλετα αλλα γιατι καθοταν ολες τις ωρες χωρις να κανει τιποτα!!

Ο σταθμος ειναι του δημου κ οι δασκαλες που τις ρωτησα μου ειπαν οτι δεν θελει να παρει μερος σε καμια δραστηριοτητα ουτε σε ζωγραφικη ουτε σε παιχνδι με πλαστελινη.

Καθεται μονο κ κοιταει γυρω-γυρω περιμενοντας ποτε θα παω!!

Στο μονο που συμμετεχει ειναι σε κανενα τραγουδακι κ σημερα επιτελους

πηρε μερος σε ενα χορευτικο.

Τι να κανω??Μηπως αγχωνομαι αδικα κ αργει απλα να προσαρμοστει?

ή μου τα κανει για να μην το ξαναπαω???

[pantana]

Μαρια μου για αλλη μια φορα πρεπει να σε ευχαριστησω.

 

οτι αφορα την πανα της...

εχω να ασχοληθω με το θεμα καιρο απλουστατα γιατι πηγαινει μονη της. κατεβαζει το βρακακι της και τα κανει. δεν μπορει να σκουπιστει ακομη και την βοηθαω. οταν την πηγα στο σχολειο, ειπα ενταξει αφου δεν τα κανει δεν θα εχουμε προβλημα. και την πρωτη εβδομαδα ολα τελεια.

μετα εγινε ενα επισοδειο και βραχηκε σε κατι νερα με αποτελεσμα να κρυολογησει. εγινε μια απουσια 10 ημερων λογω του οτι επαιρνε αντιβιωση και οταν ξαναπηγε εβρεχε το βρακακι της.

 

φαγητο δεν ετρωγε απο την αρχη και στην ομαδα δεν συμμετειχε επισης απο την αρχη.

 

προκειται για σχεδον την ιδια περιπτωση με αυτην της ΝΤΙΝΑΤ.

 

της εχω μιλησει πολυ αλλα δεν ανοιγεται και δεν μου μιλαει.

 

η υπευθυνη στον παιδικο (δημοσιος) μου ειπε φυσικα, οτι εχουν κανει ΤΑ ΠΑΝΤΑ να την προσεγγισουν αλλα εκεινη επιμενει να ειναι μονη της. να μην τρωει τιποτα. εγω δεν το πιστευω με τιποτα αυτο. πιστευω οτι δεν εχουν ασχοληθει. η μικρη ειναι εξαιρετικα ωριμη εξυπνη και καταλαβαινει παρα πολυ καλα τι της λες αν την ειχαν προσεγγισει οπως λενε με διαλογο και με κινητρα θα ειχανε αποτελεσμα τωρα.

 

στο δευτερο θεμα δεν εχω δει ακομη βελτιωση.

το μονο που τρωει ειναι φρουτα, αυγο, τυρι, γαλα, μακαρονια , ρυζι.

κρεας. δεν τρωει οσπρια, δεν τρωει λαχανικα (της τα βαζω αλεσμενα στο φαγητο). και εχει κοψεικαι το ψαρι. με αποτελεμσμα να εχουμε χαμηλο σιδητο και να παιρνει τωρα συμπληρωμα φαρμακευτικο.

 

για το τριτο θεμα

αργησα να καταλαβω οτι "καταλαβαινει" τα παντα. και οταν το καταλαβα της μιλουσα οπως σε μεγαλο παιδι.

εβαλα ορια, σε πολλα θεματα.

ομως ολα ξεχνιουνται οταν προκειται να την πιασει υστερια για καποιο λογο εντελως ασημαντο. αν θελει να δει κατι αν θελει να πιασει κατι κλπ.

ειναι σαν να μην της εχω πει ποτε τιποτα.

εκεινη την στιγμη, σκυβω στο υψος της για να μην την τρομαζω, της λεω δεν ειπαμε οτι δεν το πιανουμε αυτο γιατι θα χαλασει και μετα ο μπαμπας δεν θα εχει αλλο και θα στεναχωρεθει? θελεις ο μπαμπας να στεναχωρεθει?

η απαντηση ειναι ναι... ή φυγε....

απελπισια σκετη.

μονο οταν της βαλω τις φωνες και με δει θυμωμενη, τρομαζει, αντιλαμβανεται οτι η μαμα τα εχει παρει στο κρανιο και συμμορφωνεται.

καπως.. αλλα δεν συμφωνω με αυτην την τακτικη και δεν μου αρεσει καθολου που καταληγουμε εκει.

 

αυτο που εγραψες οτι:

"Εάν και μόνο μια φορά,

σε μια περίπτωση που ο γονέας σκέφτεται

- αυτό δεν επιτρέπεται με τίποτα

αλλά δείξει στο παιδί του ότι το επιτρέπει μετά απο κλάμα και ουρλιαχτά,

τότε το παιδί ξέρει ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ τι ωραία, χρειάζεται λοιπόν απλώς κλάμα και ουρλιαχτά για να γίνει αυτό που θέλω, ότι και αν είναι. "

 

το εχω εμπεδωσει και το εφαρμοζω γιατι η κορη μου πραγματικα το εχει εκμεταλλευτει ειδικα με τις γιαγιαδες της.

οι οποιες δεν μπορουν να την ακουνε να ουρλιαζει και της κανουν το χατιρι αν δεν ειναι καταστροφικο βεβαια, και ετσι γινονται ολα ανω κατω.

