Sonia82

Η εμπειρία μου απο τα χαπια αποβολής cytotec μετα απο παλινδρομη κύηση

    Recommended Posts

    Η συγκεκριμένη ανάρτηση εχει ως σκοπό να εκθέσω την προσωπική μου εμπειρία σχετικά με το θέμα της αποβολής με το χάπι cytotec. Και αυτο διότι στο διαδίκτυο δεν βρήκα αρκετές πληροφορίες που να με καλύψουν επαρκώς πριν κάνω την εισαγωγή μου στην κλινική. Απο τα λίγα που είχα διαβάσει, άλλες γυναίκες είχαν εξαιρετικά έντονους πόνους, ενώ άλλες είχαν απλούς πόνους περιόδου. Εύχομαι η προσωπική μου εμπειρία να βοηθήσει λιγο περισσότερο οποια κοπελα βρεθεί στην δυσάρεστη θέση της αποβολής.

    Ανακαλύψαμε στην 8η εβδομαδα οτι η καρδιά του εμβρύου ειχε σταματήσει να χτυπά. Σύμφωνα με τον γιατρό μου, αυτο συνέβη μια εβδομαδα πριν, δλδ στην 7η εβδομαδα. Οι λύσεις που μου πρότεινε ήταν είτε να γίνει απόξεση είτε να πάρω τα χαπια. Δεδομένου οτι με πληροφόρησε οτι με το χαπι δεν θα τραυματιζοταν η μήτρα και ο τράχηλος μου, μου συνέστησε αυτη την οδό, λόγω του οτι ειμαι και ατοκος.

    Πριν την εισαγωγή μου στην κλινική είχα τρομερό άγχος και φόβο για το άγνωστο, ενώ επιπλέον είχα να αντιμετωπίσω και τον ψυχικό πόνο της απώλειας αυτού που κάποτε θα γινόταν το μωρό μου. Για τον λόγο αυτο, έκανα εκτενέστατη έρευνα στο διαδίκτυο σχετικά με την διαδικασία, με το τι θα επρεπε να περιμένω και τι θα αντιμετώπιζα εν τελεί. Δυστυχώς σε ελληνικές ιστοσελίδες δεν βρήκα σχεδόν τίποτα, αντιθέτως τις περισσότερες πληροφορίες τις άντλησα απο αμερικανικα site.

    Η όλη διαδικασία λοιπόν ειχε ως εξής:

    Γύρω στις 07:30 πμ μου έδωσαν δυο χαπια απο το στόμα και αλλα δυο απο τον κόλπο, μισή ώρα αργότερα. Αρχικά ένιωσα ελάχιστο πόνο, ακριβώς όπως όταν περιμένεις περίοδο. Ο πιο έντονος πόνος ξεκίνησε περιπου στις 10:00 (πριν ακόμα ξεκινήσει η ροη του αίματος) και θα τον περιέγραφα σαν αρκετά δυνατό πόνο βαριάς περιόδου. Σε αυτο το σημείο χρειάστηκε να κάνω μερικές αναπνοές και να κουλουριαστω γιατι με ανακούφιζε. Παρ όλα αυτά, ο πόνος ήταν ανεκτός, καμία σχεση με αυτά που διάβαζα, οτι δηλαδή οι πόνοι ειναι φρικτοί! Χρειάστηκε απλώς να εστιάσω στον πόνο, να συγκεντρωθώ και να μην με πιάσει πανικός.

    Αμέσως μετα χρειάστηκε να σηκωθώ για να πάω τουαλέτα και εκείνο ήταν το πιο ψυχοφθόρο σημείο για εμένα γιατι ένιωσα κατι να κυλάει. Αμέσως μόλις κατέβασα το εσώρουχο πετάχτηκε αιμα μαζί με υγρό, όπου αργότερα έμαθα οτι έσπασε ο σάκος....δλδ έσπασαν τα νερά μου.

    Μια ώρα μετα μου έδωσαν ακόμα δυο χαπια απο το στόμα. Οι πόνοι είχαν μειωθεί σε σχεση με πριν. Ποναγα και πάλι αλλα υποφερτά. Και καπου σε εκείνο το σημειο ξεκίνησε η ροη του αίματος με πηγματα.

    Το επόμενο στάδιο ήταν να με κατεβάσουν στο χειρουργείο για αναρρόφηση του σάκου και του εμβρύου. Προηγουμένως ο γιατρός μου μου έκανε έναν υπέρηχο για να δούμε οτι ο σάκος ειχε κατέβει προς τον τράχηλο και οτι είχε συμβεί η απαιτούμενη διαστολή, έτσι ώστε να μην τραυματισουμε καθολου την περιοχή με την αναρρόφηση.

    Τα υπόλοιπα που ακολούθησαν δεν ήταν πλέον επίπονα, αφού μου χορηγήθηκε μέθη και έτσι δεν κατάλαβα τίποτα.

