evaMuki

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    1.609
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

11 Neutral

Περισσότερα για την/τον evaMuki

  • Rank
    Δοκιμή

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Το αν θα περάσει είναι σχετικό... Η μείωση της διάρκειας του θηλασμού μπορεί να παραμείνει αν οφείλεται στο ότι το μωρό θηλάζει πλέον πιο αποτελεσματικά. Αν πιστεύεις ότι οφείλεται στο ότι αποσπάται η προσοχή του, τότε προσπάθησε να το θηλάζεις σε χώρο που δεν έχει αντιπερισπασμούς: π.χ. μακριά από τηλεόραση, λίγο πιο πέρα από πολύ κόσμο ή παιδάκια που παίζουν. Άλλο "κόλπο" είναι να κρεμάσεις κάτι ενδιαφέρον στο λαιμό σου, π.χ. κολιέ, φουλάρι κλπ. ώστε το μωρό να απασχολείται με αυτό ενώ θηλάζει και να παραμένει στο στήθος. Τα βραδινά ξυπνήματα μπορεί να είναι παροδικά αν οφείλονται σε δόντια, ίωση, άλμα ανάπτυξης κλπ. αλλά πολλές φορές διαρκούν για καιρό και μπορεί να σχετίζονται είτε με την οδοντοφυΐα είτε με την κατάκτηση από πλευράς του μωρού διαφόρων αναπτυξιακών σταδίων (π.χ. γύρισμα, αργότερα μπουσούλημα κλπ.), οπότε οι αλλαγές το "απασχολούν" ώσπου να τις κατακτήσει πλήρως και εκφράζονται με συχνά ξυπνήματα. Κάποιες φορές τα ξυπνήματα το βράδυ είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας, οπότε επίσης παραμένουν. ΑΝ το μωρό δεν εκφράζει ανησυχία ενώ ξυπνά το βράδυ και αποκοιμιέται πάλι εύκολα, τότε δεν χρειάζεται να σε προβληματίζει. Για το άλλο θέμα που άνοιξες, μπορείς να αντιγράψεις το link αυτού του thread σ' εκείνο το μήνυμα ζητώντας να λαμβάνεις εδώ απαντήσεις, ώστε να μην επαναλαμβάνονται τα ίδια πράγματα.
  2. Αυτή είναι φυσιολογική συμπεριφορά της ηλικίας και δεν σχετίζεται με αποθηλασμό. Είναι η ηλικία που (α) ενδιαφέρονται έντονα για το περιβάλλον οπότε η προσοχή τους αποσπάται εύκολα και ενεργά θέλουν να ασχοληθούν με τα γύρω τους κι όχι μόνο με το στήθος και (β) αρχίζει η ενόχληση των δοντιών, οπότε εν μέρει εξηγείται και η βραδινή ανησυχία. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που περιγράφεις ΔΕΝ είναι ούτε αποθηλασμός ούτε καν απεργία θηλασμού. Θα έλεγα ότι με την προϋπόθεση ότι θηλάζεις (α) αποκλειστικά (β) ελεύθερα και (γ) απεριόριστα, ΔΕΝ τίθεται ούτε θέμα να μην χορταίνει Τέλος, να σημειώσω, ότι σ' αυτή την ηλικία τα μωρά μπορούν να θηλάσουν πολύ πιο αποτελεσματικά οπότε μπορεί να παίρνουν την ίδια ποσότητα σε λιγότερο χρόνο.
