Γιατι τα παιδια κοροιδευουν τοσο πολυ;

[robenula]

καταλαβατε περιπου για ποιο πραγμα μιλαω?

[ninaki80]

καταλαβατε περιπου για ποιο πραγμα μιλαω?

 

Βρε κοριτσι μου το καθε παιδι διαμορφωνει το χαρακτηρα του μεσα απο διαφορες καταστασεις. Για καποια παιδια ειναι η αμυνα τους να βριζουν κ να φερονται υποτιμιτικα σε αλλα παιδια ισως καποια στιγμη σταματησουν ισως κ οχι. Εσυ απλα συνεχιζεις να τα ενθαρηνεις να φερονται σωστα κ να σεβονται το ενα το αλλο. Καποια στιγμη καποια που φαινονται τωρα σκληρα καρυδια ισως την πατησουν κ αλλαξουν καποια μεγαλωνοντας αρχιζουν κ ντρεμπονται κ μαζευονται καταλαβαινουν τι αντικτηπο εχουν τα λογια κ οι πραξεις τους, κ καποια απλως θα παραμεινουν ετσι. Δεν παιζει ρολο μονο ενας παραγοντας παιζουν ρολο πολλα πραγματα σιγουρα το σημαντικοτερο ειναι η οικογενεια αλλα καμια φορα συμβαλουν κ αλλα γεγονοτα που κανουν ενα παιδι σκληρο.

[robenula]

κι αυτα που πληγωνονται τι να τα κανω?

[robenula]

ειπα μηπως μου δωσετε καμια αλλη ιδεα, κατι που δεν εχω σκεφτει

[ninaki80]

κι αυτα που πληγωνονται τι να τα κανω?

 

Αυτα τα εχεις απο κοντα κ υπερτονιζεις τα προτερηματα τους για να αυξηθει η αυτοπεποιθηση τους. Να σου πω κ μενα στο δημοτικο με κοροιδευαν παρα πολυ τα παιδακια γιατι φορουσα γυαλια κ ειχα πολυ μειωπια ε οκ ημουν πολυ ντροπαλη ομως τι να κανω εμαθα να το αντιμετωπιζω μονη μου εκανα παρεα με ενα κοριτσακι μονο. Ε σιγα σιγα πηρα τα πανω μου κ τελευταια ταξη του γυμνασιου ημουν ενας αλλος ανθρωπος δεν με επιανες στους φιλους κ στις παρεες.

[Κάντι]

ειπα μηπως μου δωσετε καμια αλλη ιδεα, κατι που δεν εχω σκεφτει

 

Εμένα όταν συμβαίνουν τέτοια περιστατικά μπροστά μου, δεν τα αφήνω να περάσουν ετσι. Κυρίως λύνονται απο αρχη της χρονιάς με πολυ συζήτηση στην ολομέλεια.

Εχω το ατού βεβαια οτι απευθύνομαι σε πεντάχρονα και νομιζω οτι μπορώ να διαμορφώσω περισσότερο την συμπεριφορά τους.

Στο παράδειγμα που αναφέρεις ας πούμε με το τετράδιο.

Κατ αρχας θα προσέγγιζα το θεμα με χιούμορ, τύπου, αυτό που είπες το άκουσα και εχω την απορία πως θα χωρούσε εκεί το τετράδιο που είπες.

Και μετα θα ρωτούσα για ποιο λόγο ειπε κάτι τέτοιο. Για να γελάσουμε? δεν ηταν αστείο εφ όσον κάποιοι δεν γέλασαν , για να στεναχωρεσεις τον συμμαθητή σου; Είτε σου πει ναι ή όχι επιμένεις να μάθεις τον λόγο που ειπώθηκε το οτιδήποτε.

Κοινώς τα πρήζω τα πιτσιρίκια αλλα πάντα μαθαίνω τι σκηνικό μπορει να εχει παιχτεί στο διάλειμμα ή όταν δεν ήμουν παρούσα. Εφ όσον λύσουμε το θεμα μας στο τέλος θα τα βάλω και να αγκαλιαστούν και μετα θα παίξουμε παιχνίδια εμπιστοσύνης με κλειστά ματια.

Για μένα το πιο σημαντικό ειναι να μην κανεις οτι δεν άκουσες. Πίστεψε με δυο φορές αρκούν να γίνει ένα τέτοιο σκηνικό μπροστά σε όλη την τάξη και μετα κανένα τους δεν θα εχει την διάθεση να απολογηθεί και θα το τριπλοσκεφτεται πριν στεναχωρεσει τον συμμαθητή του.

