daisy

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    165
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Περισσότερα για την/τον daisy

  • Rank
    Νέος Χρήστης

Converted

  • Περιοχή
    Limnoupoli
  1. Μακάρι κορίτσια για όλες τις μανούλες, και κυρίως για όλα τα παιδάκια, ο αποθηλασμός να είναι το ίδιο ανώδυνος. jackrussel όπως ακριβώς περιγράφεις σε προηγούμενο ποστ ένιωσα αρκετές φορές. Κουρασμένη και εγκλωβισμένη! Και όλες οι αγωνίες της αρχής Babycakes στο να καταφέρουμε να θηλάσουμε, να μην κοπεί το γάλα κλπ. μετατρέπονται σε έντονο προβληματισμό στο πώς πια να βάλεις τέλος χωρίς το παιδί να νιώσει απόρριψη... Για όλες μας. Και δυστυχώς ενώ στο κομμάτι θηλασμός βρήκα αρκετή βοήθεια σε συμβουλές, βιβλία, από την παιδίατρο και κυρίως εδώ μέσα, στο κομμάτι του αποθηλασμού δεν. Γιατί εδώ είναι πιο ειδική η κατάσταση. ΟΚ εσύ θα κάνεις κάποια τεχνάσματα, αλλά έχει να κάνει με την αντίδραση του παιδιού. Πάντως νομίζω ότι έχει σημασία να μπορέσει κανείς να διακρίνει πότε η ανάγκη (όχι απαραίτητα τροφής - αφού όλες ξέρουμε ότι ο θηλασμός καλύπτει πολύ περισσότερες ανάγκες) περνάει στο στάδιο της συνήθειας. Εμάς αυτή η, κατά τα άλλα άσχημη, συγκυρία έφερε στην επιφάνεια αυτό ακριβώς. Ότι πια δεν είχε ανάγκη το θηλασμό, απλά ήταν έτσι φτιαγμένη η ρουτίνα του. Εύχομαι καλά κουράγια!!!
  2. Πέρασα από δω για να πω ότι έχουμε πια αποθηλάσει.Μετά από 2.5 χρόνια... Να πώς έχει η ιστορία μας: Το επιθυμητό μου όριο για να θηλάσουμε ήταν ο 1ος χρόνος, έτσι ώστε να μπορέσει να πιει κατευθείαν φρέσκο γάλα. Φτάσαμε στο χρόνο με μικρά όρια (και πολλή αγωνία) του τύπου "αχ να καταφέρουμε μέχρι να 40ντήσει", μετά 3μηνο, 6μηνο και τέλος χρόνο. ΑΛΛΑ στο χρόνο ο μικρός μου δεν ήθελε να πιει άλλο γάλα, ...οπότε συνεχίζουμε. Του προσφέρουμε όμως καθημερινά γάλα στο ποτήρι και σταδιακά αρχίζει να πίνει γουλιά - γουλιά, μέχρι που φτάνουμε 18μηνών να πίνει 1 ποτήρι το πρωί και 1 το βράδυ. ΟΚ δλδ, οπότε ξεκινάμε πιο αποφασιστικά τον αποθηλασμό. Πρακτικές τύπου 'δεν προσφέρω, δεν αρνιέμαι', τον ακάθιστο κλπ., δε φέρνουν και πολλά αποτελέσματα. Και περνάει ο καιρός κι εμείς συνεχίζουμε να θηλάζουμε μεσημέρι, βράδυ στάνταρ (το πρωί έφευγα πριν ξυπνήσει) και ίσως και μέσα στο απόγευμα. Εκ των υστέρων πιστεύω ότι έπαιξε ρόλο το ότι δεν πήρε ποτέ πιπίλα και τον πονάγανε τα δοντάκια του. Κι ενώ έλεγα ότι μέχρι τα 2 θα τα έχουμε καταφέρει ήρθε το