Tzeni d

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    156
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

1 Neutral

Περισσότερα για την/τον Tzeni d

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Κορίτσια τώρα κατάφερα να μπώ! (Η δουλειά που λέγαμε...). Πέρασα πολύ ωραία αν και δεν ήμουν στα καλύτερά μου την Κυριακή. Χάρηκα κι εγώ που γνώρισα κι άλλα κορίτσια και έχω να πω πραγματικά ότι όλες είναι γλυκύτατες! Ευχαριστώ πολύ για τις φιλοφρονήσεις, με ανεβάσατε... Κι εσείς μπαμπάδες που έρχεστε στις συναντήσεις, συγχαρητήρια! Στην επόμενη συνάντηση θα πω και στον δικό μας να ξανάρθει.
  2. Σε ευχαριστώ πολύ Μαρία μου και για όλη τη βοήθεια που μου προσφέρεις, όχι μόνο για λύση προβλημάτων αλλά και σε συναισθηματικό επίπεδο.

  3. Διαφημίσεις


  4. quote="elenik"] Σίγουρα πρέπει να αποφασίσω γρήγορα και παίρνω παράταση λόγω του ότι ο παιδίατρος μου είπε λόγω της ίωσης γαστρεντερίτιδας που πέρασε ο μικρός, για 15 ημέρες να μην πάει παιδικό. Πάντως σαν μητέρα, με εκφράζει η πιο πάνω άποψη Δεν σκοπεύω να τον κρατήσω σπίτι πολλά χρόνια, μιλάω μόνο για το χρόνο που "τρέχει" και να πάει παιδικό όταν θα είναι 3μιση. Ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές, αφού εξασφαλίσω ότι οι γιαγιάδες μπορούν να τον κρατήσουν άλλον ένα χρόνο, θα ακολουθήσω την καρδιά μου και το μητρικό μου ένστικτο.. Περισσότερα στη συνάντησή μας
  5. Tzeni d

    Πολλά αέρια!

