2η εγκυμοσύνη κοντά στην 1η

[Sam]

Δεν θα αναφέρω την προσωπική μου άποψη δική σου είναι η απόφαση...

πριν όμως την πάρεις σε παραπέμπω εδώ http://parents.org.gr/forum/viewtopic.php?t=410

μπες μέσα στο σάιτ που προτείνετε διάβασε το καλά και μετά αποφασίζεις

[Νίκη]

Συμφωνώ με όσα σου είπαν τα κορίτσια... η τελική απόφαση είναι όντως δική σου... Αλλά σκέψου μήπως μετά το μετανιώσεις.... και θα είναι αργά. Πολύ αργά... Ιδίως γιατί αυτό το μωρό το θέλεις. Είμαι σίγουρη.

Ελπίζω ότι κ αν κάνεις να είσαι καλά

[Marilena]

Χαζομαμά γειά σου... Θέλω μόνο να σου πώ ότι κι εμείς είμασταν περίπου στη θέση σου όταν έμεινα έγκυος στον μπέμπη... Μόνο που η κόρη μας ήταν μεγαλύτερη...

Ξέχνα τα οιονομικα... Δείτε μόνο τι θέλετε πραγματικα εσυ και ο άντρας σου...

 

Εύχομαι ότι κι αν αποφασίσετε να είναι το καλύτερο για εσάς...

Δίπλα σου για ότι χρειαστείς...

[IOKASTH]

ευχομαι να μην ειναι πλεον αργα...

αναρωτησου τι θελεις πραγματικα,διοτι εφοσον το μοιραζεσαι σημαινει πως το σκεφτεσαι και πως να μην το σκεφτεσαι εφοσον εισαι ηδη μητερα..οικονομικα προβληματα πανω κατω αντιμετωπιζουμε ολοι εμεις οταν εμεινα εγκυος δεν ειχαμε σπιτι μας φιλοξενουσαν για λιγο οι δικοι μας οταν θελεις κατι πολυ ποσο μαλλον ενα παιδι βρισκεις λυσεις βρισκεις 3 δουλειες κανεις κατι δεν μενεις εκει ακινητη.σε παρακαλω μην με παρεξηγησεις γραφω αυτα που αισθανομαι και αν χρειαστεις κατι ειμαστε ολοι εδω και δεν προσπαθω να στο παιξω καλη το εννοω μεσα απο την καρδια μου..

[elenak]

xazomama καλησπέρα. Ημουν στη θέση σου πριν απο 2 1/2 μήνες. Έγκυος ξανά, με ένα μωρό 8 μηνών στην αγκαλιά, εργαζόμενη και γερα στριμωγμένη οικονομικά. Επιπλέον την κόρη μου την έκανα με καισαρική, οπότε ο φόβος να ανοίξουν οι τομές ήταν μεγάλος. Ο άντρας μου ενώ στη αρχή έπαθε κρίση πανικού, μετά απο μια ψύχραιμη συζήτηση (με βασικό επιχείρημα το "αν δεν ήθελες να ξαναμείνω έγκυος να έβαζες προφυλακτικό" ) κατέληξε στο συμπέρασμα οτι τα παιδια τα στέλνει ο θεός όποτε θέλει εκείνος και όχι όποτε θέλουμε εμείς ( ) και αν το ρίχναμε αυτό μετά μάλλον δεν θα μας έστελνε άλλο σε πιο βολικό timing. Τώρα για το οικονομικό.... πιστεύω οτι μπορείς πάντα να βασίζεσαί στους γονείς σας για βοήθεια (εξάλου όλοι οι παππούδες μπορούν να κάνουν τα πάντα για τα εγγόνια τους ) αρκεί να τους το πείτε εξ' αρχής. Μπορείς να κάνεις όλες σου τις εξετάσεις σε δημόσιο μαιευτήριο και να γεννήσεις εκεί. Εχω ακούσει τα καλύτερα για το Αρεταίειο τους γιατρούς του και τις συνθήκες εκεί. Για το νέο μωρό ουσιαστικά δεν θα χρειαστείς κατι πολυ ακριβό. Μόνο κρεββατάκι (μπορείς να βρεις στα premaman πολύ οικονομικά κρεββατάκια τα οποία μετά δε θα χρειαστεί να ξαναλάξεις) και καρότσι για τον μεγάλο που τότε δε θα χρειάζεται και τοπ υπερ-καρότσι αλλά ενα απλό για να κάθεται όταν κουράζεται. Τέτοια καρότσια βρίσκεις και με 40-50e. Για την πεθερά σου τώρα να είσαι σίγουρη οτι όσο πλησιάζει η ώρα, θα αλλάζει και γνώμη.Για το σπίτι τί να σου πώ;;;;; Δεν φαντάζομαι να θέλεις να έχει το καθένα δικό του δωμάτιο απο τώρα; Σε καμιά δωδεκαετία και βλέπουμε...