  3. Η απεργία θηλασμού είναι κάτι που παρεξηγείται εύκολα από όσους δεν γνωρίζουν τι σημαίνει και πώς συμβαίνει και όχι άδικα. Για έναν πατέρα είναι ακόμα πιο δύσκολο να αντιληφθεί πόσο πληγώνεται η μαμά που το μωρό της αρνιέται ξαφνικά το στήθος. Ακόμα και οι πατεράδες που υποστηρίζουν το θηλασμό δυσκολεύονται να καταλάβουν γιατί η γυναίκα τους βιώνει αισθήματα απόρριψης σε μια τέτοια περίπτωση. Είναι μια δύσκολη κατάσταση για τη μαμά αλλά και το παιδί. Συνήθως ξεπερνιέται με επιμονή και υπομονή εκτός αν πλέον η παραγωγή της μαμάς έχει μειωθεί πάρα πολύ, ώστε το μωρό δεν επιστρέφει πια στο στήθος. Γι' αυτό συστήνουμε την άντληση, ως προσωρινό υποκατάστατο για την έλλειψη ερεθίσματος από πλευράς του μωρού ή και για την αύξηση της παραγωγής (αν έχει ελαττωθεί πολύ) ώστε το στήθος να αποκτά ενδιαφέρον για το παιδί. Παράλληλα, όσο αυξάνεται η παραγωγή, τόσο μειώνεται η ανάγκη για μπουκάλι-πιπίλα που επιτείνουν το πρόβλημα. Η άντληση δεν πρέπει να πονά - κάτι πήγαινε στραβά μ' αυτό που χρησιμοποιούσες. Για να ενισχύσεις την παραγωγή σου χρειάζεσαι ένα καλό θήλαστρο ή άντληση με το χέρι: http://www.medelabreastfeedingus.com/tips-and-solutions/130/how-to-manually-express-breastmilk---the-marmet-technique Η επαφή σώμα με σώμα (στο κρεββάτι, με αγκαλιά, σε μάρσιππο, στο μπάνιο) δείχνει στο μωρό ότι η μαμά του είναι διαθέσιμη και στοχεύει αφενός στο να εξαλείψει την παρεξήγηση μεταξύ μωρού και μαμάς που έκανε το μωρό να αποτραβηχτεί αφετέρου στο να δώσει ερέθισμα στον οργανισμό της μαμάς να παράγει γάλα. Είναι επομένως πολύ σημαντική. Ωστόσο δεν είναι απαραίτητο να δώσει η μαμά το στήθος στο μωρό - πολλές φορές αρκεί η μαμά να έχει ανοιχή τη μπλούζα, χωρίς σουτιέν και να κρατάει το μωρό επάνω της, οπότε το μωρό κάποια στιγμή αναζητά το στήθος από μόνο του. Κάνε υπομονή. Η απεργία θηλασμού ξεπερνιέται σχεδόν πάντα, αν η μαμά θέλει να συνεχίσει να θηλάζει. Στην περίπτωσή σου, το σημαντικότερο είναι να φροντίσεις να διατηρήσεις και να αυξήσεις την παραγωγή σου, ώστε κι όταν πιάσει το μωρό το στήθος, να παραμείνει. Φιλιά, Εύα

  4. Διαφημίσεις


  5. Δεν είναι δίκαιο για τον εαυτό σου να τον κρίνεις τόσο σκληρά! Οι μαμάδες που θηλάζουν τα μωρά τους για χρόνια δεν είναι καλύτερες από τις άλλες μαμάδες. Το πώς θηλάζει κανείς για καιρό, ιδανικά για όσο θέλει η μαμά και το ίδιο το μωρό, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Σε σένα προφανώς το ξεκίνημα ήταν δύσκολο και ίσως δεν είχες αρκετή βοήθεια για να μπορέσεις να καταφέρεις τον αποκλειστικό θηλασμό. Όμως είναι σημαντικό αυτό που έχεις καταφέρει. Φυσικά και είναι κέρδος και οι 2-3 θηλασμοί τη μέρα! Μην το αμφισβητείς αυτό! Το μωρό σου για κάποιο λόγο αρνείται το στήθος. Αυτό όμως μπορεί να συμβεί και σε μωρά που θηλάζουν αποκλειστικά. Σαφώς δεν σε βοηθά ιδιαίτερα το γεγονός ότι ενδιάμεσα πρέπει να δίνεις και μπιμπερό όμως δεν είναι ακατόρθωτο να επαναφέρεις το μωρό στο στήθος με προσπάθεια και με την προϋπόθεση ότι έχεις ακόμα αρκετό γάλα. Προσπάθησε να θηλάσεις το μωρό όταν είναι ήρεμο ή όταν είναι έτοιμο να κοιμηθεί, βγάζοντας λίγο γάλα, ώστε να έχει τη γεύση του η θηλή, έχε πολλή επαφή σώμα με σώμα, ξαπλώστε μαζί στο κρεββάτι και γενικά μην το πιέζεις το μωρό. Πρόσφερε το στήθος όσο περισσότερο μπορείς, χωρίς όμως να φτάνει το μωρό σε κλάμματα. Μίλησέ της επίσης, πολλές φορές βοηθά (ναι ξέρω ότι είναι 3,5 μηνών αλλά πίστεψέ με, καταλαβαίνουν ). Στο μεταξύ, ίσως σε βοηθήσει να αντλείς το γάλα σου για να μην μειωθεί η παραγωγή σου. Προσπάθησε να ηρεμήσεις και μην φορτώνεσαι με ενοχές