Όσο για τον πατέρα που ειπε οτι ετσι ειναι τα παιδια βρίζουν, θα του απαντούσα οτι υπάρχουν και παιδια που στα 16 χτυπάνε τους γονείς τους κανουν χρήση ουσιών κλπ, αν εχεις ένα παιδί που στο δημοτικό βρίζει εσύ εισαι υπεύθυνος για το παιδί που θα παραδώσεις στην κοινωνία και δεν ειναι καλή η αρχη που εχεις κανει.

[mama_3]

αυτα γινονται εν απουσια μου φυσικα την ωρα του διαλειμματος κυριως αλλα και στις ειδικοτητες.λεει πχ ενα παιδακι.που να βαλω το τετραδιο?στον τετοιον σου λεει το αλλο και γελαει...ποσο λυπηρα μου φαινονται ολα αυτα

 

Στην ώρα του διαλλείματος υπάρχουν δάσκαλοι που "επιβλέπουν" υποτίθεται. Οι ειδικότητες όπως τις αναφέρεις είναι δάσκαλοι και αυτοί που κάνουν άλλα μαθήματα, δεν καταλαβαίνω γιατί τους διαχωρίζεις.

Έτσι όπως το γράφεις φαίνεται ότι εσύ κάνεις πολύ καλά την δουλειά σου και μπράβο σου αλλά στο διάλλειμα και στις ειδικότητες υπάρχει ασυδοσία.

Υπάρχει συνεργασία μεταξύ όλων των δασκάλων? υπάρχει κοινή γραμμή σε όλους τους δάσκαλους? υπάρχει κοινή γραμμή από την Διεύθυνση του σχολείου?

εκεί θα βρεις τις απαντήσεις σου...

[Dragonfly]

μιλαω για τη καθημερινοτητα.που αποκαλουν το κοριτσακι που δεν τα καταφερνει στα μαθηματα αχρηστο,που λεν τι να μας πεις εσυ που εισαι απο το ταδε κ..οχωρι,δεν το συζητω για τα αλλοδαπα,για τα φτωχα.για ολα εχουν να πουν εναν πικρο λογο...δουλευω σε ομαδες κανω ασκησεις συνεργατικοτητας,ενισχυω το πνευμα της ταξης ως ενιαια ομαδα,τονιζω τα θετικα του καθε παιδιου...παρολα αυτα δεν πετυχαινω πολλα με ορισμενους.σα να εχουν στοχο να μειωσουν βρε κοριτσια..εννοειται πως οι γονεις τους δεν βοηθουν.καποια στιγμη καλεσα τον πατερα του ενος να τον ενημερωσω για τη συμπεριφορα του παιδιου του και μου ειπε οτι ετσι ειναι τα παιδια χτυπαν και βριζουν...εγω ομως στεναχωριεμαι γιατι ξερω οτι αυτο το παιδι δεν ειναι χαρουμενο αλλα δεν μπορω να κανω πολλα

 

Καλά όλα αυτά που κάνεις και να τα συνεχίσεις, παράλληλα όμως να μην ανέχεσαι στην τάξη σου να γίνονται κοροιδίες και προσβολές. Όποιος κάνει κάτι τέτοιο θα πρέπει να έχει κάποιου είδους συνέπεια. Το λέω γιατί στην τάξη της μιας κόρης μου υπάρχουν παιδιά που συστηματικά κοροιδεύουν, προσβάλλουν, βρίζουν και έχω την εντύπωση ότι η δασκάλα δεν κάνει απολύτως τίποτα. Εννοώ δεν κάνει κάτι τη στιγμή που γίνεται το περιστατικό. Το να δίνει γενικώς οδηγίες καλής συμπεριφοράς, ή να λέει στους γονείς ότι υπάρχει πρόβλημα, προφανώς και δεν αρκεί από μόνο του. Έχει τύχει να βρίσουν και την ίδια ή να γράφουν προσβλητικά πράγματα για εκείνη στα θρανία.

 

Και στο διάλειμμα ακόμα πρέπει να ξέρουν τα παιδιά ότι υπάρχει επίβλεψη από τους δασκάλους ακόμα και για τέτοια θέματα ή αν φτάσει κάτι στα αυτιά του διευθυντή θα έχουν συνέπειες.

[vtgian]

Μιας και διευκρίνισες ότι είσαι δασκάλα και ρωτάς με συγκεκριμένο ρόλο, όχι γενικά, επιβεβαιώνεται για ακόμα μια φορά το πόσο δύσκολο έργο έχετε οι δάσκαλοι και μάλιστα χωρίς επαρκή καθοδήγηση.

