MARW

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    39
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral
  1. κορίτσια πολύ ωραίες οι ιδέες σας! Και νομίζω ότι κάτι θα γίνεται, επείδη το παιδάκι είναι πάνω από 2 ετών και καταλαβαίνει και μπορεί να υπακούσει.. Να σας πω και για έναν ακόμα τρόπο. υπάρχει ένα βιβλίο που λέγεται "Κοιμήσου, Παιδί μου" (κάπου το 'χω αναφέρει ξανά). Ο συγγραφέας-παιδοψυχολόγος αναλύει τη μέθοδο για να αποκοιμιέται ένα παιδί μόνο του στην κούνια του. Ξεκινάς την 1η μέρα εξηγώντας στο παιδί "Τώρα θα κοιμηθείς στο κρεβατάκι σου ...." έχοντας κάτι εντελώς καινούριο (ακόμα και μια μπαλίτσα από αλουμινόχαρτο που θα έχεις φτιάξει εσύ, και θα του την κρεμάσεις να τη βλέπει). Αυτό σημαίνει ότι "σήμερα κάτι νέο ξεκινάει". Ακόμα του βάζεις στην κούνια όλα τα διάφορα, πιπίλες, αρκουδάκι κλπ. Φεύγεις. Αν το παιδί αρχίσει κλάμα, σε 1 λεπτό πας για να μην θεωρήσει ότι το εγκατέλειψες. Δεν το σηκώνεις. Απλά πάς να σε δεί, του μιλάς, του εξηγείς, φεύγεις. Αν συνεχίσει, πας σε 3 λεπτα... Τα ίδια. Μετά σε 5 λεπτά... τα ίδια. (Νομίζω ο χρόνος παραμονής είναι κάθε φορά 1 λεπτο) κ.ο.κ. ... ΤΗ 2η ΜΕΡΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΑ ΙΔΙΑ, μόνο που ξεκινας από τα 3 λεπτά. 3, 5, 7, ... ΤΗΝ 3η ΜΕΡΑ ΤΑ ΙΔΙΑ... ξεκινάς από τα 5 λεπτα. Το παιδί σε 1 βδομάδα έχει μάθει να κοιμάται ΜΟΝΟ ΤΟΥ!!! Μια φιλη που το έκανε, είδε αποτελέσματα! Εγώ το έκανα στον 3ο μήνα (μεγάλο προβλημα ύπνου!), άρχισα να βλέπω αποτελέσματα σε λιγότερο από βδομάδα, αλλά λόγω του ότι ωστόσο αρρώστησε, κακόμαθε, τον κακομάθαμε κι εμείς -δεν δουλεύω και είμαι ανεκτική- και καταλαβαίνεις... Βέβαια σε μια στιγμή αναγκης, αυτό είναι σωτήριο! Ελπίζω να σε βοήθησει αυτός ο τρόπος!
  2. θα έλεγα ότι το παιδί γίνεται επιθετικό στη μαμά σου λόγω της δικής της συμπεριφοράς. έχεις σκεφτεί με κάποιο τρόπο να την παρακολουθήσεις? με κάποιο κοιό ή κάτι τέτοιο? φυσικά, μετά να μην της πείς τίποτα, όσο κι αν δυσαρεστηθείς απο την τυχόν κακή συμπεριφορά, απλά να μην της ξαναφήσεις. να σου δώσω ένα μεμονωμένο παράδειγμα, χωρίς να αποτελεί και γενικό κανόνα... τυχαίνει να αφήνω το γιο μου στη μάνα μου και να φύγω -όχι συχνά, αλλά τυχαίνει. ο μικρός δε δίνει καμία σημασία στο ότι φεύγω. και μαλιστα έχει και υφος "αντε, ακόμα εδώ είσαι?", μιλάμε πλήρης αδιαφορία στην απουσία μου. η γιαγια, βεβαια, είναι η προσωποποίηση της ΧΑΖΟΓΙΑΓΙΑΣ που όλη την ώ΄ρα παιζει, τργουδαει και δεν χαλάει χατηρι στον εγγονό... αυτό το παράδειγμα στο λέω μόνο και μόνο επειδή θεωρώ ότι η έκφραση επιθετικότητας ΔΕΝ οφείλεται στο ότι φεύγεις και την αφήνεις. Αν ήταν έτσι, τότε απλά θα έκλαιγε και δεν θα ξεκολλούσε από πάνω σου, ΔΕΝ θα σήκωνε χέρι στη γιαγιά, ενώ είναι ένα ήρεμο και κοινωνικό παιδί. Είναι πάνω από μήνας που γράφτηκε το τελευταίο ποστ σε αυτό το θέμα, απλά το είδα και είπα να σο πω κι εγώ τη γνώμη μου. Ελπίζω να έχεις βρεί λύση! Αν φτιάξετε το πρόγραμμά σας με τον άντρα σου έτσι, ώστε να τη βλέπει κι εκείνος κάποιες ώρες της ημέρας, για να κάνεις τις δουλειές σου....?