  6. Είναι πολύ φυσικό να μην απολαμβάνεις το θηλασμό όταν σου υπαγορεύονται τόσοι περιορισμοί για να τον συνεχίσεις... Τίποτε από όσα αναφέρεις δεν έχει αποδειχτεί ότι προκαλεί δυσκοιλιότητα στο μωρό που θηλάζει (όταν καταναλώνονται από τη μαμά). Η δυσκοιλιότητα είναι συχνά ένδειξη αλλεργίας και σ' αυτές τις περιπτώσεις το πρώτο που συνιστάται να κόψει η μαμά είναι τα γαλακτοκομικά (κυρίως αγελαδινά) γιατί αυτά είναι τα συνηθέστερα αλλεργιογόνα! Θα σου πρότεινα να κόψεις ΜΟΝΟ τα γαλακτοκομικά και να δεις τι γίνεται. (όλα αυτά με την προϋπόθεση ότι (α) πράγματι το μωρό θηλάζει ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ, δηλαδή δεν παίρνει ΤΙΠΟΤΕ άλλο πέρα από μητρικό γάλα: δηλ. ούτε νερό, ούτε τσάι, ούτε ξένο γάλα έστω και λίγο, ούτε φυσικά στερεές τροφές και (β) ότι το μωρό θηλάζει όσο θέλει για όσο θέλει, άρα αποκλείεται η δυσκοιλιότητα από ανεπαρκή πρόσληψη υγρών/τροφής).
  7. Δεν παρερμήνευσα τις προθέσεις σου - κάθε άλλο! Κατάλαβα καλά ότι μίλησες έτσι για να την παρακινήσεις και σίγουρα για κάποιες μαμάδες η προσέγγιση αυτή θα ήταν πράγματι ενθαρρυντική - ίσως ό,τι θα χρειάζονταν για να συνεχίσουν. Στην περίπτωση αυτή όμως ίσως τα πράγματα να είναι λίγο πιο σύνθετα, γι' αυτό έγραψα κι αυτή τη διευκρίνιση, με αφορμή τα γραφόμενά σου. Στόχος μου δεν ήταν να "διορθώσω" εσένα (κάθε άλλο) παρά να τονίσω μέσα από αυτό που έγραψες ότι κάθε μαμά πρέπει να τη βοηθάμε από το σημείο όπου βρίσκεται η ίδια και όχι ο μέσος όρος των μαμάδων. Η εμπειρία κάθε μαμάς είναι πολύτιμη αλλά κάποιες φορές οι εμπειρίες άλλων μαμάδων είναι τόσο διαφορετικές από τις δικές μας που τα ίδια πράγματα έχουν τελείως άλλη επίδραση. Καλή σου μέρα
  8. Macorina καταλαβαίνω ότι προσπαθείς να βοηθήσεις και να ενθαρρύνεις την psili με το να της δείξεις ότι μπορούν τα πράγματα να είναι χαλαρά και ήρεμα και ευχάριστα -ίσως γιατί κι εσύ τα βιώνεις με αυτό τον τρόπο- αλλά είναι ξεκάθαρο ότι για εκείνη δεν είναι έτσι και δεν μπορεί να τα δει έτσι κι ίσως δεν μπορούσε να τα δει έτσι από την αρχή. Δεν είναι θέμα έλλειψης κουράγιου - αντίθετα χρειάζεται πολύ κουράγιο για μια μαμά να πει έτσι ξεκάθαρα ότι δεν απολαμβάνει το θηλασμό, ότι δεν της ήταν ποτέ ευχάριστος, όπως θέλει και πολύ κουράγιο να κάνεις κάτι χωρίς να το ευχαριστιέσαι για το καλό του παιδιού σου. Νομίζω ότι η μαμά γνωρίζει πως υπάρχουν λύσεις στα πρακτικά της προβλήματα με το θηλασμό (δεν είναι χθεσινή στο φόρουμ) όμως το κύριο πρόβλημά της αυτή τη στιγμή με το θηλασμό είναι συναισθηματικό, έχει να κάνει με το πώς νιώθει η ίδια, πώς το βιώνει, κι αυτό πρέπει να το λάβουμε ως δεδομένο και να το σεβαστούμε.