 

Σε συζητήσεις που έχω με φίλες και συγγενείς δασκάλες, δυστυχώς όλο και συχνότερα ακούω ότι τα παιδιά κάθε χρονιά γίνονται και πιο δύσκολα. Η αδελφή μου που συνήθως δουλεύει με τέτοιες τάξεις (α-β δημοτικού) δουλεύει πολύ βιωματικά, έχει βάλει εντός της τάξης το παιχνίδι και προσπαθεί να κάνει δουλειά κοινωνικοποίησης. Π.χ. στην πρώτη δημοτικού στήνει κάθε φορά γωνιά ήρεμου παιχνιδιού και έχει δύο λούτρινα για βοηθούς που αφηγούνται ιστορίες ανάλογα με το θέμα που έχει επιλέξει (ζήλεια, μοίρασμα παιχνιδιών, διακρίσεις κ.α.) Κάνουν τον μεσολαβητή, κάνουν αστεία για να ελαφρύνουν το κλίμα, επεμβαίνουν όταν δεν θέλει να χρησιμοποιήσει τον ρόλο της δασκάλας. Δυστυχώς κάθε χρονιά επιβεβαιώνει πως ότι κάνει γίνεται για να υποστηρίξει τα παιδιά σε μειονεκτική θέση, καθώς τα παιδιά που παρουσιάζουν ανάρμοστη συμπεριφορά δύσκολα αλλάζουν και κατά κανόνα προέρχονται από προβληματικό περιβάλλον (στο προβληματικό περιβάλλον υπάρχει φάσμα από απλή έλλειψη ορίων μέχρι κακοποιητική συμπεριφορά). Οι προσπάθειες της προς την οικογένεια για να βελτιωθεί (ειδικές κατευθύνσεις, συμβουλευτική γονέων, προτάσεις για βοήθεια από ψυχολόγο) πέφτουν πάντα στο κενό. Ελάχιστοι τέτοιοι γονείς α.αναγνωρίζουν ότι υπάρχει πρόβλημα β.είναι διατεθειμένοι να προσπαθήσουν

 

Το μόνο που μπορώ να σου προτείνω είναι, αν έχεις διάθεση και χρήμα, να ψάξεις για σεμινάρια εκπαιδευτικών σχετικά με θεατρικό παιχνίδι, βιωματικό εργαστήριο και σίγουρα κάποιο σεμινάριο του Gordon ως εργαλείο επικοινωνίας (μπορείς να διαβάσεις και τα βιβλία του).

 

Καλό κουράγιο

[summer wine]

Τα παιδια ειναι αντιγραφα δικα μας. Εαν οι γονεις συμπεριφερονται ετσι στο σπιτι, επιβεβαιωνονται με την κοροιδια και την διογκωση των προβληματων των αλλων, γιατι τα παιδια τους να ειναι διαφορετικα?

 

Αυτο ισχυει σε γενικες γραμμες. Αλλα υπαρχουν και εξαιρεσεις με γονεις καλους. Σε αυτες τις περιπτωσεις οι γονεις συνηθως συμβουλευουν τα παιδια, αλλα εαν απουσιαζουν λογω δουλειας απο το σπιτι, ειναι δυσκολος ο ελεγχος και η συμμορφωση του παιδιου.

[mama_3]

Τα παιδια ειναι αντιγραφα δικα μας. Εαν οι γονεις συμπεριφερονται ετσι στο σπιτι, επιβεβαιωνονται με την κοροιδια και την διογκωση των προβληματων των αλλων, γιατι τα παιδια τους να ειναι διαφορετικα?

 

Αυτο ισχυει σε γενικες γραμμες. Αλλα υπαρχουν και εξαιρεσεις με γονεις καλους. Σε αυτες τις περιπτωσεις οι γονεις συνηθως συμβουλευουν τα παιδια, αλλα εαν απουσιαζουν λογω δουλειας απο το σπιτι, ειναι δυσκολος ο ελεγχος και η συμμορφωση του παιδιου.

 

Συμφωνώ! η κολλητή μου είναι δασκάλα και μου έχει πει ένα σωρό περιπτώσεις, ειλικρινά δεν ξέρω αν αυτά τα παιδιά είναι όντως χαμένα που μάλλον προς τα εκεί κλίνω. Δηλαδή αν πάρουμε ως δεδομένο ότι από το σπίτι δεν υπάρχει σωτηρία, στο σχολείο δεν θα έπρεπε να ισορροπείται κάπως η κατάσταση? Δηλαδή αν ο γονιός δεν περάσει στα παιδιά του τις αξίες που πρέπει, το σχολείο δεν θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να βοηθήσει?