  3. Διαφημίσεις


  4. Καλημέρα σε όλους, έχω ευχαριστα νέα... κάθε μέρα πάμε και μισή ώρα νωρίτερα για ύπνο! (σημερα 1.30) Babystar, κατά τη διάρκεια της μέρας δεν έχει αλλάξει κάτι (εννοώ για τον τελευταίο καιρό, γιατί τα μωρά συνέχεια αλλάζουν...) -ξυπνάει 11 ή 12 το πρωί, κοιμάται περίπου 2-3 ώρες το μεσημέρι και μετά ξανά το βράδυ. Στην κουνια δεν κοιμάται ποτέ από μόνος του (το ξέρω, λάθος), η κούνια είναι σαν προέκταση του κρεβατιού (έχω βγάλει το κάγκελο), οπότε και να τον αφήσω μόνο του εκεί, θα συνεχίσει τα δικά του (χοροί στο κρεβάτι, φωτορυθμικά κλπ). Στην κούνια τον βάζω για ύπνο τη νύχτα (ήδη κοιμισμένο, αφού κοιμηθεί στο στήθος) και όταν ξυπνήσει για φαγητό τον παίρνω στο κρεβάτι. boubis, τα έκανα συνειδητά τα λάθη , όμως του μιλούσα αρκετή ώρα χωρίς να αλλάζει συμπεριφορα. μέχρι που τον είχα δεσμεύσει για να μη μπορεί να φύγει. εκεί αρχισαν οι τσιρίδες. μπορεί να περιμένω μάταια πράγματα (επειδή είναι πολύ μικρός), που θα φτιάξουν με τον καιρό, όμως όταν πάει 2-3 τα ξημερώματα και το σκατούλι είναι στο πόδι με την ενέργεια στο φουλ, προβληματίζεσαι. Δεν σας είπα ότι σημερα κάναμε μεγάλη βόλτα μετα από 10 μέρες... επισκεφτήκαμε τους παππούδες. στο γυρισμό κοιμηθηκε στο αμάξι. Χωρίς πολλές ετοιμασίες τον έβαλα στο κρεβάτι, αλλά μετά ξύπνησε με τα γνωστά συμπτώματα της ενεργητικότητας. Ακολούθησαν 1-2 άδικες προσπάθειες... Ευτυχώς πήγαμε ΤΕΛΙΚΑ για ύπνο μιση ώρα νωρίτερα απο χτες. Μάλλον φάση είναι και θα περάσει.. ευχαριστω για το ενδιαφέρον!
  5. πολύ χρήσιμες οι πληροφορίες! ευχαριστούμε! δόξα τώ Θεό είμαστε σε καλά επίπεδα, κάνουμε πράγματα και πιο μετά από την ηλικία μας...