  9. Αν νιώθεις έτσι τότε ναι, είναι καλύτερα να αποθηλάσεις. Ο θηλασμός είναι μια σχέση και πρέπει να την απολαμβάνει τόσο το μωρό όσο και εσύ. Αν για κάποιους λόγους εσύ νιώθεις πιεσμένη θηλάζοντας το μωρό σου, σου προκαλεί άγχος ή πολύ περισσότερο νιώθεις ότι "είναι η χειρότερη στιγμή" τότε είναι προτιμότερο να σταματήσεις. Η ευχαρίστηση που μπορεί να απορρέει από το θηλασμό δεν εκβιάζεται και το να κάνεις υπομονή ή να θηλάζεις για χατήρι των άλλων, δεν προσφέρει ουσιαστικά κάτι στο παιδί σου. Αντίθετα σε πιέζει περισσότερο ψυχολογικά με όποιες συνέπειες μπορεί να έχει αυτό και προς το ίδιο το παιδί. Ο άντρας σου ως μπαμπάς του μωρού, προφανώς στέκεται στα οφέλη του θηλασμού για το μωρό, που είναι αναμφισβήτητα, όμως θα βοηθούσε να του εξηγήσεις πώς νιώθεις και ίσως -αν μπορείς κι εσύ να το εξηγήσεις- το γιατί νιώθεις έτσι. Ενδεχομένως αν καταλάβει το πώς νιώθεις, να σεβαστεί την επιλογή σου, ακόμα κι αν εκείνος δεν την εγκρίνει. Από την άλλη καταλαβαίνω ότι για να έχεις μπει σ΄αυτή τη διαδικασία θεωρείς κι εσύ ότι ο θηλασμός είναι σημαντικός για το παιδί, οπότε πιστεύω ότι καταλαβαίνεις πως και ο αποθηλασμός είναι προτιμότερο να γίνει σταδιακά και στοργικά. Μπορείς να μειώσεις κάθε μέρα 1-2 θηλασμούς, αντικαθιστώντας με μπουκάλι. Ανάλογα με το πόσες φορές θηλάζεις θα σου πάρει κάποιες μέρες αλλά για το παιδί θα έρθει σταδιακά και το στήθος σου θα έχει το χρόνο να προσαρμοστεί, καθώς η παραγωγή θα ελαττώνεται. (Το γάλα δεν θα κοπεί αμέσως, αλλά το ζητούμενο είναι να μην πρήζεται το στήθος αφού σταματήσει το μωρό να θηλάζει). Σε αντιστάθμισμα του θηλασμού που κόβεται το μωρό μπορεί να έχει περισσότερη ανάγκη από αγκαλιά και επαφή. Σε κάθε περίπτωση, είναι σημαντικό το ότι θήλασες για τόσο διάστημα το μωρό σου
  10. Κατ' αρχήν επειδή λες ότι δεν είσαι σίγουρη: η θηλή κατά τη γαλουχία έχει φυσιολογικά κάποιες πτυχές που ίσως φαίνονται και βαθιές. Ραγάδα είναι μια "ουλή" που δημιουργείται όταν πληγώσει η θηλή (από κακή στάση κλπ.) και είναι αρκετά βαθιά ώστε να αφήσει σημάδι. Η ραγάδα μπορεί να επηρεάζει μόνο όταν είναι η πληγή "σε εξέλιξη" κι αυτό λόγω του πόνου: δηλαδή μπορεί να επηρεάσει την απόδοση στο θήλαστρο ή και στο θηλασμό αν πονάς πραγματικά πολύ και δεν αντέχεις να αντλησεις/θηλάσεις τόσο. Διαφορετικά, όταν περάσει πια η πληγή, τυχόν ύπαρξη ραγάδας δεν επηρεάζει την απόδοση στην άντληση ούτε την παραγωγή.