Βέβαια και το σχολείο φτάνει μέχρι ένα σημείο. Αλλά αν αντί να προσπαθήσει να βοηθήσει αδιαφορεί γιατί πολλές φορές δεν θέλει να μπλέξει και με τον κάθε περίεργο γονιό τότε δεν σώζεται η κατάσταση.

Για την συνεργασία σχολείου γονιού δεν θα μιλήσω, εδώ μου έλεγε η φίλη μου ότι τους καλούν σχολείο και δεν πάνε.

[kine]

μιλαω για τη καθημερινοτητα.που αποκαλουν το κοριτσακι που δεν τα καταφερνει στα μαθηματα αχρηστο,που λεν τι να μας πεις εσυ που εισαι απο το ταδε κ..οχωρι,δεν το συζητω για τα αλλοδαπα,για τα φτωχα.για ολα εχουν να πουν εναν πικρο λογο...

 

σα να εχουν στοχο να μειωσουν βρε κοριτσια..

 

Ναι, έχουν στόχο να μειώσουν. Μην απορείς με αυτό. Συμβαίνει και στα μεγαλύτερα παιδιά. συμβαίνει και στους ενήλικες, γιατί να μη το κάνουν και τα παιδιά δημοτικού. Απλώς δεν έχουν "τακτ" και προσβάλουν μες τα μούτρα!

 

Πρώτα απ' όλα, συμφωνώ με την Καντι, δεν βοηθά σε τίποτα, να κάνεις πως δεν ακούς, να προσπερνάς, ανεξάρτητα από το πότε και που συμβαίνει. Ξέρεις κάτι; Πρέπει να βρεις τον τρόπο να μιλήσετε γι' αυτό. Είσαι η δασκάλα. Εχεις όλους τους λόγους να το κάνεις.

 

Συμφωνώ και με την vtgian απλά δεν ξέρω πόσο χρόνο και πόσες δυνατότητες έχεις, να εμπλακείς σε αυτό το επίπεδο. Σε κάθε περίπτωση όμως, αν όντως έχεις αγωνία για τα παιδιά αυτά (όλα τα παιδιά), πρέπει πρώτα απ' όλα να αποφασίσεις ότι σε νοιάζει. Σε νοιάζει να είναι καλά τα παιδιά, σε νοιάζει να νοιώσουν όμορφα στο σχολείο, σε νοιάζει να έχουν φιλίες και υποστήριξη, σε νοιάζει να ξέρουν ότι μπορούν να ζητήσουν την βοήθεια σου αν χρειαστεί, σε νοιάζει να ξέρουν ότι θα είσαι εκεί γι' αυτά, ότι κι αν συμβεί.

 

Σε νοιάζει;

 

Γιατί αν απλώς στεναχωριέσαι που τα παιδιά πληγώνουν και πληγώνονται, αλλά δεν θέλεις να εμπλακείς παραπάνω, τα παιδιά το ξέρουν, το αναγνωρίζουν και κινούνται αναλόγως.

 

Αν σε ενδιαφέρει λοιπόν, να αποτελέσεις το σημείο αναφοράς, τη δασκάλα που είναι εκεί για όλους, που "μαλώνει" αλλά μας νοιάζεται, τη δασκάλα που κάνει το σχολείο "σπίτι" μας, ειδικά για τα παιδιά που φεύγουν από ένα σπίτι δύσκολο, τότε, υπάρχουν τρόποι και υπάρχει κι ελπίδα για τα παιδιά που μοιάζουν καμμένα χαρτιά.

 

Πέρα από αυτό, θέλω να κάνω και μια επισήμανση: έχεις σκεφτεί ποτέ ότι εσύ από μόνη σου, μπορεί να ενισχύεις τις άσχημες συμπεριφορές και τα άσχημα συναισθήματα άθελα σου;

Από τον τρόπο που το εκφράζεις, παίρνω μια αίσθηση ότι ΕΣΥ λυπάσαι τα παιδιά που δέχονται την προσβολή, ΕΣΥ νιώθεις άσχημα εκ μέρους τους, ΕΣΥ μπαίνεις στη θέση τους και πληγώνεσαι γι'αυτά, ΕΣΥ προσβάλεσαι η ίδια ενδόμυχα, από τα λόγια των επιθετικών παιδιών, ΕΣΕΝΑ σε πληγώνει η βρισιά, ΕΣΕΝΑ σε θίγει το προσβλητικό σχόλιο.....