    Να σημειώσω οτι ενδεχομένως ο λόγος που άντεξα τον πόνο να ήταν 1) οτι μου είχαν βάλει ορο απο την αρχή, ο οποίος περιείχε δυο buscopan (που απο οτι έμαθα βοήθησαν ώστε να μαλακώσει ο τράχηλος και να γίνει λιγότερο επώδυνη η διαστολή) και 2) οτι μου χορήγησαν ενδοφλεβιως παρακεταμόλη (συγκεκριμένα apotel), την οποια ζήτησα αμέσως μόλις αντιλήφθηκα οτι ο πόνος άρχιζε να γίνεται εντονότερος, έτσι ώστε να προλάβει να δράσει.

    Επίσης, οφείλω να προσθέσω οτι όλα τα παραπάνω ειναι η δικη μου εμπειρία και η δικη μου αίσθηση πόνου. Κάποια αλλη γυναικα μπορεί όντως να πονέσει περισσότερο ή και πολυ λιγότερο. Αυτο όμως που θέλω να τονίσω ειναι το να συζητήσετε προηγουμένως όλες τις επιλογές που έχετε με τον γιατρό σας γιατι όπως και να το κάνουμε, η απόξεση αποτελεί κανονική επέμβαση με οτι αυτο συνεπάγεται. Φυσικά πολλές γνωστές μου έκαναν απόξεση (βέβαια δεν τους δόθηκε καν η επιλογή των χαπιών) και έπειτα έκαναν κανονικά και χωρίς κανενα πρόβλημα τα παιδιά τους.

    Κλείνω λέγοντας οτι το πιο επίπονο στην διαδικασία ειναι το ψυχολογικό κομματι. Εύχομαι σε όλες όσες περνούν κατι αντίστοιχο κουράγιο και ψυχραιμία, εκλογίκευση όσο ειναι δυνατόν και αισιοδοξία για το μέλλον. Και επίσης να πάρετε τον χρόνο σας. Οτιδήποτε νιώθετε ειναι απόλυτα φυσιολογικό και χρειάζεται τον χρόνο του για να εκδηλωθεί και σιγά σιγά να επουλωθεί. Κυρίως εύχομαι σε όλες τις υποψήφιες μανούλες (και σε εμένα) να έχουμε μετα απο αυτο μια επιτυχημένη και εύκολη εγκυμοσυνη και να έρθει η στιγμή που θα κρατήσουμε στην αγκαλιά μας το μωράκι μας.

    Καλή δύναμη! Αν κάποια κοπελα θέλει να με ρωτήσει κατι, θα εχω το νου μου να μπαίνω που και που στο φόρουμ, ώστε να βοηθήσω κι εγω όπως μπορώ. Συγνώμη για το μακροσκελές μήνυμα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Καλημέρα!

    Μιας και εχω εμπειρια απο τα συγκεκριμένα χάπια θα την παραθέσω κι εγω.

    Μου χορήγησαν 2 cytotec κολπικά πριν απο προγραμματισμένη λαπαροσκόπηση - υστρεσκοπηση. Για να ανοίξει ο τράχηλος ,μήτρα κατα την διάρκεια της υστεροσκοπησης και μην υπάρξει τραυματισμός.

    Με είχαν προετοιμάσει οτι θα νιώσω κάψιμο και πόνους περιοδου. Και ετσι θα χαρακτήριζα τον πονο, σαν μια πολυ βαριά περιοδο. Ανεκτός πονος για μένα. Το πρόβλημα ηταν οτι με έπιασαν οι παρενέργειες του χαπιού και εκανα τρεις φορές εμετό πριν μπω στο χειρουργείο. Αυτό σε συνδυασμό με το κλισμα που μου είχαν κανει με έκανε κομμάτια...

    Μεχρι την στιγμή βεβαια που μπήκα χειρουργείο και άρχισε η αναισθησία απο εκεί και πέρα πήγαν όλα καλα.

    Κρατάω ομως απ όλη την ιστορία αυτό που μου ειπε η μαια μετα να θυμάμαι να μην δεχτώ να παρω cytotec κατα την διάρκεια του τοκετού, γιατι αν είμαι σε αυτην την κατάσταση όπως πριν το χειρουργείο δεν θα μπορέσω να γεννήσω φυσιολογικά.


    4vrkp2.png]qRG5p2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    sonia82, χαιρομαι απο τη μια που το περασες οπως και εγω,σωματικα με λιγους πονους περιοδου.

    Η δικη μου εμπειρια ειναι καπως ετσι με αυτα τα χαπια,αν και εγω δεν πηγα για αναρροφηση,αλλα απεβαλα ολο το κυημα και το σακο μονη μου.Μου χορηγουσαν ανα 2 ωρες τα cytotec και μετα απο 9 ωρες το απεβαλα και δεν χρειαστηκα αποξεση.Τα χαπια τα πηρα και την αλλη μερα στο σπιτι που επεστρεψα,4 φορες και καθαρισαν τα περισσοτερα πηγματα αιματος που ειχαν μεινει στη μητρα.Μετα που πηγα στο γιατρο ειδαμε οτι ειχαν μεινει μερικα πηγματα τα οποια εφυγαν με την επομενη περιοδο.

    Εχω περασει και πιο εντονους πονους περιοδου και πραγματικα,το χειροτερο ειναι το ψυχολογικο κομματι.