καλοκαίρι. Στο μεταξύ ξεκινάμε και προσπάθειες να κόψουμε την πάνα. Και μέσα στο γενικό πλαίσιο του 'έχεις μεγαλώσει και να τώρα τρως μόνος σου', και 'κάνεις κακά σου στην τουαλέτα', κλπ. έριχνα και το σχετικό 'και τώρα θα πίνεις γαλατάκι μόνο από το ποτήρι γιατί η μαμά δεν θα έχει άλλο γάλα... και να ο ξάδερφός σου που είναι κι αυτός μεγάλος δεν πίνει γάλα από τη μαμά και άλλα παραδείγματα με γνωστά του παιδάκια κλπ. Το Σεπτέμβρη ξεκινάμε και τον παιδικό και παίρνει ακόμα περισσότερο τα πάνω του στην αυτονομία. Την εποχή εκείνη βγήκαν και τα τελευταία δοντάκια (άτιμα δόντια...) Και πώς αποθηλάσαμε τώρα (μήπως βοηθήσει άλλες κοπέλες) γιατί πραγματικά για μένα ήταν πολύ δύσκολο και πιο πολύ ανησυχούσα μήπως όλη αυτή η διαδικασία του στοιχίσει ψυχολογικά (δλδ επειδή και η ηλικία του ήταν πιο μεγάλη δεν μπορούσα να κόψω δραστικά το θηλασμό). Ήρθε κάποιο άσχημο γεγονός και χρειάστηκε να μείνουμε 4-5 μέρες στη μαμά μου. Εκεί ο μικρός μου επειδή έπαιζε με τον ξαδερφό του δεν κοιμόταν το μεσημέρι, οπότε δεν θηλάζαμε για μεσημέρι, το δε βράδυ ήταν κατάκοπος (αφού δεν κοιμόταν μεσημέρι κι όλη τη μέρα δε σταμάταγε). Παρακάλεσα τη μαμά μου να τον βάζει εκείνη για ύπνο μήπως και τα καταφέρουμε έτσι να αποθηλάσουμε, και ξαπλώναν δυο τους, του έβαζε ένα παιδικό στο DVD και μετά τη ρουτίνα που ήδη είχε, μπανάκι, πυτζάμες, γάλα, βάλαμε και το DVD στο πρόγραμμα (κάτι που δεν ήθελα, αλλά μας έσωσε) κι έπεφτε σε 5 λεπτά ξερός! Συνέχισα το ίδιο πρόγραμμα και στο σπίτι, δλδ. δεν τον κοίμιζα για μεσημέρι, βγαίναμε βολτούλα το απόγευμα, γυρνάγαμε το βραδάκι που ήταν κουρασμένος. Να φάει, να κάνει μπάνιο, να πιει γάλα, παιδικό και ύπνος. Πέρασαν πάνω από 10 μέρες έτσι... και αποθηλάσαμε. Κάποια στιγμή, μετά από κανα μήνα το θυμήθηκε και μου ζήτησε να θηλάσει. Του είπα πως δεν έχει πια η μανούλα γαλατάκι. Επέμενε και του έδωσα. Έδωσε από ένα φιλί στο κάθε στήθος, εντάξει, μου είπε, ήπια, και πήγε στο κρεβάτι του. Έχουμε 3 μήνες που αποθήλασε και στο διάστημα αυτό έγινε το ίδιο σκηνικό κανα-δυο φορές που με είδε να ξεντύνομαι και είδε το στήθος. Γενικά ο αποθηλασμός του έγινε ήρεμα και ανώδυνα. Μια πολλή όμορφη εποχή έφτασε στο τέλος της. Χαίρομαι που μπόρεσα να το ζήσω όλο αυτό και που σταμάτησε όμορφα όταν, όπως φάνηκε και μετά, ο μικρός μου ήταν έτοιμος... Εύχομαι όλες οι μανούλες να τα καταφέρουν να θηλάσουν όσο επιθυμούν, και να αποθηλάσουν εύκολα και ανώδυνα.

