Γιατι τα παιδια κοροιδευουν τοσο πολυ;

[robenula]

ευχαριστω πολυ πολυ ενδιαφερον

[alcyon]

Την ώρα που λέγεται κάτι, γυρίζεις στο "θύμα" και λες με κατανόηση: Ο καθένας λέει ό,τι έχει στο κεφάλι του. (Είπε στον άλλο "σκ@τ@" ;; Ε, σκ@τ@ έχει μέσα στο κεφάλι του. Μίλησε για κwlους, τέτοιους έχει μέσα στο κεφάλι. Αν έχει όμορφα πράγματα, όμορφα θα πει. Αν έχει ευγένεια, θα φερθεί ευγενικά. Αν έχει μουσική, θα τραγουδήσει. Αν έχει χορό, θα χορέψει κτλ)

 

Με αυτόν τον τρόπο αντιστρέφεται η φορά της παλιοκουβέντας.

 

Συνήθως σε αυτή την αντιμετώπιση παραλαμβάνεις το ξεκαρδιστικό γέλιο του "θύματος" και των υπολοίπων, ενώ αυτός που το είπε μαζεύεται (ή και διαμαρτύρεται). Αν χρειαστεί λοιπόν κάνεις επεξηγήσεις για το πώς θέλουν τα ίδια να τα βλέπουν οι άλλοι, για το όταν είμαστε ευγενικοί, οφείλουμε να είμαστε σε όλες τις περιστάσεις -κι αν καμιά φορά μας ξεφύγει κάτι, να πούμε αμέσως συγγνώμη- κτλ.

 

 

Επίσης σε δεύτερη φάση ή σε άσχετη στιγμή εξηγούμε το "γιατί" φέρεται κάποιος έτσι. Γιατί κοροϊδεύει;

- Γιατί υπάρχει κάτι διαφορετικό και το διαφορετικό συχνά φοβίζει. Ένας τρόπος για να σταματήσει να το φοβάται είναι να το περιγελάσει. (Για αυτό σατηρίζουμε κτλ). Άρα η κοροϊδία δείχνει άγνοια. Δεν έχει αναπτυχθεί ακόμα το παιδί (ή το άτομο γενικότερα) τόσο ώστε να ξέρει να διαχειριστεί το φόβο του και την άγνοιά του.

 

- Γιατί νιώθει κατώτερος. Και αφού νιώθει πως δεν μπορεί να ανέβει, προσπαθεί να "κατεβάσει" τον άλλο, έστω στα μάτια των υπολοίπων.

 

Δηλαδή, εξηγείς πως το να κοροϊδεύει ένας κάποιον άλλο, δε θίγεται στην πραγματικότητα η προσωπικότητα του "θύματος" αλλά αποκαλύπτεται η προσωπικότητα, η άγνοια και τα αισθήματα κατωτερότητας του "θύτη".

 

Αν καταφέρεις αυτό να το περάσεις μέσα στην τάξη... θα δεις, θαύματα.

Σε μικρές ομάδες πιάνει. Δεν ξέρω για μεγαλύτερες.

 

Φαντάζομαι πως για να μπει κάτι τέτοιο στην τάξη θα πρέπει να το δουλέψει κάποιος για να φτιάξει μικρές και εύληπτες ατάκες που να θυμούνται τα παιδιά, ανάλογα με την ηλικία τους. Και φυσικά θα χρειαστεί επανάλληψη και ενδεχομένως ανάλυση "εν θερμώ". Την ώρα που εξελίσσεται κάτι, να γίνει αποκωδικοποίηση της συμπεριφοράς. Τι νιώθει και γιατί αυτός που την εκδηλώνει. Μετά από κάτι τέτοιο, είναι τόσο εκτεθειμένος ο "θύτης" που... θα το ξανασκεφτεί.... διπλά...

[alcyon]

Υ.Γ. Ξέχασα να σου πω στο παραπάνω, πως με αυτόν τον τρόπο, το "θύμα" μαθαίνει να μην το παίρνει πολύ σοβαρά το ζήτημα και να το προσπερνάει. Σταδιακά βρίσκει και τον τρόπο να το διαχειριστεί. Επιλέγει με ψυχραιμία την αντίδρασή του (απόκριση ή αδιαφορία) χωρίς να αντιδρά υπέρμετρα εν θερμώ, λόγω θυμού.

 

Από την άλλη ο "θύτης" αισθάνεται εκτεθειμένος και ακάλυπτος, ειδικά στα μάτια των τρίτων παρατηρητών (στων οποίων τα μάτια θέλει να φανεί μάγκας).

[robenula]

Υ.Γ. Ξέχασα να σου πω στο παραπάνω, πως με αυτόν τον τρόπο, το "θύμα" μαθαίνει να μην το παίρνει πολύ σοβαρά το ζήτημα και να το προσπερνάει. Σταδιακά βρίσκει και τον τρόπο να το διαχειριστεί. Επιλέγει με ψυχραιμία την αντίδρασή του (απόκριση ή αδιαφορία) χωρίς να αντιδρά υπέρμετρα εν θερμώ, λόγω θυμού.

 

Από την άλλη ο "θύτης" αισθάνεται εκτεθειμένος και ακάλυπτος, ειδικά στα μάτια των τρίτων παρατηρητών (στων οποίων τα μάτια θέλει να φανεί μάγκας).

σε ευχαριστω θερμα!!