    Nea mamaka τα κακάκια του πως είναι; Κυκλοφορεί ιός γαστρεντερίτιδας (διάρροια, εμετοι, απώλεια όρεξης, πυρετός..) την οποία περνάει τώρα ο μικρός μου. Στο λέω γιατί κι εμένα έτσι ξεκίνησε, με αέρια (πολύ δυσάρεστα στην οσμή) και απώλεια όρεξης. Ελπίζω να μην είναι κάτι τέτοιο και ταλαιπωρηθεί το μωράκι σου, αλλά να έχεις το νου σου και να επικοινωνείς συνέχεια με τον παιδίατρο.
  6. Επαναφέρω το θέμα, γιατί βρίσκομαι κι εγώ σε προβληματισμό σχετικά με τον παιδικό σταθμό. Ο Γιαννάκης μου έχει περάσει ήδη ένα στάδιο προσαρμογής τον Ιούλιο, με κλάμματα κλπ και όλα τα posts που διάβασα αλλά και οι συμβουλές της Μαρίας Σ. με βοήθησαν να καταλάβω ότι όλα αυτά που συμβαίνουν είναι φυσιολογικά, αλλά και τι θα πρέπει εγώ να κάνω σε μία τέτοια κατάσταση. Τώρα, που ήρθε πάλι ο καιρός να ξεκινήσουμε, προλάβαμε να πάμε μία μέρα μόνο, μαζί, κάτσαμε σχεδόν δύο ώρες, όμως εγώ δεν έφυγα να τον αφήσω παρά αποφάσισα σαν πρώτη ημέρα ότι αρκούσαν αυτές οι δύο ωρίτσες μαζί όμως με τη μανούλα του (ίσως και λόγω του ότι είχε πρόσφατα ταλαιπωρηθεί με ένα ατύχημα στο δοντάκι του και δεν ήθελα να τον πιέσω πολύ). Μετά καπάκι έπαθε γαστρεντερίτιδα και τώρα είμαστε σε αναμονή να γίνει καλά και να μην πάθει αφυδάτωση... Με όλη αυτή την κατάσταση, οι δύο γιαγιάδες αποφάσισαν ότι είναι διατεθειμένες να κρατήσουν το παιδί για άλλο ένα χρόνο και πρότειναν να μην τον ξεκινήσουμε φέτος. (Η μητέρα μου που είναι αρκετά μεγάλη και είχε κουραστεί, να τον κρατάει δύο ημέρες και τις άλλες τρεις προθυμοποιήθηκε να τον έχει η πεθερά μου) Και οι δύο τον αγαπάνε πολύ και είναι προς τιμή τους που κάνουν αυτή την υπέρβαση. Ο προβληματισμός μου είναι εάν το παιδί "μπερδευτεί" με μια τέτοια κατάσταση. Δηλαδή, μήπως δεν πρέπει να σταματήσει τώρα που έχει κάνει μία αρχή; μήπως είναι ακόμα πιο δύσκολο του χρόνου; μήπως, μήπως... δεν ξέρω. Από την άλλη σίγουρα προτιμώ να μείνει στο σπίτι άλλον έναν χρόνο. Μαρία sos... Τις τελευταίες ημέρες όλο προβλήματα αντιμετωπίζουμε (ελπίζω μόνο αυτά να είναι..) και σας έχω ζαλίσει, αλλά κάθε γνώμη - εμπειρία είναι πολύτιμη και με βοηθά να βρω λύσεις και διεξόδους.
  7. 1.Μαρία 2. θα το παλέψει και η Μαμά του Ωρίων (δεν είναι και πολύ βολική η ώρα) 3. Pam με Αλκμήνη, Βασίλη ίσως και Δήμητρα 4. θα προσπαθήσουμε gavrias-gerkon-Ανη-Βασίλης 5. Dora.. ε και εμεις.. λειπει ο Μαρτης απ ΄τη σαρακοστη? Laughing 6. Αγγελούδια με τα ...αγγελούδια της.[Χρηστος,Στέλιος,ισως και μπαμπάς] 7. elepet.Αν είμαστε καλά στην υγεία μας...θα ερθουμε οικογενειακώς.. 9. ΡΟΥΛΑ-fokion-Δανάη 10.nancy14 Θα προσπαθήσουμε να έρθουμε και εμείς για σας γνωρίσουμε επιτέλους!!!(Άννα-Κώστας-Νάνσυ) 11.mohitaki (εγω δηλαδη με τους αντρες μου.τον συζηξ Βασιλη και τον μικρο μου Μανο! 12.ZANI 13.POOPSIE 14. ΡΙΑ 15. Tzeni d ...Με μόνη επιφύλαξη να είμαστε καλά γιατί ο Γιαννάκης μου δεν προλαβαίνει να αναρρώσει από το χτύπημα στο δόντι και τώρα έχουμε γαστρεντερίτιδα με φόβο αφυδάτωσης και εισαγωγή στο νοσοκομείο! (Θετική σκέψη... "θα γίνει σύντομα καλά!").
  8. ΕΝΝΟΕΙΤΑΙΙΙΙΙΙ!!!!! Αυτό το "εννοείται" μου έφτιαξε τη μέρα Μαρία μου! Σ' ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές, θα εφαρμόσω τη μέθοδο σίγουρα. Αφροδίτη σ' ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, τελικά δείχνει ότι όλες οι μανούλες αντιμετωπίζουμε σχεδόν τα ίδια προβλήματα...