  11. Επειδή όντως μπορεί λόγω μειωμένης ροής να δυσανασχετήσει ή να ξυπνήσει, αν δεν σε έχει πάρει τελείως ο ύπνος, δοκίμασε όταν το μωρό αφήσει το αριστερό στήθος να προσφέρεις και το δεξί χωρίς να αλλάξεις πλευρά: γέρνεις τον κορμό σου προς το μωρό ώστε το δεξί στήθος να φτάσει στο στόμα του και στερεώνεσαι εκεί στηριζόμενη (α) στο δεξί γόνατο που το λυγίζεις και το φέρνεις μπροστά σε ορθή (σχεδόν) γωνία (κάτω ή ανάμεσα από τα πόδια του μωρού) και (β) στο δεξί χέρι που ακουμπας είτε με την παλάμη πίσω από την πλάτη του παιδιού είτε με το εσωτερικό του βραχίονα ή την παλάμη πάνω στο μαξιλάρι, πάνω από το κεφάλι του μωρού. Ακούγεται ακροβατικό αλλά μπορείς να το καταφέρεις παρόλο το μικρό στήθος (στο λέω από προσωπική εμπειρία) - θέλει απλά λίγη εξάσκηση. Έτσι είναι πιο ξεκούραστο και πιο γρήγορο από το να γυρνάς πλευρό και στην περίπτωσή σου δεν ρισκάρεις να ξυπνήσεις το μωρό από την αλλαγή. Αν θηλάσει (και) από το δεξί οκ, αν δεν θηλάσει, πάλι οκ.
  12. Δεν έχω ακούσει να επηρεάζουν, αλλά θα το ψάξω και θα σου πω.
  13. Η μαστογραφία είναι συμβατή με το θηλασμό - πρακτικά αυτό σημαίνει καμία διακοπή στο θηλασμό. Δες εδώ σχετικά http://kellymom.com/bf/can-i-breastfeed/meds/radioisotopes/ (την ίδια απάντηση δίνει και η κ. Πατσούρου παιδίατρος και πιστοποιημένη Σύμβουλος θηλασμού, στο βιβλίο της) καθώς και για πληροφορίες στην περίπτωση που χρειαστεί να χρησιμοποιηθεί σκιαστικό. Εύχομαι να πάνε όλα καλά.
  14. Κατάλαβα... Ίσως λοιπόν να μην είναι τυχαίο όλο αυτό. Το blockfeeding γενικά θέλει έγκαιρο σταμάτημα. Η ξαπλωτή στάση μπορεί να επιβαρύνει ένα στήθος με υπερπαραγωγή, ειδικά αν η μαμά φοράει σουτιέν ή στενή/σφιχτή πυτζάμα ή βγάζει το στήθος από σφιχτό άνοιγμα. Δοκίμασε τις τεχνικές που προτείνουμε στην άρνηση στήθους και αυτά που γράφω παραπάνω. Ίσως το μωρό να έχει "καταγράψει" στο μυαλό του κάτι αρνητικό σε σχέση με το στήθος αυτό: π.χ. αν είχε πρόβλημα με έντονη ροή (κάτι θυμάμαι εκτός αν μπερδεύομαι) μπορεί να μην προτιμούσε το στήθος αυτό ή αν όντως είχε αλλάξει η γεύση κάποια στιγμή από αρχή μαστίτιδας ή αν απλά η θηλή λόγω υπερπαραγωγής "τσίτωνε" και δεν βόλευε το μωρό να θηλάσει καλά... Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, θέλει απλά λίγο χρόνο για να δει ότι τα πράγματα άλλαξαν. Εκείνο που επίσης μπορείς να δοκιμάσεις είναι να δίνεις αυτό το στήθος (αριστερό) περισσότερο το βράδυ όταν ξυπνά. Ίσως όταν το μωρό είναι κοιμισμένο πιάσει πιο εύκολα. Το επιπλέον ερέθισμα θα ενεργοποιήσει την παραγωγή και μετά ίσως να είναι καλύτερα (κυρίως στην άντληση). Αν δεις ότι το μωρό ξυπνά πιο συχνά έτσι, ίσως να μην χορταίνει τόσο μόνο με εκείνο το στήθος, οπότε είτε θα δίνεις και το άλλο στήθος ("στο καπάκι") ή θα κάνεις ό,τι έκανες και πριν (δηλαδή τώρα).