    Η μονη παρενεργεια των χαπιων αυτων σε εμενα ηταν η διαρροια που μου προκαλουσαν και αυτο μου το ειχε πει ο γυναικολογος.

    Καλη ψυχικη αναρρωση κοριτσι!!!Η επομενη θα ειναι η τυχερη.


    GdD5p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Για την διάρροια είχα διαβάσει κι εγω οτι μπορεί να αποτελέσει παρενέργεια, όπως και ο εμετός και με αφορμή αυτά να προσθέσω οτι τα χαπια μου τα έδωσαν υπογλώσσια, ίσως γι αυτο να μην είχα τις συγκεκριμένες παρενέργειες. Ωστόσο, έκανα λίγα δέκατα. Μετα λύπης μου επίσης διαπιστώνω οτι ψυχολογικά συνεχίζω και ειμαι άσχημα, ίσως γιατι το συνειδητοποιώ μερα με τη μερα όλο και πιο πολυ, ίσως πάλι να φταίνε και οι ορμονικές αλλαγές που υπέστη ο οργανισμός μου. Πάντως βάζω τα κλάματα σε άσχετες ώρες και εχω και αρκετά νεύρα για όλο αυτο που πέρασα. Επίσης νιώθω φόβο και φοβερό άγχος για την επόμενη φορα. Τόσο γιατι δεν ξέρω αν θα μείνω ξανά τόσο εύκολα έγκυος (ειμαι και 34 χρόνων με ινομυωματα και ουρεοπλασμα) όσο και γιατι ακόμα και αν μείνω φοβάμαι πλέον πολυ για το τι πορεία θα εχει η εγκυμοσυνη. Όλα τα παραπάνω σκέφτομαι να τα αντιμετωπίσω σιγά σιγά είτε με ανθοιαματα Bach είτε και με καμία ψυχοθεραπεία αν νιώσω την ανάγκη.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Για την διάρροια είχα διαβάσει κι εγω οτι μπορεί να αποτελέσει παρενέργεια, όπως και ο εμετός και με αφορμή αυτά να προσθέσω οτι τα χαπια μου τα έδωσαν υπογλώσσια, ίσως γι αυτο να μην είχα τις συγκεκριμένες παρενέργειες. Ωστόσο, έκανα λίγα δέκατα. Μετα λύπης μου επίσης διαπιστώνω οτι ψυχολογικά συνεχίζω και ειμαι άσχημα, ίσως γιατι το συνειδητοποιώ μερα με τη μερα όλο και πιο πολυ, ίσως πάλι να φταίνε και οι ορμονικές αλλαγές που υπέστη ο οργανισμός μου. Πάντως βάζω τα κλάματα σε άσχετες ώρες και εχω και αρκετά νεύρα για όλο αυτο που πέρασα. Επίσης νιώθω φόβο και φοβερό άγχος για την επόμενη φορα. Τόσο γιατι δεν ξέρω αν θα μείνω ξανά τόσο εύκολα έγκυος (ειμαι και 34 χρόνων με ινομυωματα και ουρεοπλασμα) όσο και γιατι ακόμα και αν μείνω φοβάμαι πλέον πολυ για το τι πορεία θα εχει η εγκυμοσυνη. Όλα τα παραπάνω σκέφτομαι να τα αντιμετωπίσω σιγά σιγά είτε με ανθοιαματα Bach είτε και με καμία ψυχοθεραπεία αν νιώσω την ανάγκη.

     

    Sonia,η ψυχολογια σου ειναι λογικο να ειναι χαλια.Την ιστορια μου, σου την εγραψα και στο αλλο θεμαΕφοσον εγω τα καταφερα μην σε ανησυχει.Εχεις θετικο οτι τα καταφερες ευκολα και αν η 2η σου φορα αργησει 2-3 μηνες παραπανω δεν σημαινει τιποτα.Στο λεω εγω που εχω κανει προσπαθειες ξανα μετα απο αυτο το γεγονος και σιγουρα με χαλια ψυχολογια για το αν θα τα καταφερω ξανα.

    Ο χρονος ειναι ο καλυτερος γιατρος.Θα το δεις στην πορεια.Το 3μηνο αυτο για την επομενη προσπαθεια ειναι πραγματικα μεγαλη βοηθεια.Οτι νομιζεις οτι θα σε βοηθησει καν το.

    Ααα και εμενα η ηλικια μου φαινεται,δεν χρειαζεται να στην πω.Στα 34 εισαι μια χαρα γονιμοτατη.


    GdD5p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Sonia,η ψυχολογια σου ειναι λογικο να ειναι χαλια.Την ιστορια μου, σου την εγραψα και στο αλλο θεμαΕφοσον εγω τα καταφερα μην σε ανησυχει.Εχεις θετικο οτι τα καταφερες ευκολα και αν η 2η σου φορα αργησει 2-3 μηνες παραπανω δεν σημαινει τιποτα.Στο λεω εγω που εχω κανει προσπαθειες ξανα μετα απο αυτο το γεγονος και σιγουρα με χαλια ψυχολογια για το αν θα τα καταφερω ξανα.

