panagiota75

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    51
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

11 Neutral

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. η τελευταία στιχομυθία που αναφέρεις(το τρίτο παράδειγμα με το τηλέφωνο) είναι πολύ σημαντική. Ίσως συνοψίζει την κατάσταση της σχέσης σας τώρα. Εσύ έχεις δουλειά, ασχολίες, επαφή με τα παιδιά. Εκείνος, απομονωμένος σε περιορισμένο χώρο, χωρίς τίποτα από αυτά που έχεις εσύ. Βγαίνει και ζητάει βοήθεια (με αφορμή το τηλέφωνο). ΔΕΝ είσαι πρόθυμη να την προσφέρεις και το δείχνεις και το εισπράτει ξεκάθαρα. Η στάση που υιοθετείς και περιγράφεις δείχνει ότι ενδιαφέρεσαι να βοηθήσεις (επιφανειακά μόνο), ενώ στην ουσία εκφράζεις την απροθυμία σου με πολύ έντεχνο τρόπο (ζητώντας εξηγήσεις, λεπτομέρειες κτλ). Στην ουσία με πολύ έντεχνο τρόπο τον απορρίπτεις, και εκείνος το καταλαβαίνει, στους άλλους όμως όταν το παρουσιάζεις φαίνεται ότι ήθελες να βοηθήσεις αλλά εκείνος θύμωσε. Είναι μόνος, ευάλωτος, σε κρίση και ζητάει βοήθεια. Έχεις να διαχειριστείς πολλά και δύσκολα αλλά όχι κάποιο σοβαρό (ίσως) θέμα ψυχικής υγείας.
  2. η θέση σου πραγματικά είναι πάρα πολύ δύσκολη. Αν ψάχνεις έναν εύκολο τρόπο να βοηθήσεις τον εαυτό σου, δεν υπάρχει. Σε πρώτη φάση θα πρέπει να δεχτείς ότι το να δυσκολευτείς είναι το δεδομένο. Όμως πιστεύω ότι υπάρχει τρόπος να βγείτε από αυτήν την κατάσταση. Φαίνεται ότι έχετε επιλέξει και οι δυο να τροφοδοτείτε και να σχετίζεστε μέσα από θυμό και επιθετικότητα. Λες ότι τον βοηθάς αλλά δεν το πιστεύω. Ίσως πρέπει να σκεφτείς αν η στάση σου περισσότερο βγάζει απόρριψη, μνησικακία και επίκριση και όχι βοήθεια. Απόλυτα κατανοητό, γιατί καλείσαι να διαχειριστείς τα πάντα αυτήν την περίοδο, αλλά αυτή η ανακύκλωση του θυμού δεν βγάζει πουθενά. Νομίζω ότι ο άντρας σου σε χρειάζεται. Έχει απόλυτη ανάγκη από βοήθεια ειδικού και ίσως φαρμακευτικής αγωγής, αλλά εφ'όσον αρνείται είσαι το μοναδικό πρόσωπο που μπορεί να τον πλησιάσει. Και αν όλη αυτή η απαίσια, προκλητική, απάλευτη συμπεριφορά είναι μια απελπισμένη κραυγή για βοήθεια; Εκείνος το βγάζει αυτοκαταστροφικά και εσύ ίσως κάπου και να ευχαριστιέσαι αυτήν την αποδόμηση του μπροστά στα μάτια σου, και τα μάτια των παιδιών γιατί εσύ μόνο γνωρίζεις πόσα ανέχτηκες μέχρι τώρα από εκείνον. Τα παιδιά θυμωνουν, αδιαφορούν ή προσπαθούν να καταλάβουν αλλά κυρίως πληγώνονται. Και έχεις μεγάλο μερίδιο ευθύνης για τον πόνο τους, κι ας νομίζουν ότι φταίει μόνο ο μπαμπάς. Κάποιος πρέπει να αναλάβει την ευθύνη να σπάσει αυτόν τον κύκλο και αυτός μπορεί να είναι μόνο εσύ. Αλλιώς είσαι συνένοχος στο πλήγωμα των παιδιών. Είναι ακόμα σύζυγος και πατέρας των παιδιών σου και πολύ ευάλωτος στην παρούσα φάση. Αν τον βοηθήσεις, βοηθάς τον εαυτό σου και τα παιδιά σας μακροπρόθεσμα. Από τον τρόπο που γράφεις, θεωρώ πως έχεις την συγκρότηση και τη δύναμη να το κάνεις.