 

αυτο:

"ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΠΡΑΓΜΑ που θέλεις να απαγορεύσεις, πρέπει να έχεις κάτι να αντιπροτείνεις έτσι ώστε ΕΚΕΙΝΗ τη στιγμή, να μην χρειαστεί να πεις όχι μή κτλ κτλ. "

δεν το ειχα σκεφτει πραγματικα να το κανω. παντα της ελεγα οχι και με απολυτο υφος και αρκετα θυμωμενο οταν δεν το καταλαβαινε. αλλα ποτε δεν σκεφτηκα να της δωσω καποια εναλακτικη σκεψη....

 

θα το εφαρμωσω αμεσως...ευχαριστω πολυ...

 

αλλα με αυτο τι θα κανω???

 

"Κάποια παιδιά είναι εξαιρετικά ισχυρογνωμονες, - αυτό απο ψυχολογικής απόψεως όπως έγραψα και πιο πάνω, είναι εξαιρετικά θετικό! Απλώς για τους γονείς, είναι πολύ δύσκολο να το μεταχειριστούν με τρόπο που να μην τους "ταράζει" συνεχώς"

 

ειναι σιγουρα γονιδιο!!! ο πατερας της ηταν ετσι και ειναι βεβαια ακομη. εγινε πολυ επιτυχημενος επιχειρηματιας. δεν θελω να της το αποβαλλω αφου αυτο ετσι κι αλλιως ουτε γινεται ουτε πρεπει να γινει, αλλα πως θα το μεταχειριστω???

 

κατι αλλο που θα ηθελα να σου ζητησω την γνωμη σου ειναι το εξης:

επιδη περυσι την πηγαινα σε εναν ιδιωτικο παιδικο σταθμο ο οποιος ηταν πολυ καλος αλλα με επιρεασαν οτι και ο δημοσιος ειναι εξισου καλος και με λιγοτερα εξοδα... με αυτα που γινονται ομως, επειδη η συμπεριφορα της μικρης εχει χειροτερψει, απο τοτε που πηγε στο σχολειο . εκανα μια τολμηρη σκεψη. να της αλλαξω το σχολειο της. να την παω στο ιδιωτικο και ας ειναι πιο μακρια, αλλα το θεμα ειναι οτι φοβαμαι οτι θα γινουν χειροτερα τα πραγματα.....σκεφτομουν να εκμεταλλευτω τις διακοπες των χριστουγεννων και μετα να την πηγαινω στο καινουριο σχολειο....εστω δοκιμαστικα.... αλλα αν δεν θελει μετα πως θα την ξαναπαω στο δημοσιο....

 

 

τι μου προτεινεις??

[aggeliki]

Επισης οποτε τον παιρνω απο το σταθμο μου παραπονιεται οτι τον ποναει ο ποπος του οχι γιατι πηγε τουαλετα αλλα γιατι καθοταν ολες τις ωρες χωρις να κανει τιποτα!!Ο σταθμος ειναι του δημου κ οι δασκαλες που τις ρωτησα μου ειπαν οτι δεν θελει να παρει μερος σε καμια δραστηριοτητα ουτε σε ζωγραφικη ουτε σε παιχνδι με πλαστελινη.

Καθεται μονο κ κοιταει γυρω-γυρω περιμενοντας ποτε θα παω!!

???

 

καθοταν αυτο,ή δεν τα αφηνουν να σηκωθουν??το ρωταω γιατι η αδερφη μου δουλεψε για 1 χρονο σε ιδιωτικο νηπιαγωγειο και ο ιδιοκτητης τους ελεγε οτι επρεπε να καθονται τα παιδια και τα αφηναν πολυ λιγο να σηκωθουν...

[NTINAT]

Aπο οτι μου εχει πει ο μικρος δεν τα αφηνουν πολλη ωρα να σηκωθουν

για να καθονται ησυχα.Αλλα κ οταν τα αφηνουν αυτος εκει καθεται.Σηκωνεται μονο για τουαλετα.

[Μαρια Στυλιανακη]

Aπο οτι μου εχει πει ο μικρος δεν τα αφηνουν πολλη ωρα να σηκωθουν

για να καθονται ησυχα

βρέ κορίτσια..... τι είναι αυτά που ακούω...?

 

πονάει η ψυχή μου.

Ρωτήσατε για αυτό?

ΔΕΝ είναι δυνατόν να επιβάλλεις στα παιδιά τέτοιας ηλικίας να κάθονται για πάνω απο πχ 30 λεπτά, ! ούτε κάν το επιβάλλεις. προσφέρεις δραστηριότητες και στοχέυεις στο να τους αρέσουν...

 

σας παρακαλώ ψάξτε το αυτό. είναι ανεπίτρεπτο, εάν είναι αλήθεια.

Ρωτήστε συγκεκριμένα, πόσες ώρες και ποιές μέσα στο πρόγραμμα τα παιδιά κάθονται. ρωτήστε και μια δασκάλα πρίν, και μετά την διευθύντρια.

 

 

της λεω δεν ειπαμε οτι δεν το πιανουμε αυτο γιατι θα χαλασει και μετα ο μπαμπας δεν θα εχει αλλο και θα στεναχωρεθει? θελεις ο μπαμπας να στεναχωρεθει?

η απαντηση ειναι ναι... ή φυγε....

 

είναι κάτι εντελώς συνηθισμένο. για την ηλικία της αυτού του είδους φράσεις είναι πάρα πολύ περίπλοκες για να τις καταλάβει. δημιουργούν ενοχές, για τα συναισθήματα του άλλου που δεν έχουν σχέση με την απαγόρευση της συγκεκριμένης δραστηριότητας.

όταν απαγορεύεις κάτι, το απαγορεύεις και δίνεις εναλακτική.

δεν εξηγείς με δέκα φράσεις γιατι, κτλ. ΟΥΤΕ και ΦΥΣΙΚΑ ρωτάς . Η απάντηση της είναι αυτονόητη - βέβαια και θα εξυπηρετήσει πρώτα αυτό που θέλει.