Συγνώμη αν σε κούρασα και καλή φώτιση. Στην τελική μπορείς να μου πείς κάτι για το οποίο να αξίζει πιο πολύ να αγωνιστείς;

[elenak]

Και μην ξεχνάς οτί ότι σου λείπει μπορείς πάντα να το ζητήσεις σαν δώρο για το μωρό απο τους φίλους και συγγενείς. Γιατί να τρέχεις να αλλάζεις την κάθε άχρηστη χαζομάρα που σου έχουν φέρει τη στιγμή που μπορείς να τους πείς τί χρειάζεσαι. Εξάλου όλοι θέλουν να πηγαίνουν δώρο κάτι χρήσιμο...

[elenik]

Ξεκιναω με το οτι και εγω ειμαι κατα της εκτρωσης .

 

Αλλα διαβαζοντας τα οσα γραφεις και ξεροντας οτι ενα παιδι πλεον δεν μεγαλωνει με αερα σε καταλαβαινω. Ισως να βρισκομουνα και εγω στο διλημα. Σε εχει πιασει πανικος, πιστευω το ιδιο και τον συζυγο σου. Δεν ξερω βεβαια την οικονομικη σου κατασταση αλλα ξερω οτι ιδανικες συνθηκες (οικονομικες) δεν θα υπαρχουν ποτε. Και ισως οταν υπαρχουν εκεινο να μην ερχεται.

 

Δες τα θετικα.:

θα μεγαλωσουν παρεα, θα εχει παντα το ενα κοντα του το αλλο και το οτι θα ειναι μικρη η διαφορα ηληκιας ειναι πολυ θετικο.

 

Θα ξεμπερδεψεις γρηγορα απο πανες κουνιες κλπ. Σε 3 χρονια δεν θα εχεις αγχος αντε παλι.

 

θα εχεις παλι μειωμενο ωραριο και περισοτερο χρονο και για τα 2.

 

 

Οσον αφορα τα προβληματα που ανεφερες:

 

οσον αφορα την γεννα ρωτα μαθε για καποιο δημοσιο νοσοκομειο (υπαρχουν πολυ καλοι γιατροι και εκει αρκει να ξερεις - σιγουρα καποια κοπελα εδω θα εχει να σου προτινει. Υπαρχουν μαμαδες που επιλεγουν δημοσιο νοσοκομειο γιατι ΜΟΝΟ εκει επιτρεπεται να εχεις διπλα σου ολη την ωρα)

 

Ωσπου να γεννησεις το μικρο θα εχει παει 16 μηνων. Σου μενει η κουνια κλπ για το μωρο. Το μεγαλυτερο θα μπει σε κρεβατακι με καγκελο(καλυτερα δυοροφο πτυσωμενο απο τα ΙΚΕΑ απευθειας για να μην εχετε αλλα εξοδα). Χωρια που και εγω μεγαλωσα σε πτυσωμενο καναπε κρεβατι στο σαλονι και σιγουρα δεν επαθα ποτε τιποτα (και εχω φιλους μου που ακομα ειναι ετσι)