  3. Διαφημίσεις


  4. Εμένα πάλι δε μου κάνει εντύπωση αυτό που βρήκες, μου κάνει εντύπωση που αφήνατε το μπουκάλι!!! Κι εμάς μας ζητήσαν να αφήνουμε το μπουκαλι και ότι το πλένουν στο πλυντήριο πιάτων κλπ., αλλά κάθε μεσημέρι το ζητάει ο άντρας μου. Καταρχήν τα πλαστικά στο πλυντήριο πιάτων φθείρονται και εκλείουν κάποιες χημικές ενώσεις βλαβερές για την υγεία, αλλά δεν είχα εμπιστοσύνη ότι θα καθαρίσει καλά. Εμάς είχε αυτά με το καλαμάκι (και πολλά άλλα παιδάκια). Εγώ το κάνω φύλλο και φτερό σε κάθε πλύσιμο. Γιατί ΟΚ δε λερώνει από το νερό, αλλά ξεβγάζεται καλά;
  5. Για τα κιλά, είναι που αυτά που παχαίνουν (ψωμί, μπισκότα, μακαρόνια) δεν είναι τα θρεπτικά φαγητά, αλλά και το γάλα. Συνήθως τα παιδιά που δεν τρώνε καλά, πίνουν γάλα. Τώρα για τους συνδυασμούς, βρήκα αρκετές ιδέες στις συνταγές της παρέας. Και ανάλογα τί τρώει το παιδί, βάζω μέσα κι αυτά που δεν τρώει. π.χ. τρώει σούπες (με ρύζι μόνο, λέει αυτός) αλέθω και ρίχνω μέσα το κοτόπουλο, το ψάρι με λαχανικά καρότα κλπ. και του λέω 'μόνο αγάπη μου' τον κιμά κι εμένα δεν τον θέλει με μακαρόνια πια (μόνο με τυρί, λέει), τον τρώει όμως στα γιουβαρλάκια και στο παστίτσιο... (Θα γίνω η Βέφα για χατήρι του, η ανεπρόκοπη, που μόνο μακαρόνια και πατατες τηγανητές έκανα πριν... ) τρώει τα τυροπιτάκια πολύ, βάζω εκεί λοιπόν το αυγό (και σε όλα τα αυγολέμονα κλπ.) σκέφτομαι να αρχίσω να βάζω και σπανάκι, πράσο κλπ. μη σου πω και κρέας, κοτόπουλο κλπ. Άλλωστε, εδώ στην Ήπειρο όλα τα βάζουμε σε πίτα. Να δω πως θα πάει. και γενικά όταν δω ότι κάτι δεν το τρώει, αργώ να το ξαναφτιάξω έτσι, για να του λείψει... edit: Α, και τα φρούτα, τώρα το καλοκαίρι δεν τα θέλει. Μόνο μπανάνα, αχλάδι θέλει, αλλά πίνει χυμό πορτοκάλι. Οπότε μέσα στο πορτοκάλι πίνει και βερίκοκο, ροδάκινο... ανάμικτος ο χυμός του, αλλά αυτός μόνο πορτοκάλι πίνει χαχαχα τέτοιες πονηριές του κάνω και για την ώρα πιάνουν...
  6. τα αυτά κι εμείς... Να παρατηρήσω μόνο ότι η σιδηροπενική αναιμία, εκτός που είναι συνέπεια του ότι δεν παίρνει ο οργανισμός σίδηρο από τις πιο πλούσιες πηγές (τα κόκκινα κρέατα) μπορεί να προκαλεί και το όλο θέμα. Καμμένη και στο παρελθόν (και τώρα είμαστε σε φάση να κάνουμε εξέταση και μάλλον σίγουρα θα πάρει συμπλήρωμα) έχω να πω ότι ένα σύμπτωμα της έλλειψης σιδήρου είναι και η ανορεξία. Τσεκάρετέ το κι αυτό και ας ελπίσουμε ότι είναι μια φάση και θα περάσει. Πάντως για χάρη του γιου μου έχω βάλει τη φαντασία στην κουζίνα. Απίστευτους συνδυασμούς μπας και ξεγελαστεί και φάει κρέας, αυγό, ψάρι...