 

Αν συμβαίνει αυτό, πιθανότατα, λειτουργείς ως υποβολέας κάποιων συμπεριφορών, χωρίς να το θέλεις. Δηλαδή, ενώ θέλεις να μην προσβάλει κανείς τον "κακο μαθητή", εσύ προκαταβολικά νιώθεις ότι το να είσαι κακός μαθητής, είναι μειονέκτημα. Ενώ δεν θέλεις να βρίζει κανείς το φτωχό παιδί, εσύ αισθάνεσαι ότι η φτώχια είναι μειονέκτημα. Ενώ δέχεσαι ότι όλα τα παιδιά θέλουν αγάπη, αισθάνεσαι ότι τα επιθετικά παιδιά είναι "κακά" παιδιά και δεν τα θέλεις κοντά σου. κτλκτλκτλ

 

Για να αλλάξει το κλίμα μεταξύ των παιδιών λοιπόν, πρέπει να νιώθεις εσύ πρώτα απ' όλους, ότι ο κακός μαθητής, δεν έχει να αποδείξει τίποτα σε κανέναν και οι επιδόσεις του στο σχολείο, δεν σημαίνουν τίποτα! Εϊναι ένα εκπληκτικό ανθρωπάκι όπως και ο καλύτερος μαθητής.

 

Αυτά τα ενδόμυχα που καμιά φορά δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε ούτε οι ίδιοι, γίνονται αντιληπτά από τους γύρω μας και σίγουρα από τα παιδιά.

 

Τροφή για σκέψη δίνω. Μπορεί να σε κατάλαβα τελείως λάθος και να αισθάνεσαι τελείως διαφορετικά. Εσύ ξέρεις.

[kine]

(.....) δεν ξέρω αν αυτά τα παιδιά είναι όντως χαμένα που μάλλον προς τα εκεί κλίνω. Δηλαδή αν πάρουμε ως δεδομένο ότι από το σπίτι δεν υπάρχει σωτηρία, στο σχολείο δεν θα έπρεπε να ισορροπείται κάπως η κατάσταση? Δηλαδή αν ο γονιός δεν περάσει στα παιδιά του τις αξίες που πρέπει, το σχολείο δεν θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να βοηθήσει?

Βέβαια και το σχολείο φτάνει μέχρι ένα σημείο. Αλλά αν αντί να προσπαθήσει να βοηθήσει αδιαφορεί γιατί πολλές φορές δεν θέλει να μπλέξει και με τον κάθε περίεργο γονιό τότε δεν σώζεται η κατάσταση. (.....)

 

Με βρίσκεις πολύ σύμφωνη, αν όντως εννοείς ότι ΝΑΙ, το σχολείο ΠΡΕΠΕΙ να ισορροπεί την κατάσταση, ειδικά για τα παιδιά που έρχονται από ταραγμένα σπίτια.

 

Αυτή είναι και η έννοια του "λειτουργήματος" στο συγκεκριμένο επάγγελμα. Δεν είναι απλά ένας χώρος που παραδίδει διδακτέα ύλη και δίνει οδηγίες πειθαρχίας και καλής συμπεριφοράς. Είναι ο μικρόκοσμος της κοινωνίας μας και είναι και ο κόσμος των παιδιών μέχρι την ενηλικίωση τους.

 

Πάντως για τα "χαμένα" παιδιά ή τα "καμμένα", δόξα τω Θεω, δεν είναι προδιαγεγραμμένο το μέλλον τους. Πάντα και παντού, υπάρχουν λόγοι και αφορμές, τρόποι και διέξοδοι από μια άσχημη ζωή, για τον καθένα.

 

Μεγάλωσα σε ένα μέρος όπου τα παιδιά γίνονταν γυναίκες και άντρες στα 12-13 τους, όπου το κάπνισμα, το ποτό, το ξενύχτι κτλ είχαν ήδη ξεκινήσει πριν τελειώσει το δημοτικό, όπου λίγοι έβγαζαν το γυμνάσιο και μετρημένοι στα δάχτυλα πήγαιναν λύκειο. Ναρκωτικά πάσης φύσεως ανάλογα με τα εισοδήματα και μικροκλοπές για την πλάκα (ή και όχι μόνο).

 

Αν κατέληξαν όλοι αυτοί στη φυλακή ή στην πρέζα; Οχι φυσικά. Οι περισσότεροι εντάχθηκαν κάποια στιγμή στη φυσιολογική ροή της ζωής.

[robenula]

ποτε δεν κανω οτι δεν ακουω.παντα το ψαχνω επιτοπου και προσπαθω να το λυσω και αν ειναι δυνατο να δειχνω λυπη για τα παιδια που ακουνε τα διαφορα.δεν το νιωθω για να το δειχνω κιολας,για τις ειδικοτητες ποτε δεν ειπα οτι δεν κανουν καλα τη δουλεια τους.εχουν ομως μια δυο ωρες την εβδομαδα και δεν εχουν το χρονο να κανουν οτι ο δασκαλος στα θεματα αυτα

[robenula]

στο διαλειμμα στο συγκεκριμενο σχολειο ειμαστε ολοι εκει να τα επιβλεπουμε αλλα μπορεις να στηνεις παντα αυτι γιατο τι λενε ολοι οι μαθητες?