  15. Κατ' αρχήν ναι, πολλές μαμάδες έχουν καταφέρει να θηλάσουν από το ένα στήθος. Και επίσης είναι πολύ συνηθισμένο το κάθε μωρό να έχει προτίμηση σε ένα στήθος. Αυτό που συζητάμε κυρίως είναι αν το μωρό δεν πιάνει καθόλου ένα μαστό ή πιάνει δύσκολα ένα μαστό που δεν φαίνεται να έχει και καλή παραγωγή ή πολύ περισσότερο κλαίει όταν το βάζουμε από τον ένα μαστό. Αν εξαιρέσουμε τις περιπτώσεις η προτίμηση να οφείλεται σε διαφορά στις θηλές, είναι σημαντικό να βρούμε για ποιο λόγο ένα μωρό δεν προτιμά το ένα στήθος ενώ θηλάζει καλά από το άλλο, καθώς αυτό μπορεί να υποδηλώνει σε κάποιες περιπτώσεις οργανικό πρόβλημα, συνήθως στο μωρό: π.χ. ωτίτιδα, σπασμένη κλείδα, μετατόπιση σπονδύλου ή ένταση σε κάποιο σημείο του λαιμού κλπ. που κάνουν το κράτημα από τη συγκεκριμένη πλευρά επώδυνο ή ενοχλητικό για το μωρό. Κάποιες φορές η μη προτίμηση ξεκινά από μια μαστίτιδα στο συγκεκριμένο στήθος, οπότε το γάλα γίνεται λίγο πιο αλμυρό και το μωρό αντιδρά στη γεύση αυτή. Κάποια μωρά δεν επιστρέφουν στο στήθος αυτό από μόνα τους ακόμα κι όταν ξεπεραστεί η μαστίτιδα. Επειδή η συστηματική προτίμηση ενός μαστού μπορεί να οδηγήσει σε ανισομαστία -για όσο διάστημα κρατά η γαλουχία (μετά το στήθος επανέρχεται)- καλό είναι να προσπαθήσουμε να ενεργοποιήσουμε το μαστό αυτό και να προσπαθήσουμε να επαναφέρουμε το μωρό. Πολύ σπάνια η μη προτίμηση ενός μαστού μπορεί να οφείλεται σε κάποιο πρόβλημα στο ίδιο το στήθος, οπότε η μαμά καλό είναι να κάνει μία εξέταση στο γυναικολόγο της, ειδικά αν το μωρό σταμάτησε ξαφνικά να θηλάζει από το στήθος αυτό. Σε κάποιες περιπτώσεις η αιτιολογία παραμένει άγνωστη. Ένας τρόπος να ενεργοποιηθεί από άποψη παραγωγής ο μαστός αυτός είναι να ξεκινάμε με τον άλλο μαστό και μόλις ξεκινήσει το let down (μόλις "κατέβει" το γάλα δηλαδή) "τσουλάμε" το μωρό προς τον άλλο μαστό (μη προτιμώμενο) χωρίς να του αλλάξουμε θέση (βοηθά το κράτημα cross cradle, δηλαδή κρατάμε το μωρό με το χέρι μας που είναι από την πλευρά του μαστού που θηλάζει αρχικά, οπότε το μωρό στηρίζεται στο βραχίονά μας ενώ με την παλάμη κρατάμε το κεφάλι του: μόλις κάτέβει το γάλα, βγάζουμε απαλά αλλά γρήγορα το μωρό από το στήθος αυτό και απλά το "τσουλάμε" στο άλλο στήθος, χωρίς να αλλάξουμε κράτημα. Αν μας είναι δύσκολο, δοκιμάζουμε να στηρίξουμε το μωρό σε μαξιλάρι -θηλασμού ή άλλο- χωρίς να το κρατάμε και ουσιαστικά μετακινεί η μαμά το θώρακά της δεξιά ή αριστερά για να αλλάξει στήθος. Κάποια μωρά πιάνουν έτσι και θηλάζουν κανονικά. Άλλος τρόπος είναι να ενεργοποιήσουμε το στήθος αυτό με το χέρι μέχρι να βγάλει λίγο γάλα και να προσφέρουμε στο μωρό το στήθος αυτό ενώ έχει κατέβει ήδη το γάλα. Άλλος τρόπος είναι να αντλούμε επιπλέον από το στήθος αυτό για να αυξηθεί η παραγωγή του. Επίσης πολλά μωρά πιάνουν πιο εύκολα το μη προτιμώμενο στήθος όταν είναι ξαπλωμένα ή όταν είναι νυσταγμένα. Αν θέλουμε να είμαστε σίγουρες ότι το μωρό χορταίνει, ενώ κάνουμε αυτές τις δοκιμές και ώσπου το "προβληματικό" στήθος να ενεργοποιηθεί όσο το άλλο, προσφέρουμε πάντα το "καλό" στήθος (ξανά) στο τέλος του θηλασμού - αν το μωρό δεν χόρτασε, θα θηλάσει, αν δεν θηλάσει σημαίνει ότι χόρτασε. Γενικά, δεν επιμένουμε αν το μωρό εκνευρίζεται. Τέλος, καλό είναι να έχουμε αποκλείσει την περίπτωση το άλλο στήθος (προτιμώμενο) να έχει υπερπαραγωγή (συμβαίνει κάποιες φορές η υπερπαραγωγή να είναι μονόπλευρη ή πιο έντονη στο ένα στήθος) οπότε το μη προτιμώμενο μπορεί απλά να έχει φυσιολογική ροή αλλά το μωρό να προτιμά τη μεγαλύτερη. Σ' αυτές τις περιπτώσεις ίσως χρειάζεται λίγο διαφορετική διαχείριση. Ρέα μου, block-feeding είναι το να μην προσφέρουμε ένα μαστό για χ ώρες προκειμένου να μειώσουμε την παραγωγή. Αν δεν κάνω λάθος, αρχικά πέρασες από υπερπαραγωγή...