    Ο χρονος ειναι ο καλυτερος γιατρος.Θα το δεις στην πορεια.Το 3μηνο αυτο για την επομενη προσπαθεια ειναι πραγματικα μεγαλη βοηθεια.Οτι νομιζεις οτι θα σε βοηθησει καν το.

    Ααα και εμενα η ηλικια μου φαινεται,δεν χρειαζεται να στην πω.Στα 34 εισαι μια χαρα γονιμοτατη.

    Σε ευχαριστώ για την εμψύχωση. Ναι, σίγουρα το διάστημα που θα μεσολαβήσει ειναι απαραίτητο για να συνέλθουμε όλοι μας. Θέλω να ελπίζω οτι με τον καιρο θα στρώσουν όλα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    3 χρονια περασαν και ακόμη το θυμάμαι. είχα κάνει και εγω ακριβώς την ίδια διαδικασία μόνο που εγώ την είχα κάνει στο σπίτι. Εδώ που μένω βλεπεις αυτό είναι το σύνηθες. Πήρα 3 χάπια κολπικά σε συνδιασμό με 4 παυσίπονα. Τα χάπια τα πήρα 8 το πρωί στις 11 και 15 (ακόμη το θυμάμαι) έγινε η διαδικασία στην τουαλέτα. Οι πόνοι και εμένα μου φάνηκαν ανεκτοί ίσως επειδή είχα ήδη εναν φυσιολογικό τοκετό χωρίς αναισθησία περίμενα κάτι αντίστοιχο. εμένα η μόνη παρενέργεια ήταν ότι έίχα φοβερά μεγάλη αιμορραγία και το απόγευμα πήγα στο νοσοκομείο νομίζοντας ότι δεν είναι φυσιολογικό αλλά μου είπαν ότι ήταν απολυτα φυσιολογικό. εγώ επειδή δεν με καθάρισε κανένας επιπλέον κτλ ειχα ψιλοπονάκια κάθε φορά που ήταν να βγει ένα πιο μεγάλο κομμάτι υπολλείματος. ΄Ισως να κράτησε καμιά βδομάδα αυτό αλλά θυμάμαι ότι Πέμπτη έκανα τη διαδικασία και Σάββατο είχα πάει στα γεννέθλια της κολλητής μου. Δεν έκανα και τίποτα φοβερό απλά ήμουν σχετικά λειτουργική. Το ψυχολογικό κομμάτι είναι το πιο βαρύ. Εγώ θυμάμαι όταν βγήκα από την τουαλέττα την πρώτη φορά που έκλαιγα με λυγμούς και λέω στον άντρα μου πάει τελειώσε, και έτσι ξαφνικά σε ένα πρωί δεν ήμουν πια έγκυος. Εγώ το διαπίστωσα στισ 12 εβδομάδες και το έμβρυο φαινόνταν να είναι 8 αλλά επειδή είχα να κάνω υπέρηχο από την 7η δεν ήξεραν ακριβώς πότε παλλινδρόμησε μιας και λένε έχουν την τάση να συρρικνώνονται και να φαίνονται μικρότερα. Το χειρότερο μου ήταν ότι δεν είχα κανένα σημάδι νωρίτερα. Ουτε αιμα, ούτε πόνους ούτε τίποτα. :(Έχουν περάσει 3 χρόνια από τότε και μέσα σε 3 μήνες έμεινα πάλι έγκυος και έκανα τη δεύτερη κορούλα μου η οποία τώρα είναι 18 μηνών. Να μην στεναχωριέσαι και να θυμάσαι ότι όλα θα πάνε καλά. Το μέλλον σου ανήκει. Και θα τα καταφέρεις. Εγώ μετά την εμπειρία μου πιστεύω ότι τα χάπια είναι καλύτερα. Η διαδικασία είναι επώδυνη αλλά είναι πολύ φυσική. Πολύ καλό αυτό και ιδιατερως σημαντικό. Το σώμα θυμάται και ξέρει ακριβως τι πρέπει να κάνει. Δυστυχώς πρέπει να γίνει μερικές φορές η ζωή μας φέρεται σκληρά. .Να κοιτάζεις το μέλλον και να ξέρεις ότι σε ένα χρόνο μπορεί να κρατάς ένα μωράκι αγκαλιά. το πιο σημαντικό είναι να θυμάσαι ότι ειμαστε τόσες πολλές αυτές που το περάσαμε που τελικά είναι κάτι τοσο μα τόσο πολύ συνηθισμένο.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    3 χρονια περασαν και ακόμη το θυμάμαι. είχα κάνει και εγω ακριβώς την ίδια διαδικασία μόνο που εγώ την είχα κάνει στο σπίτι. Εδώ που μένω βλεπεις αυτό είναι το σύνηθες. Πήρα 3 χάπια κολπικά σε συνδιασμό με 4 παυσίπονα. Τα χάπια τα πήρα 8 το πρωί στις 11 και 15 (ακόμη το θυμάμαι) έγινε η διαδικασία στην τουαλέτα. Οι πόνοι και εμένα μου φάνηκαν ανεκτοί ίσως επειδή είχα ήδη εναν φυσιολογικό τοκετό χωρίς αναισθησία περίμενα κάτι αντίστοιχο. εμένα η μόνη παρενέργεια ήταν ότι έίχα φοβερά μεγάλη αιμορραγία και το απόγευμα πήγα στο νοσοκομείο νομίζοντας ότι δεν είναι φυσιολογικό αλλά μου είπαν ότι ήταν απολυτα φυσιολογικό. εγώ επειδή δεν με καθάρισε κανένας επιπλέον κτλ ειχα ψιλοπονάκια κάθε φορά που ήταν να βγει ένα πιο μεγάλο κομμάτι υπολλείματος. ΄Ισως να κράτησε καμιά βδομάδα αυτό αλλά θυμάμαι ότι Πέμπτη έκανα τη διαδικασία και Σάββατο είχα πάει στα γεννέθλια της κολλητής μου. Δεν έκανα και τίποτα φοβερό απλά ήμουν σχετικά λειτουργική. Το ψυχολογικό κομμάτι είναι το πιο βαρύ. Εγώ θυμάμαι όταν βγήκα από την τουαλέττα την πρώτη φορά που έκλαιγα με λυγμούς και λέω στον άντρα μου πάει τελειώσε, και έτσι ξαφνικά σε ένα πρωί δεν ήμουν πια έγκυος. Εγώ το διαπίστωσα στισ 12 εβδομάδες και το έμβρυο φαινόνταν να είναι 8 αλλά επειδή είχα να κάνω υπέρηχο από την 7η δεν ήξεραν ακριβώς πότε παλλινδρόμησε μιας και λένε έχουν την τάση να συρρικνώνονται και να φαίνονται μικρότερα. Το χειρότερο μου ήταν ότι δεν είχα κανένα σημάδι νωρίτερα. Ουτε αιμα, ούτε πόνους ούτε τίποτα. :(Έχουν περάσει 3 χρόνια από τότε και μέσα σε 3 μήνες έμεινα πάλι έγκυος και έκανα τη δεύτερη κορούλα μου η οποία τώρα είναι 18 μηνών. Να μην στεναχωριέσαι και να θυμάσαι ότι όλα θα πάνε καλά. Το μέλλον σου ανήκει. Και θα τα καταφέρεις. Εγώ μετά την εμπειρία μου πιστεύω ότι τα χάπια είναι καλύτερα. Η διαδικασία είναι επώδυνη αλλά είναι πολύ φυσική. Πολύ καλό αυτό και ιδιατερως σημαντικό. Το σώμα θυμάται και ξέρει ακριβως τι πρέπει να κάνει. Δυστυχώς πρέπει να γίνει μερικές φορές η ζωή μας φέρεται σκληρά. .Να κοιτάζεις το μέλλον και να ξέρεις ότι σε ένα χρόνο μπορεί να κρατάς ένα μωράκι αγκαλιά. το πιο σημαντικό είναι να θυμάσαι ότι ειμαστε τόσες πολλές αυτές που το περάσαμε που τελικά είναι κάτι τοσο μα τόσο πολύ συνηθισμένο.