  6. ...δυστυχώς τα ίδια και απόψε! σήμερα είπα να τον βάλω λίγο πιο αργά για ύπνο, που να έχει κουραστεί και να κοιμηθεί μια και καλή. μάταια όμως. με το που ήπιε το γαλατάκι του, ξάπλωσε μπρούμυτα και σε μερικά λεπτά άρχισε να προσπαθεί να σηκωθεί για να αναβοσβήνει το φως και να κάνει τα δικά του. εγώ τον εμπόδισα λέγοντάς του με πολύ ήρεμο τόνο ότι είναι ώρα για ύπνο και πρέπει να κοιμηθούμε, ότι αύριο θα σηκωθούμε να παίξουμε, ... . εκείνος εκνευρίστηκε και έκλαιγε πιο δυνατά. μέχρι που άναψα το φως για να του εξηγήσω ξανά, αλλά πάλι μάταια. Τελικά έφυγα από το κρεβάτι, εκείνος μόλις με έχασε άρχισε να διαμαρτύρεται και του έβαλα ζακέτα-κάλτσες και τον πήρα μαζί μου στο σαλόνι. Το αποτέλεσμα.... κάθεται και παίζει με ό,τι παιχνίδι βλέπει όλη μέρα και το βαριέται (ελάχιστες φορές παίζει μόνος -συνήθως με θέλει δίπλα του) και είναι μες στην καλή χαρά. Ξέχασα να σας πω ότι τον βγάλαμε και αμαξάδα απόψε μόλις γύρισε ο σύζυγος από τη δουλειά, για να αλλάξει παραστάσεις και για να χαλαρώσει και κοιμηθεί πιο εύκολα. Τί να κάνω? Τί κάνω λάθος?
  7. γεια σας, να σας πω στα γρήγορα κάτι που αντιμετωπίζω τις τελευταιες 3-4 μέρες. βάζω το μικρό (13 μηνών) για βραδυνό ύπνο, κοιμάται για μιση-μια ώρα και ξυπνάει γεμάτος ενέργεια, χωρίς να θέλει να κοιμηθεί για ωρες (χτες κοιμηθηκε 3.00 τα ξημερωματα). υπάρχουνόλες οι προυποθέσεις για έναν ηρεμο ύπνο... ζεστό μπανάκι, ησυχία... τίποτα δεν συμβαίνει διαφορετικό από πρίν. Δοκίμασα και τον αυστηρό τόνο... τίποτα! Δείχνει να μην καταλαβαίνει και ξανασηκώνεται και αρχίζει τις ταρζανιές! Μόλις είδα κι απόειδα έκανα πως κοιμόμουν μέχρι που νύσταξε και τον αγκάλιασα και κοιμήθηκε. Την τελευταια βδομάδα είναι και άρρωστος και απο το πολυ μεσα κλεισμένος, διοχετεύει όλη την ενέργεια το βράδυ. Κάθε βράδυ έρχομαι σε απόγνωση. ...... να σας πω και τη γενικότερη εικόνα... κοιμάται θηλάζοντας καθε βράδυ. Με το ωράριο έχουμε ένα προβλημα έτσι κι αλλιώς, γιατί όσο κουρασμενος και να 'ναι, δεν κοιμάται πριν τις 11-12. Εχω ακουσει να λένε ότι "τα παιδια χρειάζονται πειθαρχία"!!! Πώς την καλλιεργείς αυτήν? Γίνεται από τόσο μωρό? Σας λέω, δοκίμασα και τον αυστηρό τόνο (ένταση φωνής), αλλά ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ! Όποια ξέρει, ας πεί μια βοήθεια! ευχαριστώ
  8. MARW

    Σκέψεις

    Ανατρίχιασα διαβάζοντας όλο το διάλογο από την αρχή... Ήταν σίγουρα το ένστικτό σου που είχες μείνει έγκυος!!! Εύχομαι να πάνε όλα καλά και να έρθει με το καλό η στιγμή που θα αγκαλιάσεις το μωράκι σου, να είναι γερό και τυχερό, και εσεις πάντα αγαπημένοι και χαρούμενοι να το μεγαλώσεστε! Όσο για τα ορμονικά σκαμπανεβάσματα.. και που 'σαι ακόμη!!! Όταν υπάρχει κατανόηση από το σύντροφο, είναι μια ανακούφιση! Πάντως, σχετικα με όλους τους προβληματισμους σου... Αυτοί οι 9 μήνες είναι για να συνειδητοποιήσεις την κατάσταση, να ωριμάσει μέσα σου η μητρότητα, αλλά αυτή δεν θα σταματήσει να ωριμάζει και κάθε μέρα μεγαλώνοντας το παιδί σου. Να είστε καλά!