οπότε ξεχνάς τέτοιες φράσεις, ερωτήσεις συζητήσεις.

απλώς αυτά που έγραψα πιο πάνω.

 

 

Το θέμα του χαρακτήρα, ίσχυει το ίδιο.

Απλώς θα έχεις στο μυαλό σου πόσο πολύ ισχυρογνώμων αντέχεις να είναι, δηλαδή πόσο σου το επιτρέπει το πρόγραμμά σου να αλλάζεις κάποια πράγματα ή να είσαι ελαστική.

Οποιος και να είναι ο χαρακτήρας ενός παιδιού το σίγουρο που ΔΕΝ θα κάνει καλό στο παιδί είναι το να μάθει να πατάει τους άλλους για να πετυχαίνει αυτό που θέλει.

Αυτό όμως είναι ευαίσθητο λεπτό όριο. Σκέψου απο πρίν τι σε πατάει, και τι όντως είναι κάτι που θέλει να εξερευνήσει.

Μήπως αν μάθει το σωστό τρόπο (πάλι με τις παραπάνω μεθόδους και το παρακαλώ) ότι ζητάει,...... δεν είναι πλέον σαν να προσπαθεί να αγνοήσει την εξουσία σου ή να σε πατήσει, αλλά απλώς διεκδικεί κάτι ευγενικά>?

για αυτό είναι επιτακτικό τα παιδιά να μαθαίνουν να εκφράζουν με ευγενικό τρόπο και να μην είναι αποδεκτό το να ουρλιάζουν και να διατάζουν.

έτσι η οποιαδήποτε ισχυρογνωμοσύνη, πάντα θα μπορεί να συνυπάρχει πολύ αρμονικά με τον σεβασμό.

 

για την αλλαγή του σχολείου....

αν ηταν πέρσυ καλά και την άλλαξες μόνο για τα χρήματα, θα πρέπει να σου πω ότι μάλλον ήταν λάθος η απόφαση αυτή εξαρχής.

ποτέ δεν αλλάζεις κάτι στην ζωή ενός παιδιού εάν δεν είναι επιτακτικό. Αν ήταν όλα οκ κιόλας... (εντάξει αν ήταν αναγκαστικό το χρηματικό αυτό όκ)

Απο τη στιγμή που χειροτέρεψε εκεί, σίγουρα κάτι λέει αυτό!!!!....

Στον δημόσιο μιλιούνται αυτά, γνωρίζονται με τον ιδιωτικό οι δασκάλες κτλ?

Δηλαδή εάν την πας στον ιδιωτικό μια εβδομάδα, θα το μάθουν?

 

Βασικά και αυτή η αλλαγή είναι πιθανόν εκ νέου να φέρει το παιδάκι σου σε μια αναταραχή με τα κλασικά συμπτώματα - άγχος κτλ. .... βέβαια μπορεί να έιναι πολύ σύντομα, αλλά πιστεύω, ότι αν πάει εκεί,

θα έχει πάλι την ανασφάλεια ότι μπορεί να ξαναφύγει, και να ξαναχάσει αυτό το μέρος που πιθανον, μάλλον, αγάπησε.....!!!....

 

σκέψου το πολύ καλά.

Η ανασφάλεια αυτή του να πάει πίσω στον παιδικό που πήγαινε αφότου ήδη τον έχει αποχωριστεί,... δεν ξέρω. Η Αικατερίνη θα βοηθήσει σε αυτό...

Τα παιδιά αγαπάνε όπου πάνε. Ακόμα και αν δεν τους αρέσει, δεν σημαίνει ότι δεν έχουν δεθεί με κάποια πρόσωπα και αν φύγουν δεν θα τους λείψουν...

 

 

Αναγκαζομαι κ παω κ τον παιρνω νωρις

ΝτιναΤ, πόσο νωρίς..?

πιθανόν να νιώθει εκτός ομάδας γιατί ξέρει ότι η μαμά του θα έρθει να τον πάρει νωρίτερα. άρα δεν χρειάζεται να κάνει κάποια προσπάθεια στο θέμα του φαγητού.

 

έχει περάσει πολύς καιρός για να είναι ακόμα μόνο προσαρμογή. Θα έπρεπε να τον είχαν πλησιάσει. Ποσα παιδιά είναι στην ομάδα του με ποσες δασκαλες?

[NTINAT]

ΝτιναΤ, πόσο νωρίς..?

πιθανόν να νιώθει εκτός ομάδας γιατί ξέρει ότι η μαμά του θα έρθει να τον πάρει νωρίτερα. άρα δεν χρειάζεται να κάνει κάποια προσπάθεια στο θέμα του φαγητού.

 

έχει περάσει πολύς καιρός για να είναι ακόμα μόνο προσαρμογή. Θα έπρεπε να τον είχαν πλησιάσει. Ποσα παιδιά είναι στην ομάδα του με ποσες δασκαλες?

 

Mαρακι τον πηγαινω καθε μερα κατα τις 08.30 κ τον παιρνω κατα τις 12.30 που σημαινει οτι τα παιδακια εχουν ηδη φαει πρωινο φρουτο κ μεσημεριανο.Προχτες μου ειπαν οτι εφαγε λιγο ψωμακι που του εδωσε η μαγειρισσα

Η δασκαλα του μου ειπε να πηγαινω κατα τις 13.00 να τον παιρνω ετσι ωστε να πεινασει κ να φαει.Δεν ξερω ανυσηχω γιατι ειναι πολλες οι ωρες.