    Σε ευχαριστώ θερμά για το μοίρασμα και της δικης σου εμπειρίας. Ένιωσα απόλυτα όλα όσα έγραψες. Με εμψυχώνει ιδιαίτερα το οτι είχες ήδη το πρωτο σου παιδι και το οτι τρεις μήνες μετα έμεινες και πάλι έγκυος και απέκτησες και το δεύτερο παιδι σου. Εγω απο χτες πονάω και πάλι και εχει αυξηθεί το αιμα, δεν ξέρω αν ειναι φυσιολογικό, θα πάρω και τον γιατρό μου. Ειναι όντως πολλές αυτές που το έχουν περάσει τελικά.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Σε ευχαριστώ θερμά για το μοίρασμα και της δικης σου εμπειρίας. Ένιωσα απόλυτα όλα όσα έγραψες. Με εμψυχώνει ιδιαίτερα το οτι είχες ήδη το πρωτο σου παιδι και το οτι τρεις μήνες μετα έμεινες και πάλι έγκυος και απέκτησες και το δεύτερο παιδι σου. Εγω απο χτες πονάω και πάλι και εχει αυξηθεί το αιμα, δεν ξέρω αν ειναι φυσιολογικό, θα πάρω και τον γιατρό μου. Ειναι όντως πολλές αυτές που το έχουν περάσει τελικά.

     