  7. Συμφωνώ σε ότι αφορά στους παιδιάτρους. Κάποιοι ίσως να έχουν εργαστεί και σε κάποιο σταθμό, οπότε να έχουν και εκ των έσω γνώση... Από ιδιωτικούς, το λίγο που έψαξα πέρυσι, έμεινα ευχαριστημένη με το "Σπιτάκι των θαυμάτων" στο Τσιφλικόπουλο. Εκεί τον έστειλα. Για φέτος, λόγω οικονομικών, ψάχνουμε για δημοτικό. Κάνουν πολύ καλή δουλειά πάντως. Με το σχολικό και το φαγητό το κόστος είναι 320 ευρώ. "ΤΟ ΣΠΙΤΑΚΙ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ" (Μήτση Βασιλική Χ.) Κρυστάλλη 2, Ιωάννινα - Πλατεία Τσιφλικοπούλου, 45500, ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, Τηλέφωνο: 2651049570 Άλλοι ιδιωτικοόι που λειτουργούν και επισκέφτηκα εγώ είναι: "ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΗΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΑΣ" (Λένη Χρύσα Κ.) Πέτρα, Κατσικάς, 45500, ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, Τηλέφωνο:2651094478 "Η ΦΩΛΙΑ ΜΑΣ" (Πασια Βασιλική ) Σταυράκι, Σταυράκι, 45500, ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ, Τηλέφωνο: 2651067788 Δείτε κι εδώ από μια ιντερνετική αναζήτηση που έκανα: http://www.vrisko.gr/dir/paidikoi-stathmoi/ioannina/ Αν δεν πρέπει να βάλω τηλ. κλπ. στοιχεία σβήστε τα, απλά όταν έψαχνα εγώ δυσκολεύτηκα πολύ να βρω άκρη με τους ιδιωτικούς. Δεν είναι πουθενά καταγεγραμμένοι... Για τους δημοτικούς, πάτε απλά σε έναν και στην αίτηση εγγραφής, που θα ζητήσετε, φαίνονται όλοι. Α, και να πω ότι μέσα στην πόλη δεν υπάρχουν ιδιωτικοί, οπότε ή θα πρέπει να το πηγαίνεις με αυτ/το ή να πληρώνεις σχολικό. Κι εδώ ένα άρθρο για τα δίδακτρα των δημοτικών παιδικών σταθμών, ανάλογα με το οικογενεικό εισόδημα http://epirus.tv/index.php?option=com_content&view=article&id=927:2011-06-02-09-03-44&catid=58:2011-02-02-14-40-41&Itemid=53 "...Στο εξής, οικογένειες με εισόδημα μέχρι 5000 ευρώ δεν θα καταβάλλουν κανένα απολύτως τίμημα. Οικογένειες με εισόδημα μέχρι 10.000 ευρώ θα πληρώνουν 30 ευρώ. Οικογένειες με εισόδημα ως 20.000 ευρώ θα πληρώνουν το ποσό των 45 ευρώ. Για οικογενειακά εισοδήματα υψηλότερα υπάρχει κλιμάκωση στις τιμές των τροφείων. Η ανώτατη τιμή φτάνει στα 100 ευρώ και αφορά σε οικογένειες με εισοδήματα άνω των 50.000. ..."
  8. daisy

    Τι άλλο θα ακούσω....!!!!

    Εδώ ταιριάζει μια απάντηση που είχε δώσει ένας παιδίατρος σε μια μανούλα. Δεν μπορώ να τη βρω ακριβώς, αλλά θα γράψω όπως το θυμάμαι... Μην έχετε ενοχές γιατί στην απειροελάχιστη χρονική στιγμή του σήμερα, η πράξη σας στα μάτια των συγχρόνων μας φαίνεται «ασυνήθης». Το τελευταίο που άκουσα είναι ότι με τον παρατεταμένο θηλασμό ικανοποιώ τις σεξουαλικές μου επιθυμίες... Διαπράττω αιμομιξία...
  9. Σωστό κι έτσι που το σκέφτεσαι, σκέψου όμως και τις σκέψεις που θα περάσουν από το μυαλό τους εκείνη τη μέρα (όποτε και να γίνει η βάφτιση), "που δεν θα είναι κι εκείνος εκεί να την καμαρώσει" , κι όσο πιο σύντομα θα γίνει η βάφτιση, τόσο πιο έντονα τα συναισθήματα... Δυστυχώς δεν μπορώ να σου πω τί να κάνετε. Είναι δύσκολες αυτές οι καταστάσεις, όπως και να το κάνεις...
  10. Εμένα πάντως μειώθηκε! Φαντάζομαι είναι γιατί όταν κόβεις τα γλυκά, μειώνεται και η ανάγκη για νερό... Άλλωστε προτείνεται και στο βιβλίο της Πατσούρου σαν μέθοδος για τη φάση του αποθηλασμού, να κόψεις το γάλα με φυσικές μεθόδους, κόβεις ζάχαρη και αλάτι για καμιά βδομάδα και μειώνεται σταδιακά και το γάλα. Πάντως είναι και ανάλογα τον οργανισμό. Ξέρω κοπέλες που με το θηλασμό ενεργοποιήθηκε ο μεταβολισμός και χάσανε κιλά και άλλες που λόγω ορμονών μπλόκαρε. Αν είσαι στη 2η ομάδα, θα χρειαστεί να κάνεις πιο εξαντλητική δίαιτα, απ' ότι αν δεν θήλαζες, για να έχεις τα ίδια αποτελέσματα... Άλλο όμως δίαιτα κι άλλο υγιεινή διατροφή! Το τελευταίο επιβάλλεται. Τουλάχιστον εγώ πάντα σκέφτομαι αν αυτό που πρόκειται να φάω, θα το έδινα να το φάει το παιδί μου (γιατί στην ουσία το τρώει...) κι έτσι πορεύομαι... κι ας μη χάνω... (τουλάχιστον δεν παχαίνω...)