Τωρα ποσα παιδακια ειναι στην ομαδα του δεν ξερω το μονο που ξερω ειναι οτι οι δασκαλες ειναι 2 μια για τα μικρα σαν το γιο μου κ μια για τα μεγαλυτερα.

[Μαρια Στυλιανακη]

καλά σου λένε οι δασκάλες - τι κίνητρο να έχει για να φάει εάν δεν πεινάει. κατ αρχήν μπορεί να φάει απο μόνος του ? αν του εχεις δηλαδή κάτι στην τσάντα να πάει να το βγάλει εκείνος μόνος του όταν πεινάσει?

όμως ρώτα πόσα παιδιά αντιστοιχούν στην δασκάλα του. συγκεκριμένα όχι στο φλού.

[NTINAT]

καλά σου λένε οι δασκάλες - τι κίνητρο να έχει για να φάει εάν δεν πεινάει. κατ αρχήν μπορεί να φάει απο μόνος του ? αν του εχεις δηλαδή κάτι στην τσάντα να πάει να το βγάλει εκείνος μόνος του όταν πεινάσει?

όμως ρώτα πόσα παιδιά αντιστοιχούν στην δασκάλα του. συγκεκριμένα όχι στο φλού.

 

Mαρακι μπορει να φαει απο μονος κ να παρει κατι απο την τσαντα του αλλα οι δασκαλες οταν προτεινα για φαγητο απο το σπιτι μου ειπαν οτι απαγορευεται κ λογικο γιατι θα ζηλεψουν τα αλλα παιδακια!!!

Οποτε καναμε κ το εξης:Του εβαλα ενα ταπερ δικο μου το οποιο το πηραν οι δασκαλες κ εβαλαν το ιδιο φρουτο πχ που ετρωγαν κ τα αλλα κ του το εδωσαν ελα ομως που εκεινος παλι δεν το εφαγε!!!Τους ειπε οτι θα το παρει να το φαει στο σπιτι του!!!!!

Θα ρωτησω ποσα παιδακια αντιστοιχουν κ θα σου γραψω τη Δευτερα.

Αχ τι θα τον κανω?

[pantana]

ηθελα να πω στην ΝΤΙΝΑΤ οτι κι εμενα η κορη μου δεν τρωει απολυτως τιποτα στο σχολειο και την πηγαινω τις ιδες ωρες. 8:30 και την παιρνω12:30. εκεινη την ωρα τα παιδακια εχουν τελειωσει το φαγητο τους. και το πρωινο τους ειναι 9 παρα τεταρτο. η μικρη ομως δεν τρωει απολυτως τιποτα.!!! μονο ψωμακι. και στο σπιτι μετα πρεπει να προσπαθησω να αναπληρωσω καπως τα χαμενα γευματα.... δεν μπορω να καταλαβω γιατι δεν τρωει...προφανως δεν της αρεσει η εμφανιση των γευματων... τι να πω...

αν επαιζε η συμμετειχε τουλαχιστον στα παιχνιδια ή αν τους ελεγε ποτε θελει να παει στην τουαλετα.. ισως να μην ανυσηχουσα τοσο πολυ. ομως δυστυχως, τα κανει στο σχολειο απανω της και παιζει και μονη της...

οποτε ΝΤΙΝΑΤ αν ειναι μονο αυτο το προβλημα του μικρου στον παιδικο νομιζω οτι δεν ειναι τοοοοοσο σοβαρο απο την στιγμη που τρωει μετα στο σπιτι ποιοτικα γευματα....μπορεις να του δινεις πιο πλουσιο πρωινο απο το σπιτι πριν φυγει για να μην πειναει εκει....

[NTINAT]

ηθελα να πω στην ΝΤΙΝΑΤ οτι κι εμενα η κορη μου δεν τρωει απολυτως τιποτα στο σχολειο και την πηγαινω τις ιδες ωρες. 8:30 και την παιρνω12:30. εκεινη την ωρα τα παιδακια εχουν τελειωσει το φαγητο τους. και το πρωινο τους ειναι 9 παρα τεταρτο. η μικρη ομως δεν τρωει απολυτως τιποτα.!!! μονο ψωμακι. και στο σπιτι μετα πρεπει να προσπαθησω να αναπληρωσω καπως τα χαμενα γευματα.... δεν μπορω να καταλαβω γιατι δεν τρωει...προφανως δεν της αρεσει η εμφανιση των γευματων... τι να πω...

αν επαιζε η συμμετειχε τουλαχιστον στα παιχνιδια ή αν τους ελεγε ποτε θελει να παει στην τουαλετα.. ισως να μην ανυσηχουσα τοσο πολυ. ομως δυστυχως, τα κανει στο σχολειο απανω της και παιζει και μονη της...

οποτε ΝΤΙΝΑΤ αν ειναι μονο αυτο το προβλημα του μικρου στον παιδικο νομιζω οτι δεν ειναι τοοοοοσο σοβαρο απο την στιγμη που τρωει μετα στο σπιτι ποιοτικα γευματα....μπορεις να του δινεις πιο πλουσιο πρωινο απο το σπιτι πριν φυγει για να μην πειναει εκει....

 

Pantana μου στο σπιτι τρωει μια χαρα δεν εχω παραπονο απλα λεω οτι με ανυσηχει το διαστημα αυτο που ειναι στο σταθμο με το στομαχι αδειο.Καλη ιδεα για πιο γερο πρωινο θα το εφαρμοσω.Κ εμενα στο σταθμο δεν παιζει ουτε ζωγραφιζει ουτε με πλαστελινες ασχολειται.

 

 

Μαρακι καθε δασκαλα εχει απο 9 παιδακια.