  9. ο μικρός μου κοιμάται στο κρεβάτι θηλάζοντας. (ηλικία, 1 χρόνου) Κάποια βράδια τον παίρνω και τον βάζω στο κρεβατάκι του και ξυπνά μόνο για φαγητό (γάλα). Την ημέρα, που ο μπαμπάς λείπει, τον αφήνω εκεί γιατί ξυπνά με το παραμικρό και δεν ξανακοιμάται. Πάντως είναι ένα θέμα που με απασχολεί... ως΄πότε θα θέλει την αγκαλιά? θα μπορέσω να το κόψω εύκολα και να κοιμάται μόνος? Υπάρχει κάποιο βιβλίο "Κοιμήσου, παιδί μου" που λέει μέσα κάποιες τεχνικές που σε 1 βδομάδα έχεις κάνει το παιδί εξπέρ να κοιμάται μόνο. Το εφάρμοσα κατά τον 3ο μήνα. Μετά, λόγω κρυώματος, τα ξεχάσαμε πάλι.
  10. ένα ένα τα σκέφτομαι... για τις επίπεδες θηλές που λες... οι περισσότερες γυναίκες που έχω μιλήσει σχετικά, μου έχουν πεί ότι έχουν επίπεδες θηλές. 'οταν τρίψεις\τσιμπήσεις τις θηλές σου, δεν βγαίνουν έξω? Οταν γέννησα, οι μαίες είχαν πεί στον άντρα μου (εγώ το έμαθα στο σπίτι πια) ότι έχω επίπεδες θηλές και οτί έπρεπε να πάρω αυτές τις πλαστικές. Δεν χρησιμοποίησα ΤΙΠΟΤΑ! Με τον καιρό οι θηλές έχουν σχηματιστεί κανονικά. Ούτε θήλαστρο χρησιμοποίησα (κάποιος μου είχε πεί ότι σου κόβεται το γάλα). Το θεωρώ χρήσιμο ΜΟΝΟ όταν θέλεις να αποθηκεύεις το γάλα. Σκεφτόμουνα να πάρω θήλαστρο όταν υπέφερα από τις πληγωμένες θηλές, για να αποφύγω τον άμεσο θηλασμό. Τελικά καλύτερα που θήλαζε το μωρό γιατί με τη σωστή τοποθέτησή του στο μαστό, τα κατά-καιρούς-προβλήματα αποκαθίστανται πιο εύκολα (βοηθάει και το σάλιο του μπεμπη ίσως). Βάζε το μωρό στο μαστό όποτε το ζητήσει και όλα θα τακτοποιηθούν σιγά σιγά. Καλή συνέχεια!