[robenula]

Σε νοιάζει;

 

 

 

απο το θεμα που ανοιξα σας φαινεται οτι δε με νοιαζει?με τον εαυτο μου τα εχω καλα κοριτσια γιατι κανω πολλα απτην αγαπη μου για τα παιδια ομως καποιους μαθητες δεν τους επηρρεαζω και πολυ.αυτο ειπα,

[robenula]

Στην ώρα του διαλλείματος υπάρχουν δάσκαλοι που "επιβλέπουν" υποτίθεται. Οι ειδικότητες όπως τις αναφέρεις είναι δάσκαλοι και αυτοί που κάνουν άλλα μαθήματα, δεν καταλαβαίνω γιατί τους διαχωρίζεις.

Έτσι όπως το γράφεις φαίνεται ότι εσύ κάνεις πολύ καλά την δουλειά σου και μπράβο σου αλλά στο διάλλειμα και στις ειδικότητες υπάρχει ασυδοσία.

Υπάρχει συνεργασία μεταξύ όλων των δασκάλων? υπάρχει κοινή γραμμή σε όλους τους δάσκαλους? υπάρχει κοινή γραμμή από την Διεύθυνση του σχολείου?

εκεί θα βρεις τις απαντήσεις σου...

δεν υποτιθεται κοριτσι.υπαρχουν δασκαλοι!!!!

[robenula]

Συμφωνώ! η κολλητή μου είναι δασκάλα και μου έχει πει ένα σωρό περιπτώσεις, ειλικρινά δεν ξέρω αν αυτά τα παιδιά είναι όντως χαμένα που μάλλον προς τα εκεί κλίνω. Δηλαδή αν πάρουμε ως δεδομένο ότι από το σπίτι δεν υπάρχει σωτηρία, στο σχολείο δεν θα έπρεπε να ισορροπείται κάπως η κατάσταση? Δηλαδή αν ο γονιός δεν περάσει στα παιδιά του τις αξίες που πρέπει, το σχολείο δεν θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να βοηθήσει?

Βέβαια και το σχολείο φτάνει μέχρι ένα σημείο. Αλλά αν αντί να προσπαθήσει να βοηθήσει αδιαφορεί γιατί πολλές φορές δεν θέλει να μπλέξει και με τον κάθε περίεργο γονιό τότε δεν σώζεται η κατάσταση.

Για την συνεργασία σχολείου γονιού δεν θα μιλήσω, εδώ μου έλεγε η φίλη μου ότι τους καλούν σχολείο και δεν πάνε.

η σταση μου αληθεια.σου δειχνει αδιαφορια?

[robenula]

Ναι, έχουν στόχο να μειώσουν. Μην απορείς με αυτό. Συμβαίνει και στα μεγαλύτερα παιδιά. συμβαίνει και στους ενήλικες, γιατί να μη το κάνουν και τα παιδιά δημοτικού. Απλώς δεν έχουν "τακτ" και προσβάλουν μες τα μούτρα!

 

Πρώτα απ' όλα, συμφωνώ με την Καντι, δεν βοηθά σε τίποτα, να κάνεις πως δεν ακούς, να προσπερνάς, ανεξάρτητα από το πότε και που συμβαίνει. Ξέρεις κάτι; Πρέπει να βρεις τον τρόπο να μιλήσετε γι' αυτό. Είσαι η δασκάλα. Εχεις όλους τους λόγους να το κάνεις.

 

Συμφωνώ και με την vtgian απλά δεν ξέρω πόσο χρόνο και πόσες δυνατότητες έχεις, να εμπλακείς σε αυτό το επίπεδο. Σε κάθε περίπτωση όμως, αν όντως έχεις αγωνία για τα παιδιά αυτά (όλα τα παιδιά), πρέπει πρώτα απ' όλα να αποφασίσεις ότι σε νοιάζει. Σε νοιάζει να είναι καλά τα παιδιά, σε νοιάζει να νοιώσουν όμορφα στο σχολείο, σε νοιάζει να έχουν φιλίες και υποστήριξη, σε νοιάζει να ξέρουν ότι μπορούν να ζητήσουν την βοήθεια σου αν χρειαστεί, σε νοιάζει να ξέρουν ότι θα είσαι εκεί γι' αυτά, ότι κι αν συμβεί.