 

Το αγορακι σου οταν γεννησεις και τελειωσει η αδεια σου με το καλο μπορει να παει βρεφικο δημοσιο (μην φοβασαι και μην αγχωνεσαι. Πηγα σε ιδιωτικο να γλιτωσω τα χειροτερα τον Βασιλη μου γιατι ηταν 1 ετους και φοβομουνα και τα βρηκα εκει).

 

Οσο για τα ψυχολογικα ειναι οι ορμονες, ειναι το αγχος της ευθυνης, ειναι πολλα τα οποια μολις σου χαμογελασει θα περασουν.

 

Δεν μπορω να αποφασισω εγω για σενα. Ειναι μια αποφαση που μπορειτε μονο εσυ και ο συζυγος σου να παρετε.

[aggeliki]

Δεν θα αναφέρω την προσωπική μου άποψη δική σου είναι η απόφαση...

πριν όμως την πάρεις σε παραπέμπω εδώ http://parents.org.gr/forum/viewtopic.php?t=410

μπες μέσα στο σάιτ που προτείνετε διάβασε το καλά και μετά αποφασίζεις

 

και εγω εκει ακριβως θα σε παραπεμψω. δεν τα ηξερα ολα αυτα,βεβαια και ευτυχως για μενα δεν εχω κανει ποτε εκτρωση γιατι αν ειχα κανει και μετα διαβαζα αυτα,θα ειχα παθει.εδω επαθα και που τα διαβασα ετσι...

[Lia]

http://www.jesuslovesyou.gr/Woman/Pregnancy/P_1.htm

 

Δε θέλω να σε τρομάξω ή να σε στενοχωρήσω με αυτή τη σελίδα που σε παραπέμπω.

Το Φεβρουάριο, και όταν ακόμα το μωρό μου ήταν 4 μηνών, είχα μια μικρή καθυστέρηση και συμπτώματα εγκυμοσύνης.... Είχα πανικοβληθεί. Πάει.... λέω. Ξαναέμεινα έγκυος αμέσως.... Δεν ήξερα τι να κ άνω.... Έχω το αντίστοιχο πρόβλημα. Μόνο η πεθερά μου μπορεί να προσέξει το παιδί -και αυτή με ζόρια γιατί έχει άντρα με ένα νεφρό που κάνει συνέχεια αιμοκάθαρση- η μητέρα μου είχε πάθει εγκεφαλικό οπότε, σε καμμία περίπτωση....

Η λύση έπρεπε να βρεθεί από μένα.... Επί μία εβδομάδα, προσπαθούσα να στίψω το μυαλό μου να βρω λύσεις, λύσεις όμως για να ανταπεξέλθω χωρίς να στερηθεί κάτι το πρώτο μου μωρό.... Σε καμία περίπτωση δε μου πέρασε απ'το μυαλό η έκτρωση ακόμα και αν αυτό σήμαινε οτι μπορεί εγώ και να τρελενόμουν στο μεταξύ απ'το άγχος. Τελικά, βέβαια, μετά από ένα 10ήμερο πανικού αδιαθέτησα...

Τόσες γυναίκες δεν μπορούν να κάνουν παιδιά και πληρώνουν όσο όσο για θεραπείες, εξωσωματικές με όλο το οικονομικό και ψυχικό κόστος.

Δε θέλω να σου αλλάξω την απόφαση αλλά είμαι σίγουρη ότι πιο πολύ θα το μετανιώσεις αν δεν το κρατήσεις τελικά παρά αν το κρατήσεις και ταλαιπωρηθείς τα πρώτα χρόνια. Ψάξε να βρεις λύσεις μέσα στο φιλικό σου περιβάλλον.

