ΤΟΝ ΕΧΩ ΣΤΗΝ ΓΙΑΓΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΕΙ ΚΡΥΩΜΑΤΑ...

Καλημέρα σε όλους και όλες και καλή εβδομάδα...

Η κατάσταση έχει ως εξής: Ο μπέμπης (3 μηνών περίπου) προκειμένου να μην τον κολλήσουμε, μετακομισε στην γιαγιά του (Περιστέρι) από το Σάββατο και για μερικές ακόμη ημέρες μέχρι να γινουμε καλά.. Εγώ και η μητέρα μου, η οποία τον κράταγε τα πρωινά που εγώ ειμαι στο γραφείο, είμαστε χάλια εδώ και πόσες ημέρες και επειδη η κατάσταση δεν βελτιώνεται, τον έδωσα στην πεθερά μου... Βεβαια, επι μια εβδομάδα η πεθερα μου τον κρατούσε στο σπίτι μου αλλά και εκείνη δεν μπορούσε να μείνει παραπάνω...για προσωπικους της λόγους. Εγώ με την μάσκα μόνο πλησίαζα το μωρό..αλλά πόσο να αντέξεις με την μάσκα; Και το βράδυ πώς θα κοιμόμουν στον ιδιο χώρο με την μάσκα; Δεν τον πήγα ακόμη στην κούνια του...αν και έλεγα να το κάνω την περασμένη εβδομάδα, γιατί μας έκανε εμετό και ήθελα για ασφάλεια να τον έχω κοντά μου...

Αυτό που με στεναχωρεί...είναι μήπως το μωράκι μου καταλαβαίνει την απουσία μου...Πηγαίνω κάθε μέρα και τον βλέπω...φορώντας πάντα μάσκα...αλλά δεν μπορώ..μου λείπει τρομερά...Άραγε του λείπω και εγώ; Είναι βέβαια ήσυχο, τρώει και κοιμάται λέει η γιαγιά του, κάνει χαρούλες, χαμογελάει..αλλά εμένα με τρώνε οι τύψεις...

Τι σόι μάνα είμαι εγώ...αφήστε που έχω καμιά 15ρια μέρες να τον κάνω μπάνιο...τον πλένει τοπικά η γιαγιά...ουφ..κοντεύω να σκάσω ειλικρινά...

Νιώθω άχρηστη..πίνω συνέχεια σιρόπια, αντιβιώσεις, σκονάκια για να γίνω καλά το συντομότερο δυνατό...και η μαμά μου το ίδιο...

Νιώθω όμως απαίσια...

Ποια είναι η γνώμη σας βρε παιδιά; Μήπως είναι λάθος μου που τον έχω δώσει για λίγες μέρες; Από την άλλη, όσο κι αν μου λείπει...δεν θέλω να κολλήσει το ζουζουνάκι μου γιατί μετά θα έχω μεγαλύτερες τύψεις που θα το βλέπω να υποφέρει...

Οι ιώσεις μεταδίδονται στο στάδιο της επώασης, δηλαδή όταν ακόμα δεν έχουμε ακόμα συμπτώματα και δεν ξέρουμε ότι είμαστε άρρωστοι.

Ρώτα τον παιδίατρο για σιγουριά, αλλά μάλλον τώρα δεν κινδυνεύει

Οι ιώσεις μεταδίδονται στο στάδιο της επώασης, δηλαδή όταν ακόμα δεν έχουμε ακόμα συμπτώματα και δεν ξέρουμε ότι είμαστε άρρωστοι.

Ρώτα τον παιδίατρο για σιγουριά, αλλά μάλλον τώρα δεν κινδυνεύει

Και εγώ αυτό ξέρω. Και το έχω τσεκάρει με τα δίδυμα. Αν κολλήσει το ένα από το άλλο, αυτό θα γίνει μέσα σε 1-2 μέρες.

Ξέρεις τι γίνεται; Από τον πολυ βήχα η μαμά μου δεν μπορεί να μου τον κρατήσει τα πρωινά...Η γυναικα τραντάζεται ολόκληρη...χάλια η κατάσταση της...Δηλαδή..προσπαθούσε να το ταίσει και τρανταζόνταν ολόκληρη αυτή και το μωρό απο τον πολύ της τον βήχα. Παρόμοια κατάσταση και εγώ....

Καταρχήν περαστικά!

Και μη στεναχωριέσαι,κάνεις αυτό που θεωρείς καλύτερο για το παιδί σου.

Θηλάζεις?

Γιατί αν θηλάζεις το μωρό σου παίρνει τα αντισώματα που χρειάζεται και με λίγη προσοχή το πιο πιθανό είναι να μην κολλήσει από εσάς.

Όχι..δυστυχώς δεν θηλάζω Μόνο για 20 ημέρες περίπου θήλασε ο καημενούλης μου..μετά μου κόπηκε το γάλα....