 

Σε νοιάζει;

 

Γιατί αν απλώς στεναχωριέσαι που τα παιδιά πληγώνουν και πληγώνονται, αλλά δεν θέλεις να εμπλακείς παραπάνω, τα παιδιά το ξέρουν, το αναγνωρίζουν και κινούνται αναλόγως.

 

Αν σε ενδιαφέρει λοιπόν, να αποτελέσεις το σημείο αναφοράς, τη δασκάλα που είναι εκεί για όλους, που "μαλώνει" αλλά μας νοιάζεται, τη δασκάλα που κάνει το σχολείο "σπίτι" μας, ειδικά για τα παιδιά που φεύγουν από ένα σπίτι δύσκολο, τότε, υπάρχουν τρόποι και υπάρχει κι ελπίδα για τα παιδιά που μοιάζουν καμμένα χαρτιά.

 

Πέρα από αυτό, θέλω να κάνω και μια επισήμανση: έχεις σκεφτεί ποτέ ότι εσύ από μόνη σου, μπορεί να ενισχύεις τις άσχημες συμπεριφορές και τα άσχημα συναισθήματα άθελα σου;

Από τον τρόπο που το εκφράζεις, παίρνω μια αίσθηση ότι ΕΣΥ λυπάσαι τα παιδιά που δέχονται την προσβολή, ΕΣΥ νιώθεις άσχημα εκ μέρους τους, ΕΣΥ μπαίνεις στη θέση τους και πληγώνεσαι γι'αυτά, ΕΣΥ προσβάλεσαι η ίδια ενδόμυχα, από τα λόγια των επιθετικών παιδιών, ΕΣΕΝΑ σε πληγώνει η βρισιά, ΕΣΕΝΑ σε θίγει το προσβλητικό σχόλιο.....

 

Αν συμβαίνει αυτό, πιθανότατα, λειτουργείς ως υποβολέας κάποιων συμπεριφορών, χωρίς να το θέλεις. Δηλαδή, ενώ θέλεις να μην προσβάλει κανείς τον "κακο μαθητή", εσύ προκαταβολικά νιώθεις ότι το να είσαι κακός μαθητής, είναι μειονέκτημα. Ενώ δεν θέλεις να βρίζει κανείς το φτωχό παιδί, εσύ αισθάνεσαι ότι η φτώχια είναι μειονέκτημα. Ενώ δέχεσαι ότι όλα τα παιδιά θέλουν αγάπη, αισθάνεσαι ότι τα επιθετικά παιδιά είναι "κακά" παιδιά και δεν τα θέλεις κοντά σου. κτλκτλκτλ

 

Για να αλλάξει το κλίμα μεταξύ των παιδιών λοιπόν, πρέπει να νιώθεις εσύ πρώτα απ' όλους, ότι ο κακός μαθητής, δεν έχει να αποδείξει τίποτα σε κανέναν και οι επιδόσεις του στο σχολείο, δεν σημαίνουν τίποτα! Εϊναι ένα εκπληκτικό ανθρωπάκι όπως και ο καλύτερος μαθητής.

 

Αυτά τα ενδόμυχα που καμιά φορά δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε ούτε οι ίδιοι, γίνονται αντιληπτά από τους γύρω μας και σίγουρα από τα παιδιά.

 

Τροφή για σκέψη δίνω. Μπορεί να σε κατάλαβα τελείως λάθος και να αισθάνεσαι τελείως διαφορετικά. Εσύ ξέρεις.

οχι σε καμια περιπτωση δεν ειναι ετσι και σε ευχαριστω για το χρονο σου.αυτο που δεν καταλαβα ειναι απο που βγηκε το συμπερασμα οτι δεν τα αντιμετωπιζω τα περιστατικα και τα αφηνω ετσι.μαλλον ειναι περιεργος ο γραπτος λογος.σας ευχαριστω ολους για το χρονο σας.ισως εξω απο το χορο να φαινονται ολα αλλιως και δεν το λεω με αρνητικο τροπο.

[robenula]

και εννοειται πως δεν μιλαω για την πλειοψηφια αλλα γιαυτους τους δυο τρεις που δεν τους κανεις καλα με τιποτα,σου βγαινουν στη γωνια

[ninaki80]

και εννοειται πως δεν μιλαω για την πλειοψηφια αλλα γιαυτους τους δυο τρεις που δεν τους κανεις καλα με τιποτα,σου βγαινουν στη γωνια

 