[Μαρια Στυλιανακη]

η αναλογία είναι πολύ καλή.

τα άλλα παιδιά κάθονται περισσότερη ώρα κάθε μέρα?

μήπως αισθάνεται περίεργα που φεύγει νωρίτερα?

εάν υπάρχει διαφορά συνέχεια στο πότε φεύγει είναι κάτι που μπορεί να κάνει ένα παιδάκι να αισθανθεί εκτός ομάδας.

 

όμως με τόσα λίγα παιδιά η κάθε δασκάλα, θα έπρεπε να κάνει θαύματα, δηλαδή, έχει όλη την άνεση..

μήπως οι δασκάλες δεν είναι και οι δύο δασκάλες πχ και είναι μια βοηθός,

και τα έχουν όλα μαζί,

και η βοηθός υπάρχει απλώς για ασφάλεια στο χώρο και να βοηθάει στα υπόλοιπα, και η αναλογία που λένε,

είναι "πλασματική" ?

σε πολλούς σταθμούς μιλάνε για αναλογίες, αλλά αυτή η αναλογία έχει κάποια σημασία, όταν τα παιδιά χωρίζονται σε ομαδούλες και πάνε σε άλλο δωμάτιο η μία και σε άλλο δωματιο η άλλη.

Αλλιώς επικρατεί χαμός και πανικός και δεν μπορεί να γίνει δουλειά με κάθε παιδί ξεχωριστά.

να του βρούν τι του πάει, με ποιο παιδί να το βάλουν να κάνει παρέα... τι κίνητρα θέλει για να ασχοληθεί με κάτι, ποιο είναι το αγαπημένο του θέμα...

 

Μίλησε με την δασκάλα ή όποιον είναι υπεύθυνος, και αναζήτησε απαντήσεις σε όλα αυτά...

εάν όλα είναι οκ, μπορεί απλώς το παιδί σου να είναι συνεσταλμένος χαρακτήρας. Όταν είναι εκτός σχολείου είναι διαφορετικά? δηλαδή του αρέσουν αυτά τα πράγματα (οι πλαστελίνες και τα ψαλίδια και τα χρώματα?)

 

Μήπως επειδή δεν τα αφήνουν πολύ ελεύθερα και τα αναγκάζουν να κάθονται πολύ ώρα (που είχες γράψει πιο πάνω) , χάνεται η χαρά του παιχνιδιιού?

Νομίζω ότι όλα αυτά είναι κάπως αλληλένδετα μαζί και με το φαγητό.

 

Εσύ πως αισθάνεσαι, όσον αφορά την προσπάθεια που έχουν κάνει? το ένστικτό σου τι σου λέει?...?

 

δοκίμασε μια μέρα να φέρεις φαγητό για όλους λίγο, να το μοιραστεί μαζί τους (όχι κάτι γλυκό - κάποιο φρούτο καλύτερα ή μικρά σαντουιτσάκια)

(για τα 9 παιδιά - ρώτα πρίν πόσα παιδιά τρώνε μαζί και πάρε για τόσα όσα τρώνε μαζί - μπορεί να τρώνε δυο τάξεις μαζί) έτσι ώστε να εμπλακεί και εκείνος στην διαδικασία μήπως και αισθάνεται διαφορετικά και του δώσει κάποιο έναυσμα....

[Στέλλα]

....

 

Λοιπόν,επειδή μάλλον προσπερνάς αυτό...

http://parents.org.gr/forum/viewtopic.php?t=862&highlight=

 

απάντησέ μου για να φύγω.

[NTINAT]

τα άλλα παιδιά κάθονται περισσότερη ώρα κάθε μέρα?

μήπως αισθάνεται περίεργα που φεύγει νωρίτερα?

 

Mαρακι καλημερα. Ειναι παιδακια που φευγουν νωρις οπως ο μικρος κ αλλα που καθονται μεχρι τη ληξη.Του αρεσει που φευγει νωριτερα γιατι ουτως ή αλλως δηλωνει οτι δεν θελει να πηγαινει σχολειο για να καθεται στο σπιτι.Ειναι πολλη κολλημενος μαζι μου κ θελε ολη την ωρα να ειμαστε μαζι!

 

εάν όλα είναι οκ, μπορεί απλώς το παιδί σου να είναι συνεσταλμένος χαρακτήρας. Όταν είναι εκτός σχολείου είναι διαφορετικά? δηλαδή του αρέσουν αυτά τα πράγματα (οι πλαστελίνες και τα ψαλίδια και τα χρώματα?)

 

Οι δασκαλες ειναι 2 τα παιδια συνολικα ειναι 18 κ η μια εχει τα 9 και η αλλη τα αλλα 9. Ο Παναγιωτης ειναι οντως συνεσταλμενος χαρακτηρας!!!

Του αρεσουν παρα πολυ οι πλαστελινες κ τα ψαλιδια κ εδω στο σπιτι ασχολειται αρκετα.

 

Μήπως επειδή δεν τα αφήνουν πολύ ελεύθερα και τα αναγκάζουν να κάθονται πολύ ώρα (που είχες γράψει πιο πάνω) , χάνεται η χαρά του παιχνιδιιού?

 

 

Μπορει να ειναι κ αυτο!!!

 

Εσύ πως αισθάνεσαι, όσον αφορά την προσπάθεια που έχουν κάνει? το ένστικτό σου τι σου λέει?...?

 

Εγω αισθανομαι μια χαρα γιατι εχει κανει προοδο μιλαει περισσοτερο μου λεει τραγουδακια κ ποιηματακια που λενε στο σχολειο.Εχει γινει γενικα δηλαδη πιο κοινωνικος.Και οταν παω να τον παρω ειναι παντα χαμογελαστος κ χαρουμενος κ σε ολη την διαδρομη για το σπιτι μιλαει με ενθουσιασμο για το σχολειο.