  11. ουπς, πάτησα ένα εικονίδιο και μετά enter και αποθηκεύτηκε το ποστ. λοιπόν να σου πω στα γρήγορα μιας και οι βοήθειες είναι πολλές... Πιστεύω ότι ΟΛΕΣ οι γυναίκες μπορούν να θηλάσουν! Για να πω ότι τακτοποιήθηκε το θέμα του θηλασμού πέρασαν φουλ 2 μήνες!!! Αρχικά, όντως για να κατέβει το γάλα το μωρό ήταν ΣΥΝΕΧΕΙΑ πάνω μου. Επίσης στην αρχή οι θηλές είναι πιο ευαίσθητες και πολύ τακτικά υπέφερα από πληγωμένες θηλές, πετρωμένους μαστούς και... κατά διαστήματα να νομίζω ότι δεν έχω και γάλα. Ο μπέμπης έκλαιγε συνέχεια και όποτε ερχόταν η γιαγιά επίσκεψη να οδείρεται ότι το καημένο το παιδί πεινάει και ότι καθόμαστε και κάνουμε πειράματα και προσπαθούμε για κάτι μάταιο και θα μας πεθάνει από την πείνα. Μέχρι και με παιδίατρο συγγενή είχα μιλήσει (ΤΩΡΑ καταλαβαίνω ότι είναι άσχετοι όλοι) και μου έλεγε να μην προσπαθώ άδικα... Πάντως ρε παιδιά έχω μια απορία. Οι πιο πολλές από τίς παλιές μαμάδες (45+) μου είπαν ότι θήλασαν μέχρι το 40ημερο και μετά τους κόπηκε. Μα πώς είναι δυνατόν? Αφού τα ζόρια είναι στην αρχή. Στις 40 μέρες πετάς! Τελοσπαντων... Εμείς ήμασταν βρέφη μιας επαναστατικής περιόδου που πολλές καινοτομίες έκαναν την εμφάνισή τους, βρεφικό γάλα, πιπίλες, έτοιμες πάνες μιας χρήσης κλπ. Και ήταν μάλλον μόδα για να κάνουν τη ζωή τους πιο εύκολη. Τα προώθησαν και οι επιτήδιοι, ώσπου φτάσαμε στην εποχή να κοντεύουν να μας πείσουν ότι εμείς έχουμε το πρόβλημα και πρέπει να ακολουθήσουμε την "ψευτιά". Να μη στα πολυλογώ... Ευτυχώς και επέμηνα! Δεν είναι μόνο το γάλα που πρέπει να κατέβει - Είναι και η επικοινωνία του παιδιού. Μόνο στο στήθος και στην αγκαλιά νιώθει ασφάλεια! Η λεχωίδα δεν το καταλαβαίνει. Από τη μια τα ορμονο-ψυχολογικά μας, από την άλλη οι πόνοι των πρώτων ημερών... φρικάρουμε! ΥΠΟΜΟΝΗ! Σύνδεσέ τους όλους με Κάιρο και κοίτα το μωρό σου! Πολύ σύντομα θα αρχίσει να σου σκάει χαμόγελα και δεν θα θυμάσαι τίποτα. Καλή συνέχεια και καλό κουράγιο!
  12. Να σου ζήσει το μωράκι σου και να είσαι καλά να το μεγαλώνεις!
  13. Επιθεματα δεν χρησιμοποιησα σε μονιμη βαση. Ειχα παρει κατι οικολογικα, απο βιολογικο βαμβακι τα οποια καμια φορα εβαζα κατα τη διαρκεια του θηλασμου που γινοταν πλημμυρα. Και κατα περιεργο τροπο οποτε τα χρησιμοποιουσα σταματουσε η διαρροη. Αυτο ποτε δεν το καταλαβα. Παιζει κατι με το τί υλικο σε ακουμπαει, ή μηπως η υφανση τους? Γιατι, οποτε ακουμπουσε η μπλουζα (βαμβακερη παντα) ειχα διαρροη. Δεν ξερω... Για να καταληξω, εχω παρατηρησει οτι εχει αρχισει να ρυθμιζεται ισως η παραγωγη και δεν τρεχει ποταμος καθε φορα. (3 μηνων) Θα μπορουσε να οφειλεται στο οτι δεν χρησιμοποιω επιθεματα? Η' ρυθμιζεται απο μονη της?
  14. σε ευχαριστώ ειδικέ μου που μου λύνεις τις απορίες, τώρα και στο παρελθόν!! βλσκεία δηλαδη η φράση...
  15. Κορίτσια καλά τα λέτε, μα οι Εσκιμώοι είναι ντυμέμοι και σαν αρκούδες. Δεν καταλαβαίνουν αυτοί κρύο με τόσες γούνες. Δε νομίζω να βγαίνουν και γυμνοί έξω από τα ιγκλού τους... Καλά, μπορεί και να έιναι τρόπος του λέγειν... εννοώ τη φράση. Αλλά αν έχει και κάποια σχέση? Γιαυτό ρωτώ, μην την πατήσω. Εσεις κολυμπήσατε σε παγωμένα νερά ενώ θηλάζατε?