  3. όταν ο μικρός μου γιος στοχοποιήθηκε από ιδαίτερα επιθετικό συμμαθητή του, μου το είπε. Ξεκίνησα πρώτα ζητώντας τη βοήθεια της δασκάλας, η οποία ήταν προθυμη μεν, αλλά οποιαδήποτε κίνηση φαινόταν να εξαγριώνει το παιδί χειρότερα. Προχώρησα στον διευθυντή ο οποίος με πολλά λόγια ουσιαστικά μου έλεγε ότι δεν γίνεται τίποτα διότι οι γονείς δεν ήταν συνεργάσιμοι (τί περιμένετε από έναν αγριάνθρωπο; μου είπε). Προχώρησα στην σύμβουλο, αφού πρώτα μίλησα με σύμβουλο άλλης επικράτειας ώστε να βρω τη δική μας καλά διαβασμένη (και καλά έκανα, γιατί δεν θα μάθαινα ούτε τα μισά). Πήγαινα κάθε μέρα στο σχολείο, ρωτώντας αν έχουν καταγράψει τα περιστατικά, πώς βοηθούν το παιδί μου και πως το άλλο παιδί. Τους έλεγα οτι θα είμαι παρούσα μεχρι να βρουν τρόπο να βοηθήσουν την κατάσταση και πάντα πρόθυμη να συνεργαστώ για το καλό του παιδιού μου. Μου πρότειναν αστείες λύσεις (να αλλάξει τμήμα το παιδί μου) και αυτό που είδα ήταν ότι ζητούσα ουσιαστικά βοήθεια από ανθρώπους πλήρως ανεκπαίδευτους σε χειρισμούς τέτοιων καταστάσεων. Συνέχισα όμως να πηγαίνω σχεδόν κάθε μέρα. Παράλληλα επιβεβαίωνα το παιδί μου ότι δεν θα είναι μόνο σε όλο αυτό και ξέρω ότι ανακουφιζόταν που με έβλεπε εκεί. Επίσης μίλησα με ψυχολόγο εγώ για το πώς μπορώ να βοηθήσω και δούλευα με το παιδί τεχνικές που μου έδειχνε η ψυχολόγος. Θες επειδή με βαρέθηκαν, θες επειδή έδειχνα αποφασισμένη ότι κάτι θα κάνουμε, κινητοποιήθηκαν. Παράλληλα, το παιδί μου άρχισε να δείχνει λιγότερο πρόθυμο να ανεχτεί συμπεριφορές, και η κατάσταση άλλαξε. Μια μέρα γύρισε και μου είπε ότι η τετράδα της παρέας του αποφάσισαν ότι όταν ένας τους θα δίνει σήμα ότι δυσφορεί από κάποιον/κάτι, οι άλλοι τρεις θα παρεμβαίνουν. Πόσο καλή πρωτοβουλία. Το μηνυμα που δίνω και στα δυο είναι πως αν αισθάνεστε ότι στοχοποιείστε δεν είναι μόνο δικό σας πρόβλημα. Είναι και δικό μας και του σχολείου, γι αυτο και δεν χρειαζεται να το αντιμετωπίζετε μόνοι σας. Και αν πέσει στην αντίληψη σας ότι συμμαθητής /συμμαθήτρια γίνεται στόχος και υποφέρει μιλήστε, παρεμβείτε, ενημερώστε.