  9. Ευχαριστώ πολύ Μαράκι! Είμαι ήδη καλύτερα και συνειδητοποίησα πόσο σημαντικό είναι να το ξεπεράσω ΕΓΩ πρώτα ώστε η ζωή μας να συνεχίσει κανονικά. Τώρα όλα καλά, πήγαμε εκδρομή στη Χαλκίδα παίξαμε και είμαστε πάλι μια χαρά. Εμένα μου έχει μείνει μία μικρή μικρή στενοχωρίτσα ακόμα, που όμως φεύγει ώρα με την ώρα. Από αύριο θα τον στείλω και παιδικό, ενώ έλεγα να το καθυστερήσω μία εβδομάδα. Δεν υπάρχει λόγος... Το παιδάκι μου είναι μια χαρά και η γιατρός μας είπε ότι δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας και το δόντι σιγά σιγά θα εμφανισθεί ξανά! Almak, μάλλον δεν θα συμβεί το ίδιο και στο δικό σου δόντι ε; Ελπίζω να μην πόνεσες πολύ κι εσύ σαν τον Γιαννάκη μου. Άχου μωρέ είστε κι οι δύο κουτσοδοντάκια... Σας ευχαριστώ πολύ για τη συμπαράσταση!
  10. Είναι αργά να διορθώσω τα λάθη μου;; "Τύψεις και συμπεριφορές". Πολλές τύψεις για κάποιες φορές που τον έχω χτυπήσει στο μπουτάκι του... δυνατά. Είναι οι φορές που με χτυπάει και δεν μπορώ να τον κάνω καλά.. όχι πάντα. Διάβασα το σχετικό θέμα, όταν σε χτυπάει και όταν έχω χρόνο θα γράψω λεπτομέρειες σχετικά με το ότι έχω ακολουθήσει σχεδόν όλους τους τρόπους που περιγράφονται, χωρίς αποτέλεσμα όμως. Δεν το κάνει συχνά, όμως όταν το κάνει τρελαίνομαι... Δεν ανέχομαι να με χτυπάει και στο τέλος του δίνω μία δυνατή στο μπούτι, που καμιά φορά του αφήνω και κοκκινίλα. Ντρέπομαι που το λέω και πιο πολύ ντρέπομαι που το κάνω! Αυτή τη στιγμή που γράφω, επηρεασμένη και από το ατύχημα που είχε στο δοντάκι του (http://parents.org.gr/forum/viewtopic.php?t=9305) έχω αποφασίσει να μην τον χαναχτυπήσω ποτέ! Να ακολουθήσω βήμα - βήμα τις συμβουλές της Μαρίας, αψηφώντας την δική μου ψυχολογία. Όμως, μήπως είναι αργά; μήπως τα οποιαδήποτε λάθη κάνουμε, δεν μπορούμε να τα διορθώσουμε μετά από κάποια ηλικία; Το μωρό μου -2,5 ετών - είναι σε θέση να συνειδητοποιήσει ότι η μαμά του βρήκε καινούργιους τρόπους να το συνετίσει, να του μάθει τις σωστές συμπεριφορές; Ο Γιαννάκης μου είναι ένα πολύ καλό και γλυκό παιδί και το θέμα ότι με χτυπάει κάποιες φορές είναι ΤΟ ΜΟΝΟ πρόβλημα που αντιμετώπισα. Όπως διάβασα παραπάνω, νιώθω κι εγώ ότι στο συγκεκριμένο θέμα, δεν τα κατάφερα... Όμως... είμαι αποφασιμένη να προσπαθήσω ξανά.
  11. Πήγα και σε δεύτερη παιδοδοντίατρο. Ήταν πολύ επεξηγηματική και γλυκιά και πάνω απ' όλα προσέγγισε πολύ εύκολα το παιδί, σε αντίθεση με την πρώτη που είχαμε πάει. Βέβαια η διάγνωση ήταν η ίδια, ότι δηλαδή το δόντι έχει υποστεί εμβύθιση και ότι "μέσα στην ατυχία μας, είμαστε πολύ τυχεροί!". Το δόντι κατά 99% σε κάποιο διάστημα (αρκετών μηνών, δεν ξέρουμε πόσο) θα εμφανισθεί ξανά! Υπάρχει μόνο 1% περίπτωση να δημιουργηθεί απόστημα, το οποίο θα μας αναγκάσει να χορηγήσουμε αντιβίωση και να προχωρήσουμε σε εξαγωγή δοντιού. Δεν θέλω να πιστεύω βέβαια ότι θα μας συμβεί το 1%! Αυτό όπως μου είπε η γιατρός θα διαπιστωθεί εάν παρατηρήσουμε εμφάνιση σπυριού, τρυπίτσας ή οτιδήποτε περίεργο στο ούλο που βρίσκεται το εμβυθισμένο δόντι, κάτι που πρέπει να παρατηρώ βέβαια συνεχώς μέχρι να βγεί το νέο δοντάκι του. Κατά τα άλλα πλέον το παιδί έχει επανέλθει σχεδόν στα φυσιολογικά του όσον αφορά στις δραστηριότητες και στο φαί (μόνο το γάλα δεν θέλει να πιεί ακόμα). Έχω βέβαια την εντύπωση ότι το σοκ του χτυπήματος τον επηρέασε λίγο. Νομίζω ότι έχει αλλάξει λίγο η συμπεριφορά του προς εμένα, ίσως είναι η ιδέα μου ίσως νιώθει ότι έφταιγα εγώ.. δεν ξέρω.. Κι εμένα από την άλλη με επηρέασε πολύ το γεγονός. Συνέχεια μου έρχεται στο μυαλό η εικόνα εκείνη, το παιδί γεμάτο αίματα... Όπως μου είπε η γιατρός, αυτό είναι φυσιολογικό και πολύ σύντομα, εφ' όσον βέβαια κι εγώ το ξεπεράσω (γιατί όπως ξέρουμε το παιδί "εισπράττει" τα πάντα) εκείνος θα το έχει ξεχάσει τελείως. Ίσως Μαράκι αν βρεις το χρόνο, γράψεις κάτι σχετικό. Ο άντρας μου, λέει ότι όλα είναι στο μυαλό μου και ότι επειδή είμαι πολύ ευαίσθητη τα σκέφτομαι όλα αυτά.. Πάντως αυτό που έχει την μεγαλύτερη σημασία είναι ότι ουσιαστικά.. "τέλος καλό όλα καλά!"