Πάντως πριν παρεις την τελική απόφαση να είσαι 100% σίγουρη για ό,τι κάνεις τελικά.... Είνα απόφαση ζωής.

[Lia]

Για τη σελίδα που σε παραπέμπω... μη φανταστεις ότι είμαι καμιά θρήσκα και πάω με το σταυρό στο χέρι.... Ακριβώς το αντίθετο... Αλλά αυτό το θέμα (της έκτρωση) είναι πιστεύω υπεράνω θρησκειών....

[manoula]

Όταν έμεινα έγγυος στη μεγάλη μου κόρη έμεινα κάγκελο!!!Άνεργη και μόλισ είχα πάρει τι πτυχίο μου, οι γονείς μου δεν είχαν τη δυνατότητα να με βοηθήσουν οικονομικά και με μία σχέση καλή μεν αλλά που μέχρι τότε δεν είχαμε σκεφτεί με τον άντρα μου να την επισημοποιήσουμε!Σοκ!!!!Με την επιμονή του άντρα μου κρατήσαμε το παιδί και σιγά σιγά όλα πήραν το δρόνο τους με πολύ κόπο αλλά για έναν σκοπό που άξιζε πάνω απ' όλα. Ακόμα και τώρα πιστεύω ότι καλύτερα είναι να έρχεται ένα παιδί όταν όλα είναι τακτοποιημένα αλλά τελικά είναι ποτε? Και αν όταν είναι το παιδί δεν έρχεται? Πιστεύω πως για να φέρεις στον κόσμο μια ζωούλα μπορείσ να βρεις λύσεις και να ζοριστείς όσο δεν πίστευες και η ανταμοιβή είναι τεράστια!!!

[ΡΟΥΛΑ]

Δεν θέλω να απαντήσω "σκληρά" αλλά θα σου πω το εξής: άλλες μανούλες, μέσα σ' αυτές και εγώ, προσπαθούν χρόνια να κάνουν ένα παιδάκι, φθείρονται και ψυχικά και οικονομικά, όμως δεν το βάζουν κάτω συνεχίζουν, ξέρεις πόσο ΑΣΧΗΜΟ ακούγεται αυτό που λες????? Και όσο για τον αντρα σου και εγώ πιστεύω ότι αν δεν ήθελε ας "πρόσεχε" για αυτόν είναι η εύκολη λύση όπως για όλους τους άντρες, τι έχουν να χάσουν εκείνοι.

Απλά ξανασκέψουτο.......

[Αντιγόνη]

Και γενικά πιστεύω ότι όταν ένα παιδάκι είναι να γεννηθεί ούτως ή άλλως σε ένα προστατευμένο περιβάλλον - γάμο, και δεν συντρέχουν σοβαροί ιατρικοί λόγοι, είναι κρίμα..

[Sophia]

xazomama,

 

μετά το πρώτο παιδί ο σύζυγος δεν ήθελε δεύτερο με τίποτα. Οι λόγοι ήταν οι εξής:

1. Δεν ήξερε αν θα είχε υπομονή

2. Οικονομικά δεν είμασταν και στα καλύτερά μας

3. Δεν ήθελε να στερήσει στο πρώτο πράγματα για το δεύτεροδιότι οι ανάγκες ενός παιδιού είναι πολλές και μεγάλες ειδικά τον πρώτο χρόνο (εμβόλια κάθε μήνα, παιδίατρος, γάλατα -αν και εγώ θήλαζα αποκλειστικά 11 μήνες-, κτλ)

 

Το συζήτησα μαζί του, του είπα ότι θα το μεγαλώσω εγώ αποκλειστικά χωρίς την βοήθειά του και εκείνος επέμενε. Τελικά μια μέρα του είπα ''σου μιλάω σοβαρά, εάν δεν κάνουμε δεύτερο παιδί θα έχουμε πρόβλημα μεταξύ μας, εγώ δεν αφήνω το παιδί μου μόνο του, θέλω να έχει αδελφάκι''. Αφού το σκέφτηκε, μετά απο δυο ημέρες μου είπε ''το σκέφτηκα και είπα εντάξει ας προσπαθήσουμε για το δεύτερο'' Ο θεούλης μετά απο 3 μήνες μου έστειλε το μωρό μου.