  4. Διαφημίσεις


  5. Δεν έχει κανένα νόημα να μιλήσεις με τη μαμά του εορτάζοντα. Καλώς ή κακώς έχει δικαίωμα να πράξει όπως αποφασίζει, όσο απαράδεκτο κι αν μας φαίνεται. Εσένα σε αφορά το παιδί σου και πως θα το βοηθήσεις. Καταλαβαίνω το σοκ και την εκπληξη και την απορία και την αμφισβήτηση, αλλά μη χαθείς κάνοντας τον ντετέκτιβ για το τί εγινε, από ποιον και πότε. Μπορεί και να μη μάθεις ποτέ την αλήθεια για τις λεπτομέρειες. Έχεις όμως μια καταπληκτική ευκαιρία να βοηθήσεις το παιδί σου να αντέξει μια ζόρικη κατάσταση και να την αντιμετωπίσει. Αν το κάνεις σωστά, ενισχύεις τη σχέση σου με το παιδί και το μαθαίνεις πώς να αντέχει και να διαχειρίζεται τα δύσκολα συναισθηματά του. Μείνε κοντά του βοηθησε το να καταλάβει τί νιώθει και αναγνώρισε του πόσο δύσκολο είναι αυτό που περνάει. Μακάρι να μαθαίναμε από μικρά να αντέχαμε τα δύσκολα συναισθήματα μας αντί να δρούμε σπασμωδικά. Αφού νιώσει ότι τον ακούς σε δεύτερη φάση τον ρωτάς πώς ΕΚΕΙΝΟΣ θέλει να το αντιμετωπίσει και τον βοηθάς να το υλοποιήσει (κάνοντας και τον δικηγόρο του διαβόλου όπου και αν χρειάζεται).
  6. πολλες φορες οι γονεις επιλεγουν με γνωμονα τι ειναι καλυτερο για αυτους. Σιγουρα η κοινη μελετη 2 παιδιων ιδιου τμηματος ειναι πιο ευκολη απο τη μελετη 2 παιδιων σε διαφορετικα σημεια των βιβλιων και πιθανον με δασκαλες με διαφορετικες απαιτησεις.Μεγαλυτερος κοπος για τη μαμα, δεν υπαρχει αμφιβολια. Ομως η αναπτυξη της ταυτοτητας του καθε παιδιου ειναι πιο σημαντικη. Το καλυτερο ειναι να χωριστουν για να μαθουν να λειτουργουν και χωρις την ασφαλεια της μεταξυ τους παρουσιας. Μακροπροθεσμα μονο καλο θα τους κανει. Σιγουρα δεν θα βλαψει τη σχεση τους. Το διλημμα πολλες φορες ειναι ποιανου αναγκες εχουν προτεραιοτητα. Της μαμας που θα πρεπει να προσθεσει και αλλη κουραση σε ενα ηδη φορτωμενο προγραμμα, η των παιδιων που ετσι και αλλιως δεν μπορουν να εκτιμησουν τους λογους του διαχωρισμου και μπορει και να δυσφορησουν αρχικα αλλα μακροπροθεσμα θα τα ωφελησει.
  7. Θέλω σε ευχαριστήσω Νίτσα γιατί με αυτό το ποστ μου άλλαξες τον τρόπο που θα αντιμετωπίζω πλέον τις γιορτές των παιδιών μου στο σχολικό περιβάλλον. Μέχρι τώρα έστελνα γλυκά-τούρτες μακάρια στην άγνοια μου ότι αυτή μου η κίνηση μπορεί να σαμποτάριζε τον αγώνα μιας μαμάς και να πλήγωνε/άφηνε στο περιθώριο ένα παιδί. Σε ευχαριστώ λοιπόν που μου άνοιξες τα μάτια για μια κατάσταση τελείως άγνωστη για εμένα. Από εδώ και μπρος μόνο δωράκια και θα προσπαθήσω από Σεπτέμβριο σε συννενόηση με τη δασκάλα να το καθιερώσουμε ως κανόνα. Και αλλεργίες να μην έχεις η λιγότερη ζάχαρη στη διατροφή κανένα δεν έβλαψε.
  8. panagiota75

    παρεξηγήσεις..