 

 

δοκίμασε μια μέρα να φέρεις φαγητό για όλους λίγο, να το μοιραστεί μαζί τους (όχι κάτι γλυκό - κάποιο φρούτο καλύτερα ή μικρά σαντουιτσάκια)

(για τα 9 παιδιά - ρώτα πρίν πόσα παιδιά τρώνε μαζί και πάρε για τόσα όσα τρώνε μαζί - μπορεί να τρώνε δυο τάξεις μαζί) έτσι ώστε να εμπλακεί και εκείνος στην διαδικασία μήπως και αισθάνεται διαφορετικά και του δώσει κάποιο έναυσμα....

 

 

Πολλη καλη ιδεα!!!!!!!!Θα το ρωτησω σημερα κιολας.

Σ ευχαριστω πολυ Μαρια μου

[GEORGIA.CY]

Pantana,

 

Εγώ σίγουρα ειδική δεν είμαι και ότι γράφω είναι από εμπειρίες, συζητήσεις και διάβασμα.

 

Πιστέυω για το θέμα του φαγητού(ποσότητας) γενικά εμείς οι Έλληνες δίνουμε πολύ μεγάλη σημασία που για μένα είναι λάθος.

Αν έχει μυριστεί ότι σε απασχολεί αυτό το θέμα τότε σε εκμεταλλέυεται.

Δώσε σημασία στο τί τρώει σε όλο το 24ωρο και μη συζητάς μπροστά της με άλλους γι αυτό το θέμα.

 

Και νηστική να μείνει 2,3 πρωινά στο σχολείο δεν θα πάθει τίποτα. Αντίθετα πιστεύω ότι όταν θα καθήσει με τα άλλα παιδάκια στο τραπέζι τη 4η μέρα σίγουρα θα φάει. Είναι βιολογική ανάγκη, αν πεινάσει θα φάει!!

 

Επίσης τα παιδιά θέλουν σταθερό πρόγραμμα για να νιώθουν ασφάλεια.

Μην αλλάζεις ώρες ή σχολεία.

 

Όσο για το τρόπο που πρέπει να χειριζόμαστε τη συμπεριφορά η κα Στυλιανάκη τα λέει όλα!!!!

[dora]

Δεν συμφωνω που οι δασκαλες δεν σε αφησαν να φερεις κάτι από το σπιτι στο παιδι.. Θα μπορουσαν απλα οταν θα ηθελε να το φαει, να τον παρουν να τον πανε σε ενα αλλο δωματιο να το φαει.. Ειμαι της αποψης οτι η δουλεια μας ειναι να κανουμε οτι ειναι καλύτερο για το καθε παιδι ώστε να το βοηθήσουμε να προσαρμοστει στην καινουργια κατασταση οσο το δυνατον πιο ομαλα και ανωδυνα και φυσικα να βοηθησουμε και τους γονεις να ξεπερασουν το οποιοδήποτε αγχος εχουν. Το εχουμε ξαναπει οτι η προσαρμογη ενος παιδιου που παει πρωτη φορα σε ενα σχολειο ειναι ενα απο τα δυσκολοτερα πραγματα, και σαν δασκαλες οφειλουμε αν μη τι άλλο να κανουμε μικρες υποχωρήσεις που θα βοηθήσουν όλους οσους εμπλεκονται με αυτο..

Καλο όμως ειναι αν θέλετε να γινει μια μεμονομενη παραχώρηση για σας, να συνεννοηστε απευθειας με τη διευθύντρια γιατι οι περισσοτερες δασκαλες, μπορει να εχουν τη διαθεση να σας εξυπηρετησουν, ομως δεν εχουν την διαθεση να ερθουν σε αντιπαραθεση με τη διευθυντρια, παιρνοντας τετοιες πρωτοβουλίες..

Θυμαμαι χαρακτηριστικα οτι ειχα πλακωθει με μια διευθύντρια γιατι ειχα δεχτει να φένουν καποιοι γονεις το γαλα που επινε το παιδι τους (σε βρεφικο τμημα) γιατι ο σταθμος ειχε γαλα "ΑRO".. Καποιοι δεν ειχαν προβλημα να πινει το παιδι τους αυτο το γαλα, οι περισσοτεροι ομως ειχαν..

Επίσης γιατι δεχτηκα να φερνει μια μαμα που το παιδι της δεν ετρωγε τιποτα (ηταν δυσκολο κ στο σπιτι) ενα βρεφικο γιαουρτακι (σιγα το πραγμα δηλαδη) και γιατι επέτρεπα σε μια μαμα να φερνει το παιδι της αργοτερα απο την ωρα που τελειωνε η προσέλευση. Η συγκεκριμενη γυναικα εμενε αρκετα μακρυα κ η δουλεια της ηταν κοντα στον σταθμο.. Αυτη πηγαινε στη δουλεια στις 10 και ηθελε να το φερνει εκεινη την ωρα... Εμενα μου φαινοταν λογικο, αλλα στην διευθυντρια παραλογο...

 

Σιγουρα οι σταθμοι (ειδικα οι δημοσιοι) ειναι λίγο αρκετα αυστηροι σε καποια πραγματα αλλα πιστευω πως οι σταθμοι υπαρχουν για να εξυπηρετουν τους γονεις και οχι τους δασκαλους και πρεπει να υπαρχει μια ελαστικοτητα. Αλλα δυστυχως (και το λεω με μεγαλη μου λύπη) οι περισσοτερες συναδέλφοι μου θεωρουν οτι οι σταθμοι υπαρχουν για να εχουν αυτες δουλεια..