    Χωρίς να είμαι γιατρός νομίζω είναι απόυτα φυσιολογικό. Εμένα θυμάμαι μου είχαν πει ότι μ΄ονο αν κάνω πυρετο να πάω στο νοσοκομείο. Πόνους είχα κάθε φορά που έβγαινε ένα μεγάλο πήγμα σε συνδιασμό με μεγάλη αιμορραγία εκείνη την ώρα. Θα περάσει. Στο υπόσχομαι ότι θα περάσει. Δεν θα το ξεχάσεις ποτέ, και αυτό στο υπόσχομαι. Αλλά δεν θα πονάει απλώς. Θα το θυμάσαι με απορία και μία μικρή μελαγχολία, αλλά δεν θα πονάει πια. Και΄να το μοιράζεσαι. Εγώ το λέω συνέχεια σε όλες να ξέρουν οτι συμβαίνει. Αν όλοι ξέραμε πόσο πιθανό είναι δεν θα ήμασταν τόσο απροετοίμαστες. Εγώ το κοινοποιώ παντού και πάντα. ΄Παιδάκι θα κάνεις γρήγορα αυτό να μην το σκέφτεσαι. Όλα θα πάνε καλα. Αισιοδοξία, λίγο κλάμα και το μέλλον είναι δικό σου. Φιλιά πολλά!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Να αναφέρω κι εγώ την εμπειρία μου από το cytotec. Είναι η δεύτερη μου παλλίνδρομη (η πρώτη ήταν το καλοκαίρι). Είμαι 9 εβδομάδων και επειδή στην πρώτη αποβλήθηκε μόνο του θα ήθελα να γλυτώσω την απόξεση. Διαγνώστηκα με κενό σάκο, όμως ο γιατρός φοβάται ότι το φάρμακο δε θα κάνει τίποτα. Είμαι στη δεύτερη μέρα cytotec αλλά δεν έχω κανένα σύμπτωμα. Μακάρι να ξεκινήσει αυτόματα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Να αναφέρω κι εγώ την εμπειρία μου από το cytotec. Είναι η δεύτερη μου παλλίνδρομη (η πρώτη ήταν το καλοκαίρι). Είμαι 9 εβδομάδων και επειδή στην πρώτη αποβλήθηκε μόνο του θα ήθελα να γλυτώσω την απόξεση. Διαγνώστηκα με κενό σάκο, όμως ο γιατρός φοβάται ότι το φάρμακο δε θα κάνει τίποτα. Είμαι στη δεύτερη μέρα cytotec αλλά δεν έχω κανένα σύμπτωμα. Μακάρι να ξεκινήσει αυτόματα.

     

    Είμαστε πολλές που δεν μας εκαναν τίποτα τα cytotec;

    Επι 3 ημερες , με ολες τις παρενέργειες, εμετούς ,διάρροιες ,39 πυρετό, πόνους βαριάς περιοδου κ τίποτα.... Ο τράχηλος μου ανένδοτος. Εννοειτε χωρίς νερό κ φαγητό κ την αναγκη μου στη πάπια διότι θέλανε το έμβρυο, ημουν στη 15 εβδομάδα κ θα χρειαζομουν κ αποξεση. Τελικά με πήρανε χειρουργειο. Διαστολη-αποξεση όπου μου άφησε μικροπροβληματακια. Τι να πω;;; Ανάμνηση που πονάει!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Μου κάνει εντύπωση που μιλάτε για χάπια μετά από παλίνδρομη. Πριν από τριάμιση χρόνια χρειάστηκε να κάνω απόξεση μετά από παλίνδρομη. Όταν ρώτησα τον γιατρό μου για τα χάπια που άκουγα, ήταν κάθετα αντίθετος και μου είπε ότι πάρα πολύ επικίνδυνα. Υπάρχουν λοιπόν γιατροί που τα δίνουν;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Μου κάνει εντύπωση που μιλάτε για χάπια μετά από παλίνδρομη. Πριν από τριάμιση χρόνια χρειάστηκε να κάνω απόξεση μετά από παλίνδρομη. Όταν ρώτησα τον γιατρό μου για τα χάπια που άκουγα, ήταν κάθετα αντίθετος και μου είπε ότι πάρα πολύ επικίνδυνα. Υπάρχουν λοιπόν γιατροί που τα δίνουν;

     

    Εμένα λόγω βδομάδας μου είχαν πει ακριβώς το αντίθετο. Μετά τις 12 εβδομάδες είναι καλύτερα με τεχνητή αποβολή. Πιο πριν δεν ξέρω να σου απαντήσω. Επίσης ήμουν με ζωντανό έμβρυο (είχε σύνδρομο). Κάθε περίπτωση διαφορετική κ κάθε γιατρός την άποψη του σίγουρα......

    Εμείς 2 ρωτήσαμε κ οι δυο φαρμακευτικά μας είπαν.

    Ξέρει κάποια κοπέλα κάτι παραπάνω να μας φωτίσει;;;;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Εμένα λόγω βδομάδας μου είχαν πει ακριβώς το αντίθετο. Μετά τις 12 εβδομάδες είναι καλύτερα με τεχνητή αποβολή. Πιο πριν δεν ξέρω να σου απαντήσω. Επίσης ήμουν με ζωντανό έμβρυο (είχε σύνδρομο). Κάθε περίπτωση διαφορετική κ κάθε γιατρός την άποψη του σίγουρα......

    Εμείς 2 ρωτήσαμε κ οι δυο φαρμακευτικά μας είπαν.

    Ξέρει κάποια κοπέλα κάτι παραπάνω να μας φωτίσει;;;;

     

    Γεια σου

    Λυπάμαι πολύ για όσα πέρασες , έχω περάσει και εγώ πολλά ...

    αλήθεια όμως μου κάνει εντύπωση ... στην 15η βδομάδα Κ σε άφησαν σπίτι με χάπια να αποβάλλεις ;;;;

    Αυτό με τα χάπια ξέρω ότι συνηθίζεται στη αρχή . Μου έκανε τρομερή εντύπωση .