    Καταλαβαίνω ότι αυτή η σχέση ήταν μάλλον τελειωμένη για εσένα. Τα παιδιά σας δεν τα βρίσκανε, εσύ δεν συμφωνούσες με τον τρόπο διαπαιδαγώγησης της, μαζεύτηκαν πολλά που τα πίεζες για καιρό, και μια φορά έκανες μπαμ και της τα είπες χοντρά. Λύσεις υπάρχουν άμα έχεις τέτοια θέματα αλλά θέλεις να διατηρήσεις τη σχέση με τη μαμά. Εσύ δεν ήθελες και μην αισθάνεσαι άσχημα για αυτό. Κάποια παιδάκια δένονται πιο πολύ με τα παιχνίδια τους και επενδύουν συναισθηματικά σε αυτά ενώ άλλα είναι πιο χαλαρά. Εγώ ήμουν από τα παιδιά που δενόμουν πολύ με τα αντικείμενα-παιχνίδια μου. Στη σκέψη ότι ενώ έλειπα υπήρχε παιδί που μου τα ανακάτευε ένιωθα δυσφορία, το έβλεπα ως ειβολή και μου προκαλούσε μεγάλο άγχος. Αν η μητέρα μου αντιδρούσε όπως εσύ θα με ανακούφιζε αφάνταστα.
  9. Πολύ γλυκερό έως και ανατριχιαστικό σε σημεία (όχι ευχάριστα). Πολύ δράμα και υπερβολή. Ας μην είμαστε τόσο γαντζωμένες από τα παιδιά, τα πνίγουμε έτσι.
  10. Ωχ αλήθεια; νόμιζα ότι με αυτό:"Εμένα πάλι μου φαίνεται τραγικό να αποκλείσω ένα παιδάκι από όλη την τάξη, θα είμαι απαράδεκτη αν το κάνω", ξεκαθαρίζω τη στάση μου και τα υπόλοιπα τα έγραψα για να εξηγήσω τη σκοπιά του παιδιού μου. Είχα μια σύγχυση γιατί το παιδάκι μου δεν με συνηθίσει σε τέτοιες απόλυτες αντιδράσεις, και χρειάστηκε να το επεξεργαστώ. Πραγματικά ήταν απλό δεν καταλαβαίνω γιατί κόλλησα έτσι.
  11. Λοιπόν ενημέρωση: τα προσκλητήρια μοιράστηκαν σε όλα τα παιδιά σήμερα. Έγινε την ώρα του μαθήματος με την άδεια και την παρουσία φυσικά της δασκάλας. Στη δασκάλα δεν είπα κάτι περισσότερο από το ότι έχουμε πάρτι και καλούμε όλη την τάξη. Το προηγούμενο απόγευμα του έκανα μια κουβέντα (μονόλογο μάλλον) όπου είπα ότι είναι δική του επιλογή το 'όλοι' και αλλιώς θα ήταν άδικο, και του θύμισα ένα πρόσφατο περιστατικό που ένιωσε αδικημένος. Μετά απομακρύνθηκα και τον άφησα να το επεξεργαστεί. Το βράδυ του έδωσα τα προσκλητήρια λέγοντας ότι είναι για όλους και είπε ναι. Τόσο απλά. Τελικά ήταν επιλογή του ή το επέβαλλα; δεν θα μάθω, αλλά δεν με πειράζει. Είναι το σωστό και δεν νιώθω άσχημα καθόλου πλέον. Δεν ξέρω γιατί σκάλωσα τόσο αρχικά, αλλά με βοηθήσατε να το ξεπεράσω, όχι μόνο εσείς που με καταλάβατε αλλά και εσείς που διαφωνήσατε μαζί μου. Ο μικρός μου φαίνεται χαρούμενος, μετράει μέρες, διάλεξε τούρτα, ετοιμάζουμε μικροδωράκια, οπότε δεν βλέπω να τον πειράζει κάτι. Σας ευχαριστώ όλες, θα σας πω και για το πάρτι.
  12. Αλκυον ευχαριστώ. Πήρα αυτό που χρειαζόμουν. Πάλι του προσφέρω επιλογή, φέρνοντας τον προ των ευθυνών του όμως αφού εκείνος αποφάσισε ότι τους θέλει όλους. Απλό και λογικό. Θα το εφαρμόσω και θα σας πω. Έχει πολύ ενδιαφέρον αυτή η ανταλλαγή απόψεων. Με κάθε μήνυμα ξεκαθάριζε και κάτι ακόμα μέσα μου. Πράγματι το δίλημμα τελικά δεν ήταν για τον καλεσμένο αλλά για εμένα και το πώς να το χειριστώ.