 

Όσο για αυτο που λετε για το πόση ώρα κάθονται τα παιδια, το εχω δει και εγω να γινεται... Αυτη η εκφραση "καθομαστε τωρα στα τραπεζακια..." μου καθεται στο λαιμο.. ειδικα οταν επαναλαμβανετε πολλες φορες κατα τη διαρκεια της ημερας ακολουθουμενη απο φρασεις όπως

"..να φαμε"

"να πιουμε νερο...." (λογικο μεχρι εδω)

"να ζωγραφισουμε..."

" να παιξουμε με την πλαστελίνη"

"να ηρεμήσουμε"

"να διαβασουμε παραμύθι"

"να παιξουμε"

εχω δει δασκαλα να το κανει αυτο... ακόμα και στο διαλλειμα τα παιδια καθονταν στα παγκακια και ελεγαν τραγουδακια...

Και ειλικρινα όταν ακουω τετοια χαίρομαι που καποιοι με θεωρουν "αποτυχημενη και αχρηστη δασκαλα" γιατι "δεν μπορω να βαλω τα παιδια να κατσουν...."

[NTINAT]

Η κατασταση του μικρου συνεχιζεται το ιδιο με το παιδικο οπως ειχα γραψει κ παραπανω κ σημερα με τη γιορτη στο παιδικο με προβηματισε ιδιαιτερα...

Σηκωθηκε το πρωι λοιπον ο μικρος ολο χαρα που θα παμε στο παιδικο για τη Χριστουγεννιατικη γιορτη τους. Ολα καλα ντυθηκαμε κ με τραγουδακια πηγαμε στο σταθμο.

Με το που μπηκαμε αλλαξε τελειως η φατσουλα του!!!!

Λες κ ηταν στεναχωρημενος με κατι. Τι εχεις τον ρωταω? Τιποτα μου λεει.

Τελος παντων ερχεται η δασκαλα του κ μας λεει να παμε στη φατνη για φωτογραφιες κ στο δεντρο.....οχι ο μικρος. Γιατι δεν θελεις? του λεω

δεν μου αρεσει ο φωτογραφος μου λεει

Ξεκιναει η γιορτη κ ο Παναγιωτης να μη σηκωνεται να παει με τα αλλα παιδακια να τραγουδησουν τραγουδακια που τα ειχε μαθει κ μου τα ελεγε.

Χρυσο τον εκανα για να τον πεισω να παει αλλα τιποτα εκεινος ειχε κολλησει στην καρεκλα του κ για πρωτη φορα κατι που μου εκανε μεγαλη εντυπωση.........σκαλιζε τη μυτη του με νευρικοτητα.Δεν εκανε τιποτα αλλο απο το να ασχολειται με τη μυτη του κατι που στο σπιτι δεν το κανει ποτε κ του εχω εξηγησει οτι παντα τη μυτουλα τη καθαριζουμε με χαρτομαντηλο κλπ.

Κατανοω οτι ντρεποταν ισως αλλα δεν καταλαβαινω γιατι τοση νευρικοτητα ή αμηχανια δεν ξερω πως να το πω.....

[Μαρια Στυλιανακη]

ΝΤΙΝΑΤ

φρόντισε όταν το κάνεις αυτό (να πας κάτι για όλα τα παιδιά) να εξηγήσεις στην δασκάλα ότι το κάνεις για να εμπλακεί με πιο μεγάλη χαρά στο θέμα του φαγητού και αν μπορεί, να κάνει τα άλλα παιδιά να πουν και όλα μαζί ευχαριστώ που τα έφερε - για να αισθανθεί ότι έκανε κάτι για το οποίο τα άλλα παιδιά χαίρονται και ότι επίσης τον εκτιμούν.

αν γίνεται να τα μοιράσει εκείνος. αν δεν θέλει κανένα πρόβλημα

 

το θέμα της γιορτής,

 

να μην σε ανησυχεί ΚΑΘΟΛΟΥ....

πολλοί γονείς αγχώνονται για αυτό το θέμα, αλλά πραγματικά δεν χρειάζεται.

αν το κάνεις μεγάλο θέμα θα νιώσει ότι είχε αποτυχία.

είναι πολύ σημαντικό να του πείς,

"δεν πειράζει, αφου΄μου είπες τα τραγουδάκια εμένα στο σπίτι χάρηκα πάρα πολύ και ήταν πολύ ωραία.

είμαι σίγουρη ότι αν πήγαινες θα τα κατάφερνες ΤΕΛΕΙΑ!

άλλη φορά μπορεί να θέλεις, δεν πειράζει που δεν ήθελες αυτή τη φορά. "

 

οι πρώτες φορές μπροστά σε πολύ κόσμο, είναι σαν να βάζεις το πόδι σου στο κρύο νερό. στην αρχή σου φαίνεται παγωμένο!!! μπρρρρρ!!

όταν σιγά σιγά τα παιδιά συνηθίσουν γιατί γίνεται η γιορτή, τότε, δεν τους φαίνεται τόσο κρύο πια το νερό.

αρκετή σημασία έχει βέβαια και η αντιμετώπιση των υπευθύνων οσον αφορά την συμμετοχή στην γιορτή και κατά πόσο αγχώνουν τα παιδιά,

 

αλλά πίστεψέ με έχω δεί στις καλύτερες συνθήκες ότι παιδιά απλώς σοκάρονται με το πως είναι να σε βλέπουν τόσοι άνθρωποι, και απο τα πολλά ερεθίσματα.