  16. Πέρα από όσα είπε η Nina-Nana θα ήθελα να προσθέσω τα εξής: 1. Η υπερπαραγωγή πρέπει να αντιμετωπίζεται σχεδόν πάντα (εξαίρεση θα μπορούσε να είναι π.χ. η περίπτωση αποκλειστικής άντλησης όπου η υπερπαραγωγή βοηθά τη μαμά να αντλεί άνετα και δεν επηρεάζει το μωρό). Σαφώς ένα μωρό που θηλάζει για τόσο καιρό είναι πλέον εξοικειωμένο (ειδικά με την έντονη ροή) αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η υπερπαραγωγή (σε συνδυασμό με την έντονη ροή) δεν μπορεί να εντείνει τη ΓΟΠ που ήδη έχει ή να του δημιουργεί βαρυστομαχιά ή να μην του επιτρέπει να κάνει μη διατροφικό θηλασμό (γιατί το στήθος έχει πάντα πολύ γάλα) με όποιες συνέπειες έχει αυτό. Άρα κατά την άποψή μου, αξίζει να δώσεις λίγη προσοχή στη ρύθμιση της υπερπαραγωγής σου, έστω και τώρα. 2. Οι εμετοί μπορεί να οφείλονται μόνο στη ΓΟΠ, μπορεί όμως και να οφείλονται εν μέρει και στην υπερπαραγωγή με την έννοια ότι το μωρό σ' αυτή την περίπτωση άθελά του τρώει παραπάνω σε κάθε γεύμα. Φυσικά το παραπάνω το βγάζει αλλά παράλληλα μπορεί να ερεθίζει τον οισοφάγο σε κάποιο βαθμό. Αν μπορούμε λοιπόν να το περιορίσουμε, πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο. Να τονίσω ότι αυτό δεν σημαίνει ότι το επιπλέον βάρος του μωρού έχει να κάνει με αυτό, καθώς ό,τι δεν χρειάζεται, το μωρό το βγάζει. Προφανώς το μωρό μεγαλώνει γρήγορα και έχει ανάγκη από πολύ φαγητό. Εκείνο που θα κάνει η ρύθμιση της υπερπαραγωγής είναι να δώσει στο μωρό τη δυνατότητα να φάει πιο "άνετα", πιο χαλαρά, χωρίς να "μπουκώνεται". Πάλι μπορεί να βάζει το ίδιο πολύ βάρος. 3. Σε σχέση με το πολύ βάρος: οι καμπύλες είναι μόνο ένα δείγμα του πληθυσμού: υπάρχουν και μωρά πάνω από τις καμπύλες και κάτω από αυτές που είναι όμως φυσιολογικά. Το μητρικό γάλα δεν δημιουργεί παχυσαρκία και ούτως ή άλλως σ' αυτές τις ηλικίες δεν επιτρέπεται "δίαιτα": τα μωρά πρέπει να τρέφονται "κατ' απαίτηση". Αυτό που λέει ο γιατρός σου θα το καταλάβαινα μόνον αν το συνδύαζε με κάποια ανησυχία παθολογικού τύπου (δεν ξέρω αν θα μπορούσε π.χ. το πολύ βάρος να είναι ένδειξη για κάτι οργανικό) οπότε θα έπρεπε μάλλον να προτείνει εργαστηριακές εξετάσεις και όχι δίαιτα.