  13. Daenerys_T αν είχες διαβάσει τι έχω γράψει θα καταλάβαινες καλύτερα τον προβληματισμό μου και θα με βοηθούσες περισσότερο. Όταν απομονώνεις μια φράση από τα πολλά δεν έχεις ολοκληρωμένη και σαφή εικόνα. Συνήθως δεν χρειάζεται να επιβληθώ επειδή όταν εξηγώ καταλαβαίνουν και συνεργάζονται. Αυτή τη τη φορά προβληματίστηκα με τη στάση του. princess consuela τί υπέροχος δάσκαλος θα ήταν! Συμφωνώ με αυτό που λες
  14. Θέλω το παιδί μου να έχει κοινωνική συνείδηση, και αυτό πρέπει να καλλιεργηθεί. Αν λειτουργούσαμε όλοι πιο ομαδικά και όχι ο καθένας για την πάρτη του τα πράγματα θα ήταν καλύτερα για όλους στην οικογένεια, στο σχολείο, στη δουλειά και στην Ελλάδα.Το ότι εγώ να περάσω καλά και δεν με νοιάζει για τον άλλο δεν το έχω και δεν το επιθυμώ ούτε για το παιδί μου. Έχει ένα ισχυρό αίσθημα δικαιοσύνης και εκεί ποντάρω. Θα είμαστε 3 μεγάλοι στο πάρτι προετοιμασμένοι για δυσκολίες και αποφασισμένοι να κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας για να περάσουν τα παιδιά καλά.
  15. Αν έμενα πάντα με τις δικές τους επιλογές, τα παιδιά μου δεν θα πηγαίνανε σχολείο, θα τρώγανε μόνο βλακείες, θα παίζανε ηλεκτρονικά όλη μέρα και το σπίτι μου θα ήταν μόνιμα σαν βομβαρδισμένο. Άρα όλοι κάτι επιβάλλουμε στα παιδιά μας. Κατά τα άλλα μετά από πολλές συζητήσεις πλέον επιλέγουν το να διαβάζουν τα μαθημάτα τους χωρίς να το επιβάλλω, δεν χτυπάνε όταν θυμωνουν παρόλο που μπορεί να το θέλουν (εξαίρεση το μεταξύ τους, αυτό ακόμα δεν το έχω καταφέρει), είναι τρυφερά με τα ζώα, βοηθάνε τους άλλους και άλλα που είναι συμπεριφορές που έμαθαν στην πορεία και τις επιλέγουν. Τέλος πάντων μιλάω για αξίες και το πως τα παιδιά τις υιοθετούν.
  16. Ο λόγος που άνοιξα το θέμα είναι γιατι ήθελα γνώμες, γιατί θα πάει κατά διαόλου αν το επιβάλλω. Δεν θέλω να επιβάλλω είναι χαρούμενη στιγμή θέλω να είναι και δική του επιλογή. Αν έκανες ένα τραπέζι/πάρτι για όλους τους συναδέλφους σου, θα απέκλειες τον ένα; Τώρα όσο αφορά το πάρτι με ενδιαφέρει να έχω γνώμη για το παιδί και θα την αποκτήσω αν έρθει, θα δω και τη μαμά. Και πάντα ο άντρας μου και η αδερφή μου είναι μέσα και παίζουν με τα παιδιά οπότε θα προλάβουν καταστάσεις, ή θα τις αποφορτίζουν άμεσα. Ειδικά η αδερφή μου που είναι και νονά του και του έχει μεγάλη αδυναμία, θα προσέχει πολύ. Εγώ θα είμαι έτοιμη για άμεση παρέμβαση και θα παρακολουθώ διακριτικά. Θα προσπαθήσω να περάσουν όσο καλύτερα γίνεται. Τί άλλο μπορώ να κάνω; όλες οι προτάσεις δεκτές.