διαισθάνονται το άγχος και την προσμονή όλων και σίγουρα δρά ως ανασταλτικός παράγοντας. δεν σημαίνει κάτι άλλο

 

dora συμφωνώ σε αυτό που λές- καμιά εξαίρεση που και που δεν θα πάθουν κάτι τα παιδιά. μόνο για αυτό το παιδί που ερχόταν πιο αργά, νομίζω ότι όντως έχει διαφορά στο ότι νιώθει λίγο απέξω - βασικά όταν στον παιδικό το πρωί έχει την συζητησούλα για το θέμα της ημέρας τι θα κάνουν, την καλήμερα το τραγουδάκι - αυτό βασικά όταν το χάνουν είναι κρίμα.

αν αυτό είναι γίνεται πιο αργά και δεν το χάνουν, τότε φυσικά δεν είναι τραγικό...

α , το τραγούδι είναι:

"κα λη με ρα

κα λη με ρα

βγαινει ο ήλιος πά λι

πί σω απτο βου νό

ό λα γύ ρω ό λα γύ ρω

θέλω να τα μάθω

θέλω να τα δώ

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!" και είναι πολύ όμορφα όταν κάθονται σε κύκλο το πρωί, μετά απο μισή ώρα ελεύθερο παιχνίδι, και συγκεντρώνονται για να το πουν αυτό, τα νέα τους αν είναι δευτέρα πχ, και να αρχίσουν τα παιχνίδια της ημέρας.

(έχουμε κανένα τόπικ με ποιηματάκια-τραγουδάκια για να το βάλω εκεί!? ποιος θα με βοηθήσει!? - πλάκα πλάκα εσείς το ξέρετε καλύτερα το φόρουμ πλέον απο μένα .)

[ELENA1974]

θελω να μοιραστω μαζί σας τις δικές μας εμπειρίες από τον παιδικό σταθμό.

Ο βασίλης είναι 32 μηνων περισυ πηγαινε σε ιδιωτικό παιδικό σταθμό όπου όλα ήταν ωραία και καλά με ένα μονο μειωνέκτημα. Ητάν πολλά τα παιδάκια σε μικρό χώρο και με λίγο προσωπικό. Παρ΄όλα αυτά δεν είχα κανένα παράπονο γιατί τον φροντίζανε πολύ καλά σαν μικρουλής που ήταν. Φέτος για οικονομικούς και μόνο λόγους τον πήγαμε στον παιδικό σταθμό του δήμου. Ειχα μεγάλη αγωνία στην αρχή για το πώς θα ειναι , αν θα τον προσέχουν κλπ. Συνέβησαν και κάποια περιστατικά στην αρχή που μας άφησαν άφωνους. Με τον καιρό όμως διαπίστωσα ότι είναι ένας καλός σταθμός. Οι εγκαταστάσεις του έιναι μελετημένες και τα ΄φαγητά φροντισμένα και παιδικα. Στην τάξη του είναι γύρω στα 20 παιδάκια με τον (προσοχη!) τον βρεφονηπιοκόμο και τη βοηθό του οι οποίοι είναι και οι δύο στο "μάθημα" και η βοηθώς επιπλέον ασχολείται με τα πρακτικά ζητήματα (φαγητό, πάνες κλπ.). Οι δραστηριότητες είναι ίδιες με τον ιδιωτικό αλλά με πιο φτωχά μέσα. Γι΄'αυτό μας ζήτησαν κάποια υλικά χειροτεχνίας (γύρω στα 30 ευρώ άπαξ). Κατά τα άλλα τους έχω πιάσει ( γιατί όσες φορές πηγαίνω να τον πάρω κρυφοκοιτάζω στην τάξη) να τραγουδάνε, να χορεύουν , να κάνουν γυμναστική (!!!!) με τον δάσκαλο στο πάτωμα να τους δείχνει και άλλα πολλά και πάντα με συνοδεία κλασσικής τις περισσότερες φορές μουσικής. Αυτά και το γεγονός ότι ο Βασίλης θέλει να πηγαίνει στο σχολείο και μιλάει για το τί κάνει ο δάσκαλός του και το γεγονός ότι μας ζήτησαν υλικά χειροτεχνίας μου δείχνουν ότι αυτός ο δάσκαλος κάνει δουλειά στην τάξη του. Τωρα κάποια περιστατικά μικρής σημασίας αμμαυρώνουν την καλή αυτή εικόνα. Επιπλέον και μιλάω στην pantana o ο μικρός δεν τρώει στο σχολείο

γιατί δεν είναι κάπιος πάνων από το κεφάλι του να τον ταίζει. Τρώει τόσο όσο να μην γουργουρίζει η κοιλιά του (αν και όσο παιρνάει ο καιρός νομίζω ότι τρωει και περισσότερο). Παρόλα αυτά δεν ανησυχώ γιατί στις 2,30 που γυρνάει στο σπίτι τρώει κανονικά και το απόγευμα πάνω από κανονικά. Το συμπέρασμα τέλος που έβγαλα για τις "δύσκολες "καταστάσεις είναι ότι τα παιδιά περνανε και ξεπερνάνε φάσεις

[NTINAT]

Mαρακι σε ευχαριστω παρα πολυ για τις συμβουλες σου ειλικρινα ξεαγχωθηκα με τον μικρο. Μολις ανοιξουν τα σχολεια παλι γιατι την Παρασκευη ειναι η τελευταια μερα θα κανουμε κ τα σαντουιτσακια ή κεκακια για να τα μοιρασει στα παιδακια εκεινος ή η δασκαλα.

Τελικα μαλλον ζηταμε πολλα κ εμεις οι γονεις απο τα παιδια γιατι θελουμε να τα καμαρωνουμε κ να τα βλεπουμε ευτυχισμενα.