 

Θες να σου πω για τον σύζυγο μετά απο 15 μήνες πως αισθάνεται??

Δεν το αλλάζει με τίποτα και δεν το έχει μετανιώσει ούτε στιγμή παρόλο που είναι ένα πολύ ''δύσκολο'' παιδί.

 

Θα μαλακώσει και ο σύζυγος, θα τα καταφέρετε και οικονομικά (δουλεύω και εγώ και ο σύζυγος κάνει 2 δουλειές) και θα έχετε 2 ευτυχισμένα παιδιά.

 

Please, όπως σου έγραψα και σε προηγούμενη απάντησή μου, ΞΑΝΑΣΚΕΨΟΥ ΤΟ. Αν το θέλεις κράτησέ το, μετά θα είναι αργά.

[xazomama]

Σας ευχαριστώ πολύ όλες που θελήσατε να με βοηθήσετε σε μία τόσο δύσκολη απόφαση.

Tελικά όμως δεν ήταν και τόσο δύσκολη.

Έπρεπε απλά να συνειδητοποιήσουμε τί λέει η καρδιά μας.

Xθες στον γιατρό, είδαμε σοκαρισμένοι στο μόνιτορ μια κουκίδα 7 χιλ, να χτυπάει σε γρήγορους ρυθμούς, χωρίς να μπορούμε να την ακούσουμε.

Aυτό ήταν! Έβλεπα μια καρδούλα να χτυπάει... Mετά από αυτό, δεν υπάρχει επιλογή.

Mακάρι να πάνε όλα καλά, να έχω μια καλή εγκυμοσύνη και μια επίσης καλή γέννα κατά τις αρχές του Iούνη.

 

Kαι εδώ θα είμαι συνέχεια,να μοιράζομαι μαζί σας τις ανησυχίες μου...

[stellast]

με το καλο λοιπον να ερθει το μωρακι σας!!!

[alvadi]

ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΤΟ ΝΕΟ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ!!!!!

 

Ίσως να σου φανεί υπερβολικό ή ψεύτικο αλλά πραγματικά με χαροποίησε πολύ το γεγονός.

 

Θυμήθηκα εμένα πριν 16 μήνες.....

 

Να δεις που θα πάνε όλα καλά και θα το βλέπεις και δεν θα το πιστεύεις.

[galat]

συγχαρητήρια...

 

[Αντιγόνη]

Μπράβο!! Χάρηκα πολύ! Εύχομαι να πάνε όλα καλά! Και θα πάνε, θα δεις. Άντε, φτιάξε και το δεύτερο τικεράκι ...

[elenik]

[Sam]

η απόφαση σας με χαροποίησε σε μεγάλο βαθμό ......

άντε με το καλό να δεχτείτε το νέο μέλος της οικογενείας σας......

[ΜΑΡΥ.Τ]

η απόφαση σας με χαροποίησε σε μεγάλο βαθμό ......

άντε με το καλό να δεχτείτε το νέο μέλος της οικογενείας σας......

[Renia]

Χαρηκα παρα πολυ που αποφασισατε να σωσετε μια ζωουλα!

Με το καλο να ερθει το παιδακι σας!

Οταν μπορεσεις δωσε το ΠΗΤ σου και το μαιευτηριο να σε προσθεσω στην λιστα με τις εγκυουλες μας!

[ΡΟΥΛΑ]

ΓΙΟΥΠΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ μπράβο κοριτσάρα μου με το καλό να δεχτείτε το νέος μέλος της οικογένειας σας

[Marilena]

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ !!!