  12. Η διάγνωση της παιδοντοτιάτρου, κατόπιν και πλάκας δοντιού, είναι ότι έχει γίνει εμβύθιση δοντιού. Δηλαδή το δόντι έχει χωθεί μέσα στο ούλο. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι μετά από κάποιο καιρό θα αρχίσει να ξαναβγαίνει το δόντι (ίσως και με μαλάξεις από το γιατρό) αλλά και ότι μπορεί να δημιουργηθεί πρόβλημα πχ λοίμωξη και να χρειαστεί εξαγωγή (επέμβαση). Ελπίζω να μη συμβεί το δεύτερο... Κατά τα άλλα περιμένουμε να ξεπρηστούμε ώστε να ακολουθήσει δεύτερη επίσκεψη στο γιατρό, όμως έχω αποφασίσει να τον πάω και για δεύτερη γνώμη. Ότι συμβεί θα το καταγράψω ώστε να υπάρχουν οι πληροφορίες για τέτοιες περιπτώσεις (αχρείαστες να' ναι!)
  13. Ευχαριστώ κορίτσια για τα καλά σας λόγια. Σήμερα είναι περισσότερο πρησμένος, έχει παραμορφωθεί το στοματάκι του. Έχω μιλήσει τουλάχιστον με 6 παιδοδοντιάτρους που μου έχουν συστήσει και λείπουν διακοπές. Ο καθ' ένας μου λέει και κάτι λίγο διαφορετικό αλλά συμφωνούν όλοι για τις πλύσεις με χαμομήλι μέχρι να ξεπρηστεί τελείως. Γάλα δεν ήπιε ούτε χθες το βράδυ ούτε σήμερα το πρωί, πριν λίγο έφαγε λίγη φρουτόκρεμα. Βρήκα μία παιδοδοντίατρο τελικά εδώ κοντά και θα τον πάω σήμερα το μεσημέρι. Μου είπαν ότι υπάρχει τρόπος αποκατάστασης αισθητικά, αλλά σίγουρα αυτό είναι το τελευταίο που με νοιάζει αυτή τη στιγμή. Ο πόνος, τα νεύρα και όλα αυτά που νιώθει και θα νιώσει το μικρό μου όταν πάμε στη γιατρό και μετά την επέμβαση... δεν θέλω ούτε να τα σκέφτομαι...
  14. Όλο χαρά στην παιδική χαρά σήμερα το απόγευμα έπαιζε το πουλάκι μου κι ενώ ανέβηκε στην τσουλήθρα, ανέβηκα κι εγώ μαζί του γιατί ήταν ψηλή και φοβόμουν μην πέσει από εκεί, τελικά τσουλώντας και φθάνοντας στην άκρη έπαισε μπρούμυτα πάνω στα χαλίκια! Γέμισε αίματα και δεν ήξερα τι συμβαίνει, που έχει χτυπήσει... Γρήγορα, είδα ότι έσπασε το δόντι αλλα φυσικά μέχρι να τον πλύνω και να περάσει λίγο η ώρα φοβόμουν μήπως έχει πάθει και κάτι άλλο. Σε διαστημα μίας ώρας τον πήγαμε σε γνωστή οδοντίατρο, η οποία μας ενημέρωσε ότι απαιτείται εξαγωγή του δοντιού που έχει απομείνει (ελάχιστο). Σε παιδοδοντίατρο, όπου όπως μας είπε λόγω του μικρού της ηλικίας του, θα του βάλουν ένα ειδικό "ρουχαλάκι" που θα το κρατάει ακίνητο, κάτι άλλο που θα του κρατάει το στόμα ανοιχτό και θα προχωρήσουν την επέμβαση με τοπική νάρκωση, χωρίς παρουσία γονέων. Μας συνέστησε δύο γνωστές παιδοδοντιάτρους αλλά μάλλον λείπουν διακοπές. Αύριο το πρωί θα ξεκινήσουμε αναζήτηση για το που να κάνει την εξαγωγή. Πεθαίνω, νομίζω ότι δεν τον πρόσεξα καλά και έπεσε και σκέφτομαι το όμορφο χαμογελάκι του που "χάλασε", άλλα πάνω απ' όλα τη στιγμή της εξαγωγής που θα υποφέρει και δεν θα μπορω να είμαι κοντά του... Τα χειλάκια του και τα ουλάκια του είναι γδαρμένα, πρησμένα και φυσικά ούτε λόγος για να πιει γάλα ή να φάει οτιδήποτε. Θα ήθελα τις εμπειρίες σας σε παρόμοια συμβάντα ή και τη σύσταση παιδοδοντιάτρων. ...έπρεπε να ήμουν στο τέλος της τσουλήθρας...