Φρόντισε να γίνεις γρήγορα καλά, να γυρίσεις στο μωρό σου. Δεν είναι το καλύτερο αυτό που έχει συμβεί, αλλά έκανες αυτό που πρέπει για το καλό του. Να του πας ένα ρούχο σου (φορεμένο) για να νοιώθει τη μυρωδιά σου. Μη γελάτε, εγώ τον άφησα έξι μηνών και η μητέρα μου μου λέει ότι έπαιρνε αγκαλιά μία μπλούζα μου.

Βρέ κοριτσάκι σίγουρα δεν είναι οτι καλύτερο να κολλήσει το μωρούλι αλλά σκέψου οτι δεν μπορείς να έχεις σε αποστειρωμένο περιβάλλον το παιδί άντε τώρα τον άφησες και μώλις τον πάρεις έρχεται κάπιος άσχετος με ίωση και ούτε καν το ξέρει και τον κολλάει τί κάνεις?Τζάμπα τον άφησες.....

Για μένα καλύτερα μαμά και παιδί μαζί πάντα

Κάποιες που δεν έχουν τις γιαγιάδες τί κανουν?αναγκαστικά τα έχουν σπίτι, θα μου πείς ίσως να κολλάνε αλλά.....σαν τη μαμά δεν έχει...

Εμεις με το που έφερα τη μπέμπα σπίτι κάναμε εμβόλιο γρίπης.(μπαμπάς,μαμά και υιός)Είμαστε όλοι επίφοβοι για ίωση λόγω των ασχολιών μας.

Τώρα αν πάθουμε κάτι-χτύπα ξύλο-όπως λέει και η renata δεν έχουμε γιαγιάδες που να μπορούν να βοηθήσουν,οπότε μασκούλα και προσευχές να είναι ο Χριστούλης στο πλευρό μας.!!

Απο εμπειρία σου λεω οτι εκανες καλα και μη νιώθεις τύψεις ...

Εμεις πέρυσι το χειμώνα περάσαμε ένα δράμα γιατι ακριβως δεν ειχα την εναλλακτική να αφήσω πουθενά το μωρό μου ... ώστε να μπορέσω να αρρωστήσω και να αναρρώσω γρήγορα ....

Εννοείται πως προτεραιότητα ειχε το αρρωστο μωρό και εγω με μάσκες και βιταμίνες προσπαθούσα να κρατω τον εαυτό μου όρθιο. Μόλις το μωρό ανάρρωσε εγω κατέρρευσα ... Η αυπνία, η κούραση και η εξάντληση με έφεραν στα όρια μου και στην πόρτα του νοσοκομείου χωρίς να το καταλάβω ... Παιδεύτηκα πολλους μήνες μετά με εξετάσεις και γενικότερα ήμουν πολύ τυχερή που τη γλίτωσα έτσι "φθηνά". Το πάθημα μου έγινε μάθημα βέβαια ... δεν ειναι κακό να ζητάμε βοηθεια όταν ειναι απαραίτητο κοι ούτε ειμαστε λιγοτερο στοργικες σαν μανούλες όταν για λόγους "ανάγκης" αφήνουμε λίγο τα μωράκια μας στην φροντίδα των γιαγιάδων τους.

Εγώ πάλι δεν θα μπορούσα να τον αφήσω με τίποτε στην πεθερά μου τόσες μέρες διότι δεν μένει κοντά, αλλά εκτός Θεσσαλονίκης και δεν θα είχα την δυνατότητα να βλέπω κάθε μέρα τον μπόμπιρα, πράγμα που σημαίνει πως θα βαρούσα αυτοκτονία

Επίσης είναι και πολλοί άλλοι λόγοι που δεν θα ήθελα να της τον αφήσω (η μαμά μου δυστυχώς είναι στην Γερμανία)!

Αν το παιδάκι σου είναι σε καλά χέρια και την εμπιστεύεσαι τότε μην νιώθεις τύψεις...κοίτα να γίνεις γρήγορα καλά περαστικά σου!

Σας ευχαριστώ πολύ κορίτσια για τις απαντήσεις σας... Εννοείται πως την εμπιστεύομαι την πεθερά μου. Τον έχει κυριολεκτικά στα "πούπουλα". Μην σας πω πως αν δεν ήταν τόσο μικρούλης θα φοβόμουν μήπως μου τον κακομάθει κιόλας. Μου λείπει πολύ το ψυχουλάκι μου αλλά πηγαίνω κάθε απόγευμα μετά την δουλειά και τον βλέπω για λίγο..φορώντας μάσκα βέβαια! Λογικά σε 2-3 μέρες θα το πάρω πίσω το μπαρμπουνάκι μου! Ξεκίνησα απο χθες να στολίζω το σπίτι για τα Χριστούγεννα...να έρθει ο μπομπιράκος μου και να το βρει στολισμένο και γιορτινο!!