  11. Καλε τιγράκι δεν θα του απαγορέψεις να δει, θα του πεις ότι αν αργήσει θα κουραστεί ο μίκυ μάους και θα κοιμηθεί... Εμάς ευτυχώς βγαίνει γιατί ξέρει ότι μετά το μπάνιο έχει 'νια-νια'...
  12. Μη σας μπερδεύω εγώ, το ξέρω ότι το θέμα είναι για πάνω από 4. Απλά με αφορμή τις μικρές διενέξεις για τα παιχνίδια και την παθητική στάση του μικρού μου, σαν να είδα εικόνες από το μέλλον... και ήρθα στην παρέα σας για να βρω απαντήσεις και να του δώσω σωστές κατευθύνσεις από τώρα (και εν όψει του παιδικού που θα πάει το Μάιο), χωρίς να τον οδηγήσω στην αντιπέρα όχθη...
  13. Μα γι αυτό σκέφτομαι κι εγώ να τον στείλω, όταν φτάσει στην κατάλληλη ηλικία, να μάθει αυτοάμυνα. Για να μπορεί να αμύνεται. Και ξέρω ότι στις σχολές αυτές η φιλοσοφία είναι να μην χρησιμοποιούμε βία, παρά μόνο για να αμυνθούμε...
  14. Να σου πω δε με νοιάζει το πως θα χαρακτηριστεί, τη σωματική του ακεραιότητα σκέφτομαι... ξαναθυμήθηκα και την ιστορία με τον Άλεξ, σκ@τ@... πώς να τα προφυλάξεις; Ουφ, ουφ!!!
  15. Κι εμένα με έχει προβληματίσει πολύ το θέμα. Έχω ένα αγοράκι 2 ετών, πολύ συνεργάσιμο. Δεν έχει πάει ακόμα παιδικό και γενικά ενώ είναι ζωηρός δεν είναι καθόλου επιθετικός. Κι εγώ είμαι γενικά ήρεμη και φυσικά του έλεγα πάντα δε χτυπάμε τα παιδιάκια, τη μαμά κλπ. Στο πάρτυ των 2ων γενεθλίων του τον παρατήρησα που και τον σπρώχνανε τα άλλα παιδιά και του αρπάζανε τα παιχνίδια και αυτός καθόταν άπραγος ή καμιά φορά κλαψούριζε 'μαμά, μπουμ'. Φίλη, με γιο τώρα στα 15, μου είπε ότι κάνω μεγάλο λάθος και πρέπει να τον μάθω να αμύνεται. Το ίδιο λάθος μου λέει κάναμε κι εμείς, γιατί κι ο δικός τους ήταν σωματικά πιο ανεπτυγμένος, και όλο του λέγαμε δεν τα χτυπάμε τα παιδάκια, κι όταν πήγε παιδικό ήταν ο αγαθός γίγαντας που τις μάζευε από τα άλλα. Τρομάξαμε, μου είπε η φίλη μου, να του περάσουμε ότι όταν τα άλλα παιδιά μας χτυπάνε, τα χτυπάμε κι εμείς... Δεν μπορώ να πω ότι είμαι υπέρ της βίας, κάθε άλλο. Νομίζω ότι μια πολεμική τέχνη (πχ. ταε κβο ντο), όπου θα μάθει τις τεχνικές για να μπορεί να αμυνθεί και παράλληλα θα διδαχθεί και την αντίστοιχη φιλοσοφία, είναι μια καλή λύση. Πάντως, επειδή έχω κι αγόρι, προτιμώ να τον δω μετά από 4-5 χρόνια να κυλιέται στα χώματα και να παίζει ξύλο και να αμύνεται, παρά να μου τον τραβολογάνε μεθαύριο οι νταήδες του σχολείου. Γιατί τα παιδιά μπορούν να γίνουν πολύ σκληρά, κι αν αντιληφθούν μια κάποια ευαισθησία να τον κακοποιούν συστηματικά...