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Σίγουρα κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Πάντως εγώ μετά από τρεις μέρες αγωγή δεν είχα κανένα σύμπτωμα (ούτε πυρετό ούτε αναγούλα μόνο λίγα πονάκια). Εμένα πρόκειται για περίπτωση κενού σάκου. Και σαφέστατα τα χάπια είναι πιο ήπια (κατά τη γνώμη μου) αντιμετώπιση από ότι η επέμβαση. Εκτός και δε γίνει πλήρης αποβολή οπότε και πάλι θα καταφύγουμε σε απόξεση.

    Περισσότερο με αγχώνει ότι πρόκειται για δεύτερη παλλίνδρομη και πως θα προχωρήσουμε.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Σπίτι; Ποιος μίλησε για σπιτι; Όχι βέβαια! Κανονικότατη νοσηλεία με όρους. Κ εννοείτε ότι μετά τη 12η εβδομάδα δεν κάνουν έκτρωση διότι τραυματίζεται η μήτρα ευκολότερα , δίνουν σκευάσματα για αποβολή κ πρόκληση τοκετού. Τουλάχιστον σε εμένα κ σε μία κοπέλα δίπλα(διπλανό δωμάτιο) μου που ήταν 6 μηνών η διαδικασία ήταν ακριβώς ίδια. Ίσα -ισα που μου είπαν ότι έπρεπε να γεννήσω κ όχι να μπω για να μου πάρουν το παιδι. Μήπως κάτι σου διαφεύγει; Δεν έχω ακούσει διαφορετική αντιμετώπιση σε προχωρημένη κύηση.

    Ciga ευχομαι ολα να σου πανε καλά.... Κάνε τις εξετάσεις σου κ θα βρεις τη λύση.

    Μην απογοητεύεσαι...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλημέρα σας! Η προσωπική εμπειρια μου ειναι η εξής: Πρόωρη ρήξη υμένων στις 13.5 εβδομάδες. Αμέσως εισαγωγή στην κλινικλη για ορό και αντιβιωση..Δεν ελαβα κανενα χαπι απο στοματος περαν του οταν αδειασε το νερο του σακου, μου τοποθετηθηκαν 5 υποθετα και ξεκινησε ο τεχνητος τοκετός μετα απο καμια ωρα. Η διαρκεια του ηταν 12 ωρες, η μαία μου μετρούσε τη διαστολή στην αρχη πιο αραια και μετα πιο συχνά.Θυμαμαι τα παυσιπονα εδιναν και επαιρναν ειτε μεσα στον ορο ειτε σε ένεση επειδη ο πονος με την ωρα ηταν απαλευτος.Μου ειπαν αν δεν αντεχω να κανουμε επισκληρίδιο αλλα μου φανηκε τραβηγμενο κ δεν εκανα.Οταν τελειωσε ο τοκετος μπηκα χειρουργειο για καθαρισμό των υπολοιμάτων.

    Ευχομαι να ηταν η τελευταια τραυματικη εμπειρια για ολες μας. Μονο ευχαριστες εξελιξεις απο εδω και περα!

    • Μου αρέσει 1

     

    mlBhp2.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Σπίτι; Ποιος μίλησε για σπιτι; Όχι βέβαια! Κανονικότατη νοσηλεία με όρους. Κ εννοείτε ότι μετά τη 12η εβδομάδα δεν κάνουν έκτρωση διότι τραυματίζεται η μήτρα ευκολότερα , δίνουν σκευάσματα για αποβολή κ πρόκληση τοκετού. Τουλάχιστον σε εμένα κ σε μία κοπέλα δίπλα(διπλανό δωμάτιο) μου που ήταν 6 μηνών η διαδικασία ήταν ακριβώς ίδια. Ίσα -ισα που μου είπαν ότι έπρεπε να γεννήσω κ όχι να μπω για να μου πάρουν το παιδι. Μήπως κάτι σου διαφεύγει; Δεν έχω ακούσει διαφορετική αντιμετώπιση σε προχωρημένη κύηση.

    Ciga ευχομαι ολα να σου πανε καλά.... Κάνε τις εξετάσεις σου κ θα βρεις τη λύση.

    Μην απογοητεύεσαι...

     

    Συγγνώμη μπερδεύτηκα όπως το έγραψες Κ τρόμαξα ότι όλα αυτά τα έκανες σπίτι . Την ξέρω τη διαδικασία με πρόκληση τοκετου γίνεται

    Έχω κάνει Κ εγώ δυστυχώς

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Συγγνώμη μπερδεύτηκα όπως το έγραψες Κ τρόμαξα ότι όλα αυτά τα έκανες σπίτι . Την ξέρω τη διαδικασία με πρόκληση τοκετου γίνεται

    Έχω κάνει Κ εγώ δυστυχώς

     

    Δεν υπάρχει λόγος για συγγνώμη προς θεού. Ίσως παράλειψη μου.

    Απορώ όμως.... γιατι δεύτερη κ τρίτη μέρα με διπλές δόσεις ενδοκολπικα κ από του στόματος , με πιέσεις στον τράχηλο μήπως φιλοτιμηθει να κάνει διαστολή , κατάφερε μόνο να μαλακώσει ελαφρως κ όχι να ανοίξει κ να γεννήσω...