Ξεχνας οτι ενα παιδι εχει κ μια οικογενεια κ ενα παιδι εχει κ ενα δικο του χαρακτηρα. Οπως κ θα εχεις προσεξει κ σε εσενα την ιδια καμια φορα οτι κ να σου πουν με οτι κ αν σε τρομαξουν με οτι κ αν σε παρακαλεσουν παλι δεν κανεις το δικο σου μεχρι να συνιδητοποιησεις το λαθος σου βιωματικα? Τα παιδια δεν διαφερουν καμια φορα οταν εχουν υιοθετησει μια λαθος συμπεριφορα ειναι πολυ πεισματαρικα για να την αλλαξουν γιατι ισως ετσι νιωθουν πιο δυνατα πιο αγαπητα κτλ. Θελει πολυ χρονο κ πολυ προσπαθεια κ απο εσενα κ απο τους γονεις κ απο τους συμμαθητες τους για να καταλαβουν οτι ετσι δεν κερδιζουν τιποτα. Ολα θελουν τον χρονο τους μεσα σε μια σχολικη χρονια συνηθως δεν γινετε να βαλεις σε ταξη τα πιο ατακτα παιδακια. Εσυ συνεχισε να δουλευεις πανω στην συμπεριφορα τους καθε φορα ισως τα αποτελεσματα της δουλειας σου να μην προλαβεις να τα δεις να εχουν αλλαξει σχολειο δηλαδη λογω ηλικιας ομως θα εχεις βαλει ενα λιθαρικι. Μην νομιζεις αυτα που τους λες κ κανεις δεν τα λαβαινουν υποψη απλα δεν ειναι ωριμα ακομα για να αλλαξουν!

[robenula]

se ευχαριστω.δικιο εχεις και μακαρι να βαζω κι εγω το λιθαρακι.ειναι η δευτερη χρονια που τα εχω και πραγματικα τα αγαπαω πολυ και περναμε ομορφα και δημιουργικα.ξερω οτι αυτα τα παιδια εχουν περασει δυσκολα εκτος σχολειου και γιαυτο θελω εκει να ειναι χαρουμενα.γιατι οταν το παιδι λεει ασχημα λογια σημαινει οτι ζοριζεται

[kine]

Νομίζω πως όλοι προσπαθούμε να προσθέσουμε μια σκέψη, μια ιδέα, μια διαφορετική εικόνα για ότι σε απασχολεί. Φυσικά δεν γίνεται να είμαστε ούτε μέσα στην τάξη σου, ούτε μέσα στο μυαλό σου.

 

Μπορείς να διαβάσεις ξανά μία μία τις απαντήσεις και να τις σκεφτείς καλά, όχι γιατί δίνουν λύση από μόνες τους (άλλωστε τα ζητήματα κοινωνικοποίησης και σχέσεων δεν έχουν μαγικές λύσεις και θέλουν χρόνο ή χρόνια), αλλά γιατί μπορούν να σου δώσουν και μια άλλη οπτική και ίσως κάπου κάπως κάποια στιγμή, σε βοηθήσει.

 

Σε κάθε περίπτωση, νομίζω δεν πρέπει να κρίνουμε κοντόφθαλμα. Μπορεί να μην μπορείς να τα φέρεις βόλτα κάποια συγκεκριμένα παιδιά, αλλά αν έχεις αγάπη και για αυτά, όπως και για τα άλλα, μακροπρόθεσμα, αυτό μετράει και μένει χαραγμένο μέσα στην ψυχή του παιδιού. Αυτό είναι το πιο σημαντικό, ακόμη κι αν δεν καταφέρεις ποτέ να τα οριοθετήσεις μέσα στην τάξη ή να τους μάθεις καλούς τρόπους.

 

Καλή δύναμη στο έργο σου, όπως και να 'χει.

 

Υποσημείωση: όταν είπα "Σε νοιάζει;", εννοούσα αν σε νοιάζει σε τέτοιο βαθμό, ώστε να αλλάξεις εσύ, για να μπορέσεις να αγγίξεις κάποια παιδιά. Φυσικά και σε νοιάζει και σε προβληματίζει, σε ένα πρώτο επίπεδο, αλλιώς δε θα το συζητούσες.

[robenula]

ετσι ειναι η αγαπη ολα τα ομορφαινει

[Adios amigos]

http://stop-bullying.sch.gr/wp-content/uploads/2015/11/poios_fovatai_oxi_egw.pdf

 

 

 

(στο βίντεο μπορείς εύκολα να προσθέσεις υπότιτλους, κατεβάζοντας ένα δωρεάν απλό πρόγραμμα)

 

Αυτό το υλικό χρησιμοποίησα στη δική μου τάξη, που υπήρχαν εντάσεις. Το μάθημα ήταν πολύ ευχάριστο και ολοκληρώθηκε με όμορφα συναισθήματα από όλους τους συμμετέχοντες.

 

Τα αποτελέσματα θα φανούν εν καιρώ, το έκανα σχετικά πρόσφατα.