    Όπως είπε κ ο γιατρός, η μικρή μας δεν ήθελε να βγει με τίποτα, ακόμη κ στο να την πάρουν τους δυσκόλεψε....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Παντα παιζει ρολο η εβδομαδα κυησης. Εγω τα cytotec τα πηρα σπιτι μου. Ο γιατρος μου ειπε οτι κατα πασα πιθανοτητα δε θα εχουν καμια επιδραση και ειχε δικιο. Αλλα μου ειχε πει αν προκληθει τελικα αιμορραγια που νιωθω οτι δε μπορω να διαχειριστω (εχω ηδη εμπειρια που αποβληθηκε μονο του χωρις τρομερη ροη αιματος και πονων) παμε κατευθειαν για επεμβαση. Πλεον πρεπει να το προγραμματισουμε αφου τα φαρμακα δεν εδρασαν.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Δεν υπάρχει λόγος για συγγνώμη προς θεού. Ίσως παράλειψη μου.

    Απορώ όμως.... γιατι δεύτερη κ τρίτη μέρα με διπλές δόσεις ενδοκολπικα κ από του στόματος , με πιέσεις στον τράχηλο μήπως φιλοτιμηθει να κάνει διαστολή , κατάφερε μόνο να μαλακώσει ελαφρως κ όχι να ανοίξει κ να γεννήσω...

    Όπως είπε κ ο γιατρός, η μικρή μας δεν ήθελε να βγει με τίποτα, ακόμη κ στο να την πάρουν τους δυσκόλεψε....

     

    Λυπάμαι πραγματικά για όλα αυτά

    Είναι τόσο άδικο για όλες μας !!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Πήρα το πρώτο στις 8:00, ένα στοματικά και ένα κολπικά και συνέχισα με ένα χάπι κάθε δύο ώρες. Το πρώτο σύμπτωμα ήταν η διάρροια και μετά πυρετός. Μετά το δεύτερο χάπι ξεκίνησαν οι πόνοι που μετά το τρίτο έγιναν ανυπόφοροι. Στο τέταρτο κατάφεραν να χειροτερέψουν (επίπεδα πόνου που δεν είχα ξανανιώσει). Αλλά αυτό το τελευταίο στάδιο κράτησε κανα μισάωρο και τέλος, βγήκε ολόκληρο το κύημα με τον σάκο. Ίσως δεν με έπιανε το παυσίπονο ή έφταιγε που η εγκυμοσύνη κάπως προχωρημένη (16 εβδομάδων) πάντως αυτοί οι πόνοι (καμία σχέση με περιόδου) μαζί με το σφίξιμο και την διάρροια μαζί ήταν φρίκη. Αλλά τουλάχιστον τελείωσε σε μια ημέρα γιατί μου είχαν πει πως αν δεν τα κατάφερνα θα σταματούσαμε και θα συνεχίζαμε την επόμενη μέρα το σετάκι απ' την αρχή.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Παντα παιζει ρολο η εβδομαδα κυησης. Εγω τα cytotec τα πηρα σπιτι μου. Ο γιατρος μου ειπε οτι κατα πασα πιθανοτητα δε θα εχουν καμια επιδραση και ειχε δικιο. Αλλα μου ειχε πει αν προκληθει τελικα αιμορραγια που νιωθω οτι δε μπορω να διαχειριστω (εχω ηδη εμπειρια που αποβληθηκε μονο του χωρις τρομερη ροη αιματος και πονων) παμε κατευθειαν για επεμβαση. Πλεον πρεπει να το προγραμματισουμε αφου τα φαρμακα δεν εδρασαν.

     

    Κοπελα μου πως είσαι; Την κάνατε την επέμβαση; Κουράγιο...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλησπερα, ευχαριστω για το ενδιαφερον. Εγινε η αποξεση δεν τη γλυτωσα δυστυχως. Τωρα θα περιμενουμε να περασουν ενα δυο κυκλοι να σταθεροποιηθουν οι ορμονες μου και να αρχισουμε τις εξετασεις. Το γεγονος οτι προκειται για δευτερη παλλινδρομη με ανησυχει αρκετα. Ειναι και η ηλικια προβλημα ισως τι να πω. Με πιανω να δυσκολευομαι συναισθηματικα που συνεβη και παλι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Καλησπερα, ευχαριστω για το ενδιαφερον. Εγινε η αποξεση δεν τη γλυτωσα δυστυχως. Τωρα θα περιμενουμε να περασουν ενα δυο κυκλοι να σταθεροποιηθουν οι ορμονες μου και να αρχισουμε τις εξετασεις. Το γεγονος οτι προκειται για δευτερη παλλινδρομη με ανησυχει αρκετα. Ειναι και η ηλικια προβλημα ισως τι να πω. Με πιανω να δυσκολευομαι συναισθηματικα που συνεβη και παλι.

     

    Προσπάθησε όσο γίνεται να μην σε παίρνει από κάτω. Ότι είναι να γίνει θα γίνει...

    Ας περιμένουμε τις εξελίξεις λοιπόν.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα